Original subtitles

Προβάλετε το προϊόν σας ή την εταιρεία σας εδώ επικοινωνήστε στο www.OpenSubtitles.org σήμερα

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX

ΙΔΑΝΙΚΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΧΑΜΕΝΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ

ΟΡΚΙΖΕΣΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΕΣ;

ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ ΤΙΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΣΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ

Φάε γρήγορα για να προλάβεις το τρένο.

Εύχομαι να μην είναι ανοησία.

Όμως, είναι αργά τώρα.

Πήρες μια πρακτική απόφαση. Ας ελπίζουμε.

Μακάρι η κα Σπένσερ να διάλεξε έναν καλό.

Πολύ εργατικό.

Και υπάκουο, όπως ζητήσαμε.

Δεν θα ανεχόμουν έναν τεμπέλη.

Ή έναν σκυθρωπό.

Θα μου ήταν ανυπόφορο.

Αν και ανησυχώ, χαίρομαι που θα έχεις βοήθεια εδώ.

Η αφοσίωση δεν αγοράζεται.

Θα έρθεις;

Σήμερα μήπως;

Μάθιου Κάθμπερτ, θα έχεις αγωνία.

Από πότε κάθεσαι να φας με άπλυτα χέρια;

Μην ξεχνάς ότι εσύ ήσουν πεπεισμένος για αυτό.

Το αποφάσισες από τον χειμώνα. Άδικα αγχώνεσαι.

Δεν είναι ότι διαφωνώ.

Θα αναχωρήσεις, μόλις τελειώσεις εδώ;

Θα είμαι έτοιμος.

Η Ρέιτσελ δεν θα αργήσει να φανεί.

Ο Θεός ξέρει ότι κάνει για το κουτσομπολιό σαν τρελή.

Σου είπα να τους σερβίρεις πριν μισή ώρα.

-Θέλει αλλαγή πάνας. Το φαΐ είναι... -Άρμεξες την αγελάδα;

Όχι...

-ακόμα, μα... -Δώσε τη μου!

Θέλεις να πεθάνουν της πείνας;

Κάνε κάτι σωστό. Δεν αξίζεις τον κόπο.

Είσαι μόνο ένα άθλιο σκουπίδι.

Βιάσου!

Θα δούμε τι θα πει ο κος Χάμοντ, όταν γυρίσει.

Νιώθεις καλά;

Προτιμώ να φαντάζομαι από το να θυμάμαι.

-Γιατί οι κακές θύμησες επιμένουν τόσο; -Πού να ξέρω;

Ξεκουράσου καλύτερα.

Αν όλοι σε μισούσαν...

και σε θεωρούσαν κακιά...

μα η συνείδησή σου σε ενέκρινε και σε απάλλασσε από τις τύψεις...

δεν θα έμενες χωρίς φίλους.

Αγαπώ την Τζέιν Έιρ.

Εσείς όχι;

-Δεν τη γνωρίζω. -Χαίρομαι που ξυπνήσατε.

-Έχω πολλές απορίες για το Γκριν Γκέιμπλς. -Είμαι σίγουρη.

Γιατί δεν παντρεύτηκαν ποτέ οι Κάθμπερτς;

-Είχε κανείς τους κάποια τραγική αγάπη; -Δεν μας αφορά.

Όμως, καίγομαι από περιέργεια!

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΠΡΑΪΤ ΡΙΒΕΡ

Καλησπέρα.

Κύριε.

Μήπως μπορείτε...

-να με βοηθήσετε; Ένα... -κοριτσάκι;

Δεν την είδατε; Έξω είναι. Δεν έρχεται μέσα. Πολύ παράξενη.

-Όμως... -Προτίμησε να κάτσει έξω, γιατί υπήρχε...

Πώς το είπε;

Μεγαλύτερο πεδίο για τη φαντασία, έτσι είπε.

Είναι περίπτωση, θα έλεγα. Την άκουσα να μιλάει μόνη της.

Όμως, δεν περιμένω κορίτσι.

Για ένα αγόρι...

έχω έρθει.

Η κα Σπένσερ θα μας το έφερνε από το ίδρυμα.

Η κα Σπένσερ αποβιβάστηκε με τη μικρή.

Μου την παρέδωσε κι είπε ότι θα την πάρετε.

Μόνο αυτό ξέρω.

Δεν έχω άλλα ορφανά κρυμμένα εδώ.

Εγώ...

Δεν καταλαβαίνω.

Σίγουρα, το κορίτσι θα χαρεί πολύ να σας πει τι έγινε με κάθε λεπτομέρεια.

Έχει τη δική της γλώσσα, σίγουρα.

Καλή σας μέρα.

Θα είστε ο Μάθιου Κάθμπερτ του Γκριν Γκέιμπλς.

Χαίρομαι που σας βλέπω. Φοβήθηκα ότι δεν θα έρθετε.

Φανταζόμουν όσα μπορεί να σας εμπόδισαν.

Αν δεν ερχόσαστε για εμένα...

θα σκαρφάλωνα σε εκείνη τη μεγάλη κεράσια και θα έβγαζα εκεί τη νύχτα.

Δεν θα φοβόμουν. Είναι υπέροχο να κοιμάσαι σε ένα ολάνθιστο δέντρο στο σεληνόφως.

Μάλλον, είμαι ήδη μια απογοήτευση για εσάς.

Ξέρω ότι δεν γεμίζω το μάτι, μα αν και αδύνατη, είμαι πολύ δυνατή.

Να ξέρετε ότι είμαι αιώνια ευγνώμων που με υιοθετείτε.

Είστε οπτασία για τα μάτια μου.

Έλα καλύτερα.

-Θα πάρω την τσάντα σου. -Μπορώ. Δεν είναι βαριά.

Περιέχει όλα μου τα αγαθά, μα είναι ελαφριά.

Αν δεν την κρατάς με συγκεκριμένο τρόπο, ανοίγει. Θα την κρατήσω εγώ που ξέρω.

Είμαι εκστασιασμένη που θα ανήκω σε εσάς και την αδερφή σας.

Εκστασιασμένη!

Δεν ανήκα σε κανέναν ποτέ πριν.

Εσείς κι η αδερφή σας είστε σαν ήρωες μυθιστορήματος.

Άνθρωποι εργατικοί, τίμιοι και μοναχικοί που λαχταρούν την αγάπη ενός παιδιού.

Θα μοχθήσω για να γίνω η καλύτερη κόρη που θα μπορούσε να έχει κανείς.

Θα τα καταφέρω σίγουρα.

Αν και δεν έχω μεγάλη εμπειρία σε αυτό.

Συνήθως, δεν με παίρνουν για να είμαι κόρη.

Θα φαντάζεστε τι ευλογία είναι και πόσο χαίρεται η καρδιά μου.

Και το σκέφτηκα πολύ και είμαι αποφασισμένη

να είμαι υπάκουη, ευσυνείδητη, μα και γεμάτη ζωντάνια,

ώστε να φωτίσω το μέρος, αφού ζήσατε τόσα χρόνια χωρίς τις χαρές ενός παιδιού

και το πεδίο της φαντασίας του.

Θέλατε πάντα μια κόρη;

Πάντα, βαθιά μέσα σας;

Διάβασα κάποτε ότι μια κόρη είναι ένα κορίτσι που γίνεται φίλη μεγαλώνοντας.

Η καρδιά μου συγκινείται και μόνο που το λέω.

Δεν είναι υπέροχη;

Πώς τη λένε;

Είναι...

μια φοράδα.

Δεν έχει όνομα;

Το σωστό όνομα είναι σημαντικό.

Μου φαίνεται...

ότι τη λένε "Μπελ".

Γεια, Μπελ. Είσαι πανέμορφη. Σίγουρα, θα γίνουμε καλές φίλες.

Φοράδα.

Αντίο, δέντρο!

Η κερασιά είναι η πρώτη μου φίλη στο νησί.

Εκείνη η λευκή κερασιά, τι σας θύμισε;

Λοιπόν...

-δεν ξέρω. -Μια νύφη, φυσικά.

Μια νύφη στα λευκά με ένα πέπλο. Δεν έχω δει ποτέ μου, μα τη φαντάζομαι.

Δεν περιμένω να γίνω νύφη. Τόσο άσχημη που είμαι, κανείς δεν θα με θέλει.

Εκτός κι αν είναι ένας ξένος ιεραπόστολος. Μάλλον, είναι πολύ ιδιαίτερος.

Ελπίζω κάποτε να έχω ένα λευκό φόρεμα με φουσκωτά μανίκια.

Το θεωρώ την επιτομή της επίγειας ευτυχίας.

Μιλάω πολύ;

Πάντα, μου το λένε. Φαίνεται ότι προκαλεί ενόχληση.

Θέλετε να σταματήσω; Πείτε το. Μπορώ, όταν το αποφασίσω, αν και δυσκολεύομαι.

Δεν έχω θέμα.

Πολύ χαίρομαι.

Ξέρω ότι θα τα πάμε μια χαρά μαζί.

Είναι ωραίο να θέλει ο άλλος να μιλάς. Όχι να σου λένε να μην ακούγεσαι ως παιδί.

Μου το έχουν πει εκατομμύρια φορές.

