Original subtitles

Zag je dat? Volkomen onspeelbaar.

Hij is pas negen. - Hij moet bewegen bij zo'n bal.

Je bent een jochie. - Een officier en een heer.

Nou, je bent een officier.

Waar ga je naar toe? Kom terug. Kom hier.

Maak je je zorgen? - Natuurlijk niet.

Je komt weer terug.

De afgelopen drie weken waren de mooiste van mijn leven.

Dat ik jou ontmoette... - Voor mij ook.

Niets.

Wat wilde je zeggen?

Nee, dat kan later wel.

Oh, kijk eens.

Bloemen voor de dame.

Dat is mijn uniform.

Duitsland, 4 maanden later Krijgsgevangenkamp

Alles is veilig. Opschieten, jongens.

Kom op. Vooruit, schiet eens een beetje op.

Bukken.

Rennen. Rennen.

Kom op, het lukt wel.

Welke kant op? - Jij bent de officier.

Naar het zuiden. - Het westen.

We moeten ons ori�nteren.

McGrade, waar ga je naar toe?

Collins. Oh, Jezus... - Jack, hij is dood.

Ik zie ze niet meer.

Zouden ze hem gepakt hebben?

Die Schot, McGrade.

Wat moeten we nu doen?

De grens is 65 kilometer ver, denk ik.

Dat is het zuiden. We moeten de weg over.

Gaat het, Jack?

Je moet je wassen, en wat eten.

Hierin.

Zo snel als je kunt.

Schei uit, McGrade.

Je ging toch naar het zuiden?

Je zit 45 kilometer noordelijker dan eerst.

Dit is Dillingen.

Je hebt een mooi rondje gelopen.

Leren ze je dat op Sandhurst?

Blijf daar.

Hallo, knul.

Ga zitten. Ga zitten.

Brave hond. Brave hond.

Houdt u honden, meneer?

Ik ben er mee opgegroeid. Jachthonden.

Ja, dat dacht ik al.

Soms mis je de honden meer dan de mensen.

Hij was nog maar een baby. Simpel. - Simpel?

Honden stellen je niet teleur. - Onvoorwaardelijke gehoorzaamheid.

Net als in het leger.

Net als in het leger. Kom op, we gaan.

Als het donker is. - We gaan, zei ik, korporaal.

Goed. Over drie uur is het donker, denk ik.

We kijken naar de verstreken tijd, de relatieve snelheid.

Het is drie kilometer tot de grens. - U lult uit uw nek.

Kop dicht. Je boft dat je hier bent, in plaats van goede kerels.

Dat heb je met loten. Iedereen is gelijk.

We boffen allemaal dat we hier zijn.

Ik denk de hele tijd aan Collins.

Zet het van je af. - Draag het als een Brit.

Al die dingen die je had kunnen doen, had moeten doen, en dan...

In een fractie van een seconde.

Wie is dat?

Lizzie Carter.

Het is tenminste geen hond.

En niet hondslelijk.

Heel leuk.

De enige reden om terug te willen. Al is het maar voor ��n nacht.

Het enige wat ik had moeten doen, is Lizzie vragen met me te trouwen.

Weet je waarom ik in dienst zit? - Om de mof te verslaan.

Het was dit of de gevangenis.

Ik geef geen bal om u of uw leger, kapitein.

Opgeschoten schooljongens die soldaatje spelen.

Als we Zwitserland halen, vind ik het best.

Lekker neutraal luieren, dan mogen jullie doorgaan.

Hij wil z'n meisje, ik wil m'n leven terug.

Wil er dan niemand terug om te vechten, verdomme?

Dat is Zwitserland, verdomme.

Een grenspost. - We moeten er omheen.

Wat denk je? Over die heuvel? - Luister je wel?

Wat er ook gebeurt, niet rennen.

Bewakers.

Wat is het plan, meneer?

We gaan naar die boog.

E�n tegelijk. - Dat lukt nooit.

Wacht even. Wacht hier. E�n tegelijk.

Luitenant. - Wat is er?

Daar boven. - Halt.

Blijf staan.

Haal hem naar beneden.

Achter hem aan.

Halt. Blijf staan. Staan blijven.

Blijf staan, zei ik.

Au, m'n enkel. - Vooruit, sta op.

Ga maar. Ik leid ze af. - Ze schieten je dood.

Kom op, het kan nog. - Zoek Lizzie Carter voor me op.

En vertel haar...

Vertel het haar gewoon.

Halt, of ik schiet.

Doe die poort dicht, verdomme.

Voorover buigen, heren. - Niet zonder een dokter.

Kop dicht, en voorover buigen.

En een priester.

Goedemiddag, heren. Welkom in kasteel Colditz.

Ik ben Fritz Werner, Hoofd Beveiliging.

De rest van de oorlog is dit uw thuis, hoe lang dat ook duurt.

Het is bedoeld voor mannen zoals u.

Vijanden van Duitsland. Vastbesloten te ontsnappen.

U probeert vast weer te ontsnappen. Dat lukt niet.

Als u het probeert, wordt u doodgeschoten.

Uiteindelijk geeft u het op. Hoe eerder, hoe beter. Voor ons allebei.

Zijn er vragen?

Wilt u een ansicht van Buckingham Palace of Trafalgar Square?

Breng ze weg.

Heel aardig van u, dank u wel.

Welkom, en ontspan je. Voor jullie is de oorlog voorbij.

Negeer hem maar, hij is Canadees. Venning, RAF.

Willis, Scots Guards. - Jack Rose, Queen's Royals.

Rhett Barker, Royal Canadian Airforce.

Welkom aan boord.

Heren, ik stel u voor aan de eerste ontsnapte van de oorlog.

Korporaal Nicholas McGrade.

Niet te rauw, hoop ik?

