Original subtitles

Promoot uw product of merk hier contact www.OpenSubtitles.org vandaag nog

Ogen dicht, Jean.

Is het niet te warm?

Beter te warm dan te koud, hè Vivke. - Ouwe zot.

Merci.

Hey, chef. - Hey.

Alles oké? - We mogen niet klagen.

Ah, dat is goed.

Hier zie. - Merci.

En met jou? - Goed, goed.

Content dat de zon nog eens schijnt.

Viv wil er een paar laten snoeien.

Waarom? - Ze vindt dat ze te veel licht wegnemen.

Kun je geloven dat ik die boom nog samen met mijn dochter heb geplant?

Ze was zo groot.

Je had gelijk. Geweldige film.

Wel, mijn lieve Alex, wil je dan eindelijk met me trouwen?

We zijn nog zo jong, Benoît.

Hè? Moeten we niet eerst wat van de wereld zien?

Tot de volgende.

Ik ben de was aan het uithalen. Wil jij even opnemen?

Met Viv.

Het is voor jou. Maurice.

Dag, schatje. - Hey, ikke. Hoe was het?

Hetzelfde slagveld als altijd, liefje. Ego's versus frustro's.

En jij? Wil het een beetje vlotten met je film?

Ça va, ça va. Hoe was de lezing? - Euh... niks bijzonders.

Een beetje wat ik verwachtte.

Ik ben een uurtje eerder weggegaan al.

Een beetje gaan wandelen. Ze hebben mooie parkjes hier.

Hé Alex, ben je er nog? - Jaja, sorry.

Allee, ja. Goed slapen. - Ik heb zin om je morgen te zien.

Ja, ik ook. Kom maar snel naar huis. Ik heb je gemist.

Slaap lekker, liefje. - Slaapwel.

Dag. - Dag.

Leugenaar.

Hallo.

Mama?

Papa?

Hey.

Waar is mama? - Ze is weg.

Hoezo weg? Is het niet wat laat om je nu nog te laten zitten?

Mama?

Is ze om boodschappen?

Hè?

Is ze in het waskot?

Mama?

Mama?

Mama?

Ze wil me niet meer.

Wat?

Heb je geen sigaretje voor je vader? - Ik ben al jaren gestopt. Jij ook.

Allee dan.

Voor in noodgevallen. Hier.

Dag, lief. - Hey.

Hey.

Jean. Dat is lang geleden.

Ja.

Amai, zeg.

Nieuw? - Maar nee, die hebben we samen nog gekocht.

Ah.

Hey.

Je moeder heeft gebeld. We hoeven ons geen zorgen te maken. Alles is oké.

En waar is ze? - Dat wou ze niet zeggen.

Ze vroeg alleen of we Jean een paar dagen in het oog wilden houden.

Ja, en? - Toen hing ze op.

Verdomme.

Heb je het nummer gecheckt waar ze mee belde? - Het is een onbekend nummer.

Moeten we de politie bellen? - Hoezo?

Ze wil gewoon een paar dagen alleen zijn.

Waarom belt ze eigenlijk naar jou en niet naar mij?

Kom hier.

Ik ga eten maken.

Papa heeft nog niks gegeten.

Ga je me nu nog zeggen wat er gebeurd is?

Die moderne prullen... Hoe marcheert dat hier?

Kom.

Schol. - Schol.

Wat?

Niks.

Allee.

Ik luister.

Ik ga nog vijf minuutjes tv-kijken. Ik hoor wel als het klaar is.

Jean, kun je me even de sla aangeven, alsjeblieft?

Je professor is...

Sorry.

Misschien is ze een ex tegen het lijf gelopen.

Eentje die ze nog wel allemaal op een rijtje heeft.

Mijn vader is niet zot, hè. - Hij vergeet alles.

Hij geneert zich voor niks. Niet bepaald aangenaam gezelschap, toch?

Mijn moeder is wel aangenaam gezelschap of wat?