Κοροϊδεύουν τις μεγάλες μου λέξεις...

μα είναι συναρπαστικές και περιγραφικές.

Όπως το "γοητευμένος".

Και το "λαμπρός".

Οι μεγάλες ιδέες εκφράζονται με μεγάλες λέξεις, έτσι;

Λοιπόν...

-υποθέτω πώς ναι. -Για παράδειγμα.

Είμαι γοητευμένη από αυτό το λαμπρό τοπίο!

Πρόσεχε τώρα.

Καλησπέρα, Ρέιτσελ.

Θα φτιάξω τσάι.

Δεν θα καθίσεις;

Μη διακόπτω, αν περιμένεις παρέα.

Έχουμε χρόνο. Ο Μάθιου θα κάνει ώρες να γυρίσει.

Τρόμαξα πολύ που είδα τον Μάθιου να φεύγει.

Το φαντάζομαι.

Δεν μπορούσα να φανταστώ...

γιατί θα άφηνε τα σπαρτά του το καταμεσήμερο.

Φοβήθηκα ότι θα έφερνε τον γιατρό.

Είμαι πολύ καλά.

Ευτυχώς.

Τώρα που το σκέφτομαι...

δεν θα ήταν λογικό να βάλει ο Μάθιου τα καλά του...

αν ήταν κάτι επείγον.

Όχι.

Δεν θα ήταν.

Όχι.

Όντως.

Για τον Θεό, Μαρίλα.

Πήγε στον σταθμό του Μπράιτ Ρίβερ.

Μάλιστα.

Στο Μπράιτ Ρίβερ.

Θα φέρει έναν εργάτη.

Ναι και όχι.

Θα υιοθετήσουμε ένα αγόρι από το ίδρυμα στη Νέα Σκοτία, κι έρχεται σήμερα.

-Τον φέρνει ο Μάθιου. -Μαρίλα Κάθμπερτ.

Αν μου έλεγες...

ότι θα συναντούσε...

ένα καγκουρό, θα ξαφνιαζόμουν το ίδιο.

Ένα ορφανό αγόρι;

Πώς στο καλό σου ήρθε μια τέτοια ιδέα;

Θα σου το πω απλά.

Κάνεις μεγάλη ανοησία.

Κάτι ριψοκίνδυνο.

Δεν το πιστεύω ότι θα ζήσω κάπου τόσο όμορφα.

Τα όνειρα συχνά μένουν όνειρα.

Τώρα, νιώθω...

σχεδόν απόλυτα ευτυχισμένη.

Αν και όχι ακριβώς, επειδή να...

Τι χρώμα θα το λέγατε;

Κόκκινο.

Σωστά;

Ναι.

Κόκκινο.

Κανείς με κόκκινα μαλλιά δεν είναι απόλυτα ευτυχισμένος. Είναι...

η ισόβια θλίψη μου.

Άγνωστο τι παίρνεις.

Βάζεις...

ένα ξένο παιδί στο σπίτι σου.

Σου είναι άγνωστος.

Μόλις τις προάλλες, διάβαζα στην εφημερίδα...

πώς ένα αντρόγυνο...

στα δυτικά του νησιού...

πήραν έναν ορφανό από το ίδρυμα, κι αυτός έβαλε φωτιά στο σπίτι τους.

Τη νύχτα.

Το έκανε επίτηδες!

Παραλίγο να καούν στα κρεβάτια τους.

Τώρα...

αν είχες ζητήσει τη συμβουλή μου για το θέμα...

-που δεν... -Ζάχαρη;

Θα σου είχα πει να μη σκεφτείς τέτοιο πράγμα.

Αυτό.

Δεν αρνούμαι ότι έχεις ένα δίκιο, Ρέιτσελ.

Είχα κι εγώ λίγους ενδοιασμούς.

Πώς όχι άλλωστε;

Ο Μάθιου γερνάει κι έχει ενοχλήσεις στην καρδιά.

Το αγόρι θα βοηθήσει.

Δεν έρχεται δα από το εξωτερικό. Είναι από τη Νέα Σκοτία.

Δεν θα διαφέρει από εμάς.

Είναι μια παρηγοριά αυτό.

Να ξέρεις ότι δεν είναι ένας αλήτης Άραβας.

Ή Γάλλος κακούργος.

Ένα ορφανό, Μαρίλα.

-Ο Μάθιου είναι απόλυτα αποφασισμένος. -Προσεύχομαι μόνο να πάνε όλα καλά.

Μόνο να με θυμηθείς...

αν κάψει το αγρόκτημα...

ή ρίξει στρυχνίνη στο πηγάδι.

Άκουσα ότι στο Νιου Μπράνσγουικ...

ένα ορφανό από ίδρυμα αυτό έκανε.

Κι όλη η οικογένεια βρήκε φριχτό θάνατο.

-Μόνο που ήταν κορίτσι. -Δεν θα πάρουμε κορίτσι.

Κε Κάθμπερτ...

πώς λέγεται το μέρος;

Ο Δρόμος.

Ωραίος είναι, υποθέτω.

Το "ωραίος" δεν είναι η σωστή λέξη. Ούτε το "όμορφος".

Δεν τον καλύπτουν.

Είναι...

υπέροχος.

Υπέροχος.

Δεν έχω ξαναδεί κάτι που δεν βελτιώνεται με τη φαντασία.

Οι άλλοι μπορεί να τον λένε Δρόμο, μα εγώ πάντα θα τον λέω...

το Λευκό Πέρασμα της Χαράς.

Είναι η λίμνη του Μπάρι.

Ούτε αυτό μου αρέσει.

Θα τη λέω...

Για να σκεφτώ.

Η Λίμνη των Λαμπερών Νερών.

Ναι.

Αυτό είναι το σωστό όνομα. Το ξέρω από την έξαψη.

Σας αναστατώνουν πράγματα;

Δεν ξέρω.

Κάτι θα υπάρχει.

Λοιπόν...

υποθέτω...

ότι αναστατώνομαι, όταν βλέπω...

τις άσχημες κάμπιες...

να σκάβουν ανάμεσα στα αγγούρια.

Μπορώ να το φανταστώ.

Τις σιχαίνομαι.

Θέλω να τις ξεφορτωθώ.

Θα αναστάτωσα την κα Χάμοντ, τότε. Χάρηκε που με ξεφορτώθηκε, αφότου χήρεψε.

Ποια είναι αυτή;

Δούλεψα για την οικογένειά της προσέχοντας τα παιδιά.

Είχε οχτώ.

Σίγουρα, κάποιοι θυμώνουν όταν έχουν τόσα παιδιά.

Ο κος κι η κα Χάμοντ ήταν διαρκώς εκνευρισμένοι.

-Σκιάχτρο. -Σας παρακαλώ...

Για να μάθεις.

Κύριε Χάμοντ;

Κυρία Χάμοντ!

Συμβαίνει κάτι;

Όχι. Τίποτα.

Με ξάφνιασαν οι χήνες.

Δεν τις λατρεύετε; Εγώ ναι.

Είναι πολύ ρομαντικά πουλιά.

Λοιπόν...

δεν ξέρω κάτι για αυτό.

Ζευγαρώνουν ισόβια, ξέρετε.

Διαλέγουν η μία την άλλη ανάμεσα σε όλες τις χήνες της Γης.

Μένουν μαζί, μέχρι να τις χωρίσει ο θάνατος.

Μάλιστα.

Φτάνουμε στο σπίτι.

Σε δύο χιλιόμετρα.

Σπίτι.

Τι υπέροχη λέξη.

Το Γκριν Γκέιμπλς.

Με τσίμπησα τόσες πολλές φορές σήμερα.

Κάθε τόσο, με κυρίευε αυτή η απαίσια αίσθηση.

Φοβόμουν ότι ήταν όλα ένα όνειρο.

Όμως, έπρεπε άλλη μια φορά.

Είναι αλήθεια.

Το Γκριν Γκέιμπλς υπάρχει, κι είμαστε σπίτι.

Φοράδα.

Μάθιου Κάθμπερτ...

ποια είναι αυτή;

Πού είναι το αγόρι;

Δεν υπήρχε αγόρι.

Μόνο αυτή.

Κανένα αγόρι;

Όμως, θα έπρεπε.

Για αγόρι, είπαμε στην κα Σπένσερ.

Λοιπόν, όχι.

Έφερε αυτή.

Ρώτησα και τον σταθμάρχη.

Έπρεπε να τη φέρω σπίτι.

Πώς να έμενε εκεί;

Ασχέτως πού έγινε το λάθος.

Ωραία δουλειά βρήκαμε.

-Θα πάει πίσω. -Δεν με θέλετε.

Έπρεπε να το περιμένω.

Το ήξερα ότι κανείς δεν θα με ήθελε.

Για τον Θεό, παιδί μου, τι κάνεις κατάχαμα;

Άκου εδώ και σήκω όρθια.

Τι καταλαβαίνεις;

Εγώ...

Επειδή ταξίδεψε από μακριά...

-είναι απογοητευμένη. -Κακώς είναι εδώ.

Δεν έπρεπε να τη φέρεις σπίτι.

Έπαθε σοκ.

Όχι μόνο αυτή.

