All language subtitles for The.Railway.Children.Return.2022.1080p.WEBRip_EngCP

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian Download
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified) Download
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish Download
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian Download
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal) Download
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Houd je goed. Kom op.

Ik hoor de trein. Haast je. Daar ga je.

Oh wacht. Stop, stop, stop, stop.

Samen blijven.

Doe voorzichtig. Stop hier.

Je lacht, oké?

Grote glimlach en wees beleefd.

Zeg ja meneer, ja mevrouw.

Mamma...

Maak me niet mama, Lily. Dit is belangrijk.

- Wil je stoppen met knoeien. - Ik vind het niet leuk.

Het is roze en er zitten strikken op.

Het is een jurk. Je moet er slim uitzien.

Maar waarom?

Dus ze kiezen jou.

- Ik haat jurken. - Je draagt ​​het.

Oke. Je moet aan de slag.

Kom op. Kom op.

Ik kan het niet.

Je komt naar huis.

Ik kan je niet laten gaan.

Ik wil niet gaan.

Luister, mijn liefste, oké? Het wordt een avontuur.

Vertel het ze, Lily.

Natuurlijk zal het. Net als een vakantie.

Ik wil dat je komt.

Ik kan niet, lieverd, maar...

Ik zal... Ik zal schrijven.

En je schrijft me, ja?

Veel brieven.

Het komt wel goed, mam.

Kom op. Kom hier, kom op.

Ik hou zo veel van jullie allemaal.

Ga verder.

Het is ok. Het komt goed met je.

Lily, pas goed op ze, oké?

Jij bent nu de ouder.

- Ik hou van je mama. - Ik houd van je.

Ga verder.

Het is ok. Ga verder.

Het is ok.

Doei.

Houd je taai, tot ziens.

Wat is dat?

Tunnel!

We komen naar buiten.

- Pattie, wat ben je aan het doen? - Het uitdoen.

Je hebt gehoord wat mama zei.

Ik wil er niet slim uitzien.

- Ik wil op mezelf lijken. - Patty.

Als ze me niet willen, wil ik ze niet.

- Je droeg twee outfits? - Ja heb ik gedaan.

Wat gaat mama zeggen?

Sta op en ga en stop het in de zak.

Je geeft me gewoon meer om te dragen.

Kijk, daar zijn schapen.

Kijk naar al die bomen.

Je kunt ze tellen.

Een twee drie vier vijf zes.

Ik moet plassen.

Er is geen lava.

- Je zult het moeten vasthouden. - Ik kan het niet.

Waarom ging je niet voordat we vertrokken?

- Ik deed. - Ik heb ook een plasje nodig.

En ik.

Ik raak hier een doek aan.

Oke. Alsjeblieft.

Ik ga kijken. Hou dat vast.

- Houd vol. - Ik wil het niet.

Je hebt het. Hoi! Ik wil het niet.

Alsjeblieft, meneer, iedereen heeft het toilet nodig.

- Kunnen we stoppen? - Geen haltes.

Je zult moeten wachten tot we er zijn.

Maar iedereen is wanhopig.

Hoorde je wat ik zei, jongedame?

- Maar meneer... - Geen stops.

Ga van me af.

- Hier. Heb jij dit veroorzaakt? - Ik, meneer?

- Natuurlijk niet, meneer. - Ik zal het uitzoeken, jongedame.

- Hoe ga je dat doen? - Jij wat?

Hoe kom je erachter?

Ik heb overal ogen.

Haast je dan.

Hou op.

Laat me alleen.

Leraar heeft overal ogen.

Chocola.

Deel het.

Waar heb je dat vandaan?

Beste ding ooit.

Kom op.

Haast je.

Oma, we zullen het horen.

Je kunt het haar niet vertellen, Thomas.

Ik wil er zijn als ze aankomen.

Dat zullen we zijn, oma.

Met deze snelheid doen we dat niet. Kom op.

Oké, mama.

Snel.

Hallo, Richard. O, dat ziet er heerlijk uit.

Komen ze?

Heb je iets van ze gehoord?

Maak je geen zorgen. Gewoon een beetje laat komen, dat is alles.

Een soort vertraging op de lijn.

Wat eet je?

Gewoon... Gewoon een scone.

Ze waren vers gebakken voor de kinderen.

Oh, ja, maar ik heb het nu gebeten.

Je kunt me het net zo goed laten eten.

Zeker niet.

Oh. Oh.

Hoi. Je hebt het aan de hond gegeven.

Ik denk dat hij het heeft gestolen. Slechte Monty.

O, nee, nee, nee, nee. Hij heeft het niet gestolen.

Nee, dat deed je.

Laat dat een les voor je zijn.

Ze komen.

Ik kan ze horen.

Oh mama.

Weet je nog dat je hier aankwam?

Alsof het gisteren was.

Oakworth. Dit is Oakworth.

Kom op, veel. Af krijg je.

- We hebben niet de hele dag. - Kom op. Dit is onze halte.

Beetje een bont uitziende bende, nietwaar?

Je kunt de kolenschuur beter op slot doen.

Rechts. Bent u directrice?

Ik ben.

Nou, deze zijn voor jouw dorp

en probeer de broers en zussen bij elkaar te houden.

Oh. Wacht, is dat het?

Geen andere instructies?

Nou, sommigen van hen kunnen wel een verdomd goed bad gebruiken

en pas op voor neten.

Veel geluk.

Ik heb geen neten.

Je kunt de lucht ruiken.

Het is zo schoon.

Zijn we nu op vakantie?

Spoedig.

Eerst moeten ze ons doen alsof ouders voor de tijd dat we hier zijn.

Vorm een ​​ordelijke rij.

Dat is het.

We hebben een korte wandeling voor de boeg.

Wandelen?

Ik hoop dat het bergafwaarts gaat.

Kom op. Blijf niet achter.

Je zit de hele dag in de trein. Het is een goede oefening.

Ja.

Het is niet veel verder.

Je krijgt wel wat scones.

Alles goed met jullie allemaal?

Verplaats het, jongen!

Godverdomme. Stop met me zo te noemen.

Ik zei, verplaats het!

- Wat als we uit elkaar gaan? - Dat doen we niet, geloof me.

Kijk naar al deze mensen.

Ze kijken niet naar ons. Ze willen ons niet.

We blijven hoe dan ook bij elkaar, oké?

Gaat het? Geef me een knuffel.

Hallo.

Ik heet jullie allemaal welkom in Oakworth.

Ik waardeer het dat alles heel nieuw voor je zal lijken

en waarschijnlijk een beetje vreemd op dit moment.

Ja?

Maar maak je geen zorgen, we zullen elkaar snel genoeg leren kennen.

Oké?

Laten we je eerst regelen met onze lokale families.

eh. Als je wilt... begin met kiezen.

Waar kom je vandaan?

- We moeten er een kiezen. - Nee.

Laten we wachten.

Oh, jij maakt toch niet achter je oren schoon?

O nee.

We maken onze bedden op.

We gaan zelf opruimen.

Weet je zeker dat je er niet nog drie kunt nemen?

Ze zijn naar een goede familie gegaan.

- Stop met praten. Ga zo door. - Kom op jij.

- Je zult het doen. - Kom op.

Neem je ons mee?

- We kunnen schoonmaken. - We kunnen schrobben en koken.

Niemand wil ze, mam.

Alstublieft. Neem je ons mee?

Niemand heeft ons gekozen.

We zijn met te veel.

Of misschien is het omdat hij dat niet afdoet.

Kom op, Ted.

We kunnen er geen drie voeden.

- We redden het wel. - Nee, mam.

Kijk naar hun kleine gezichtjes.

Annie, kijk eens naar ze.

- Rechts? Dat is afgesproken. Mooi zo. - Nee.

Dat is geweldig.

Ik ben Bobbie, hoe heet je?

- Ik ben Lily. - En...

- Patty. - Hallo daar, Pattie.

Adolf.

Nou, kom dan maar, Adolf,

en breng de Gestapo mee.

Dit is mijn kleinzoon, Thomas.

