Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
RECHTER BRICARD
Boissard, rechter Boulet. -Goed.
Michalon, rechter Robert.
Louvier, rechter Bricard.
RECHTER BRICARD
Hij is te laat. -Ja.
Pro-deo-advocaten zijn altijd te laat.
Mijn pro-deo-advocaat heet Toulouse.
Die is van grote klasse…
Die heeft Mascaro gered. Die had een hele familie vermoord.
Zelfs de grootmoeder die naar de autobeurs was gekomen.
Hij kreeg applaus, Toulouse. En Mascaro heeft 'm gezoend.
O ja?
Misschien gaat u 'm ook zoenen.
Je weet 't nooit.
Ondertussen is ie wel te laat.
Nee, hij is niet te laat, ik vroeg 'm niet te komen, voor meer spontaneïteit.
Daar schijnt Bricard van te houden.
Dat hangt van de rechters af.
Tussen ons gezegd,
Bricard, is niet de geschiktste.
O nee?
Kunt u een beetje meebuigen. M'n veter raakt los.
Die handboeien zijn te kort.
Geef mij 't oude model maar.
Dat hebt u niet gekend.
Ik zou toch niet willen verschijnen
voor Bricard, zonder advocaat.
U hebt misschien dingen misdaan, maar ik ben onschuldig.
Nu is het mijn veter die los is.
Kunt u voor mij hetzelfde doen?
Daarvoor was het oude model beter. -Of de oude veters.
Laat verdachte Louvier binnenkomen.
Dit is Louvier, meneer de rechter.
Dag, Louvier.
Dag, meneer de rechter.
Neem me niet kwalijk, ik doe iets waar ik niet van houd.
Ik houd er ook niet van.
Niemand houdt ervan.
Laten we het simpel houden. Ik ben geen revolvers gewend.
Dus geen complicaties. -Pas op, het is een parabellum.
Die gaan gauw af.
U heeft geen afspraak, dus ik kan niets voor u doen.
Geef 'm dan deze boodschap Het is uiterst belangrijk.
Ik herhaal, u hebt een afspraak nodig.
Ten eerste is rechter Simon op reis. Voor een ambtelijke opdracht.
En z'n secretaresse?
Met ziekteverlof.
Wat? Die zag ik net nog uit z'n kantoor komen.
Ja, op weg naar het sanatorium…
Blijft u me nog lang voor de gek houden?
Goed dan.
Zeg tegen rechter Simon dat ik dat niet van 'm gedacht had.
Dat Julie Boucher,
journaliste bij Éclair-Midi, een ander idee van hem had.
Dat zal ie vast vreselijk vinden.
Ik zou sowieso tien jaar krijgen. Nu maak ik het nog erger.
Gesteld dat ik me laat pakken en dat is lang niet zeker.
Gek, ik had nooit gedacht
dat een blaffer zo'n zekerheid zou geven.
Het maakt niet pretentieus maar versterkt wel wat je zegt.
Ik weet bijvoorbeeld zeker dat als ik uw pak had gevraagd,
u nee zou hebben gezegd.
Reken maar…
Ik zeg niet dat u kortweg 'nee' zou hebben gezegd,
maar u zou redenen hebben bedacht, smoezen.
Te lange mouwen, onzin. Terwijl ze goed zitten.
Ze zitten zelfs perfect.
Wat?
Oké!
Wat wilt u me zeggen? Dat ik levenslang riskeer?
Die schoenen passen absoluut niet bij dat pak
Tsja.
Maar die van u zijn wat breed.
Laat staan die van de gendarme.
Zeg niet tot gauw. Tot ziens, heren!
Niet bewegen, rustig aan.
Zwezerik verteer ik slecht.
Dat ligt me zwaar op de maag. -Had dan schelvis genomen.
Da's licht verteerbaar en niet zwaar op de maag.
Dag, meneer de rechter.
Laat me u bekijken.
Let niet op m'n schoenen.
Ik kijk naar uzelf.
Naar u, rechter Simon, de cowboy.
Ik heb uw boek drie keer gelezen.
Ik ken hele hoofstukken uit m'n hoofd.
U wordt goed bewaakt.
Ja.
Begrijpelijk, u heeft vast niet alleen vrienden.
Nee…
Ik heb gewacht tot de portier zich omdraaide.
O, is ie weg?
Even kijken, want…
Stoor ik u niet?
Nee, helemaal niet.
Ik ruimde een beetje op, ik neem dossiers mee naar huis,
om in m'n bibliotheek te werken, met m'n hond
aan m'n voeten.
Hebt u een hond? Hoe heet ie?
Die heet Pataud.
Trouwe Pataud.
U bent in Frankrijk de enige die me kan redden.
Ah!
Ik ben journaliste bij Éclair-Midi. Althans, dat was ik…
Ik ben ontslagen.
Wilt u weten waarom?
Ja, hartstikke graag.
Ik ontdekte iets wat niet moest.
Wat voor iets?
Een moord. -Ah!
Dat gebeurde in Nice.
Ja, ik weet, u bedoelt dat het buiten uw gebied ligt.
Nee. -Maar ik hoor graag uw mening.
Mijn mening waarover?
Bedankt, heren.
Ik heb de hele nacht gereden.
Bent u met de auto?
Ja. -Nou, dan gaan we.
Waarheen?
Eerst even langs m'n huis.
Ziet u dat hij er wel was!
Vertel dat onderweg maar.
Sorry, neem me niet kwalijk.
Zonder snor bent u jonger, heel anders dan op de foto.
De foto?
De foto in Libération bij het verschijnen van uw boek.
U lijkt geen 34.
Hoezo 34? Ik ben geen 34.
Drieëndertig en een half.
U bent van april '47. Sterrenbeeld ram.
Ik weet alles van u, nou ja, bijna alles.
De essentie.
Een busbaan? Nou, u durft.
Ik heb een Nice-kenteken. -Nice of niet, dat gaat mis.
Nee hoor, een glimlach is genoeg. Mensen glimlachen te weinig.
Groen, rijden!
Kent u rechter Fontani in Nice?
Ja, van reputatie.
Vast geen goede.
Na mijn artikel over die moord, liet hij onderzoek doen.
Wacht, daar links voorsorteren. Dan de eerste links.
De zaak werd geseponeerd ondanks de bewijzen.
Die bewijzen had ik. -Goed, de eerste links.
Ik begon dat artikel toen de weduwe had gecontacteerd.
Nog een keer linksaf daar.
Weduwe Bertillon.
Van meneer Bertillon, de chemicus, die uit de trein gevallen is.
Linksaf, links, Jezus!
Zogenaamd uit de trein gevallen. Ik heb een andere versie.
Kunt u dat niet later vertellen?
Want ik ben nu niet echt in de stemming.
Bent u gespannen?
Nee, maar mijn ontvangst is niet perfect.
U kunt me het beste even bij me afzetten.
Ik leg boven even de dossiers in de kluis.
Daarna gaan we op een kalme plek iets drinken
en u vertelt me uw verhaal, oké?
Ja, zoals u wilt.
Ja, dat is voor iedereen beter, want…
Rechtsaf.
Daarna rechtdoor.
U zult het wel raar vinden, maar toen u zei 'dan gaan we',
dacht ik dat u bedoelde naar Nice.
Naar Nice?
Ja echt. Daarnet in uw kantoor.
Maar wat moet ik in Nice doen?
Ik heb de neiging te dromen. Zo ben ik, dat is mijn aard.
Naar Nice, dat weet ik nog niet.
Ik had ook Nantes kunnen zeggen…
We zijn er, het eerste gebouw links.
Nou, tot zo dan. -Ja.
Hé, kampioen, kijk eens.
Oké, dan is hij de kampioen.
Hier, je hebt een stropdas gewonnen. -Bedankt, meneer.
Kijk 's wat ie me gegeven heeft.
Achteruit, er is niets te zien.
Opzij.
Vooruit…
POLITIE
Schoft! Hufter! Eikel! -Klootzak!
Wat hebben ze tegen u? -Niks, het zijn gewoon schoffies.
Heeft u al een plek om iets te gaan drinken?
Ja, de Queenie, promenade des Anglais.
Hè?
Gaan we nou naar Nice of niet?
Dat moeten we weten.
Vanaf nu bemoei ik me met de zaak Crébillon.
Bertillon. -Precies, Bertillon, ja.
Vertrekt u zo? Zonder bagage?