Φτάνουν οι ανοησίες. Έλα μέσα.

Σου μιλάω, παιδί μου.

Κοριτσάκι, φτάνει τώρα.

Κοριτσάκι!

Κοριτσάκι;

-Μακάρι να ήμουν οτιδήποτε άλλο. -Μάταια κλαις. Έγινε μόνο ένα λάθος.

Δεν θα μείνεις στον δρόμο απόψε.

Πώς σε λένε;

Τι σημασία έχει;

Δεν θα μείνω αρκετά για να το θυμάστε.

Πρόσεχε τους τρόπους σου κι απάντησε.

Παρακαλώ...

να με λέτε Κορδέλια.

Να σε λέμε Κορδέλια; Έτσι σε λένε;

Ή Πηνελόπη.

-Το "Πηνελόπη" έχει μια τραγικότητα. -Πώς σε λένε, παιδί μου;

Δεν μπορείτε με λέτε με αυτά;

Με λένε Άννα.

Σκέτο Άννα.

Είναι ωραίο όνομα.

Ένα λογικό όνομα.

Παρακαλώ, μπορείτε να το λέτε πάντα με Α;

Το "Άννα" είναι πιο μεγαλοπρεπές από το "Άνι".

Καλώς, τότε.

Άννα.

Με Α.

Ώρα να έρθεις μέσα. Για σήκω τώρα.

Το ήξερα.

Είναι υπέροχο σπίτι.

Γιατί δεν είπατε στον σταθμό ότι δεν με θέλετε;

Γιατί δεν με αφήσατε απλώς εκεί;

Αν δεν είχα δει το Πέρασμα της Χαράς ή τη Λίμνη των Λαμπερών Νερών,

θα ήταν ευκολότερο.

Τι στο καλό εννοεί;

Είναι μόνο μια συζήτηση...

που κάναμε στον δρόμο.

Πάω στη φοράδα.

Λοιπόν, βγάλε το καπέλο σου.

Βάλε το με την τσάντα σου στον πάγκο.

Απλώς, δεν καταλαβαίνω.

-Δεν υπήρχαν αγόρια στο ίδρυμα; -Υπήρχαν άφθονα.

Όμως, η κα Σπένσερ είπε ότι θέλατε ένα κορίτσι στην ηλικία μου

κι η προϊσταμένη σκέφτηκε εμένα.

Να τι έγινε που βάλαμε τρίτους αντί να πάμε εμείς.

Έλα μαζί μου. Μη χρονοτριβείς.

Λυπάμαι που σε απογοητεύω, μα δεν αλλάζει κάτι.

Θέλουμε ένα αγόρι να βοηθάει στο κτήμα.

Ένα κορίτσι θα ήταν άχρηστο. Καταλαβαίνεις;

Δεν θα το έλεγα.

-Ορίστε; -Δεν θέλω να φανώ αγενής,

μα δεν μπορώ να δουλέψω εγώ, αν και κορίτσι;

-Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα. -Δεν θα μπορούσα;

Είμαι δυνατή και προτιμώ το έξω από την κλεισούρα μιας κουζίνας.

Γιατί να είναι πρόβλημα;

Π.χ...

τι θα γινόταν, αν ξαφνικά δεν υπήρχε απολύτως κανένα αγόρι στον κόσμο;

Ανοησίες.

Κακώς μας απαγορεύονται οι αγροτικές δουλειές,

αφού είμαστε το ίδιο ικανές με τα αγόρια. Και πιο πολύ!

Θεωρείτε τον εαυτό σας ευαίσθητο κι ανίκανο; Εγώ σίγουρα όχι.

Αφού είμαι εδώ, δεν μπορείτε να το σκεφτείτε;

Όχι.

Και ξέχνα αυτές τις ανοησίες.

Έλα τώρα.

Ας πλυθούμε για να φάμε.

Θεέ μου, τι έπαθες εδώ;

Τσιμπιόμουν πολύ σήμερα για να πειστώ ότι όλα ήταν αλήθεια.

Δεν τρως καθόλου.

Δεν μπορώ.

Συγγνώμη.

Είμαι στα έγκατα της απελπισίας.

Εσείς τρώτε στα έγκατα της απελπισίας;

Δεν ήμουν ποτέ στα έγκατα της απελπισίας, έτσι δεν ξέρω.

Φανταστήκατε ποτέ να είστε στα έγκατα της απελπισίας;

Όχι, δεν το έκανα.

Είναι πολύ δυσάρεστο συναίσθημα.

Όταν πας να φας...

ένας κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό σου και δεν μπορείς να καταπιείς.

Ακόμα κι αν είναι καραμέλα σοκολάτας.

Δοκίμασα μια φορά πριν δύο χρόνια, κι ήταν νοστιμότατη.

Μην προσβάλλεστε που δεν τρώω.

Όλα είναι υπερβολικά ωραία.

Θα είναι κουρασμένη.

Βάλε τη για ύπνο.

Πάρε την τσάντα σου κι έλα.

Ξεντύσου και πέσε στο κρεβάτι.

Θα έρθω σε λίγο για το κερί.

Καληνύχτα.

Πώς τη λέτε καλή, όταν ξέρετε ότι πρέπει να είναι η χειρότερη νύχτα της ζωής μου;

Τι σιχαμερή συνήθεια!

Ο άντρας δικαιούται να καπνίζει.

Όταν σκέφτεται πολλά.

Και θα έλεγα...

-ότι κι εσύ σκέφτεσαι πολλά. -Είναι μεγάλο μπέρδεμα.

Σίγουρα, ένας μας θα πρέπει να δει την κα Σπένσερ αύριο.

Πρέπει να πάει πίσω.

Ναι, έτσι υποθέτω.

Υποθέτεις; Δεν το ξέρεις;

Τώρα...

είναι κρίμα...

να τη στείλουμε πίσω.

-Θέλει πολύ να μείνει. -Μάθιου Κάθμπερτ.

Λες ότι πρέπει να την κρατήσουμε;

Όχι. Εγώ...

-Υποθέτω πως όχι. -Θα έλεγα όχι.

Σε τι θα μας ωφελούσε;

Ίσως, εμείς ωφελούσαμε εκείνη.

Πιστεύω ότι σε μάγεψε.

Βλέπω ξεκάθαρα ότι θέλεις να την κρατήσεις.

Είναι πολύ ενδιαφέρων άνθρωπος.

Το λες και έτσι.

Έπρεπε να την άκουγες.

Όταν ερχόμασταν.

Μιλάει πολύ γρήγορα και δεν είναι υπέρ της.

Δεν με ενοχλεί η συζήτηση.

Δεν θέλω τα παιδιά που έχουν τόσα να πουν.

Έχει κάτι που δεν καταλαβαίνω.

Πρέπει να σταλεί πίσω από εκεί που ήρθε.

Μπορώ να προσλάβω ένα αγόρι για βοήθεια.

-Έτσι, θα σου έκανε παρέα. -Δεν αναζητώ παρέα.

Και δεν θα την κρατήσω.

Λοιπόν, ναι.

Όπως τα λες.

Φυσικά.

Πάω για ύπνο.

Βασίλισσα του Χιονιού,

δέχομαι την προσφορά σου.

Αν είχα ένα βιβλίο, θα πίεζα στις σελίδες του αυτά τα ιερά άνθη,

ώστε να θυμάμαι πάντα αυτήν την πολύτιμη στιγμή.

Ωστόσο...

εγώ...

η Πριγκίπισσα...

Κορδέλια...

θα λατρεύω πάντα αυτό το δώρο.

Το φιλί μου, απόδειξη της αφοσίωσής μου...

Τι κάνεις;

Έπρεπε να έχεις ντυθεί.

Φανταζόμουν ότι αυτό το πρωί είναι διαφορετικό από αυτό που είναι.

Παρίστανα ότι ήμουν μια όμορφη πριγκίπισσα.

Κι ότι εδώ...

ήταν η ιερή μου κάμαρα, ψηλά σε έναν πέτρινο...

Άσε τις κουβέντες.

Συγγνώμη.

Απλώς, το δωμάτιο κι η υπέροχη γέρικη κερασιά σας

προσφέρουν μεγάλο πεδίο στη φαντασία.

Επίσης, ευχόμουν...

με όλη μου τη δύναμη ότι θα μου λέγατε πως αποφασίσατε να μείνω.

Μάζεψέ τα κι έλα κάτω.

Θα πάμε στην κα Σπένσερ, αφού φάμε.

Άσε το κάτω αμέσως.

-Πήρες τίποτα; -Όχι.

Μόνο απομνημόνευα.

Για να δω.

Πάψε να σκαλίζεις κι έλα για πρωινό.

Πεινάω πολύ σήμερα. Ο κόσμος δεν μοιάζει με άγρια ερημιά όπως χτες το βράδυ.

Τι όμορφο πρωί.

Χαίρομαι που δεν θα γυρίσουμε στη βροχή. Δύσκολα θα το άντεχα.

Είναι ωραίο...

να διαβάζεις λυπητερές ιστορίες και να παριστάνεις τον ήρωα...

-μα είναι δύσκολο να είσαι εσύ λυπημένος. -Για τον Θεό, σώπασε.

Μιλάς υπερβολικά πολύ.