Hoe heet de Teddy?

- Het is Teddy. - Teddy? Oh.

Dit is je kamer.

Weet je, ik ben hierheen gebracht vanuit Londen

toen ik een klein meisje was met mijn broer en zus.

Er was geen oorlog, maar mijn vader was niet bij ons

en het was een grote verandering.

Dus ik weet een beetje wat je moet voelen.

Je mama heeft het liefste gedaan

een moeder kan doen om je uit de gevarenzone te sturen.

Ik ga Thomas vragen om wat extra beddengoed mee te nemen

en we zullen... we zullen zien wat we kunnen laten werken.

- Oké. - Oké.

Alsjeblieft. Wat hete melk.

Het spijt me dat het niet de grootste kamer is.

We hadden niet verwacht dat we er drie zouden opnemen.

Ik hoop dat u het niet erg vindt dat ik het vraag, mevrouw Clark,

- maar bent u getrouwd? - Eh... Ja.

- Waarom? - Is je man weg?

Ja, hij is in oorlog.

Dus je hebt een tweepersoonsbed?

Ja.

Het is net alsof je zegt dat we met zijn drieën zijn

en er is er maar één van jullie dus...

Ik trek aan je been.

Dat is heel grappig.

We zijn hoe dan ook gelukkig in deze kamer.

Het is daar zo donker.

Kijk maar naar alle sterren die je kunt zien.

Het is eng.

Ik wou dat we thuis waren.

Wat is dat?

Het is een uil, denk ik.

Is het een uil?

Maak je geen zorgen. Ze eten alleen kleine meisjes.

Hoi.

Ik vraag me af wat mama nu doet.

Ze heeft waarschijnlijk een geweldige tijd.

Bommen ontwijken?

Het komt wel goed met haar.

De sirenes waarschuwen.

- Je hebt ze gehoord. - Waarom stuur je ons dan weg?

Als er geen gevaar is.

Voor het geval dat.

- Ik mis papa. - Praat niet over papa, oké?

En wees blij dat je hier bent.

We zullen er het beste van maken.

Kom op. Laat me je haar doen voor bed.

Alsjeblieft.

Er is meer buiten en een matras.

Als je meer kussens bij elkaar verzamelt,

je kunt een enorm bed op de vloer maken, echt gezellig...

Wat doe je daaronder, Ted?

Eten uilen kinderen?

- Ratten, denk ik. - Heb je ook bloeiende ratten?

♪ Beneden bij de rivier ♪ Ik ga mijn zwaard en schild neerleggen

♪ Beneden aan de rivier ♪ Beneden aan de rivier

♪ Beneden aan de rivier

♪ Ik ga geen oorlog meer studeren

♪ Ik ga geen oorlog meer studeren

♪Ik ga niet studeren

♪ Geen oorlog meer

Militaire politie van de Verenigde Staten!

Ik kan niet slapen.

Ik ook niet.

Ted, wil je hier binnenkomen?

Ja graag.

- Ik ook? - Natuurlijk kan je dat.

auw!

Kom binnen.

Gewoon mezelf instoppen.

auw!

Het is de bedoeling dat je slaapt. Schud naar beneden.

Ze gaan ons niet horen.

Ze zouden kunnen.

Klaar? Kom op.

Ik dacht dat we aan het ontbijten waren.

Wij zijn.

Daar gaan we.

Kippen!

Wie heeft er ooit eerder eieren verzameld?

- Niemand van ons. -Thomas,

laat ze zien wat je doet.

Ze lagen elke dag.

Alsjeblieft.

Oh!

- Er zit een kip in. - Ja.

Er zit een kip in.

Er zit er een in. Kom op, kip.

Hier wat eieren.

Pak genoeg voor ons allemaal. Oh kijk, ik heb een witte.

Er zit wel poep op.

Rechtstreeks van onder.

- Het smaakt wel goed. - Euh!

Als je alle poep eraf haalt.

Thomas.

Mama houdt van eieren.

Hoi.

Ik weet.

Kom op. Laten we gaan rennen, zullen we?

Houd mijn handen vast. Kom op.

Thomas, blijf daar niet staan. Help me overeind, wil je?

Hier, geef me de eieren.

- Je hebt alle eieren laten vallen. - Oh nee, niet de eieren.

Iemand, alsjeblieft.

Oh mijn god.

Oh, de dooier is overal weg!

Kijk naar mijn... Kijk naar mijn achterkant!

Kom op. Je wilt niet te laat komen op je eerste dag.

Gaat het goed met jullie twee? Hoe gaat het met de nieuwe familie?

verrot. De opa peutert in zijn tenen.

Prijs jezelf gelukkig.

De moeder waar ik ben, ze kan niet stoppen met scheten te laten.

Juist, oké. Dank je.

Dank je.

Rechts.

Ahum.

Dank je.

Oke. Allereerst regels.

Nu weet ik zeker dat degenen onder jullie die zich bij ons hebben gevoegd goede kinderen zijn

en je goed gedroeg op je vorige scholen.

Maar hier bij St. Mark's, zullen we hebben

één, respect voor onze ouderen

twee, eerlijkheid te allen tijde,

drie, niet vechten, niet spugen, niet bijten

en vier, het belangrijkste van alles, kameraadschap.

Nu zitten we in deze verschrikkelijke, verschrikkelijke oorlog

omdat sommige mensen niet met hun medemens kunnen opschieten.

Dat zal op deze school niet gebeuren.

Oké?

Kom op.

- Ren niet op de graven. - Ze zijn dood.

Ik weet het, maar het is respectloos.

Weet je wat, als een van hen klaagt, zullen we stoppen.

- Gaat het, Ted? - Ja.

- Waar is je vader? - Frankrijk, denk ik.

Hij is van de luchtmacht, dus ze verplaatsen zich.

Hij was niet ingelijfd. Hij bood zich vrijwillig aan.

Waar is de jouwe?

Ik weet het niet, maar hij vermoordt Duitsers. Ik weet zoveel.

Wat kun je van Manchester verwachten?

Manchester?

Je ziet dit allemaal...

Manchester is het tegenovergestelde.

Zoals hoe?

Sluit je ogen.

Ga verder. Sluit ze.

Stel je nu eens voor...

grijze lucht.

De lucht is vuil.

De huizen waar we wonen staan ​​allemaal in rijen,

stukjes ervan worden gebombardeerd.

Sommige huizen hebben geen ramen.

Heb je dat gezien?

- Bommen vallen? - Ja.

Moet schrikken zijn geweest.

Het was oke. Ze deden een luchtaanvalsirene.

Dan moet iedereen zo hard mogelijk naar buiten rennen,

verstoppen in de Anderson-opvang.

Dan zou het heel stil worden en zou je wachten.

En het zou luider en luider en luider worden en je zou wachten

en wacht en boem!

En als je nog leeft nadat het geluid weg is

dan weet je dat je het hebt overleefd.

Geen wonder dat ze je hierheen hebben gestuurd.

Langzame kinderen! Ga naar huis. Je bent hier niet gewenst.

Komen. Snel!

Ga, Patty. Ga Ga Ga.

Gaan!

Wat gooien ze?

De conkers, rennen!

Gaan!

Daar zijn ze.

Ze gooien nu kolen.

Kom op, Ted.

Waar gaan we naartoe?

De geheime schuilplaats. Hier boven.

Haast je.

Wauw.

Oh mijn god.

Ik hou ervan.

Het is net een klein huis.

Weet je wat? Mag ik hier wonen, alsjeblieft?

Laten we toegeven dat de slaapkamer moet ruiken.

- En jij snurkt. - Ik doe niet.

- Wil je wat snoep? - O ja.

Die heb je in tijden niet meer gehad.

- Lelie? - Het gaat goed.

Dus wat doe je hier in je eentje?

Ik hou het in de gaten, maar niemand weet ervan.

Je mag het aan niemand vertellen.

O, dat doen we niet.

Waarop letten?

Verdachte vijandelijke activiteit.

Wat betekent dat?