Komaan liefje, hoe belastend moet het wel niet zijn...

om dag in dag uit voor iemand als je vader te zorgen?

Moeder heeft 50 jaar lang een man gehad waar andere vrouwen alleen jaloers op kunnen zijn.

Nu zij voor hem moet zorgen, trapt ze het af.

Een paar dagen uit haar kooi, dat is alles wat ze vraagt.

Wat is er?

Hé? Waar denk je aan?

Aan die film waar ik mee bezig ben.

Elke keer voor hij vertrekt, zegt die zoon tegen z'n moeder

dat ze zich niet ongerust moet maken.

Maar hij liegt en zij weet dat of zij voelt dat.

En de schrik om hem te verliezen wordt alleen maar groter.

Ik heb je gemist.

Slaapwel.

Godverdomme.

Kun jij niet kloppen?

Het toilet, waar is dat hier? - Dat weet je toch?

Je appartement is een doolhof.

Omdraaien... - Nee, wacht even. Papa, je weet het wel.

Denk even na.

Eind van de gang, links?

Pardon, hè.

Nu weet ik weer waarom we geen kinderen hebben.

Oh...

In mijn kop is het altijd kleiner.

Er is niks veranderd, hè.

Kleine meisjes worden groot, hè papa.

Heb je genoeg gegeten? - Ja.

Oei, je hebt verkeerd geknoopt.

Zeg, ik ben geen kind, hè. Dat kan ik zelf.

Jean, zet dat ding wat zachter. Ik zit hiernaast te werken.

Zet dat ding op je hoofd. Dan hoor je twee keer zo goed.

Ik laat mijn oren niet kapot blazen door die rommel.

Onzin, die koptelefoon voldoet aan de hoogste veiligheidsnormen.

Zet hem dan zelf op je kop.

Het verbaast me dat ze jou niet eerder heeft laten zitten.

Ah, eindelijk. Ik had al een halfuur op de universiteit moeten zijn.

Hier, je kunt je vest gaan halen bij de droogkuis. Waar is mijn vader?

Weet ik veel? Onder het bed misschien. - Papa?

Is het koud buiten? - Papa?

Jean, kom maar weer tevoorschijn. De boze schoonzoon gaat ervandoor.

Ja, ik ga hem zoeken. Jij blijft hier, hè. - Nee liefje, ik moet naar m'n werk.

Ah.

Dat zat nog in je vest.

Twee keer business class.

Wil je mij een plezier doen en in het vervolg twee aparte plaatsen boeken?

En bel als je iets hoort.

Papa toch...

Ik moet hier zijn als je moeder thuiskomt.

Ik wil je niet alleen laten.

Je kamer ziet er nog hetzelfde uit als twintig jaar geleden.

En jij ook.

Goeienavond. - Goeienavond.

Is Viv thuis? - Nee.

Ik ben Gabriël, de buurman. - Kom binnen.

Ik heb je al eens gezien. Op de verjaardag van Jean vorig jaar.

Dat zou kunnen, ja.

Viv had me gevraagd een paar bomen te komen snoeien. Ik heb deze week tijd...

Gabriël jongen, kom binnen. Wat drinken we, wijn of bier?

Oeh, valt er iets te vieren? - Ja, de thuiskomst van mijn dochter.

Zeg Jean, gisteren stond er iemand voor mijn deur die met jou had afgesproken.

Hij vroeg of ik wist waar jij zat.

Afgesproken met mij? - Ja, hij kende je van vroeger.

Heeft hij zijn naam niet gezegd? - Jawel, maar ik kan er niet meer opkomen.

Wie wil er proeven?

De jongedame?

De jongedame heet Alex.

Als ik ergens mee kan helpen... - Dank je, dat is vriendelijk.

Je moeder komt wel terug. Daar kun je toch niet kwaad op blijven?

Het is te hopen.

Ik zal hem eens in zijn bed steken.

