All language subtitles for railroad.tigers.2016.limited.bdrip.x264-bipolar

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Kto poda mi inny kolor niż czarny czy czerwony?

Czarny, czerwony, biały... Jakie jeszcze kolory widzicie?

Srebrny.

TYGRYSY KOLEI

Idiota!

Zmiataj!

DAHAI - KRAWIEC-AMATOR

Cześć!

XING'ER - ZŁOTA RĄCZKA

Co tu robisz?

Przestaniesz przysparzać nam kłopotów?

SKOK NA POCIĄG

Wstawaj!

Nie zabieracie mnie na większe akcje.

Żebyśmy takie w ogóle mieli.

Jam jest Feng Banxian, magik z wężem w pudełku!

FENG BANXIAN - WRÓŻBITA

W tym pudle jest wąż. Nie wierzycie?

Sama?

Złapałem go przed pociągiem!

MA YUAN - GŁÓWNY TRAGARZ

XIAOHU - TRAGARZ

RUI - PRACOWNIK SERWISOWY

DAKUI - PRACOWNIK NA STACJI

Odwróćcie się.

Odwróćcie się!

Przestań.

Przestań!

Leż!

- Chińczyk? - Hai.

Mów po chińsku!

Po chińsku.

Masz dwie opcje. Albo cię tym zatłukę,

albo padaj na ziemię.

Miałeś się po prostu położyć.

Niewyraźnie mówię?

Co ty robisz? Puszczaj!

Ty cholerny idioto!

Co ty robisz?

Że co?

I wysiadłem z pociągu, żeby go wypuścić!

Widzicie, puste pudło! Taki jestem szybki!

Taki jestem szybki!

Siadać!

Odwróć się.

Odwrócić się!

Kto cię zabrał?

Wąż! Skąd on się tu znowu wziął?

To część sztuczki, spokojnie.

Kolego. Weź no go rozbierz.

Nie wiedziałem, że znasz japoński!

„Dzisiaj aloha”.

„Dzisiaj aloha”.

„Herbatę czy latte?”.

„Dzisiaj aloha”.

„Herbatę czy latte?”.

„Ziemniaki”.

„Dzisiaj aloha”.

„Ziemniaki”.

Głowa...

Ucho...

Oczy...

Ogon.

Skrzydła.

Latający tygrys. Tak się go rysuje.

Spory ten ogień.

Tędy.

Wieczorne słońce zmierza ku zachodowi

...ku zachodowi Jezioro Weishan jest takie spokojne

A ja gram na mojej lutni

Nucąc usypiającą melodię

Droga prowadzi mnie do domu

Domu na górze Liang Liang Liang

Zaczynajcie!

YAMAGUCHI - KAPITAN ŻANDARMERII JAPOŃSKIEJ

Kapitanie! Telefon!

Słucham.

Owoce kandyzowane!

Tak jest.

SASAKI - NACZELNIK STACJI

Niech pan przyjedzie zobaczyć.

Przygotować się do rozmieszczenia!

Rozmieszczenie! Wyruszamy!

SAKAMOTO - TŁUMACZ

Mamy problem.

HUANG YIFENG - Z-CA NACZELNIKA STACJI

Nie bądź taki uciążliwy! Dobra!

- Daj jeszcze jeden. - Yuan!

Co ty wyprawiasz?

CIOTKA QIN - SPRZEDAWCZYNI NALEŚNIKÓW

Są pyszne!

Yuan, chcecie naleśniki?

Tak!

Nie starczy dla wszystkich! Jedzcie, póki ciepłe.

Bierzcie. Podzielcie się.

Widziałam naczelnika. Coś jest nie tak.

Jest dobrze. Pyszności.

Wychodzić z pociągu!

Coś jest nie tak.

Czemu się szczerzysz?

- Nie szczerzę się. - Szczerzysz!

Xing'er.

SANLAIZI - ZŁODZIEJ

Spadaj stąd! Wszędzie cię pełno!

Przepraszam!

- Nie musisz się odwracać. - Choć raz bądź poważny!

Znowu ten skrzydlaty kot.

Kto to zrobił?

- Nie ja. - Kim jesteś?

A co zrobiłeś?

- Jestem tylko krawcem. - Udowodnij.

Udowodnij!

Chwila. Spokojnie.

Krawiec.

To nie był on...

Dzie-dzie-dzień dobry! Ja-ja-jadł już pan?

On jest niesamowity!

W mgnieniu oka zeskakuje i wskakuje na pociąg!

To prawda!

Zabrać go.

Czekajcie! Coś ty mu powiedziała?

Kto ci to zrobił? Mów!

Nie odwracajcie się.

- Bracie, co teraz? - Spokojnie. Nie uciekajcie.

Przepraszam!

- Nie strzelać! - Przepraszam.

- Przynieś dziennik służby. - Tak jest.

Proszę pana. Dowódco.

Zawiniliśmy czymś?

Przepraszam.

Jestem brygadzistą.

Przepraszam.

Niech pan go nie bije! Niech pan nikogo nie bije!

To boli!