Ik houd een oogje in het zeil, patrouille in het gebied

voor iedereen die er vreemd uitziet, spionnen,

of mensen die bommen plaatsen of vliegtuigen proberen neer te halen.

En heb je ooit iets gezien?

Er was een paar weken geleden een man.

Ik denk dat hij een Rus was. Hij had een vreemd accent.

- Je hebt een vreemd accent. - Dus heb je.

Ik ben hem in ieder geval gevolgd.

En hij liep door het dorp alsof hij niet wist waar hij heen ging.

Dus ik vertelde het aan de politie.

Ze gingen naar hem toe en ondervroegen hem.

En wie was hij?

Een geheim agent.

Ik denk het toch, want hij is nu weg.

Het komt allemaal doordat ik de wacht houd.

De politie wilde me een compliment geven, maar ik zei nee.

Ik doe gewoon mijn steentje bij voor oorlogsinspanningen.

Ik hoor die jongens. Kom op.

Oh. Oh, dat had ik kunnen hebben als je niet in de weg stond.

Kijk hiernaar.

Welke van hen is het zwaarst?

Ginger één, Georgie Duckworth.

Hij staat bekend om zijn neusvleugels die zich uitstrekken.

Oké, jij wacht hier met Ted.

Patty, kom op.

Waar ga je naar toe?

- Ga die kant op. Leid ze af. - Oké.

Kom op dan, drol adem. Ik kan je vanaf hier ruiken.

Kom hier snotneus, sla je.

Nee, jij komt hier. Ik sla je knock-out.

Ik spijker deze conker op je hoofd.

Alsof dat ooit zal gebeuren.

Je kunt niet eens gooien omdat je een mietje bent.

Zien? Dat was ver weg.

Kom op. Probeer het nog eens. Je bent triest.

Nee wacht!

Neusgat strekken, Georgie.

Rechts. Iedereen loopt zo vast. Dat is het.

Dat is het. Kom op.

Een beetje moeilijker dan dat.

Soortgelijk?

Dat lijkt er meer op.

Je moet er echt wat elleboogvet in doen.

Niet je echte elleboog.

Dat is het. Lily, je bent sterk. Je kunt het.

Kijken.

Ja!

Dat was luid.

Oh wacht even. Ik zal dat krijgen.

Maar dat is het. Kom op. Klopt echt. Pons pons.

Sla het het hardst.

Nee ik kan.

Pattie, je doet veel te veel.

Patty.

Kijk, laat me je helpen.

Oké.

Hou op! Wat doe je?

Sorry, Anniek.

Het is goed, George.

Tomas!

Haal het van me af.

Wat is er in hemelsnaam aan de hand?

Hou op! Stop het nu!

Verdwijn uit mijn zicht!

Ga verder. Ruim jezelf op. Ga weg! Alstublieft.

Wat gebeurd er?

Wat een verspilling! Er is oorlog.

Mamma.

Dit is aangekomen.

Oh.

Ik heb er geen gezien sinds je vader.

Wat zegt het?

Ik... ik kan het niet lezen.

Kun je alsjeblieft, mama?

Wat zegt het?

Je moeder was eng.

Dat kan ze soms zijn.

Ze is een hoofdonderwijzer, nietwaar.

- We hebben er een puinhoop van gemaakt. - Ja.

Ja.

Hoe lang moeten we buiten blijven?

Waarschijnlijk ongeveer drie weken.

Laten we een spelletje spelen.

Hoe zit het met...

verstoppertje?

- Ja. - Akkoord.

Maar laten we een paar regels hebben.

Je kunt je overal rond het station verstoppen, maar niet verder.

Wie is er?

- Ik zal vinden. - Het is zoeken.

Ik ga dan zoeken. Gaan.

Ik tel tot 10.

Echt niet, 10. Ik kom nooit ergens.

Oké, 20. Ga.

Sluit je ogen.

Blijf daar.

Daar ga je.

Een twee drie vier vijf,

zes zeven acht negen tien.

11, 12, 13...

18, 19, 20.

Komt eraan! Klaar of niet.

Hallo?

Duitsers!

Duitsers!

Heb je.

Rennen, rennen.

- Duitsers zijn daarbinnen. - Wat?

Wacht, wacht, wacht, Pattie.

- Wat gebeurd er? - Geen idee.

Ze zei dat er iemand binnen is.

Waar is Ted? Ik weet het niet.

-Ted? -Ted, Ted!

- Rennen! - Wacht, Pattie.

- Wat scheelt er? - Er is daar iemand.

In de schuilplaats. Een soldaat of een spion.

Ik denk dat hij een Duitser is.

Verzin je dit?

Zie ik eruit alsof ik het verzin?

Is er iemand in mijn schuilplaats?

Ja, een mens.

- We moeten volwassenen nemen. - Nee!

Waarom?

Dit is onze missie.

Als we een vijand vinden, moeten we hem in de val lokken.

Vind wapens.

We moeten gewapend zijn.

Dit is geen goed idee.

Je krijgt wapens.

Ik zal Ted vinden.

Ga snel.

Ted!

Ted, je hebt gewonnen. Ik heb snoep.

Wat?

Ted, ik heb snoep!

- Heb je snoep? - Niet echt.

Kom op. Pattie vond een Duitser in de schuilplaats.

- Een Duitser? - Ja.

Blijf hier terwijl we hem gaan halen,

Ik wil hem ook hebben.

Nee, je bent te klein.

Kom op.

Haast je.

Wat als hij een pistool heeft?

Er is hier niemand. Als die er ooit was.

Ik zeg je voor de duizendste keer dat hij daar was.

- Heb je de snoepjes gegeten? - Nee!

Zweren op je leven? - Ik zweer op mijn leven.

- Zweer op Teds leven. - Ik zweer op Teds leven.

In dat geval moeten we de wacht houden

voor het geval hij terugkomt.

Je bedoelt een geheime schuilplaats maken om de geheime schuilplaats te bekijken?

Precies.

Hij komt niet terug.

Het kan een zwerver zijn geweest die ergens wilde slapen.

Die hebben we niet echt op het platteland.

Werkelijk? Er is veel in Manchester.

- Ik wil naar huis. - Ik ook.

Ik heb het koud.

Akkoord.

Wie stemt er naar huis?

Nou, dat is een duidelijke meerderheid.

Laat me eens kijken.

- Hells klokken. - Wat zit daar in?

Laat me eens kijken.

Jullie twee, pak je wapens.

Hé, hoe zit het met mij?

Ik zei je al, je bent te klein.

Maar wat als hij me komt halen?

Oké, kom op dan.

Shhh.

Hallo?

We zijn met z'n vieren en ik waarschuw je, we zijn gewapend.

Op drie.

Binnen komen.

Een twee drie.

Blijf terug! Blijf terug!

Ik zei blijf achter.

Waren jullie oorlogskinderen?

- Ben je Duits? - Nee, ik ben Amerikaan.

Kijk, ik ben een soldaat aan jouw kant.

Ik ben bij het leger op de basis.

Dus waarom ben je hier?

Een kleine blessure.

- Zullen we het leger bellen? - Nee.

Nee, kijk, ik ben in orde.

- Het bloedt. - Ja, ik zei het je. Het gaat goed met me.

Kijk, ik ben een soldaat. Geloof me.

Ik heb veel erger meegemaakt dan een gesneden been.

Dus bedankt allemaal voor jullie zorgen, maar jullie kinderen kunnen onderweg zijn.

Gaan! Je zult me ​​niet meer zien.

Waarom wil je niet dat we het leger bellen?

Ze zouden je kunnen helpen.

Kijk, het is echt niet de bedoeling dat ik je dit vertel,

maar ik ben op een missie, een geheime legermissie.

En ik kan er niet over praten, maar ik moet doorgaan.

Dus ik wil dat je het aan niemand vertelt, begrepen?

Niemand.

- Er zijn overal vijandige spionnen. - Ik heb het je verteld.

Voor zover ik weet, zouden jullie vijandige spionnen kunnen zijn.

- Waren niet. - Mooi zo.

