Original subtitles

Hetfied en Urich over het Back Album. Met demo van Enter Sandman

Lars en ik

hebben veel meegemaakt samen.

We zijn in feite samen opgegroeid. We zijn net famiie van elkaar.

k had in m'n jeugd vee problemen thuis.

k koos in die tijd voor de muziek. Dat werd eigenlijk m'n beste vriend.

Die iet me nooit in de steek. Dus besoot ik dat ik maar moest spelen.

Het heeft me door moeiijke tijden heen geholpen.

n de tijd dat ik Lars leerde kennen

zat hij ook in 'n moeiijke periode. Ale bandleden hebben wel zo'n verleden.

Gescheiden of overeden ouders.

Lars en ik hebben veel meegemaakt samen.

We hebben vee respect voor elkaar.

k ken 'm a bijna de helft van m'n leven. Zo'n 19 jaar.

k kan z'n gedachten soms bijna ezen.

We gaan we voorzichtig met elkaar om.

Er zijn wel momenten geweest dat we ekaar flink de waarheid wilden zeggen:

''Waar ben je verdomme mee bezig?''

Maar dat zijn gewoon fases. Je wordt volwassener.

Je groeit, je verbreedt je horizon.

We zijn eigenijk net broers. Je haat elkaar en je houdt van ekaar.

Uit die spanningen ontstaat 'n bepaalde energie die ook goede kanten heeft.

En je hebt dat in wezen bij elk project.

Je hebt inmiddes vast we gemerkt dat James en ik...

totaa verschilende mensen zijn, met 'n hee andere achtergrond.

Maar uiteindelijk komen we er samen atijd we uit.

Al kost dat af en toe heel vee moeite.

Soms kunnen we elkaar tijdens het schrijfproces we de nek omdraaien.

Maar dat leidt af en toe tot gewedige idee�n.

Puur en aleen door die wrijving.

Maar...

naarmate we wat ouder worden...

merk je we dat de discussies wat minder bot worden.

Het gaat niet meer echt zo...

n die tijd was het nog:

''Va dood.'' ''Va zef dood.''

Tegenwoordig gaat het er meer om...

dat 't nummer of 't project gewoon goed wordt.

We zijn inmiddels 'n beetje... Het bijft 'n rotwoord, maar goed...

volwassener.

Het schrijfproces vat niet altijd mee.

Als 't niet wi ukken, ga je ekaar de schud zitten geven.

Maar...

Soms is het echt moeiijk om een stapje terug te doen en wat te ontspannen.

Maar we doen dit al zo ang.

Het is euk om samen nieuwe dingen uit te proberen.

We weten inmiddes we wat we doen.

Er is wel ruimte om te experimenteren as je al 20 jaar samenwerkt.

We hadden een paar optredens gedaan

in Europa, in mei 1990.

Gewoon omdat we er zin in hadden.

We hadden a 9 maanden niet gespeeld sinds het einde van de Justice-tournee.

Maar goed...

Het laatste optreden was in Gasgow.

edereen wide even een paar weken z'n eigen gang gaan.

Daarna zouden we ekaar weer thuis in San Francisco ontmoeten

om over een vijfde paat te praten.

Aan het einde van de avond

gaf James me een bandje

met z'n idee�n.

Z'n sterkste idee�n van dat moment.

Op tournee speen we nieuwe riffs in op 'n bandje.

Dan hoor je soms 'n halfuur lang hetzelfde loopje.

Nee, wacht. Zo moet ie.

Je blijft 't maar speen. Uiteindelijk weet je 't we.

Vooral Kirk blijft oeverloos doorgaan.

Dan moeten we 'm hepen om het wat in te korten.

Vervolgens pikken Lars en ik er samen de goede idee�n uit.

k had in die tijd een studio gebouwd.

Studio in de ruime zin van 't woord.

Nou ja, een ruimte bij mij in Berkeley.

We konden er prima aan nummers werken.

We vinden 't wel leuk om muziek te maken in vage ruimtes.

Het was eigenlijk gewoon een kamer...

met vee tapijten, een drumste, gitaren en wat opname-apparatuur.

We konden bij mij in Berkeey in elk geva werken.

James kwam op een dag angs, en toen zijn we eigenijk begonnen.

We gaan bij ekaar zitten en experimenteren wat met de riffs.