Morgen gaan we bedenken hoe we u hier weg krijgen.

Weg?

Natuurlijk.

Ik ga nergens heen. Ik ben klaar. Dit hier is prima.

Dat is uitgesloten. - Waarom?

Dit is een neutraal land, u bent een Brits soldaat.

Oh ja, het leger is me een half jaar soldij schuldig. Mag ik wat geld?

Oh, dat is een goeie. Een hele goeie.

Zeg, waar blijft die tweede fles?

Er is ��n bewaker per gevangene.

Ieder station in de buurt wordt continu bewaakt.

Het dichtstbijzijnde neutrale land is 650 kilometer ver.

Hoe lang zit u hier? - Een paar weken.

Rhett al langer. - Een maand.

Waar vandaan? - Biberach.

Spangenberg. Ik liep gewoon weg, met nog een piloot.

Vlakbij de grens zaten Duitsers die de Geneefse Conventie niet kenden.

Mijn makker werd meteen gedood. Ik overleefde het. Net.

Het valt wel mee. Er is niks vitaals geraakt.

De morfine deed de rest.

Dat is Ullman, de Buldog. Nogal een schoft.

De Polen haten hem. Hij behandelt ze als oud vuil.

Morgenochtend ontsnappen we. - Dat is de juiste instelling.

Alles goed?

Wil je iets drinken?

Nee, dank je.

Waarom niet? - Ik wacht op een kennis.

Ja, het komt eraan.

Niet bang zijn, ik bijt niet.

Valerie. - Aangenaam.

Een fijne handdruk, Valerie. Wat wil je drinken?

Merkt u niet dat de dame geen dronken idioot aan haar tafel wil?

Sorry, dat verstond ik niet.

Misschien merkt u niet dat ze geen dronken pummel aan tafel wil.

Wat krijgen we nou?

Een Zwitser die ruzie zoekt?

Ik droom. Zwitsers vechten niet.

Ze kijken toe en repareren klokken.

Verrassing.

Haal de politie.

Kom op, ik sla jullie lek.

Bedankt. Perfect. Ga nu maar.

Ach, beste jongen, dat was pech.

Gaat het wel?

Nog meer slecht nieuws, vrees ik.

Die vent is de zoon van een plaatselijke rechter, of zo.

Hij eist een zware straf. - Kunt u niks doen?

Ze dragen je over aan ons...

maar alleen als we je een passende straf geven.

Met jouw strafblad moet je rekenen op minstens tien jaar.

Wanhoop niet, er is altijd wel een oplossing.

Volgens mij heb je het niet helemaal door.

Oorlog kan je maken of breken. Jij bent er voor geknipt.

Doortrapt, onaangenaam, lomp, geneigd tot misdaad.

De volmaakte officier, dus.

Als je weer in Londen bent neemt MI9 contact op.

Luitenant-kolonel Fordham. Prima kerel. Hij licht je in.

MI9? - Allemaal erg mondje dicht.

Je kunt veel voor ze betekenen.

U heeft dit zo geregeld. - Je regelde het zelf.

Kop op. Je gaat naar huis.

Weer een stel.

Lieve Lizzie.

Ik schrijf dit in een ander kamp.

Ik ben ontsnapt, maar kwam toen hier terecht.

Het valt wel mee, echt.

Het eten is niet best, maar we redden ons wel.

Eikeltjeskoffie is niet zo erg als het klinkt.

De anderen zijn in orde. We zijn fit, en steunen elkaar.

Ik zit in een oud kasteel, net iets uit een Dracula-film.

Hoe is het met jou?

We horen weinig. De Duitsers zeggen dat Londen wordt platgegooid.

Ik hoop dat het goed gaat.

Het spijt me dat ik niet zo'n geweldige briefschrijver ben.

Er is zo veel dat ik je wil zeggen.

Dat ik je had moeten zeggen.

Ik weet alleen dat ik je vreselijk mis.

Let op je bagage.

Kan ik je helpen? - Ik meld me bij Fordham.

Naar binnen. Links.

Korporaal McGrade? Deze kant op.

Ik wil speciale onderdelen, geen meccano.

Bunny, Bunny... - Onderdelen.

En waar zijn de koekjes?

Korporaal McGrade. - Oh ja, McGrade. Uitstekend.

Dank je, Mary. Welkom bij MI9, en gefeliciteerd.

Onze eerste homerun. Hebben ze over ons verteld?

Wie dan, sul? We zijn toch geheim, zogenaamd?

We beginnen net. We horen bij de geheime dienst...

Was dat alles?

Ik dacht dat je McGrade wou zien. - Daar vergis je je in.

En vergeet die onderdelen niet.

Unieke man. Waar was ik?

Oh ja. Wij zijn hier om kerels als jij te helpen.

Ontsnapte krijgsgevangenen. Goed voor het moreel.

Houdt de mof alert.

Hoe ging het? - Traag.

Natuurlijk. Hoe was die schuilplaats in Marseille? Die is nieuw.

Die week zonder eten in de linnenkast?

We konden je niet zo maar in een vliegtuig stoppen.

Ik zat goed waar ik was. - Het is oorlog.

En jij doet nog mee. Duidelijk?

Duidelijk, korporaal McGrade? - Ja.

Ja, wat?

Ja, meneer.

Goed zo. Oh, nog ��n ding.

Voortaan ben je luitenant McGrade. Je verdient een promotie, h�?

Ingerukt.

Uw kantoor is bij de stafkamer en Mr Warrens werkplaats.

Ik zit liever boven.

Heeft u iets nodig? - Nee, bedankt.

Heeft u een plek om te wonen? - Nee, ik ken niemand in Londen.

Ik zal een kamer voor u regelen. En een uniform.

Goed. Dan laat ik u maar werken.