In dat geval kun je iets doen om mijn missie te helpen.

Heb je misschien verband in je huis?

Iets tegen de pijn?

Ja.

Denk je dat je ze te pakken kunt krijgen zonder dat iemand het weet?

Mijn vader is ook een soldaat

dus alles om te helpen.

Zo ook de onze.

Dan zijn het goede mannen.

Soldaat zijn is zwaar.

Dus, wat zijn jullie namen?

- Lelie. - Patty.

-Thomas. -Ted.

Ik ben Abe, net als Abraham.

Zoals Abraham Lincoln?

Ja. Zoals Abe Lincoln.

Dus jullie beloven het allemaal, toch? Ons geheim.

En jij dan?

Belofte.

Shhh. Ted, Ted, stil.

Oké, doe alsof ze honger hebben.

Ik haal de pillen en het verband.

- Waar zijn zij? - Mama's kamer.

Waar zijn jullie in hemelsnaam vier geweest?

Het is laat.

Trek je pyjama aan en poets je tanden.

Oma, deze twee hebben honger.

Kun je ze iets te eten maken?

Akkoord.

Ik ga soep opwarmen. Thomas.

Ga en zie je moeder.

- Mam. -Thomas.

Kom binnen.

Gaat het, mama?

Sorry voor het voedselgevecht.

Oh.

Maakt niet uit nu, schat. Kom hier.

Ik houd zo veel van je.

Er zijn meldingen geweest van een storing

waarbij leden van het Amerikaanse leger betrokken zijn

in het café in Yorkshire op vrijdagavond.

Er werd geschoten en een aantal...

Neem deze.

Zijn rantsoenen kunnen opraken.

Wees niet te lang.

Het komt wel goed met me.

Als je binnen 30 minuten niet terug bent, kom ik achter je aan.

Oké.

- [{Pattie] Wat was dat? - Klonk als een bom.

Wat als het Lily zou raken?

Je zei dat er hier geen bommen waren.

Die is er niet, meestal.

Mam, mam, mam.

- Waar zijn de kinderen? - Ik zal ze controleren.

- Ik ga kijken. - Wat niet... Mam.

Maak je niet druk.

Je vragen om weg te blijven van bommen is geen gedoe.

Het is oke. Ik heb je.

Ze zijn tenminste al dood.

Mijn broer is hier begraven, Richard.

Natuurlijk.

Mijn excuses.

Dat was stom om te zeggen.

Waardeloze oorlog.

Zelfs de doden zijn niet veilig.

Het moet een offload zijn geweest.

Bomber had er nog één op de terugweg.

Hoe is het hoofd?

Een beetje zweverig maar...

Ja goed.

Ik hoorde je schreeuwen en toen de bom.

Je moet van de oever zijn gevallen en jezelf hebben neergeslagen.

Dank je.

Hoe dan ook, ik heb voorraden meegenomen.

EHBO doos.

Wat water.

Een scheermes.

Dank je. Je bent te aardig.

Laat me je hoofd zien.

Het is goed.

Ik zou voor je moeten zorgen.

Je zult je broek uit moeten doen.

Bedoel je mijn broek?

Trek je broek niet uit.

Het is goed.

Ik weet wat je bedoelt.

- Laat me gewoon... - Heb je hulp nodig?

Uhm... kun je trekken?

Ja tuurlijk.

- Klaar? - Zoals ik ooit zal zijn.

Wees voorzichtig voor het geval het geïnfecteerd raakt.

Dit kan pijn doen.

Laat me nu naar je enkel kijken.

Hoe weet je hoe je dit allemaal moet doen?

Nou, mijn moeder is verpleegster in Manchester.

Ik ben de man des huizes geweest de laatste jaren.

Helemaal klaar.

Dus je vader is aan het vechten?

Ja. Ja hij is.

Ik weet. Het is zwaar.

Heb je familieruzies?

Ja.

Nou, dat deed ik.

Mijn grote broer.

Hij heeft het niet gehaald.

Het spijt me zeer.

Dus je denkt, zijn broer stierf in de oorlog.

Hoe komt het dat hij zo stom was om zich ook aan te melden?

- Dat was ik niet. - Nou, je zou moeten.

Het is een goede vraag.

Ik heb me aangemeld voor wraak, duidelijk en simpel.

Ik wilde een paar Duitsers vermoorden omdat ze hem vermoordden,

mijn dappere broer.

Hij was pas 18 jaar oud.

Hoe oud ben jij?

18.

Maar hij was je grote broer.

Um... We zijn dichtbij geboren. Dat is alles.

Uptown hebben we een gezegde:

je kunt geen grapje maken.

Kijk, ik lieg niet, oké?

Ik ben 18. Ik ben een soldaat op een geheime missie.

- Lelie! - Godzijdank ben je veilig.

Ik wilde je net gaan zoeken.

We waren zo bezorgd om je.

Over mij hoef je je geen zorgen te maken.

Heb je de bom gezien?

Welke bom?

Het was enorm.

Luister, er zijn dingen die ik je over Abe moet vertellen.

Je begrijpt de betekenis van geheim, toch?

Ik moet naar Liverpool.

Daar gingen we naartoe toen ik geblesseerd raakte.

Nou, je bent op de juiste plek.

Werkelijk?

Er rijden elke dag of twee treinen door het station naar Liverpool.

- Moet ik daar wachten? - Ik denk het wel.

Het is dezelfde waar we op kwamen.

Denk je dat je de tijden voor me kunt krijgen?

Ja. Ja natuurlijk.

Er is een haven in Liverpool.

Misschien haalt zijn eenheid voorraden op.

Ik zou een tijdschema kunnen krijgen.

Hij is als Captain America!

Kapitein Amerika!

Lily, je bent wakker.

Heel bijzonder dat je door al het drama heen geslapen hebt.

Het is de oorlog. Ik ben eraan gewend.

Waarom heb je je jas aan?

- Het is koud. - Probeer misschien het raam te sluiten.

Ja.

Oké, oké. Terug naar bed nu jullie allemaal.

Thomas.

Als je bang bent, mag je later met me meekomen.

Ja, Tomas. Jij gaat met mama mee.

Ben je bang?

Wil je je mama?

- Ik ben niet eens bang. - Ja, dat ben je.

Ik heb het nodig voor de halve prijs, mevrouw Wilkes.

Dit is voor de oorlogsinspanning. Je hoorde die bom vallen.

Ik dacht dat we verondersteld werden samen te kletsen,

- een voor allen en allen voor een. - Ik geef je 10% korting.

Tien? Tien, zei ze.

Kom op, mevrouw Wilkes. Heb een hart.

Je steunt me, nietwaar, Thomas?

Eh... ja?

Heb je een dienstregeling voor treinen naar Liverpool?

Ik zou het gedacht hebben ja. Waar wil je het voor hebben?

- We doen een schoolproject. - O ja.

Nou, ze zijn binnen.

Ik zal er een halen zodra mevrouw Wilkes

heeft zin in haar prijsbeleid!

Wat koop je?

Een nieuwe batterij voor mijn geheime oorlogswerk, weet je?

Welk geheim oorlogswerk?

- Hij wil het ons niet vertellen. - Ja, want het is een geheim.

Het volstaat te zeggen dat de batterij van vitaal belang is

tot de omverwerping van dat verachtelijke schepsel Adolf Hitler.

Je probeert me te vertellen dat dat geen 50% korting waard is?

- Ik geef je 12. - 12? 40.

- Oké, 15. - 25.

20. En dat ben ik die op een ledemaat uitgaat.

30% en ik accepteer niets minder, mevrouw Wilkes,

of moge God me neerslaan.

- 25. - Klaar.

Daar ga je.

Het is er allemaal. Maak je geen zorgen.

Ze zal de ogen uit je hoofd halen.

Sluit die deur achter je.

Ga daar zitten naast Monty.

Niemand weet dat ik dit doe, zelfs je moeder niet

en ze weet alles.

Wat doen?

- Luisteren. Shhh. - Luisteren?

Ja.

- Naar berichten, - Berichten?