Ναι, κυρία.

Για να ξέρεις, ζήτησα να μάθω...

αν ο Γάλλος ευκαιρεί το θέρος.

Θεέ μου!

Αρμέγω αγελάδα και κόβω ξύλα.

Πλένω ρούχα, σιδερώνω, καθαρίζω και πολλά άλλα.

Οι ικανότητές μου είναι απεριόριστες. Αυτά θα τα φροντίσω εγώ για εσάς.

Θα τα κάνω σωστά.

Πρόσεχε. Καίει πολύ. Με τα δυο τα χέρια.

Το βλέπω καθαρά τώρα. Η ίδια η ιδέα ήταν τρελή.

Δεν φτιάχνεται μια οικογένεια. Μόνο το αίμα είναι συγγένεια.

Σίγουρα, θα χρειάζεστε...

την Άννα πιο πολύ, αφότου χηρέψατε.

Δεν τη θέλω.

-Πάω στην αδερφή μου. Γιατί να την πάρω; -Είμαστε ήδη υπερπλήρεις.

-Δεν θέλω να ταΐζω άλλο ένα στόμα. -Θα βοηθήσω.

Δεν σας έχω βοηθήσει;

-Μη με αφήνετε εδώ. -Δεν είσαι συγγενής.

Έχω πολλούς συγγενείς.

Θα την πάρετε. Τέλος.

Συγγνώμη. Δεν έσπασε κάτι.

Δεν θα με κρατήσετε τώρα.

Ποτέ δεν θα σε κρατούσα.

Θα γυρίσω το απόγευμα.

Άννα.

Αντίο, κε Κάθμπερτ.

Εγώ...

δεν είπα ότι θα προσλάβω το αγόρι

για να σε ξεφορτωθώ.

Ήλπιζα να μπορούσες να μείνεις.

Σας ευχαριστώ.

Δεν θα σας ξεχάσω.

Να προσέχεις τώρα.

Άννα με Α.

Για τον Θεό!

-Ο αδερφός μου είναι γελοίος. -Εγώ τον βρίσκω αξιαγάπητο.

Έχει κατανόηση και δεν τον ενοχλεί που μιλάω τόσο.

Μάλλον, του άρεσε.

Μόλις τον είδα, ένιωσα ότι ήταν μια αδερφή ψυχή.

Σίγουρα, είστε κι οι δύο αλλόκοτοι.

Θα απολαύσω αυτήν τη βόλτα.

Ξέρω ότι σχεδόν πάντα απολαμβάνεις κάτι, αν όντως το αποφασίσεις.

Όμως, όντως να το αποφασίσεις.

Πιστεύω ότι το έχω κοινό με εσάς.

Μακάρι να ήμουν γλάρος.

Δεν είναι τα πιο ξέγνοιαστα πουλιά;

Κοιτάξτε.

Άγρια ρόδα.

Δεν είναι μαγευτικό το ροζ; Κρίμα που δεν μπορώ να το φορέσω.

Οι κοκκινομάλληδες δεν φορούν ροζ με τίποτα.

Ξέρετε καμία που να είχε κόκκινα μαλλιά, και μεγαλώνοντας άλλαξαν χρώμα;

Δεν νομίζω.

Άλλη μια χαμένη ελπίδα.

Η ζωή μου είναι ιδανικό κοιμητήριο χαμένων ελπίδων.

Το διάβασα σε ένα βιβλίο και το λέω για παρηγοριά, όταν είμαι απογοητευμένη.

Δεν βρίσκω πού είναι το παρήγορο.

Ακούγεται τόσο ρομαντικό.

Σαν να ήμουν ηρωίδα παραμυθιού.

-Πρέπει να έχεις πάει σχολείο. -Λίγο. Πήγα πρόσφατα στο ίδρυμα.

Λατρεύω το σχολείο, μα όταν σε ένα σπιτικό είχα τόσες δουλειές, δεν γινόταν να πάω.

Γιατί το Γκριν Γκέιμπλς είναι απομονωμένο;

Ορίστε;

Η οικογένειά μου δεν ήθελε τις κουβεντούλες.

Σας λείπουν οι γονείς σας;

Είχαν μια καλή χριστιανική ζωή.

Δεν κακολογώ τον Θεό που τους πήρε πίσω.

Έτσι υποθέτω.

Έτσι υποθέτεις;

Πώς κατέληξες ορφανή;

Συνέβη, όταν ήμουν βρέφος.

Θα ήθελα να μάθω πώς, αν δεν έχεις θέμα.

Δεν έχω θέμα να διηγούμαι.

Κάπου σε μια χώρα μακρινή, σε ένα μέρος με αδιάφορο όνομα...

ζούσε όχι πολύ παλιά ένας κύριος.

Από αυτούς με δόρυ και μια αρχαία ασπίδα στο ράφι.

-Που έχει ένα ψωράλογο κι έναν σκύλο... -Πώς τολμάς;

-Τι; -Με θεωρείς χαζή;

Απλώς, αυτή είναι καλύτερη ιστορία.

Δεν ζήτησα μια οποιαδήποτε ιστορία, μα τη δική σου.

Αν δεν πεις την αλήθεια, μη χασομεράω.

Αυτά που φαντάζομαι για τον εαυτό μου είναι πιο ενδιαφέροντα.

Η ευχή να είναι κάτι διαφορετικό, δεν το αλλάζει.

Τα ειλικρινέστερα λόγια.

Οι γονείς μου ήταν ο Γουόλτερ κι η Μπέρτα Σίρλεϊ.

Ήταν νιόπαντροι...

κι ήταν επί ξύλου κρεμάμενοι.

Πέθαναν από πυρετό, όταν ήμουν τριών μηνών.

Κερδίζω τα προς το ζην μου από όσο με θυμάμαι.

Μάλλον, ήμουν τυχερή που με έστειλαν έξω, αντί να μείνω στο ίδρυμα.

Δεν το κατάλαβα ποτέ.

Αν τα παιδιά είναι τέτοιο βάρος, γιατί οι άνθρωποι κάνουν τόσα πολλά;

Ωστόσο...

κρίμα που δεν θα έχω ποτέ την ευκαιρία.

Τι εννοείς;

Να είμαι ένα.

Άννα!

Όχι. Πήγαινε σπίτι!

Θεέ μου!

Είσαι καλά;

Θεέ μου.

Καλά είμαι. Ορίστε.

Όλα καλά.

Μην ανησυχείς πια, Μπελ.

-Μπελ; -Έτσι τη λένε.

Αυτή κι αν ήταν περιπέτεια!

Κι αν δεν ήταν!

Σίγουρα, είσαι καλά;

Φέρθηκες πολύ συνετά.

Ξέρω από φασαρίες.

Αλίμονο. Είστε οι τελευταίες που περίμενα σήμερα.

Χαίρομαι που ήρθατε.

Τι κάνεις, αγαπητή Άννα;

Αρκετά καλά.

-Τι σας φέρνει εδώ; -Το θέμα είναι, κα Σπένσερ,

ότι κάπου έγινε ένα ξεκάθαρο λάθος, κι ήρθα να μάθω πού.

Είπαμε να σας πουν να μας φέρετε ένα αγόρι από το ίδρυμα.

Είπαμε στον αδερφό σας να σας πει για αγόρι.

Μαρίλα Κάθμπερτ, τι μου λέτε;

Ο Ρόμπερτ μου είπε μέσω της κόρης του ότι θέλατε κορίτσι.

Αυτή η Νάνσι είναι πολύ ανεύθυνη.

Τη μαλώνω συχνά για την επιπολαιότητά της.

-Λυπάμαι πολύ για αυτό. -Ήταν δικό μας λάθος.

Έπρεπε να έρθουμε οι ίδιοι. Κάτι τόσο σημαντικό δεν λέγεται μέσω τρίτων.

Ωστόσο, το λάθος έγινε και πρέπει να το διορθώσουμε.

Υποθέτω ότι το ίδρυμα θα την πάρει πίσω.

Έτσι υποθέτω.

Όμως, μπορεί να μη χρειαστεί.

Η κα Μπλιούετ μου έλεγε ότι την επιβαρύνει πολύ η μεγάλη της οικογένεια

κι ήλπιζε να είχε ζητήσει κάποια βοήθεια.

Η Άννα είναι μια χαρά.

Σίγουρα, ό,τι έγινε ήταν θεόσταλτο.

Θα τη ρωτήσουμε.

Θα συμφωνήσει.

Ηλικία και όνομα;

Άννα Σίρλεϊ. Είμαι μόνο 13.

Δεν γεμίζεις το μάτι...

μα είσαι νευρώδης.

Τελικά, αυτές είναι οι καλύτερες.

Θα κάνεις ό,τι λέω και θα μιλάς, όταν σου μιλάνε.

Δεν θέλω να αντιμιλάνε. Αν είσαι ανεπαρκής, θα τις τρως.

Περιμένω να κερδίζεις το ψωμί σου.

Θα με τρελάνει αυτό. Θα με πεθάνει.

Κλαίει από κολικούς.

Τι;

Καλύτερα να τον φασκιώνατε.

Κι ένα καταπραϋντικό βοηθάει.

Έχει ξαναδουλέψει με οικογένειες.

