Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
- Tutaj. - 37 euro.
- Dziêkujê. - Do widzenia.
"Z TOB¥ I PRZECIW TOBIE"
Masz piêæ wiadomoci.
otrzymano w niedzielê 20-stego o godzinie 10:00.
To ja. Dzwoniê, ¿eby zapytaæ, co u ciebie.
Zadzwoñ, gdy bêdziesz mog³a. Ca³ujê ciê. Mama.
Otrzymano we wtorek 22-go.
Tu Michel. Wróci³a ju¿? Jestem sam. Spotkajmy siê.
Otrzymano we rodê 23-go o godzinie 7.00.
Tu Caroline. Chyba ju¿ wróci³a? Nie odzywasz siê.
Mamy w planie kilka operacji. Chyba pamiêtasz?
W razie problemów zadzwoñ.
Otrzymano wczoraj o godzinie 18:56.
Hej, to znowu mama. Powinna wróciæ kilka dni temu.
Zadzwoñ do mnie, bo siê martwiê.
Odezwij siê i uspokój star¹ matkê.
Wiem, ¿e "Brak wiadomoci, to dobre wiadomoci," ale...
Nie przeszkadzam d³u¿ej. Ca³ujê. Do us³yszenia.
Halo.
Tu Anna Cooper. Zostaw wiadomoæ.
Dawno pani nie widzia³am. Zaczyna³am siê martwiæ.
Przed³u¿y³am urlop.
Czekaj¹ na mnie w szpitalu. Mi³ego dnia.
- Czeæ. - Co ty tu robisz?
- Przysz³am do pracy. - Nie za póno?
Zostawi³am ci masê wiadomoci. Czekam prawie od tygodnia.
Nie mia³am jak ciê uprzedziæ. Ale ju¿ jestem.
Dzi ciê nie potrzebujê.
Jeste nieprzytomna. Co siê z tob¹ dzieje?
Przepraszam.
- Bêdziesz jutro? - Na pewno.
A jak tam urlop?
- wietnie. - Szczêciara!
Mama?
Kochanie, co s³ychaæ?
Wszystko dobrze.
Jak min¹³ urlop? Kiedy wróci³a?
Wczoraj pónym wieczorem.
Powinnam zadzwoniæ wczeniej, ale nie mia³am mo¿liwoci.
By³o wietnie.
Piêkna, pusta pla¿a.
Pojecha³a sama?
Postanowi³a nie mieæ dzieci.
Ale nie musisz rezygnowaæ z mê¿czyzn.
Nie mogê znieæ myli, ¿e nie jeste szczêliwa.
Nie martw siê, mamo.
Przepraszam, nie by³o mnie, ale tak naprawdê...
nie mia³am wyboru. - /Kto dzwoni do drzwi.
Simone przysz³a na herbatê. Mogê zadzwoniæ póniej?
Masz od niej uca³owania. Chcia³aby ciê zobaczyæ.
Uca³uj j¹. Zadzwoñ kiedy zechcesz.
- Ok, kocham ciê. - Ja ciebie te¿.
Do widzenia.
- /Tu gabinet lekarski. - Mówi doktor Anna Cooper.
Czy jest dr Schwartzberg?.
- /Psycholog czy fizjoterapeuta? - Psycholog.
Zapisaæ pani¹ na wizytê?
Nie.
Muszê z nim porozmawiaæ. To pilne.
- /Nie ma go. Przekazaæ co? - Nie trzeba, dziêkujê.
Czy mogê rozmawiaæ z Michelem?
Jest na sympozjum w Finlandii.
Zawo³aæ mamê?
Nie, nie trzeba. Dziêkujê.
Chcia³abym z³o¿yæ skargê w sprawie porwania i uwiêzienia.
Zadzwoniê do oficera. Proszê usi¹æ.
Kto do Veckera w sprawie skargi.
Proszê.
Witam. Policja kryminalna. Oficer Bruno Vecker.
Przejdmy do innego gabinetu.
- Napije siê pani kawy? - Poproszê o wodê.
Przyniecie kawê i wodê, proszê.
Przepraszam.
Nazwisko, adres, i zawód?