Oh ja, ik ken hier toch iemand.

Ene Lizzie Carter.

Ze zit bij Luchtbescherming. - Dat zal niet lastig zijn.

Ik zal kijken wat ik kan doen.

Ga maar door.

Pardon, meneer. - Lazer op.

Wat moet dat, verdomme?

Hij viel uit elkaar. - Dat is de bedoeling.

De schachten kunnen eraf. Daar maak je een vest van.

Leuk. - Nee. Te tochtig om mee te vliegen.

Wat wil je nou? Ik ben bezig. Lazer op.

Jezus, wat is dat voor lucht?

Pectine. Als je dat mengt met inkt kun je een kaart drukken op zijde.

Zijde? Zacht, licht, dun, makkelijk te vouwen en te verbergen?

Je bent nog stommer dan ik dacht.

Dit was handig geweest. We liepen daar rond als blinden.

Ik was krijgsgevangene. De eerste die ontsnapt is.

Weet ik. Waarom ben ik anders zo redelijk, denk je?

Wil je mijn kompassen zien?

Dat is een riool. - Ja, dat weet ik.

En dat... Dag, bal...

is een ongebruikte latrine.

Yan, dit is Jack. Yan zat bij de genie.

Hij denkt dat we door de hoofdpijp het kasteel uit kunnen.

Wat, hier door?

Laten we eens kijken.

Alles in orde.

Zie je het?

Ja, goed werk. - Nog ��n ding. Kom eens.

Om de vijftig meter is er een putdeksel of een zijtak.

Als we de goede pijp kiezen, komen we buiten uit.

Maar waar precies?

Helaas is dit de enige zichtbare uitgang.

En daar staat continu een gewapende bewaker.

Hij schiet je neer, of slaat alarm.

Er blijft ��n mogelijkheid over.

De bewaker overhalen. - Omkopen.

Kan dat?

Er zijn drie bewakers die elkaar daar afwisselen.

Maier en Pertl zijn dienstkloppers. Maar de derde, Meisner...

die is zwak. Stiekem. Ik heb zo een vermoeden.

Hij is vies, z'n handen trillen, hij bijt nagels.

Geen vrolijke Frans. Volgens mij is hij je man. Het is maar een vermoeden.

Gok jij?

Ik denk dat je gokt.

Ik denk dat je je ring kwijt bent, en dat je vrouw woedend is.

Straks ben je je oren kwijt. Die kletst ze van je kop.

Hoeveel, om de ring terug te krijgen?

Ga weg.

Hou het wisselgeld maar. - Dat doe ik zeker.

En?

Hij doet het.

Je bent een geweldig individu. - Dat is zo.

Het is zover. Ben je fit? - Fit.

Ga je echt niet mee? - Daar door heen? Ben je gek?

Kom op, Jack. Je went er wel aan.

Ratten. - Dat is onze binnenplaats.

Daar die van de Duitsers. Links. - Wat is daar?

God zij dank.

Wat is er, Willis? - Stil zitten.

Pas op voor die draad.

Als we naar beneden gaan...

kunnen we niet terug.

Oh god. Smerig, smerig, smerig.

Jack, alles in orde?

Willis, ik zie daglicht. - Waar?

Er is een andere uitgang.

Gadverdamme.

Kijk eens. - Tien meter, Jack.

Willis. Kijk.

Kijk hier eens.

Kijk eens naar boven.

Jack, hij heeft iets gevonden.

Dit is de uitgang.

Weet je het zeker?

Kom hier. Ik duw je omhoog, mager scharminkel.

Duwen, dan.

Stop. Weg bij die deur. Handen omhoog.

Op je knie�n.

Zo, heren.

U probeert te ontsnappen.

Ja, u probeert te ontsnappen.

Zo zal het eruit zien.

Draai u om.

Draai u om. - Wat doet u nu?

Je bent getikt.

Oh nee, in godsnaam... - Wat doet u?

Aanleggen.

We hebben ons overgegeven.

Vuur.

Volgende keer missen we niet.

Veel plezier, heren.

Luitenant, die kennis die ik moest opsporen...

Ze zijn vannacht zwaar geraakt. - Dank je. We blijven duimen.

Hij slaapt. Hij slaapt alleen maar.

Hij wordt zo weer wakker.

Echt waar. Hij slaapt alleen maar.

Het is in orde. Geef maar, ik leg hem op een warme plek.

Kan ik u even spreken? - Sorry, u moet op uw beurt wachten.

Is uw huis verwoest, de wachttijd is twaalf uur. Voor vermisten daarheen.

Bent u Lizzie Carter? - Ja, hoezo?

Dit is misschien niet het moment, of de plaats...

maar ik heb informatie over Jack. Jack Rose.

Deze kant op.

Oh, god zij dank.

De laatste brief kwam twee maanden geleden.

Het gaat goed. Afgezien van een zere enkel en hoofdpijn.

Hoe weet u... - We zijn samen ontsnapt.

Hij verzwikte z'n enkel, kreeg ruzie met een geweerkolf.

Ik kon wegkomen. Het spijt me.

Weet u waar hij nu is? - Nee, nog niet.

Ik probeer het uit te vinden.

Ik zit bij een speciale eenheid die gevangenen wil bevrijden.

Als u iets hoort... - Geen zorgen.

Ik vind dit vreselijk.

Echt vreselijk.

Ik weet het.

Maar als het een troost is, u doet het fantastisch.

Dank u. Luitenant... - McGrade. Nick McGrade.

Ik moet terug. - Natuurlijk.

Hoe wist u hoe ik eruit zag? - Iedereen moest uw foto bewonderen.

In het echt bent u mooier.

En ik wist dat u bij Luchtbescherming zat.

Jack wilde dat ik u opspoorde.