Bon.

Merci voor de wijn.

Dat moeten we nog eens doen. - Ja.

Ik zal ervoor zorgen dat je moeder weer wat zon in de hof krijgt.

Ah, dat is fijn. - Maurice.

Dat is hem.

Als je er niet aan denkt, schiet het je ineens te binnen.

Slaapwel. - Slaapwel.

Ah, sorry.

Dag, Maurice. Dag, Lucy. - Hey.

Hier, schat. Dat is voor straks in de cinema. - Dank je.

Hé, Maurice. Je vrouw verwent haar te veel.

Een mens krijgt niet alle dagen zeerovers over de vloer.

Na de film staat je schip klaar. Allee, druk maar op de knop.

Kom.

Spannend, hè?

Hé Alex, ik ga even een koffie drinken bij Maurice en Lucy.

Je kent de weg, hè?

Beloof je dat je voorzichtig gaat zijn bij het oversteken?

Oké.

Beste vrienden, er is een probleem met de projector.

Het herstellen zal een halfuurtje duren. Onze excuses.

Ja.

Heb jij mama verteld over Maurice?

Over Lucy?

Moet jij niet naar school?

Ik ben al meer dan 15 jaar afgestudeerd. - Dat weet ik toch.

Waarom antwoord je dan niet op mijn vraag? - Ik wil niet over zulke dingen spreken.

Niet met mij, maar wel met mama. Dat begrijp ik niet.

Waarom moet je haar er nog mee lastigvallen na al die jaren?

Sorry.

Ben jij wel gelukkig, meisje?

Mag ik je nagel eens zien?

Nee, hè?

Waarom denk je dat? - Ik denk dat niet. Ik zie dat.

Je Hollander, zorgt die wel goed voor jou? - Ik kan perfect voor mezelf zorgen.

Ja, dat kunnen we allemaal als het moet.

Maar is het niet veel plezanter om met z'n tweeën in hetzelfde kamp te zitten?

Wanneer denk je dat ze terugkomt?

Kom, nog twee nagels en we zijn er.

Ga je op reis? - Ik ga een tijdje bij mijn vader wonen.

Waarom? - Waarom?

Hij kan hier logeren.

Ik wil hem niet uit zijn vertrouwde omgeving halen. Daar wordt hij onrustig van.

We kunnen makkelijk heen en weer rijden. - Ah, godverdomme.

Wat is er nu? - Nee, niks.

Ik laat hem gewoon niet graag te lang alleen.

En ik zou graag een man hebben die niet naar andere vrouwen stinkt.

Ach, Alex. Liefje.

Het is echt niet de eerste keer dat ik mijn koffers wil pakken, Claus.

Elke keer als je vertrekt, ben ik bang dat je niet meer terugkomt.

Wat er buiten ons bed om gebeurt, heeft nog nooit wat voorgesteld.

En dat zal het ook nooit doen.

Hé.

Alex.

Hé.

Wij staan toch boven die schijnheiligheid van eeuwige trouw.

Je had er vroeger ook nooit een probleem mee. - Mensen veranderen.

Ik ben niet veranderd. En ik heb me vroeger ook nooit anders voorgedaan dan ik ben.

Wil je daar een medaille voor?

Ik zal jou nooit, maar dan ook nooit in de steek laten.

Laat mij los.

Hé. Zeg maar wat je wilt en ik geef het je.

Ik wil je niks doen beloven wat je toch niet kunt waarmaken.

Helaas zijn de gids en uw zoon nog altijd niet teruggekeerd naar het basiskamp.

Maar we zullen er alles aan doen om hen te vinden.

Niet liegen, meneer. Mijn zoon heeft me al genoeg wijsgemaakt in het verleden.

Hoe groot is de kans dat hij naar huis terugkeert?

En? Hoe groot is zijn kans? - Ik dacht dat jij sliep.