Zit hier een papegaai?

Ik luister naar de vijand.

- Hoe? - Oh.

Berichten onderscheppen, codes kraken

en dan mijn bevindingen teruggeven aan de autoriteiten.

Je hebt gelijk dat je onder de indruk bent. Het is allemaal erg stil.

Wauw.

Ik ben een essentieel radertje in de oorlogsmachine.

Ze zeggen dat ik te platvoetig ben om te vechten, maar ik ben hier

nacht na nacht vechten tegen die Duitsers

zo zeker alsof ik een pistool in mijn hand had.

Met je koekjes en je kopje thee?

Hé! Minder van.

Brutale karbonades.

Sorry. Wat wou u?

- Rooster. - Rooster.

Liverpool.

Daar ga je.

Oh nee.

Mevrouw Wilkes heeft me weer overgedaan.

De haai. Hoi.

Onthoud je nu. Stil.

- Wat is het? - Stil.

- Luider? - Stil.

Schenk ons ​​een brouwsel in, wil je? Ik ben hier uitgedroogd.

Blijf nu van die koekjes af.

Kom op.

Ja, dit is geweldig. Liverpool, Liverpool. Liverpool.

Het is zo'n vreemde naam voor een stad, toch?

Waar in Amerika kom je vandaan?

- New York. - Bent u in de buurt van de Grand Canyon?

Nee. Maar ik zal het je laten zien.

Geef me wat krijt, alsjeblieft.

- Hier. - Dank je.

Oke.

Deze...

is de VS van A.

Hier, het eerste dat je raakt, is New York.

En ver hier is Californië

waar de zon altijd schijnt.

Hier beneden is ons beroemde gat in de grond, de Grand Canyon.

Ben je daar ooit geweest?

Nee, maar ik ben van plan ooit te gaan.

Mis je thuis?

Ja. Ja dat doe ik.

Als een gek.

Hij zal in een mum van tijd beter zijn. Dan kan hij zijn missie voortzetten.

Hoi. Hoi hoi hoi.

Blijf daar. Kom hier!

Wat doe je met die dame, jongen?

Waar zijn ze mee bezig?

Waarschijnlijk gewoon chips halen.

Kunnen we chips krijgen?

Kom terug. Jozef.

Hé, je laat haar met rust.

Hou op!

Nee!

Wat doe je met die dame, jongen?

Gaat je niets aan.

- Nee! - Nee, Patty.

U zou zich moeten schamen, mevrouw.

Beschaamd.

Blijf liggen.

Waarom zouden ze dat doen?

Ik begrijp het niet.

Hij is onze eigen soldaat.

Het komt goed met hem.

Gaan! Gaan! Gaan!

Ik ben in orde. Ik ben in orde.

Mamma?

Hallo schat.

Kom op.

Je kunt de warme kant hebben.

Daar ga je.

Pa! Papa!

Papa!

Lelie.

Lelie Watts!

Leuk dat u erbij bent, Miss Watts. Zijn je gedachten ergens anders?

Ze staart naar Jimmy Goodmans kont, juffrouw.

Sluit je taartgat.

Denkend aan thuis, is het niet, sloppenwijk meisje?

Wanneer ga je daar terug?

Lily Watts.

Meteen naar het hoofdkantoor.

Ga verder. En jij.

En praat onderweg niet met elkaar.

Sorry, Georgie.

Ik wist niet dat een val je zo'n schok zou geven.

Wat?

Ik zie de remsporen door je korte broek heen.

Ja? Heb je al iets van je moeder gehoord?

Ze is waarschijnlijk dood onder een bom.

Mijne heren.

- Kan ik jullie twee helpen? - Dank u mevrouw.

We zoeken de omgeving af naar deze jonge man.

Dat is wat ik dacht.

Ik herken hem niet. Wat is zijn naam?

Zijn naam is Abraham McCarthy.

Hij is een deserteur en een lafaard, mevrouw.

Een deserteur?

- Wat willen de Amerikanen? - Shhh.

Ik kan niet zeggen dat ik dat heb, nee. Maar ik zal opletten.

Laat het ons weten als je iets ziet.

- Natuurlijk. - Dank u mevrouw.

- Je hebt me niet gezien. - Waar ga je naar toe?

- Gaat je niets aan. - Ik zal het vertellen.

Doe dat en ik sleep je aan je neusgaten

helemaal naar Manchester.

Je hebt tegen me gelogen.

Overal zijn Amerikanen. Ze zijn op zoek naar jou.

Ze zeggen dat je een deserteur bent.

- Dat is niet waar. - Het leger liegt?

Ze noemen je een lafaard.

Dat komt omdat ze denken dat ik gefaald heb in mijn missie.

Er is geen geheime missie, Abe.

Mijn excuses. Oké?

Ik wilde je niet misleiden, maar ik had mijn redenen.

Ik ben weggelopen met Lily, oké?

Ik ben weggelopen en wil nooit meer terug.

Maar ik ben geen lafaard. Ik ben niet.

Lily, ik ben niet zo oud als ik zei dat ik was.

Ik wist het. Hoe oud ben jij?

- Ik ben bijna 15. - Jij bent 14?

Maar hoe gaat het eigenlijk met je in het leger?

Het was heel gemakkelijk. Ik bedoel, ze stuurden mensen niet weg.

Ik wilde mijn broer volgen, mijn familie trots maken

maar het viel niet mee.

Ik heb de slechtste tijd gehad.

Ik mis thuis.

Ik mis mijn moeder, Lily.

Je moet weten hoe dat voelt.

Ja dat doe ik.

Nou, je kunt hier niet blijven.

Het is te riskant. Misschien vinden ze je.

Hier.

Zet dit op en...

plak dat op je hoofd.

Kom op.

- Oké. - Weet je dit zeker?

Je bent hier veiliger. Kom op.

Dit is de slaapkamer van Thomas.

Er is hier een grote kastruimte.

- Ik voelde me veiliger in de schuilplaats. - Geloof me.

Lelie.

Ja?

Kan het je niet schelen dat ik ben weggelopen?

Nee.

Ik niet.

Je bent geen lafaard.

- Er is hier iemand. - Wat als ze naar boven komen?

Dat zullen ze niet.

Maar voor het geval dat, verstop je.

Annie, ze is gewoon erg van streek.

Dat is begrijpelijk.

Ik hoop alleen dat ik wat kan helpen.

Wat doe je?

- Waar kom je vandaan? - Ga er maar mee akkoord.

-Thomas! - O, geweldige oom Walter!

Je bent opgeschoten.

Oh, jullie moeten onze nieuwe huisgasten zijn.

Ik heb alles over je gehoord.

Dit zijn Lily en Pattie.

En die kleine daar is Ted.

Kom op, gewassen en aangekleed.

We hebben een speciaal diner voor de komst van oudoom Walter.

- Kom op. - Oh.

Naar boven en aankleden.

Thomas, voordat je naar je slaapkamer gaat,

er is iets dat je moet weten.

- Wat? - Wacht.

Wat heb je gedaan?

Waarom is hij hier?

Een deserteur?

Ben je gek geworden?

- We moeten hem beschermen. - Nee.

We moeten het het leger vertellen.

Wat als ze hem hier vinden?

Hoe lang denk je dat hij daar kan zijn voordat iemand het door heeft?

Het is maar voor een dag of zo totdat ze het zoeken opgeven.

Wat als hij gevaarlijk is? Ik slaap hier.

Hij is niet gevaarlijk.

- Hij is 14. - 14?

Het kan me niet schelen.

Hij is een leugenaar.

En waarom is hij gedeserteerd?

Onze vaders vechten in het buitenland en hij rent weg?

Hij heeft me gered, Thomas.

Toen de bom insloeg, kwam hij naar buiten en pakte mij.

We kunnen hem niet opgeven.

Kijk wat er met die andere soldaat is gebeurd.

Wat als ze ons betrappen terwijl we hem verbergen? Wat als we allemaal in de gevangenis belanden?

Hij heeft gelijk. Hij is.