Zo werken we in principe a vanaf het begin.

We hebben ook we eens andere werkwijzen geprobeerd.

Je kijkt of 't ook anders kan. Maar zo ontstaan de meeste nummers.

Het gaat eigenijk atijd vanzef. We doen er niet a te moeilijk over.

Hij komt gewoon langs en we gaan ervoor zitten.

Je praat bij, drinkt wat bier.

En dan uisteren we...

We uisteren naar de idee�n die we na de vorige keer hebben opgenomen.

De eerste stap is gewoon dat je naar ale idee�n gaat luisteren.

Dat hebben we 'n paar dagen gedaan. k kende zijn materiaa inmiddes a.

Toen uisterden we naar Kirk's idee�n en wat dingen van Jason.

Volgens mij was Enter Sandman

het eerste nummer waar we samen aan gewerkt hebben

toen we na Justic aan het Back Album begonnen.

Dat was bij Lars thuis in Berkeley.

k woonde toen in Marin County.

k reed bijna elke dag op en neer naar Lars.

k heb er fink wat boetes voor te sne rijden aan overgehouden.

Het was een haf uur rijden.

Bij het schrijven van het Black Abum is m'n rijbewijs 'n paar keer afgepakt.

Vijf boetes in twee weken of zo.

Het huis van Lars stond op een heuvel.

De trap naar boven had 104 treden, geloof ik.

Dus ik had we een goede conditie tijdens het schrijven.

Enter Sandman kwam voort uit een riff van Kirk.

Hij stond op z'n bandje met riffs.

We vonden 't meteen 'n sterk nummer. Het was wel een goede keuze, denk ik.

De riff van Enter Sandman was 't eerste waaraan we gewerkt hebben.

Toen we 't nummer schreven....

Als je er goed naar uistert...

Het intro, de brug en het refrein

zijn in wezen alemaa van de riff afgeleid.

Het hele nummer bestaat eigenijk uit die riff.

We vonden 't geweldig dat we zo'n eenvoudig iedje hadden.

Sommige nummers ontstaan bijna vanzelf.

Bij andere moet je de boe forceren en er eindeloos aan schaven.

Bij sommige ukt 't nooit Die worden meteen geschrapt.

Het heeft geen zin om middematige nummers achter de hand te houden.

Dat heeft geen zin. Ale nummers moeten goed zijn.

Je moet ze 1 10%/% aandacht geven, en elk nummer moet staan.

Riffs die niet werkten, werden afgedankt.

Je hoort het ook meteen zodra je ermee gaat jammen.

Maar bij Sandman ging 't heel sne.

Het was het eerste nummer dat we schreven

en we hadden de muziek a heel sne af

maar het heeft nog hee ang geduurd voor er een zanglijn bij kwam.

Onze werkwijze is atijd geweest

dat James en ik 'n nummer schrijven, maar dan aleen de muziek.

Dan gaat hij vervogens stukje bij beetje...

de melodie en de frasering van de zang uitzoeken.

De teksten kwamen altijd op 't aatst. Vaak vijf minuten voor hij ze inzong.

Ales draaide om de melodie�n.

Bij Enter Sandman...

Het had toen zelfs nog geen titel. Het heette gewoon 'Song 1' of zo.

We konden geen zangijn verzinnen. Dus ieten we 't maar zo.

Maar het werd uiteindelijk toch de basis,

een soort ijkpunt voor de hele plaat.

Welke nummers hebben julie me laten horen in Vancouver?

Sandman, geloof ik. Volgens mij ieten we je dit bandje met 7 nummers horen.

Jij hebt de gitaarsoo's ingespeed. En de bas.

Dit zijn aleen James en ik.

Daar gaan we.

-Toen hadden we a 'n heke aan bas. -Klopt.

Lekker.

Welke versterker was dat ook al weer?

Volgens mij de MklV.

Goede productie.

Toen zat dat accent er nog niet in. Dat was jouw idee.

O ja?

Dat kwam er bij de voorbereiding in.

Het draait toch om de muziek.

Toen julie me dit ieten horen, zat er nog geen zang bij.

-Wel bij de andere nummers. -Welke nummers?

De andere. Luister straks maar.

Bij dit nummer zat namelijk heel lang geen tekst.