Ik koop alles ter plaatse.
Zelfs schoenen?
Wat is er met m'n schoenen?
Ze zijn geel.
Geel, en wat dan nog?
Stop daar even op de hoek.
Bent u boos over die schoenen? -Welnee, daar is meer voor nodig.
Nee, ik bel even naar kantoor om hoorzittingen te annuleren.
-Ah. -Daar.
Verrek! Ik heb geen muntgeld.
Kunt u me wat muntjes lenen?
Alstublieft. -Sorry, ik ben zo terug.
Hebt u geen vijf frank?
Soms zijn die cellen kapot, dan werkt een frank niet.
Dan riskeer ik liever vijf frank.
Vooral de mijne.
Wacht, ik neem er tien, dan kan ik er tegen. Bedankt
Meneer Raymond graag.
Hallo, Raymond?
Hoi, met Gérard. Hoe gaat 't?
Ik ben onderweg. Ik neem een paar dagen vrij.
Ja.
Nee, Fernand kon niet komen.
Hij kreeg ineens bezoek.
Inderdaad, ja.
Luister, ik ga morgen naar Nice.
Bij een meisje.
Nee, niet dat soort.
Meer het zwevende soort, snap je.
Oké, Raymond, ik hang op want ik heb geen tijd.
Oké, tot morgen, Raymond. Tot morgen.
U bent een winner.
Een wat? -Een knokker, een winnaar.
Ja, ik loop op impulsen.
Die zult u nodig hebben.
Ik ben blij dat de zaak u interesseert.
Bent u de zaak?
Nee, de zaak Bertillon.
In Nice woon ik niet alleen. -Ah…
Dat zeg ik maar, voor 't geval dat u impulsen krijgt.
Want Daniel loopt ook op impulsen.
Zaterdag in de bios heeft ie iemand geslagen die ik niet eens gezien had.
O ja… -Lacht u daarom?
Waarom ik lach
is dat u denkt dat ik naar Nice ga om met u naar bed te gaan.
Want als dat zo is, hadden we dat ook in Parijs kunnen doen.
Waar? Hoe? We hebben alleen maar gerend en gebeld.
U moet geen onzin kletsen.
Maar hoe vindt u me verder?
Kijk maar liever voor u.
Inderdaad, we controleren de tolpoort.
Onzin? Waarom is dat onzin?
Gaan we een bergweg nemen om 100 frank tol te sparen?
Dat is volstrekt idioot. -Denkt u dat 't om de poen gaat?
Daar gaat 't niet om! Ik heb die honderd frank!
Zelfs vijfhonderd.
Genoeg voor alle tol tot Napels.
Alleen heb ik besloten om de tolwegen te boycotten.
Maar m'n karretje klimt niet. Niet verder dan de Morvan.
Dan duwen we!
Kijk, op de snelweg val ik in slaap, dat is gevaarlijk.
Waarom, ik rijd toch?
Hebt u geen zin om kleine plattelandsweggetjes te ontdekken?
Om wat rond te neuzen? Nou?
In plaats van uitlaatgas in te ademen?
Onder de hazelaars rijden, koeien zien.
Koeien?
Ja, koeien, ja.
Ja kijk, als er koeien zijn. -Ja.
VERHUIZINGEN
RIJD KALM, NEEM B-WEGEN
Waar ruikt die hufter naar Gasolie? Wonderolie?
Waar ruikt ie naar? -Naar koeien…
Waarom haalt u niet in?
Ik heb geen acceleratie.
Op de snelweg zeker wel?
Niet helemaal eerlijk…
Wees een beetje aardig. Ik zit al 14 uur achter het stuur.
Goed, vertel dat moordverhaal nu maar.
Dat werkt ontspannend.
Ik droomde van grote reportages.
Maar ik maakte kleintjes.
Strandwedstrijden, zandkastelen,
het bloemencorso, Miss Côte d'Azur…
Dus als er een vrouw binnenkomt die zegt 'm'n man is koud gemaakt,
komt de zon het kantoor binnen.
Ja.
Hebt u wel eens van Linardine gehoord?
Nee, niet echt, nee.
Wilt u vast een drankje?
Ik graag een Martini. En jij? -Ik ook graag een Martini.
Twee glaasjes Martini, on the rocks met een schijfje citroen?
Linardine activeert de nierfunctie en verhindert dik worden.
Neem me niet kwalijk…
Dik worden is voor vrouwen een ramp.
Beseft u wat een markt dat is?
Nee. -Alleen…
is die Linardine ingeblikte kanker.
Bij muizen veroorzaakt het celschade
en hersentumors.
Dat heeft Bertillon ontdekt.
Bertillon, de man van de weduwe, de teef die me wou spreken.
Ze was toch de zon?
Maar nu komt het…
O, pardon! Ik blijf bezig…
Bertillon was professor biologie aan de universiteit.
Naïef, zoals alle knappe koppen,
neemt hij contact op met Dr Mougins vanwege die muizen.
Mougins, althans de multinational, want Mougins is een stroman.
Ze hadden 16 miljoen dollar geïnvesteerd, alleen al aan onderzoek.
Hij wilde niets van die muizen weten.
Kortom…
Wat hebt u? Is er iets?
Het konijn…
U leek 'm toch lekker te vinden.
Ja, maar nou niet meer.
Ah…
Goed, ik vertel verder.
Kunt u niet doorgaan in de auto?
Want ik rij liever overdag.
Nee, ik heb m'n konijn niet op.
Goed, ik ga verder.
Mougins stuurt Bertillon weg. Die stopt z'n onderzoek in een koffertje
en gaat op weg naar de minister.
De tunnel van Montferrand, kent u die?
Nee, nee.
Het is nacht, de trein rijdt de tunnel in…
Bertillon gaat een plas doen.
Hij denkt dat hij de wc open doet maar het is de buitendeur.
's Morgens wordt hij vermorzeld op de spoordijk gevonden.
Nu vraagt u mij: 'Waar is 't koffertje gebleven?'
Nee, hoewel, ja.
Pfft, verdwenen.
Heren, zegt u 't maar. Wat gaat 't worden?
René? Konijn met mosterd, oké? -Hoe is het konijn?
Met mosterd!
Hoe is ie? -Wat?
Hoe is konijn met mosterd?
Lekker. -Hij heeft de helft laten liggen.
Nee, waarom zegt u dat?
Nee, kijk… Ik hou niet van mosterd.
Ik had niet gezien dat het met mosterd was.
Dat geeft me maagpijn. Maar het konijn is lekker.
Twee. -Twee.
Ik rekende op een scoop, ik heb 45 blaadjes getypt.
Close-up van de weduwe, interview met de Wagons-Lits-man.
Een sarcastisch muizenverhaal, een soort Watergate.
Ik schreef Mougins met een hoofdletter M en drie puntjes.
U zei een chocolademousse en twee puddinkjes?
Klopt dat? U hebt 't even rustig, lijkt 't, hè?
Rustig? Hoor je dat, René?
We hebben om de vijf minuten Parijs aan de lijn.
Vanwege die ontsnapping…
We controleren alles,
vrachtauto's, fietsers, zelfs voetgangers.
Die Louvier maakt geen kans daar doorheen te glippen.
Ik kon toen niet… -Mevrouw!
Ja, meneer, momentje, ik kom zo terug.
Ik gooide alles eruit.
Ik hoop dat u het wilt lezen.
Ik lees het in alle rust. -Ik heb nog 25 nummers over.
De rest is geconfisqueerd. En ik ben nog ontslagen ook.
Die teef van een weduwe zei dat ze me nooit gezien had
en dat ik alles had verzonnen.
Toen ze dat zei viel ik van m'n stoel.
En weet u wat ze ook nog beweerde? Een pure leugen…
Dat haar man depressief was en vast zelf uit de trein gesprongen.
En wat zei uw collega, rechter Fontani?
Idem, zelfmoord.
-Mevrouw? -Ja, meneer, een seconde.
Ik heb maar twee armen, ik ben niet Vishnu.
Ik had maar twee kaasjes, dus u krijgt zure zult.
Sommigen hebben dat liever. -Ik niet. Nou ja, pech.
Ja, pech.
Ik heb 't nog niet over anonieme brieven en doodsbedreigingen.
Ik ging naar de politie, maar die liet me vallen.
Als je grote jongens aanvalt, geeft de politie niet thuis.