Waar zit hij eigenlijk? - In het Midden-Oosten. Hij is fotograaf.

Je moeder is weg. Ze komt niet meer terug. - Maar jawel.

En jij? Ben jij ook weg? - Ik blijf hier.

Hier zie.

Anders kun je niet slapen vannacht.

Slaapwel. - Slaapwel.

Papa?

Goeiemorgen. - Goeiemorgen.

Goed geslapen?

Ik heb koffie gezet, hè.

Waar liggen jouw kleren?

Ik zou graag propere kleren klaarleggen. - Dat kan ik zelf.

Je weet dat vrouwen veel beter kunnen combineren, hè.

In de kast in de gang.

Hey, chef. Content dat ik je zie.

Awel?

Ik was al een beetje ongerust.

Ik was bij mijn dochter.

Meisjes hebben soms hun vader nodig. - Is dat zo, ja?

Zelfs als ze groot zijn. Santé.

Dat belooft dan. Ik heb er thuis drie lopen en de vierde is op komst.

Ik zal nog eens bijvullen. - Awel, ik zou heel graag willen...

Chef, tot morgen, bij leven en welzijn.

Ah, godverdomme.

Wat is er, kind?

Gesneden? - Het is eruit. Het is oké.

Ik zal er een kusje op geven. Dan geneest het sneller.

Het is veel beter.

Mama?

Ik ben terug, zoals beloofd.

Ben je klaar met je film? - Bijna.

Ik kan hem precies nog niet goed loslaten.

Gaan we deze dan uitnodigen om te komen eten om de pijn te verzachten?

Als hij tijd en goesting heeft.

Het was lekker.

Een toost.

Allee.

Op mijn dochter, Alex. - Schol.

Op mijn buurman, tuinman en goeie kameraad...

Gabriël.

Welkom in mijn huis...

Gabriël.

Papa.

Iemand koffie?

Dank je. - Ja, lekker.

Je vader heeft hulp nodig, Alex. Professionele hulp.

Als je moeder terugkomt, geeft ze me gelijk. - Ik denk dat ik het best voor 'm kan zorgen.

Ik snap dat je dat zegt, maar het is niet echt constructief op de lange termijn.

Met hier te komen wonen doe je echt niemand een plezier.

We moeten toch gewoon samen een oplossing kunnen uitdokteren die voor iedereen...

Wacht, pak die folder eens uit mijn jasje en kijk eens. En zeg me dan wat je denkt.

Zijn we al in dat stadium?

Hem opsluiten omdat hij het binnenkort toch niet meer beseft?

Wat heb je aan zo'n hydromassagebad als een wildvreemde je komt afdrogen?

Ga je mij later ook wegsteken als ik iets mankeer?

Nee, in ons geval zal het eerder omgekeerd zijn, toch?

Als je van plan bent om met mij oud te worden, dan is het met mij

en met niemand anders.

Ik meen het.

Waar moet ik tekenen?

Hallo?

Mama?

Hallo.

Ja, dank u wel.

Dag, mama. - Hallo.

Mevrouw, alstublieft.

Ja, dank u wel. Mag ik al een half litertje witte wijn, alstublieft?

Moet jij straks nog rijden? - Ja.

Is wijn bestellen dan wel verstandig?

Is het verstandig om papa alleen te laten zonder mij eerst te verwittigen?

Waarom heb je mij niet gezegd dat je je huishouden niet aankunt?

Ik heb het huis gezien, mama. Een kuisvrouw is rap geregeld, hè.

Dank u. - Alstublieft.

Is het zo lastig om mij 's te bellen?

Ik begrijp dat je dat moeilijk vindt, maar als je niks laat weten, kan ik niet helpen.

Helpen? Hoe ga je mij helpen?

Kom je de vuilniszakken buiten zetten en mijn bed opmaken? Dat kan ik zelf ook.

Je zit verdomme nog niet neer of je hebt mijn rekening al gemaakt.

