Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Tworzę oktagonalny pawilon.
- Yuri? - Tak?
Wystarczy ci jedna warstwa ubrań?
Będziesz żałować.
- Jak śmiesz deptać mi po spódnicy? - Co?
- Ale... - Jak śmiesz?
Zignorowałaś niskie temperatury i skupiłaś się na swoim wyglądzie.
Chciała się wyróżnić.
- Wiem. - Nie wygłupiaj się.
To ubranie na początek.
Chcę być ładna choć raz.
- W porządku. - Jesteś ładna.
Czemu nosimy hanbok jak z serialu historycznego?
- Masz też wąsy. - Wiem.
Te kostiumy pasują do serialu...
Miło was widzieć.
Dzień dobry.
Gratuluję ukończenia drugiej symulacji.
- Ciężko pracowaliśmy. - Tak.
Druga symulacja nazywała się Strefą Wody.
- Tak. - Strefa Wody.
Trzeba było wyrównać poziom wody,
żeby zatrzymać zegar na bombie.
Udało się.
Rozdam Monety Z za drugą symulację.
- Monety Z. - Oczywiście.
- Monetki. - Potrzebujemy ich.
Po pierwsze Lee Kwangsoo.
Dobrze mi poszło.
Gdy nosiłeś wodę, czemu ciągle wołałeś Yuri?
Yuri.
Yuri, trzymaj.
Yuri, mogłabyś przynieść arbuza?
Właśnie. Wołał mnie.
- Yuri jest silna. - Yuri jest naprawdę silna.
- Potrafi podnosić ciężary. - Tak.
Mimo to dostosowałeś poziom wody
i długo tkwiłeś w zbiorniku.
Wyrazy uznania.
Otrzymasz więc dwie Monety Z.
ZDRADA, PORZUCENIE
Yuri, teraz ty.
Sposób, w jaki rzuciłaś kapciami, gdy znalazłaś resztę grającą w ping-ponga,
był imponujący.
Chodź no!
SPRAWIEDLIWOŚĆ
Chodź.
Yuri ma charakterek.
- To prawda. - Na samą myśl się złoszczę.
Twoje próby regulacji poziomu wody
wzbudziły mój podziw.
Dlaczego tak podziwiasz Yuri?
- Po co ta cała ewaluacja? - Serio.
Nie rozśmieszaj nas.
Yuri, dostaniesz dwie Monety Z.
CIĘTA RIPOSTA, URODA
- Mężczyzna w zielonym, który leniuchuje. - Że ja?
- Yu Jaeseok. - Tak?
Szczerze mówiąc, byłeś najgorszy.
Nie byłem. Zraniłem się w stopę, przenosząc lód.
Ciężko pracowałem.
Młodsi koledzy siedzieli w wodzie,
a ty się leniłeś?
To nie przestępstwo.
To nie zbrodnia kochać saunę.
Otrzymujesz...
jedną Monetę Z.
- Tak. - Boże.
Jestem taka szczęśliwa. Masz za swoje.
- Dobrze ci tak. - Weź.
Od kiedy jesteś taka niemiła?
Dobrze ci tak.
- Co? - Co się dzieje?
„Dostajesz dwie monety”.
Czemu ja tylko jedną?
Mam teraz trzy monety.
Świetnie. Ja mam cztery.
Ranking liczby monet pasuje do rankingu urody.
- O czym ty mówisz? - To ma sens.
Yuri dała mi pierwsze miejsce.
- Yuri. - Tak?
Oceń nasz wygląd.
- Heeyeol trzeci. - Tak.
- Drugi jest Jaeseok. - Przestań.
Drugi?
- Kwangoo pierwszy. - Ja?
- Niestety tak wyszło. - Boże.
Czemu zawsze tak się ekscytujesz, gdy mówisz o wyglądzie?
Jesteś w tym gorszy.
- Gorszy? Tak mówisz? - Serio.
Ta sztuczna inteligencja znowu mnie wkurza.
No dobrze. Czas na trzecią symulację.
Tym razem musicie przetrwać, nie tracąc...
swojego człowieczeństwa.
- Człowieczeństwa? - W chwili, gdy któreś z was
przestanie być człowiekiem,
symulacja dobiegnie końca.
STREFA AKTYWOWANA
- Nie chcę tam wchodzić. - Będzie ciężko.
Czas ucieka.
- Co tym razem? - No nie.
Dzisiaj musimy nie tylko wytrzymać.
- Ale... - Cicho.
Właśnie omawiam najważniejsze punkty!
- Milcz. - Najważniejsze.
Cicho tam.
Za dużo gadasz.
Nie wiem, o co biega z tym człowieczeństwem.
Właśnie.
Fajne miejsce.
Cztery godziny szybko miną na zwiedzaniu.
- Tak. - Chodźcie.
Przybyli władcy.
Ale akcja.
Co to będzie?
- Jaka będzie symulacja? - Co to za miejsce?
- Co zobaczymy? - Nie ma nikogo.
Czemu tu są takie dziwne ubrania?
- Właśnie. - Co to?
Tu jest krew.
Niemożliwe. Nie mów takich rzeczy.
YU JAESEOK
LEE KWANGSOO
YURI
MISJA: PRZETRWANIE
Czemu tu są takie dziwne ubrania?
- Tu jest krew. - Co to?
- Coś tu jest. - Ogłoszenie.
„Złe duchy opanowały wioskę.
Złe duchy gryzą ludzi, którzy stają się bezmyślnymi bestiami.
Bestie polują
- na urodziwych ludzi”. - Urodziwych.
„Mieszkańcy, którzy przeżyli, muszą się ukryć”.
„Atakują tylko urodziwych”.
Jaeseok, ty stań na straży.
Coś tu nie gra.