Dziennik!

- Jak on się nazywa? - Nazwisko!

Ma Yuan.

Wpisał się dziś rano.

Pozostali również.

- Jesteśmy tu od świtu. - Zgadza się.

- Jesteś cała? - Tak.

Bracie.

Ukryjesz te ubrania.

Bracie, mamy broń, której nie możemy używać

i ubrania, których nie nosimy. Więc po co nam to?

- Zrobimy wielkie ognisko? - Gdyby nie brat,

- Japończycy by cię dorwali. - A ty? Gdybyś lepiej celował...

Mówiłem, żebyś skakał na osobowy, nie na towarowy.

Ostrożnie!

Kiedy zrobimy coś dużego?

- Mniej gadania. - Bracie, ty nawet nie palisz.

Po co nosisz tę fajkę?

Bez powodu.

Jak się rysuje tygrysa? Nie wychodzi mi.

Co to?

- Gdzie oni są? - Powiedz kapitanowi, gdzie oni są!

Zwrócę się do bóstw.

Objawcie mi się!

Dzisiaj wydarzy się coś dużego.

Mówi, że dzisiaj wydarzy się coś dużego.

Słucham.

- Coś się tam dzieje. - Zobacz, co. Dahai.

- Bracie, zjedz naleśnika. - Widzimy się w jadłodajni.

- Niech mnie pan jeszcze nie żegna. - Zamknąć go!

Sam trafię do wyjścia!

ODBICIE RANNEGO ŻOŁNIERZA

- Ma Yuan. Idziesz do ciotki Qin? - Mniej gadania!

Mamo, wróciłem.

Naleśniki pysznie pachną!

Dahai, pomóż!

- Znowu mi leci krew. - Co się stało?

Usiądź.

Co się stało z osłem?

Kopnął mnie, więc go podtrułam, żeby się uspokoił.

Nie mam dzisiaj szczęścia. Rano przyłożył mi Japończyk...

- Mnie także. - Od osła też oberwałeś?

- Cóż, nie... - Nie mam szczęścia!

- To prawda. - Zjedzcie naleśniki.

Myślałam, że się tylko wygłupiacie, a wy wpakowaliście się w kłopoty.

To nic takiego, mamo. Prawda, bracie?

Chcę brać udział w małych misjach, tato.

Tak nie przystoi. Dahai, nazywasz mnie „bratem”, a ją „mamą”.

A jeśli się z nią ożenię? Będziesz mi mówił „tato”?

- Przestań! - Xing'er, a ty?

- Nadal będziesz mi mówić „tato”? - Co ty pleciesz?

- To poważne pytanie! - Zawsze mówisz: „Mniej gadania”,

a najwięcej mielisz ozorem! Może ciebie też kiedyś podtruję.

Dosyp czegoś do naleśników. Im więcej, tym lepiej.

Chcesz się przekonać?

Tylko zaznacz zatrute, żebyś ty ich nie zjadła.

Naprawdę chcesz się przekonać?

DAGUO - ŻOŁNIERZ 8. ARMII

Mogę się tutaj ukryć?

Przepraszam. Pójdę gdzie indziej.

Odsunąć się.

Przepraszam!

Idźcie po niego.

Przeszukać dom.

- Znowu ty. - Co tutaj robisz?

Ktoś przeszedł przez mur.

Bo widzi pan, jestem wdową.

Gdyby ktoś go tutaj zobaczył, ludzie zaczęliby plotkować.

- Więc musi się wkradać. - Wkradać?

Tak, przez murek.

Zapomniał pan?

Pan. Dziś rano. Walnąć.

Krew. Boli.

- Czyli się wkradasz. - Tak, wkradam się.

Kapitanie! Znaleźliśmy kogoś podejrzanego!

Teraz już wiem, dlaczego giną mi zapasy!

- Okradasz mnie! - Tylko pożyczam!

Wieśniaki.

Do następnego domu.

On się pali!

- Wody! - Nic ci nie jest? Odpowiedz!

Szybko!

Już się nie palę!

Pozostałych zabili Japończycy.

Zginęli wszyscy oprócz niego?

- To dezerter? - Wątpię.

Gdzie go ukryłeś?

Ciotka Qin się nim zajmie. Później zaprowadzimy go do jaskini.

Fan Chuan. Spóźniłeś się.

FAN CHUAN - WŁAŚCICIEL JADŁODAJNI

Gdzie się zabawiałeś?

- Młody... - Szefie?

- Nakarm konia. - Tak jest.

- Niech się naje do syta. - Ładna kurtka.

Nienawidzę tego. Próbuj stawiać się Japończykom.

On naprawdę walczył z Japończykami. Słyszałem, że jest snajperem.

Mniejsza. Dlaczego chcieli wysadzić most?

- Nie powiedział mi. - Nie rozumiem.

Poświęcili tylu ludzi, aby wysadzić nasz most?

Tam są Japończyki, więc to ich most. Kapujesz?

Jak śmią? To nasza ziemia!

Jak chcecie nadawać na Japończyków, to wyjdźcie.