Mag ik eens iets vragen, kind? Spel jij je vader ook zo de les?

Maurice.

Ja, met Jean. Zeg, is het goed als ik vandaag eens bij Lucy langsga?

Ja.

Ja, merci.

Heeft je vader je verteld dat hij dertig jaar geleden een affaire had?

Drie jaar aan een stuk.

En dat hij haar heel graag zag? Zo graag dat hij haar nu in de kliniek moet gaan bezoeken?

Wat is er? Tong verloren?

Valt wat ik zeg niet te rijmen met het beeld dat je van hem hebt?

Dertig jaar klinkt lang geleden. - En dat maakt het minder erg?

Omdat mijn leven toch zo goed als voorbij is, moet ik alles maar vergeven?

Dat zeg ik niet... - Ik weet niet hoe jij erover denkt,

maar in mijn tijd was trouw geen loze belofte.

Een mens werkt heel z'n leven om iedereen z'n goesting te geven,

en dan krijg je dat als merci.

Mama.

Het is zo lang geleden wat er tussen papa en Lucy is gebeurd.

Ah. Je kent madam blijkbaar al bij naam en toenaam.

Vertel ik het verhaal dan wel juist? Ben ik niks vergeten? Misschien weet je meer dan ik.

Het was een jeugdzonde en hij heeft er ontzettend veel spijt van.

Kijk eens naar mij.

Jij kent dat mens, is het niet?

Is het niet?

Is het niet?

Ik had het kunnen weten, natuurlijk.

Van kleins af aan was het al duidelijk in wiens kamp jij zat.

Ik wou je niet kwetsen.

Je moet je niet excuseren, kind.

Zou vijftig genoeg zijn?

Mama, hij mist je.

Wacht nu even. Het is morgen zijn verjaardag. - Prijs je gelukkig met een man als Claus.

Als ik dertig jaar geleden had geweten wat ik nu weet...

Wat ben je van plan?

Ik ga naar het ziekenhuis. Naar Lucy.

Lucy ligt op sterven.

Hoeveel heb jij eigenlijk verteld?

Aan wie? - Ja, aan mama, over jou en Lucy.

Over wat er die dag gebeurd is. - Mama weet niks van het accident.

Zullen we dan afspreken dat we dat zo houden? Het is ons tot nu toe ook altijd al gelukt.

Als je wilt dat het goed komt, zul je toch moeten leren zwijgen. Heb ik van jou geleerd.

En als ik het vergeet? Als ik niet meer weet wat ik mag zeggen of niet mag zeggen?

Daar had je dan misschien dertig jaar geleden eens bij moeten stilstaan.

Nee, hier blijven. Wij zijn niet uitgepraat. - Laat me gerust.

Gaat het? Eens zien.

Oei. - Excuseer, hè.

Voorzichtig, hè.

Ik ga je proberen op te pakken. Eén, twee, drie.

Oh, sorry.

Wacht, ik ben direct terug.

Sorry. Ik hou het kort.

Zeg het eens.

Ik zit vast in een vergadering.

Moet ik een ambulance bellen?

Alex?

Jean?

Wat is er gebeurd?

Huiselijk geweld. - We gaan ermee naar de spoed.

Voorzichtig, voorzichtig. - Komaan, komaan.

Je moet je geen zorgen maken over zijn enkel. Dat wordt opgelost met een brace.

En op het eerste gezicht heeft hij ook geen hersenschudding.

Maar waar ik me wel een beetje ongerust over maak, is zijn verwardheid.

Als ik zijn naam en adres vraag, krijg ik direct antwoord,

maar hoe hij zijn enkel heeft verzwikt of hoe hij hier is geraakt, dat weet hij niet.

Mijn vader is altijd wat verstrooid geweest.

Hij vroeg mij wanneer zijn moeder hem vandaag kwam ophalen.

Ik neem aan dat zijn moeder niet meer leeft. - Nee.