Co to znaczy? Rety, ale gość mnie wystraszył.
Boże.
Dzień dobry.
Nie zaatakowały was?
Dzień dobry.
Nic nam nie jest, ale nie wiemy, o co chodzi.
Przybyłem, gdyż uciekam przez złymi duchami.
- Czyli są tu złe duchy? - Tak.
Złe duchy nieugięcie mnie ścigały,
a więc nie było łatwo.
- On jest przystojny. - Tak, widać.
Tobie nic nie będzie.
- Jaeseok. - Co?
Masz szczęście.
ZNOWU KŁÓTNIA
Tylko ty jesteś tu bezpieczny.
On i Yuri są w niebezpieczeństwie.
- Ale ty nie. - Yuri tak.
O piękna damo, powinnaś szczególnie zważać.
Yuri!
Yuri! Mój Boże!
- Yuri, chodź tu! - Nie!
Boże.
- Yuri! - Nie!
Yuri!
- Nie wierzę. - Szybko.
Rety.
Co się dzieje?
To są prawdziwe zombie.
Czekanie bez żadnych wyzwań byłoby nudne.
Tym razem
musicie przetrwać, nie tracąc człowieczeństwa.
Ta symulacja to Strefa Wirusa.
- „Bestie polują na urodziwych ludzi”. - Urodziwych.
- Uciekaj! - Yuri!
Naprawdę mnie ugryzł.
Zamknij drzwi.
Jaeseok!
STREFA WIRUSA
- Gdzie Kwangsoo? - Rety.
Boże.
Tam jest.
Zmykam.
Co to?
Co?
Talizmany je zatrzymały.
DUCHY NIE MINĄ TALIZMANÓW
Nie wejdą.
Talizmany blokują.
To jest kryjówka.
KRYJÓWKA
Yuri, Jaeseok, mam tu bezpieczne miejsce.
Jak się tam dostałeś?
Złe duchy nie przejdą przez talizmany.
Nie bądź śmieszny. Przeżyłeś, bo jesteś brzydki.
Nieprawda.
Nie tak było. Prawie mnie ugryzły.
- Chwila. - Yuri, schowaj się za Jaeseokiem.
Dobrze.
To nie są żarty.
To było straszne. Przestraszyłam się.
- Ja też. - Właśnie.
O rany.
Szybko!
Szybko!
Nie mogą wejść.
- Nie mogą wejść. - Chwila.
Chciałeś ją zostawić?
- Kwangsoo. - Uciekłeś.
Nieprawda. Po prostu szybciej biegam.
POBIEGŁ, NIE OGLĄDAJĄC SIĘ ZA SIEBIE
Co się dzieje?
Co to było?
- Co za zawód. - Trzymałem ją.
On trzymał mnie za rękę.
Jaeseok cię nie chronił.
Chciał cię użyć jako tarczy.
Chwila.
Obejrzyjmy środek.
- A to co? - Co takiego?
- Bataty. - Bataty?
- Bataty. - Naprawdę bataty.
- Są też kasztany. - Zjedzmy je.
- Nie czas na jedzenie. - Jestem głodny.
Nie mogę z wami. Zjemy później.
- Zjedz trochę. - Pyszne.
- Co z tymi batatami? - O rany.
Czemu...
Idealnie zrobiony.
- Te bataty są naprawdę pyszne. - Chcesz jeszcze?
Musimy opracować strategię.
Nie czytaliście ogłoszenia?
- Co? - Atakują urodziwych ludzi.
Tobie nic nie grozi.
To prawda, Yuri. Jesteś bardzo mądra.
Możesz wcinać kasztany i nic ci nie będzie.
Widzę, jak jesz. Jesteś bezpieczny.
Chwila. Yuri.
Nie minęło jeszcze 20 minut.
Ale straszne.
- Te zombie nie chcą odejść. - Obserwują nas.
- O nie! - Co się stało?
- Palą się. - Talizmany się palą.
- Znikają. - Musimy uciekać.
Dokąd mamy iść?
Talizmany znikają. Ciekawe.
- Dokąd teraz? - To jedyne wyjście.
- Ej. - Co robimy?
Mamy przeskoczyć przez mur?
- Jaeseok, są trzy talizmany. - Jaeseok.
Tylko Yuri nie da rady przeskoczyć.
Bo ja wiem.
Kto tak twierdzi?
Jestem tu najprzystojniejszy.
Wyrażaj się jasno.
- Co mówiłaś tydzień temu? - Weź.
- Dobra. - Oszalałeś?
Ustalmy to raz na zawsze.
Gdyby to był serial, umarłbyś w trzecim odcinku.
- Zginąłbyś szybko. - Słuchajcie...
- O Boże! - Rety.
- Musimy wyjść. - Ale...
Co mam robić?
Sprawdźmy. Chwila.
Zobacz, czy są tu zombie.
Jakie one straszne.
- Wciąż są na zewnątrz? - Okropność.
Trzeba coś wymyślić.
- Co? - Ej!
- To nie pora na jedzenie. - Chodźmy.
- Co teraz? - Co robimy?
- Wciąż tam są? - Szybko, wymyśl coś.
Nie mamy wyboru, musimy uciekać.
- Na trzy. - W którą stronę?
W lewo.
W lewo?
W lewo.
Zobaczmy.
Kwangsoo, przesadziłeś.
Co za wredny typ.
Sprawdź, czy go ugryzą.
Boże.
Halo.
Gryzą czy nie?
- Nadchodzą. - Idą?
WSKAŹNIK URODY
- Nie gryzą cię, prawda? - Nie?
Nie gryzą Jaeseoka.
Nie gryzą go.
NIEURODZIWY
Jaeseokowi pewnie wstyd.
Nie gryziecie?