Het heeft niet eens een tite.

Bij ale andere nummers staat een tite.

De solo.

Ben jij dat?

Een trill.

Wat za ik nou eens doen?

Goed, nu weten we 't wel.

Het opnemen van de drums

Het opnemen van de drums

Na tien jaar en 45.000 wodka-tonics

weet ik niet ale detais meer.

Maar er staat me wel bij dat het een hele creatieve periode was.

We zaten de hee tijd met alerlei idee�n te spelen.

Maar ik heb ook een hoop rotherinneringen

aan het opnemen van de drums. Het was echt een hee...

nmiddels heb ik denk ik we een stuk meer zelfvertrouwen.

Maar in die tijd

lag ik noga met mezelf overhoop.

k kwam aleen naar de studio as ik daar zin in had.

Als ik er kaar voor was.

Zo van: Nu ga ik eten. Nu ga ik dit doen. lk voe 't nog niet.

En dan opeens: Jongens, ik ben er klaar voor. Schiet op.

Dat soort gedrag, dus.

Er hing echt een gespannen sfeer.

Bij Enter Sandman hadden we uiteindelijk...

Het lijkt meer dan het is.

k denk dat we ongeveer 50 takes hebben van begin tot eind.

Takes van de drumpartij.

Lars wide de nummers niet in een keer inspeen van begin tot eind.

Dus we namen eerst een couplet op, dan een refrein.

Toen detills,en vervogens werd ales aan elkaar geplakt.

Als je zo'n intense drumpartij van begin tot eind wil opnemen in een take,

zal er echt een wonder moeten gebeuren.

Dus we kozen uiteindelijk voor knip- en pakwerk.

Je haalt uit meerdere takes de beste stukjes en zet ze aan ekaar.

Als het goed is heb je dan uiteindelijk een gewedige opname waar ales in zit.

Het juiste gevoe,

genoeg pit

en het juiste geluid.

Lars heeft een ongeloofijk harde aansag,

en hij speede zo intens bij het opnemen...

dat we meesta a na 3, 4 of 5 takes...

de drumvelen moesten vernieuwen omdat ze kapot waren.

Als ik het moet samenvatten...

Je probeert in wezen

om je gedachten uit te schakeen bij het speen.

Je moet het eigenlijk puur fysiek beleven, niet in je hoofd.

Je staat bij 't opnemen soms onder druk door de studiokosten.

De kok tikt door. Je wit geen fouten maken, de anderen niet teeurstelen.

We wilden dat soort bijzaken uitschakelen.

Het ging er aleen om dat we bijzondere muzikae momenten vastegden.

Zonder er verder bij na te hoeven denken.

Dat was eigenlijk ons enige doel bij het opnemen van de drumpartijen.

We ieten de band gewoon open.

Na afoop van de opnamen

hebben we ongeveer een maand lang

naar de banden zitten uisteren en de beste stukken aan ekaar gezet.

Lars, James en Bob hebben ales afgeuisterd. Was jij daar ook bij?

Nee, aleen Lars en Bob.

Dat duurde 'n dag of zo. Ze maakten aantekeningen.

k maakte van ale osse stukken eenmaster-drumtrack.

Het was erg vee werk om ale geuiden goed op ekaar af te stemmen.

Maar het is erg goed geukt. Wij hadden nog nooit op die manier gewerkt.

Uiteindelijk klonk de partij ekker os en intens.

Er zat een gevoel in dat we nog nooit op band hadden gekregen.

We hadden nooit durven dromen

dat we zo ongeremd een partij met zoveel live-gevoe...

konden vastleggen in een studio.

En zo is ie geworden.

Die drumtrack was zo goed dat we 'm maar op ale nummers hebben gebruikt.

We hebben er nog negen partijen uit weten te slepen.

We hebben de grote ovale kamer hier goed benut.

Er zat oorspronkeijk alemaal zachte bekeding op die muur daar.

Er hingen ook alerei demppaten aan 't plafond die we moesten weghalen.

Maar het konk nog steeds te droog, dus is 't personee spaanpaten gaan kopen.

Die hebben we met schelak geverfd en op ale zachte vlakken opgehangen.

Zo'n beetje langs de hee wand.

Toen hadden we 'n gewedige akoestiek.