Σίγουρα, θα δουλέψει. Δεν είναι ίδρυμα εδώ.

Μπορώ να σας απαλλάξω, δις Κάθμπερτ. Αν θέλετε, την παίρνω τώρα.

Λοιπόν, δεν ξέρω.

Δεν είπα ότι είχαμε αποφασίσει απόλυτα να μην την κρατήσουμε.

Ήρθα μόνο να μάθω πώς έγινε το λάθος.

Καλύτερα να το συζητήσω με τον αδερφό μου.

Δεν κάνει να αποφασίσω χωρίς τη συμβουλή του.

Αν δεν την κρατήσουμε τελικά, θα σας τη στείλουμε.

Αλλιώς, μπορείτε να υποθέσετε ότι θα μείνει μαζί μας.

Θα σας βόλευε, κα Μπλιούετ;

Δεν έχω άλλη επιλογή.

Πολύ καλά.

Καλή σας μέρα.

Δις Κάθμπερτ...

είπατε ότι ίσως με αφήσετε να μείνω μαζί σας ή μόνο το φαντάστηκα;

Ναι, αυτό και τίποτα παραπάνω. Δεν αποφασίστηκε ακόμα.

Ίσως, καταλήξουμε να πας στην κα Μπλιούετ τελικά.

Καλύτερα να πάω στο ίδρυμα παρά σε αυτή.

Περιμένω να μας κυνηγήσει πάνω σε σκουπόξυλο.

Θα ήθελα να μη μιλάς στην επιστροφή.

Έχω πολλά να σκεφτώ.

Κράτα τις ερωτήσεις σου μέχρι να μιλήσουμε ιδιαιτέρως.

Τρέξε μέσα.

-Τακτοποιήσου και βάλε την τσαγιέρα. -Μάλιστα.

Άσε αυτό το ανόητο χαμόγελο.

Ούτε σκύλο δεν θα έδινα στην Μπλιούετ.

Δεν ξέρω, αν πρέπει να μείνει εδώ.

-Είναι ενδιαφέρον πραγματάκι. -Καλύτερα να ήταν και χρήσιμο.

Προτείνω να τη δοκιμάσουμε να δούμε πώς συμπεριφέρεται. Έχει πέντε μέρες.

Σίγουρα, θα χρειαστώ πολύ για να πειστώ.

Για όνομα του Θεού!

Πρόσεξα ότι χτες πέταξες τα ρούχα σου στο πάτωμα, όταν ξεντύθηκες.

Είναι πολύ κακή συνήθεια, και δεν θα την επιτρέψω.

Δίπλωσε τα ρούχα σου καλά και βάλε τα στην καρέκλα.

Τα ακατάστατα κορίτσια είναι άχρηστα.

Ήμουν τόσο καταρρακωμένη χτες που δεν σκέφτηκα τα ρούχα μου.

Θα τα διπλώσω καλά απόψε.

Αν κι είναι γνωστό ότι ξεχνάω.

-Συνήθως, βιάζομαι να πέσω για ύπνο. -Θα πρέπει να θυμάσαι, για να μείνεις εδώ.

Καταλαβαίνεις ότι είσαι υπό δοκιμή;

Ναι.

Θα αποφασίσουμε σε μία εβδομάδα.

Τώρα...

προσευχήσου και ύπνο.

Δεν προσεύχομαι ποτέ.

Τι;

Προσευχήθηκα την Κυριακή στο ίδρυμα. Μου αρέσει η κατήχηση.

Κάποιες λέξεις έχουν κάτι μεγαλόπρεπο.

Άπειρο και αναλλοίωτο.

Δεν είναι ποίηση, μα μοιάζουν πολύ, έτσι;

Δεν μιλάμε για ποίηση, Άννα, μα για προσευχές.

Δεν ξέρεις ότι είναι κακό να μην προσεύχεσαι κάθε βράδυ;

Συγγνώμη.

Δεν μου το έμαθαν ποτέ.

-Θα προσεύχεσαι όσο ζεις εδώ. -Φυσικά.

Θα κάνω τα πάντα για να σας εξυπηρετήσω.

Όμως, θα πρέπει να μου δείξετε πώς. Μόνο τώρα.

Πρέπει να γονατίσεις.

Γιατί να προσευχόμαστε γονατιστοί; Αν ήθελα να προσευχηθώ, να τι θα έκανα.

Θα πήγαινα σε ένα τεράστιο λιβάδι.

Ολομόναχη.

Ή πολύ βαθιά μέσα στο δάσος.

Και θα κοιτούσα πολύ ψηλά στον υπέροχο, ατέλειωτο, μπλε ουρανό...

κι απλώς θα ένιωθα μια προσευχή.

Είμαι έτοιμη.

Τι να πω;

Είσαι μεγάλη. Μπορείς μονή σου.

Απλώς, ευχαρίστησε τον Θεό για ό,τι έχεις.

Και ζήτα του ταπεινά...

ό,τι θέλεις.

Θα κάνω ό,τι μπορώ.

Σπλαχνικέ Ουράνιε Πατέρα...

Αυτό λένε στην εκκλησία, άρα δεν είναι εντάξει για μια προσευχή;

Σπλαχνικέ Ουράνιε Πατέρα...

ευχαριστώ για το Λευκό Πέρασμα της Χαράς, τη Λίμνη των Λαμπερών Νερών...

την Μπελ και την υπέροχη Βασίλισσα του Χιονιού.

Είμαι πραγματικά πολύ ευγνώμων για αυτά.

Μόνο αυτά σκέφτομαι τώρα για τα οποία σε ευχαριστώ.

Όσο για αυτά που θέλω, είναι τόσα πολλά που θα χρειαζόταν πολλή ώρα να τα πω όλα.

Έτσι, θα πω τα δύο σημαντικότερα.

Σε παρακαλώ, άσε με να μείνω εδώ.

Σε παρακαλώ, ας ομορφύνω μεγαλώνοντας.

Με σεβασμό...

Άννα Σίρλεϊ.

Ορίστε.

Το έκανα καλά;

Αρκεί για την ώρα.

Ξάπλωσε, παιδί μου.

Έπρεπε να είχα πει "αμήν" αντί "με σεβασμό", όπως κάνουν οι ιερείς.

Λέτε να έχει διαφορά;

Δεν νομίζω.

Μάρτυς μου ο Θεός, θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για να θελήσετε να με κρατήσετε.

Καληνύχτα.

-Θεέ μου, δώσε μου δύναμη να το πετύχω! -Φτάνει.

Συγγνώμη.

Ωραίες οι προσευχές.

Ώρα να πούμε καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Είναι σχεδόν απόλυτα άθεη.

Μόνο ο Θεός ξέρει πού πάμε να μπλέξουμε.

Άννα!

Άννα!

-Έφυγε. -Έφυγε;

Θα ελέγξω τα ασημικά.

Τα αυγά! Πάει η μία αγγαρεία.

Γνώρισα και τις κότες, άρα οι συστάσεις περιττεύουν.

Σηκώθηκα πριν την ανατολή. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.

Θέλω να αποδείξω ότι πρέπει να μείνω.

Το Γκριν Γκέιμπλς είναι αξιαγάπητο.

-Θα βγάλω τα ζώα για βοσκή. -Το πρωινό ετοιμάζεται.

-Να πάω αυτά στο δωμάτιό μου; -Όχι.

Δεν θέλεις να είσαι γεμάτη άνθη. Έπρεπε να τα αφήσεις στο δέντρο.

Ένιωσα κι εγώ το ίδιο.

Ότι δεν πρέπει να μικρύνω τη ζωή τους. Αν ήμουν άνθος, δεν θα ήθελα να με κόψουν.

Θα ήταν υπέροχο να ήμουν άνθος.

Χτες, ήθελες να ήσουν γλάρος.

"...και η δύναμις και η δόξα εις τους αιώνας.

Αμήν".

Μου αρέσει αυτή.

Είναι υπέροχη.

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς αγιασθήτω το όνομά Σου.

-Είναι σαν μουσικός στίχος. -Απλώς, μάθε την.

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς...

Άσχετα από την κατάληξη εδώ...

πρέπει να έχεις ένα ρούχο πέρα από αυτό το λεπτό πράγμα.

Μου έχει περισσέψει λίγο βαμβακερό που θα ήταν καλό.

Θα μου φτιάξετε ένα φόρεμα;

Χρειάζεσαι κάτι να σου ταιριάζει.

Ένα νέο φόρεμα;

Ποτέ μου δεν είχα ένα.

Ανυπομονώ να έχω φουσκωτά μανίκια και φραμπαλάδες.

-Μπορείτε να βάλετε και δαντέλα; -Δεν πιστεύω σε σούρες και φραμπαλάδες

Όμως, δεν θα σας πειράζουν τα φουσκωτά μανίκια. Όλες τα φοράνε.

Είναι θεϊκά.

Σπατάλη υφάσματος.

Σίγουρα, αν είναι τόσο υπέροχο όσο το μπλε σας ή το πράσινο...

δεν θα πειράζει αν και...

απλό.

Είσαι σίγουρα ματαιόδοξη.

Το καφέ είναι πολύ συνετό.

Θέλω το φόρεμά σου για πατρόν.