Daar krijgen ze iets voor…
Welnee, u bent opgewonden. Geeft niks.
Goed, daar ben ik, een toetje?
De rekening graag.
Ik wou wel iets. Heeft u vruchtenijs?
Jazeker, mevrouw. -Zwarte bessen?
Dat niet. -Dan de rekening.
Ik heb ergens zin in.
Nee…
Flensjes met Grand Marnier.
Dat duurt een kwartiertje.
Een kwartiertje? Nee, da gaat niet.
Daar krijgt u geen spijt van. Mevrouw Lavanant is flensjeskoningin.
O…
Als ze flensjeskoningin is, doen we dat, hè schat?
Ja.
Twee flensjes.
Twee flensjes?
U bent een lekkerbek, hè?
NICE 8 UUR 'S AVONDS
Daar is 't. Wat wilt u op uw sandwich?
Wilt u alweer eten? -Pan bagnat, kent u dat?
Nee, geen idee wat dat is, een pan bagnat.
Dat is heerlijk, let maar op.
Hé, de sleutels! Laat die hier! Stel dat er iemand uit wil.
Het is maar tien meter verder!
Ik wil het met je doen. -Vergeet 't maar.
Ik ben te duur voor jou.
Dag, twee pans bagnats en een pakje Gitanes.
HET JOURNAAL
Godverdomme!
Hoeveel krijgt u? -Zestien frank.
Een goed idee.
Twee biertjes.
Is er ?
Die kant op, dat komt uit op de binnenplaats,
de vuilnisbakken en het steegje.
Maar als u hiervoor staat, is 't een omweg.
Hou maar.
Louvier stond er tot nu toe om bekend,
dat ie nooit een wapen droeg.
Ze is zo weer terug.
Dat zal best! Ik heb haast, man.
Duw weg, die kar! Godsamme!
Goed, ik ga de sleutels halen. Ik ben zo terug!
Ciao. -Hoi, Jeannot.
Hello. -Goedenavond.
… ondanks de controle op de stations,
de luchthavens,
en op de voornaamste hoofdwegen, blijft Gérard Louvier onvindbaar.
We zien 'm hier op de dag van zijn arrestatie.
Commissaris Moutier had hem op 17 juli gearresteerd.
Hij zou bij zijn ontsnapping geholpen zijn
door een tot nu toe onbekende jonge vrouw.
Rustig maar.
Niks te zien.
Verzet u die kar nog of niet?
Godsamme! Hufter! -Moet je zien…
Hij is gek…
Hij is geschift, die vent.
Niet te geloven…
Ik ga weg! Ik ga! -Ah, bent u 't!
Kon u niet ergens anders gaan staan?
Ik had uw wrak haast aan gort gereden!
Wegwezen! Die lui zijn totaal maf hier.
Waar was je?
Je kan niet aan iedereen schijt hebben!
Wat een troep die pans bagnats, dat lekt overal.
Kan 't niet wat zachter? -Nee.
Wat hebt u ineens? -We worden gevolgd. Die gele auto.
Welke gele auto? -Achter ons.
U geloofde me niet toen ik het over bedreiging had.
Ik rij naar het politiebureau. -Het bureau?
U zegt wie u bent, dan laten ze me wel met rust.
Goed dan, stop. Ik zei stop!
Wat hebt u ineens? Bent u totaal idioot geworden?
Maar u zei 'stop'!
Wel vreemd dat u van het woord 'politiebureau' zo nerveus wordt.
Als ik rechter was… -Maar dat ben ik!
Ik mag alleen buiten Parijs mijn vak niet uitoefenen.
Voorbij de ringweg ben ik een doodgewone burger!
Dus ik wil best een dienst verlenen,
maar ik wil niet de nor indraaien, begrepen?
De nor? Echt?
Ja de nor, en meteen ook!
Prima.
Prima, we wachten op de gele auto.
We wachten op de moordenaars…
Je hele leven schiet in een seconde voorbij…
In een seconde…
Ja.
Ik zie geen moordenaars!
Ook geen gele auto, er is niks!
Die auto zit in uw hoofd, net als de muizen en de rest.
Geen erg jong gebouw. -Nee, net zo oud als de wijk.
Houdt u niet van oude wijken? -Ja, maar dan met nieuwe huizen.
Ik hou van badkamers met mengkranen.
Ik blijf hier niet hangen. Morgen neem ik een hotel.
Dan ga ik langs bij mijn collega, rechter Fontani.
Hoe heet die vent ook weer? -Wie?
Uw vriend? -Daniel.
Daniel.
Slaat hij mensen overal, of vooral in de bioscoop?
Nou?
Daniel? Ik ben 't!
Ik ben niet alleen.
Ik ook niet.
Je kunt niet zomaar weg, neem de artillerie mee.
Wat doet zij hier?
Ze heet Eva.
Da's toch niet waar.
Ik ben vijf minuten weg en je neemt een vervangster.
Je bent niet even weg, je smeert 'm.
Geen vijf minuten, maar twee dagen…
Ik kan niet alleen zijn, dat weet je, dan word ik depri.
Aan het eind van de dag krijg ik krampen.
Ik ben weer terug, dus stuur je anti-kramp weg en luister.
Ik was in Parijs voor m'n zaak. Raad wie ik bij me heb.
Een kerel?
Een rechter van onderzoek.
En niet zomaar een. Rechter Simon, de cowboy.
Schrijver van De rode rechter.
Geloof je me niet? Vraag z'n papieren.
Waar wacht u nog op?
We hadden u toch gevraagd te vertrekken.
Nee, mij is niks gevraagd.
Dan vraag ik 't nu.
Leuk dingetje. -Blijf af, of ik schreeuw.
Waar haal je ze vandaan?
Bij de uitgang van de wc? Onder lantarenpalen?
Ze hebben 't geloof ik over mij.
Ze heeft wel lef. Een cowboy…
-Hoezo lef? -Rechters zoals u zijn grappig.
Des te beter.
'Hoi, ik ben 't, ik heb 'n rechter bij me.'
Nee, wie maak je dat wijs? Ik ga kijken hoe hij eruit ziet,
als 't mag.
Als ik 't niet wist zou ik zeggen dat u eerder iets van een boef hebt.
Ah, eh ja…
Dat je buiten de deur neukt, kan me niet schelen.
Maar ik wil niet dat je ze hier naar huis meeneemt.
Ik wil geen gerommel in m'n laden.
Wat voor bewijs heb ik dat jullie niet geneukt hebben?
Wat komt ie hier doen? Wat wil hij hier?
Waren jullie tv aan 't kijken? -Ja, een film.
Een lange, niet?
Het begin hebben we niet erg gezien, als u begrijpt wat ik bedoel.
Ja, ja.
Als ik iemand vermoord had, zou ik graag door u verhoord worden.
Dat is aardig.
We hoeven maar een gast te hebben of je bent vervelend.
Ik vraag me af waar je bent opgevoed.
Neem 'm niet kwalijk, hij maakt altijd debiele scènes.
Bent u er nog?
M'n schoenen staan nog in uw slaapkamer.
Ik ga uw bed opmaken.
Dat hoeft niet, ik ga weg.
Leuke rechter is dat, met z'n gele schoenen.
Hallo, als ik ergens mee stoor…
Nee, u stoort niet, u ergert.
Een rechter is een smeris en die mag ik niet.
Niemand mag smerissen.
Maar als je ze nodig hebt, dan bellen we ze.
Want als op een dag een boef uw deur inslaat…
Dan ram ik 'm kapot. -Ja, u neemt 't recht in eigen hand…
De blaffer onder 't kussen, toe maar.
Zo heeft iemand een keer z'n vader in 't donker doodgeschoten.
Ziet u waartoe dat leidt?
Ik hoop dat u voor één nacht niet te beroerd ligt.
Wat? Hij blijft toch niet! Eva, ga niet weg!
Kun je even ophouden? Even op adem komen?
Nou, wat doe ik?
Je smeert 'm!
Wat een waanzin!
Je stuurt een vriendin weg, je installeert een vent.
Bovendien beledig je m'n vriendin! Een toffe meid…
Nou, haar klus is geklaard. Het is over, ze smeert 'm.
Als je zegt 'een kerel', dan bedoel je zeker de rechter?
De hoogste magistraat van Frankrijk.
Iemand die 1000 km heeft gereden om de zaak Bertillon te bestuderen.
En wat vindt ie bij aankomst? Ik durf 't niet te zeggen.