Daarna hebben we alerlei microfoons op verschilende pekken neergezet.

k weet niet meer hoevee 't er waren. k geoof 40 of 50 voor 't drumstel.

We wilden de hele kamer meepakken. Dat deden we ook bij de gitaren.

Meerdere microfoons om 't hee geluidsspectrum te krijgen.

Heder, laag, veraf, dichtbij.

Uiteindelijk

hadden we zo'n 20 of 21 sporen met drums.

En dat konk ongeveer zo.

Hoevee slaves hadden we uiteindelijk?

k weet 't niet precies bij dit nummer. Vier, denk ik.

Er was 'n aparte slave voor de gitaren.

Eentje voor de soo, eentje voor de bas en nog een voor de zang.

Meestal hadden we er 2 a 3 per nummer.

De manier waarop Lars drumt, stond eerst erg ver van m'n bed.

Maar met de tijd

heb ik z'n spe absoluut leren waarderen.

k zou 'm eigenijk wilen vergelijken...

Je vroeg me of hij naar James uistert op z'n kopteefoon.

k zat naar een andere afevering uit julie serie te kijken.

Over Wo's Nxt van The Who.

Dat ging over Keith Moon.

k vind eigenijk dat Lars op een bepaade manier erg op Keith Moon lijkt

en de andere grote drummers

zoas John Bonham of Ginger Baker.

Hij speet niet zomaar van A naar B.

Hij speet osjes. Lars voet echt mee met de muziek.

De meeste drummers hebben een soort trucendoos waar ze uit putten.

Daar is op zich niets mis mee.

Maar ik ben Lars z'n spel echt steeds meer gaan waarderen.

Hij heeft 'n originee stij, en hij gaat echt mee in de muziek.

Daar hoor je wat ik bedoel. Dat was ons tot dan toe nog nooit gelukt...

De drums zo samen met de gitaren, de muziek.

Weet je wat ik zo raar vind?

Als je dan die demo-versie van vijf maanden daarvoor hoort

kinkt het alsof er jaren tussen iggen en niet een paar maanden.

Snap je wat ik bedoel? lk vind 't spel op die demo echt waardeoos.

Gewoon 'n kwestie van 't juiste tempo. Zodra we 't trager deden, was 't goed.

Dat bedoe ik.

n principe was de muziek er altijd al, bij ek nummer.

Op die demo's die julie me lieten horen

stond in feite ales. Maar we hebben 't met 'n andere aanpak opgenomen.

Daardoor kreeg de paat uiteindelijk ook zovee even.

Zovee gevoel. Een ziel.

Die roffe met de gitaar en de snare was gewedig.

Mensen drummen altijd mee met dat stukje.

Het was echt een gigantische hit.

Kirk Hammetts Gitaarsolo Werr l May Roam

Kirk Hammetts Gitaarsolo Werr l May Roam

De gitaarsolo in Werr l May Roam. Eerst krijg je dat begin...

Die intro heb ik van Hendrix gejat.

k wou net zeggen. Puur Hendrix.

Dat heb ik altijd al wilen verkappen.

Maar ik hied m'n mond. Je staat toch liever niet bekend om je jatwerk.

Maar elke gitarist steet weleens 'n solo of 'n oopje.

k zocht gewoon een goede binnenkomer voor de soo.

Mooi, zoals die noten doorklinken. Dat rauwe geluid blijft doorgaan.

Klinkt gaaf.

Mooi.

Het nummer heeft 'n oosterse sfeer. Dat hoor je terug in 't thema en de sitars.

Daarom leek die phrygisch-dominante toonadder me wel leuk.

Die heeft iets oosters, wat je dus terughoort in de nootkeuze.

Het paste er goed bij.

Het idee was om alerlei aziatische kanken in een nummer te verwerken.

Dat is wel goed geukt.

De tweede gitaarsoo aan het einde

was van begin tot eind ge'improviseerd.

Die kwam er gewoon zo uit, zonder dat ik erbij nadacht.

We hebben maar 't 4 of 5 keer geprobeerd.

Wat je hoort op de paat is eigenlijk een ange improvisatie.

Dat was wel een van m'n leukere werkdagen.

Het kwam niet bij me op dat er 'n soo in zat, tot Bob me dat stuk iet horen.

Er zat ook geen solo in.

Daar was niemand opgekomen.