- Co? - Jaeseok.
Jaeseok, pewnie ci trochę wstyd.
Otwórzmy je.
- Wracaj do środka. - Jaeseok.
Czekajcie. Ale się wkurzyłem.
- Wchodź. - Chwila...
Rób, co chcesz.
- Jesteś wolny. - Czemu?
Możesz robić, co chcesz.
Czemu mnie nie gryzą?
- Jaeseok. - Nie wierzę.
Czemu mnie nie gryzą?
Chodź tu, Jaeseok.
- Czemu mnie nie gryzą? - Ale to dobrze.
Jesteś jak szczepionka.
- Jaeseok, jesteś taki super. - Jaeseok.
To było niesamowite, Jaeseok.
Nawet wąsy ci dyndają. Możesz czuć się bezpiecznie.
- O rety. - Jak poszło?
- Nie wierzę. - Krzyknął ze zdziwienia.
Zombie spojrzały ci w twarz.
- Daj spokój. - Odkleił wąsy.
Teraz tym bardziej nie ugryzą.
Na pewno nie.
Jesteś już nieśmiertelny.
Nic ci nie grozi.
Gryzą tylko urodziwych.
- Boli mnie brzuch. - Dlatego...
Chyba... Przeszły przez mur!
Idą tutaj! Szybko!
W lewo.
Jaeseok.
- Nadchodzą. - Czekaj.
- Weź mnie! - Szybko!
- Jaeseok, przepędź je! - Yuri!
- Chodź. - Przepędź je!
- Chwila. - Walcz z nimi!
Chwila. Poczekajcie chwilę.
ZOMBIE ZDZIWIONE
Chwila.
Yuri, tędy. Chodź.
Kwangsoo, zabierz mnie ze sobą. Muszę iść z tobą.
Jaeseok!
- Pośpiesz się. - Nie!
- Biegiem. - Gdzie one?
- Szybko. - Musimy biec.
Kretyni! Czemu...
Czemu krzyczysz?
Dokąd mamy uciekać?
Biegnij!
- Do kryjówki. - Czyli gdzie?
Do rogu.
Co to? Kwangsoo.
Kwangsoo, nic ci nie jest.
Naprawdę mnie pogryzą!
Pogryzą mnie!
Dokąd on idzie?
Nie jestem urodziwy.
Nie jestem.
Żaden ze mnie przystojniak.
CZYŻBY SIĘ POGODZIŁ?
Co teraz?
Patrzcie. Tam jest mój przyjaciel.
Ten wysoki.
A jak mnie nie ugryzą?
To on. Tam jest.
Jestem aż taki brzydki?
Boże.
Jaeseok. Patrz.
Ej, co ty wyprawiasz?
Yuri, uciekaj stamtąd.
Zaczekajcie.
A ty spadaj.
- Co tak hałasujesz? - Musimy uciekać.
Jesteś cała? Chodź.
Co mam robić?
- Biegiem. - Co za cham.
Dokąd teraz? Gdzie Kwangsoo?
- Tam jest! - Cicho.
- To kryjówka. Szybko. - Talizmany!
- Chroń Yuri. - Pośpiesz się.
Wchodź. Tu jest bezpiecznie.
Mamy talizmany.
Zazdroszczę Jaeseokowi.
Uroda potrafi być wyczerpująca.
Co?
Nigdy nie wiadomo, co się wydarzy.
Co jest w środku?
- Sikhye. - To nie nurungji?
- Wszędzie tu jedzenie. - Jest co jeść.
- Co mnie straszy? - Zostały trzy.
Szybko.
Boże.
Wreszcie mogę złapać oddech.
Nurungji jest super.
To nie jest teraz ważne.
Potrzebuję przerwy.
Wy dwaj powinniście mnie chronić, gdy tam jesteśmy.
Uważaj na słowa. „Wy dwaj”?
ON JESZCZE NIE WIE
„Wy dwaj”?
Na litość boską.
Myśl co chcesz, ale nie jesteś wcale przystojny.
Ktoś ci mówił, że jesteś przystojny?
W dzieciństwie.
Wtedy się nie liczy.
Każdemu tak mówili, co nie?
Mnie nigdy.
Przykro mi.
Jaeseok, zombie pojawiają się nocą.
Widziałam w Kingdom.
Yuri, nie korzystaj z wiedzy z filmów i seriali.
W nocy...
- O nie! - Co dalej?
- Wyjdźmy stąd. - Nie możemy szukać kryjówek
przez cztery godziny.
Przydałaby się maska z twarzą Jaeseoka.
Jaeseok, musimy zapoznać się z wioską.
- Chodź. - Właśnie.
- Co robić? - Wyjrzyj.
Musimy znaleźć talizmany.
Co ja mam robić?
Ugryzą mnie.
Serio mnie ugryzą.
Idą!
WSKAŹNIK URODY
Nic mu nie jest.
PRZECIEŻ CIĘ NIE UGRYZĄ...
NIEURODZIWY
Kwangsoo.
Nas nie ugryziecie.
Zrób tak głową...
Przyjrzyjcie mi się raz jeszcze, proszę.
Człowieku.
POGÓDŹ SIĘ Z TYM
Jestem aż tak brzydki?
Może nie jestem przystojny,
ale nie aż tak, żeby zombie drżały przede mną.
KONFRONTACJA Z RZECZYWISTOŚCIĄ
Odchodzicie sobie?
Co za zombie gryzą tylko ładnych ludzi?
PROSZĘ, PRZESTAŃ JUŻ PRÓBOWAĆ
Kwangsoo, sprawdziłeś już.
No co? Czego?
Weź.
Damy sobie spokój na dziś?
Chcesz mnie ugryźć?
Czy to było konieczne?