Ας τα βγάλουμε αυτά τώρα.

Σας ευχαριστώ.

Είμαι ευγνώμων που έχω κάτι καινούριο.

Θα το φαντάζομαι μοδάτο.

Θα θέλω δύο μέρες το πολύ.

Αν μοιάζει με αυτό...

δεν θα σας πάρει καθόλου.

Πήγαινε να μάθεις την προσευχή.

Ναι, δις Κάθμπερτ.

"Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς αγιασθήτω το όνομά Σου"...

Φουσκωτά μανίκια!

Καλημέρα.

Καλημέρα.

Σου έφερα κέικ.

Θεώρησα ότι δεν θα έχεις χρόνο να ψήσεις με την αναστάτωση.

Ευχαριστώ.

Θα καθίσω λίγο, εντάξει;

Να ξαποστάσω.

Εκπλήσσομαι με ό,τι ακούω για εσάς.

Όχι περισσότερο από εμένα, υποθέτω.

Τι απίστευτο λάθος!

Είναι να τα χάνεις.

Δεν γινόταν να πάει πίσω;

Ακόμα μπορεί.

Για την ώρα, είναι εδώ δοκιμαστικά.

-Δοκιμαστικά; -Μια εβδομάδα.

Ο Μάθιου ήθελε να την κρατήσουμε.

Κι ομολογώ ότι είναι έξυπνη.

Όμως, θέλω πολλά ακόμα για να πειστώ.

Την έμαθα, δις Κάθμπερτ.

Άννα.

Η γειτόνισσά μας.

Η κα Λιντ.

Λοιπόν...

σίγουρα, δεν σε διάλεξαν λόγω εμφάνισης.

Είναι κοκαλιάρα κι άσχημη, Μαρίλα.

Πετσί και κόκαλο.

Και τόσες φακίδες;

Και το μαλλί σαν καρότο;

Θεέ και Κύριε.

-Σας μισώ. -Άννα.

-Σας μισώ! -Άννα.

Πώς τολμάτε να με λέτε κοκαλιάρα και να σχολιάζετε έτσι την εμφάνισή μου;

Είστε μια αγενής κι αναίσθητη γυναίκα.

-Λοιπόν... -Θα θέλατε να μιλούν έτσι για εσάς;

Θα θέλατε να σας λένε χοντρή κι αδέξια κι ότι μάλλον δεν έχετε ίχνος φαντασίας;

Κι αδιαφορώ αν σας πλήγωσαν τα λόγια μου.

Ελπίζω να το έκαναν.

Γιατί εσείς με πληγώσατε πιο πολύ από όσο έχω πληγωθεί ποτέ.

Δεν θα σας το συγχωρήσω ποτέ!

Ποτέ!

Άννα.

Γύρνα πίσω.

Άννα!

Λοιπόν...

απίστευτο!

Ευτυχώς, επιστρέφεται.

-Δεν θα σε ζήλευα, αν τη μεγάλωνες. -Κακώς κορόιδεψες την εμφάνισή της.

Μαρίλα Κάθμπερτ.

Μη μου πεις ότι την υπερασπίζεσαι

μετά από μια τέτοια φρικτή επίδειξη υστερίας.

Δεν πάω να τη δικαιολογήσω.

Ήταν πολύ άτακτη...

και θα πρέπει να της μιλήσω.

Όμως, χρειάζεται κατανόηση.

Δεν έμαθε ποτέ το σωστό.

Κι ήσουν πολύ σκληρή μαζί της.

Λοιπόν...

Καταλαβαίνω ότι θα πρέπει να προσέχω πολύ τι λέω μετά από αυτό.

Αφού τα λεπτά αισθήματα των ορφανών αγνώστου καταγωγής είναι πάνω από όλα.

-Έλα τώρα. -Όχι.

Δεν ενοχλήθηκα.

Μην ανησυχείς.

Σε λυπάμαι πολύ για να μου μείνει θυμός.

Όμως, η συμβουλή μου είναι...

να της κάνεις εκείνη τη συζήτηση με μια μεγάλη ξύλινη βέργα.

Και στείλε την πίσω.

Αντίο.

-Πέρασε αρκετή ώρα. -Θα γυρίσει μόνη της.

Μπορώ να πάω.

Είναι με τα εσώρουχα. Θα πρέπει να γυρίσει.

Πρέπει να βάλει μυαλό.

Συγγνώμη.

Δεν έπρεπε να χάσω την ψυχραιμία μου και να σας ντροπιάσω.

Είσαι καλά;

Ναι.

Συγγνώμη για την ανησυχία. Ήθελα να σκεφτώ.

Αν με αφήσετε να μείνω, θα κάνω ό,τι μπορώ για να μην ξαναπαρασυρθώ.

Εκτιμώ τη μεταμέλειά σου...

μα τη συγγνώμη, τη χρωστάς στην κα Λιντ.

-Όμως, με είπε άσχημη και κοκκινομάλλα. -Όπως λες κι εσύ συχνά.

Όμως, το να λες κάτι εσύ διαφέρει πολύ από το να σου το λένε άλλοι.

Πρέπει να πειθαρχήσεις.

Φανταστείτε πώς θα νιώθατε αν σας έλεγαν κατάμουτρα ότι είστε άσχημη.

Θυμάσαι τότε που ήμαστε νέοι;

-Η Άνταμς σε είπε... -Ναι.

-Άχαρη. -Ναι. Ευχαριστώ.

-Θυμάμαι ότι υπέφερες. -Δεν δίνω δίκιο στην κα Λιντ

για ό,τι σου είπε, Άννα.

-Μιλάει πολύ ευθέως. -Εκφοβίζει.

Αυτό δεν δικαιολογεί τη συμπεριφορά σου.

Ήσουν αγενής και θρασεία.

Πρέπει να ζητήσεις από την κα Λιντ να σε συγχωρέσει.

Δεν θα μπορούσα ποτέ.

Τιμωρήστε με. Κλείστε με σε ένα μπουντρούμι. Δεν θα παραπονεθώ.

Όμως, αδυνατώ να ζητήσω συγχώρεση από την κα Λιντ.

Συνήθως, δεν κλείνουμε ανθρώπους σε μπουντρούμια.

Όμως, πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.

Θα μείνεις στο δωμάτιό σου, μέχρι να το θελήσεις.

Θα μείνω εκεί ισόβια τότε.

Γιατί δεν μπορώ να της ζητήσω συγγνώμη για όσα της είπα.

Πώς να το κάνω;

Δεν μετανιώνω. Λυπάμαι που ενόχλησα εσάς.

Όμως, χαίρομαι για ό,τι ακριβώς της είπα.

Ήταν μεγάλη ικανοποίηση.

Βασικά...

ούτε καν φαντάζομαι...

ότι μετανιώνω.

Μακάρι η φαντασία σου να λειτουργεί καλύτερα το πρωί.

Δεν μπορείς να τη διώξεις.

Όχι για αυτό.

Μην είσαι σίγουρος.

Είναι...

Είναι καλό...

που η Ρέιτσελ τα άκουσε.

-Μακάρι να το έβλεπα. -Μάθιου Κάθμπερτ, με εκπλήσσεις.

Και δεν θα την ταΐσεις;

Άφησα ποτέ κάποιον νηστικό για να φερθεί καλά;

Όμως, θα μείνει εκεί μέχρι να ζητήσει συγγνώμη. Τέλος!

Τι κάνεις, Άννα;

Αρκετά καλά, ευχαριστώ.

Φαντάζομαι πολύ, κι έτσι περνάει η ώρα.

Μήπως καλύτερα...

να την πεις;

Απλώς...

να το λήξεις;

Αν ζητήσω συγγνώμη, θα ψεύδομαι.

Θα πρέπει...

να γίνει.

Αργά ή γρήγορα.

Η Μαρίλα είναι...

τρομερά θεληματική.

-Τρομερά θεληματική. -Κι εγώ.

Είναι...

πολύ μοναχικά κάτω...

χωρίς εσένα.

Ξεσυνήθισα την ησυχία πια.

Το θέμα είναι ότι η προοπτική μοιάζει εξευτελιστική και άδικη.

Όμως, είσαι έξυπνη.

Θα βρεις πώς θα το πεις.

-Σίγουρα. -Γιατί να ζητήσω συγγνώμη εγώ...

αφού η κα Λιντ προκάλεσε την κατάσταση;

Λοιπόν, ξέρεις...

Θέλω να ελπίζω...

ότι μια ωραία μέρα δεν θα σου καίγεται καρφί...

τι λέει ο καθένας δεξιά κι αριστερά.

Έχετε καλή φαντασία.

Θα ήταν αλήθεια να πω ότι λυπάμαι. Λυπάμαι που αναστάτωσα τη δις Μαρίλα.

Κι εσάς.

Άρα, πήγαινε...

να ηρεμήσεις τα πράγματα.

Πολύ καλά.

Θα το επιχειρήσω.

Για εσάς.

Αυτά είναι καλά νέα.

Μην πεις στη Μαρίλα...

ότι μιλήσαμε...

επειδή αποφασίσαμε...

ότι η ανατροφή σου θα ήταν δική της.

Θα πάρω το μυστικό μας στον τάφο μου.