Luister, je kent me niet en nu ben ik bij jou thuis.

Maar ik hoorde wat je zei. Dus voordat je me inlevert,

wat zag je?

Wat is er met deze andere soldaat gebeurd?

Hij werd aangereden door zijn eigen agent

voor het zijn met een lokaal meisje.

En was hij zwart?

Ja, dat was hij.

Waarom gebeurt het?

Slaat nergens op.

Dat heb je juist. Het slaat helemaal nergens op, maar...

zo is het.

Maar waarom?

Wil je de waarheid?

Zie je dit uniform dat we dragen?

Als je zwart en laag in de rangschikking bent zoals ik,

ze denken dat het hen een vergunning geeft om je te misbruiken.

Het was constant. Oké? Ik had genoeg.

We zijn hier om te helpen, maar we worden door onze eigen agenten als vuil behandeld.

Toen we hier voor het eerst aankwamen

ze gingen de stad in naar de pubs en de cafés

en ze vertelden de eigenaren dat ze thuis moesten doen wat ze doen.

Borden in de ramen 'no black folk'

zodat de blanken alleen konden drinken.

Sommige mensen in het dorp zeiden nee.

Ze zeiden tegen hen, dat doen we hier niet.

Dat maakte ze alleen maar bozer.

Toen, op een avond, kwam de militaire politie opdagen.

Militaire politie van de Verenigde Staten!

Ze begonnen te vechten, vechten met hun eigen soldaten.

Ze schreeuwden tegen ons,

hoe ze het weer thuis hadden met de lynchpartijen en de afranselingen.

Ik kon het niet geloven.

En toen kwamen er meer opdagen

en begon mensen handboeien om te doen.

Ze hebben zelfs een man neergeschoten.

Alleen soldaten die op mij lijken werden gearresteerd.

Dus ik heb mezelf daar zo snel mogelijk weggejaagd.

Maar Thomas heeft nog steeds gelijk.

Ik ben een vreemdeling hier en als ze me pakken,

ze gooien me in de gevangenis of erger.

Wat is erger dan de gevangenis?

Opknoping.

Je bent een soldaat. Dat zouden ze niet doen.

Ze kunnen doen wat ze willen.

Ze hebben al aan anderen.

Laat me gewoon ontsnappen. Oké?

Als ik naar Liverpool kan, kan ik een boot vinden

en zeil mijn weg terug naar huis naar New York.

Nee.

Blijven.

Blijf vannacht.

We zullen het aan niemand vertellen.

Ik heb een paar telefoontjes gepleegd.

Het is heel erg zoals we vermoedden. Hoe weten ze dat?

Intelligentie heeft informatie teruggekoppeld.

Hij is niet de enige.

We moeten positief blijven.

- Er is altijd hoop. - Werkelijk?

Ging niet zo goed voor oom Peter of pa, toch?

-Annie. - Ik ga het avondeten controleren.

Na een reeks nederlagen

van Duinkerken tot Singapore,

we hebben een nieuwe ervaring.

We hebben de overwinning,

een opmerkelijke en definitieve overwinning.

Het leger van Rommel is verslagen.

Het is gerouteerd, het is grotendeels vernietigd

als strijdmacht.

Hoor, hoor!

Maar, Ted, dit is niet het einde.

Het is niet eens het begin van het einde,

maar het is misschien het einde van het begin.

Dank u, mijnheer Churchill.

Alstublieft. Graag gedaan.

Churchill is ongetwijfeld een groot man,

maar ik wou dat hij een beetje meer ondersteunend was geweest

voor ons suffragettes, destijds.

- Wat is een suffragette? - Ze vochten om vrouwen te laten stemmen

zodat we meer controle over ons leven zouden hebben.

Je oma was er een.

Oh, Bobbie was geweldig.

- Een vastberaden strijder voor de zaak. - Ja, Wouter.

En hoeveel vrouwen zijn er?

in hogere functies op uw afdeling?

Nog een hele weg te gaan dan.

Wat doe je voor een baan, Walter, in Londen?

Ja, Walter. Wil je ons allemaal uitleggen wat je doet?

Ik ben eigenlijk maar een radertje in de machine.

Ik werk op een grote afdeling om ervoor te zorgen dat onze oorlogsinspanningen

zo efficiënt is als het zou kunnen zijn.

Ik praat met veel andere landen, bondgenoten,

zodat we weten dat we allemaal zingen

van hetzelfde hymneblad.

Spreek je wel eens met de Amerikanen?

Ik doe. Waarom?

Geen reden.

Patty stelde een vraag. Laat haar spreken.

Zijn zij onze vrienden in de oorlog?

O, heel erg.

Het duurde even voordat ze meededen, maar nu ze dat hebben,

ze vechten zij aan zij met ons.

Je hebt de affiches gezien.

Verenigd zijn we sterk, verenigd zullen we winnen.

- Naar de overwinning. - Naar de overwinning.

Pardon, jongeman.

Je moeder zegt dat de backgammonset in je kast staat.

We hebben een rekening te vereffenen.

Nee!

Nee?

- Het zit er niet in. - Je moeder zei van wel.

- Ik heb het verplaatst. - Oh.

Vind het?

- Thomas zegt dat het er niet in zit. - Nee, nee, dat is het.

- Zeker de laatste keer dat ik keek. - Nee dat is het niet. Het zit er niet in.

Hier is het, precies zoals ik dacht.

Backgammon.

Wat zit er in jou?

Oké, kom op. Laten we deze score vereffenen.

Abe, gaat het?

Toen ik het verwoeste gebied bezocht,

de mensen trokken samen uit het puin van hun huizen

aan hun dagelijkse taken.

Je hebt hem veel gegeven.

Ik heb nog steeds honger. Mag ik er een paar van jou?

Nee, afstappen. Ik ben nog niet klaar.

Hier zijn jullie, kinderen.

Dit lijkt wel een brief van thuis

met een geweldig groot liefdeshart op de achterkant geschreven.

Lees het op weg naar school, maar kom niet te laat.

- Kan ik het hebben? - Pattie, Lily en Ted Watts.

- Geef mij. Geef mij. Geef mij. - Nee.

Ik lees het op weg naar school.

Laat mij het hebben.

Laten we hier gaan zitten.

Wat zegt het?

Hé, ik maak hem open.

Beste Lily en Ted en je nieuwe vriend, Thomas,

hier allemaal goed.

Wat? Dat zegt het niet.

Ja dat doet het.

Ze moet je vergeten zijn.

Geef het aan mij, Lily. Geef het!

Oke oke.

Beste Pattie, Lily en Ted.

Alles goed hier en maak je geen zorgen.

We zijn veilig en het leven gaat zo normaal mogelijk door.

Het was geweldig om uw brief te ontvangen.

Ik heb het vijf keer gelezen.

Alle meisjes in het ziekenhuis dachten dat ik gek was

omdat ik ze op de afdeling steeds stukjes voorlas.

Het was zo leuk om te lezen.

Dat is het.

Onderbreek niet.

Nee. Luister.

- Ik weet wat ik met Abe moet doen. - Wat?

Mijn moeder, onze moeder, zij is verpleegster.

Als we hem bij mijn moeder kunnen krijgen, kan zij hem helpen.

En hoe krijgen we hem bij je moeder?

Ze is in Manchester.

De trein stopt daar op weg naar Liverpool.

- Dat is gek. - Is het?

Dus je laat ons het niet aan mijn moeder vertellen, maar je vertelt het graag aan je moeder.

- Het is anders. - Waarom?

Omdat mijn moeder geen schoolhoofd is.

Hij is niet vermist in haar dorp.

Mijn moeder kan hem ook helpen. Ze kan.

- Thomas, het is niet hetzelfde. - Waarom?

Omdat we weten van oorlog, oké?

- Over wat hier op het spel staat. - En ik niet?

Nee, dat doe je niet omdat je niemand hebt verloren.

Nou, wie heb je verloren?

Onze Vader.

Maar je zei dat hij aan het vechten was.

Ik loog.

Hij stierf in de strijd.