Anna Cooper,
22 rue Portalis, VIII dzielnica.
- Pani zawód? - Ginekolog-po³o¿nik
w szpitalu Georges'a Brassensa.
No dobrze...
Czy domyla siê pani, kim byli porywacze?
Tak.
Zna pani ich to¿samoæ?
Jego to¿samoæ, tak.
Dobrze, czy mo¿e mo¿e pani szczegó³owo, opowiedzieæ, co siê sta³o?
To by³o 9 czerwca.
Wraca³am doæ póno z powdu pilnego zabiegu.
Mniej-wiêcej o pó³nocy.
Cicho b¹d!
Nie ruszaj siê, bo ciê potnê.
Rêce do ty³u!
Teraz wyjdziemy.
Nie ruszaj siê.
Zegarek.
I jeszcze pasek.
Przepraszam...
Czy mogê co powiedzieæ?
Pan mnie chyba z kim pomyli³. Nie wiem, dlaczego tu jestem.
Nie zrobi³am nic z³ego. Jestem lekark¹. Jeli chodzi panu o okup...
to nie jestem najlepszym celem.
Ludzie bêd¹ siê o mnie martwiæ.
Ludzie?
Mój m¹¿. Muszê siê z nim skontaktowaæ.
Jaki ma numer?
- M꿹? - Tak.
06 07 72...
Nie³adnie...
Przestañ!
Nie masz mê¿a. Wiem, ¿e jeste na urlopie!
Co? Mo¿e masz przyjació³?
Nie!
Jeste sama.
Nikt nie bêdzie ciê szuka³.
Nie da³em pani piæ.
Nie...
Dzisiaj rano,
przynios³em pani kawê?
Chcê wody.
Wody?
Ale ze mnie niezdara!
Pani chyba nie mo¿e pozwoliæ sobie na chwilê nieuwagi?
Nie lubisz shoarmy z kurczaka? To siê pierdol!
Mi³o widzieæ pani¹ w takim stanie.
Tak¹ przestraszon¹.
Niez³a odmiana.
No dobrze...
Gasimy wiat³a!
Cholera!
Skoñczy³a pani?
Chcê pani zadaæ ból.
Ale nie wiem, jak.
Chcê pani¹ z³amaæ.
Zniszczy³a mi pani ¿ycie. Chcê siê odegraæ.
Zrobiê pani krzywdê. Zabijê pani¹.
A potem zabijê siebie.
Nie znam pana. Leczê wielu ludzi.
Nie mogê wszystkich pamiêtaæ.
- Ratuje pani ludzi? - Próbujê im pomóc.
By³oby niele...
To jest ohydne. Nie jestem g³odna.
Co mamy w planach?
G³odówkê?
Myli pani, ¿e to co zmieni?
Nie zmartwiê siê, gdy pani zdechnie.
Co mi to przypomina.
A pani?
Dobra, jestem g³odna.
"G³odna"?
Chce mi siê jeæ, kurwa!
Jestem Yann Ochberg.
Spotkalimy sie 2 lata temu.
Przypomni sobie pani.
Proces wykaza³, ¿e nie by³o b³êdu lekarskiego.
Ka¿da operacja niesie ze sob¹ ryzyko.
Zazwyczaj jest dobrze. Ale wypadki siê zdarzaj¹.
I ludzie umieraj¹.
Co roku 700 000 osób
zapada we Francji na zaka¿enie szpitalne.
To 7% ogó³u pacjentów, 4 000 umiera po banalnych zabiegach.
Na oddziale po³o¿niczym, tylko 0.9 %.
Nic nie rozumiem, gdy mówi pani w ten sposób.
Zrobi³am wszystko, co mog³am.
Pomagam ludziom, operuj¹c ich.
Reszta,
to nie moja bran¿a. Niech pan idzie do ksiêdza
albo do psychologa.
Nigdy siê nie dowiem, czy to pani wina czy nie.
Ale to pani za to zap³aci.
Rozumiem, ¿e chce siê pan zemciæ.
Biorê na siebie odpowiedzialnoæ.
Za póno.
Wiem, ¿e ma to pani gdzie.
