All language subtitles for [SubtitleTools.com] Contre.Toi.FRENCH.DVDRip.XviD-AYMO

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

- Tutaj. - 37 euro.

- Dziêkujê. - Do widzenia.

"Z TOB¥ I PRZECIW TOBIE"

Masz piêæ wiadomoœci.

otrzymano w niedzielê 20-stego o godzinie 10:00.

To ja. Dzwoniê, ¿eby zapytaæ, co u ciebie.

Zadzwoñ, gdy bêdziesz mog³a. Ca³ujê ciê. Mama.

Otrzymano we wtorek 22-go.

Tu Michel. Wróci³aœ ju¿? Jestem sam. Spotkajmy siê.

Otrzymano we œrodê 23-go o godzinie 7.00.

Tu Caroline. Chyba ju¿ wróci³aœ? Nie odzywasz siê.

Mamy w planie kilka operacji. Chyba pamiêtasz?

W razie problemów zadzwoñ.

Otrzymano wczoraj o godzinie 18:56.

Hej, to znowu mama. Powinnaœ wróciæ kilka dni temu.

Zadzwoñ do mnie, bo siê martwiê.

Odezwij siê i uspokój star¹ matkê.

Wiem, ¿e "Brak wiadomoœci, to dobre wiadomoœci," ale...

Nie przeszkadzam d³u¿ej. Ca³ujê. Do us³yszenia.

Halo.

Tu Anna Cooper. Zostaw wiadomoϾ.

Dawno pani nie widzia³am. Zaczyna³am siê martwiæ.

Przed³u¿y³am urlop.

Czekaj¹ na mnie w szpitalu. Mi³ego dnia.

- CzeϾ. - Co ty tu robisz?

- Przysz³am do pracy. - Nie za póŸno?

Zostawi³am ci masê wiadomoœci. Czekam prawie od tygodnia.

Nie mia³am jak ciê uprzedziæ. Ale ju¿ jestem.

Dziœ ciê nie potrzebujê.

Jesteœ nieprzytomna. Co siê z tob¹ dzieje?

Przepraszam.

- Bêdziesz jutro? - Na pewno.

A jak tam urlop?

- Œwietnie. - Szczêœciara!

Mama?

Kochanie, co s³ychaæ?

Wszystko dobrze.

Jak min¹³ urlop? Kiedy wróci³aœ?

Wczoraj póŸnym wieczorem.

Powinnam zadzwoniæ wczeœniej, ale nie mia³am mo¿liwoœci.

By³o œwietnie.

Piêkna, pusta pla¿a.

Pojecha³aœ sama?

Postanowi³aœ nie mieæ dzieci.

Ale nie musisz rezygnowaæ z mê¿czyzn.

Nie mogê znieœæ myœli, ¿e nie jesteœ szczêœliwa.

Nie martw siê, mamo.

Przepraszam, nie by³o mnie, ale tak naprawdê...

nie mia³am wyboru. - /Ktoœ dzwoni do drzwi.

Simone przysz³a na herbatê. Mogê zadzwoniæ póŸniej?

Masz od niej uca³owania. Chcia³aby ciê zobaczyæ.

Uca³uj j¹. Zadzwoñ kiedy zechcesz.

- Ok, kocham ciê. - Ja ciebie te¿.

Do widzenia.

- /Tu gabinet lekarski. - Mówi doktor Anna Cooper.

Czy jest dr Schwartzberg?.

- /Psycholog czy fizjoterapeuta? - Psycholog.

Zapisaæ pani¹ na wizytê?

Nie.

Muszê z nim porozmawiaæ. To pilne.

- /Nie ma go. Przekazaæ coœ? - Nie trzeba, dziêkujê.

Czy mogê rozmawiaæ z Michelem?

Jest na sympozjum w Finlandii.

Zawo³aæ mamê?

Nie, nie trzeba. Dziêkujê.

Chcia³abym z³o¿yæ skargê w sprawie porwania i uwiêzienia.

Zadzwoniê do oficera. Proszê usi¹œæ.

Ktoœ do Veckera w sprawie skargi.

Proszê.

Witam. Policja kryminalna. Oficer Bruno Vecker.

PrzejdŸmy do innego gabinetu.

- Napije siê pani kawy? - Poproszê o wodê.