- O co ci chodzi? - Wy tylko gadacie.

- To w niczym nie pomaga! - Skąd wiesz, że nie pomogło?

- Powiedz mu! - Właśnie, dzisiaj...

Tylko to potraficie.

Przynajmniej nie jesteśmy takimi tchórzami jak ty.

Co powiedziałeś?

Fan Chuan w sumie ma rację. Poprosimy rachunek.

Zhu, chodź.

Słyszałeś? Fan Chuan był ochroniarzem watażki.

Ma Yuan! Na dół!

- Co jest? - Nie sprawiaj mi kłopotów, dobra?

Jeszcze jedna robota i koniec.

Nie zmuszaj mnie, bym was wydał.

YUKO - INSPEKTOR, ŻANDARMERIA JAPOŃSKA

- Witam panią. - Co?

Banzai!

Bonsai?

Banzai!

- Co oni wrzeszczą? - To po japońsku!

„Niech żyje”.

Dużo żołnierzy.

Pewnie posiłki na most.

Czuję się już lepiej. Mogę odejść?

Taką ranę trzeba będzie leczyć jeszcze 10 dni.

Ile?! Jeśli za cztery nie wysadzę tego mostu...

To co?

Nie zrozumiecie.

Udajmy, że się nie znamy i mnie wypuśćcie.

Nie chcę już walczyć! Tęsknię za domem!

Za mamusią!

Mamusiu!

Nie zniosę tego zawodzenia.

Ja też tęsknię za mamusią!

Ją też zabili Japończycy!

Nie odwiedziłem jej przed śmiercią!

Uspokójcie się już.

Nie zatrzymuję cię.

- Jak mam odejść? - Właśnie?

Pociągiem.

Jedzie!

- Przygotować się! - Dawaj!

Nie bój się.

Opuszczajcie!

Dzięki. Możecie wracać.

Dahai, ty pierwszy.

Zaczyna padać śnieg.

Ciężkie jest życie żołnierza. Kiedy wrócisz do domu...

Bracie, kłamałem, że wracam do domu.

Wracam na most. Muszę go wysadzić.

Ale powiedz, dlaczego?

Dla wysiłku wojennego. Nie zrozumiesz.

Tacy jak wy nie robią wielkich rzeczy.

No dobrze. Rana nogi nie jest poważna.

- Wysiądź, kiedy pociąg stanie. - Już staje.

- Japońska inspekcja. Uciekamy. - Utknęliśmy tutaj.

Spokojnie, tu jest mnóstwo kryjówek.

Oni szukają mnie.

Poradzę sobie. Uciekaj. To rozkaz.

- Jeszcze jedna przysługa. - Dobra.

Jeśli zginę, znajdź mój pluton.

Powiedz im, że zawiodłem i żeby wysadzili most za trzy dni.

I że nie jestem dezerterem.

Oczywiście. Gdzie jest twój pluton?

Przeszukać!

Nie ma czasu.

Pamiętaj, co powiedziałem.

Trzeba zniszczyć ten most.

Co się stało?

Kolejna misja, bracie?

ERPANG - KOWAL

Tato, ten żołnierz pewnie już jest w domu, co?

Co wiemy?

Powiedz nam coś.

Nie idę dzisiaj do pracy. Odwiedzę grób twojej matki.

Nie martw się.

Mimo posiłków,

- musimy zachować ostrożność. - Nawet 8. Armia nie wysadziła mostu.

Więc...

kto inny da radę?

Ciągle powtarzasz, że nie osiągnę niczego dużego.

Za kilka dni pokażę im, na co mnie stać.

Może w końcu cię pomszczę.

Naprawdę.

- Co wy robicie? - A ty?

Robimy to, co ty, bracie.

- Tato... - Mniej gadania.

Tylko nie mów, że wysadzisz ten most.

Tak, wysadzę go.

A nie mówiłem?

- Zrobimy coś dużego! - No to do roboty!

Cała 8. Armia nie dała rady.

Nam ma się udać? Jemu? Mnie? Nam?

- Nie mówiłem, że zrobimy to razem. - Jesteśmy zespołem.

Działamy wspólnie!

- Razem jemy, razem... - Cisza!

Miałem was poprosić. Nie dotrę do 8. Armii.

- Musimy to zrobić dla niego. - Świetnie!

Moment! Wiecie, ile ładunków nam potrzeba?

Wiem, skąd je wziąć.

Zbrojownia przy stacji Shagou.

Naczelnik Huang mamrotał o tym, jak zdejmowałem z niego miarę.

- Mówił, że są tam całe skrzynie. - Zrobimy to jutro.

Ale jak go wysadzimy?

To proste. Będziemy tym w niego rzucać.

Duang! Duang! I wybuchnie!

Duang?

KRADZIEŻ ŁADUNKÓW WYBUCHOWYCH

- Fan Chuan. - Makaron.

- Prosiłem o dodatkowe mięso! - A stać cię na nie?

Dostałem od Japończyków.

Fan Chuan.

- Tak? - Walczyłeś na wojnie?