Mo¿e wybaczy³bym pani, gdyby przysz³a pani na rozprawê.
Nie mogê.
Jest pani beznadziejna.
I za pana spraw¹ mam staæ siê lepsza?
Chcê pomóc sobie. Pani¹ mam gdzie.
Wiêc co robimy?
Czekamy.
Nic nie robimy. Czekamy.
A co to za fetor?
To nieludzkie, ¿yæ w takim smrodzie.
Zaniedbuje siê pani.
We wiadro.
Na prawo.
Potrzebujê ubrañ.
Mog³em powiedzieæ, ¿eby wziê³a pani walizkê.
Mam doæ ry¿u i makaronu.
Zjad³abym co wie¿ego. Jak¹ sa³atkê.
Jab³ko by³oby idealne.
Przynios³em co na zmianê. To moje ubrania.
Nie bêdzie idealnie.
Rzeczywicie, nie pasuj¹.
Nie pojmujê, czego pan chce.
le zrobi³am, powinnam okazaæ panu wspó³czucie.
Ale nie mo¿e pan mnie tu trzymaæ. To nic nie zmieni.
Nie mogê pani wypuciæ.
Za póno....
Proszê wyjæ. Jestem zmêczona.
Mo¿e piwa? Napijemy siê?
Nie.
Sztywniara.
Proszê o wybaczenie.
Proszê.
Nie rusza mnie to. Dziwne.
Nie bojê siê pana.
Nie umia³by pan nikogo skrzywdziæ.
Gdyby chcia³ mnie pan zabiæ, ju¿ dawno by pan to zrobi³.
Mylê siê?
Ale pope³nia pan b³¹d.
Nie prowokuj.
Doæ tego!
Porwa³ pan z³ego lekarza. Mo¿esz byæ pan z siebie dumny.
Zamknij siê!
Niech pan pomyli o swoim dziecku.
To dziewczynka, prawda?
Nie wspominaj o mojej córce!
Nie boje siê. ¯a³osny typek.
Tak?
Nie patrz na mnie jak na gówniarza! Przestañ!
Z³amiê ciê, zobaczysz.
Poznasz smak upokorzenia!
No ju¿!
Zrób mi dobrze!
Zrób to!
spójrz na mnie!
Nie przestawaj! Otwórz oczy!
Kurwa!
To twoja wina!
Kupi³em lekarstwa.
Tu jest zupa, a tu rodek przeciwbólowy.
Chce pani trochê zupy?
Chcê zostaæ sama.
Nie chce pani jeæ?
Przepraszam.
Powie pani co?
Cokolwiek?
Zniosê nawet zniewagi.
Niech pani co powie,
bo zaraz zwariujê.
Chyba wola³em pani¹ wczeniej.
Za czasów, gdy by³a pani zarozumia³¹ lekark¹.
Pamiêta to pani?
Ja te¿ mogê zamilkn¹æ.
Proszê nie odchodziæ.
Niech mnie pan nie zostawia samej.
Przepraszam za to, co zrobi³em.
Nie chcia³em... To znaczy, chcia³em...
ale nie w taki sposób.
Chêtnie bym pani¹ wypuci³, ale teraz...
to chyba niemo¿liwe.
Czujê ulgê, bo jest pani le, tak jak mnie.
Ale tak jest chyba gorzej.
To wszystko.
Mam do pana ¿al.
Ja do pani te¿.
Przygotowa³em prawie idealny posi³ek.
A pan?
Jad³ pan co?
Nie jestem dobrym kucharzem.
Robi pan postêpy.
Ja te¿.
Beznadziejnie gotujê.
Wszystko robi³ mój m¹¿.
Zmar³?
Nie. Ma ¿onê i troje dzieci.
Nadrobi³ stracony czas.
A pani nie ma dzieci?
Nie.
Nie jest pan zbyt dobrze poinformowany.
Nie,
niezbyt dobrze.
Nie mam dzieci.
Zbyt du¿o pracowa³am, poza tym...
nie chcia³am ich mieæ.
Mo¿e dziêki dzieciom nie by³aby pani tak¹ egoistk¹?
A mo¿e ja lubiê swój egoizm?