Przynieœcie kawê i wodê, proszê.

Przepraszam.

Nazwisko, adres, i zawód?

Anna Cooper,

22 rue Portalis, VIII dzielnica.

- Pani zawód? - Ginekolog-po³o¿nik

w szpitalu Georges'a Brassensa.

No dobrze...

Czy domyœla siê pani, kim byli porywacze?

Tak.

Zna pani ich to¿samoœæ?

Jego to¿samoœæ, tak.

Dobrze, czy mo¿e mo¿e pani szczegó³owo, opowiedzieæ, co siê sta³o?

To by³o 9 czerwca.

Wraca³am doœæ póŸno z powdu pilnego zabiegu.

Mniej-wiêcej o pó³nocy.

Cicho b¹dŸ!

Nie ruszaj siê, bo ciê potnê.

Rêce do ty³u!

Teraz wyjdziemy.

Nie ruszaj siê.

Zegarek.

I jeszcze pasek.

Przepraszam...

Czy mogê coœ powiedzieæ?

Pan mnie chyba z kimœ pomyli³. Nie wiem, dlaczego tu jestem.

Nie zrobi³am nic z³ego. Jestem lekark¹. Jeœli chodzi panu o okup...

to nie jestem najlepszym celem.

Ludzie bêd¹ siê o mnie martwiæ.

Ludzie?

Mój m¹¿. Muszê siê z nim skontaktowaæ.

Jaki ma numer?

- M꿹? - Tak.

06 07 72...

Nie³adnie...

Przestañ!

Nie masz mê¿a. Wiem, ¿e jesteœ na urlopie!

Co? Mo¿e masz przyjació³?

Nie!

Jesteœ sama.

Nikt nie bêdzie ciê szuka³.

Nie da³em pani piæ.

Nie...

Dzisiaj rano,

przynios³em pani kawê?

Chcê wody.

Wody?

Ale ze mnie niezdara!

Pani chyba nie mo¿e pozwoliæ sobie na chwilê nieuwagi?

Nie lubisz shoarmy z kurczaka? To siê pierdol!

Mi³o widzieæ pani¹ w takim stanie.

Tak¹ przestraszon¹.

Niez³a odmiana.

No dobrze...

Gasimy œwiat³a!

Cholera!

Skoñczy³a pani?

Chcê pani zadaæ ból.

Ale nie wiem, jak.

Chcê pani¹ z³amaæ.

Zniszczy³a mi pani ¿ycie. Chcê siê odegraæ.

Zrobiê pani krzywdê. Zabijê pani¹.

A potem zabijê siebie.

Nie znam pana. Leczê wielu ludzi.

Nie mogê wszystkich pamiêtaæ.

- Ratuje pani ludzi? - Próbujê im pomóc.

By³oby nieŸle...

To jest ohydne. Nie jestem g³odna.

Co mamy w planach?

G³odówkê?

Myœli pani, ¿e to coœ zmieni?

Nie zmartwiê siê, gdy pani zdechnie.

Coœ mi to przypomina.

A pani?

Dobra, jestem g³odna.

"G³odna"?

Chce mi siê jeœæ, kurwa!

Jestem Yann Ochberg.

Spotkaliœmy sie 2 lata temu.

Przypomni sobie pani.

Proces wykaza³, ¿e nie by³o b³êdu lekarskiego.

Ka¿da operacja niesie ze sob¹ ryzyko.

Zazwyczaj jest dobrze. Ale wypadki siê zdarzaj¹.

I ludzie umieraj¹.

Co roku 700 000 osób

zapada we Francji na zaka¿enie szpitalne.

To 7% ogó³u pacjentów, 4 000 umiera po banalnych zabiegach.

Na oddziale po³o¿niczym, tylko 0.9 %.

Nic nie rozumiem, gdy mówi pani w ten sposób.

Zrobi³am wszystko, co mog³am.

Pomagam ludziom, operuj¹c ich.

Reszta,

to nie moja bran¿a. Niech pan idzie do ksiêdza

albo do psychologa.

Nigdy siê nie dowiem, czy to pani wina czy nie.

Ale to pani za to zap³aci.

Rozumiem, ¿e chce siê pan zemœciæ.

Biorê na siebie odpowiedzialnoœæ.

Za póŸno.

Wiem, ¿e ma to pani gdzieœ.

Mo¿e wybaczy³bym pani, gdyby przysz³a pani na rozprawê.

Nie mogê.

Jest pani beznadziejna.

I za pana spraw¹ mam staæ siê lepsza?

Chcê pomóc sobie. Pani¹ mam gdzieœ.

Wiêc co robimy?

Czekamy.

Nic nie robimy. Czekamy.

A co to za fetor?

To nieludzkie, ¿yæ w takim smrodzie.

Zaniedbuje siê pani.

WeŸ wiadro.

Na prawo.

Potrzebujê ubrañ.

Mog³em powiedzieæ, ¿eby wziê³a pani walizkê.

Mam doœæ ry¿u i makaronu.

Zjad³abym coœ œwie¿ego. Jak¹œ sa³atkê.

Jab³ko by³oby idealne.

Przynios³em coœ na zmianê. To moje ubrania.

Nie bêdzie idealnie.

Rzeczywiœcie, nie pasuj¹.

Nie pojmujê, czego pan chce.

le zrobi³am, powinnam okazaæ panu wspó³czucie.

Ale nie mo¿e pan mnie tu trzymaæ. To nic nie zmieni.

Nie mogê pani wypuœciæ.

Za póŸno....

Proszê wyjœæ. Jestem zmêczona.

Mo¿e piwa? Napijemy siê?

Nie.

Sztywniara.

Proszê o wybaczenie.

Proszê.

Nie rusza mnie to. Dziwne.

Nie bojê siê pana.

Nie umia³by pan nikogo skrzywdziæ.

Gdyby chcia³ mnie pan zabiæ, ju¿ dawno by pan to zrobi³.

Mylê siê?

Ale pope³nia pan b³¹d.

Nie prowokuj.

DoϾ tego!

Porwa³ pan z³ego lekarza. Mo¿esz byæ pan z siebie dumny.

Zamknij siê!

Niech pan pomyœli o swoim dziecku.

To dziewczynka, prawda?

Nie wspominaj o mojej córce!

Nie boje siê. ¯a³osny typek.

Tak?

Nie patrz na mnie jak na gówniarza! Przestañ!

Z³amiê ciê, zobaczysz.

Poznasz smak upokorzenia!

No ju¿!

Zrób mi dobrze!

Zrób to!

spójrz na mnie!

Nie przestawaj! Otwórz oczy!

Kurwa!

To twoja wina!

Kupi³em lekarstwa.

Tu jest zupa, a tu œrodek przeciwbólowy.

Chce pani trochê zupy?

Chcê zostaæ sama.

Nie chce pani jeϾ?

Przepraszam.

Powie pani coœ?

Cokolwiek?

Zniosê nawet zniewagi.

Niech pani coœ powie,

bo zaraz zwariujê.

Chyba wola³em pani¹ wczeœniej.

Za czasów, gdy by³a pani zarozumia³¹ lekark¹.

Pamiêta to pani?

Ja te¿ mogê zamilkn¹æ.

Proszê nie odchodziæ.

Niech mnie pan nie zostawia samej.

Przepraszam za to, co zrobi³em.

Nie chcia³em... To znaczy, chcia³em...

ale nie w taki sposób.

Chêtnie bym pani¹ wypuœci³, ale teraz...

to chyba niemo¿liwe.

Czujê ulgê, bo jest pani Ÿle, tak jak mnie.

Ale tak jest chyba gorzej.

To wszystko.

Mam do pana ¿al.

Ja do pani te¿.

Przygotowa³em prawie idealny posi³ek.

A pan?

Jad³ pan coœ?

Nie jestem dobrym kucharzem.

Robi pan postêpy.

Ja te¿.

Beznadziejnie gotujê.

Wszystko robi³ mój m¹¿.

Zmar³?

Nie. Ma ¿onê i troje dzieci.

Nadrobi³ stracony czas.

A pani nie ma dzieci?

Nie.

Nie jest pan zbyt dobrze poinformowany.

Nie,

niezbyt dobrze.

Nie mam dzieci.

Zbyt du¿o pracowa³am, poza tym...

nie chcia³am ich mieæ.

Mo¿e dziêki dzieciom nie by³aby pani tak¹ egoistk¹?

A mo¿e ja lubiê swój egoizm?

A swoj¹ samotnoœæ?

Mam k³opot.

Jeœli pani¹ wypuszczê, pobiegnie pani na policjê.

Chcia³bym pani¹ powstrzymaæ, ale...

nie wiem jak.

Co mam zrobiæ?

Niech mnie pan o to nie pyta.

Powiem: "Jeœli mnie pan uwolni, nie pójdê na policjê."

Ale nie wiem, czy dotrzymam s³owa.

Szczere.

Chocia¿ wcale mi nie pomaga.

Ciep³a woda. Proszê korzystaæ.

Gdy pani zapuka, przyniosê kawy.

Kupi³em herbatê.

Woli pani herbatê?

Tak, wolê.

Bardzo chêtnie.

Umyjê siê.

Ju¿ wychodzê.

Córka ma na imiê Juliette.

Mieszka u mojej matki.

Widuje j¹ pan?

Nie.

Bardzo rzadko.

Nie widzia³em jej od roku.

JeŸdzi³em tam, ale by³em pijany. Matka nie chcia³a mnie wpuœciæ.

Mia³a racjê.

Teraz to ju¿ nie takie proste.

Powinien pan j¹ widywaæ.

Nie œmia³em zadzwoniæ.

Nie ma pani dziecka, wiêc trudno pani zrozumieæ, jak to jest

gdy nie mo¿na j¹ pokochaæ.

Chcê j¹ kochaæ.

Ale dopóki nie prze¿yjê ¿a³oby po mojej ¿onie,

dopóty nie bêdzie lepiej.

Tak mówi¹ pani koledzy z psychologii, prawda?

Nie wie pani, jak to jest...

Nie mogê pokochaæ dziecka, bo mam do niego ¿al.

A to wszystko przez pani¹!

To by³a tylko cholerna cesarka.

Powinna pani by³a j¹ uratowaæ.

Proszê pana o wybaczenie.

Przepraszam za wszystko, czego nie zrobi³am.

Nie próbowa³ pani dotykaæ?

S³ucham?

Nigdy nie próbowa³ zbli¿yæ siê do pani fizycznie?

Nie wykorzysta³ pani? - Nie.

Dlaczego pozwoli³ pani wyjœæ?

To znaczy... umyœlnie?

Myœlê, ¿e po prostu zapomnia³ zamkn¹æ drzwi.

To by³oby dziwne. Nigdy wczeœniej nie zapomnia³.

Nie.

Dlaczego mia³by mnie wypuœciæ akurat w tym momencie?

- To znaczy? - Nie wiem...

W jakim momencie?

W³aœnie wtedy, gdy wysz³am.

Nie rozumiem o co panu chodzi.

Proszê pos³uchaæ,

jeœli pani k³amie, niczego pani nie osi¹gnie.

A jeœli próbuje pani kogoœ chroniæ, to bardzo Ÿle.

Za kogo pan mnie uwa¿a?

Co mam jeszcze powiedzieæ? Przysz³am tu

z³o¿yæ zeznania, a pan...

- Spokojnie. - Rêce przy sobie!

Proszê usi¹œæ.

Jeœli wyjdzie pani teraz, nie uwzglêdnimy tej skargi.

Przepraszam, nie wiedzia³am...

Nic siê nie sta³o. Mie powinno mnie tu byæ.

- Zostawiê pani¹. - Nie, nie trzeba.

Wydrukujê tylko tê kartê. Wezmê kilka dni wolnego.

Przepiszê pacjentów na inne terminy.

B¹dŸmy w kontakcie.

- Dziêkujê. - Nie ma za co.

Dzieñ dobry. Szukam pana Ochberga.

Ju¿ tu nie mieszka. Wyprowadzi³ siê rok temu.

Zna pan jego nowy adres?

Nie wiem, dok¹d wyjecha³. Nie mam pojêcia. Przykro mi.

Czy któryœ z lokatorów móg³by mi pomóc?

Nie s¹dzê, bior¹c pod uwagê jego zachowanie...

Do widzenia.

- Halo? - Halo?

- Halo? - Halo, halo.

Czy mogê rozmawiaæ...

z pani¹ Ochberg?

Tak.