Jak zdetonować japońskie ładunki wybuchowe?

- Rzucając nimi. - Rzucając.

To się nie uda.

- Zatem... - Sam coś wymyślisz.

Słuchaj. Nie pokonamy Japończyków.

Walczyłem dla watażki. Niesamowite, co?

Mimo to przegraliśmy.

Jest was za mało, aby się fatygować.

Idę z wami, bracie. Nie jestem tchórzem.

Dahai, chcę dołączyć do waszej kolejnej misji.

Coś cię gryzie.

Nie potrafisz już tego ukryć.

Jeśli chodzi o nas...

Kiedy się pobierzemy?

Później. Za jakiś czas.

Ej, wynocha stąd!

Szybciej.

Pobił mnie!

Chodź!

Tutaj jest drabina.

To moje kaczki!

Co tutaj robisz?

Co robimy?

- Do góry. - Jak?

Zrzuć dwie paczki.

- Dlaczego zrzuciłeś aż tyle? - Jak inaczej byś tu wszedł?

- Jedna została. - Weź ją.

Tyle wysiłku dla jednej paczki?

- Mogłeś sam iść. - Gdybym tam poszedł...

- Ty nawet nie wleziesz na dach! - Mniej gadania.

Za pociągiem!

Jedź!

Jedź za nim!

Rzuć okiem.

- Pełno Japończyków! - Tutaj jest bezpiecznie.

- Nie jest bezpiecznie. - Nas ścigają?

Ty bierz paczkę. Wy trzej na przód.

- Idę pierwszy, wy za mną. - Dobra.

Ty idź pierwszy!

- Co teraz? - Skąd mam wiedzieć?

Ładunki!

Szybciej!

Mają tu mąkę!

Ty idioto!

Wystarczy.

Ostrożnie!

- Dziękuję. - Nie ma za co.

Dokąd to?

- Jak się tego używa? - Wystarczy podpalić.

Chodu, chodu! Kryj się, Dakui!

Dobra mąka. Upiekę bułeczki.

Rzuć to!

- Gdzie on jest? - Ale rypnęło!

O mały włos.

Niedługo będziemy tutaj rządzić.

- Co masz na myśli? - Walki w Chinach się nasilają.

Za parę dni zawita do nas niekończący się łańcuch

zapasów jadących na front.

Czy wydarzyło się dzisiaj coś niecodziennego?

- Czy ktoś nie stawił się do pracy? - Ktoś nie przyszedł do pracy?

Nie było dzisiaj dostawy, więc nie ma wielu...

Dlaczego się szczerzysz?

Przepraszam.

Kameda, jesteś odpowiedzialny za utratę ładunków wybuchowych.

- Co to ma być? - Nic innego nie znalazłem.

- Zaczynaj. - To będzie boleć.

Nie bądź tchórz!

Moja dłoń.

To boli.

Kretyn!

- Nie możemy wysadzić mostu. - Dlaczego nie?

Rzadko robimy coś dużego.

- Nie chcesz się zemścić? - Oczywiście, że chcę.

- Ale wysadzenie mostu to nie zemsta! - Właśnie, że zemsta!

Przestańcie.

Po pierwsze, oni wiedzą, że skradziono ładunki.

Są żądni krwi, więc musimy uważać.

Po drugie, jeśli wiedzą, że użyjemy ich na moście,

- to wszystko utrudnia. Po trzecie... - No i?

Śmierć Daguo i pozostałych ma iść na marne?

- Co po trzecie? - Co?

- Po trzecie. - Mniejsza.

- Chodź! - Co jest?

Nóż rzeźnicki od Erpanga!

Noże, pręty, łańcuchy! Solidna jakość!

To nietutejsi!

Jesteś cały?

Dużo japońskich żołnierzy.

Bracie, uciekaj!

Stać! Nie ruszać się!

Szukać dalej!

- Mamy ich! - To oni!

Aresztować.

Nieciekawie to wygląda. Co robimy?

- Wytrzymamy ból? - Chciałbym.

Spróbujmy.

- Jesteście podobni. - Mówi, że jesteście podobni.

- Podobni? - Jestem przystojniejszy.

Przystojniejszy? W twoim wieku wyglądałem lepiej niż ty.

- Widziałeś mnie wtedy? - Niby jak?

- Normalnie. - To było dekady temu!

- Podcierałem ci tyłek! - Spójrzcie na jego nos!

- Co ci nie pasuje? - Jest wielki!

- Co złego jest w dużym nosie? - Włazi do niego brud.

- Małym gorzej się oddycha! - Milczeć!

O czym oni gadają?

O nosach.

Nosach?

Macie przestać!

- Nie rozumiem. - Kapitan sprowadzi Chińczyka,

- bo nic nie rozumiemy. - Nie-ro-zu-mie-my.

A teraz co plotą?

Mają kłopoty.

Tata mówił, że jest pan strzelcem wyborowym.

Proszę mu pomóc.

Nie jestem strzelcem wyborowym.

Spójrz.

- Wyglądają na takie, które pociągają za spust? - Tak.

Co by strzelec wyborowy robił tutaj?