- Przepraszam. Czy to było konieczne? - Było.
Jestem wkurzony.
Czemu zombie nas nie gryzą?
Idą sobie.
Dokąd to?
Zaraz...
Nie do wiary.
Teraz musimy chronić Yuri.
Sprawdźmy okolicę.
CZŁOWIEK NUMER DWA WCIĄŻ NIE MOŻE ZAAKCEPTOWAĆ PRAWDY
Zostały nam dwie godziny i 50 minut.
Czemu jesteśmy bezpieczni?
Jak ludzie zaszczepieni wieloma dawkami.
Tacy jesteśmy.
Dobra.
Jesteśmy sami.
No już, jesteśmy tu sami.
Widzieliście nas wcześniej.
Zna mnie pani.
Jesteśmy brzydcy.
- Zgadza się. - Tak.
Chwila.
Jesteśmy sami.
SCHOWAŁA SIĘ TAM?
Widzieliście nas.
No już.
- Wystarczy. - Halo.
Chwila. Czekajcie.
Nie.
Czekajcie.
- Idziemy. - Trzymaj się. Chodźmy.
- Biegiem! - Ruchy!
Tędy.
Ostrożnie.
- Jest ich więcej. - No nie wierzę.
Jazda.
Nic ci nie jest?
Tędy.
Co to ma być?
No co?
Ugryźcie mnie!
ZOMBIE SĄ W SZOKU
Jestem dość przystojny, żebyście mnie ugryzły.
- Do środka. Szybko. - Tutaj.
- Dalej. - Całe szczęście.
Ale one straszne.
Jaeseok, to niewiarygodne.
- Ogrzejmy się. - Boże.
- Wyglądam dziwnie? - Co?
- Wyglądam dziwnie? - A co?
Pójdę na chwilę do salonu.
- Po co? - No weź.
Chcę, żeby mnie któryś ugryzł.
- Wizyta w salonie nic nie zmieni. - Nie ugryzą cię.
Masz wkurzającą twarz.
O czym ty gadasz?
No o czym?
Nie bądź taki. Kwangsoo wygląda już dużo lepiej.
Nie, ma wkurzającą twarz.
Jeśli któryś cię ugryzie,
to go wykończę.
Niech sobie nie myślą.
Boże, czemu one tak szybko płoną?
To nie czas na kasztany.
A co, wzięłaś?
Bo tak ci smakowały.
Nie czas na kasztany.
Odłożyłaś je, bo były surowe, tak?
WYDAŁO SIĘ
Yuri.
- Ty je zjadłaś. - No nie.
Znam wiele młodych celebrytek,
ale żadnej tak nonszalanckiej.
Chyba ją uderzę, zanim program się skończy.
JESTEŚ PEWIEN?
PRZYJRZYJMY SIĘ
Yuri, jesteś młodsza ode mnie.
Okaż szacunek.
Okazuję.
Starsza siostro, mamo, proszę pani.
- Przekręć. - Przekręciłam.
- Przekręć. - Czemu się na mnie wściekasz?
- Nie wywyższaj się. - Tchórzysz?
Weź się w garść, Kwangsoo.
Weź się w garść.
WIDZISZ?
TAKA CZEKA CIĘ PRZYSZŁOŚĆ
Sama cię chciałam walnąć, ale się powstrzymałam.
Boże.
- Zaraz oszaleję. - Musimy iść naokoło.
Mamy wytrzymać.
- Nie mamy misji. - Nie gadaj.
- Nie uda się. - Sprawdźmy dom.
- Co robimy? - Nic tu nie ma.
Co...
Napisali „leki”.
- Gdzie? - W pałacu.
- Powinniśmy tam iść. - Idziemy tam?
Tak. Chodźmy tam.
LEKI
Strasznie ich dużo.
Mam już dość.
Chwila. Czy te drzwi są otwarte?
- Co? Jest przejście dalej. - Jest przejście.
- Chodźmy. - Nie ma tu talizmanów.
- Nie ma talizmanów? - Są kasztany.
Gotowane kasztany?
Tu jest bezpiecznie?
- Uciekajcie! - Ruchy!
Nie!
- Nie! - Yuri!
- Yuri! - Tu też są!
Yuri, idź do tej apteki.
Jazda do apteki.
Wcześniej było ciemniej.
Teraz jest jasno. Przyjrzyjcie mi się.
PORADA PRZETRWANIA: UDAWAJ PRZYSTOJNIAKA, BY ZMYLIĆ ZŁE DUCHY
No i jak?
No dalej.
NIEURODZIWY
Idź do apteki.
Co? Szybko.
Nie otwiera się. Dawaj.
- Tędy. - Biegiem.
- Uratowani. - Wchodzimy.
Szybko.
- Kto to? - Co?
Co? Jesteście ludźmi?
Jesteście złymi duchami?
- Nie. - Ugryzły was czy nie?
- Nie ugryzły. - Nikogo?
Jestem księżniczką tego kraju.
Co to za bzdury?
- Jak śmiesz! - Jesteś Nolbu?
- Jesteś Nolbu? - O czym ty mówisz?
Kojarzę cię. Byłeś w restauracji.
Kraj dotknęła tajemnicza plaga.
Czemu tylko ty jesteś pulchny?
Pulchny? Co za tupet!
Świeci ci się skóra Przeżyłeś, bo jesteś brzydki.
Co ty gadasz?
Musiałeś być najbrzydszy w całej wiosce.
- Przetrwałeś sam jeden. - Co tu robisz?
Jestem lokalnym lekarzem.
Czyli ty jesteś lekarzem.
Zrobiłbyś jakiś lek, który odgoni złe duchy?
- Chwila. - Co się tak spoufalasz?
Nie jesteś księżniczką.
- No nie. - Ale zachowujesz się jak księżniczka.
Przestań ją zgrywać.
Was dwóch raczej by nie ugryzły.
Tylko ciebie.
Prowadzę pewne badania.
Jeśli cię ugryzą, przyjdź do mnie.
- Pomogę. - Wtedy tu przyjdzie.
Nie można zapobiec ugryzieniu.
Nie ma sposobu.
Złe duchy są na zewnątrz.
Przyszły tu przez was.
Przez Yuri.
Wychodźcie. Musicie już iść.
Mamy wpaść ugryzieni?
Jeśli nas ugryzą.
Może w drugą stronę?
Szybko.
Zostały dwie godziny i 40 minut. Boję się.
Jest więcej złych duchów.
Co robimy? Strasznie ich dużo.
Co teraz będzie?
- Chodźmy. - Szybko.
Chodźmy tędy.
Ruchy.
DOKĄD IDZIECIE?
- Biegnijcie. - Nadchodzą.
- Na górę. - To ja.
Jeśli tu zostaniemy, otoczą nas.
- Co robimy? - Posłuchaj.
Talizman spłonął.
Jaeseok, może poszukamy kolejnego budynku z talizmanami?
Weź nie strasz.
- Masz coś? - Nic.
Nic nie ma.
Już nic nie poradzimy
na te zombie.
Musimy tylko wytrzymać.
Biegniemy w inne miejsce?
Ruchy.
POZOSTAŁY CZAS
Do środka.
Zamknij drzwi.
- Trzymaj. - Mam.
- Co robimy? - No i co teraz?
TRIO SOO-YU-RI W CHAOSIE
- Trzymać. - Co robimy?
Co będzie dalej?
Jak cię ugryzą...
- Chodź tu. - Biegiem.
To kryjówka.
Szybko. Zamknij drzwi.
KAŻDA KRYJÓWKA JEST RAZ ODNAWIANA
Nie mam już sił biegać.
- Właśnie. - Nie wytrzymam.
To najtrudniejsze.
Faktycznie najtrudniejsze.
Jestem tak blisko poddania się.
- Mam sucho w gardle. - A to co?
Komunikat?
LEE KWANGSOO CHCE WYJŚĆ
Co? Ja nic nie mam.
O co chodzi?
- Co? - Nacisnąłeś przycisk wyjścia?
Kiedy nacisnąłeś? Nie kłam.
Jak mogłeś?
System was powiadomił?
Nie wiedziałem.
- Pierwszy raz go nacisnąłem. - Nie wierzę.
Kiedy go nacisnąłeś?
Kiedy nacisnęłaś przycisk wyjścia?
Ledwo dałem radę nacisnąć, bo nie miałem już sił.
Co ty wyprawiasz?
Czemu...
Co ty robisz?
Czemu...
- Cholera. - Po co wcisnąłeś guzik?
To było bolesne i upokarzające.
Czemu go wcisnąłeś?
Nie dam rady.
- Ej. - Nawet jak ugryzą,
- to się nie poddawajmy. - Musimy wcisnąć we troje?
Tak.
Jak mogłeś go nacisnąć?
Zastanawia się.
Oderwę ci brodę. Będzie komunikat?
- Nie groź mu, Yuri. - Zaraz zejdzie.
- Natychmiast. - Nie groź mu.
Nie wierzę, że ją złapałaś.
- To upokarzające. - Zejdzie ci raz-dwa.
- Nie nacisnąłem. - Nie, prawda?
Na pewno? Dobra.
Jesteś zła, wiesz?
CZY ONA JEST ZŁA?
Co robimy?
Czekajmy, aż się wypali.
Sprawdzę, czy na zewnątrz są zombie.
Są jakieś zombie.
- Pali się. - Koniec.
- Co? - Co jest?
Cholera. Uciekać.
- Jest w domu. - Zombie.
Gdzie?
Drzwi... Nie da się otworzyć.
- Otwieraj. - Nie daję rady.
- Szybko! - Drzwi się zacięły.
- Ugryzł mnie! - Nie!
- Nie! Wynocha! - Nie!
Drzwi się otworzyły.
Chodźmy.
Yuri!
Yuri!
Ugryzł mnie!
Nie jestem przystojny.
- Yuri! - Ugryzł mnie!
- Ej. - Ugryzł cię?
Ugryzł mnie!
Biegnij do apteki.
- Idź do apteki. - Do lekarza.
Do doktora Tae.
Ugryzły mnie, bo jestem ładna.
- Dobrze. - To nie jest teraz ważne.
Ugryzły mnie, bo jestem urodziwa.
Doktorze, została ugryziona.
- Ugryzły cię? - Ugryzły ją.
Szybko, uratuj mnie.
Księżniczko.
Zostałaś ugryziona.
Z obserwacji wiem,
że ugryzienie nie od razu zamienia w złego ducha.
Przepiszę jej coś.
Co to?
Szczepionka?
- Sto duchów. - Duchy?
Szczepionka.
Liczę, że szczepionka ze stu składników
ją wyleczy.
Potrzebuję stu składników,
a mam tylko 97.
- Jeszcze trzy. - Trzech brakuje.
Klepsydra odmierza 30 minut.
Musicie zdążyć je dostarczyć.
No nie wytrzymam.
Gdzie są składniki?
Pierwszym składnikiem jest kwiat.
Kwiat?
Z białymi płatkami.
Musi być z nienaruszonymi korzeniami.
- Biały kwiat z korzeniami. - Tak.
- Co dalej? - Drugi składnik.
Ludzka łza.
Im bardziej zły duch tego kogoś nienawidzi, tym lepiej.
Ostatnim składnikiem jest kosmyk włosów złego ducha.
Będzie trudno.
Pewien zły duch zachowuje się jak ich przywódca.
- Jaki? - Złe duchy mają białe oczy.
- Tak. - Jednak...
Czerwone oczy?
- Widziałem. - Był taki.
- Czerwone oczy. - Tak.
Co robimy?
Ma czerwone oczy.
Przynieście mi na czas.
- Inaczej ona się przemieni. - Mało czasu.
Rozumiemy.
POZOSTAŁY CZAS
Gdzie są te białe kwiaty?
Nie możemy uszkodzić korzeni.
Nie widziałem takich.
Chodźmy.
- Czerwone oczy. - Już się znamy.
- Teraz je poznaję. - Jasne.
ZAPRZYJAŹNILI SIĘ Z NIMI
- To tylko my. - Właśnie.
To my.
Pilnują nas.
- To my. - To ja.
Widzieliście złego ducha
- z czerwonymi oczami? - Pytasz je?
Spójrz na niego. Ma czerwone oczy.
- Nie. - Pomyłka.
- Co? - To tawerna.
Tawerna.
Co? Kwangsoo.
Tu chyba jest gukbap.
To tylko my.
Możemy szybko zjeść gukbap.
Jesteśmy głodni.
Tak. Przepraszamy.
Wy i tak nie możecie jeść.
Podzielilibyśmy się, ale nie możecie jeść.
Niesamowite.
Nie możecie jeść gukbapu.
Chwila.
Lubicie gukbap?
Utknęliśmy.
- Patrzą na gukbap. - Skupiają się na tym.
Patrzą na gukbap, nie na nas.
Skąd w was tyle entuzjazmu?
Śledzą gukbap.
KRÓL GUKBAPU.
- O Boże. - Dziwne.
Śledzą gukbap.
Przepraszamy. Sami zjemy.
Nie jesteśmy urodziwi, więc zrozumcie nas.
Czemu nie gryźliście?
Właśnie.
Wiesz...
No proszę.
Nic nie jadłeś?
ZEBRANIE
No bo...
Jak mamy tu jeść?
Właśnie.
ZOMBIE NA NICH PATRZĄ
Jak mamy jeść, kiedy tak na nas patrzycie?
- Ale pycha. - Fakt.
Długo gotowane.
Z ryżu zrobiła się owsianka po gotowaniu.
- Mamy owsiankę. - Ale jaka pyszna.
Nie sądziłem, że będę robił program o jedzeniu z zombie.
Prawda.
Najlepszy gukbap, jaki jadłem.
Nie zwrócę uwagi, choćby ktoś tu umierał.
- Takie dobre. - Absolutnie.
PROGRAM O JEDZENIU ZE ZŁYMI DUCHAMI
Nie sądziłem, że będę się cieszył z mojej brzydoty.
Ja jestem taki wdzięczny.
Właśnie tak.
Yuri.
Jaeseok, jak idzie?
- Yuri, nie ma kwiatów. - Szukamy składników.
Nie znaleźliście ani kwiatu, ani kosmyka włosów.
Tamten koleś się ukrył.
Nie ma ducha z czerwonymi oczami.
Czyli nie zrobiliście nic.
- Pracujemy. Musimy kończyć. - Duchy nadchodzą.
- Yuri - Dobra, już.
Byle szybko.
Uratujemy cię bez względu na wszystko.
Minęło 15 minut.
Rozłączyli się.
Ile czasu zostało?
Ponad godzina.
TAWERNA
Ale pycha.
PRZYSZLIŚCIE TU SIĘ NAJEŚĆ?
Dobra.
- Czas nas goni. - Tak.
Mogliście nas ugryźć.
Byłoby lepiej.
Tak tu sobie mieszkać...
Widzisz? Jej się nie podoba.
Dobra, idziemy ratować Yuri.
Widzieliście ducha z czerwonymi oczami?
- Tak? - Gdzie jest biały kwiat?
Nie mam już siły biegać.
Gdzie jest biały kwiat?
Gdzie jest zły duch z czerwonymi oczami?
Wcześniej często był.
To ja.
CZEKA GO DŁUGIE ŻYCIE
Ale jestem wkurzony.
Nie jestem taki brzydki.
- Tego już za wiele. - Co za typ.
Boże.
Musimy znaleźć składniki, by uratować Yuri.
Widzieliście białe kwiaty? Chodzimy razem od dawna.
Powinniście mnie już poznawać.
Czerwone oczy albo biały kwiat.
Co? Z drogi mi, sio!
Jaeseok! Z drogi!
Co robisz? Zaczekaj.
Jaeseok!
Jaeseok!
Musi być z nienaruszonymi korzeniami.
Nie dotykaj. Nie rób tego.
Nie dotykaj. Ostrożnie.
Ostrożnie. Nie dotykać kwiatka.
Bo inaczej po ptokach.
Nie dotykajcie.
To ten kwiat, prawda?
Chyba ten. Korzenie całe.
No co? Nie dam ci kwiatka.
Jaeseok!
Co ten brzydal robi całymi dniami?
Jaeseok!
Szukamy białego kwiatka.
Widzieliście gdzieś?
Tam?
Widzieliście złego ducha z czerwonymi oczami?
No co?
Co jest?
Jaeseok!
Gdzie on polazł?
- Masz biały kwiat? - Mam.
- Czerwone oczy. - Tego typa nie ma.
Ostrożnie.
Ten ma czerwone oczy.
PRZYWÓDCA ZOMBIE MA WŁOSY O MAGICZNYCH WŁAŚCIWOŚCIACH
Tam jest! To on.
To on. Łapać go.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Nie mamy czasu.
- Przepraszam. - Śpieszy się.
- Gdzie on jest? - Tam.
- Chwila. - Przepraszam.