Pa! Papa!

Papa!

Papa!

Mijn excuses.

Waarom heb je me niet de waarheid verteld?

Ik weet het niet.

We hadden elkaar net ontmoet.

Ik kende je nauwelijks.

Elke keer als ik erover praat, huilt een van ons.

Mijn excuses.

Je krijgt Abe nooit bij je moeder.

Lily, het is onmogelijk.

Rechtstreeks naar Liverpool dus.

We halen zoveel medicijnen en verband als we kunnen vinden

- en we brengen hem naar het dok. - Nee.

Lily, stop hier nu mee.

We vertellen het de volwassenen.

Wat gebeurt, gebeurt.

Thomas, in godsnaam.

Je bent een geweldige jongen, maar je weet niet hoe de dingen werken.

- Betekenis? - Betekenis

alles wat je ooit hebt gekend is geluk.

En dat is briljant.

Maar in de stad moet je slim zijn,

risico's nemen, de waarheid vertellen.

Dat heet overleven.

Nee, dat heet een leugenaar zijn en dat ben ik niet.

Nu niet, nooit niet.

Je hebt vandaag.

Jij maakt een plan of ik vertel ze dat hij er is.

- Lily, ik kom eraan. - Nee dat ben je niet.

- Ik ben. - Niet.

- Ben. Ben. - Niet.

auw! Idioot.

Pattie, als je komt, moeten we Ted nemen

en dat is niet eerlijk tegenover hem.

En hoe meer van ons er gaan, hoe groter de kans dat we gepakt worden.

Je bent verschrikkelijk.

We moeten gaan. Het is nu of nooit.

Hier.

Oké, maar niet weer in je hoed en jas.

Prima.

We lenen je wat kleren van Thomas' vader.

Kom op.

Gaat het?

Ik kan gewoon niet te snel bewegen.

Wat?

Je moet een grapje maken.

Je wilt toch op die trein stappen?

Kom op.

Het kan niet zo moeilijk zijn.

Hoe begint het?

- De voorkant. - Oke ga.

Haast je.

Akkoord.

Akkoord.

O verdomme. Ga Ga Ga.

Dit gaat het snelst. Het is een trekker.

Haast je!

Is dat de trein? Is dat het?

Ja, dat is het. Kom op.

- Je haalt het niet met die trein. - Thomas, waarom ben je hier?

- Tom, ik ga. - Ik zeg het je.

Je haalt het niet met die trein.

Je hebt mijn hulp nodig om afleiding te veroorzaken.

Oi! Rechts!

Kom hier terug jongen.

Nutsvoorzieningen.

Hoi. Terugkomen!

Ik zal je lef hebben voor kousenbanden!

Hey jongen! Ik kom voor jou.

Haast je.

Nutsvoorzieningen!

Hé, naar wie zwaai je?

Hoi!

Wie zit er in die trein?

- Wie is er op die trein gestapt? - Ik weet het niet.

Ja, dat weet je omdat je naar ze zwaaide, nietwaar?

- Ik was gewoon aan het rommelen. - Oei! Oi!

Arresteer die jongen!

Degenen die op de trein stapten, hij hielp hen.

- Is dat waar? - Nee.

Rechts. Kom op, jongen.

Jazeker.

En bovendien heb je mijn uniform verpest

dus daar betaal je voor en zo.

Liverpool, we komen eraan.

Laten we gaan!

Hoeveel geld heb je?

Eh... Een beetje.

Genoeg om rond te komen.

Ik kan je je reissom teruggeven.

Waarom stoppen we?

Wacht hier. Ik ga kijken.

Doe voorzichtig.

- Waar zijn we nu? - Ik denk dat ik wat soldaten zie.

Bedankt, mensen. We beloven je dat we je niet zullen ophouden.

Pardon, mensen.

Er is geen reden tot bezorgdheid.

We hoeven alleen maar een korte doorzoeking van de trein uit te voeren.

We moeten ons ergens beter verstoppen.

- Wat? Wat is het? - Leger. Tal van hen.

Kom op.

- Prettige reis. - Ik hoop dat je hem vindt.

Waar gaat dat over?

Jij neemt dit gebied, ik zal de andere kant zoeken.

- Sta op! Sta op! - Nee!

- Lelie! - Ga van me af!

- Laat haar los! - Uitstappen!

- Lelie! - Wacht.

Raak haar niet aan.

Je hebt het verpest, jongen.

Kom binnen.

Thomas heeft problemen met de politie op het bureau.

Wat? De politie?

- Wat is er gebeurd? - Ik weet het niet.

- Ze wilden het me niet vertellen. - Oh mijn god.

Waar is mijn zoon?

Wat gebeurd er? Ik wil hem nu zien.

Kom deze kant op alsjeblieft.

We moeten het hebben over een zeer ernstige zaak.

Stellage.

Mamma.

Oh kom hier, schat.

Wat is er in hemelsnaam aan de hand?

Ik zal doen wat ik kan om erachter te komen waar ze zijn meegenomen.

Wat moet ik tegen Lily's moeder zeggen?

Als we haar zelfs maar te pakken kunnen krijgen.

- Ik zal wat telefoontjes plegen. - Oké.

Kom op.

Je had het me moeten vertellen.

Ik dacht dat we elkaar altijd de waarheid vertelden.

Doen we?

Vertel je me de waarheid over papa?

Is hij dood?

Nee, dat is hij niet.

En je hebt gelijk, weet je.

Ik had het je moeten vertellen, maar ik beschermde je,

- toch proberen. - Wat is er gebeurd?

Zeg eens!

Zijn vliegtuig werd neergeschoten.

Hij parachuteerde, hij overleefde.

Maar toen werd hij gevangengenomen.

Hij zit in een kamp, ​​oké?

Een krijgsgevangenenkamp, ​​maar we hebben gehoord dat hij in orde is.

En er zijn ook anderen, je weet wel, de bondgenoten.

En nu kan oom Walter hem volgen.

Zullen ze hem pijn doen?

Nee.

Nee, dat zullen ze niet.

Kijk, als al deze onzin voorbij is, halen we hem terug.

We hebben Duitse soldaten hier in Engeland.

We geven ze ook terug.

Thomas, je vader leeft nog, oké?

Hij leeft en daar moeten we ons aan vasthouden.

Ik haat oorlog.

Ik heb er een hekel aan.

Ik weet.

Ik wil hem gewoon thuis hebben.

Ik wil dat papa thuis is en dat dit allemaal voorbij is.

Ik weet het liefje. Kom op.

Laat me gewoon alleen.

Tom!

Tomas!

Gaat het?

Ja.

Heb je ooit eerder problemen gehad?

Ja, ladingen.

Maar niet zo, toch?

Nee, niet zo.

Het spijt me zo.

Je hoeft geen spijt te hebben, Abe.

Ik kan ze vertellen dat ik je ertoe heb aangezet.

Ik zal ze vertellen dat ik het je heb laten doen.

Lily zei vanmorgen iets tegen me.

Ze zei dat mijn leven altijd goed is geweest, altijd gelukkig is geweest en ze heeft gelijk.

Ik heb alle vreselijke dingen voor me weggehouden.

Dat is het geschenk van je familie aan jou.

Ze willen dat je jeugd speciaal en zorgeloos is.

Maar de waarheid is:

de wereld is een slechte plek.

Dat is het niet, Tom.

nerd.

Op dit moment, ja,

we hebben te maken met het kwaad

en het is onze pech om dat te moeten meemaken,

Maar je denkt aan alle mensen

die dat kwaad willen bestrijden,

goede mensen die hun leven riskeren, mannen zoals je vader.

Er is een gezegde: alles wat nodig is om het kwaad te laten bloeien

is voor goede mannen om niets te doen.

Goed zal uiteindelijk winnen.

Hoe weet je dat?

Ik denk dat we de overhand krijgen met een beetje hulp

van onze Amerikaanse vrienden.

Maar waarom doen ze zo verschrikkelijk tegen Abe?

Hij is geen nazi.

