Original subtitles

Ik zou het nog vergeten,

geen cola vragen. Daar krijg je kanker van, zegt hij.

Is hij normaal? Uiterlijk, bedoel ik. - Uiterlijk, ja.

Heeft hij zich pijn gedaan?

Ik denk het niet.

Hij is gek. - Gestoord, ja.

Hallo.

Ik heb je al gezien. - Vast wel.

Iets drinken? - Water, als je er hebt.

Ga zitten. - Nee, hoeft niet.

Hier. - Dank je.

Verdomme. Je had niet na mij mogen drinken.

Nu ben je besmet. Je hebt kanker.

Over 'n maand heb je een tumor. Sorry.

Jacob, het is 'n grapje. - Klootzak!

Zo maak je nooit vrienden. Je bent hopeloos.

Kan me geen zak schelen.

Als je niet ziek was, sloeg ik je. - Val dood!

Ik wil water, en ik pak 't zelf.

Zin in 'n videogame?

Je kunt echt stom zijn.

Waarom deed je dat nou? - Ik zal me excuseren.

Stomkop. Kom er nu af.

Wat doe je? - Kom mee.

Kom, schatje. - Verdomme!

Kom, schatje.

Tackle!

Wat is dat raar ding? - Laat me los!

Hoe is de pijn? - Aanwezig.

We blijven dus pijnstillers nemen. - En Maxilase 3000?

Die ook.

Ik ruik de brandlucht nog steeds.

Dat blijft nog even zo. U moet goed rusten.

Sorry voor het storen, maar het is Romain.

Hij belde al drie keer. Is er iets? - Niet echt, maar...

Zeg dat ik terugbel. - Hij is in uw spreekkamer.

In mijn spreekkamer? - Ja.

Wat is er aan de hand? - Problemen.

Wat is dat?

Waar heb ik mijn bril gelaten?

Schrijf over een fantasiepersonage: ridder, jonkvrouw, dwerg, tovenaar.

Naam, eigenschappen, motivering, verhaal, leeftijd, uiterlijk.

Vijftien spelfouten. "Leeftijd" is T-I-J-D.

Chloé, wanneer is mijn volgende afspraak?

Vraag ze tien minuten te wachten.

Wat interesseert je?

Niet de dwerg, niet de ridder, niet de tovenaar.

De jonkvrouw dus. - Ja, en dan nog...

Ik moest naar school om me niet te vervelen en nu krijg ik stom werk.

Niet zeuren, we hebben maar tien minuten.

Het is kut. Ik zou liever weten of ze geen remedie vinden.

Wat doen die dokters toch?

Onderzoek, Romain. Terwijl jij aan de jonkvrouw denkt.

De verzonnen jonkvrouw, blond, brunette? - Brunette.

Brunette. Wat een verrassing.

Psychologisch profiel?

Als je verliefd op haar zou worden? - Eh, cool.

Cool.

Zoals ik, maar dan een meisje.

Cool, dus.

Goed gedaan, geweldig!

Tot ziens.

Kun je gaan zitten?

Geweldig. Geef haar een applaus.

Onze volgende kandidaat is arts.

Een professor in de geneeskunde.

Goedenavond, meneer.

Komt u maar. Goedenavond.

Goedenavond. - Hoe heet u?

David Assollant. - En u bent?

Ik ben chirurg. - Zal ik u dan professor noemen?

Nee, David is prima.

David, vanavond bent u hier voor een vereniging.

Ja, om een speleologie-uitstap te financieren.

Voor kinderen met XP.

XP. Kunt u dat kort uitleggen? - Heel kort.

Het is een zeldzame genetische ziekte die wordt veroorzaakt een slecht herstel

van het DNA bij UV-straling.

Prachtig. Applaus voor David!

Bent u klaar voor de 50000 dominostenen?

Ja. 47500, om precies te zijn.

47500. Begint u maar, David. Een daverend applaus.

Wat gebeurt er?

Nu tellen we de punten van de finalisten op.

Niet het makkelijkste onderdeel...

Ik zoek een man, vrij groot, vijftiger. Hebt u hem gezien?

Geen idee. Ik heb er niet op gelet.

Maar kijk zelf. - Dank u.

Ik loop u al twee uur te zoeken.

Ik wachtte tot het einde. - Is de party afgelopen?

Alles oké? - Ja, het gaat best.

Komt u mee naar de anderen?

Ga jij maar. Ik wacht hier.

Zeg Angèle en Lucie dat ik wat rust. Het is nog 'n lange rit.

En vannacht laat ik jullie iets geweldigs zien. Geweldig!

Ga nu, Romain.

Wat gebeurt er?

Wat krijgen we nou?

Vast kortsluiting. Geen verwarming dus.

Maar het wordt dag. Ik moet bellen.

Het is nooit op tijd gemaakt. - Slaap jij niet?

Ik zal buiten bellen.

Hij is in paniek.

Gisteravond deed hij ook al wat raar.

Een openbaar optreden is niks voor hem. - Hij geniet ervan!

Toen we een keer wachtdienst hadden, besloten we mime te spelen.

David verdween, maar toen hij aan de beurt was,

kwam hij opeens te voorschijn in zo'n fixatiepak

en een gouden onderkoelingsfolie als kapmantel.

Op z'n hoofd had hij een stervormige kroon uit polystyreen.

Ze kwamen van alle verdiepingen kijken. Patiënten, verplegers, iedereen.

Hij was dronken, maar hij was een prins.

Wat was hij? - De komeet van Halley.

Die ochtend kreeg hij te horen dat zijn broer overleden was.

Hij had niemand wat verteld.

Het is tijd.

Jongens, pakken aan. Kom, wakker worden.

Ik heb geen handschoenen. - Anna heeft geen handschoenen.

Geen handschoenen?

Hier.

Als je geen bezwaar hebt tegen stikken.

Hier, schat.

Dank u. - Daar gaan we.

Uitstappen. Lucie, als er wat is, bel je me.

Wat wou je zeggen? - Ik moet je iets vertellen.

Het is persoonlijk. - Daar houd ik niet van.

Wie denk je wel dat je bent?

Eén uitstap en je speelt het heertje. - Ik wil het niet horen.

Je sterft toch zoals wij, zieke knapperd.

Je bent een eikel.

Wat is er met Anna? - Ik hoef niet met 'r te praten.

Nee. Maar je moet wel aardig zijn.

Omdat ze terminaal is, hoef ik nog niet met 'r uit.

We doen niet aan medelijden, Romain, dat weet je best.

Kijk me aan als ik tegen je praat.

Ga je excuses aanbieden.

U kan het niet schelen. U hebt massa's grieten gehad.

U weet niet wat het is.

Ik zal nooit vrijen. Geen tijd voor.

We doen alles om je tijd te geven.

Ik ben 17 jaar getrouwd, dus zoveel grietjes heb ik niet gehad.

Leugenaar! Ik weet het wel.

Eikel.

Ik wist niet dat uw broer dood was. Da's klote.

Bij de tweede gentherapie die we ontwikkelen,

brengen we geen exogeen gen in de XPC-cel in,

maar vragen de cel haar mutatie zelf te corrigeren.

Daarvoor gebruiken we de homologe recombinatietechniek

die dubbelstrengse schade moet repareren

na blootstelling aan zuurstof- of nitroradicalen in de omgeving

of afstandstraling.

Daar is je vervangster. - Waar?

Vijf rijen lager, vier naar links.

Dokter Carlotta Nicoli.

Met het lange haar? - Ja.

Ik heb je de resultaten van Habibs DNA-reparatie gestuurd.

Mijn secretaresse heeft ze gekregen. Ik bekijk het. Het is nog wat...

Je bekijkt het. - Beloofd. Loop niet weg.

David. Alles oké?

Ja, het gaat prima.

Bravo, dit is goed voor jou. - Dank je.

Je bent een beetje een held. - Als jij 't zegt.

Je ging zo over de subsidies tekeer dat ze je wel moesten vragen.

Je gaat ze wakker schudden. - Ik zal 't alvast proberen.

Daar klinken we op!

XP - gevorderd stadium

Ik ben bekaf.

Ik ga wat slapen. Over twee uur heb ik spreekuur.

Ik zal je wekken.

De brief van de WHO is er.

Ze hebben gebeld.

Mathilde vroeg of je geen wachtdienst hebt de avond van het huwelijk.

Mocht je 't vergeten. - Kom nou.

Ik zei niks over je overplaatsing.

Doe jij dat? - Ja.

Ik heb eigenlijk honger.

De vriendin van Paul is niet blij met onze verhuizing.

Vriendin? Heeft hij een vriendin?

Ja. Al een maand.

Waarom krijg ik haar niet te zien?

Je bent inderdaad vrij tussen middernacht en vijf uur.

Ik wil haar zien.

Heb je geproefd?

Er stond di bufala op het pak. - Ja.

Afschuwelijk.

Proef. - Nee, zo vroeg...

Afschuwelijk.

Ze hebben me weer belazerd.

Ik ga een uurtje slapen. Wek je me?

De avonturen van Arthur Gordon Pym,

door Edgar Allan Poe. Bah.

Hoezo? Je kent hem niet eens.

Het gaat over stormen, overlevenden, schipbreuken.

Echt iets voor jou. - Iemand die Poe heet? Dankjewel.

Destijds was het een van mijn lievelingsboeken.

Het zal even koud zijn.

Ik kende het uit mijn hoofd. Begin en einde.

Ja? En hoe loopt het af?

"Toen stortten we ons in de omhelzing van de waterval,

waar een kloof voor ons openging.

Maar op ons pad stond een gesluierde menselijke gedaante,

alleen veel groter dan enige andere aardbewoner.

En de kleur van zijn huid was volmaakt wit als sneeuw."

Ga rechtop zitten. - Zoiets uit je hoofd kennen is maf.

Je mag het hebben.

Kijk naar de rug.

Waarom? - Jij beet erin.

Tijdens je eerste bezoek, toen je twee was.

En je hebt in nog andere gebeten ook.

Je hebt twee kleine CBC's

en een basaalcelcarcinoom.

We hoeven niet meteen iets te doen, maar...

Kom wat dichterbij.

Wacht, nee. Zo.

Verder nog iets aan te geven? - Ja.

Als ik je dan op het einde van de week opereer,

doe ik de rest meteen ook. - Er is geen haast bij.

Ik ben de dokter, ik beslis of er haast bij is.

En ik ga misschien met vakantie.

Laat zien. - Dit hier.

Dat is niks. Het kan wachten.

Hier, veeg je schoon. Ik maak wat foto's.

Hier. Hoofd omhoog.

Haren uit de weg.

Wacht.

Je bent in topconditie, jongen. - Heel lollig.

Echt, het gaat goed.

Neem je je vitamine B12 nog? - Ja.

En de Aldara?

Gebruik je die?

Ik weet dat 't niet leuk is,

maar we hebben niets beters tegen carcinomen.

Waarom kijk je zo?

Zomaar.

Maar uw schoenen zijn wel gaaf.

Gaat het wel? - David gaat met vakantie.

Wat? - Hij vergat 't ons te zeggen.

Ach, nou... dat is goed nieuws.

Het moet zo'n drie jaar geleden zijn.

Het is wel oké.

Verstopping van de gehoorgang met partiële doofheid in het rechteroor

zonder gevolgen voor het dagelijkse leven.

Hoogachtend, bla-bla-bla... David Assolant.

Na elke KNO-operatie krijg ik wijn cadeau.

Juffrouw Nicoli is er. Laat ik haar binnenkomen?

Chloé, haal je die bloemen weg? De geur is te sterk. Vreselijk.

Hallo. Dokter Assolant. Mw. Nicoli? - Juffrouw. Aangenaam.

We liepen elkaar mis in Parijs. - Ja.

Heb ik u niet te lang laten wachten? - Geen probleem. Ik ben er meteen.

Drink rustig uw koffie op.

We kunnen hier praten. - Fijn.

En u kunt meteen de afdeling ontdekken.

Ik zag een van uw patiënten buiten. Een maanjongen.

Hebt u met hem gepraat? - Nee.

Hij zal mijn eerste XP zijn.

U moet me zijn antecedenten geven.

Als studente zag ik u op een colloquium in Montréal.

Weet u nog? U voer uit tegen een Amerikaanse dokter die...

Koffie, alstublieft. - ...totale bescherming in vraag stelde.

Dat soort dingen zal ik door u niet meer horen.

Dat is niet helemaal waar.

U kijkt wat teleurgesteld. - Nee, hoor.

Helemaal niet.

Ik ga naar boven en we spreken elkaar straks.

Vandaag wordt het lastig. Ik heb het druk.

Maar we hebben kennisgemaakt.

Tot ziens.

Ik wil niet dat u mijn koffie betaalt.

Ik had een sterker iemand gewild.

Iemand die tegen acne, netelroos en kanker opgewassen is.

Volgens mij bent u niet geschikt.

Jacob!

Jacob!

Hoi. Hoe gaat het?

Zoals met een knul die 's nachts alleen zwemt.

Guillaume gaf me op m'n kop. - Zit er niet mee.

Dit is Aïtor. - Hoi.

En Noémie, mijn buurmeisje en de nieuwe vriendin van Guillaume.

Dat wist ik niet.

Het is eng in het donker te zwemmen. Hoe doe je dat?

Er zijn geen golven. Het is niet gevaarlijk.

Je bent gek! - We bevriezen hier. Tot ziens.

Slaap je al?

De bruidstaart.

Kom hier.

Doe jij 't, ik moet bellen. - Nee, jij moet 't doen.

U hebt één nieuw bericht.

Kom morgen langs. Ik moet je iets zeggen. David.

Hallo.

Hoe gaat het? - Goed. Met u?

Hé, hallo.

Nou... - Hoe is het?

Hoe ziet je kap eruit. De naad zit los.

Romain, binnen twee minuten in het sas.

Binnen.

Hallo. - Hallo.

Wat is er? - Waarom doet die het niet?

Hallo.

Ik ben dokter Nicoli, ik vervang...

Ja, ik wou u spreken over de spinocellulair van Mw. Verrat.

Loopt u even mee?

Ik ben zo terug.

U moet me voorstellen. Ik kan niet ineens opduiken.

Maar dat hebt u wel gedaan.

Dokters horen elkaar bij tegenslag te steunen.

Weet ik. - Het is niet van mij.

Het is artikel 56.

U gaat weg, dat valt niet mee. Maar ik ben er.

Ja, u bent er, dat is duidelijk. Ik ben niet klaar.

Hoe doen we het dan? - Ik ben niet klaar. Het is niet anders.

Sorry.

Ik moet uw opvolging verdienen, maar ik wanhoop niet.

Verdomme.

Sorry.

Mijn collega... - Geen probleem.

Verhuist u?

Ja.

Ik ga weg, Louise.

Ik ga naar de WHO, in Genève.

Om met de directrice samen te werken aan zeldzame ziekten.

De zorg voor XP-patiënten, onder meer,

de subsidiëring, enzovoort.

Het zal dus wat minder veldwerk zijn.

Meer ministerwerk, bij wijze van spreken.

Zo.

Gefeliciteerd.

Ja, ik ben blij. Echt.

Ik wist niet dat u die baan aanvroeg.

Een paar jaar geleden. Twaalf.

Toen kreeg ik de baan niet...

en nu dus wel.

Voor Romain zal er niets veranderen.

Iemand neemt het van me over, u wordt niet aan uw lot overgelaten.

Begrijpt u wel wat dit voor hem betekent?

U moet het hem zeggen.

Wat een rommel. Wat gebeurt er?

Is je pak nog niet uit? - Nee.

Ben je niet naar het sas geweest?

David moet je wat vertellen.

Ik ga naar België.

Anna is stervende. Ze heeft...

Ik ga mee. Ik wil haar zien.

Verdomde ziekte.

Hoor je me, Anna?

Het geeft niet.

Nee, ik maak grapjes.

Je hoeft niet bang te zijn.

Ik weet zeker dat ze overdrijven. Het is niets.

Uw vriendin in het ziekenhuis is leuk.

Die van het sas. - Ze is mijn vriendin niet.

Het zijn mijn zaken niet.

Had u de eerste keer seks met een oudere vriendin of een prostituee?

Zijn dat de opties?

In de boeken die u me geeft, is het altijd een van de twee.

Het was mijn nicht.

Een beetje van beide dus. - Ik ben je schoolmakker niet.

Al goed, sorry.

Maar daar gaat het niet om.

Je durft de echte vraag niet te stellen.

Hoe het zoenen en het uitkleden was.

Dat kan me niet schelen. - Hoezo?

Hoe was het dan? - Wat?

Daarna.

Nou, daarna...

lag ik naakt tegen haar aan, tegen haar huid.

En als jij zover bent...

zul je je afvragen of je moet lachen of huilen.

En je zal doen zoals iedereen...

je zult je in haar haren verbergen.

En daarna, als je gevrijd hebt, zul je vinden dat het niet zo moeilijk was,

dat je niets hoefde te weten

en dat jullie lichamen het best goed deden.

En als je het kon overdoen, zou je het overdoen.

Maar daar gaat het niet echt om.

Eigenlijk toch wel. - Nee.

De vrouw die we liefhebben, mag niet te klagen hebben. Daar gaat het om.

Ik heb geen honger meer. - Eet dan niet verder.

Het is hier warm.

Goedenavond.

Niet bang zijn, het is geen pistool.

Was u bang? - Niet echt.

Toch wel.

Grapje.

Het is oké.

Wilt u wat drinken?

Goedenavond.

Hallo, mama? Ik ben het.

Met de telefoon van David.

We hebben in een restaurant gegeten.

Pis jij terwijl je je moeder belt? - Ja.

Je belt niet terwijl je pist. Ze heeft het vast gehoord.

Ze is mijn moeder. - Daarom juist.

Ga je handen wassen.

En je schudt de druppel eraf voor je hem wegstopt.

Heeft niemand je dat geleerd?

En alle vingers, niet alleen die twee. Ik zeg het je maar.

Dank je.

Ik wou naar de avondtraining van het rugby, maar de spots zitten vol UV's.

Speelde je vader? - Kan me niet bommen.

Hij was erbij, die eerste keer. Hij droeg je.

Gelul.

Jullie waren er met z'n drieën toen ik mijn diagnose gaf.

Ik zei dat het één keer op een miljoen voorkwam en ongeneeslijk was...

nou ja, dat de remedie nog zou gevonden worden.

En dat je je moest beschermen tegen kanker.

Als u dat niet had gezegd, zou hij misschien gebleven zijn.

Misschien.

Hij krijgt een ander kind, met zijn nieuwe vrouw.

Het gebeurt geen twee keer.

Het kind mag ziek zijn.

Hij had moeten blijven en de ellende met ons delen.

Het is grote ellende.

Wat zou u gezegd hebben als u had geweten dat ik in mama's buik ziek was?

Dat ze me moesten houden?

Ik weet het niet. Wat denk jij?

Als je belet dat iemand als ik geboren word,

wil dat zeggen dat ik niet had moeten bestaan.

Denk je er zo over?

Ja.

Ze hebben verloren. - Ja, ze hebben verloren.

Het is niet erg.

Het is een spel. De verliezers zijn het mooist om zien.

Goed...

Ik ben bang.

Ja, ik ook.

Lekker geslapen? - Ja.

U hebt geluk dat u zich kunt scheren.

Wil jij 't doen? - Ik snijd u, ik kan het niet.

Nee, kijk. Ik vertrouw je.

Je houdt het zo vast. Pak aan.

Je vingers zo, zoals een klauw.

Zo. En nu zet je het er voorzichtig tegen.

Je spant de huid. Zo.

Voorzichtig. En als het vlak is, ga je zachtjes omhoog.

Zo... Doe maar.

Mooi. En spoelen.

En je herbegint.

Ja, doe maar.

Zo... Stop, stop. Zo is het goed.

En nu wacht je op je eigen baard.

Romain, kom even.

Wat is dat?

Is dat het Atomium?

Is he guide? - Ik versta u niet.

Is he guide? - Ja, hij is my guide.

Ze willen met ons meekomen.

Je past wel bij het decor.

Tot ziens.

Hebt u ja gezegd? - Nee.

Het had lollig kunnen worden. - Tja...

De psychologe wil niet dat ik asociaal word door mijn pak.

Zie je haar weer? - Nee, grapje.

Doe maar af.

Cool, hè? - Ja.

Leuk hoe klein de auto's zijn.

Vind je ook niet? - Ja, heel leuk.

Ze zijn echt piepklein.

Soms verveel ik me.

Maar zonder u zou het nog erger zijn.

Ja, maar vroeg of laat... - Wat?

Niks.

Ik zal er niet meer zijn.

U bent nog niet dood.

Nee, dat niet.

Geef je rugzak.

Doet u uw auto nooit op slot? - Nee, nooit.

Zo pakken ze wat ze willen zonder hem te slopen.

Pa heeft vanmiddag z'n nieuwe kind gekregen.

Ben je blij? Je gaat er toch heen?

Zeker niet. Ik wil hem niet zien. En het kind laat me koud.

Romain, het laat je niet koud.

Weet je wat? We gaan samen. - Nee!

Hoezo, nee?

Kom op.

Ik bel je moeder en mijn vrouw dat we later komen.

Het is 200 km! - Twee uurtjes.

Verdomme!

Welke is het? - Het meisje onder de lamp.

Oké, bedek je. - Waarom?

Het zijn UV-lampen, tegen geelzucht.

Kom maar wat dichterbij.

Ik doe 't even uit. Trek je handschoen uit, dan kun je haar aanraken.

Ik zal haar pijn doen. - Welnee. Steek je hand erin.

Ze is warm. - Voel haar voeten. Onderaan.

Dat is het beste plekje. Doe maar.

Ze is kittelachtig.

Ik doe 't weer aan. Trek je handschoen aan.

Klaar?

Het is lelijk, maar wel grappig.

Een leren jurk als een zandloper

Pittig, maar niet expres

En daarin, als een matroos

Een wiegend meisje, ze lijkt wat Engels

Wat een pracht

Een Moody Blues bezingt de nacht

Als wit bruidssatijn

En in de haven van de nacht

Een wiegend meisje

Aan de kade

Wat een pracht - Vreselijk.

Wat een pracht

Wat een pracht

Wat een pracht

Bedankt.

Dag, mama.

Goedenavond.

Maandag halen we die vlek in je hals weg. - Na de vakantie, zeiden we.

Acht uur.

Je wordt heus niet slechter behandeld nu hij weggaat.

Gaat hij weg?

Hebt u het niet gezegd?

Nee.

Hij zou het je vertellen. Hij wordt overgeplaatst.

Tien. - Opsite, alstublieft.

U begint, ik maak af. U traceert. - Zeker niet.

U kijkt alleen. Dat was de afspraak. - Pardon?

Ik doe de verwijdering.

Hoezo? We hebben de operatie samen voorbereid.

Moet ik het diensthoofd maar bewonderen?

Hij excuseert zich, maar zo had hij 't niet gepland.

Laat die ouwe eikel oprotten.

Zijn moeder heeft gebeld. Ze zoekt hem overal.

U bent mijn dokter niet meer.

Was jij dat die avond op het strand?

Ja. - Wat was je aan het doen?

Aan het rondlopen. - Ik doe mijn pedicurestage. Verderop.

Wat doe je vanavond? - Niks.

Jacob is jarig. Ik nodig je uit. - Oké.

Het is verkleed. Pak naar keuze. Tot vanavond.

Hij is niet komen opdagen. - Ik heb 't gehoord.

Wat doet u? - Ik ga weg.

Veel hoef ik niet in te pakken. Zoek iemand anders.

Even voor de duidelijkheid. Ik wil u.

Het is misschien de baan van mijn leven, maar niet waar ik van droomde.

Ik droomde van een sterk iemand.

Iemand die om kan met netelroos, melanomen en een vervangster, verdomme!

Niet zo'n toontje, Carlotta.

U bent tien jaar jonger dan ik.

Deze afdeling loopt gesmeerd, u hoeft maar mee te draaien.

Het heeft me 20 jaar gekost om dit op te bouwen.

Denk dus maar niet...

dat u me een lesje kunt leren.

Waarom zou u meer van uw werk houden dan ik?

Waarom zou het waardevoller zijn?

Is het legitiemer omdat u een ongeneeslijke jongen kent?

Dokter Assolant! Wat een man!

Jezus.

Eruit.

Eruit.

Nee. U gaat eruit.

Wat is er? - Niets.

Ik heb enige medische kennis, hoor. Ligt hier nergens een pleister?

In de rechterla. Nee, de rechter.

De komeet van Halley.

Ik weet niet of ik u zou herkend hebben.

Je bent minderjarig, ik beslis over je gezondheid.

Hij raakt me niet meer aan.

Hij gaat om jongens als jij te helpen. - Hij gaat om het geld.

Houd op, Romain.

Uw cocktail.

Dank u.

Mag ik dat ook?

Proef.

Zeg nee, mama. Zeg dat het pas mag als ik ouder ben.

Het spijt me van de operatie.

Excuseer je ook bij hem. - Ik ben hem niks verschuldigd.

Schei uit.

Kijk wat ik in het beeld vond. Een gemummificeerde vogel.

Je hebt een maffe baan.

Net mijn halfzusje. Zo ziet ze er ook uit.

David ging met me kijken. - Dat meen je niet.

Hoe kom ik nou over?

Waarom doe je het weg?

Hebt u een keuze gemaakt? - Het stoommenu.

Twee.

Hallo, kom binnen.

Gefeliciteerd. - Dank je.

Hoi. Wie ga je vanavond bijten?

We zien wel.

Morgen trainen we niet. Ze verwisselen de spots in het stadion.

Speciale lampen, zonder UV. Voor jou.

Dat wist ik niet. Ik vroeg niks.

Ken je mijn vriendin? - Ja.

Hoi. - Hoi.

We kunnen zoenen.

Wit op wit, dat geeft geen vlekken.

Dansen, miss Japan? - Waarom niet?

Kom dan.

Ik hoor dat je overdag 'n masker draagt. Waarom laatst dan niet?

Dat is een geheim.

Je gaat dus 's nachts op pad.

Ja, met de zwervers en de zuipschuiten.

Neem je me op een dag mee? Op een nacht.

Als je zin hebt.

Ik heb zin.

Sorry. Ik was in het ziekenhuis, ik had een...

Een operatie die uitliep.

Ik heb gebeld. Ik heb hem heel even nodig.

Kom je?

Wat is er? - Wat is er gebeurd?

Luister.

Ik heb liever dat je me openlijk afzeikt

dan zo'n medelijden te hebben. Het is vreselijk.

5000 euro voor spots. We kregen een rekening.

Dat is normaal.

O ja? Ik heb geen medelijden, ik ben bang.

Je bent vreselijk.

Ik weet niet wie van ons... - Oké, ik stop.

We gaan terug naar ons oude leven.

Je kunt iemand een baan niet zomaar opdringen.

Ga maar, ik kom zo.

Meneer?

Bel een ziekenauto.

Ik dacht dat ik Romain gezien had. - Ja, hij was hier.

Kwam hij voor u?

Ja.

Hij komt al drie dagen.

Om de operatie van straks voor te bereiden.

Hij is nu bij de anesthesist.

En werkte hij goed mee?

Ja. Maar hij zei wel dat u hem lastig vindt.