Totdat hij besloot dat er 'n soo op 't einde moest.

Hij zei:

''Je moet beginnen met lange noten, net als bij die vorige soo

en dan bouw je 't angzaam op.''

Je gaat mee met de zang. Waar hij zingt hou je in, als hij sti is ga je loos.

-Een soort diaoog. -Het gaat naar 'n cimax.

Hij gaat tot hier.

Hier begint de fade-out.

-Niemand gebruikt nog fade-outs. -Te gek. Vraag en antwoord.

Geweldige dynamiek.

Dit stuk hoor je niet meer op de paat.

Te gek.

-Dat ene wah-wah-stukje was gaaf. -Dat heb ik al een tijd niet gehoord.

Al tien jaar niet. Coo.

Jason Newsted over My Friend Ot Misry

Jason Newsted over My Friend Ot Misry

Mijn belangrijkste bijdrage aan het Black Abum is My Friend Ot Misry.

Het tweede nummer dat ik schreef voor Metalica

op de tweede plaat waarop ik meespeel

na vijf jaar bij de band.

Zo was het oorspronkeijk... k spee nu de alereerste versie...

zoas die op de demo stond die ik thuis opnam.

Niet de versie op de paat, maar zoals ik 't aan hen iet horen.

Ongeveer zoiets. My Friend Ot Misry.

k hoopte dat dit het instrumentale nummer zou worden.

k dacht dat we ook bij deze paat 'n instrumentaal nummer gingen doen.

Maar zo is het niet gelopen.

k heb 't in m'n eentje geschreven met m'n oude viersporenrecorder.

Toen we bandjes maakten, probeerden we zovee mogelijk muziek te uisteren.

Van bands uit alerei genres.

Dat liet je dan alemaa op je inwerken.

En dan keek je wat eruit kwam.

Op die manier wordt 't wat kleurrijker.

Dat was het idee, destijds.

k was toen nog niet zo'n geoefende uisteraar als ik nu ben.

k was 'n stuk minder bekend met andere genres.

Maar ik luisterde we naar sou, funk, dat soort dingen,

naast Back Sabbath en Hendrix, om idee�n op te doen voor de paat.

Het is altijd goed om terug te gaan naar de muziek waar je mee opgroeide.

Dan veries je de wortels van je spel niet uit het oog.

Die invloeden kun je dan vervolgens besprenkelen met nieuwe dingen.

Dat kan triphop zijn, of zelfs hiphop.

Gewoon de muziek van de huidige generatie. Jonge muzikanten.

Dat is altijd goed. Voor elke muzikant.

En zo werken we vandaag de dag nog.

Cool.

Bob Rock in de Woestijn

Bob Rock in de Woestijn

Toen ik besoot om Metalica te produceren

kwam ik opeens voor een keuze te staan.

k had met Bon Jovi gewerkt, en ik was bevriend met Richie Sambora.

Hij vroeg me of ik z'n solo-epee wide produceren.

Toen moest ik dus kiezen. Hep ik m'n vriend of doe ik die band?

k ben toen op vakantie gegaan

met m'n gezin. We reden door de woestijn

in de buurt van de Grand Canyon.

Toen zagen we ergens angs de weg een indiaan.

Hij zat daar aan 'n totaa veraten weg, en hij had 'n Metalica T-shirt aan.

k zei: Mijn God, dat moet een teken zijn.

Even ater stopte ik om te tanken.

Toen ik afrekende, hoorde ik Metalica op de radio.

Ze werden in die tijd nooit gedraaid. Toen wist ik 't.

k zei: Het spijt me, Richie. lk moet dit doen.

De mix, de mastertapes en het einde van het verhaal

De mix, de mastertapes en het einde van het verhaal

Het mixen was nogal lastig

omdat we moesten beginnen met de eerste single. Enter Sandman,dus.

Het ging er op dat moment om

dat we 't juiste geluid vonden voor het Back Album.

Uit het eerste nummer dat je uitbrengt

moet duidelijk blijken welke richting de band is ingeslagen.

We zijn zo'n tien dagen bezig geweest.

Je moet onderzoeken wat het beste kinkt.

We moesten ons ori�nteren.

Vanaf het moment dat we min of meer tevreden waren...

We waren erg gelukkig met 't eindresultaat van Sandman.

