Original subtitles

Ook al is een mens heel gelukkig, toch hoopt hij altijd dat er iets gebeurt.

Gewoon voor de afleiding.

Rachel, ik ben weg. - Tot morgen.

Ja, tot morgen. Wil je meerijden, Bascar? - Graag.

Tot morgen. - Ja, tot morgen.

Ik ben ook weg.

Die harten met doodskoppen... - Lelijk?

Nee, maar nogal stereotiep.

Ik heb ook aan minihartjes van glaspasta gedacht...

met een doornenkroon. - Misschien beter, ja.

Ik ben nu echt weg. - Tot morgen.

Tot morgen.

Rachel, kun jij de aanpassingen even doornemen?

Ik moet nu naar de beurs.

Ja, ik blijf wel even. - Je kan het met haar bespreken.

Ik kan donderdag terugkomen. - Niet nodig. We zijn zo klaar.

Ik ga online.

De home page ziet er goed uit.

Maar zijn de letters niet wat groot?

Alsof het voor slechtzienden is? - Vind ik niet.

Het is wel duidelijk.

Is de achtergrond van koraal jouw idee? Leuk.

Ja, Diane wil voor vaste klanten een toegangscode...

zodat onze ontwerpen niet gepikt worden.

Oké, alleen kun je dan niet aan andere mensen verkopen.

Mensen die op de home page terechtkomen.

Ja, daar zijn we ons bewust van. - En de vertaling?

Ja, voor de beurs moet alles in het Engels zijn.

De rest zien we later wel.

Ik kan m'n vrouw vragen. Die vertaalt mijn sites.

De technische termen zoeken we op.

Prima. En heb je de foto's gekregen die ik je gestuurd heb?

Ja. Wie is het model?

Een nichtje van Diane. Hoezo? - Zo maar.

Lelijk, hè? Dat vind ik ook.

Zoek iemand anders. Waarom jij niet?

Ik? - Ja, jij hebt iets aantrekkelijks.

Jij hebt een zeker sex-appeal.

Hou op, ik ben geen 18 meer.

Wat vind je van de sieraden?

Niet mijn smaak. Bijzonder, maar mij te gothic.

Te gothic? Het is niet gothic.

Die doodskoppen...

Dat is barok, 'vanitas'.

Te naargeestig voor mij.

Heb ik je beledigd? - Nee.

Ik had m'n mond moeten houden.

Het zou handig zijn als ik wist wat haar stijl is...

wat voor kleding ze draagt.

Ik heb hier een foto.

Dit is Teri.

Is ze Engels? - Nee, haar moeder is Amerikaanse.

En dit zijn de kinderen. Tim, Jerry de kat en Thelma, de oudste.

Hoe oud is zij? - Tien.

Dan ben je jong begonnen.

Ja, het was een ongelukje.

Geef maar, Tim.

Ja, Rachel?

M'n man vraagt zich af of jullie van pikant eten houden.

Ja...

Vincent?

Zal ik antwoorden?

Is Vincent de man van jullie site? - Ja, lees maar.

De achterkant moet je goed borstelen.

Daar leggen de luizen hun eitjes.

'Ik heb een maag van beton, Teri.' Wie is Teri?

Z'n vrouw. Een maag van beton?

Ze bedoelt vast dat ze alles eten.

Voel je dat?

Wat zou ik moeten voelen? - Een soort steek.

Het doet pijn omdat je zo hard drukt. - Sorry.

In Peking had ik een docent van 96 die nog meer kracht had in z'n vingers.

Ben jij in Peking geweest? - Ja.

Wanneer? - Een jaar of 17 geleden.

Ik was graag naar de Spelen gegaan.

Is gymnastiek een olympische sport? - Natuurlijk.

Heb je aan de Spelen meegedaan? - Ja, in Seoul in 1988.

Iets gewonnen? - Nee, ik was te jong. Ik raakte in paniek.

Daarna ben ik gestopt.

Ben je ooit teruggegaan? - Naar Peking? Nee.

Rachel heeft niks met Azië.

Onzin. Ik hou van kamikazes.

En ik ben dol op sudoku's. - Jij bént een sudoku.

Hij vindt me een mysterie. - Nee, zo bedoelde ik het niet.

Hoe dan?

Ik weet het eigenlijk niet.

Telefoon. Het is de jouwe, Rachel.

Telefoon, telefoon!

Ja? Hallo, Diane.

Balen. Er heerst op het moment van alles.

Nee, natuurlijk niet. Liefs van ons.

Diane komt niet. Haar vriendin is ziek.

Wat heeft ze? - Pfeiffer of zo. Ze is altijd ziek.

Of scheurbuik.

Of... - Gordelroos.