Hij is wat van slag met de spino in zijn hals.

Waarom was ik er niet bij toen u hem sprak?

Omdat het niet nodig is.

Ik wou u vandaag zijn dossier laten zien.

U moet rusten.

Gaat het wel? Zal ik meelopen? - Nee.

Wat? - Niets.

Kom de operatie volgen.

Ik zal u vast ergens nodig hebben.

We hoeven Romain niets te zeggen.

Hij wil niets meer met u te maken hebben.

Heeft hij verder nog wat gezegd?

Hij vond mijn spreekkamer lelijk, slecht ingericht

en met een vreselijke geur.

Ik zag dat mevrouw Garnier weg was.

Het was te vroeg.

Ze was hervallen.

Dag, Romain. Ga je op de tafel liggen?

Gaat het?

Ik had iets met u kunnen drinken, daarna zou ik u naar huis hebben gebracht.

Wat houdt u tegen? - Ik heb geen auto.

En ik word geacht tot morgen te blijven.

Dan breng ik u morgen naar huis.

Hoi. - Heb je pijn?

Gaat wel.

Krijg ik geen zoen?

Ik maak het liever uit, Noémie.

Ik zie het niet zitten. Het is zinloos.

Ik heb liever dat ik beslis.

Het was leuk met jou uit te willen, maar nu houdt het op.

Ik stap niet op omdat je verband medelijden opwekt.

Ik wil met je doorgaan.

En nu? - En nu zeik je niet meer.

Hallo.

Toen ik tien jaar geleden mijn broer verloor, wou ik niemand meer genezen.

En toen was daar opeens Romain.

Ik kon hem niet genezen, maar hij had verzorging nodig. Ik ging er weer voor.

Toen Audiberti mensen begroette, gaf hij ze de hand en vroeg:

"En? Nog altijd vijf vingers?"

Vanmorgen besefte ik dat ik er niet langer ja op kon antwoorden.

Voortaan ben ik arts zonder patiënten.

Ik zou het ziekenhuis graag een laatste keer alleen verlaten, zonder krukken.

Hoewel ik van u graag eens een lift had gekregen.

Kussen, David.

Ik sta al 10 minuten te wachten. - Je moet er 'n munt in stoppen.

Leuk dat je gekomen bent. Gaat het?

Ja, prima. Ik ga even kijken of er...

Kom jij naar me toe? - Ja, ik kijk rond, en...

Doe dat, kijk rond.

De strepen van afgelopen zomer. - Heel mooi.

Dag, mama.

Hallo. - Ik wist niet dat je zo vroeg zou zijn.

Hoe was de film? - Ging wel.

Wat doe jij hier?

Ik werd uitgenodigd.

Ik ga even iets halen, ik ben zo terug.

Heb jij de bloemen meegebracht?

Ze geeft ze nooit water.

Heb je gegeten? - Ja... Wat was het?

Quiche met spekblokjes.

Ze kan niet koken. Nooit gekund. - Het is heet. Nee, niet aanraken.

Wat is het? - Chocoladetaart.

Neem het saladebestek.

Da's geen taart. - Natuurlijk is het een taart.

Een chocoladetaart. Kijk, dat is de...

Tot ziens, Harold.

Ik denk dat 't niet genoeg gebakken is.

Nee, het ziet er prima uit.

Verdomme! - Sta op!

Sta op! - Laat me los!

Van het terrein! Naar de kleedkamer! En geen kik!

Het doet pijn.

Laurent, neem jij over. Ik regel dit.

Er is niemand thuis. - O nee?

Mama is niet thuis. - Waar is ze dan?

Naar een drink. Een feestje voor mijn dokter.

Mijn ex-dokter.

Waarom kwam jij dan spelen? - Ik wou er niet heen. Da's mijn recht.

Je wou er niet heen.

Het zijn mijn zaken niet, maar...

Het zijn jouw zaken niet!

Ik dacht niet dat jij laf was. - Ik ben niet laf.

Je weet niet wat hij gedaan heeft.

Wat dan?

Ook een te harde tackle?

Heeft hij je behandeld?

Goedenavond.

Hallo. - Alles goed?

Goedenavond.

Een, twee, drie, vier, vijf. Oké, dus. - Ja, het gaat best.

Waar is onze held? - Hoe gaat het met Romain?

Goed. - David, kom even.

Goedenavond.

Het doet me wat afscheid te nemen.

Ik weet dat je talent elders aan de slag moet.

Toen je nog een jong student was, vroeg je me op een dag raad

bij de keuze van je specialisatie.

Ik kon je niet helpen.

Je maakte bezwaar tegen een aantal keuzes van me.

Kom je voor mijn vader?

Ja.

...een vroegrijpheid, een betrouwbaarheid

waarvoor ik al je vrienden om een erkentelijk applaus vraag.

Goedenavond.

Dit is niet van mij, het komt uit het boek van David.

Het heet Michaux.

"Lafaard, je hebt moed. Maar waar?

Je weet het niet. Hij is er als een vreemde voor je.

Je weet niet hoe je hem in werking moet stellen.

Zoek dus niet langer, hij is er.

Stommeling die je bent, ingedommeld vanwege je slordigheid,

je onverschilligheid en omdat je wegvlucht

voor nieuw horizonten. Zoek dan.

Het is stom het niet te doen, want je hebt het in je.

Maar ga hem niet halen waar hij niet is,

of in jezelf, hij zou het niet volhouden. Hij vernietigt je,

je overleeft het niet. Het is geen lacheding." Goedenavond.

Ik ben niet zo jong, maar ik kan een mooie tekst voorlezen.

Zoals ik daarnet al zei...

Geef hem een warm applaus, en nogmaals dank.

Dank u.

Ik ben niet zo'n spreker.

Sorry.

Het is altijd moeilijk weg te gaan van...

van mensen die je dierbaar zijn...

Vreselijk.

...en van een baan die...

waar ik al sinds mijn jeugd van droom.

Dank u. Dank u wel. Dank u.

Een jaar later.

Kom op!

Vooruit, Romain!

Kom maar, jongens. Harold neemt hem mee.

Heb je dit al eerder gehad? - Nee.

Romain, lukt het?

Het komt goed.

Ja?

Wat?

Waar is hij?

Goed.

Dank u.

Heel goed.

Omdraaien, jongeman.

Heel goed.

We wachten op de resultaten van de MRI.

Romain, flip je?

Romain?

Ben je bang?

Ik weet het niet.

Ja?

Ja, hij is hier bij me.

Goed. En wanneer wou u het doen?

Ik leg 't hem uit en bel zijn moeder. Nee, ik doe het liever zelf.

Je blijft bij ons. - Wanneer?

Nu.

Morgen moeten we een biopsie doen. - Ik ben niet vrij.

Hoezo? - Ik ga met vrienden naar de film.

Het is al een week afgesproken.

Oké.

Kom dan morgenavond.

Dank u.

Wat doet u hier?

Heeft Carlotta verteld dat 't niet goed gaat? Is het daarom?

Nee.

Ik ben op bezoek bij vrienden.

Wat een kontlikster.

En ik wou je zien. Dus...

Vorig jaar wou ik niet dat u wegging.

Heb je je afgevraagd wat ik doormaakte? - Ja, maar ik ben geen dokter.

Ik heb gevrijd.

Ik ga nu maar.

Tot ziens.

Hallo.

Hij is kapot. Hij weet heel goed wat hij heeft.

Hij braakt voortdurend.

Hoe laat morgen? - Zeven uur.

We hebben hem wat gegeven om te slapen.

Ik heb mijn pak niet. - Waar is het?

Mama heeft het meegenomen om te wassen.

Maakt niet uit. We hebben het niet nodig waar we naartoe gaan.

Ik breng hem over acht uur terug.

Zal het diensthoofd steigeren? Kan me niet schelen.

Kom.

Lukt het? - Ja.

Geef je hand.

Steun op mij.

Gaat het? - Ja.

Je hoeft 't maar te zeggen.

Buk je.

Dit is miljoenen jaren oud.

Het is mooi.

Daarom zijn we gekomen. Omdat het mooi is.

Mag ik wat zeggen?

Ik vraag niet me achter te laten, maar ik wil niet dat u blijft.

Als u ver bent, betekent 't dat ik het red.

Nu ben ik hier.

Maar ik blijf niet.

Die hoge nylons

Als snaren van een viool

En dat stukje huid verontrust

Door de strijkstok waaruit mijn lied vloeit

Wat een pracht

En onder de amper gesloten sluier

Een jezuszwart toefje

Vochtig in zijn wieg

Als een zwemmer, niet langer verwacht

Hoe lang zult u erover doen?

Een uur of dertien. Het ligt eraan. Ik bel wel.

Ben ik dan uit de operatiekamer? - Dan doen we het omgekeerd.

Jij belt mij, oké?

Alles oké? Ging het goed?

Ik loop met je mee.

Tot ziens.

Prettige reis.

Hier.

Hallo, David? Met mij.

Het is voorbij. Waar bent u?

Aan het meer? Bofkont.

Is de rit vlot gegaan?

Ze zeggen dat ik het haal. Hiermee.

En de rest kan nog even wachten.

Alles gaat goed.

Kussen. En bel me af en toe. Dat vind ik leuk.

[DUTCH] NN1