Toen moesten we ale andere nummers daarop gaan afstemmen.

Maar 't zijn ange nummers.

Dus we hebben er uiteindeijk erg veel werk aan gehad.

We kwamen tegen 't einde dan ook in tijdnood.

Toen moesten we een paar nummers snel afmixen.

k geoof dat we Holir Than Tou

in ongeveer 4 of 5 uur hebben gedaan.

Het werd proppen, uiteindelijk.

4 of 5 uur voor Holir Than Tou, 10 dagen voor Sandman. Zo ging dat.

De reease-datum werd zes maanden van tevoren vastgested.

Toen zijn we dus gaan rekenen:

Om de paat dan uit te kunnen brengen moet hij op die dag gemasterd zijn.

Dan moeten we op die dag klaar zijn.

Dan moet 't mixen op die dag beginnen.

Dan moet James tijdens het mixen 'n ander nummer inzingen.

Om tijd te besparen hadden we uiteindeijk twee mixruimtes.

Het inzingen van die aatste nummers vie me noga zwaar.

We stonden tegen het einde echt onder tijdsdruk.

Het moest gewoon af. Ales was kaar, behalve de plaat zelf.

Dus...

k moest m'n stem sne weer goed krijgen. We zaten bij A&M Studios

tegeijkertijd te mixen, gitaar-overdubs in te spelen, en zangpartijen te doen.

We hadden de hee studio afgehuurd. We waren in 4 ruimtes bezig.

k weet nog dat ik Holir Than Tou moest inzingen.

M'n stem was nog niet helemaal terug.

k was bang dat ik 't weer zou forceren. k heb nog veel moeten zingen toen.

Terwijl we de plaat afmaakten, fimden we ook de clip van Enter Sandman,

we moesten vee interviews geven, de ilustraties uitzoeken en zo.

Het was absouut een grote chaos

tijdens die aatste maand.

Maar in zo'n chaotische situatie komen je instincten wel boven.

Als je probeert...

Een situatie waarbij je niet de uxe van onbeperkte tijd hebt

is soms juist goed.

Je wordt gedwongen om op je intu'itie te vertrouwen en sneler te denken.

Er waren vee verhitte discussies. Vooral wat betreft 't mixen.

Je wilt de drums vooraan in de mix. De zang ook. edereen wi op de voorgrond.

Maar iemand za genoegen moeten nemen met een plek achterin de bus.

Er moet iemand zijn die op de brandstof et, zorgt dat 't oopt.

Anders komt er geen diepte in. emand moet naar de achtergrond.

We moesten dus veel uitproberen en veel mixen maken

om ons te ori�nteren.

We stonden op, deden een fotosessie

luisterden naar een nieuwe mix,

deden om beurten een interview en uisterden weer naar een mix.

Dan ging James twee uurtjes zingen

terwij ik interviews inpande of idee�n voor video's besprak.

En dan ging ik weer eens naar een mix uisteren. Zo ging dat.

We maakten dagen van 16 uur.

Daarna zat er maar een ding op: naar de beroemde Rainbow Bar & Gril,

om je zorgen een beetje weg te drinken.

We eefden echt in een soort waas. Op vee gebieden.

k bedoel, we waren toen 26.

Guns 'N' Roses waren verderop aan 't opnemen.

Die ui van Skid Row waren in de buurt.

Er hing echt een ongeloofijke sfeer in de stad.

Al die bands werkten hier tegeijkertijd aan hun paten.

Er waren vee uitspattingen, op elk denkbaar niveau.

Het was 'n wilde tijd. We waren totaal losgeslagen.

Dat was ook het leuke van uitgaan met Guns 'N' Roses:

edereen trapte rotzooi, maar in hun geval haade het de krant.

Dat was geweldig, want wij hadden geen wide reputatie,

maar we waren net zo erg as ale anderen.

Aleen belden wij de vogende ochtend niet naar onze p.r.-mensen.

Dat moesten anderen maar doen.

Dus onze namen bleven over het algemeen wel uit de krant.

Maar we deden in die periode dingen...

Echt een rare tijd. Het was erg leuk.

Toen hebben we ales afgemixt, zowe digitaa, op DAT, as anaoog.

We hebben het ook naar een ander tormat gemixt.

Het zogenaamde DASH-format.

Dat lijkt veel op die Sony mutitracks.

n die tijd kon je nog niet zo makkeijk synchroniseren als je digitaal werkte.

We hadden nog geen sync-retrencs.

Toen kwamen we in New York aan. We hadden dagenang niet gesapen.

We hadden een jaar lang zitten werken.

Randy en ik zagen heemaa grauw.

We gingen in alerij naar 't viegved. k ging 'n dag eerder, geloof ik.

Zij moesten nog 'n nummer mixen.

En nog 'n remix doen.

Toen gingen ze snel naar 't vliegveld, ze hadden niet gesapen.

Toen we de band aanzetten, beken er kikken op de mastertape te staan.

We konden aleen maar 'mijn God' uitbrengen.

En we hadden de plaat ook a samengested.

We konden 't gewoon niet geoven. k dacht echt dat ik doodging.

Toen hebben we sne de DAT-banden erbij gepakt.

Daar stond geen geklik op.

Toen moesten we dus...

We hebben de hee paat opnieuwgsquencd

in een studio ergens in de East Side van Manhattan

waar ze de juiste apparatuur hadden

om de plaat mee samen te stelen.

Wij deden demastering, George stede ales opnieuw samen.

We stuurden de band per koerier naar George.

Hij heeft 'm gemasterd en die avond nog verstuurd.

Het ging alemaa has over kop.

We waren om twee uur 's nachts klaar.

Het stomste was nog dat we na a dat werk niet eens 'n bar konden vinden.

Uiteindelijk vonden we er toch nog een.

k za nooit vergeten hoe we daar zaten. De bar heette Nel's, in Manhattan.

We waren met z'n vieren. Lars, James, Randy en ik, helemaal kapot.

We zaten daar as enigen om drie uur 's nachts wat te drinken.

''Nou, we zijn kaar.''

Dat vergeet ik nooit.

Het was echt de grootste anticimax aler tijden.

Maar we waren wel even flink geschrokken.

Maar het leuke was dat George Marino, die de mastering deed...

Toen we daar aankwamen, merkten we aan de reacties

van George en ale anderen die de plaat hadden gehoord,

dat 't geluid echt bijzonder was geworden.

k hoor van 'm dat het Black Abum nog steeds een ijkpunt is.

Daar zijn we we trots op. Mensen verwijzen ernaar:

''We wilen dat onze paat net zo groots kinkt as 't Back Album.'' Dat is euk.

Te God That Faild...

gaat erover dat ik als kind 'n bepaade religie kreeg opgedrongen.

M'n ouders hebben me opgevoed as 'Christian Scientist'.

Dat houdt bijvoorbeeld in dat je niet gelooft in artsen.

Er zitten zeker ook goede kanten aan, maar dat zie je als kind niet.

Je moet een stuk ouder zijn om zo'n reigie te kunnen begrijpen.

Dan weet je inmiddes wat 'n arts doet.

Ze geoven dat je aleen geneest door geesteskracht.

k heb me door die religieuze opvoeding erg vervreemd gevoed as kind.

k mocht bijvoorbeeld niet naar bioogieles.

Als je op de basisschool zit, wi je gewoon met je vriendjes optrekken.

k moest de kas uit bij bioogie. k mocht niks weten over 't ichaam.

Dat was toch maar een huls voor je zie.

Je hoeft dat niet te weten, want je gaat toch niet naar de dokter.

God za ales wel genezen.

Dus ik moest dan atijd de klas uit.

De andere kinderen vroegen me waarom ik altijd weg moest.

Dan moest ik die hele religie aan ze gaan uitleggen.

Als je zeven bent, heb je echt geen zin om dat steeds uit te leggen.

k hoefde voor het footbal-team geen ichameijke tests te ondergaan.

k had geen...

k voelde me echt asof ik niet op deze aarde thuishoorde.

Het kinkt misschien raar, maar zo voede het echt.

BijTe God That Faild ging ik terug...

naar dat gevoel van vervreemding

en de uitwerking die 't gehad heeft.

Sommige mensen vonden die titel we een beetje te zwaar.

''Metalica doet 'n aanval op religie'', dat soort reacties.

Het zijn gewoon mijn gedachten over m'n eigen jeugd.

Dat kan niemand me afnemen. Het is een vorm van therapie voor me.