Gordelroos? - Of Down.

Toe, zeg.

Kom, naar je bed.

Kom, liefje. - Wacht...

Bedankt.

Ga je op de grond zitten? - Rugpijn.

Van onze stoelen? - Nee, ik heb 's avonds vaak last.

Een concert bezoeken is niet fijn, verder gaat het wel.

Komt het door je zwangerschappen?

Nee, de tien jaar gym.

Mag ik 's kijken?

Blijf maar zitten.

Ik ga al je wervels langs.

Probeer mee te visualiseren. Ja?

Ik doe je haar opzij. Buig je hoofd ietsje.

Eerst de halswervels. Eén, twee, drie, vier...

Het hoort niet te kietelen. - Sorry.

Dat moest er even uit. Opnieuw? - Ontspan je.

Zet je glas neer. Hoofd voorover.

De halswervels. Eén...

Vijf, zes, zeven en acht. Voelt de achterste niet wat scherper?

Nu de lendenwervels. Eén, twee, drie...

Wat is er? - Sorry.

Shit. Het spijt me. - Teri, je bloedt.

Het stopt niet. Maar ik voel niks.

Hulp nodig?

Nee, het lukt wel.

Welke wil je? - Ik weet het niet.

Iets anders dan anders.

Wat draag jij zoal? - Zwart, grijs.

Ik hou ook van blauw. - Het blauwe shirt.

Draai eens.

We kunnen het inkorten. - Ik weet het niet.

Kijk maar.

Mooier toch?

Ja.

Kom maar langs op de werkplaats.

Die, ja. - Die?

'Maak van je handen een streling.'

Die is niet van mij. De foto's en sommige teksten wel.

Staat die rugmassage erin? - Ja. Je mag het boek hebben.

Wat is dat? - Shiatsu voor koppels.

Kleren, boeken. Wat krijgen we nog meer?

Schrijf je er iets in? - Natuurlijk.

Dit krijg je er niet meer uit. - We zetten de bank erop.

Geen inspiratie?

Ik heb Teri gekust.

Alsjeblieft.

Dank je wel.

Mogen we het horen? Of is het privé? - Privé.

Waarom ook niet?

Voor Teri en Vincent. Oude methodes voor nieuwe vrienden. Franck Berry.

Mooi.

Je weet haar meisjesnaam niet eens.

Hoeveel gymkampioenen Teri zijn er?

Hoe kennen ze elkaar? - Had het gevraagd.

Van surfen, geloof ik.

Surfen? Ze zijn niet goed wijs. Doen ze ook aan bungeejumpen?

En wat een stuk. - Wie? Zij?

Nee, hij. Hij eplileert z'n wenkbrauwen hier. - Ik heb haar gevonden.

Is zij dat?

Allemachtig. - Tweede op de EK voor junioren.

De eerste olympische sporter die ik ken.

Voor mij ook. Ze is tenger. Zag je haar gewrichten?

Ja. - Haar nek, haar polsen...

Ik moet het kettinkje inkorten.

Bij het masseren voelde ik hoe tenger ze is.

Ze was duidelijk onder de indruk van je massage.

Rachel, ik heb Teri gezoend. We hebben elkaar gezoend.

Ik liet Franck z'n boek de hele week rondslingeren.

Misschien heeft Teri het tekstje gelezen. We spraken er niet over.

Op ons volgende afspraakje bij Rachel en Franck deed ze heel gewoon.

Niet krampachtig, schuldig of overdreven opgewonden.

Terwijl Rachel in de bar alle cocktails de revue liet passeren...

dacht ik terug aan het eerste etentje.

Toen Diane afbelde, was ik toen opgelucht of teleurgesteld?

Ik weet het niet.

Voelden we on alle vier meteen op ons gemak?

En is dat eigenlijk wel normaal?

Of was er meer?

Er hoeft niks, Franck. - Sorry?

Niks moet.

Dat is waar.

Veel of weinig suiker?

Kom je?

Streel me.

Slaap je niet? - Ik lag op je te wachten.

Hoe is het?

Goed. En jij?

Ook goed.

Geen bloed dit keer?

Leuk, hoor. - Grapje.

Fijn dat het goed ging met Teri.

Hoe is het met haar? - Goed, geloof ik.

En met Vincent? - Ook goed, denk ik.

Dan heeft dus niemand pijn.

We zijn zeker gevoelloos.

Voel jij ook geen pijn? - Nu in ieder geval niet.

Vind je me nog altijd mooi?

De weken daarna ruilden we vaker.

Kijk eens, hij is vertraagd.

We waren vrij.

Die vrijheid beviel me heel goed.

Ik wilde geen vaste regels.