Het is oorlog, als je dat nog niet wist.

Ik kom. Sorry, luitenant. - Nick.

Waar vind ik je als... - Hier. Hier werken we.

Bedankt voor de moeite. - Geen moeite.

Goed werk, jongens.

Smeerlap. - Rustig aan.

Die dingen gebeuren. Een mof is niet te vertrouwen.

H�. Om vrede te sluiten.

Hoe kom je daar aan? - Rode Kruispakketten.

En dat is niet de enige verandering.

Allemaal ontsnappers. Alle stoute jongens op ��n plek.

Alles wat je nodig hebt. Gravers, slotenmakers, technici...

Een ontsnappingsschool. - Is het ooit gelukt?

Ja, een paar Fransen, een week geleden.

Heel simpel, bijna vals spelen.

Wie is dat? - De nieuwe beroemdheid.

Sawyer. Een bekende schilder.

Nooit van hem gehoord?

Ik ook niet. Maar kennelijk heeft hij de koning geportretteerd.

Iets met honden erbij, en een stuk van een paard.

Ik stel je vooraan Leblanc. Goeie vent, voor een kikkervreter.

En aan een paar andere jongens.

Oh ja, dit is jouw bed.

Ok�, jongens.

Deze onverlaat is Johnny 'Pretty Boy' Barnes.

Aangenaam. Goed werk.

Mullan. Onschadelijk. Kom niet aan zijn boeken.

Dat doe ik dan ook maar niet.

En Ronnie Hewitt.

Vier ontsnappingen.

Twee tunnels, een kabel, imitatie van een officier.

Ik struikelde over die rot taal van ze.

Daar kunnen de Hollanders ons bij helpen.

Nee. - Je weet de vraag nog niet.

Je wilt een teder portret van je liefste...

voor tien sigaretten en zoveel eikeltjeskoffie als ik wil.

Ga weg.

Of misschien kwam ik zeggen dat alle Sawyers amnestie kregen.

En dat er een auto stond die je naar huis zou brengen.

Die je nu gemist hebt.

Aardige poging.

Hoeveel? - Meer dan je denkt.

Dit begint saai te worden.

Een zilveren aansteker. Van mijn opa geweest.

Je snapt het gewoon niet, h�?

Deze ring dan?

Alles wat ik heb.

Ga weg.

Dan geef ik je in elk geval dit.

Houtskool. Oost-Indische inkt. Hoe kom je hier aan?

Rhett Barker kan alles krijgen van de bewakers.

Ik dacht dat dit zou helpen.

Laat maar.

Nee, wacht even.

Je hebt geen idee wat dit betekent.

Waar werken we mee? Een foto?

Niet echt.

Ja, zo.

Alleen een beetje kleiner.

Perfect.

En haar haren zijn golvender.

En ze ruiken zo zacht en zoet.

Dat kan ik niet tekenen. - Natuurlijk niet.

Wat ik bedoel, denk ik, is meer geurigheid.

Ok�, daar gaan we. Hier komt de klapper.

Daar gaan we. Een vijf en een zeven, geen hulp.

Was het 't waard? - Absoluut.

Blijf je altijd naar die muur staren? - Als het moet.

Kop op, meneer.

Niet praten. Kom op. - Spelen.

Hoe heet ze ook weer?

Kleed je haar wel eens uit in gedachten, als je haar ziet?

Rustig aan. - Serieus.

Ik ben serieus.

Als je maar goed genoeg kijkt, kun je door alle kleren heen kijken.

Alle lagen. Alle geheimen. Wat iedere vorm nu precies betekent.

Zo kijk ik naar die muur. - Kijk uit, Willis draait door.

Sorry. In Alberta zijn dit winnende kaarten.

Ik ben blij dat ik je tref.

Jill, dit is luitenant McGrade. Luitenant, Jill.

Ik wist niet of je me nog kende. - Natuurlijk.

Nou, ik ga maar.

Heb je iets van Jack gehoord? - Zullen we iets gaan drinken?

Ik ben moe. Is er slecht nieuws? - Nee, helemaal niet.

We weten waar hij is, denken we. - Waar?

Ik loop even met je mee.

Een zwaarbewaakte gevangenis bij Leipzig.

Ontsnappen is onmogelijk, zeggen ze. Zo ja, dan kan het lang duren.

Is hij veilig? - Voor zover we weten wel.

Ja of nee? Je zegt steeds, we weten dit, we weten dat.

Het is niet altijd zo simpel, weet je. Dat begrijp je vast wel.

Natuurlijk.

Bedankt dat je gekomen bent.

Kom nou mee, wat drinken. Vieren dat Jack nog leeft.

Ik ben echt niet in de stemming. - Je moet er niet van in de put raken.

Was jij bij het bombardement? - Nee. Het zag er erg uit.

Het was afschuwelijk.

Ik heb dingen gezien...

Gewone mensen in hun huizen. Hun levens verwoest.

Dit wil je niet horen. - Laat die schoften je niet deprimeren.

Dan hebben ze gewonnen. Dan kun je net zo goed dood zijn.

Ik weet zeker dat ik daar een pub zag.

Ik ben erg moe. Bedankt voor uw komst, luitenant.

Van Lizzie.

McGrade is terug. Ze weet waar we zitten, en dat we veilig zijn.

Ik zei het toch. Die rotkorporaal. - Niet meer. Ze noemt hem luitenant.

Hij is tenminste ontsnapt. En wij niet.

Het lukt ons wel.

Dat moet.

Het is me gelukt.

Ik heb haar uitgekleed.

Geef me die kijker eens waar Venning mee klooide.

Kom, ik wil je wat laten zien.

Dat raam wordt nooit verlicht. Die kamer wordt niet gebruikt.

Kijk naar de reflectie. Zie je het?

Niet echt. - Hulp is onderweg.

Heb je misschien een vuurtje?

Die reflectie betekent dat er nog een raam is.

Dat uitkijkt op het dak van het wachthuis. Zo kunnen we weg.

Hoe komen we in die kamer? - Zolders en schoorstenen.

Dat is hem. Bingo.

Eerst je hoofd, dat is het beste.

Kruis of munt.

Kruis.

Ach, je bent toch mager.

Klaar?

Dat moet hem zijn.

Kom op jongens, spelen.

Geen raam, maar een spiegel.

Waarom moeten wij hiermee slepen? - Wat je zegt.

Zet maar hier.

Ja, dat is zo wel goed.

Dat is de kamer van de bewakers.

Er is geen alternatief, zo te zien.

We gaan als bewakers. - Je vergeet iets over die Duitsers.

Ze dragen Duitse uniforms. - Nou en? Dan maken we die.

We zijn de ontsnappingsschool. Iemand moet dat kunnen.

En natuurlijk spreken jullie Duits. - Die rot taal.

Een van de Hollanders moet mee. Als luitenant, om te praten.

Tony de Jongh moet je hebben.

Uit de weg.

Is hier iets aan de hand?

Ik zie niks.

Na jou, ouwe jongen.

Dat is beter, maar hou je rug recht.

We marcheren niet, we lopen naar buiten.

Zoals ik.

Oh, geweldig.

Kun je nog wat zien?

Bijna klaar.

Ik heb m'n best gedaan.

Hoe heb je die stempels gemaakt? - Knolraap, en inkt.

Alsjeblieft.

Nee, hou maar. - Weet je het zeker?

Jij kunt ook mee.

Ik ben niet zo'n teamspeler. Maar toch bedankt.

Wie is dat?

Daar.

Willie, de elektricien. Die komt de lichten maken.

Je bent laat.

Heb je alles?

De prijs is gestegen. - Dit is alles wat ik heb.

Dan moet je kiezen.

Gespen.

Pistoolholster.

Of...

Je raakt verslaafd. - En jij dan?

H�, hoe is het ermee?

Heb je een fijne avond?

Verdomme, wat is er?

Handig. De stroom is uit.

Het is heel vervelend dat alle stroom weer uit is.

Zeg tegen hem dat dit de laatste keer was. Vooruit.

Aha. En er was licht.

Opschieten.

Salueren we niet voor een meerdere?

Er is niets te melden.

Tot nu toe gaat het goed.

Wat is er aan de hand? Wie zijn hier net voorbij gekomen?

Wie zijn die officieren? - Dat weet ik niet.

Mijne heren, halt.

Hij bedoelt ons. - Door blijven lopen.

Vergeet het maar.

Geen beweging.

Bewakers.

Vooruit, schieten. Vuur.

Wat is hier aan de hand?

Weg, Willie. Maak dat je wegkomt.

Doe de poort dicht.

Laat naar hem kijken.

Goed. Maar niet goed genoeg.

Breng ze naar de isoleercellen.

En zorg voor die man daar.

Jezus, het wemelt hier van die ellendelingen.

Het ziet er ongebruikelijk uit, maar dat is ook de bedoeling.

Er zijn genoeg idee�n, maar hoe houd je alles verborgen.

Daar hebben we hen voor. Heren.

Goed. Een cricketslaghout. Trek aan het eind, er komt een mes uit.

Dat stop je weer terug.

Het handvat kan los. Daar zit een vijl in.

Oh nee, niet. De vijl. Oh ja, die heb ik gebruikt voor...

Geef je assistent de schuld. - Tandpasta.

Je haalt de dop eraf.

Knijp in de tube. Normale tandpasta. Na een tijd wordt die grijs.

De kleur van de Duitse uniforms. H�, wat een troep.

Een blik bonen.

Die maak je open... Kolere.

Een brancard.

Een dubbele bodem. Daar zit een stuk zijde in.

Dun, licht. Perfect te verbergen.

Een mooi patroon op de zakdoek. Nee, het is meer.

Een gedetailleerde route door Beieren naar de Zwitserse grens.

Die man is een genie. Jij bent een lul.

Rustig aan. Het is duidelijk. - Niet helemaal.

Aan het andere uiteinde... Zie je dat?

Bonen. Zoals er op het blik staat.

Heb je de walnoot?

Het meest basale en noodzakelijke hulpmiddel bij ontsnappen.

Een walnoot? - Geen walnoot...

maar een kompas.

Dat is inderdaad goed.

En ten slotte, maar niet het minste...

uit het British Museum, een plattegrond van kasteel Colditz.

Kijk die spullen nou. Briljant.

Als dit er door komt, krijg je een uittocht van krijgsgevangenen.

Bravo. Goed gedaan.

Prima prestatie van iedereen. Echt waar.

De stafkamer moet door elkaar geschud worden. Ga er eens langs.

Aha, Bunny, meer drank. - Schoenveters.

Daar doe je dun staaldraad in. Wat krijg je dan?

Zere handen. - Een zaag. Zeer handig, ja.

Je bent lang niet zo stom als iedereen denkt, Fordham.

Wilt u me even excuseren? - Natuurlijk.

Wegwezen, makker.

Dit is een verrassing.

Kom, soldaatje. Je boft vanavond.

Heb je bezwaar? - Nee, die stoel is opeens leeg.

Misschien praatte ik wel graag met die meneer.

Maar dat was niet zo. Je vond hem een leeghoofdige lul.

Je was te beleefd om het te zeggen. - Jij niet.

Ik doe gewoon mijn plicht.

Ik dacht dat je dit afkeurde. - Ik volg je raad op. Wees blij.

Dat ben ik ook, geloof me.

Ik heb vorige week iets van Jack gehoord.

Een brief. Het meeste was gecensureerd.

Maar het gaat goed met hem? - Kennelijk.

Hij doet er luchtig over, maar zo is Jack.

Je lijkt niet erg blij. - Ik ben wel blij...

maar het is gewoon... - Moeilijk?

Ik voel me alsof ik iedere dag een heel leven doormaak.

En er tollen zoveel gedachten door mijn hoofd.

Soms weet ik niet eens...

Laat maar.

Soms weet je niet eens meer hoe hij eruit ziet?

Dat is normaal, als je rouwt. Niets om je voor te schamen.

Maar ik voel me zo schuldig. - Niet nodig.

Het is oorlog. Je moet doorgaan met leven.

Anders zou ik net zo goed dood kunnen zijn.

Wil je een tik?

Hiervoor ga je boeten.

Je gaat met me dansen. - Daar moet ik over nadenken.

Desnoods trek ik je uit je stoel en draag ik je de dansvloer op.

Ik moet weg, het is laat. - Verander je anders in een pompoen?

Ik breng je wel thuis. - Nee, niet nodig.

Kom op, het is in orde.

Ik pak mijn tasje.

Het begint. Van een afstand klinkt het zo vriendelijk.

Het komt dichterbij. - Naar de schuilkelder.

Het is prachtig.

Er gaan wel mensen dood. - Dat moet, in een revolutie.

Wil je dat ze winnen? - Nee, wij moeten winnen. Het volk.

Het gewone volk. Toen dit begon was ik niks, nu kan ik iets doen.

Een nieuw begin. - We moeten schuilen.

Nee, blijf hier.

Alles in orde?

In de volgende straat is een schuilkelder.

Wat doe je? Nick. - We moeten het voelen, Lizzie.

Er middenin.

Voel je je hart?

Dat is het leven, binnenin je, dat naar buiten wil barsten.

Alles wordt weggeblazen.

De rommel, de flauwekul. Allemaal afgelopen. Voorbij.

Het gaat alleen nog maar om ons.

We kunnen doen wat we willen. Zijn wie we willen.

Krijgen wat we willen.

Ik wil jou.

Vraag hem het nummer te bevestigen. - Wat is er?

Er is iemand ontsnapt uit Colditz. Fordham zoekt uit wie.

58314.

Regiment, rang en naam.

King's Shropshire Lichte Infanterie.

Kapitein...

Edward Sawyer.

Check bij Gen�ve of zo'n gevangene echt bestaat.

Zo ja, trek hem dan na bij zijn regiment.

Wie hebben we in Warschau? - Mrs M.

Ze krijgt een gast. - Hoe gaat u hem terughalen?

Ik wil een Amerikaanse agent in Danzig gebruiken.

Als onze man naar de Oostzee kan, halen we hem terug vanuit Zweden.

Wat denk je?

Klinkt goed. - Niet zo sip, dit is geweldig nieuws.

Brutale aap. 'We knuffelen alleen een beetje, meer niet.'

Ja, ja. Ik ben toch niet van gisteren.

Hak de knoop eens door, jullie, dan kunnen wij weer gewoon praten.

Deze is van jou, denk ik.

Hij is wel een beetje vies. - Het is maar een oud ding.

Lizzie, kijk me aan.

Ik heb het nogal druk. - Niet waar.

Het was waanzin. Levensgevaarlijk. - Het was heerlijk.

We hebben een fout gemaakt. - Het was geen fout, dat weet je.

Ik heb iets beloofd. Ik hou van Jack.

Je kunt niet blijven wachten. Jack komt misschien niet terug.

Dat is een vreselijke opmerking.

Hij komt wel terug.

Raak me alsjeblieft niet aan.

Ik vind dat je weg moet gaan.

Ik wil dat je weggaat en hier niet meer terugkomt.

Luitenant, ga weg. - Niet doen.

Weg.

Hoe is het? Wil je iets voor me doen?

Ik wil het regiment weten van een man in Colditz.

Rose. Luitenant Jack Rose.

Opstaan.

Je maand is voorbij.

Goed werk, ouwe jongen.

McGrade, MI9.

Voortaan moeten alle brieven van Jack Rose uit Colditz naar mij.

Dat hoeft u niet te weten.

Met grote spijt deel ik u mede dat luitenant Jack Rose is overleden.

Leblanc. Kijk eens naar hem.

Wat wil hij? - Een normale broek, zou ik zeggen.

Oh god, nou en of.

Steek je hand op, stuk vuil, anders zal ik je mores leren.

Een echte heer.

Eerste les. Lecochon passe pr�s de la table.

Ik hoor dat u wilt ontsnappen in de vuilniskarren.

Helaas zijn wij dat ook van plan.

Wat jammer.

Nou, in deze omstandigheden kunnen we maar ��n ding doen.

Mijn geluksmunt.

Niet te geloven.

Niet te geloven.

Hij brengt niet altijd geluk.

Uit de weg.

Weer een gat minder. Minder kans voor ons.

Direct naar de isoleercel.

Smeerlappen.

Daar komen ze weer.

Jill, ga weg bij het raam.

We moeten naar de schuilkelder. - Nee, ze heffen het alarm zo op.

En wat heeft het voor zin?

Het is vreselijk, van Jack, maar je moet doorgaan.

Anders winnen ze echt.

Ja, dat zegt iedereen steeds.

Heb je het met Jack gedaan?

Nou?

Maar Je hebt hem wel gekust.

Heb je het ooit wel eens gedaan?

Dus ook niet met die andere? - Wie?

Je weet wel. Luitenant Nicholas McGrade.

Nee, dus.

Maar Je hebt hem wel gekust.

Wat nou? Dit gaat je niet aan. - Ja, dus.

Ik vind dat je het moet doen. Stel je voor:

Je wacht tot je de ware ontmoet, en die gaat de pijp uit. Of jij.

Dan kun je het nooit meer doen.

Nooit.

Dat vind ik nou tragisch. - Het slaat zeker niet op jou?

Dat was dichtbij.

Naar de schuilkelder? - Dat is nu te laat. Licht uit.

Tja, als je tijd gekomen is...

God zij dank, je mankeert niks.

Ik hoorde dat je huis geraakt was.

Je gezicht ziet er niet zo mooi uit.

Dus dat is niet veranderd.

Ik voel mijn benen niet.

Brave meid.

Het was lief dat je kwam.

Ik zorg dat die Cole snel hierheen komt.

Je hebt het gehoord, van Jack?

Ik wou je opzoeken, maar ik wist niet of je dat wilde.

Ik weet niet wat er gebeurd is.

We hoorden dat hij doodgeschoten is toen hij wou ontsnappen.

Gaat het wel?

Dat weet ik niet meer.

Hij was dapper, een goeie kerel.

Ik wilde niet dat dit zou gebeuren. - Dat weet ik.

Ik denk niet dat ik nu... - Nee, dat weet ik wel.

Je weet me te vinden.

We kunnen elkaar toch wel eens zien? Als vrienden?

Het moreel is slecht, we moeten meer man bevrijden.

Daarvoor moeten die routes bijgewerkt zijn, en veilig.

Zeker. - Ik laat je hier droppen.

Agostini is daar je ogen en oren.

Beveilig die routes, Frankrijk in. Meer opties.

En mijn werk hier dan? Stuur Cole. - Die houdt het geen dag uit.

Nee, dit is jouw taak. Zijn je zaken in orde?

Mooi. Daar kikkert iedereen van op.

Oh, en je blijft niet lang de enige ontsnapte, ben ik bang.

Iemand uit Colditz. Eindelijk een homerun voor hen.

Kapitein Sawyer, neem ik aan? Jimmy Fordham, welkom.

Fijn om terug te zijn? - Vreemd.

U bent schilder, hoor ik. - Dat was ik.

Dat pikt u wel weer op. Het is net als fietsen.

Nog iemand die ontsnapt is. McGrade, uit Biberach.

McGrade gaat wat waaghalzerij uithalen. U vervangt hem.

Hij maakt u wel wegwijs. Ellways, jou wou ik spreken.

Goed, ik leid u even rond.

Het komt eraan, jongens.

Lizzie? - Een onbekende. En jij?

Een vroege Kerst. - We gaan naar de slaapzaal.

Wat is dit?

Wat heb jij? - Platen.

Is er wat bij? - Bonen.

Het stinkt hier al zo. - Alles beter dan ons rantsoen.

Weer eens wat anders dan die marsen van Willis. Sorry, hoor.

Geeft niet. Ik heb noten.

Wat een waardeloze rommel.

Eens kijken of deze beter is.

Het is een kaart.

Wie had dit ook weer gestuurd?

Miss Kaardemans. - Ken jij die?

De Britten hadden toch de woordspeling uitgevonden?

Maar een ander moet hem uitleggen. - Miss Kaartmans.

Het is code, denk ik. - Niet overdrijven.

Kijk in die andere dingen. - Mr de Groten. De Groeten.

Verdraaid slim.

Ik kijk in de rest.

Hier zit iets in. Hopelijk slaat hij nog goed.

Mijn god, kijk eens. Wat is dat? - Een telescoop.

Wat heb je nog meer? - Niks. Dit waren gewoon platen.

Het is goed. Het is voorbij.

Achterin zien we het vast beter.

Dat was mooi. - Ik heb toch niet gesnurkt?

Ik breng je naar huis.

Verdorie, geef me nou iets. Dit is waanzin.

Ik kan beter gaan. Maar dank je wel.

Niet doen, Nick. - Je mag je leven niet vergooien.

Alsjeblieft. - Het is een herinnering. Fantasie.

Ik heb tijd nodig. - Niemand van ons heeft tijd.

Ik ga weg.

Weg?

Een missie. Meer mag ik niet zeggen.

Waar heen? Voor hoe lang?

Je ziet Jack niet meer terug.

Mij misschien ook niet.

Versterkingen. Door die mislukte Franse poging.

Meer wapens, meer bewakers.

Wat is dat in godsnaam?

Wilhelm Conrad R�ntgen. Duits natuurkundige.

Die heeft de r�ntgenstraal ontdekt. - Ze gaan onze pakjes controleren.

Pas op met dat ding. - Zachtjes.

We moeten de pakjes eerder bemachtigen.

Ik word links, net als Mullan. - Je mag het niet opgeven.

Boe. - Jezus. Vuile idioot.

M'n vinger ligt er bijna af. Wat moet je?

Ik ga.

Er ligt een briefje voor je.

Ze droppen me bij de Italiaanse grens.

Wat routes beveiligen. - Wou je een zoen?

Niet van jou.

Ben jij getrouwd?

Een enorme nicht.

Hebben ze dat niet verteld?

Wil je vaderlijk advies? Dat krijg je niet van mij.

Maar neem wel zo'n ding mee.

Benzedrine, chocola, snoep, lucifers, een gemagnetiseerd mesje.

Een moutmelktablet, en een vislijn.

Je vangt er niks mee, maar je broek zakt niet af.

Ik krijg een bunker, trouwens. Geen etters in de buurt. Perfect.

Dus ik ben weg als je terugkomt. - Als ik terugkom.

Oh, je komt wel terug. Alleen goede mensen sterven jong.

De groeten van Macy. Ze komt zo snel mogelijk, met de meisjes.

Macy... Is dat die met die grote borsten?

Ze gaat met die opzichter met de slechte adem en grote voeten.