A swoj¹ samotnoæ?
Mam k³opot.
Jeli pani¹ wypuszczê, pobiegnie pani na policjê.
Chcia³bym pani¹ powstrzymaæ, ale...
nie wiem jak.
Co mam zrobiæ?
Niech mnie pan o to nie pyta.
Powiem: "Jeli mnie pan uwolni, nie pójdê na policjê."
Ale nie wiem, czy dotrzymam s³owa.
Szczere.
Chocia¿ wcale mi nie pomaga.
Ciep³a woda. Proszê korzystaæ.
Gdy pani zapuka, przyniosê kawy.
Kupi³em herbatê.
Woli pani herbatê?
Tak, wolê.
Bardzo chêtnie.
Umyjê siê.
Ju¿ wychodzê.
Córka ma na imiê Juliette.
Mieszka u mojej matki.
Widuje j¹ pan?
Nie.
Bardzo rzadko.
Nie widzia³em jej od roku.
Jedzi³em tam, ale by³em pijany. Matka nie chcia³a mnie wpuciæ.
Mia³a racjê.
Teraz to ju¿ nie takie proste.
Powinien pan j¹ widywaæ.
Nie mia³em zadzwoniæ.
Nie ma pani dziecka, wiêc trudno pani zrozumieæ, jak to jest
gdy nie mo¿na j¹ pokochaæ.
Chcê j¹ kochaæ.
Ale dopóki nie prze¿yjê ¿a³oby po mojej ¿onie,
dopóty nie bêdzie lepiej.
Tak mówi¹ pani koledzy z psychologii, prawda?
Nie wie pani, jak to jest...
Nie mogê pokochaæ dziecka, bo mam do niego ¿al.
A to wszystko przez pani¹!
To by³a tylko cholerna cesarka.
Powinna pani by³a j¹ uratowaæ.
Proszê pana o wybaczenie.
Przepraszam za wszystko, czego nie zrobi³am.
Nie próbowa³ pani dotykaæ?
S³ucham?
Nigdy nie próbowa³ zbli¿yæ siê do pani fizycznie?
Nie wykorzysta³ pani? - Nie.
Dlaczego pozwoli³ pani wyjæ?
To znaczy... umylnie?
Mylê, ¿e po prostu zapomnia³ zamkn¹æ drzwi.
To by³oby dziwne. Nigdy wczeniej nie zapomnia³.
Nie.
Dlaczego mia³by mnie wypuciæ akurat w tym momencie?
- To znaczy? - Nie wiem...
W jakim momencie?
W³anie wtedy, gdy wysz³am.
Nie rozumiem o co panu chodzi.
Proszê pos³uchaæ,
jeli pani k³amie, niczego pani nie osi¹gnie.
A jeli próbuje pani kogo chroniæ, to bardzo le.
Za kogo pan mnie uwa¿a?
Co mam jeszcze powiedzieæ? Przysz³am tu
z³o¿yæ zeznania, a pan...
- Spokojnie. - Rêce przy sobie!
Proszê usi¹æ.
Jeli wyjdzie pani teraz, nie uwzglêdnimy tej skargi.
Przepraszam, nie wiedzia³am...
Nic siê nie sta³o. Mie powinno mnie tu byæ.
- Zostawiê pani¹. - Nie, nie trzeba.
Wydrukujê tylko tê kartê. Wezmê kilka dni wolnego.
Przepiszê pacjentów na inne terminy.
B¹dmy w kontakcie.
- Dziêkujê. - Nie ma za co.
Dzieñ dobry. Szukam pana Ochberga.
Ju¿ tu nie mieszka. Wyprowadzi³ siê rok temu.
Zna pan jego nowy adres?
Nie wiem, dok¹d wyjecha³. Nie mam pojêcia. Przykro mi.
Czy który z lokatorów móg³by mi pomóc?
Nie s¹dzê, bior¹c pod uwagê jego zachowanie...
Do widzenia.
- Halo? - Halo?
- Halo? - Halo, halo.
Czy mogê rozmawiaæ...
z pani¹ Ochberg?
Tak.
Dzieñ dobry, szukam pani syna.
- /Co siê sta³o? - Nic. Proszê siê nie martwiæ.
Chcia³abym z nim porozmawiaæ, ale zgubi³am jego namiary.
Kim pani jest?
Jego przyjació³k¹.
To sprawa osobista.
Przeka¿ê mu pani wiadomoæ. Jak siê pani nazywa?
- Anna. On zna mój nr. - /Dobrze, powiem mu.
Przepraszam, ¿e przeszkadzam. To znowu ja Anna, kole¿anka Yanna.
Czy powiedzia³a mu pani... ¿eby do mnie zadzwoni³?
Tak, zostawi³am mu wiadomoæ.
Dobrze.
Wiem, co to znaczy, czekaæ na telefon od niego.
Dziekujê pani.
Halo?
Wiem, ¿e to ty. Gdzie jeste?
Halo?
Mów do mnie.
Nie roz³¹czaj siê.
Zostañ.
- Halo? -/Tu Caroline.
Co z tob¹? Czeka³am na ciebie wczoraj.
- /Halo? Anno? - Caroline...
Co ty wyprawiasz? W koñcu stracisz pracê.
- Przepraszam za wczoraj. - /Mam doæ twoich przeprosin.
Mamy dzi dwa zabiegi usuniêcia macicy.
Mia³ operowaæ Harvey, ale przewróci³ siê na motorze.
Przyje¿d¿aj natychmiast!
Wszystko dobrze?
No proszê!
- Co? - Wreszcie przysz³a.
Przepraszam, by³am jaka robita.
Nie opali³a siê na tych wakacjach.
Mia³am krem z mocnym filrem.
Zaczekam na ciebie. Opowiesz mi, co siê dzieje.
Muszê napisaæ sprawozdanie.
- Wieczorem te¿ nie mo¿esz? - Nie. Zadzwoniê do ciebie.
Masz faceta!
Nie, nie mam.
Przesta³o mnie to mieszyæ.
Wszystko kontrolujesz. Jestem bezradna.
Nie mogê nawet do ciebie oddzwoniæ.
Mo¿esz zadzwoniæ do mojej matki.
Gniewasz siê.
Wiedzia³am, ¿e to ciê wkurzy, ale musia³am ciê znaleæ.
Na pocz¹tku by³em wkurzony.
Ale potem siê ucieszy³em.
Dawno nikt mnie tak nie nagabywa³.
Musimy siê spotkaæ.
Nie chcesz mnie widzieæ?
Chcê.
Chcesz, ale..?
Sk¹d mam widzieæ, czy nie nalesz na mnie glin?
Policja o niczym nie wie.
Po co posz³a na komisariat?
¯eby pogadaæ? Co u nich s³ychaæ?
Tak, by³am tam.
Ale nie z³o¿y³am skargi.
I przestañ mnie ledziæ.
Nie mog³em siê powstrzymaæ.
Nie ufasz mi?
Zaufanie...
Warto siê z tob¹ spotkaæ i ryzykowaæ wiêzienie?
Ja na twoim miejscu, zaryzykowa³abym.
A ja na twoim?
Tylko nie herbata.
Nie lubisz?
A mam wybór?
Niele!
Oddajê.
Lepiej to zatrzymaj.
To moje.
Szkoda, ¿e to nie zaczê³o siê w ten sposób.
Chcia³bym tu zostaæ na zawsze.
Pozwoli³e mi odejæ?
Pani Cooper, jest tam pani?
Pani Cooper?
Pusto.
Jestem g³odny. Wyjdziemy?
Chcesz wyjæ?
Nie, ale muszê co zjeæ.
Jeli wyjdziemy, koniec z nami. Nie mo¿emy wyjæ.
Jest u mnie.
W moim domu. pi.
Proszê narysowaæ plan mieszkania i zaznaczyæ gdzie on jest.
Cedric, jedziemy na interwencjê.
Proszê tu zaczekaæ. Wrócê.
Tu Anna Cooper. Zostaw wiadomoæ.
Nie mo¿na wchodziæ.
Policja! Nie ruszaj siê!
Nie ruszaj siê! Rêce do ty³u!
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.