Er was voor mij maar één echte voorwaarde:

Als we niet alle vier konden, gebeurde er niks.

Eén nieuw bericht van Rachel

Treinstaking, reis gaat niet door. Wil je Franck zien?

Ik heb me vaak afgevraagd waarom we...

geen regels hadden. Waarom we nooit afgesproken hebben wat wel en niet mocht.

Vincent lachte me uit.

Hij zei dat we geen nieuwe sport bedacht hadden, met eigen regels.

Bericht voor Engelse bezoekers:

Er rijden vandaag geen treinen naar Londen.

Voor Engelssprekenden:

Er rijden vandaag geen treinen naar Londen.

Sophie, wil jij me vervangen? M'n dochter is van de trap gevallen.

Het gaat over virtuele medewerkers. Enorm bedankt.

Als we maar rekening hielden met elkaars taboes en wensen.

Zo vroegen Vincent en ik nooit wat de ander met Rachel of Franck gedaan had.

mensen scheppen op over Amerika

alles zou daar zijn als in de film

ze zeggen: het land is zo schitterend

Parijs kan niet in de schaduw staan

zulke praatjes maken overmoedig

dus op een dag denk je: waarom ook niet?

de zoveelste arme sloeber

die in New York z'n geluk gaat beproeven

maar te midden van de bedelaars de emigranten met gebroken hart

mis je al gauw je Parijs

ik mis de Moulin Rouge

mijn sigarenboer en mijn stamcafé

in die tijd was het alle dagen zondag

ik mis mijn vrienden van vroeger

en ik mis de gezellige feesten

waar we dansten op zang en accordeon

ik mis mijn lekkere eten

en het zakje patat voor geen geld

waar is het gebleven?

Toen ik net in Frankrijk woonde, zat er tegenover school een bakkerij.

De mooie vrouw die er werkte...

had kort haar en brede schouders.

Ik versta er niks van. - Je bent vroeg.

Ik werd verliefd op haar. Denkend aan haar, streelde ik mezelf 's nachts.

Was je zo oud als Thelma?

Nee, het was op de middelbare school.

Ik fantaseerde over die vrouw.

Ik droomde dat ik achter de winkel op haar tepels sabbelde...

te midden van de zakken meel en de beertjes.

Beertjes?

Ja, van die kleine gombeertjes.

Hij heeft wel mooi FX geslagen.

Maar hij is ook slim. - Hou toch op.

Hij schold haar uit voor...

Welterusten, Salimata.

Hoi, Teri.

We zitten tv te kijken.

Wacht...

Hoor je dat? - Is dat de Formule 1?

Ja, wat Margot eraan vindt... - Hoor jij dit?

Hoe slaapt Franck met jou?

Zeg dan.

Tegen me aan. Met jou ook?

Nee, dan krijg ik het benauwd.

Soms schuift hij z'n arm onder me. Vincent slaapt zo niet, hè?

Hij ligt op zijn eigen kant, alsof hij alleen is.

Nee, niet zo ver.

Wat?

Daar gaat ie. - Straks val ik.

Ziezo.

Krijg je 'm nu weer omhoog? - Dat is de bedoeling.

Hoe laat is het?

Drie uur.

Sorry, ik had de tijd niet in de gaten. Ik ga douchen.

Help je even met de bank? - Tuurlijk.

Terug waar ie stond?

Je hoeft geen bende te maken. - Wat?

We waren niet... We hebben 'm met opzet zo gezet.

Waarom? - Omdat ik aan een boek werk.

'Feng Shui voor stellen.' - Verkeerde vibraties hier?

Seksuele Feng Shui. - Seksueel?

Goed voor de viriliteit en het uithoudingsvermogen.

Werkt het? - Een beetje. Ik test het uit.

Op mijn vrouw? - Je weet hoe ze is.

Toen ik het vertelde, wilde ze het uitproberen.

Luister, Franck. Ik vraag Teri nooit wat jullie doen. Daar kick ik niet op.

Maar laat geen sporen achter.

Misschien wil ze het met jou uitproberen.

De mazzel.

Wacht, Franck. Wacht, wacht!

Het gaat heel goed met Teri en mij. - Weet ik.

We vrijen gewoon met elkaar. Ze komt aan haar trekken.

Ze vrijt niet met jou omdat ik tekort zou schieten.

Dat vermoedde ik ook niet. - Oké.

Dag. - Dag, schat.

Bied je excuus aan dat je te laat bent. Fijne dag.

Heb je de boel gisteren verbouwd?

Dat weet je snel.

Wat is er gebeurd? - Niks.

We waren in slaap gevallen, meer niet.

Hoe gaat het trouwens met Vincent?

Ik bedoel: seksueel. - Ik had het niet over seks.