- Robiłbym coś wielkiego. - Tygrysy robią!

Muszę dbać o interes. Znajdź kogoś innego.

Idź.

A jeśli nie będą mówić?

- Chińczyk? - Tak.

Mów po chińsku.

- Mamy takie powiedzenie... - Mądry nie ingeruje w beznadziejną walkę.

- Skoro wiecie, do czego zmierzam... - Mniej gadania.

- Nie chcesz oberwać, co? - Oczywiście, że nie.

Dobrze wiedzieć.

Powiedz im...

To wszystko.

Przyznali się do wszystkiego.

Przyznali, że to oni wykradli ładunki wybuchowe.

Przyznali się.

- Dlaczego? - Dlaczego?

Smażyli dzięki nim ryby.

- Do smażenia ryb. - Dlaczego?

- Dlaczego? - Aby były bardziej chrupiące.

Jest takie powiedzenie: „Każdy krok wykonuje pionier”.

Wszędzie panują różne zwyczaje.

Wszędzie byś się zgubił, gdybyś nigdzie nie chodził.

Tłumacz!

Przepraszam!

- Najmocniej przepraszam! - Bijesz mnie, bo nic nie zrozumiałeś?

Jesteś dzisiaj taki rozmowny, a czemu nie zrobiłeś zwiadu?

Nie kłóćcie się!

Kłótnie w niczym nie pomogą!

Poproszę ciotkę Qin o pomoc.

Oni kłamią. Zabawmy się z nimi.

Co ma pan na myśli?

Ci wieśniacy to prostaki.

Na pewno będą próbowali ich odbić.

Wszędzie są nasi żołnierze.

Nie ośmieliliby się.

Jutro wezmę paru żołnierzy

i wszystkich ich zdeptam.

Nie doceniasz ich.

Nikt mnie nie pokona.

A już z pewnością wieśniacy.

ODSIECZ

Słuchajcie!

Ci dwaj okradli Armię Cesarską!

Za dwie godziny zabierze ich pociąg,

aby ich osądzono na następnej stacji!

Ci dwaj okradli Armię Cesarską!

Co oni robią?

Chcą zobaczyć, czy ktoś przyjdzie nas odbić.

Mam nadzieję, że nasi nas nie zobaczą.

Jak ich powstrzymamy, bracie?

Nie damy rady.

Co jest?

Ech, Tygrysy...

Nie odpuścicie, dopóki nie przesadzicie.

Przepraszam.

Stać!

Panie kapitanie!

Przepuśćcie mnie! Dam im tylko jedzenie!

Co one mówią?

Chcą im dać coś do jedzenia.

- Puścić je. - Przepuśćcie je!

To ty. Znowu węszysz?

- Co to? - Naleśniki.

Jak śmiesz umieszczać na nich naszą flagę?

Jaką flagę? To tylko czerwona kropka.

- To nasza flaga! - Kropka! Symbol pomyślności!

- Wasza kropka jest większa! - Co mówi?

Że ta kropka to symbol pomyślności.

- To szalotka. - Uwielbiam twoje naleśniki.

- Co powiedział? - Że pragnie je zjeść.

Proszę im je dać.

To dla nich!

- Zrobiłam je dla nich. - Przegoń je.

Idźcie stąd.

Jeśli wasi przyjaciele będą chcieli was odbić,

wszystkich złapiemy.

A jeśli nie przyjdą,

to nędzni z nich przyjaciele.

Kapitan mówi, że ta kobieta dobrze cię traktuje.

- Ciotka Qin jest wspaniała. - Mniej gadania.

Użyłaś wystarczająco proszków?

Raczej tak.

Dałam mu więcej niż temu osłu.

Ale jesteś zachłanny. Poczęstowałbyś go.

- Co powiedział? - Nic.

Powiedz im, że są pyszne.

Naprawdę jest zachłanny.

- Baczność! - Jesteście świetnymi strzelcami.

Jeśli wróg podejdzie, strzelać na mój rozkaz.

Nie strzelać bez rozkazu. Zrozumiano?

- Tak jest! - To Japończycy.

Przepraszam.

- Bądźcie w gotowości. - Tak jest!

Kapitanie, są tutaj!

Ilu ich jest?

Kapitanie! Co robić?

Kapitanie.

Nie ruszać się!

Proszę dać rozkaz do strzału!

Ognia!

- Dakui! - Mniej gadania!

- Dziękujemy wam. - Dobra robota, Fan Chuan.

Jesteś teraz jednym z nas?

Wasza zgraja nie wygląda odpowiednio.

- Że co? - Też mamy czapki jak ty!

Przemyślę to.

Nikt nie wie o tym miejscu. Ukryjemy się tu.

Nie mówiłem o tobie źle. To oni gadali,

że odbito więźniów. Ja nie mam z tym nic wspólnego.

Tylko stałem w tłumie.

Przysięgam, nie mówiłem, że jesteś jednym z nich.

Dość. Bierz forsę.

- Co? - Ciotka Qin będzie wiedzieć.

Zapłać tym za dwa naleśniki.