- Jaeseok. - Ej.
Nie ma czasu.
Śpieszmy się.
Matko jedyna.
Matko.
Weźcie.
Musimy się pośpieszyć.
Boże.
O rety.
Mam jego włosy.
- Mam jego włosy. - Masz je. Chodźmy.
Jaeseok.
Na jednej nodze.
Jestem wykończony.
Co z tą łzą?
Śmiało, płacz.
-Mamy je. - Wrócili.
- Znaleźliśmy biały kwiat. - Dobra robota.
- To jego włosy? - Tak, na pewno.
- Jestem wykończony. - Jaeseok, siadaj.
Znowu robi jak w tej saunie.
Jaeseok.
JESTEM SŁABY
- Jaeseok? - Tak?
TO NIEPRAWDA
- Jaeseok? - Co?
Jaeseok.
Boże.
Wstawaj.
Nie mamy czasu.
Jak się Yuri przemieni, to po nas.
Zostało mało czasu. Zaraz będę zombie.
Zaczekaj.
Chyba włosy ci wypadają. Zaczynam się martwić.
- Słuchaj. - Zaraz umrę.
Brak urody powinien był wystarczyć.
Ale on posunął się dalej.
To takie przykre.
Nie śmiej się. Powinieneś płakać.
Zostało niewiele czasu.
Kwangsoo, ukaż swoje emocje.
Jak mam płakać?
Otwórz oczy szeroko.
Poruszaj głową, żeby powietrze wiało ci w oczy.
Właśnie tak. Mocniej.
Kwangsoo i ja jesteśmy zajęci.
Jacy oni skupieni.
SMUTEK
Panie koniku polny, to działa.
Utrzymajcie pozycję.
Nie zostało dużo czasu.
- Jest źle. - Mało czasu.
Musicie uronić łzę.
Już niedługo.
Nadchodzą łzy.
POZIOM SMUTKU
Już prawie.
POZIOM SMUTKU
CZY TO DZIAŁA?
- On płacze. - Udało mu się.
Skąd te łzy w oczach?
- Łzy po prostu lecą. - Ale dlaczego płaczę?
- Jest łza! - Popłynęła.
Mamy łzę.
Udało ci się. Płakałeś.
- Uroniłeś łzę. - Udało ci się.
Mamy to. Zostało niewiele czasu.
- Mało czasu. - Wyciekła łza.
- Dobrze. - Mamy kroplę.
SPŁYWA PO NIM UPOKORZENIE
Proszę zaczekać, przygotuję szczepionkę.
- Dawaj. - Byłeś super.
Teraz chcę odejść.
Naciśnijmy przycisk.
Nie możemy.
Została godzina i dziesięć minut.
Gotowe.
- Gotowe? - Tak.
Jak wypiję...
- Masz. - Szybko.
Wypij wszystko, a będziesz zdrowa.
Proszę.
O co chodzi?
- Nie! Nie wypluwaj! - Co robisz?
- Czemu wypluwasz? - Co z tobą?
Nie myślałem, że wyplujesz.
- Mamy mało czasu. - Po co szukaliśmy składników?
- To tylko jeden kubek. - Nie wierzę.
Czas ucieka.
- Tak się staraliśmy. - Czas.
- To zbyt gorzkie. - Nie ma czasu.
- Jest yakgwa. - Śpieszmy się.
Jak będziesz zombie, to przegraliśmy.
Mogę już zrezygnować?
- Pij szybko. - Pij i już.
- Symulacja się zaraz skończy. - Spróbuj.
- Jest zbyt gorzkie. - Czas ucieka.
Nie wiem, co robić.
- Napij się. - Zostało mało czasu.
Wiesz, co zrobiliśmy z zombie na zewnątrz?
- No weź. - Zostało mnóstwo leków.
Pij i nie gadaj.
Ale to zbyt gorzkie.
- Pij. - Jest zbyt gorzkie.
CZY ONA PŁUCZE GARDŁO?
CZY TO DLA NIEJ KARA?
- Płuczesz gardło? - Zakryj jej nos.
Gotowe!
- Wypiła. - Uratowana!
- Nie damy rady bez Yuri. - Weź.
Jesteś uratowana.
Yuri, zostałaś uratowana.
Prawie umarłam.
Nie. Lek cię uratował.
Prawie umarłam.
- Yuri. - Już dobrze.
- Słuchaj... - Lek cię uratował.
Ale...
Nie myślałem, że kiedyś zobaczę, jak płuczesz gardło.
Lek był jak lawa.
Widziałem jej języczek.
Całkiem spory.
Pokazałam się z każdej strony.
Chciałam to wypluć,
- ale Kwangsoo złapał mnie za gardło. - Jesteś super.
- Tak. - Super.
A teraz wynocha.
- Ukatrupię cię, Kwangsoo. - Wynocha.
Już po tobie.
Chwila. Słyszeliście, jak powiedziała: „Ukatrupię cię, Kwangsoo”?
- Co z tego? - Tak mówiłaś?
Słyszałeś ją?
Nie mam już składników.
Nie zrobię więcej leków.
No to co teraz?
Postaraj się nie przemienić.
Jak z czasem? Zostały 54 minuty.
Szybko, wstawaj.
- Nie daj się ugryźć. - Przeżyję.
- Nie mam składników. - Przeżyję.
- Nie martw się. - Pokonam złe duchy.
Ty się nie martw, bo ciebie nie ugryzą.
Nie ma innego sposobu.
Musimy wytrzymać do końca czasu.
- Tam są zombie. - Ale jak dużo.
- Tam też. - Nie idziemy tamtędy.
Nie tam.
Dobra.
Tutaj jest kryjówka.
Musimy biec.
Biegiem.
- Tam jest ich więcej. - Boże.
- Do środka. - One biegną.
Ruchy.
KAŻDA KRYJÓWKA JEST RAZ ODNAWIANA
Musimy tu wytrzymać.
Nie mamy wyjścia.
Gdzie Yuri?
Yuri, co robisz?
- Co robisz? - Piję herbatę jęczmienną.
- Jestem spragniona. - Daj.
Musimy tu wytrzymać.
Może się przykryję?
- Co? - Spróbuję być brzydsza?
Rety.
Zerwał się łańcuch.
- Wystraszył mnie. - Zerwał się.
Był skuty wcześniej.
- Rety. - Serio?
- Mam już dość. - Ale...
Nie ma innego wejścia?
Jak mamy wytrzymać?
Ile zostało czasu?
Zostało...
30 minut.
Dużo.
Robi się coraz zimniej.
Zdecydowanie.
Co robimy?
Musimy zabić czas.
Spłonął talizman.
Co tak nagle cicho?
Nie ma gdzie się ukryć.
Boże.
Nie mogę.
Zostało 20 minut.
POZOSTAŁY CZAS
- Są na zewnątrz? - Nie.
Nie?
Czas się dłuży.
- Ale to męczące. - Bardzo.
Co tak cicho?
- Nie ma zombie? - Udało się.
- Wygraliśmy. - Nie ma ich.
Siedemnaście minut.
Co?
WYTRZYMAJCIE TERAZ
Czemu drzwi otwarte?
Chodź, Yuri.
Yuri, wejdź do środka.
- Już. - Czemu drzwi się otworzyły?
Jak się otworzyły?
- Musimy wyjść na zewnątrz. - Tak.
Co robimy?
Co z tymi drzwiami?
Nie ma dokąd uciec.
- Chodź tu. - Yuri!
Co robimy?
- Boże. - Szybko, biegnij.
Co teraz?
Zamykaj.
Czekaj.
Zamknij tym bramę, Kwangsoo.
Zostało 15 minut.
Jak to odpadło?
No nie.
Ja nie mogę.
- Jak z czasem? - Piętnaście minut.
- Damy radę. - Jedyna droga.
- Drzwi po lewej. - Otwarte są?
Chodźmy. Zaprowadzę was.
Dobra, byle szybko.
Jazda.
Chodźcie i zamykajcie drzwi.
Wchodź.
Byliśmy tu wcześniej.
- Yuri. - Tak?
Jeszcze dziesięć minut.
AKTUALIZACJA STREFY WIRUSA
- Idą. - Co robimy?
Boże.
O Boże. No chodź.
Ojej.
Yuri.
- Co się dzieje? - Czemu jest taki silny?
Proszę. To takie straszne.
Proszę, pozwólcie mi żyć.
Mnie tu nie ma.
- Halo. - On...
- Co? - Zatrzymajmy go.
- Trzymaj. - Musimy.
- Trzymaj. - Jaki on silny.
- Jeszcze jeden. - Tego też.
- Ej. - Co robimy?
Ej.
Yuri, wejdź tam.
- Tutaj. - Właź.
- Yuri, chodź. - Idź tam.
- Właź. - Nie!
- Nie. - Yuri, szybko.
- Ruszaj się. - Właź tam.
- Wejdź do środka. - Wchodź.
- Otworzyłem drzwi. Wchodź. - Wchodź!
Do środka.
Szybko, zamknij drzwi.
- Trzymaj się. - Zamykaj.
POZOSTAŁY CZAS
Osiem minut.
Ale oni silni.
TE SŁABEUSZE NIE MAJĄ SZANS
Yuri!
- Nie! - Nie mogą otworzyć.
- Włazić! - Nie mogą ich otworzyć.
- Uciekaj! - Nie!
Nie!
YURI CZMYCHA
Niech mi ktoś pomoże!
Nie!
- Gdzie ona poszła? - Yuri!
- Ej! - Yuri!
POZOSTAŁY CZAS
Tam jest.
Yuri.
Zablokuj. Nie pozwól im przejść.
- Biegiem! - Zablokuj ich.
- Biegnij przez pięć minut! - Yuri!
- Yuri! - Nie!
- Yuri, biegnij całe pięć minut! - Ej!
Masz pięć minut!
POZOSTAŁY CZAS
- Pięć minut! - Yuri!
- Yuri! - Kwangsoo!
Yuri!
- Kwangsoo! - Yuri!
Yuri.
Ugryzł mnie.
ŻENUJĄCY WIDOK
Koniec.
One...
One mnie ugryzły.
Znowu mnie ugryzły.
Nie ma lekarstwa.
- Pięć minut. - No nie.
Było tak blisko.
- Nie do wiary. - Ledwo kilka minut.
To takie straszne.
Cud, że tyle wytrzymaliśmy.
Strefa Wirusa zakończona.
SYMULACJA ZAKOŃCZONA
- Zniknęły. - Faktycznie.
Ale dlaczego tak szybko?
- Gdzie są? - Właśnie.
Silne były.
ZŁE DUCHY
GRYZĄ URODZIWYCH LUDZI
MIESZKAŃCY MUSZĄ SIĘ UKRYĆ
ATAKUJĄ TYLKO URODZIWYCH
Gdzie Yuri?
Yuri, przestań.
Widziałeś osobę w szafie?
- Wystarczy. Tego już za wiele. - Co?
Jesteś duchem?
Jaeseok.
Co się dzieje?
To duch!
Yuri, nie dam rady.
- Yuri! - Weź się w garść.
Zostaw mnie!
Zamknij drzwi.
- Wyjdź. - Puszczaj!
Gdzie on jest?
Poddaję się!
Kwangsoo.
Już nie mogę.
Napisy: Cezary Kucharski
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.