Ό,τι κι αν σκέφτεσαι...

ελπίζω να το παίρνεις σοβαρά.

Φυσικά.

Φαντάζομαι τι πρέπει να πω στην κα Λιντ.

Κυρία Λιντ, λυπάμαι τόσο αφάνταστα πολύ.

Θα αδυνατούσα να εκφράσω τη θλίψη μου και με ολόκληρο λεξικό.

Σας συμπεριφέρθηκα απαίσια.

Και ντρόπιασα τους φίλους μου, που ίσως με κρατήσουν αν και δεν είμαι αγόρι.

Είμαι ένα κακό κι αχάριστο κορίτσι

και μου αξίζει να εξοριστώ από την ευυπόληπτη κοινωνία.

Πολύ κακώς, έχασα την ψυχραιμία μου, γιατί μου είπατε την αλήθεια.

Αλήθεια ήταν.

Κάθε λέξη που είπατε ήταν αλήθεια.

Έχω κόκκινα μαλλιά και φακίδες κι είμαι κοκαλιάρα κι άσχημη.

Αν κι ό,τι είπα ήταν αλήθεια, δεν έπρεπε να το πω. Παρακαλώ, συγχωρείστε με!

Αν αρνηθείτε...

θα είναι μια ισόβια θλίψη για μια φτωχή ορφανή.

Πείτε ότι με συγχωρείτε, κα Λιντ.

Έλα τώρα, σήκω, παιδί μου.

Σε συγχωρώ, φυσικά.

Ήμουν λίγο σκληρή μαζί σου.

Όμως, μιλάω ευθέως. Να μη μου δίνεις σημασία.

Σας ευχαριστώ για την καλοσύνη σας.

Ανυπομονώ να μη δώσω σημασία σε ό,τι λέτε πάλι.

Όντως.

Σίγουρα, το μαλλί σου είναι φρικτά κόκκινο.

Όμως, υπάρχει ελπίδα.

Είχαμε μια συμμαθήτρια με κόκκινα μαλλιά σαν τα δικά σου.

Θυμάσαι, Μαρίλα;

Μεγαλώνοντας...

σκούρυναν σε ένα όμορφο καστανοκόκκινο.

Πιθανόν, να σκουρύνουν και τα δικά σου.

Μου δώσατε ελπίδα!

Θα θυμάμαι πάντα ότι με ευεργετήσατε...

Πρέπει να φύγουμε, Ρέιτσελ.

-Ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία. -Φυσικά.

Έχει αλλόκοτο τρόπο έκφρασης.

Κάπως πιεστικό.

Ζήτησα συγγνώμη καλά, έτσι;

Αφού δεν θα το γλίτωνα, το έκανα σχολαστικά.

Σχολαστικά, δεν θα πει τίποτα.

Ελπίζω να συγκρατείσαι περισσότερο στο μέλλον.

Θα το κάνω. Απόλυτα.

Αν και μου άρεσε πολύ να ζητάω συγγνώμη.

Θα αποδείξω ότι αξίζω να μείνω, δις Κάθμπερτ.

Σκέφτηκα όλους τους τρόπους που θα σας χρησίμευα.

Πέρα από δουλειές του σπιτιού, θα κάνω κι αγροτικές.

Έχω κρυμμένη δύναμη.

Δεν είναι...

Προσλάβατε ένα αγόρι;

Όμως, είμαι ακόμα υπό δοκιμή.

Οι δουλειές πρέπει να γίνουν.

Πόσο θα μείνεις εδώ;

Γεια.

-Η Άννα; -Πάντα με Α.

Je m'appelle, Τζέρι Μπέιναρντ.

Χαίρω πολύ.

Μπέιναρντ;

Απερίσκεπτος.

Το επώνυμό σου σημαίνει επιπόλαιος ή απερίσκεπτος.

Κι ο Καρλομάγνος ονόμασε έτσι το απείθαρχο άλογό του.

Δεν τον ξέρω τον Καρλομάγνο.

Φυσικά και όχι. Πέθανε πριν εκατοντάδες χρόνια.

-Ζεις εδώ τώρα; -Ναι.

Μάλλον.

Δεν ξέρω.

Όμορφα εδώ.

Είσαι τυχερή.

Δεν σε θυμάμαι στο ίδρυμα.

Όχι, μένω στην πόλη.

Μεγάλη οικογένεια. Έχουμε ένα μαγαζάκι, μα είμαστε πολλοί.

Κάποιοι δουλεύουμε.

Αφού έχεις μεγάλη οικογένεια, ίσως προβληματιστείς, αν μάθεις

ότι δυσχεραίνεις τη θέση μου στην πρώτη μου δυνητική οικογένεια.

Πληρώθηκα για να θερίσω, άρα...

Οι Κάθμπερτς δεν θα σε χρειαστούν, αν μείνω.

Κι αν μου δώσεις το δίκρανο, θα τελειώσω εγώ τη δουλειά σου.

Τι θέμα έχεις;

Εσύ είσαι το θέμα μου.

Απλώς δουλεύω.

Εσύ τι κάνεις;

Η συγγνώμη μου ήταν ένας θρίαμβος.

Η κα Λιντ ικανοποιήθηκε πολύ.

Δεν είναι η Ρέιτσελ Λιντ που πρέπει να σε ανησυχεί.

Κι η δις Κάθμπερτ ικανοποιήθηκε.

Τώρα, μιλάς σοβαρά.

Θα ησυχάσει η Μαρίλα...

που έχω βοήθεια.

Μάθιου.

Θέλεις ακόμα να μείνω;

Όμως, το θέμα είναι...

αν κι αυτή το αρνείται...

ότι γερνάει κι η Μαρίλα.

Πάω μέσα αμέσως.

Καλή ιδέα.

-Καλημέρα. -Γουίλαμ.

Ελέγχεις περιμετρικά;

Θα έπρεπε να ξέρω κάτι;

Ήθελα να σου μιλήσω για το νέο σου απόκτημα.

Νέο;

Την ορφανή από τη Νέα Σκοτία.

Στην πόλη, λένε ότι θα την κρατήσεις.

Λοιπόν...

σχεδόν αποφασίστηκε. Αυτό μάλιστα.

-Θα μας επισκεφτούν η Μαρίλα κι η μικρή; -Τη λένε Άννα.

Τη μικρή.

Πολύ γειτονικό αυτό εκ μέρους σου.

Νομίζω ότι αυτή κι η Νταϊάνα σου...

είναι συνομήλικες.

Πριν τα παιδιά μας συναναστραφούν την Άννα σου...

ως γονείς θέλουμε να βεβαιωθούμε ότι δεν θα τα διαφθείρει

ή θα τους ασκήσει κάποια αρνητική επιρροή. Σίγουρα, καταλαβαίνεις.

Ναι.

Καταλαβαίνω.

Πολύ ωραία.

Τσάι αύριο το απόγευμα;

Τσάι αύριο.

Τέλεια.

Καλή σου μέρα.

Έχουμε πρόσκληση για τσάι.

Αύριο το απόγευμα.

Στους Μπάρις.

Για να δουν την Άννα.

Δεν τελείωσα το φόρεμα.

-Δεν μπορεί να πάει έτσι. -Ποιοι είναι και γιατί να με γνωρίσουν;

Οι γείτονές μας. Μια πολύ ευυπόληπτη οικογένεια.

Στρίφωμα, κουμπιά.

-Κοίτα να φερθείς καλά. -Γιατί;

Έχουν δύο κοριτσάκια με πολύ καλούς τρόπους.

Μήπως...

θέλουν βοήθεια;

Η Νταϊάνα...

είναι πιο κοντά στην ηλικία σου.

Αν μείνεις εδώ, μπορεί οι δυο σας να γίνεται φίλες.

Μια αληθινή φίλη.

Άφησέ με!

Βούλωσέ το. Το εννοώ.

Φέρε το.

-Κρατήστε την. -Σε παρακαλώ, μη. Σταμάτα.

Μη μιλάς άλλο.

Μάντεψε, Πριγκίπισσα Κορδέλια.

-Βαρεθήκαμε εσένα και τις ανοησίες σου. -Ναι.

Ψεύτρα.

Αυτό το ποντικάκι φώναζε πολύ.

Όμως, πιάστηκε σε παγίδα.

Άρα, τώρα...

τέρμα οι φωνούλες.

Για αυτό, βούλωσέ το...

από εδώ κι εμπρός.

Πάμε.

Λυπάμαι τόσο πολύ.

Μίλα, μόνο αν σου μιλάνε.

Όχι αιφνίδιες αγορεύσεις.

Άννα;

Τι έπαθες;

Αρρώστησες;

Όχι, δις Κάθμπερτ.

Καλά είμαι.

Μην ανησυχείτε.

Θα είμαι ήσυχη σαν ποντίκι.

Δεν με στενεύει καθόλου όπως το παλιό μου.

Όντως, μεγάλος έπαινος.

Έχει να το γεμίσεις.

Μου αρέσει που φοράω κάτι καινούριο. Κι ας μην έχει φουσκωτά μανίκια.

Αυτή μου ανήκε, όταν ήμουν μικρή, άρα δεν είναι καινούρια.

Όμως, ταιριάζει ωραία.