Nie mogę wziąć od ciebie pieniędzy.

- Za czym tu jeszcze stoisz? - Przepraszam!

Wynocha!

- Złodziej. - Aresztować go.

Po co ukrywać te znoszone ubrania?

Fan Chuan, jesteś z nami czy nie?

Jestem.

Do końca.

- To się rozumie! - Ale pod jednym warunkiem.

Stawiasz warunki? Biznesmen!

- Fan Chuan, nie mamy pieniędzy. - Mów.

Traktujcie mnie jak swojego.

Ale nie aż tak!

Bezwzględna jędzo.

Ja naprawdę nic nie wiem.

Yuko!

Nic nie widziałem.

Nie! Będę mówił! Są nad jeziorem Weishan!

Wieczorne słońce zmierza ku zachodowi

Jezioro Weishan jest takie spokojne

- Bracie, śpiewasz za nisko. - Wcale nie. On śpiewa za wysoko.

On był za nisko. Brat dobrze śpiewał.

- To ty śpiewałeś za nisko. - Ja?

- Albo ty za wysoko. - To ja nadałem tonację.

Zaśpiewałem idealnie.

Brat ma rację. Ty nadałeś złą tonację.

Od nowa.

Widzisz? Za wysoko!

Bracie! Japończyki!

Ile naboi nam zostało?

Po jednym na ofiarę.

Padnij!

Daj karabin!

Chcecie walczyć?

Teraz nie możemy. Mamy tylko jedno wyjście.

Odeszli.

Znaleźliście ich?

- Hai! - Gdzie?

Gdzie wasza broń?

Banzai!

Szybko!

Gdzie oni są?

Idioci!

Most Hanzhuang to ich główna droga.

Japończycy potrzebują go do przewozu zapasów na front.

Pewnie dlatego 8. Armia chciała go wysadzić.

- Chcieli zatrzymać ich dostawy. - Ostrożnie.

Fan Chuan, jak to się nazywa w „36 fortelach”?

- „Zabierz opał spod kociołka”. - Teraz to bez znaczenia.

8. Armia musi jutro zniszczyć most.

Nie powiedziałeś nam, czemu zdecydowałeś się dołączyć.

Pozwalałbyś nazywać siebie tchórzem?

Ciotka Qin kazała go przyprowadzić.

Huang dał mi to, zanim go aresztowali.

- Co ten zdrajca kombinuje? - Kazał mi kupić naleśniki od ciotki Qin.

Nie rozczytam.

Co napisał?

Pociąg z zaopatrzeniem przejedzie jutro przez most Hanzhuang.

- Co to oznacza? - Pociąg... Mamy ładunki!

Możemy mu ufać?

Nasłał na nas Japończyków.

- A teraz nam pomaga. - Co on kombinuje?

Gra na oba fronty dla własnej korzyści.

- Znam ten typ. - Tym razem mu wierzę.

W każdym razie to nasza jedyna szansa.

Pytaj duchów, gdzie oni się ukrywają!

W tym pociągu będzie wielu Japończyków.

Potrzebujemy więcej ludzi.

- Ja pójdę. - I ja.

Ty nie.

Czary-mary... Wydarzy się coś dużego!

To boli! Moja noga!

Czary-mary...

Świetnie!

Długo na to czekałem!

- Zostawiamy to tobie. - Nie ma sprawy.

Posłuchajcie.

Jeśli naprawdę chcemy wysadzić ten most,

to liczmy się z tym, że nie wrócimy.

Rozumiecie?

Jeśli ktoś chce się wycofać, to niech powie.

No i?

Zróbmy to!

- Tygrysy nie są tchórzami! - Nie będziemy niewolnikami!

- Za ojczyznę! - To nasz obowiązek!

Cisza! Niech brat mówi.

Bracie, co powiesz?

Racja, bracie! Powiedz coś mądrego!

Mniej gadania!

Najedzcie się przed walką z Japończykami.

Wróćcie do domów cali,

a dostaniecie tyle naleśników, ile chcecie! Słyszycie?

Bracie, po co taszczysz tę fajkę?

Kiedyś z niej palił, ale rzucił to.

- Tęskni za tym smakiem. - Prawda jest taka...

że dawno temu palił z niej mój ojciec,

kiedy zabili go Japończycy.

Później Japończycy zabili moją żonę,

kiedy mi ją nabijała.

Teraz nie palę.

Ale pamiętam o moim gniewie.

Zaśpiewaj nam, Dahai.

Nie. Mówią, że fałszuję.

- Bo to prawda. - Nie!

Mniejsza.

Jaki mamy plan na jutro?

Cóż...

Jutro, kiedy pociąg opuści stację Shagou,

wskoczymy na jego pokład i odszukamy ładunki wybuchowe.

Powinny być zamknięte w przedziale ładunkowym.

Japończycy przeprowadzą inspekcję na stacji Zaozhuang.

Ukryjemy się, a gdy pociąg ruszy, zaczniemy działać.

Pociąg nie może się zatrzymywać.