Vertel eens. - Wat moet ik vertellen?

Heeft hij geen probleem? - Is dit wel slim?

Nee, hij heeft geen probleem. Hij heeft alleen moeite...

Was dit onderwerp niet taboe?

Moeite waarmee? - Klaarkomen.

Dat lijkt me geen probleem. - Nee.

Dan duurt het dus lekker lang? - Ja.

Teri zegt dat het anders is met mij. - Zegt ze dat?

Die durft. In welk opzicht?

Ik heb geen flauw idee.

Ze vindt jou vast zachter.

Je massages schijnen goed te werken als voorspel.

Schijnen? Praat je daarover met Vincent?

Het zal toevallig een keer ter sprake gekomen zijn.

Ik weet waarom Franck je een sudoku noemt.

Waarom?

Je bent lastig te doorgronden.

Niet in een hokje te stoppen.

Vind je niet dat we elkaar te vaak zien?

Wij tweeën? - Nee. Alle vier.

Margot! Margot!

Ik vind het niks. Er is alleen één kelderraam.

Hier zou de receptie kunnen komen. Richting zuiden.

Vooral 's winters. Waar is het zuiden eigenlijk?

Het zuiden? Geen idee.

Ik heb geen interesse meer.

Tim, trek je jack aan. Het is koud hier.

Teleurgesteld? - Nee, integendeel.

Juist opgelucht. - Zal ik toch wat foto's maken?

Doe maar, voor Vincent.

Ga jij daar staan? Dat geeft een idee van de afmetingen.

Iets naar achteren. Nog iets. Helemaal goed.

Wat zijn ze aan het doen? - Weet ik niet.

Teri wilde Franck iets laten zien. Weet jij wat?

Voor haar fitnesscentrum misschien.

Ik heb geen idee. Ze zijn voortdurend op pad.

Straks gaan ze nog behang uitzoeken.

Denk niet steeds aan ze.

Waar zouden ze over praten? - Ze neuken, meer niet.

Ze praten ook. Dat zei Teri zelf.

Natuurlijk praten ze.

Ik bedoel: echte, lange gesprekken.

Misschien wel.

Waarover, denk je? - Geen idee.

Ik heb zin om ze te bellen. - Nee, niet doen.

Hoe laat is het?

Tegen half vier.

Ik ga naar de zaak. En jij? - Ook naar m'n werk.

Bedankt dat je over ze begonnen bent.

Sorry.

Zullen we ze voortaan maar met rust laten? - Ja.

Rachel?

Denk je echt? - Pas maar even.

Nee, ik krijg er een dikke kont in. Sportieve kleding is niks voor mij.

Zullen we het aan Teri geven? - Die is niet altijd sportief gekleed.

Het is meer haar stijl. - Ja? Wat is haar stijl dan?

Amerikaans. Lekker in d'r vel, op d'r gemak met iedereen.

Benen op tafel, iedereen omhelzen.

Dat is mij niet opgevallen. - Wat is je wel opgevallen?

Om te beginnen... Ze zit boordevol energie, ze zegt altijd ja.

Ze vindt alles leuk en grijpt alle kansen aan.

Een beetje een padvindster.

Dat is flauw.

Eigenlijk is ze kwistig. - Wat?

Kwistig. - Komt ze anaal klaar?

Wat klets je nou?

Weet je niet wat 'kwistig' betekent? - Natuurlijk wel.

Ze kost ons een hoop geld.

Met hoeveel zijn we? - Zeven.

Neem dit mee voor Margot. - Je bent flink afgevallen.

Welnee. - Echt wel.

Een beetje, misschien. - Doe niet zo mal.

Wat is er aan de hand? - Niks.

Ja, ja... Je loopt te heupwiegen.

Welnee. - Heb je een minnaar?

Ja, dus.

Nee. - Je reactie is duidelijk.

Hou toch op.

Franck mag het niet horen, hè? - Franck? - Ja?

Volgens m'n zus heb ik een minnaar.

Hoe komt ze erbij?

Je bloosde. Ik zag het wel.

Net een tomaat.

Ik dacht dat de verloren zoon echt de weg kwijt was.

Er was eens een rijke grondbezitter die twee zonen had.

Op een dag vraagt de jongste om zijn deel van de erfenis.

Hij wil op eigen benen staan, gaan reizen.

De vader geeft hem z'n deel. En de jongste zoon vertrekt.

Hij gaat ver weg, naar een ander land.

Daar verkwist hij in een mum van tijd al z'n geld. Hij leeft een losbandig leven.

Losbandig? - Met hoeren.

Toe, Rachel.

Kortom: Als al z'n geld op is...

wordt het land getroffen door een zware hongersnood.

Hij moet dus gaan werken. Hij vindt werk als varkenshoeder.

Al snel beseft hij dat de varkens beter te eten hebben dan hij...

terwijl de dagloners van z'n vader tijdens een hongersnood...

toch minstens brood te eten kregen.

Dus hij besluit terug naar huis te gaan. De reactie van z'n vader is heel bijzonder.

Hij roept z'n knechten en zegt: 'Zoek het mooiste gewaad...

en trek het mijn zoon aan. Slacht het gemeste kalf. We gaan het opeten.'

Ze richten een groots feestmaal aan.

Is dat alles?

Nee. Even later keert de oudste zoon...

na het werk op het veld naar huis.

Als hij de boerderij nadert, hoort hij muziek en gezang. Hij vraagt een knecht wat dat is.

Die zegt: 'Je broer is terug.'

'Om dat te vieren, heeft je vader het gemeste kalf geslacht.'

De oudste wordt woedend en zegt tegen zijn vader: 'Hoezo?'

'Ik heb u altijd gehoorzaamd en keihard...

voor u gewerkt. Nog geen geitje heb ik gekregen.'

'En voor m'n broer, die al uw geld heeft uitgegeven...

slacht u het gemeste kalf.'

De vader kijkt z'n oudste zoon aan en zegt:

'Jongen, jij en ik zijn altijd samen gebleven.'

'Maar vandaag moeten we blij zijn en feestvieren.'

'Want je broer die dood was, leeft weer.'

'Hij was verloren en is teruggevonden.'

Wat een onzin. Hoezo verkwisten?

Omdat hij z'n hele erfdeel over de balk gesmeten heeft.

Verkwisten is dus niet erg positief.

Kwistige mensen handelen onverantwoord.

Daar gaat het niet om. Met die gelijkenis wordt bedoeld dat het iets moois is...

dat iemand die gezondigd heeft, berouw toont.

Flauwekul.

Wees blij. Met een minnaar kom je dus ook in de hemel.

Als ze berouw toont.

Kennen wij de minnaar van Rachel?

Geniet ervan. Als alles op is, moet je terug naar huis.

We beginnen toch geen winkel. - Waarom niet?

De banken.

Een jaartje wachten is beter.

Dus je blijft in de werkplaats? - Voorlopig wel.

Heb jij haar dit gegeven of ik?

Ik.

Het is een amulet. - Een amulet.

Kom je het weekend naar Chaumont?

Nee, ik heb een barbecue. Rachel, je tas.

Rachel, kom jij naar Chaumont?

Ik denk het niet. - Ik heb vorige week het gras al gemaaid.

Kunnen jullie wandelen met Margot.

Ik heb het te druk met m'n boek.

Hebben we een mooi buitenhuis, gaat niemand erheen.

Het weekend daarop of daarna.

Dag, schat.

Dag.

Kijk me aan.

Kijk me aan, zei ik.

Ze slaapt. - Wat heb je voorgelezen?

'Avonturen in de harem.' - Meen je dat? Nee...

Jawel. - Heel fijn.

Leg je haar dan alles uit?

Ja. - Wat betekent 'we zijn erin getuind'?

Erin getrapt. Wist je dat niet? - Nee.

Ik kon je zwarte trui niet vinden.

Die ligt bij de was.

Heb je zin in karamelroomijs? - Is er nog wat?

Een beetje.

Sla me eens. - Wat?

Een klein klapje, zo.

Een klap?

Het deed geen pijn. - Wacht.

Nee, doe maar gewoon.

Mooi, hè?

Daar het kantoor. En daar een zaal voor de groepslessen.

Mooi, dit licht op een parketvloer.

Ik was getroffen door Teri's schoonheid.

En door de verliefde blik van Franck.

Ik vroeg me niet meer af wat Franck in Teri zag...

wel wat hij nog in mij zag.

Ook al zei Vincent dat hij net als Franck op ons allebei verliefd was...

het liet me koud.

Voor het eerst vond ik Franck een man als andere mannen.

Langzaam drong deze simpele vraag zich op:

Kun je van twee mensen tegelijk houden?

En vooral, wil je het accepteren?

Rachel, wat is er? - Is er iets aan de hand?

Is er iets? - Er wordt niet meer samen geslapen.

Wat?

Ik wil niet meer dat we samen slapen. We zijn geen stel.

Jullie niet, Vincent en ik niet.

Samen slapen is niet nodig.

Oké, Rachel. Geen punt.

Vrijen is prima. Maar ik wil nieuwe regels.

We hebben juist nooit regels gehad.

Dat weet ik. - Moet dat per se nu?

Ja. - Is het zo dringend?

Ja.

Zal ik thee zetten?

Ik wil ook dat we elkaars kleren niet meer dragen...

ook al voelt dat fijn.

Ook wil ik niet meer dat Franck je voeten streelt waar ik bij ben...

zoals laatst, Teri.

Duidelijk.

Sorry dat ik jullie wakker gemaakt heb.

Geeft niet. Laten we maar naar huis gaan.

Eerst dat kopje thee van Teri.

M'n autosleutel zit in m'n zak.

Doe de verwarming aan, het is kil.

Rachel komt zo.

Jij ook? - Dank je.

Dank je wel.

We doen allemaal ons best.

Margot, help Tim met z'n tas.

Loop maar met Margot mee. Op de keukentafel ligt geld voor de bioscoop.

Ik klap het bed uit. - Ja.

Jij slaapt hier, in het grote bed.

Zet je tas maar neer. Dit is onze kamer.

Hier kun je je kleren ophangen. Ik heb hangertjes voor je vrijgemaakt.

Stripboeken, leesboeken. En hier heb ik nog iets...

Hierin zitten oude kleren, jurken, tassen.

Als er iets leuks bij zit, mag je het aantrekken of zelfs meenemen.

Maar het ruikt niet fris.

Geef mij die kaart maar, ik leg je de weg wel uit.

Moet je die snoetjes zien.

Hopelijk komt Mathilde d'r motorvriendje niet.

Dat had je gedroomd.

Waarom zeg ik dat? Ik hoop dat hij wel komt.

Als ik haar was, zou ik 'm ook uitnodigen.

Komt het nog goed? - Het is maar een buitje. Teri?

Straks.

Ze zijn lekker vers.

We hebben aalbessen. Hoe heten die in het Engels? Blueberries?

Nee, blueberries zijn bosbessen. Aalbessen heten redcurrants.

Alsjeblieft. Jij ook? - Ik hou er niet van.

Hier twee perenbomen en een appelboom.

Pear tree. - Pear tree?

Apple tree.

En dit is een schattig vijgenboompje.

Fig tree. - Het doet z'n best.

Een... perzikboom. - Een perzikboom?

A peach tree. - A peach tree.

Bijna rijp. Wie weet...

Dat is een pruimenboom. - Plum tree.

Reine-Claudes. - Queen Claude.

En die daar? - Weet ik niet.

Walnoten, toch? - Nee.

Nectarines? - Echt niet.

Zeker? - Klein en hard. Net de ballen van 'n man.

Balls. A ball tree. - Een ballenboom.

Ik wilde het niet zeggen.

Kijk, deze is leuk.

Rachel?

Dank je.

Naar binnen, snel.

Hoor je iets?

Doe maar open.

Wat is dit? - Loop maar door. Of ben je bang?

Kom... - Nee.

Toe nou. - Wat?

Waar ben je bang voor? - Nergens voor. Wat is dit?

Loop maar door.

Nee. Nee, nee, nee...

Dit is maf.

Ik kan vast niet slapen.

Dit is te veel...

Ik heb altijd gedroomd van...

erotische avonturen.

In het meervoud.

Maar dit is anders. Jullie zijn anders.

Je hebt te veel gedronken en geblowd en te veel beertjes gegeten.

Nu niet romantisch gaan doen.

Ja, ik heb te veel geblowd. Ik voel me niet goed.

Je bent beter dan ik.

Jij bent soepel, ik ben stijf.

Jij bent vrolijk, ik ben ernstig.

Jij bent open, ik hou dingen achter.

Jij bent licht, ik weeg een ton.

Ik ben gek van jaloezie.

Ze slapen. - Laat ze maar.

Een aas. Ik betaal, we zien wel.

Twee klaver.

Kleur bekennen. En nog een aas. Shit.

Mam, als er een tsunami is en jij hebt een tak vast...

wie red je dan met je andere arm? Mij of Thelma?

Vlot je spreekbeurt, Thelma?

Kijk, de golf raast door het hotel.

Thelma, hoe zit dat met die moeder en haar kind?

Ze hing in het water, met één hand vast.

Ze kon maar één kind redden.

Ze koos de jongste en hoopte dat de oudste zich zwemmend zou redden.

Zie je wel?

Luister, Thelma. En jij ook, Tim. Jullie moeder is sterk, oké?

Sterker dan andere moeders. Tim, wat voor medaille had ik op m'n 15e?

Zilver. - Juist, de tweede beste van Europa.

Zo zou ik het doen: Ik zou Thelma zo pakken en zeggen:

Hou je vast, Thelma. En Tim zou ik zo pakken...

en heel goed vasthouden.

Dan zou ik nog één hand vrij hebben om jullie te kietelen.

Dat is van mij. - Wat is het?

Gaat je niet aan. - Waarom niet?