Dus ik zou hem graag een nachtje hier houden. Dan kunnen we nog een paar onderzoeken doen.

Ah, oké, ja. Dank u, dokter. - Dag, mevrouw.

Waar is hij nu naartoe? - Ik ben nog geen twee minuten weg geweest.

Hij kan niet ver zijn met die krukken. - Ja, ik denk dat ik weet waar hij zit.

Alex.

Dat is Lucy.

Hier is een warme. - Dank je.

Ik weet niet of je het weet, maar mijn vader verjaart morgen.

Het zou fijn zijn als je langskwam. - Met plezier.

Ik mis dat soms wel, een tuin.

Daktuintje.

Claus heeft hoogtevrees.

Binnentuin.

Ik denk niet dat hij dat een goed idee zou vinden.

Mannen zijn makkelijk te overtuigen.

Is dat zo?

Ik heb al een lief.

Waar is ze dan?

Bij zijn vrouw en zijn kinderen.

Vind je dat niet erg?

Ik bedoel, dat je moet delen.

Ik heb vrede met wat ik mis.

En ik ben blij met wat ik heb.

Sorry.

Sorry, sorry. Echt, ik ga naar huis. - We gaan dansen.

Nee, ik kan niet dansen.

Iedereen kan dansen. - Ja, iedereen behalve ik.

Ik wou juist gaan slapen. - Sorry.

Het is niks.

Mooi uitzicht.

Heeft zij je naar hier gestuurd? - Nee, natuurlijk niet.

Wat is er dan, jongen?

Als ze eens afwezig lijkt, moet je je dat niet aantrekken. Haar vader had dat ook.

Het is mijn schuld, Viv. - Zegt zij dat of zeg je dat zelf?

Ik heb haar alle reden gegeven om mij te laten zitten.

Ik kan zeggen dat me dat niks verbaast, en in zekere zin doet het dat ook niet,

maar ik zou liegen als ik niet stilletjes had gehoopt dat jij een uitzondering was.

Oké. Met die ander, is dat nog aan de gang?

En je vindt waarschijnlijk dat je een tweede kans verdient?

Ik moet er niet aan denken dat ik thuiskom en dat zij er niet is.

Als een vrouw één keer gekozen heeft, dan wil ze weleens een oogje dichtknijpen.

Misschien heb je chance.

Ik heb altijd geweten dat Jean te doen had met een ander.

Maar ik heb daarstraks gedaan alsof ik van niks wist

in de hoop dat mijn dochter eens één keer mijn kant zou kiezen.

Stom van mij.

Dat kind is altijd al zot geweest van haar vader. Juist zoals ik.

Als ik had willen vertrekken, had ik dat niet nu moeten doen, maar dertig jaar geleden.

Ga naar huis.

En vecht voor die tweede kans.

Mijn dochter verdient dat.

Kom, kleren aan, birthday boy.

Ik kom je ontvoeren.

Meisje.

Kan ik je helpen? - Euh, ik kan er niet bij.

We zullen eens zien.

Wat moet je hebben?

Deze? - Nee.

Deze dan? - Nee.

Dat? - Ja.

Allee.

Dank u wel.

Maar jij vieze, ouwe vent. Jij blijft hier, komaan.

Hoe haal je 't in je hoofd om een pornoboekje te geven aan een kind van twaalf jaar?

Dat doe je toch niet? - Euh, excuseer?

Wat is er gebeurd?

Meneer hier deelt pornoblaadjes uit aan kleine kinderen.

Excuseer. Mijn vader is soms een beetje in de war.

Ik weet zeker dat hij daar niks verkeerds mee bedoelde.

Is dat zo?

Die vent woont in mijn buurt, dus ik weet hem te vinden als er zo nog eens iets gebeurt.

Seniel of niet, ze moeten weten wat kan... - Het is goed, mevrouw, het is goed.

Kom, we zijn weg.

Schoon, hè?