Zatrzymamy pociąg na moście i owiniemy filary ładunkami.

Kiedy wybuchną, most się zawali.

Zrozumieliście?

A co będzie z tobą?

Duang! Wyleci w powietrze. Misja zakończona.

Tato.

- Co tu robisz? - Muszę iść z wami!

Wyskoczysz z pociągu, zanim wysadzimy most.

Dobra.

- Daj to. - Dmuchaj!

Idziemy.

- Odsuń się! - Nie mogę ich ruszyć!

Przepraszam!

Wagon ładunkowy, przód i tył.

- Kto je sprawdzi? - Ja mogę tył.

Założę się, że stoją na przedzie. Pójdę.

Jesteś niezdarny, ja sprawdzę przód.

- Zhu, stoisz na czatach. - Ja pójdę do kabiny.

Reszta niech się kryje aż dotrzemy do stacji.

WYSADZENIE MOSTU

Baczność!

Pańskie rozkazy?

Kto powiedział, że będą tutaj ładunki wybuchowe?

- Siadać. - Czekamy na rozkazy!

Kamień, papier, nożyce.

Jeszcze raz. Kamień, papier, nożyce.

- Siadać. - Siadać!

Kamień, papier, nożyce.

Dlaczego płaczesz?

Kiedy się uśmiecham, dzieje się coś złego.

- Wszystko w porządku? - Tak jest!

- Jesteś pewien? - Inaczej popełniłbym seppuku.

To bolesne.

To nie czas na żarty!

Otworzyć.

Na nogi!

Co masz pod mundurem?

To samo, co pani.

Pytam poważnie.

Zamknąć drzwi.

Zamknąć drzwi!

Ręce do góry!

- O co tutaj chodzi? - Była gburowata.

To oszust.

Ognia.

Ognia!

- Gdzie Yuko? - W pociągu.

Uśmiechnij się.

Stać!

No, uśmiechnij się.

Mieliście się nie ruszać.

Zastrzelę każdego, który się ruszy!

Oddział, do ataku!

Gdyby nie ty, to pokazałbym im, jaki ze mnie strzelec!

Dokąd?

Ognia!

Nie pchaj się!

Masz ładunki?

Zhu, idź na ostatnie wagony!

- Nie pozwól im zaatakować. - Uwaga!

Co mówiłeś?

Zapomniałem.

Zablokuj boczne drzwi, bracie.

- Pomóż Sanlaiziemu. - Dobra.

- Pozostali ze mną do armaty. - Nie umiem z niej strzelać.

- Ja umiem. - Gdzie amunicja?

- Pod tamtą płachtą. - Podaj mi naboje!

- Szybko! - Tato, pomagam ci!

Mniej gadania!

Pomóż nam, bracie!

Zajęty jestem!

- Co z nimi zrobić? - Połóż obok i nie ponaglaj.

- Co robisz? - Celuję.

- Podnieśmy działo. - Raz, dwa, trzy!

Co wy robicie?

- Pchajcie! - Tak się nie robi!

My zawsze działamy na opak!

Wal.

- Co? - Ognia!

W nogi!

Ciągnij!

- Jak? - Mocno!

Co tam się dzieje?

- Dobry miałem pomysł, co? - Zdecydowanie nie...

Strzelajcie jeszcze raz. Ja pomogę im.

A ja?

Dalej zasłaniaj uszy.

Uważaj na siebie.

- Są tam ładunki? - Mnóstwo!

- Odpal jeden. - Dobra!

Zaraz wybuchnie!

To bolało...

Strzelać!

Cholera!

Zabawmy się.

To te wieśniaki!

Zostawcie to mnie.

Rozwal go!

Może i kiedyś z wami przegrałem...

Wieśniaki!

...ale dzisiaj wygram.

Uwaga!

To boli!

Dakui!

Jesteś ranny?

- Dużo mamy ich związać? - Im więcej, tym lepiej.

- Odpłacę ci za to! - Mniej gadania.

Boli!

Rui, nie pozwól, żeby pociąg stanął!

Dahai, myślisz, że Xing'er mnie lubi?

A to skąd?

Pociąg nie może się zatrzymać!

To proste, ale nudne.

Dalej.

Pokażę ci, co to znaczy być...

prawdziwym żołnierzem!

Dobra robota!

Co to jest?

Fan Chuan.

Zobacz, co znaleźliśmy!

Dajcie to!

Bracie, kocioł cieknie.

Dakui!

Zhuzi wypadł!

- Poddajcie się! - Co?

- Każą nam się poddać. - Zastrzelę tego, co gada, ty drugiego.

Za duże ryzyko. Jest za Xing'er.

- Przecież jesteś snajperem! - Ale kuli nie podkręcę!

Wracaj!

- Idę, Xing'er! - Nie podchodź!

- Dahai! - A ty dokąd, Sanlaizi?

Słuchajcie mnie i nie idźcie tam!

Tygrys? A ma skrzydła?

- Co robimy? - Nigdy nie byłem w takiej sytuacji.

Uciekaj!

- Zostawcie ich mnie! - Cofnąć się!

- Ja się wcale nie boję, tato! - Już dobrze.

Czas na ciebie. Obiecałaś.

Chcę zostać z wami do końca!

Niedługo wrócimy.

Tato...

Xing'er.

Chodź.

- Co ty robisz? - Turlaj się.

Turlaj.

Nie puszczaj jej!

Kocioł przecieka. Możemy nie dotrzeć.

Bierzcie broń, chłopcy.

Pociąg zwalnia.

Nie mamy drogi odwrotu.

Będziemy z nimi walczyć.

Teraz!

Wycofać się!

- Strzelanie z karabinu to nie frajda. - Chcesz się zamienić?

Ale jazda!

Dahai!

Ktoś dołącza do zabawy.

Wróciłem, wieśniaki!

Osłaniaj mnie. Rozwalę go z czołgu.

- Co teraz? - Nadal mamy armatę.

A teraz?

Myślicie, że mnie pokonacie?

Niedobrze. Kończy nam się amunicja.

Jeszcze go nie wysadzili?

Rui!

Możemy rzucać w nich ładunkami wybuchowymi...

Nie przejdziemy ich.

Byliśmy tak blisko!

Nasza misja się nie powiedzie.

Ja to rozpocząłem, więc ja to zakończę.

- Możecie uciec. - Mniej gadania!

Wszyscy jesteśmy Tygrysami. Zostajemy.

Żadni z nas żołnierze, ale walczymy z Japończykami!

Mów, co robić.

Nie wiem, jak sobie z nim poradzimy.

Co na to mówi „36 forteli”?

Mam ci je wymieniać po kolei?

Ukryjemy się.

Nigdy w życiu mnie nie pokonacie!

Przestaw zwrotnicę.

- Ja zatrzymam pociąg. - Dobra!

- Co ty wyprawiasz? - Twój tata kazał nie puszczać!

Chcesz zginąć?

Przeszukać pociąg!

Mówię po chińsku.

Tym razem powiem to wyraźnie.

Macie dwa wyjścia.

Pierwsze - obaj obrywacie.

Drugie...

Zhuzi!

Kto jest w pociągu?

Z całej siły!

Nie idzie!

Dakui?

- Czemu to ciągniemy? - Mniej gadania!

Odejdźcie!

Odczep się w końcu!

Nie zatrzymasz go.

Co on robi?

- Nikogo nie znaleźliśmy! - Ani my!

My też nie!

- Znaleźliście ich? - Nie.

- Szukać dalej! - Tak jest!

Do tyłu!

Do tyłu!

Nie ruszaj się.

Do tyłu!

Xiaohu!

Bracie.

- Kto prowadzi lokomotywę? - Pewnie Rui.

Tylko my zostaliśmy.

Nie dajcie im podejść. Ja odpalę ładunki.

Pośpiesz się, bo długo ich nie powstrzymamy.

- Bracie! - Mniej gadania.

Bracie!

Dłużej ich nie powstrzymamy!

Dlaczego ten Japoniec nie chce umrzeć?

Jesteś mój.

Mam cię.

Strzelasz czy co ty robisz?

Nie chcę trafić w brata.

Wstrzymać ogień!

Sam go wykończę.

Bracie, nasza misja chyba się nie powiodła.

Wybacz, że ich nie powstrzymałem.

Zawiedliśmy Daguo i 8. Armię.

Zaczniemy od ciebie.

Co jest?

Do ataku!

Zabić ich wszystkich!

Dalej! Zabić ich!

Ruszajcie się!

Ja się zajmę tymi tutaj.

Zabiję cię!

Boli, boli!

Atakować!

Wieśniaki...

Tiger. Czas wracać.

- Może to być naszą tajemnicą? - Pewnie.

- Oni poszli do nieba? - Prawdę mówiąc...

później dołączyli do 8. Armii i bronili naszego kraju.

A ranny żołnierz?

On poszedł do nieba?

To już całkiem inna historia. Opowiedzieć ci?

Tak!

No dobrze.

Wersja polska - Altair87 Korekta - 12jojko

Odwiedź nas: facebook.pl/AzjaFilm

Czapka mi spadła.

Uderzyłeś mnie?

Zapomniałem kwestii...

Ja jestem Dahai, on Daguo, a ty?

- Ja jestem Daguo. - To jak twoja postać ma na imię?

Ja jestem Dahai, on Daguo...

Jak się nazywasz?

Jestem Ma Yun... Ma Yuan.

Jeszcze raz. Prawie spadłem.

- Robimy dubel? - Przepraszam...

Nie umiem rysować.

Usta mi zamarzają. Jeszcze raz!

...nie jesteśmy fretkami!

Tchórzami!

Mówiłeś, że zabiła cię matka.

„Że zabiła cię matka”!

Chwila, nie ta piosenka.

Wieczorne słońce... Zapomniałem.

Wieczorne słońce...

Wieczorne słońce zmierza ku zachodowi

Wieczorne słońce zmierza ku zachodowi

Co to było za jezioro?

Weishan!

Są nad jeziorem Weishan!

.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.