Het is mijn dagboek. - Sorry.

Van wie heb je het gekregen?

Je hoeft niet zo angstig te kijken.

Van Rachel.

Tim, naar je kamer.

Wat is dit? Is ie van Rachel?

Heb je haar dagboek gestolen toen je daar logeerde?

Waarom?

Heb je erin gelezen?

Thelma, geef antwoord. Wat heb je gelezen?

Niks. Jullie doen maar.

Licht uit? - Wacht even.

Weet je? Als je zo inslaapt, denk je vast aan Rachel.

Verdomme.

Wat doe je?

Ik ben die olie van Franck zat.

De lakens stinken naar kokosolie.

We hebben om de twee dagen nieuwe lakens nodig. Ik word het zat.

We hebben toch een wasmachine?

Doen jullie het met opzet? - Oké dan.

We stoppen ermee, vanwege de lakens.

Prima.

Waarom ook niet? Rachel zei al dat het niet eeuwig kon doorgaan.

Wanneer zei ze dat?

We praten alleen nog maar over hen.

Ik wil wel eens niet aan hen denken.

Doe dat dan.

Ik mag stoppen wanneer ik wil.

Teri, doe dit niet. Alsjeblieft.

Soms denk ik dat leven voor mij is: samen zijn met Vincent.

Omdat het gevoel heel heftig is.

Omdat mijn fantasieën steeds verder gaan.

Omdat mijn handen klam zijn en mijn ogen wijd open.

Omdat mijn lach uitbundig is.

Omdat zijn lach me doet smelten.

Je hebt inderdaad een mooie lach.

Richt je op de tl-buis?

Uit de weg.

Shit, en ik dacht nog wel dat dit een prachtshot was.

Als je me ontmoet had toen je 20 was...

was je dan verliefd op me geworden?

En had je dan met me verder gewild?

Ik weet het niet.

En had je dan kinderen met me willen hebben?

Voorzichtig.

Wie is dat? - M'n vader. Al de derde poging.

De slager sluit zo. Met wie gaan jullie mee?

Met jullie, boodschappen doen. - Niet met mama en Franck?

Nee.

Boodschappen doen is saai. En jullie? - Wij gaan ook mee.

Laat ze maar. - Oké.

Luister even je voicemail af. Je weet maar nooit.

Geen zin. - Geef maar. Het nummer?

8-8-8.

Willen jullie niet 's mee naar m'n buitenhuis in Chaumont?

Thelma en Tim, Margot vraagt wat. - Vandaag?

Nee, binnenkort een weekend.

Ja, Teri?

Wanneer is het gebeurd?

Gaan jullie er nu heen?

Natuurlijk. - Thelma?

Na de boodschappen zetten we de barbecue klaar.

Vraag je of Franck me straks belt?

Wat is er?

Francks moeder is gevallen in de badkamer.

Ik kom de deur opendoen.

Hij is weer kapot. - Is Aubriaud er?

Nog niet. - Teri, een vriendin.

Jou ken ik niet, denk ik. - Nee, je kent haar niet.

Waarom laat je haar op de badkuip klimmen?

Het lek werd steeds erger.

Ik heb je al drie keer gebeld.

Ze slaapt. Is dat niet gevaarlijk, na een val?

Mama?

Mama...

Dag, meneer. - Ik ben het, Franck. Hoe voel je je?

M'n knie doet pijn, dokter.

Ik ben de dokter niet. Ik ben Franck.

Volgens Aubriaud kan een val het kortetermijngeheugen uitwissen.

Ze ziet me voor de dokter aan. Dat is wat anders.

Je bent gevallen in de badkamer.

Weet je dat niet meer?

Ik heb dorst. - Ze heeft dorst.

Nu weet ik het weer.

Jij belde Franck laatst een paar keer.

Dat zou kunnen.

Ik geloof dat ik kou gevat heb.

Alles goed?

Jij ook thee? - Nee, ik heb weinig tijd.

Heb je je nooit afgevraagd hoe het zou zijn als...

jij Vincent eerder ontmoet had of ik Franck?

Eerlijk zeggen.

Ik weet het niet, nee.

Ik wel.

En?

Dan zouden Thelma en Tim er niet zijn, en Margot ook niet.

Ja...

Thelma durfde het niet terug te geven.

Wees niet boos op haar.

Weet Franck ervan?

Ik heb het gelezen.

Franck, ik wil je spreken. - Ja...

Nu graag.

Wat is er?

Ik ken Vincent van het werk.

Hij zou met Diane de site doornemen.

Maar hij was laat en zij moest weg. Vandaar...

Al snel kwam hij weer langs. Voor mij, niet voor de aanpassingen.

Die had hij elders kunnen invoeren.