Nutsvoorzieningen...

luister, ik zou je dit niet moeten vertellen,

maar ik heb ontdekt dat er een Amerikaanse transporttrein is

komt hier van de militaire basis

met bepaalde jonge gevangenen aan boord en hoge ambtenaren.

Een in het bijzonder, een generaal,

- is zeer krachtig. - Werkelijk?

Wanneer komt de trein?

Ik weet het niet, maar we kennen allebei een man die dat wel zou kunnen.

Dus laat me dit rechtzetten.

Je verwacht me

staatsgeheimen prijsgeven voor uw eigen privédoeleinden?

Ja.

Het is belangrijk, Richard.

Mijn excuses. Het is geheime informatie.

Het is meer dan mijn leven waard.

Hoeveel koekjes hebben we nog op dat bord?

Vier.

Hoeveel nu?

Het houdt hier niet op, hoor.

De beste plek om het te zien is op de brug.

Waar is ze? Wanneer laten ze haar gaan?

- Ik weet het niet. Ik hoop snel. - En hoe zit het met Abe?

Zullen de Amerikanen doen wat hij zei dat ze zouden doen?

Nee, dat mogen ze niet.

Kom op. Ik heb een idee, maar we hebben de anderen nodig.

- Welke anderen? - De evacués die met je meekwamen.

Kinderen van school. Iedereen. Kom op!

- Georgie. - Wat wil je?

- We willen je hulp. - Alstublieft.

Laten we dit verspreiden.

Wacht hier.

Kom met mij mee. We hebben een missie.

Volg mij!

Kom op. Tot aan het huis van Thomas.

Goed, Georgie. Laten we gaan, allemaal.

Kom op dan. We moeten een begin maken.

Laten we beginnen op de I hier beneden.

Zorg ervoor dat ze allemaal op één lijn staan.

Niet te dicht bij elkaar. Spreid ze een beetje uit

zodat we kunnen zien wat we schrijven.

- We hebben ze brutaler nodig. - Ja.

- Denk aan het uitroepteken. - Goed gedaan.

Mooi en groot. Leuk en... Daar gaan we.

- Waar zijn ze mee bezig? - Bobbie zou het moeten weten.

Chip uit het oude blok is Tom.

Denk je dat Phyllis niet voor altijd was?

vertel je me over je capriolen uit je kindertijd?

Geen capriolen, Walter, maar actie.

Het is klaar.

Goed gedaan allemaal.

Kom op. Sneller!

Kom op. Niet uitglijden hier.

Daar is het. Zet de spandoeken op!

Snel. Het is hier. Het is hier.

- Het komt eraan. Ga verder. - Hou op!

Hou op!

Hou op! Hou op!

Hou op!

- Hou op! - Het is een noodgeval! Stop alsjeblieft!

- Zij zijn het. Ik kan ze horen. - Ja.

Hou op!

Stop alsjeblieft!

Hou op!

Stop alsjeblieft!

Ze hebben ze gezien, maar ze stoppen niet!

Tom. Tom!

Tom! Tomas! Ga van het spoor.

Tomas!

Tom!

O mijn God.

Ik ben zo blij dat je veilig bent.

Tom.

Kom op!

Wat ben je in hemelsnaam aan het doen?

Sorry dat ik uw trein stop, meneer, maar...

we willen het leger in.

We willen ons aanmelden.

- Wij allemaal. - Wij doen.

Wij niet?

Ja! Wij doen!

Nou, dat is bewonderenswaardig, maar ik ben bang

je moet op school blijven

en laat onze dappere soldaten de strijd aangaan.

Dus wat je zegt is dat we geen soldaten kunnen zijn?

Om 11, om 12, om 13, om 14?

- Ik ben bang van niet. - Waarom?

Omdat jullie kinderen zijn.

- Maar we willen. - Nou, ik juich je geest toe

maar ik ben bang dat je hier veilig thuis moet zijn.

Goed gezegd, meneer.

Kinderen moeten veilig thuis zijn.

Mevrouw, wat is dit? Waar gaat dit over?

Onze vrienden zitten in jouw trein, Abraham McCarthy

en Lily Watts.

Meneer, die jongedame zit in ernstige problemen

voor het helpen en aanzetten tot soldaat McCarthy,

- een deserteur van het Amerikaanse leger. - Hij is 14 jaar oud.

Dat is niet waar.

Het is. Het is de waarheid.

Haal die soldaat McCarthy nu hierheen en het meisje.

Ja meneer.

Kom op. Laten we gaan.

Snel, jongen. Kom op!

Soldaat McCarthy, wat is uw geboortedatum?

14 maart 1930, meneer.

Zelfs als dat waar zou zijn,

heb ik gelijk als ik denk dat je bij het leger bent gegaan?

uit eigen wil om deze oorlog te voeren?

Ja.

Ja heb ik gedaan. Ik sloot me aan om te vechten.

Zoals zoveel anderen

omdat de nazi's niet van mensen houden die anders zijn dan zijzelf.

En goed...

laten we zeggen dat ze niet de enige zijn.

Wat bedoel je, soldaat?

Je weet wat ik bedoel.

Ik moest vertrekken om aan onze eigen officieren te ontsnappen.

Ik ben misschien 14, maar ik ben geen jongen.

We moeten de papieren van deze soldaat zien.

Dit zijn de enige papieren die ik heb.

Een mooie broer.

God rust zijn ziel.

Dit is mijn moeder.

Ik heb haar al zes maanden niet gesproken.

Ik heb haar een brief achtergelaten, maar...

ze gaat gek worden.

Ze gaf me dit in het jaar dat ik werd geboren.

Het is bedoeld om geluk te hebben.

En dit.

Zo kwam ik in het leger.

Ik heb net het nummer erop veranderd.

Mag ik dat zien, meneer?

Het spijt me, meneer, maar dit zou niet slagen voor een cursus vervalsing.

Wie heeft dit doorgelaten?

Ze horen geboeid te zijn, niet deze twee.

En jij, jongedame? Wat is jouw verhaal?

Ik weet het niet.

Mijn vader stierf voor zijn land.

Bobbie's broer...

en haar man en zijn vader,

en de broer van Abe ook.

Maar nu krijgt hij straf

omdat hij bereid was hetzelfde te doen

net 14 jaar oud.

Het is oneerlijk, meneer.

Het is een onrecht.

Inderdaad.

En de geschiedenis zal de rechter zijn.

Nee ik heb.

Ik zal de rechter zijn.

Zoon...

weet je hoe oud ik was toen ik me aanmeldde?

Nee meneer.

Ik heb ook gelogen over mijn leeftijd.

Ik was 15 jaar oud.

Elk kind heeft het recht om van gedachten te veranderen.

Laat hen gaan. Doe de handboeien af.

Dat kunt u niet doen, meneer.

- Oh, dat kan ik inderdaad. - Maar meneer...

Wil je die handboeien zelf dragen?

Ga dan achteruit en trek ze uit.

We regelen vervoer naar huis voor hem

en hij heeft misschien een tijdje een verblijfplaats nodig.

Ik denk dat dat wel te regelen is.

Hoi mam. Je stem horen aan de telefoon

was het beste verjaardagscadeau waarop ik had kunnen hopen.

Ik wou dat je het hier kon zien.

Het platteland is prachtig

ook al is het slecht weer en...

soms voelt het alsof er vier seizoenen in een dag zitten.

Ik heb geleerd om Yorkshire pudding te koken.

Nou, het is niet echt een pudding

maar ik... Ik denk dat je zult zien wanneer ik het voor je maak.

Nog even en ik ben thuis.

Liefs, Abé.

- We gaan je missen, Abe. - Ik ga jou ook missen.

Kom hier.

Veilige reis.

Akkoord. Ik moet gaan.

- Veel geluk. - Dank je.

Doei.

Kijk, zorg ervoor dat je me schrijft, oké?

Ik zal. En jij mij?

Zeker.

- Dag, Abe. - Dag, Lily.

Doei.

- Doei. - Doei.

Doei. Wees voorzichtig.

Onthoud mij.

Wij zullen!

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.