Ευχαριστώ.

Είναι όμορφη.

Δείχνεις καθαρή και τακτική.

Κι αυτό έχει σημασία.

-Δεν είναι υπέροχη; -Δώσε την εδώ.

-Να τη φορέσω; -Δεν είναι παιχνίδι.

Αυτό είναι κάτι πολύτιμο.

-Καταλαβαίνεις; -Απόλυτα.

Λατρεύω τον αμέθυστο.

-Τα διαμάντια ωχριούν μπροστά του. -Αλήθεια;

Οι αμέθυστοι είναι πολύ πιο ρομαντικοί.

Αυτή...

ήταν της γιαγιάς μου.

Η μητέρα μου την έδωσε σε εμένα.

Είναι απόλυτα κομψή.

Έτοιμη να φύγουμε;

-Δεν ξέρω. -Τι εννοείς;

Απλώς...

η συνάντηση είναι πολλά υποσχόμενη.

Κι αν δεν με συμπαθήσει;

Η μητέρα της είναι το θέμα.

Αν δεν σε συμπαθήσει η κα Μπάρι, μάταιο το τι θα κάνει η Νταϊάνα.

Τι έπαθες; Δεν είπες λέξη, αφότου φύγαμε.

Δεν είσαι εσύ.

Τέλεια.

Καλησπέρα, δις Κάθμπερτ.

Καλησπέρα, κα Μπάρι.

Παρακαλώ...

να με λέτε Ελάιζα.

Κι αυτή πρέπει να είναι η Άννα;

Καλησπέρα.

Καλησπέρα.

Καλησπέρα.

Ευχαριστούμε για την πρόσκληση.

Μαρίλα.

Άννα.

Περάστε.

Είπες μόνο δυο λέξεις στο τσάι.

Δεν σχολίασες ούτε το κέικ.

Βοήθησα να γίνει ξεχωριστό.

Σου άρεσε.

Έτσι;

Ήταν πολύ εύγευστο.

Εύγευστο.

Ήσουν πάντα ντροπαλή ή πηγάζει από το ότι είσαι ορφανή;

Πιο πολύ είμαι επιφυλακτική.

Θεέ μου, άλλη μια εξεζητημένη λέξη.

Απλώς...

Ναι;

Μου αρέσει να διαβάζω, όταν μπορώ.

Κι εμένα μου αρέσει.

Όμως, η μητέρα προτιμάει να πλέκω.

Προσφέρει μεγάλο πεδίο στη φαντασία;

Η φαντασία δεν είναι το καλύτερό μου.

Αλήθεια;

Δεν μπορώ χωρίς τη δική μου.

Η ζωή θα ήταν μια απόλυτη οδύνη.

Οδύνη;

Φτιάχνω ιστορίες συνέχεια.

Δεν θα το μπορούσα ποτέ.

Φαντάζομαι ότι είμαι μια πριγκίπισσα σε ένα πύργο.

Ή η Ιωάννα της Λωραίνης και πολεμάω.

Ή μια νύφη που ζει μόνη στην ακτή, μα δεν μιλάει σε κανέναν,

γιατί η μόνη αληθινή της αγάπη...

χάθηκε, όταν το πλοίο του βυθίστηκε κάτω από τα κύματα.

Υπέροχο.

Θα μου πεις μια ιστορία;

Θα μπορούσα και 12.

Νταϊάνα...

λες να με συμπαθήσεις;

Έστω λίγο;

Ήδη, σε συμπαθώ.

Θα ορκιστούμε να είμαστε πάντα φίλες;

Είναι κακό να ορκίζεσαι.

Όχι με τον δικό μου όρκο. Υπάρχουν δύο είδη.

Το ξέρω, γιατί κρατώ εγκόσμια στάση.

Αυτός δεν είναι κακός. Σημαίνει δέσμευση.

Και επίσημη υπόσχεση.

Το ορκίζομαι.

Βλέπεις;

Πώς το κάνεις;

Λοιπόν...

Θα έπρεπε να γίνει στο σεληνόφως ή σε τρεχούμενο νερό...

μα θα φανταστούμε ότι είναι νύχτα.

Κι εδώ έχει ένα ρυάκι.

Κράτα αυτό.

Δώσε το δαχτυλάκι σου.

Θα πω τον όρκο πρώτη.

Ορκίζομαι επίσημα...

πίστη στην επιστήθια φίλη μου Νταϊάνα για όσο υπάρχει ο Ήλιος και η Σελήνη.

Τον είπε κι αυτή αντίστοιχα.

Και μετά...

στείλαμε τον όρκο στον κόσμο.

Όχι στο...

Συγγνώμη. Θα τα μαζέψω.

Ήταν υπέροχα. Τι ανακούφιση!

Φαίνεται ότι έκανες καλή εντύπωση σε όλους.

Και της άρεσαν οι ιστορίες μου.

Της είπα δύο, κι υποσχεθήκαμε να φτιάξουμε μια άλλη, όταν ξαναβρεθούμε.

Η Νταϊάνα είπε ότι δεν έχει πολλή φαντασία...

μα δεν πειράζει, αφού η δική μου μας αρκεί.

Θα διοργανώσουν πικνίκ στη Λίμνη των Λαμπερών Νερών.

Δεν έχω πάει σε πικνίκ.

Θα πάμε, δις Κάθμπερτ;

Θα δούμε.

Με την Νταϊάνα, είμαστε αδερφές ψυχές.

Θα ήταν πολύ θλιμμένη, αν με διώχνατε.

Άφησε προσεκτικά το σάλι μου στην καρέκλα μου πάνω.

Να βγω μετά να βοηθήσω τον Μάθιου; Ανυπομονώ να του τα πω όλα.

Αρκεί να βοηθάς κι όχι μόνο να πολυλογείς.

Λυπάμαι που άργησα τόσο στον χορό, αγαπητέ Πρίγκιπα Βιστήρια.

Ένας ιπποκόμος μου γύρισε έφιππος από ένα οδυνηρό ταξίδι.

Μου έφερε ένα γράμμα...

που απαιτούσε την άμεση προσοχή μου.

Για αυτό...

να ξέρεις ότι σ' αγαπώ.

Και σε παρακαλώ, κάνε τους Κάθμπερτς να με κρατήσουν.

Μόνο αυτό θέλω πραγματικά, για αυτό μην ανησυχείς για τα κόκκινα μαλλιά μου.

Αμήν.

-Πού είναι η καρφίτσα μου; -Με το σάλι.

Δεν είναι.

Ούτε στην κοσμηματοθήκη.

Την πήρες;

Έπαιζα μαζί της, μα δεν την πήρα.

-Σου είπα να μην την αγγίξεις. -Συγγνώμη.

-Με νίκησε η ομορφιά της. -Σου είπα να αφήσεις το σάλι στην καρέκλα.

Το έκανα.

Έψαξα παντού. Η καρφίτσα είναι άφαντη.

Επίστρεψέ τη.

Αμέσως.

Δεν την πήρα, κα Κάθμπερτ. Ειλικρινά όχι.

Δεν σε πιστεύω.

Πού αλλού να είναι;

Ομολόγησε αμέσως.

Όμως, εγώ...

Δεν θέλω μια κλέφτρα στο σπίτι μου.

Αν δεν ομολογήσεις την κλοπή...

-δεν έχεις μέλλον εδώ. -Όμως, δεν την πήρα.

Ομολόγησε!

Αλλιώς, θα σε στείλω στο ίδρυμα.

Αν δεν ομολογήσω...

θα με πάτε πίσω;

Ομολόγησε ό,τι έκανες.

Αν το κάνω...

μπορώ να μείνω εδώ;

Πήρες την καρφίτσα ή όχι;

Την έχασα.

Έπαιζα τη Λαίδη Κορδέλια, όταν πήρα την καρφίτσα έξω μαζί μου.

Πήγα για νερό στο πηγάδι. Έσκυψα να κάνω μια ευχή, κι έπεσε μέσα.

Άκουσα έναν παφλασμό, καθώς εξαφανιζόταν στα βάθη.

Χίλια συγγνώμη, δις Κάθμπερτ.

Μάζεψε ό,τι έχεις.

Όχι. Είπατε ότι αν ομολογούσα, θα έμενα.

Σου είπα ότι η καρφίτσα σήμαινε πολλά για εμένα.

Όχι. Τα σκαρφίστηκα αυτά. Όλα ήταν ψέματα.

Δεν την πήρα. Δεν ξέρω πού είναι.

-Πρέπει να με πιστέψετε. -Δεν πρέπει να κάνω τίποτα.

-Σας παρακαλώ. -Δεν πιστεύω ούτε μια λέξη σου.

-Παρακαλώ; -Αρκετά.

Δεν θα βγεις από εδώ.

Αύριο, θα φύγεις...

με το πρώτο φως.

Μάθιου!

Μάθιου!

Το έχασα;

Έχασα το τρένο.

Μην ανησυχείτε. Το κορίτσι ήταν μέσα.

Υποτιτλισμός: Εύα Καρυοφύλλη

Υποστηρίξτε μας και γίνεται VIP μέλη για να αφαιρέσετε όλες τις διαφημίσεις από το www.OpenSubtitles.org