We zijn toen in een café wat gaan drinken.

Hij vroeg of hij me mocht kussen. Ik zei: ja.

Twee dagen later zagen we elkaar weer.

In een hotel hebben we met elkaar gevreeën. Het is één keer gebeurd.

Waarom? - Waarom wat?

Waarom maar één keer? - Ik wilde niet doorgaan.

Geen zin meer?

Ik kon niet tegen jou liegen.

Ik heb een excuusbrief geschreven.

Shit, ik heb geen zin in ze. Heb jij ze gebeld?

Koffie erbij? - Graag.

Dank je. - Teri?

Kijk me niet aan. Anders kan ik het niet.

Vincent, kijk naar buiten.

Omdat niemand het durft te zeggen, zal ik zeggen wat iedereen wil zeggen.

Het is definitief afgelopen.

Rachel, zo raak je je schuldgevoel niet kwijt.

Ik ga het kleed met Teri's bloed weggooien.

Ooit zal je tekst en uitleg moeten geven.

Prima.

Ja, ik had al eerder met Vincent geslapen.

Wij hebben het één keer vaker gedaan. Geen groot verschil.

Toch wel.

Laten we het niet kapotmaken.

Te laat. - Hou op, Franck.

Jij ziet Teri ook stiekem.

Nu wordt het hatelijk.

Vincent, was de eerste afspraak met z'n vieren serieus bedoeld?

Ja... - Welnee.

Waar slaat dit op? - Weet je het niet?

Vincent hoopte dat wij verliefd zouden worden. Dan konden zij doorgaan.

Dat was een grapje. - Of intuïtie.

Klets toch niet. Teri, kijk me aan.

Vincent zei dat voor de grap.

Het feit dat Vincent en ik het al gedaan hadden, staat los van ons vieren.

En dat Diane toen niet kon komen eten...

was dat in scène gezet? - Welnee.

Gaan we nu alles bezoedelen omdat het afgelopen is?

Weet ik veel. Stoppen we ermee?

Sinds wanneer bepaal jij wanneer iets begint of afgelopen is?

Rachel wil stoppen.

Nee, zij wil alleen geen uitleg geven.

Ik wil helemaal stoppen.

Waarom?

Voor het eerst in m'n leven ben ik kapot.

Je bent gewoon verkouden. Dat is alles.

Vroeger was ik nooit moe. Maar nu wil ik jullie uit m'n leven hebben.

Wij gaan naar huis. We zien elkaar niet meer.

Vincent, kom.

Vincent, alsjeblieft.

Vincent.

In m'n eentje kan ik het niet.

Vincent, alsjeblieft.

Kijk niet zo naar hem.

Vincent... Het heeft lang genoeg geduurd.

Gaan jullie volgend jaar zonder ons op vakantie?

Dezelfde avond nog belde ik Rachel.

Voor ik een woord kon zeggen, begon ik te huilen.

Ook Rachel moest huilen.

Ik weet niet of ik het kan.

Ik zei dat ik niet kon wennen aan de idee dat ik ze niet meer zou zien.

Geen van hen.

Mag ik je af en toe bellen?

Gewoon even bellen of schrijven?

Ik zei: Met jullie zijn wij beter af.

De idee dat we elkaar niet meer zouden zien...

beangstigde Rachel ook. Ze wilde dood, zei ze.

Ik ken m'n grenzen heus wel.

We zagen elkaar niet meer.

Franck en ik zagen onze oude vrienden weer vaker.

Op een dag vroeg Romain, die van zulke spelletjes houdt...

wat de mooiste ervaring van ons leven was.

We antwoordden om beurten.

Noémie zei: het eerste lachje van m'n dochter.

Diane: een Egyptische diadeem in het Louvre.

Nora: een schilderij van Jeroen Bosch.

In de tussentijd keken Franck en ik elkaar aan.

Op zijn beurt zei Franck vlug: de baai van Hong Kong.

Ik zei: de geboorte van Margot.

Ik wist zeker dat Franck loog. Zelf had ik ook gelogen.

De geboorte van Margot kwam op de tweede plaats.

Een paar weken later overleed mijn vader plotseling.

Tijdens het regelen van de begrafenis voelde ik een soort blijheid.

Ik hoopte dat Teri en Vincent zouden komen.

Maar nee.

Op de dag van de begrafenis voelde ik me overmand door heimwee.

Niet zozeer naar m'n jeugd.

Het was heimwee naar recenter tijden.

Heimwee die blijvend was.

Heimwee naar die roes en dat gevoel van onoverwinnelijkheid...

die ik ervaren had in die tijd met Franck, Vincent en Teri.

Niet de trap afrennen, Tim.

Sync: Goffini