Dan deze.

Zo. Dubbel.

En dan moeten we natuurlijk nog een vijandig doel...

En ik zie er al een.

Bon, het is tijd. Ga je mij even helpen?

Nee, Gabriël. Ik help mijn vrouw wel even.

Professor, hè.

Tadaa. - Zeg...

Voilà. Blazen maar.

Allee, blazen? - Blazen.

Ja, ja, ja.

Gelukkige verjaardag, papa.

Licht aan? - Ja.

Mama?

Wat is er? Kom ik ongelegen?

Komen onze vrienden Lucy en Maurice ook, of heb ik ze gemist?

Mij ben je natuurlijk vergeten uit te nodigen.

Dat is niet waar.

Ik heb je gisteren proberen uit te nodigen. - Ja.

Allee, wil je een stukje taart, Viv? Met meringue.

Kom, Viv.

Kom. Kom zitten.

Kom. Ik neem je jas wel even aan. Kom maar.

Zo.

Kom. Ga zitten.

Merci.

Ik ga wel daar.

Ja, kom maar.

Die is voor... voor Viv. Dank je wel.

Straf om te zien hoe de mannen ineens voor je kruipen als ze voelen dat je het meent.

Een paar dagen geleden was ik nog de sloor van dienst en nu ben ik ineens de koningin.

Jean.

En hoe gaat het met jou, jongen? - Goed.

Ik heb de grootste takken weggesnoeid.

Laat me gerust.

Ga het handje van je lellebel maar vasthouden.

Euh, Gabriël. - Het is goed.

Ik ga die taart aan mij laten passeren. - Allee, jong?

Goeienavond. - Ik bel nog, hè.

Claus, ik zou eigenlijk graag hebben dat jij ook naar huis gaat.

Ik wil alleen zijn met mijn ouders.

Natuurlijk. Dat snap ik.

Laat me nog wel even weten waar je slaapt vanavond, goed?

Hier zitten we dan.

Ja, weer samen.

Gisteren, na ons gesprek, heb ik nog met het idee gespeeld om voorgoed weg te gaan.

Ik dacht: ik pak het vliegtuig en laat alles achter.

Maar waar gaat een vrouw van 70 in haar eentje zoal naartoe?

Je hebt de juiste beslissing genomen, mama. Iedereen is blij dat je terug bent.

Weet je wat het ergste is, kind? Ik ook.

Ik ook.

Ter nagedachtenis van Jêrome Dupont.

Hou me stevig vast, alsof het de laatste keer zou zijn.

Waar is ze?

Ken je me nog? - Dag, Maurice.

Dag, piraat.

Ze is vanmiddag gestorven.

Gecondoleerd.

Merci.

Pardon.

Zou meneer heel eventjes... Ik zou graag de lakens verschonen.

Ja, tuurlijk.

Papa.

Kom, laat mevrouw even haar werk doen.

Laat de verpleegster andere lakens leggen. Kom.

Geef ze aan mij. Dan gaan wij even op de gang.

Het is moeilijk te geloven dat dat dezelfde Jean is als de gast die ik ooit gekend heb.

Ik ben blij...

dat Lucy hem nog een paar keer heeft kunnen zien.

Dertig jaar geleden hebben ze geen afscheid kunnen nemen.

Hadden ze daar dan recht op?

Als je mij dat toen had gevraagd, had ik zeker nee gezegd. Maar nu...

Als mensen mekaar zo graag gezien hebben, dan verdienen ze een zachter afscheid.

Heb je je bootje nog?

Ja.

Wij moeten eens door. Ik heb nog 'n afspraak. - Ga maar.

Ik zal hem wel naar huis brengen. - Ja?

Het deed deugd om je nog eens te zien, piraat.

Sterkte.

Hey, schone slaper.

Je dochter wil nog even dag zeggen.

Au.

Sorry. - Het geeft niks.

Sorry.

Het geeft niks.

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen