Original subtitles

Downloaded from YTS.MX

Official YIFY movies site: YTS.MX

Aanvallen.

Aanvallen.

Kom op. Eruit. -Naar de ladders.

Schiet op.

Heinrich, kom. Voorwaarts.

Naar de ladders.

Op mijn bevel. Voorwaarts.

Aanvallen. Eruit.

Kom op. Voorwaarts.

Hans?

Hans? -Schiet op, Heinrich. Eruit.

Aanvallen.

Oprukken.

Oprukken.

Sneller.

Dekken.

Heinrich.

Heinrich.

Heinrich.

NOORD-DUITSLAND Voorjaar 1917

DERDE OORLOGSJAAR

Paul.

Paul. Nou?

En?

En nu? -Ik weet 't niet.

Hij weet dat we allemaal gaan? -Ja.

Blijf je thuis? -Blijf je aan moeders rokken hangen?

Ik teken wel. -Dat moeten zijn ouders doen.

Die doen 't niet. Geef maar. -Daar komen ze achter.

Hoe dan? Hoe dan? Is zijn vader een penvriend van ze?

Geef me je pen. -Heb ik niet.

Ludwig.

Daar krijg je problemen mee.

Heb jij een beter idee? Ik blijf niet als enige hier.

Jawel.

Gefeliciteerd, soldaat Bäumer. Je gaat naar 't front.

Ik ben er geweest.

U staat hier op de drempel van het bestaan.

Onthoud dit moment.

Een groots moment.

Later wordt u beoordeeld op wat u vandaag durfde te worden.

Duitslands ijzeren jeugd.

Vrienden, wij hebben het geluk in een geweldige tijd te leven.

Uw daden zijn het grondwater voor nobele en sterke wortels.

Klep dicht en luisteren, Leinemann. De keizer wil soldaten, geen kinderen.

Ik weet zeker dat ik de meesten van u hier terug zal zien.

Met uw eervolle zwaard in de schede.

Met een IJzeren Kruis op uw trotse borst.

Maar vergis u niet.

In de donkerste uren kan het zeker gebeuren…

…dat u tijdens een aanval twijfels voelt.

Maar dit is niet de tijd voor een zwakke geest.

Elke aarzeling of twijfel is verraad van het vaderland.

De moderne oorlog is als een schaakspel.

Het gaat nooit om het individu, maar altijd om het geheel.

U zult een waardige drager van dit uniform zijn…

…en het front in Vlaanderen doorbreken.

En dan, binnen enkele weken…

…marcheert u Parijs binnen.

Onze toekomst…

…de toekomst van Duitsland…

…ligt in de handen van onze beste generatie.

Mijn vrienden, dat bent u.

Daarom, ten strijde.

Voor de keizer, God en het vaderland.

Volgende.

Volgende.

Volgende.

Bäumer, Paul. Wiesengrund 53. Geboren op 18-11-1899.

Is dat correct? -Jawel, officier.

Paul?

Hier. Je vader kan trots zijn. -Ja.

Alles in orde?

Ja. Ik wil wat doen.

Ingerukt.

Pardon.

Dit is van iemand anders.

Ja. Het was zeker te klein. Gebeurt wel vaker.

Hier. Het beste.

Dank u.

Jeetje, net een maatpak.

Ludwig, zijn nu alle meisjes voor jou?

Ja.

Als je ons maar niet raakt.

meisje, ik ben op jou verliefd

maar trouwen kan nu nog niet

wacht nog een jaar dan worden

Ze wacht niet, Franz.

Ze wacht niet.

Ouwe rokkenjager.

drink een kopje thee met suiker en koffie

drink een kopje thee met suiker en koffie

en een glaasje wijn

en een glaasje wijn

meisje, ik ben op jou verliefd

maar trouwen kan nu nog niet

wacht nog een jaar dan worden wij een paar

wacht nog een jaar dan worden wij een paar

LA MALMAISON, NOORD-FRANKRIJK 25 km van het westfront

Hoe heet je, soldaat? -Kropp. Albert Kropp, luitenant.

Hou je van vieze meisjes?

Hou je van vieze meisjes?

Nee, luitenant.

Waarom slaap je er dan mee?

Om drie uur wachtlopen.

Heren, jullie vechten in een zwijnenstal.

Dus je G98 moet brandschoon zijn.

Die verwen je. Daar hou je van.

En die hou je zo rein als de Heilige Maagd.

Begrijpen wij elkaar? -Jawel, luitenant.

Welkom bij het 78e Infanterieregiment.

Dit is het westfront.

Welkom in Parijs.

Wat is er aan de hand?

Ik moet de compagnie naar het front brengen.

Ja, maar wel te voet. Wij hebben de wagens nodig.

Maar ik heb het bevel… -Steek dat bevel maar in uw reet.

Er ligt hier 40 man te creperen. Nu uitstijgen.

Iedereen eruit.

En een beetje snel.

Jullie hebben het gehoord.

Sneller, soldaten. Niet in slaap vallen.

Kom op.

Franz Müller, toch? -Jawel.

Jullie moeten het minstens zes weken zien te overleven.

Leeft u over zes weken nog? -Jawel.

Loop dan door en slenter niet zo.

Begrepen? -Ja.

Opschieten. Dit is geen theekransje.

Gas.

Gas. -Gas.

Gas. -Gas.

Gasmasker op.

Mijne heren, dat was een vet varken.

Als de Fransen beter konden richten…

…hadden ze ons nu van de weg kunnen schrapen.

Maar één ding is zo zeker als dag en nacht…

…in vette varkens zit geen gas.

Hoofd front.

Hebt u wat aan uw oren? -Nee, luitenant.

Ik deed net mijn gasmasker op.

Paul Bäumer, u bent met dageraad zo goed als zeker dood.

Ga maar wat eten.

Opgelet. Gasmaskers af.

Gasmaskers af.

U niet. U houdt 'm tot vanavond op.

Samen met die sukkel daar.

In het gelid. Mars.

Bij elkaar blijven en doorlopen.

Kom op, tempo.

Paul, kom op. Geef me je ransel.

De volgende keer mag jij.

Gefeliciteerd, soldaten.

Dit is jullie nieuwe thuis. Helm af.

De mannen hebben van mijn afwezigheid genoten.

We lagen de hele nacht onder vuur. Ze zijn gebroken.

Droge laarzen helpen daartegen.

Wil je dat we verdrinken?

Allemaal helpen. Loopgraaf leeg hozen.

Waar wacht u op, Bäumer?

Wat staan jullie daar nog? Aan het werk.

Gooi een stuk vlees naar een hond…

…en hij pakt het.

Geef een mens macht…

De mens is een beest.

Drink.

Katczinsky, kom hier. Meehelpen.

Vanavond gaat 't los.

Sorry.

Geeft niet.

Dit had ik niet verwacht.

Hou je kop, Ludwig.

Ik voel mijn handen niet meer.

Steek ze in je onderbroek. Doe ik ook altijd.

Denk je dat ie dan beter schiet?

Hoorde je dat? -Wat?

Dat geluid. -Daar is niks.

Onze eerste Fransen. -Rustig, Paultje.

Ik hoor 't ook.

Wie is daar?

Laat je zien.

Ik ben geraakt.

Nee, Paul. -Wat gebeurt daar?

O nee.

Wat is er?

Ze hebben op me geschoten.

Ze zagen je loop flitsen.

Laag blijven.

En tien meter naar links verplaatsen.

Schieten en verplaatsen. Begrepen?

Ja.

Kom.

Zoek dekking.

Hierheen.

Bäumer, Kropp. Naar binnen. Snel.

De bunker in.

Naar binnen.

Let op wat je eet.

Dat zei mijn moeder.

We blijven bij elkaar toch, Paul? -Ja.

Ik kan dit niet, Paul. Ik wil naar huis.

Ik wil naar huis.

Kruipend spervuur.

Wat?

Om de paar minuten rukt de artillerie op.

En vlak daarachter…

…volgt de infanterie.

Wat betekent dat?

Ze komen eraan.

Waar ga je heen?

Ik ben zo terug. -Het spervuur is bijna voorbij.

Laat me los. -Rustig.

Laat me gaan, ik wil weg. -Rustig.

Rustig.

Nee.

Naar buiten.

Naar buiten.

Schiet op. Eruit.

Weg hier.

Iedereen eruit.

Dat is Paul.

Albert. We hebben Paul gevonden.

Eerst die balk weg.

Paul.

Paul.

Alles oké?

Alles oké, Paul?

Kom. Paul, kom. Ik help je.

Kom, ga zitten.

Ben je gewond?

Paul, ben je gewond? Hoor je me?

We zien je zo. -Tot zo, Paul.

Hier nog een.

Help even.

Katczinsky, aan 't werk.

En u? Bent u gewond? -Nee.

Plaatjes verzamelen.

Man…

Hard werken loont.

Kom op. Doorgaan. We hebben niet de hele dag.

18 MAANDEN LATER

Albrecht, Karl. Diepholz.

14 september 1898.

Blumenthal, Samuel.

Dresden, 6 november 1900.

Die was gisteren jarig.

Von Gallwitz, Gustav.

Osnabrück, 20 juni 1899.

Götz Lüttwitz… -Genoeg zo.

OPPERBEVEL 7 november 1918

Mr Erzberger.

God zij met ons.

Weer meer dan 40.000 doden de afgelopen week.

Dat moet de staf wel overtuigen.

Ze weten dat het voorbij is.

Dat weten we allemaal.

De generaal-veldmaarschalk.

CHAMPAGNE, FRANKRIJK Bezet gebied

Bedankt. -Jawel.

Paul, in dit tempo hebben we Frankrijk over 180 jaar verslagen.

Ik heb 't uitgerekend.

Laat je niet pakken, Kat.

Nooit.

Luister.

Is 't het waard om voor te sterven?

Wel als je honger hebt.

Kat?

Kat?

Rennen. -Vuile rotmof.

Rennen.

Mannen, jullie zijn helden.

Deur dicht, anders ruik de rest 't.

Wachtwoord. -Ach, ik ben alles vergeten.

Gebruik je Pruisische hersens. -Open ogen, lange vingers.

Mond open, gans erin.

Een stuk gans van de gans. Van Franz voor Franz.

Ik een vleugel.

Moet ik delen? Geef mij de rest maar. -Val maar aan.

Kom hier, blinde kip.

Op het spervuur.

O, god. O, god.

Dit vergeet ik nooit meer.

Smaakt 't?

Ja.

En jou? -Heel lekker.

Goed, Paul? -Goed, Kat.

Het leven is kort.

Waar is Emil? -Emil, breng even koffie en kaviaar.

Ja, en ik wil een voetenbad.

Kat? -Wat is er?

je hebt de gans gestolen geef 'm terug

geef 'm terug

anders komt de jager -De boer.

De boer. Ja.

anders komt de boer en schiet je in de rug

anders komt de boer en schiet je in de rug

Tjaden zegt heel rustig: 'Kruis. Ik hoor alleen maar kruis.

Mijn vader was ruiter van Nazareth.'

'Ruiter van Nazareth?', vraagt de meester.

'Ken ik niet. Tjaden, vraag dat thuis eens na.'

De volgende dag rent Tjaden de klas in en zegt:

'Mijn excuses. Mijn vader was geen ruiter van Nazareth.

Hij lag met een druiper in z'n bed.'

Kijk daar.

Hé. Hallo.

Kom hier.

Verse baguette.

Voor jullie.

Leverworst, liefde. Heel veel liefde.

Franz, wat ga je doen?

Neem me mee. -Kom dan.

Kijk nou.

Hij maakt zich belachelijk.

Olala, wat ben je mooi, mijn liefste.

Franz.

Die dunne is voor mij.

Waar gaat ie heen?

Franz?

Tot ziens.

Tot ziens, vrienden.

Verdomme.

Als dit voorbij is, weet je wat ik dan doe?

Het is nog niet voorbij. -Nee, maar als.

Dan komen de meisjes weer. -Ja, dat ook.

Acht dagen lang zonder broek.

Je verdient een pak slaag voor zulke praatjes.

En jij, Paul?

Ik kan niks bedenken.

Ik blijf bij de Pruisen. -Je bent gek, Tjaden.

Weleens turf gestoken? Probeer maar eens.

Beter dan loopgraven graven.

Het duurt alleen veel langer. En je kan je niet drukken.

In vredestijd heb je als soldaat geen zorgen.

's Morgens eten, anders maak je bonje.

Je hebt een lekker bed. Elke week schone lakens, en dan…

Dan word je onderofficier.

Stel je voor, dan word ik veldwachter.

Cognacje hier, biertje daar.

Iedereen wil de veldwachter te vriend houden.

Er is één probleem, Tjaden.

Wat dan?

Jij wordt nooit onderofficier.

Die stomme vragen van jullie.

Het verandert niks.

Kat. Kat. -Hier.

'Dikkertje.

Je vroeg om een voedselpakket.

Vier porties worst en vet zijn onderweg.

Een paar taarten.

Zuurkool met bockworst.

En één…

…Hingfong met suikerklontjes.

Eieren en een pot pruimenjam.

Doe er zuinig mee, ik kan zo snel niet weer wat sturen.

Niet delen met je kameraden.

Lief dikkertje…

…ik wil je nog wat vragen. Hoeveel geld heb je al gespaard?

Kun je wat opsturen?

Ze zeggen dat de oorlog gauw voorbij is…

…dus je moet wel wat overhouden.

Je zal wel denken: moet je haar horen. Brutaaltje.

Maar niet boos worden.

Je kent me. Ik heb nooit genoeg.

Geef me een vinger en ik neem je hele hand.

Dus niet vlak voor het eind sneuvelen.

Karl Lemmer ligt in het oosten in het ziekenhuis.

Iets met zijn maag. En hij was daar maar drie weken.

Kan je anders ook niet ziek worden?

Je hebt je werk gedaan.'

Als ze je nu zou zien, met je sigaar.

'Zondag ga ik naar het graf…

Zondag ga ik naar het graf van onze kleine.

Dan ga ik voorlezen, daar hield ie van.

Volgend jaar vieren we samen zijn tiende verjaardag.

Meer heb ik niet te vertellen.

Kusje van je vrouw.

Tot ziens.'

Dat wist ik niet.

Ach, Paul…

Hoe zal het allemaal gaan?

Op een dag komen we thuis.

Terug naar ons oude leven.

En dan willen ze alleen maar weten of we gevochten hebben.

Dan zijn we als reizigers in een landschap van vroeger.

Ik vraag me af…

…of ik niet liever met jou en…

…Tjaden en Kropp…

…en Müller bij het kampvuur zit…

…met gebakken aardappels.

Met schil.

Ja.

Ik verveel me.

Wanneer gaan we weer?

Wanneer gaan we weer?

Franz?

Ja?

We vertrekken morgen om zes uur. Een paar gasten zoeken.

Wat is er dan?

Ze hadden er vandaag moeten zijn, een hele compagnie.

Hoe was het?

Mooi. -Ja?

Ja.

Hier.

Ruik.

Hoe heet ze?

Eloise.

Eloise.

Haar huid was zo wit als melk.

En haar borsten…

Ik wil ook ruiken.

Albert…

Kropp, geef 's. -Hier.

Hemels. -Tjaden.

Zo'n meisje heeft nooit vuile nagels.

Nee. -Hooguit wat zand van het strand.

Tjaden.

Geef terug. -Die gaat twee keer per dag in bad.

Tjaden.

Alsjeblieft. Die is van mij.

Tjaden. -Nee, die is nu van mij.

Dat was me een klap.

Mortiergranaat.

Hij is uit zijn uniform geblazen.

Is dat er een die we zoeken? -Nee, die zijn pas sinds gisteren zoek.

Hij hangt er al even.

Meen je niet.

Nu niet week worden.

Hoeveel zoeken we er? -Zestig rekruten.

's Morgens brood met koolraap. 's Middags koolraap.

Altijd maar koolraap. Ik ben 't zat.

Roep maar als je ze gevonden hebt. Ik kap ermee.

Gas.

Er was gas.

Hallo, madam.

Ik ben Kropp.

En jij?

Wil je…

Wil je met me mee?

Geen probleem.

Kat.

Kat.

Kat.

Verdomme.

Die jochies. -Ja.

Hun gasmasker te vroeg afgezet.

Straks is Duitsland leeg.

COMPIÈGNE, FRANKRIJK 8 november 1918

Generaal.

Zo, Brixdorf. Nog nieuws? -De Fransen voeren de druk op.

Onze verkenners hebben ontdekt dat er hele divisies naar Latierre gaan.

Er staan tanks bij Fernancourt.

Dat wijst op een aanval.

De sociaaldemocratie betekent het eind van de mensheid.

Generaal?

Er gaat 'n Duitse delegatie naar Compiègne om te praten over een wapenstilstand.

Die mensen, Brixdorf, verkopen ons vaderland.

Mijn bevel is oorlog.

En zolang dat niet verandert, strijd ik voor elke meter.

We moeten nu gewoon standhouden.

Over een paar maanden komen de rekruten.

De Fransen proberen ons vreselijke voorwaarden op te leggen.

Ik capituleer niet.

We moeten nu toeslaan, met al onze kracht.

Generaal.

Wat ons betreft…

…dring ik erop aan…

Dringen wij erop aan…

In godsnaam.

Verdomme.

Luitenant.

Spullen pakken, beddengoed oprollen en eetgerei afwassen.

Het hele regiment gaat naar het front.

Iedereen die kan staan, gaat mee.

Opstellen, verdomme.

De Fransen wachten niet tot je schaamhaar gekamd is.

Daar gaan we weer. Waarheen?

Waarheen? Vechten.

De maarschalk verwacht u.

Ik ben zo weer terug.

Jaloers, hè?

Ik sta hier voor u…

…in de hoop dat onze aanwezigheid zal leiden…

…tot het staken van alle vijandigheden.

In naam van de menselijkheid…

…verzoek ik u om gedurende de onderhandelingen…

…in te stemmen met een wapenstilstand…

…om onze volken nodeloze offers te besparen.

Matthias Erzberger, leider van de Duitse delegatie.

Maarschalk Foch vraagt wat de heren komen doen.

We kijken uit naar uw voorstellen…

…voor een uiteindelijke wapenstilstand ter zee, te land en in de lucht.

Ik heb geen voorstellen voor u.

Wat bedoelt hij daarmee?

Ik denk dat uw formulering hem niet aanstaat.

Ja.

Goed, dan…

Maarschalk…

…sta mij toe, maar wij willen graag de voorwaarden…

Hij verwacht van u een formeel verzoek.

Maarschalk…

…ik vraag u om een wapenstilstand.

U hebt 72 uur om met onze voorwaarden in te stemmen.

72 uur? -Tot zolang gaat de oorlog door.

Maarschalk, in godsnaam, laten we geen 72 uur wachten.

Er sterven mensen.

Teken dan.

Begrepen.

Mars.

Mars.

Mars.

Mars.

Kom op. Eruit.

Mars.

Mars.

Mars.

Mars. Eruit.

Voorwaarts.

Sneller. -Hoera.

Sneller. -Hoera.

Voorwaarts.

Voorwaarts.

Hoera.

Blijf op linie.

Ga door.

Kom mee, Paul. Kom mee.

Wegwezen.

Vuren.

Vuren.

Dekken.

Dekken.

Zoek dekking.

Weg hier.

Hou de linies gesloten.

Handgranaten.

Mik op de rupsbanden.

Kom op. Kom, Franz.

Franz.

Volg hem.

Franz.

Volg mij.

Franz.

Kom mee. -Paul.

Paul.

Paul?

Vuren.

Terugtrekken.

Terugtrekken.

Nee. Niet schieten. Nee.

Niet doen. Niet schieten.

Albert.

Albert. -Lopen.

Lopen.

Lopen.

Waar is Franz? Ik ben Franz kwijt.

Katczinsky. Neem het machinegeweer mee.

Hergroeperen in Eguisac, twee kilometer noordoostelijk.

Ik mis mijn kameraden.

En ik mis mijn moeder.

Granaten, munitie. Kom op.

Paul, kom.

Dit is gewoon een dictaat.

Laten we teruggaan naar Spa, met de staf overleggen.

En wat bereiken we daarmee?

Als we verliezen, zijn we nog beter af dan wanneer we ons overgeven.

Op honderdduizenden doden na.

Elzas-Lotharingen, bezetting van de Rijn, kanonnen, locomotieven, wagons…

Dat is een totale capitulatie.

Elke maand landen er 250.000 Amerikanen in Europa.

Marne, Cantigny, Cambrai. Allemaal verloren.

Het enige dat een wapenstilstand voorkomt, is valse trots.

Wij zitten met de brokken die jullie gemaakt hebben.

Maar als u nu wilt gaan, ga uw gang. Wij blijven hier.

Het is winter.

Zonder treinen en voedsel verslaan de bolsjewieken ons.

De mannen komen om van de honger…

…in plaats van eervol op het slagveld.

Eervol?

Mijn zoon is gesneuveld. Welke eer?

Von Helldorf.

Telegrafeer de eisen van de geallieerden naar het hoofdkwartier.

U moet de regering informeren.

We hebben 72 uur, heren.

Elke minuut die we verspillen, sneuvelt er een soldaat.

Laten we bidden om genade, maar in godsnaam…

…sluit vrede.

Terugtrekken.

Ze trekken terug. Blijf vuren.

Blijf vuren.

Stil.

Kop dicht.

Kop dicht.

Kameraad.

Kameraad.

Kameraad.

Sorry.

Het spijt me.

Het spijt me zo.

Huis…

Je vrouw…

Ik beloof het.

Ik beloof…

Wanneer bent u geboren, Brixdorf?

In 1877, juni.

Een zomerkind.

Ja.

Wat doet uw vader?

We hebben een werkplaats in Holstein.

Wat voor?

Zadels, generaal.

Zadels.

Die zijn altijd nodig. Uw toekomst is verzekerd.

Ik heb veel geluk.

En?

Wilt u graag naar huis?

Als we niet meer nodig zijn? -Ja.

Na de oorlog wacht me een taak.

Ik ga de zaak overnemen.

Gefeliciteerd.

En u?

Ik ben militair.

Mijn vader was officier in dit regiment.

Drie oorlogen onder Bismarck. En alle drie gewonnen.

In 1871 marcheerde hij Parijs binnen…

…en kwam thuis als een held.

Ik ben te laat geboren.

Een halve eeuw zonder oorlog.

Wat is een militair zonder oorlog?

Had u een goede band met uw vader?

Misschien als kind.

Een man wordt alleen geboren…

…leeft alleen…

…en sterft alleen.

KEIZER TREEDT AF

Binnen.

Von Helldorf. Wat is er? -Hindenburg.

Maak open.

Hij wil dat we tekenen.

Het is voorbij.

Klop aan bij het klooster en je vindt slechts dieven en schurken.

Het is voorbij. De zwijnen begrijpen het eindelijk.

Ze zijn aan het onderhandelen. We gaan naar huis, soldaat.

Waar is de ziekenboeg?

Geef hem chloroform.

Bäumer.

Bäumer.

Bäumer.

Tjaden.

Wat is er? Waar ben je geraakt?

Boven de knie…

…denk ik.

Ik voel niks meer.

Hoe ver boven de knie?

Ik kan m'n hoofd niet optillen.

Minstens tien centimeter.

Je gaat naar huis.

Denk je? -Natuurlijk.

Hoe kan ik nou veldwachter worden?

Verdomme.

Dat kan nog steeds.

Let maar op.

Ze mogen 'm niet amputeren.

Ik wil geen kreupele worden.

Hoeft ook niet.

Ze hebben hier ergere dingen hersteld.

O, Paultje.

Ik moet je wat geven.

Is hij dood?

Je moet dapper zijn.

Je leeft.

Je moet dankbaar zijn, voor ons.

Voor wie het niet gered heeft. -Stil.

Dat mag je niet zeggen. Jij niet.

Dat vind je vast leuk. Als iedereen…

In de ziekenboeg of in massagraven.

Deel uit. Het is klaar. -Kan niet.

Waarom niet?

Ik heb voor 150 man gekookt. We zijn nog maar met 80.

Ben je niet goed bij je hoofd?

Dit eten was voor de tweede compagnie.

Wij zijn de tweede compagnie.

Uitdelen. Nu meteen.

Kat.

Kat. -Paul.

Kat.

Paul.

Kat, je leeft. Je leeft.

Paul.

Tjaden is geraakt. Hij ligt in de kerk.

Hij krijgt een dubbele portie. -Ja. Kom.

Voorzichtig.

En nog een.

Verdomme, ik dacht dat je dood was.

Dood gaan we allemaal.

Niet vlak voor de eindstreep.

Als jij voor mij sterft, vermoord ik je.

Tjaden.

Tjaden.

Kat? -Ja.

Kat.

We hebben soep voor je.

Heb je ook bestek? -Ja, dat hebben we ook.

Eet smakelijk.

Nee, stop. Tjaden.

Tjaden, stop.

Kom ons helpen.

Waarom doe je dat?

Waarom?

Het is voorbij, jongens.

Hij bloedt dood.

Tjaden.

Tjaden.

Wat is er?

Ik ben wat kwijt.

Spreek je Frans?

Mijn moeder wilde dat ik Frans zou leren.

En piano.

Ze wilde niet dat ik ging vechten.

Ze zei: 'Dat is niets voor jou. Jij bent overmorgen dood.'

Ik wilde laten zien dat ik 't kan.

En kijk nu eens.

'Over een paar weken zijn we in Parijs.'

Twee jaar handgranaten gooien vergeet je niet zomaar.

Paul. -Die stank raken we niet meer kwijt.

Genoeg. -Ludwig is dood. Franz, Albert…

Wat kan ons dat schelen?

Zij hebben rust. Wij leven.

Dit is net als koorts.

Niemand wil 't, maar ineens is het er.

Wij wilden het niet, en zij ook niet. Maar toch is de halve wereld hier.

En God kijkt toe…

…hoe wij elkaar afslachten.

Juist.

Maar wat weet ik ervan? Helemaal niets.

Ik ben een paar laarzen met een geweer.

Probeer te slapen.

Ja.

Kat?

Waar is je zoon aan gestorven?

Pokken.

Ik ben bang voor wat er komt.

Hoeft niet.

Henri.

Proef eens.

Zijn ze vers?

Ik denk het niet.

Maarschalk…

Ik luister.

De keizer is afgetreden.

Soldaten negeren de bevelen, deserteurs zwerven door het land.

De nieuwe regering doet alles om aan de eisen te voldoen…

…maar voor de bevolking, zonder enige schuld…

…dreigt hongersnood en anarchie.

Dat is de ziekte van de verslagenen. Daar ben ik niet bang voor.

Ik weiger elk compromis.

Maarschalk, alstublieft.

Wees rechtvaardig, anders leidt het tot haat.

Rechtvaardig?

Praat u over rechtvaardigheid?

Tekenen.

Laat de notulen weergeven…

…dat de wapenstilstand over zes uur van kracht is.

Om elf uur, op de elfde dag van de elfde maand.

Mooi.

De oorlog is ten einde.

Wat gaat u nu doen?

Wat ziet u hier, Brixdorf?

De vlaktes van Latierre, generaal. Eguisac.

Dat zie ik ook.

En Duitse soldaten die er als hazen vandoor gaan.

De Fransen schijten op onze stelling…

…en buiten staat een trein met hufters die ons vaderland verkopen.

Haal alle rekruten van hun post, aantreden op de binnenplaats.

We trekken de wagen uit de stront.

Communicatie met de vijand blijft verboden.

Vijandelijkheden aan het front houden vandaag op.

Op elf november om elf uur 's morgens.

Ten tweede rukken de troepen niet verder op…

…met ingang van vandaag, vanaf het genoemde uur.

Hoe laat is 't?

Waarom slaap je niet? -Luister.

Het is zo stil.

Ik ben doof geworden.

Ze hebben getekend, Paul.

De oorlog is voorbij.

Het is voorbij.

Heb je honger?

Ik heb honger.

Waar ga je heen?

Kom, voor die klootzak wakker wordt.

Wat doe jij met Kerstmis, Paul? -Weet ik niet.

Ik ga een gans braden. Met rode kool, aardappels…

Ik steek de kaarsen aan, en kus mijn vrouw.

Paul, mijn vrouw is zo mooi.

Hoe ziet ze eruit? -Nou…

Lang krullend haar. Donker.

Rond en sterk.

Kerstmis.

Dat is nog zo ver weg.

Nee, het staat zo voor de deur.

We willen nog een kind. Kinderen, Paul.

Wat is Kerstmis zonder kinderen? Niets. Toch?

Weet je…

Als we thuis zijn, dan…

Dan gaan we wat groots doen.

Wij samen, oké?

Nou…

Wat?

Ik ben schoenmaker. Ik repareer schoenen.

Jij kan lezen en schrijven. De middelbare school afgemaakt.

Weinig aan gehad.

Wat gaan we doen?

Samen zolen vervangen?

Wil je me beledigen?

Ik kan niet eens een brief lezen.

Jij gaat studeren.

Anders schiet ik je nu dood.

Mijn broek zakt af.

Hij is te wijd.

Je moet wat eten.

Straks kunnen we eten wat we willen.

Alles.

Jij bent nu.

Als die boer me weer betrapt, schiet ie me neer.

Pas op voor die hond. -Ja.

Kijk.

Het is lekker.

Wil je ook?

Verdomme.

Halt.

Kat.

Rennen.

Schoft.

Verdomme.

Verdorie.

Kijk nou. -Wat is er?

Wat een geluk. -Je eieren geraakt?

Druk erop. -Oké.

Doe 't hierin. -Ja.

Alles.

Kunnen we bakken.

We eten ze nu op. Dat kan ook.

Beter is er niet.

Zo terug.

Kat?

Kat?

Kat.

Wat is er?

We gaan.

Wie schoot er? -Dat jochie van de boerderij.

Dat zoontje van de boer.

Kat.

Wat een bende.

Hoe groot?

Als je pink. Ik haal de kogel eruit.

Nee, geef me een sigaret.

Laat de dokter dat doen.

Ik zat in de klas met zevenjarigen.

Ik moest me al scheren.

Bedenk een woord…

…dat rijmt op apen.

Er rijmt niets op apen. Niets.

Godverdomme.

Waarom uitgerekend nu?

We moeten verder. -Ja.

Kom mee.

Gaat het? Kat?

Wapen.

Wapen rijmt op apen.

Als we thuis zijn, maak je een paar nieuwe laarzen voor me.

Mijn voeten bloeden.

Halt.

Halt.

Stoppen.

Stop nou.

Stoppen.

Dokter.

Dokter.

Zonde van de moeite.

Hij is dood.

Maar het is maar een klein wondje.

Ja, zwart bloed. Recht in de lever.

De organen zijn vergiftigd.

Bewusteloos.

Hij is dood.

Ik denk dat ik 't beter weet.

Dat kan niet. Ik sprak net nog met hem.

Hij is bewusteloos.

Hij is bewusteloos.

Zie je?

Wat een pech. Zo vlak voor 't eind.

Kom, soldaat.

De generaal stuurt ons naar huis.

We gaan naar huis.

Doorlopen.

Schiet 's op.

Geef acht.

Soldaten, we staan hier als broeders…

…in een wereld vol vijanden, en moeten toezien…

…hoe de Duitse sociaaldemocraten ons geliefde volk weerloos maken…

…door toe te geven aan een verraderlijke wapenstilstand.

Kameraden…

…jullie gaan naar huis, naar jullie ouders, vrouwen en kinderen.

De oorlog is ten einde.

Na jaren offers brengen en lijden, zullen jullie nu beloond worden.

De bewondering voor alles wat jullie hier gepresteerd hebben.

Maar, kameraden…

…willen jullie ontvangen worden als soldaten en helden…

…of als lafaards, die met de staart tussen de benen vertrokken zijn?

Soldaten…

…we slaan toe met alle kracht die we hebben.

Latierre hoort in Duitse handen.

We veroveren de vlaktes voor elf uur en eindigen deze oorlog…

…met een overwinning.

Voorwaarts. God zij met ons, gelijk Hij met onze vaders was.

Ik ga niet meer vechten. Ik niet.

Hou je bek.

Richten.

Vuur.

Compagnie, halt.

Zet af, geweer.

Plaats bajonet. -En laden.

Hoe laat?

Nog 15 minuten.

Van Lefèvre.

Had hij voor het eind bewaard.

Hij heeft 't niet meer nodig. -Dank u.

Op u en Lefèvre.

Smaakt goed.

De nachtmerrie is voorbij.

De vijand. De vijand.

Naar je post.

Vuren.

Vuren.

Granaten.

Aanvallen.

Nee. Nee.

Nee. Niet doen.

Wapenstilstand.

Het is elf uur.

Stop vuren.

Het is elf uur.

Alles oké, soldaat?

Ja. -Goed dan.

Plaatjes verzamelen.

Kort na het begin van de gevechten, in oktober 1914…

…werd het westfront een loopgravenoorlog.

Tegen het eind van de oorlog, in november 1918…

…was het front nauwelijks opgeschoven.

Meer dan drie miljoen soldaten sneuvelden…

…voor hooguit een paar honderd meter terreinwinst.

De Eerste Wereldoorlog heeft aan bijna 17 miljoen mensen het leven gekost.

Ondertiteld door: Richard Bovelander