Nou, zeg 't maar.
Een klootzak die met een hoer ligt te naaien.
Daar krijg je spijt van.
Daar heeft ze om gevraagd, hè?
Het is de eerste keer dat ik haar sla.
Daniel!
Ik kan beter gaan.
Dat is aardiger, ja.
Hier.
Hallo?
Nee, Raymond is niet thuis.
Ik kan hier niet blijven hangen. Ik was vanavond op de tv.
Ik weet niet wanner hij terugkomt. Kan hij je terugbellen?
Wacht even.
Ah, dat gaat niet lukken.
Vooruit. Nee, toch niet.
Wat is het telefoonnummer hier?
Waarom praat u zachtjes? Om niet te storen?
Ja.
Het is 90 13.
Bedankt.
Blijft ie zo de hele nacht vragen stellen?
Dat is z'n vak.
Zeg maar dat ie me terugbelt.
Oké. Ciao.
DE RODE RECHTER
Slaap je?
'Door haar oog trok een soort rilling, als het wachten op de dood.'
'Door haar oog trok een soort rilling, als het wachten op de dood.'
'Door haar oog trok een soort rilling, als het wachten op de dood.'
Drie miljard investering. Bertillon dacht toch niet
dat ze die pilletjes in de Seine zouden gooien.
Net als die weduwe die ontkende wat ze tegen Julie had verteld,
daar zit vast geld achter.
Of seks. Dat speelt ook.
Waar baseert u dat op?
Op de zaak Montpensier. Die staat ook in m'n boek.
Ik snapte alles bij de reconstructie
op de open plek, bij de dageraad.
Dat is 't moment,
zoals ik schrijf, dat de natuur huivert, en de evidentie verschijnt.
Een vogel zong, het gezicht van Thérèse Boudet zweeg.
Het zweeg volledig.
En ik begreep dat ze zweeg omdat ze bedreigd werd.
Bedreigd?
Ja.
Door haar oog trok een soort rilling, als het wachten op de dood.
En toen heb ik…
Toen heb ik meteen gezegd…
Dubbele punt, kantlijn, aanhalingstekens openen…
Ik vind u zeer literair vanmorgen.
We zitten diep in je zaak.
Er wordt koffie warm. Hij kookt zelfs misschien.
En wat zei u tegen Thérèse Montpensier?
Ik weet 't niet meer, die daar heeft me afgeleid.
Ik heb je dossier aan de rechter laten zien. Mocht dat?
Prima, ik hoor graag zijn mening.
Weet je wat hij zegt, meneer de rechter?
Nee, wat zegt meneer de rechter?
Dat een logistieke kijk op de zaak
beter is dan een empirische.
Pas op, straks komt er jam op m'n dossier. .
Ik weet 't al, ik begin overnieuw door voor journalist te spelen.
Waarom niet voor rechter? Dat zou handiger zijn.
Ik zei toch dat dat niet mag.
Da's waar ook, niet buiten Parijs.
Is dat de weduwe?
Ja! -Ze ziet er nogal gemeen uit.
Dat is ze ook.
En deze? -Dat is de Wagons-Lits-man.
Die gaat de dominotheorie uitleggen.
Die ken ik al.
En sinds wanneer?
Sinds ik het boek van meneer heb gelezen.
Ik ga het in elk geval aan alle getuigen uitleggen.
Ik begin bij de belangrijkste en concentreer me op haar.
Die gaat gauw met de billen bloot.
En dat doet ze graag, schijnt 't.
Ik ben niet vulgair, maar triviaal.
Nee, ga door, let niet op mij.
Ik weet niet of dat wel zin heeft.
Ja hoor, toe maar.
Zeg het haar. -Wat moet ie zeggen?
Nee hoor, niks.
Je pakt je kar en tankt 'm vol.
En waar moet ik heen?
Naar Italië, naar Pisa. Ik heb die toren meteen herkend.
Ik wist niet wie die vent was.
Da's een typograaf van het tijdschrift.
Het is een vakantiefoto. Zeker per ongeluk in het dossier gekomen.
Kennelijk was het een rommeltje. In dat geval is 't logisch…
Ik wil je niet opjagen, maar 't is je tijd, Daniel.
Je hebt gelijk, ik moet er vandoor.
Tot ziens, meneer de rechter. -Tot ziens.
Deze heeft toch iets Italiaans.
Typograaf of niet, hij was in Italië. Ik wil weten wat ie daar deed.
Daarna voel ik hem aan de tand en dan die vrouw, simpel.
Ik zet elke Franse smeris op de zaak.
Dat is nu toch ook al zo, meneer Louvier?
Ik had vannacht de politie kunnen bellen. Ik heb 't niet gedaan.
Ik had de telefoon meegepikt.
Ik had beneden kunnen bellen. Ik ben bevriend met de conciërge.
Dat verbaast me niks.
Ik praat niet meer met u. Ik ben u zat.
Pak uw boeltje bij elkaar en verdwijn. Ik wil u nooit meer zien.
Mooie lul ben ik ook.
Meneer de rechter hier, meneer de rechter daar!
Ik ben er goed ingetuind. De rechter knapt 't wel op.
Heel Frankrijk door om een troela te helpen en eruit gegooid te worden!
Bedankt voor de troela! U bent dankbaar, dat is aardig.
Dankbaar waarvoor? 180 ballen benzine, 200 ballen restaurant.
Twee pans bagnats, twee cola, een pakje Gitanes.
De pans bagnats heb ik betaald. Ik vraag me af waarom.
Om een lekkere beurt te krijgen! -Wat?
Jullie zijn allemaal hetzelfde, advocates, caissières, journalistes.
Boefje is goed in trek. Hij mag er op los!
Maar ik ben geen seksobject, meisje.
Ik heb me niet uit de bak bevrijd voor de droom van 'n halfzachte.
Halfzachte?
Kijk maar liever naar uzelf met uw gele schoentjes.
Ik heb me niet bekeken, u hebt uzelf niet gehoord.
Want die kermis van vannacht…
U heeft er wel bij kunnen lezen.
Wie zulke viezigheid uithaalt, op uw leeftijd, is goed gestoord.
Daniel maakt er geen probleem van…
Ik weet 't niet meer, maar toen u bijvoorbeeld zei…
Ja, dat heb ik alleen met hem.
Hij heeft me bevrijd, vroeger was ik geblokkeerd.
Ik zweeg als een karper.
Ik vond me lelijk.
Erg mooi bent u niet.
O nee?
Dat zei ik niet om u te plagen. -Nee.
Als ik zeg dat u niet erg mooi bent, gaat het erom vergeleken met wie.
U bevalt me meer dan Eva. -O ja?
Ja. -O ja, vindt u dat?
Jazeker.
Het is gewoon een kwestie van morfologie.
Iemand kan zeggen: 'Eva heeft een mooier lijf dan zij'.
Boven misschien, maar niet beneden. -Ah.
En Eva heeft geen blik, geen woordenschat, niks.
Kort samengevat, u bent meer sexy.
Nee zij is meer sexy, maar u bent geiler.
Ja, geiler.
Ja, geiler.
Niet weggaan. -Jawel.
U kunt nog een beetje blijven.
Nee! Het zou niet meer klikken.
Ga naar boven.
Sst…
Teef!
Ik zou je moeten vermoorden.
Heb je gelezen wat je me schrijft?
Logisch, want ik heb het geschreven.
Besef je niet dat je me gek maakt?
Ik doorkruis heel Frankrijk drie weken lang
om Lissac-brillen te verkopen met variabele polarisatie.
En bij thuiskomst vind ik een dolkstoot.
Ik heb die brief gelezen. Het gaat alle kanten op.
Het is incoherent, het zijn holle woorden.
In het begin zei je dat je geblokkeerd was.
'Seksuele hypoanorexie' zeg je zelfs. Ik verzin niks.
Nou? Nu ik je gedeblokkeerd heb…
Nu ik je de liefde heb geleerd…
Het zijn formules, voor de mooiigheid.
Toen je schreeuwde in m'n armen, wat dat voor de mooiigheid?
Moet ik je dingen herhalen? -Nee.
Lees de hele brief eens, tot het eind.
Je hebt het alleen over het begin, waar ik zeg dat ik van je houd.
Lees ook het eind, waar ik zeg dat je nooit terug moet komen.
Nooit meer, Henri, begrijp je?
Zelfs het begin lees je verkeerd. Het is o.v.t, geen praesens.
Onvoltooid verleden tijd.
'Ik hield van je' in plaats van 'ik houd van je'.
Snap je het verschil?
Je dwingt me hard te zijn.
Ik dacht dat ik die ander had zien weggaan.
Dat is niet die ander, maar een andere.
Nee, dat is me te veel.
Nou, als het zo is, kom ik wel een ander keertje.
Ik schreef juist dat je niet terug moest komen, Henri.
We kunnen niet zo uit elkaar na wat we beleefd hebben.
We moeten nog een laatste keer neuken.
Als gekken, als beesten.
Deze dame gaat iedereen ongelukkig maken, meneer.
Eh ja… Ah! Mag ik?
Mag ik uw Lissac-bril lenen met variabele polarisatie?
Wie is die vent?
De rode rechter.
Blijf hier.
Henri?
Kom! Ik moet iemand spreken.
Wat doe je?
Wat is dat?
Valium.
Ik heb Captagon en Anafranil.
Om je te tonen hoe ongelukkig ik ben.
Ik weet niet eens hoeveel ik er per dag neem,
zo wanhopig ben ik.
Ik slik ook zuiveringszout vanwege brandend maagzuur.
Je bent hartstikke gek.
Misschien ben ik daardoor doof.
Vanmorgen werd ik haast overreden door een Kawa 900.
Hou op met dat alles. -Dat zou handiger zijn geweest…
Dat zal je magistraat wel zijn.
Die ga ik in mekaar slaan.
M'n advocaat zegt wel dat het door die pillen kwam.
Dag, je bent in Parijs geweest, hè?
Ik ben nooit in Parijs geweest.
Nou val je me tegen.
Een journaliste moet ingewikkelder kunnen liegen.
Je auto…
Eergister 69.800 kilometer,
Vanochtend 71.614.
Verschil: 1.800.
Je hebt toch niet vijfduizend keer de promenade des Anglais gedaan?
Was je ontslag je niet genoeg?
Moet ik je een oog uitslaan?
Luister…
Gisteren hebben we je met een vent gezien.
Blauw pak met bordeelsluipers.
Wie was dat? En wat is dit?
O…
De oude dame…
Ga je haar weer leugens in de mond leggen?
Haar kwellen in haar rouw…
Je snapt nog steeds niks.
Sommige grote firma's kun je beter niet aanvallen.
Dat geeft maar werkloosheid.
Heb je dan echt geen hart?
En dit?
Wie is dit?
De typograaf van het tijdschrift.
U hebt een revolver in uw oor.
Dat dacht ik al…
Aan het eind van de revolver staat rechter Simon.
Hij moet niks hebben van die grote firma's.
Die 1.800 kilometer was om hem op te halen.
Omdat hij een druk bezet man is die geen reisjes voor niks maakt,
gaat u de rechter vertellen voor wie u werkt.
Dat kan ik niet zeggen.
Misschien wel schrijven? Geef hem een blaadje papier.
En daarna raap je alles op
wat je hebt laten vallen.
Hier.
Kunt u een persoonlijk adres toevoegen?
Alstublieft?
Zeg tegen Mougins dat hem een strafkamp wacht als ie zo doorgaat.
Ja, meneer de rechter.
Als we u hier terugzien,
smijt de rechter u uit het raam. Begrepen?
Begrepen, juffrouw Julie.
Dan zeg ik dat jij me bedreigde, mij geloven ze.
Jij bent de schurk, ik de rechter. -Ja, meneer de rechter.
Zo, als u alles door hebt, kunt u nu vertrekken.
Hij heeft de map niet opgeraapt.
Geeft niet. Weg jij.
Stakker…
Laat je wang 's zien.
Weg hier. Een rechter bedreigde me met een blaffer.
Een blaffer? Een echte rechter?
Ga 't 'm vragen!
Eerst wordt het paars en dan geel.
Ik word er niet mooier op. U vond me toch al niet geweldig.
Met geel wordt 't misschien beter.
En daar? -Oei…
Nee, dat is het restje van gisteravond. Van Daniel.
Het regent ineens klappen.
Ramt ie vaak, Daniel?
Nee hoor, nooit…
Wacht even, ik ga ijs halen.
Haal 't niet in uw hoofd, hè.
Ik haat klappen.
Psst!
Bent u onderzoeksrechter?
En een crack ook, hè?
Goed…
U kent vast wel iemand bij de fiscale recherche?
Ja. -Kijk.
Ik heb een zaakje lopen bij de handelsrechtbank van Draguignan…
Vanwege nepfacturen.
Dus ik dacht: als de echter iemand kent…
Nee, mensen kennen is niet genoeg, je moet ze overtuigen.
Even met uw blaffer zwaaien, zoals daarnet.
Dat was 'n grapje.
Maar als u me zou kunnen helpen…
Kunt u dan intussen
de ijsklontenbak bijvullen?
Het wordt erger.
Ga op bed liggen.
Hoofd naar achteren.
Pas op.
Zo beter?
Super dat u er weer bent.
Super…
Doe dat niet…
Ergert u dat?
Welnee, het irriteert me.
Wat doen jullie?
Ik had me vergist, hè?
Wie stoort kan beter weggaan.
Beter verdwijnen!
Ik kan net zo goed al die pillen tegelijk inslikken.
Dat doe ik toch maar niet.
Als ik uit 't raam zou springen, zou niemand iets doen.
Waar wacht u nog op?
Op m'n bril…
Uw bril? Hoezo?
Hij ligt onder u.
Hier is ie.
Ik zal maar niet moeilijk doen.
O ja!
Ik heb m'n visitekaartje in de zak van uw jasje gestopt.
Voor ons zaakje.
Welk zaakje?
Gaat jou dat wat aan?
Gérard?
Wat, Julie?
Zou je boos worden als ik in je laden zou rommelen?
Is er een mevrouw Louvier?
Nee.
Ook geen meneer Louvier.
In La Santé was ik 11021, en in Fresnes weer een ander.
Ik zou best het jouwe willen hebben.
Nu ik je medeplichtige ben.
Dat hadden we van tevoren moeten bedenken.
En als ik zei dat ik met je naar bed ging
omdat ik geen slaapplaats had, zou je me dan geloven?
Nee.
En als ik zei dat ik in de gevangenis dacht:
'de eerste die verschijnt, die pak ik'.
Zou je me dan geloven?
Nee.
Daarnet schreeuwde je dat je van me hield.
Je had het zelfs haast gezegd.
Hm.
Het begint gevaarlijk te worden. Ik ga koffie maken.
Ik neem wel op.
Hallo? Raymond? Het is voor mij!
Wie heb je het nummer gegeven?
Ja…
Nu meteen?
Goed, oké dan.
Ik ben blij je te zien, makker. -Nou, ik ook.
Hier, neem deze.
Dit ook. -Ja!
Wat?
Hou op!
Gérard?
Ik heb zin je verzinsels te vertellen, maar je mag niet luisteren.
Ik voel me bizar.
In de war.
Niet echt verliefd, maar in de war.
Kom je me even een zoen geven?
Gérard?
GRENS 9 KM
COMOMEER ITALIË
Je hebt gelijk, het is mooi.
Grandioos. -Grandioos, maar niet vrolijk.
Let op, in juni wordt het wel vrolijk.
Duizenden gele parasolletjes, waterfietsen, pizza's.
Zwevende vette papiertjes boven het meer.
Als m'n geldla blank is word ik vrolijk.
Ja.
Daarom heb ik niks begrepen van je kraak met Fernand.
Fernand, de outcast…
Wekte die bijnaam geen argwaan?
Je geld wachtte hier.
Waarom moest je het ergens anders halen?
Honderdtwintig kamers. In augustus capaciteit voor 400 eters.
Plus de limonade, plus de matrassenverhuur.
Ja. -Plus de bruiloftsmalen.
De postkamers verhuur ik aan hoertjes.
Ik wist niet dat het zo groot was.
Niet groot maar gigantisch.
En de helft is van jou, jongen.
Blijf rustig kinderen. Papa komt eraan.
Ha, Raymond, goed geslapen?
Slecht wakker geworden.
De hotelkrant van Lausanne, is die serieus?
Zeker.
Want ze melden een veiling in Bordighera.
Het hele materiaal van hotel Flavioli.
Twaalfhonderd nieuwe servetten met kantwerk.
Mooi toch? Ik las dat als een roman.
Nu je toch zo graag leest,
kun je hier even naar kijken.
JULIE DE NICOISE OP DE VLUCHT
Weet je dat ik je bewonder?
Maar ik benijd je niet.
Je eet croissants, je praat over kantwerk.
En ondertussen heeft zij de politie achter haar reet aan.
Er zitten er meer achter haar reet aan. Je moest 's weten.
Gina, i bambini.
Ik weet niet of het door Fernand komt,
maar je hebt een rare mentaliteit gekregen.
Ik heb 't nu niet over je taal.
Je zit er totaal naast. Julie dat is niks, dat is lucht.
Drie dagen geleden kende ik die meid niet.
Kende je haar niet?
Een meid die je niet kent
komt met een revolver naar de rechtbank?
Luister Gérard,
je zit hier niet bij de politie.
Die revolver komt van Fernand, niet van Julie!
Julie heeft me alleen als chauffeur gediend! Meer niet.
Ja toch dus, zie je wel…
Wat? Ze kwam naar Parijs voor haar eigen zaak.
Daar sta ik buiten. Fernand kwam met de revolver.
Zij weet nergens van! Idioot om dit te lezen!
Het staat hier.
Nee, nee!
Ah! Weer op m'n oog…
Al voor de tweede keer! Doet u dat expres?
Vertel ons waar Julie is. Meer vragen we je niet.
Louvier is voor Parijs. Julie is onze zaak.
Hebt u geen ijsblokjes?
Er is niks met je oog.
E is niks aan te zien.
Maar m'n klanten zien 't wel.
Verzekeringen slijten met een kapotte kop, dat wil niet erg.
Ik ben mooi toegetakeld.
Ik kan de ziektewet in.
Ik dacht dat dit niet meer mocht.
Afranselen, dat is verboden.
Dit is heel wat anders. Dit is een psychologisch verhoor.
Wat is 't verschil?
Het heet anders.
Hufters…
Wat kan ik erop leggen om het te laten slinken?
Een schnitzel.
KALFSSCHNITZEL
Een gewoon schnitzeltje, hoor.
Niks speciaals, een kleintje. Hoeft niet mals te zijn.
Is het voor een kind?
Nee voor een pleister.
Tot ziens, meneer, bedankt. -Tot ziens, meneer.
Godsamme, doe open. Ik ben 't.
Waar lijkt dit op?
Waarom klop ik morse als jullie een ketting gebruiken?
Ben je gevolgd? -Ik dacht van niet.
Hij denkt van niet? Hoor je? Hij denkt van niet. Met die kleren aan…
Als ik een smeris was, schoot ik meteen.
Wel met je goeie oog, hoop ik. -Hoe bedoel je?
Niks, we zeggen maar wat, we doen maar wat.
We kunnen beter gaan slapen tot 't voorbij is.
Dat is een idee. -Nee, ik sterf staande.
Zoals Bogart in Scarface.
Humphrey Bogart in Scarface?
Hoe kom je daarbij? -Die heb ik 14 keer gezien.
Au, au, au.
Druk erop, op dat mini-schnitzeltje.
Een schnitzel van 7 frank.
Het restaurant, de benzine.
En nu de schnitzel.
Tel ik de telefoonmuntjes?
En de pans bagnats? -Waar heeft ze 't over?
Als we op de kleintjes moeten letten, laten we dan zuinig zijn.
Ben je beter? Dan eet ik die schnitzel op.
Je bent gek, misschien heb ik 'm besmet.
Alleen ik denk nog helder.
We eindigen in een bloedbad.
Zoals in Bonnie and Clyde.
Heb ik 't goed gehoord?
Wie speelt Clyde? De verzekeringsman?
De brillenman met variabele polarisatie?
Nee, zijn jullie wel goed, mannetjes?
Soms was je aardig blij met je mannetjes.
Precies. Totdat die ander je 't hoofd op hol bracht.
Gérard bracht niemand het hoofd op hol.
Hij was een passant, hij is voorbij.
Daar praten we niet meer over.
Toch hangt er nu een schim tussen ons.
Tussen jou en mij was er eerst al Daniel.
Ja, ja, dat klopt.
Trouwens daarover schreef ze een ongelofelijke brief.
Die mag u lezen als u wilt.
Is dat niet indiscreet?
Nee…
Hij heeft stijl, het begin is mooi.
Daarna wordt het droger.
Nog steeds met stijl, maar droger.
Verstop u. Verstop je!
De passant komt terug.
Hoe komt u aan mijn adres?
Lissac met variabele polarisatie, dat bent u toch?
Draguignan, nepfacturen. -Sst.
Hm. Is Julie er?
Ze is er.
Waar gaat 't om?
Wat doet u hier? Bij Henri?
Wat ik hier doe?
Vraag liever wie me dit gelapt heeft.
Nu u er bent, stel ik u een vraag.
Als de politie binnenstormt, wat doet u dan?
Overgave of Fort Alamo?
Nu ik er ben, komt alles goed.
Ah… -Des te beter.
We zijn blij voor u.
Het gaat niet om mij.
Ik ben de bode, de redder, engel Gabriël.
Je gaat mee naar Milaan.
Hier is je ticket Milaan-Toronto, business-klas.
Dat betekent gratis eten en drinken.
Ja, laten we 't even over geld hebben.
Dat kan. Hier is 4.000 dollar cash
en een paspoort op naam van Geneviève Dussolier.
Plak nog even de foto op, ik heb de stempels.
En dank zij mijn associé, wacht je daar ook een baan.
Persagent in de Macumba.
Bedank uw associé, meneer Louvier.
Wat uzelf betreft, pak uw valse paspoort en uw stempels,
uw dollars met nummers die elk politiebureau kent,
en verdwijn, voordat m'n mannetjes de politie bellen.
Mannetjes? -Dat zijn wij.
O ja.
Als teken van ondankbaarheid is dit heel sterk.
Het is realisme, ouwe jongen.
Als je levens vernietigt en stellen kapot maakt,
krijg je dat.
Wij tweeën, Henri, zijn er nooit vandoor gegaan.
Nooit.
Ondanks de crises, hè?
Het ruikt hier vreemd, toch?
M'n aangebrande schnitzel.
Sorry, ik dacht aan te komen in een wereld van paniek,
maar kennelijk hebben jullie nog trek.
Wat is dit? Hij vertrekt en komt terug en dan moet ik dolblij zijn.
Misschien wil hij, als aandenken, het nog even met me doen.
Als aandenken waaraan?
Dat zal ze je schrijven.
Vrouwen houden van boeven, zei je? Misschien.
Maar wel van boeven die blijven, niet die 'm smeren.
Dat is zo, vrouwen houden niet van lafaards.
Ze houden van mannen die afscheid nemen.
Tot ziens dan.
Ik kon oprotten. -Hoe dat zo?
Ik had haar zogenaamd niet gedag gezegd.
Ga nu dan gauw gedag zeggen.
Nee, niet nu, maar de vorige keer.
Want mevrouw weet alles nog. Daar is ze…
Je hebt je rotzooi vergeten!
Zie je haar karakter? -Ja…
Wat maak je nou?
Hou je mond! Verstop je!
Laat me los. -Sst.
Als je denkt dat je 't weer aanmaakt. -Schei uit! De politie is er.
Al vervelen we ons hier niet, ergens anders zitten we beter.
GEMEENTEPOLITIE
Geen zorgen…
Verbergen van misdadigers. Dat wordt 18 maanden voor je mannetjes.
Maar ze zijn onschuldig.
Jij weet natuurlijk niet wat dat betekent, onschuldig.
Er is maar één manier om ze vrij te krijgen.
Ik ga me aangeven.
Dat doe ik. -Wat heeft dat voor zin?
Nou? Dan stoppen ze jou bij hen in de bak, meer niet.
Je kent ze niet.
Zodra je binnen bent, ben je schuldig. Het zijn schoften, hoor.
De enige die zich moet aangeven ben ik, dan zou zin hebben.
Alleen ik weet af van Fernand, de blaffer en zo.
Zou je dat doen?
Schrijf ze, dat kan, met de post…
Ze willen de man zelf, geen papier.
Wees redelijk.
Dit is echt ongehoord!
Alles wat er fout gaat is de schuld van Louvier!
Had me ook alleen laten ontsnappen!
Ik ben je niet komen halen, ik heb je niks gevraagd!
En wat kwam je doen in m'n kantoor?
Hoort u dat, meneer Volfoni? Zijn kantoor?
Ik kwam rechter Simon halen. Een eerlijke rechter.
Iemand die dat kutwijf voor de rechter kan brengen!
Waarom? Is er een kutwijf?
Ja, die weduwe, dat wijf Bertillon.
Die weduwe zou jouw reis naar Parijs kunnen uitleggen.
Dat zou ze moeten willen. Ik heb alles geprobeerd.
Alle argumenten, alle woorden.
Als u me toestaat, Julie…
Mag ik?
Met sommige mensen is het niet zozeer een kwestie van woorden.
Meer een kwestie van toon.
Nee, nee en nee.
Ja. -Nee.
En wilt u niet op de grafstenen gaan zitten, jongedame.
Bovendien brengt dat ongeluk.
Ik heb u nooit gezien, noch vandaag noch een andere dag.
Als rechter Fontani, overigens een charmante man,
me opnieuw zou ondervragen, zou ik zweren dat ik u niet ken.
Maar we hebben elkaar in zijn kantoor ontmoet…
Kan best waar zijn.
Maar dat weet niemand meer.
Trouwens, het is nogal merkwaardig.
Men stelt zich u anders voor.
Rossig, neergeslagen blik…
u ziet er niet bepaald uit als een leugenaarster.
U ziet er ook niet bepaald uit als een kutwijf.
Hebt u zich laten opkalefateren?
Als uw man u van boven ziet zal ie niet trots op u zijn.
Mevrouw! Blijf niet naast uw auto staan!
Blijf daar niet! -O! Wat hebt u?
Hou uw mond! -Wat doet u?
Kijk daarheen! Er gaat iets vreselijks gebeuren.
Mijn God! Mijn auto…
Ja! Ongelofelijk hè, opoe.
En toch kunnen we hetzelfde in je zitkamer doen!
Zo, schoft! Ik ga in uw gezicht spugen!
Als u denkt dat het makkelijk is met wroeging te leven.
Ik hield van m'n man.
Te weten dat niemand die moord zal wreken…
Hij had hersens,
Maurice, m'n man.
Zijn collega's noemden hem IBM.
Maar in zaken, was ie helaas…
We leefden op een zeer klein budget.
En klein budget betekent klein pensioen.
Te klein pensioen.
Heerlijke spaghetti, meneer Volfoni. -Al dente.
Wat dacht je.
Toen ik in Italië kwam,
sprak een fransman in de keuken niet vanzelf, juffrouw Julie.
En nu komen ze uit Turijn om m'n pasta te eten.
Door m'n toefje basilicum.
Soms hoor ik 'm 's nachts schreeuwen, Maurice!
Tragische nachten, rode nachten.
Ik hoor gefluit.
Ik droom van tunnels…
Van spoorwegovergangen, van kruisende rails.
Nooit van de guillotine? -Gérard…
Wat? Ze begint toch niet weer te grienen, die trut!
Weet je waartoe dat de eerste keer geleid heeft?
Ze mag zich best uitdrukken. -Schriftelijk mag ook!
Mag ik wat spaghetti hebben?
Straks!
Luister, ik waarschuw u vriendelijk.
Als u niet praten wil,
steek ik uw smoel in de gasoven, begrepen?
Weet u nog hoe we uw auto hebben laten springen?
Weet u nog hoe die lui mijn man van de trein hebben laten springen?
Lieve kind, als ik u help, vermoorden ze me.
En als ik niks doe, vermoorden jullie me.
Maar ik voel bij u een aarzeling.
Weet ze wie ik ben of niet?
Bij de basilicum is de Bourgueil wat licht.
Hebt u niet wat sterkers, mevrouw Bertillon?
U verwacht misschien ook dat ik u inschenk?
Wijn en pasta zijn complementair.
Hoe pittiger de pasta, hoe steviger de wijn moet zijn.
Ik kan u vertellen dat op sommige zondagen in Bellagio,
als ik pasta met pepertjes serveer, ik daarbij Siciliaanse wijn schenk.
Allemaal bezopen, die vakantiegasten!
Mevrouw Bertillon, als u niet zegt waar de wijn staat, ramt hij alles kapot.
In het gootsteenkastje!
Zeg, u hebt een perfect fornuis.
Twee kookplaten…
Ik ga niet uw hoofd roosteren, maar uw pootjes.
Schei nou uit!
Wat? We moesten haar laten praten. Dus praten zal ze.
Er zou een oplossing zijn, maar die is niet netjes.
We moeten het koffertje ophalen.
Goed.
Toen ik m'n getuigenis introk,
tegen, toegegeven, een zekere som.
Hoeveel?
Een redelijk bedrag.
De meneer bij wie we waren ging het geld uit zijn kluis halen.
Welke meneer? Dr Mougins?
De meneer bij wie we waren..
In de kluis herkende ik het koffertje
dat mijn man bij zich had in die tragische nacht.
Ik had hem voor kerstmis een koffertje van nepkrokodil gegeven.
Zevenhonderd frank… -En toen?
Misschien achthonderd, uitverkoop in de rue de Paradis.
Ga door mevrouw Bertillon. Geeft niks, ga door.
We zouden de kluis openen en het koffertje eruit halen.
Het bewijs van de moord, kortom.
Goed…
Mag ze nu haar bord spaghetti?
Nog niet.
Als u zegt 'we zouden de kluis openen', wie zijn die 'wij' dan?
Ik meen gelezen te hebben dat u specialist bent.
Geef haar mijn spaghetti, ik heb geen trek meer.
Wat heeft ie?
Ik heb, mevrouw, dat ik nooit meer een kluis open.
Men denkt dat dat vijf minuten duurt maar het duurt vijf jaar.
Nou is dat natuurlijk niks! Vijf jaar hier, vijf jaar daar.
Een hotel hier, een hotel daar… Dat heeft ook z'n voordeel toch?
Dring niet aan, meneer Volfoni. Hij blijft nee zeggen.
Sinds vanochtend heeft hij een onmogelijk humeur. Echt ziek!
Wat? -De volksvijand.
Een uitslovertje…
'De bode, engel Gabriël'… Een Judas eerder!
Judas, uitslovertje?
Lees je bijbel maar na, trut!
Heb je dat van de aalmoezenier in Fresnes, eikel?
O, Judas…
Was u niet wat al te heftig?
Heel heftig zelfs.
De woorden haalden m'n gedachten in.
Ah…
Ik zal het geheim houden, maar vertel, zijn die twee samen?
Maar mevrouw, leest u dan nooit kranten?
Sorry dat ik jullie stoor,
maar mevrouw Bertillon zei zojuist iets hyperintelligents.
Vooruit, mevrouw Bertillon.
Die kluis openmaken is een pseudo goed idee.
Zelfs een echt slecht idee.
Want als we het koffertje vinden, zonder serieuze getuige,
zal Dr Mougins zeggen dat hij dat koffertje nooit heeft gezien
en dat wij het hebben meegebracht.
En de rechter zal hem geloven.
Maar waarom? Het is ons woord tegen het zijne.
De rechter zal kiezen voor het zijne.
Er is een oplossing.
De kluis openmaken met een deurwaarder erbij.
Die doet een constatering.
Constatering van inbraak.
Daaruit blijkt dat wij het koffertje daarvoor nog niet hadden.
'Ten overstaan van deurwaarder Dinges, die verzekert dat…'
Gedateerd, getekend en gestempeld.
MEESTER DUGOINEAU GERECHTSDEURWAARDER
Zeg niet steeds 'm'n schoonzoon', dat vroeg ik al eerder.
Dat hoort bij het theater van de lach.
Noem me 'Meester' of gewoon Émile.
Lamsbout snij je niet naar het bot, maar naar buiten.
Ik verdien de lamsbout, mevrouw.
Leer uw dochter maar te snijden.
Meneer, er is een dame voor u.
Ik ben er niet.
Ik geloof dat het een cliënte is.
Een cliënte?
Op zondag? Die stuur ik weg.
Meneer…
U zat vast aan tafel. Het spijt me dat ik u stoor.
Niemand stoort me als ik lunch met m'n schoonmoeder.
Maar wees niettemin kort.
Een lamsbout is niet alleen moeilijk snijdbaar,
maar koelt ook nog snel af.
Het gaat om een constatering.
Ik heb het erg druk, weet u. Ik ben deurwaarder voor Loonbelasting…
Nou… Welke dag had u gedacht?
Vandaag, nu.
Ah, u bedoelt…
Nu meteen.
Zomaar, nu meteen?
Midden in de lunch, in de lamsbout?
In schoonmoeder?
Dat lijkt me een perfect idee.
Ik heb altijd kwaads gehoord over schoonmoeders.
Er moeten toch ook leuke zijn.
Als ze veel reizen misschien.
Ver weg.
Ontdekkingsreizigers.
Voordat de mijne haar man verloor was ze al niet erg makkelijk,
Maar nu is ze een totale zuurpruim.
Een vrouw die haar man verloor heeft veel excuses.
Mevrouw heeft de hare verloren in zeer heftige omstandigheden.
O, dat spijt me. -Dank u.
Heftig en onduidelijk, want hij is misschien vermoord.
Waar gaan we heen? Naar uw woning?
Nee, het is niet echt bij ons. Bij vrienden.
Nog niet eens echte vrienden.
Eerder mensen van wie we gehoord hebben.
Hoe dan ook, ze zijn niet thuis.
Momenteel niet. Momenteel niet thuis.
Maar we zouden lastige bewakers kunnen treffen.
Dat zeg ik om uw verbazing te voorkomen.
Soms krijg je escalatie.
Als ik zo'n auto had, met de bijbehorende positie,
zou ik me niet verlagen
om met de bewakers te praten.
Vooral niet met lastige.
Zie je, Gérard, Dugoineau zou niks overleggen.
Was jij dan van plan te overleggen?
Daar is het, rechts.
Mijn voet schoot uit.
Kom op!
En ik? Blijf ik hier?
Ik kan niks constateren als ik hier blijf.
We roepen u wel als de weg vrij is.
Moet ik de schade aan het hek constateren?
Ach, dat was maar een klein hekje.
Beseft u, geachte heer, hoeveel tijd er met hekken wordt verloren.
Hoe dan?
Je moet uitstappen, het hek open doen,
weer instappen, het hek passeren,
weer uitstappen en het hek dichtdoen.
Je blijft bezig.
Ja, zeker, maar…
Dat heb je met ramen ook, hè?
Waarom zou je ramen opendoen en weer dichtdoen,
als je er ook direct doorheen kan?
Wees gegroet, dames.
Arme Julie…
Ga uw gang, geachte heer.
Waar is ie nou?
Weg natuurlijk.
Hoezo natuurlijk?
Hij wou toch handelen zonder overleg?
Wat hebben we misdaan? -Bent u boos?
U bent niet zoals het hoort. Geef mij dan maar m'n schoonmoeder.
Overdrijf niet, we vermaakten ons. Dat hek was voor de lol.
En de meneer door 't raam?
Ja, oké, dat was slechte smaak. Ziet u, dat erkennen we.
Nou wordt ie zeikerig.
Luister even, slappe dikzak, doe je minder moeilijk
als je oude dametjes op straat moet zetten?
Of moeders die zich aan de leuning vastklampen
met grut dat brult: 'Waarom zet die gemene meneer ons op straat?'
Rotvent! -Gérard…
Ja, net als bij oorlogsweduwen die geen kijkgeld betalen.
Geen beeld meer! Geen tv! Geen 11 november!
Niks meer! Een rotstreek!
Neem van mij aan dat je die dingen niet zegt.
Ook geen dingen die je doet..
Bied hem geld.
Dat werkt niet.
Dat werkt altijd.
En wat dacht u van 1000 frank, geachte heer, zwart in 't handje?
Poging tot omkoping van een staatsambtenaar.
Wees niet bang, thuis schrijf ik alles op.
En wat dacht u van 2000? -Tot hoever ga je door?
Zullen we u terugbrengen met een paar trappen tegen uw reet?
Kijk aan! Dat heeft stijl! Of met een blaffer tussen de ogen?
Ah, bedreiging, dat is andere koek.
Hebt u uw revolver bij u, jonge man?
Reken maar van yes, kijk.
Die revolver hadden we nodig.
Span hem, zodat ik de klik kan horen.
De hele handeling, graag.
Ja, zo.
Dat is perfect.
Wilt misschien voor zitten? -Welnee.
Die 3000 frank gelden nog steeds?
Waarom 3000?
Omdat 't zondag is.
Nou zeg, jongen…
Heb je er niet wat veel opgeplakt?
Laat zo maar. Dat ding is net als jij. Dik en gulzig.
Ik moet zeggen dat buiten elk moreel oordeel,
het heel boeiend is hem bezig te zien.
Als u m'n auto had gezien…
Buiten elk moreel oordeel…
We hadden toch vrede gesloten?
Neem me niet kwalijk, Julie.
Goed, ik ben klaar.
Hier. -Bedankt. Zoek dekking.
Klaar. Duik weg.
Is ie open?
Ik weet 't niet. Ik zie hem niet meer. -Waar is ie?
Op het gazon.
En? -En?
Godsamme! Die kutkast is niet open! Klote!
Nou, wat doen we nu?
Wat we meteen hadden moeten doen: een dubbele lading.
Hoe lang gaat het duren, met een dubbele lading?
Geen idee! Een kwartier misschien!
Hebt u haast?
-Nee hoor. -Nu, driedubbele lading dan!
Slim hoor!
Hallo, FR3?
De nieuwsredactie graag.
Hallo? Geef me de hoofdredacteur.
Met Julie de Niçoise…
Hoger graag, om de initialen te zien.
Open het koffertje. -Nog een keer? Dat hebben we al gedaan.
Haal de documenten eruit. -Zo is 't goed.
Nee, niet zo, tegenover de lens.
Ik heb altijd mijn man willen wreken.
En daarom heb ik onze lieve Julie gevraagd
in Parijs rechter Simon op te halen.
Het meisje heeft zich vergist.
Ze kwam terug met een gangster.
Ja, dat was lastig, maar toch moet je
ieders vaardigheden weten te gebruiken.
Niet waar?
Heel goed, prima. Nog een keer.
De commissaris zoekt Julie de Niçoise. -Wij ook.
Dat is waar. Waar is dat geweldige kind gebleven?
Ik overdrijf niet, ik constateer.
Jij bent een heldin, ik ben een vogelvrije, een desperado.
Iemand die z'n hele leven op de vlucht blijft.
Zullen we allebei vluchten?
Als ik een egoïst was.
Als ik alleen m'n eigen gevoel volgde.
Volg ze, Gérard. Volg ze.
Gevoelens is het beste wat we hebben.
Als ik m'n gevoel volgde,
zou ik je nu schaken. Zo.
Ik vraag me wel af wat ons leven gaat worden.
Rennen door velden, slapen in schuren.
Waarom zouden we in schuren slapen
als de 150 kamers van je hotel ons verwachten?
Zie je de rodeo een beetje? -Ik zie die rodeo heel goed.
Met de politie die verschijnt met een bevel van Interpol.
Soms vraag ik me af of je wel aan alles denkt, Julie.
Mij gaat het niet om drie weken in de zon met jou.
Maar om een heel leven.
Met een huis en kinderen.
Dat is niet moeilijk.
Dat is m'n enige wens.
Denk je dat we een heleboel bandietjes gaan maken?
Schei uit! Liefde is ernstig. -Nee, het is leuk.
Heb je geen geheugen?
Eh ja, het is hel zeldzaam.
Toegegeven, heel zeldzaam.
-Hè? Wat?
Dat moet je niet zeggen.
En? -En?
Schiet een beetje op, jongen.
Als ik 's nachts rijd, wordt m'n vrouw ongerust.
De roep van het lot…
Nee, de roep van Raymond.
Het is geen tijd voor grapjes, sorry.
'De wanhopigste liederen zijn de mooiste.'
Jij hebt gelijk, liefje.
Laten we ons verscheuren en lijden.
Laten we drie weken geluk weigeren.
Ga alleen terug naar je grote lege hotel.
En? Schiet je op?
Het lot wordt ongeduldig.
Zeg niks.
Zoen me niet.
Zoen me vooral niet.
Echt?
Ga.
Hm.
Vaarwel, Julie.
Maar wat doen jullie?
Hij bedenkt leuke dingen, uw vriend.
Drie weken in de zon, zoiets wil je niet missen.
Is dat wel verstandig?
GRENS 9 KM
Ondertiteld door: Roberto
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.