Dzieñ dobry, szukam pani syna.

- /Co siê sta³o? - Nic. Proszê siê nie martwiæ.

Chcia³abym z nim porozmawiaæ, ale zgubi³am jego namiary.

Kim pani jest?

Jego przyjació³k¹.

To sprawa osobista.

Przeka¿ê mu pani wiadomoœæ. Jak siê pani nazywa?

- Anna. On zna mój nr. - /Dobrze, powiem mu.

Przepraszam, ¿e przeszkadzam. To znowu ja Anna, kole¿anka Yanna.

Czy powiedzia³a mu pani... ¿eby do mnie zadzwoni³?

Tak, zostawi³am mu wiadomoœæ.

Dobrze.

Wiem, co to znaczy, czekaæ na telefon od niego.

Dziekujê pani.

Halo?

Wiem, ¿e to ty. Gdzie jesteœ?

Halo?

Mów do mnie.

Nie roz³¹czaj siê.

Zostañ.

- Halo? -/Tu Caroline.

Co z tob¹? Czeka³am na ciebie wczoraj.

- /Halo? Anno? - Caroline...

Co ty wyprawiasz? W koñcu stracisz pracê.

- Przepraszam za wczoraj. - /Mam doϾ twoich przeprosin.

Mamy dziœ dwa zabiegi usuniêcia macicy.

Mia³ operowaæ Harvey, ale przewróci³ siê na motorze.

Przyje¿d¿aj natychmiast!

Wszystko dobrze?

No proszê!

- Co? - Wreszcie przysz³aœ.

Przepraszam, by³am jakaœ robita.

Nie opali³aœ siê na tych wakacjach.

Mia³am krem z mocnym filrem.

Zaczekam na ciebie. Opowiesz mi, co siê dzieje.

Muszê napisaæ sprawozdanie.

- Wieczorem te¿ nie mo¿esz? - Nie. Zadzwoniê do ciebie.

Masz faceta!

Nie, nie mam.

Przesta³o mnie to œmieszyæ.

Wszystko kontrolujesz. Jestem bezradna.

Nie mogê nawet do ciebie oddzwoniæ.

Mo¿esz zadzwoniæ do mojej matki.

Gniewasz siê.

Wiedzia³am, ¿e to ciê wkurzy, ale musia³am ciê znaleŸæ.

Na pocz¹tku by³em wkurzony.

Ale potem siê ucieszy³em.

Dawno nikt mnie tak nie nagabywa³.

Musimy siê spotkaæ.

Nie chcesz mnie widzieæ?

Chcê.

Chcesz, ale..?

Sk¹d mam widzieæ, czy nie naœlesz na mnie glin?

Policja o niczym nie wie.

Po co posz³aœ na komisariat?

¯eby pogadaæ? Co u nich s³ychaæ?

Tak, by³am tam.

Ale nie z³o¿y³am skargi.

I przestañ mnie œledziæ.

Nie mog³em siê powstrzymaæ.

Nie ufasz mi?

Zaufanie...

Warto siê z tob¹ spotkaæ i ryzykowaæ wiêzienie?

Ja na twoim miejscu, zaryzykowa³abym.

A ja na twoim?

Tylko nie herbata.

Nie lubisz?

A mam wybór?

NieŸle!

Oddajê.

Lepiej to zatrzymaj.

To moje.

Szkoda, ¿e to nie zaczê³o siê w ten sposób.

Chcia³bym tu zostaæ na zawsze.

Pozwoli³eœ mi odejœæ?

Pani Cooper, jest tam pani?

Pani Cooper?

Pusto.

Jestem g³odny. Wyjdziemy?

Chcesz wyjϾ?

Nie, ale muszê coœ zjeœæ.

Jeœli wyjdziemy, koniec z nami. Nie mo¿emy wyjœæ.

Jest u mnie.

W moim domu. Œpi.

Proszê narysowaæ plan mieszkania i zaznaczyæ gdzie on jest.

Cedric, jedziemy na interwencjê.

Proszê tu zaczekaæ. Wrócê.

Tu Anna Cooper. Zostaw wiadomoϾ.

Nie mo¿na wchodziæ.

Policja! Nie ruszaj siê!

Nie ruszaj siê! Rêce do ty³u!

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.