Is die jongen al geweest? - Welke?

Je weet wel, die collega van Nick.

Cole.

Ik heb hem ook nooit gemogen.

Maar jij hebt tenminste...

Niet huilen, dat is hij niet waard.

Ik heb nooit... - Nooit wat?

Het nooit gedaan.

Maar ik dacht... - Ik wou dat je dat dacht.

Het enige dat ik op je voor had.

Wie wil me nu hebben, Lizzie? - Ze willen je wel. Natuurlijk.

De bovenste verdieping, de gang door.

Je moet terugkomen, Nick.

Dat doe ik. Geloof me.

Kom alsjeblieft terug.

Dit is een kruisvormig slot. - Mooi. Waarom kun je 't niet forceren?

Dit is een gewoon mechanisme... - Is het te forceren, ja of nee?

Hoe heet die kerel die je horloge gemaakt heeft? Die Hollander?

Van Door, of zoiets. - Van den Bergh.

Hij is toch hun slotenmaker? - Hij kan je weinig vertellen.

Hij is doofstom.

Ophouden. Onmiddellijk.

Dat stomme, ordinaire gedoe.

Hij kan je helpen met de pakketten. - Wat wil hij?

Ontsnappen. - Samen met ons?

We gaan via een bovenlicht, over een hoog dak naar de andere kant.

Dat wordt net slapstick. - Rustig aan. Hij kan liplezen.

Je hebt een week de tijd.

Mijn god, Willis. Alles in orde?

Kinderspelletjes?

Dit is geen kleuterschool.

Wij hebben drie man eruit gekregen. - En er zijn er honderd gepakt.

Zielig, gewoon.

De Duitsers hebben propagandablaadjes voor soldaten.

Daar staan plaatjes van jullie in. Met jullie vermommingen en tunnels.

Ze lachen jullie uit. Je speelt ze zo in de kaart.

Linkse lulkoek, maar het klinkt goed.

Denk er eens over na.

De kust is veilig.

Alles in orde, daar?

Snel.

Daar gaan we. - Veel succes, Venning.

Daar. Daar boven.

Daar nog een. - Schiet hem niet neer.

Hij kan je niet horen.

Hij kan je niet horen, hij is doof.

Laat hem naar mij toe lopen.

Verdomme.

Wat is er? Is dat Jack Rose niet?

En Willis is erbij.

Pak het touw.

Er zit er nog een aan de oostkant.

Kom op. Goed zo.

Hij heeft het. - Goed zo.

Ik hoop dat je trots op jezelf bent.

Het lijk van de gevangene Van den Bergh is onderzocht.

Mijn mannen schoten niet gericht. Geen schotwonden.

E�n man ontsnapt, maar ��n man sterft.

Zijn dood is volledig uw verantwoordelijkheid.

Ik neem aan dat u daar mee kunt leven, heren.

En dat u het de moeite waard vond.

Breng ze weg.

Vijfentwintig. - Twintig was de afspraak.

Wacht even, wacht even.

Ik breng het wel. Geef het nou maar.

Ik breng het echt.

Mijn geluksmunt...

Hier. Iets te lezen voor je.

Waar zijn mijn kleren?

Smeerlappen.

Je maand is voorbij.

Goed werk, ouwe jongen.

Oh, trouwens...

we hebben iedereen laten gaan. Behalve jullie.

Vrolijk kerstfeest.

Welkom thuis. - Doen we er nog iets aan?

Eigenlijk doet iemand alles uit.

Kijk eens wie erbij komt. - Hallo, meneer.

Op twee uur, vierde huis, drie ramen. Fijn, na 'n maand eenzame opsluiting.

Ze laat nog steeds die memmen zien.

Dit ding is niet voor smeerpijperij. Het is oorlog.

De boel stagneert hier.

Vertel de jongens over het Kellerhaus.

Waar is het portret? - We hebben hier geen tijd voor.

Waar is mijn tekening?

Waar is hij?

Een van jullie smeerlappen...

Ik maak jullie af. - Rustig, je maakt de buren wakker.

Wat deed jij hiermee? - Beschermen tegen die viezeriken.

Goed. Nu vertellen we over het Kellerhaus.

Ze houden ons aan het lijntje, snap je dat niet?

Niemand van ons ontsnapt. - Venning wel.

En Van den Bergh? - Het is oorlog. Er sterven mensen.

Dit was niet nodig.

En Lizzie dan?

Ze is mooi. Ik zou denken dat je snel terug wilt.

Je weet het, als de kat van huis is... - Hou je bek, Willis.

Hou je gore bek.

Zorg dat je tot jezelf komt.

Ze is niet onder de indruk als haar geliefde te laf is om terug te komen.

Wat valt er te staren?

Agostini en ik zaten op handen en voeten achtereen muur.

Met de patrouille aan de andere kant.

En hoe ben je ontsnapt?

Ze stopten ons in een vuilniswagen, 120 kilometer van de grens.

Je kent me. Als ik in de stront zit, voel ik me goed.

Sawyer, druk je niet zo. Kom eens hier.

Goed werk. - Is dat alles? Bedankt.

Giet die man eens vol. Penny, bier, op mijn rekening.

Je bent terug.

Ik ben terug.

Oh, wat ben je toch mooi.

Zo mooi dat je eerst wat ging drinken.

De plicht. Ik ben net gedebrieft. Ik heb je gemist.

Ik jou ook.

Kom mee. Dames en heren, de mooiste vrouw van de wereld.

De aanwezigen niet te na gesproken. Lizzie Carter.

Wil je wat drinken?

Wie is dat? - McGrade's meisje.

Een dubbele whisky. - Twee graag, Penny.

Vreemd. Ik heb haar een keer getekend. Vrij goed zelfs.

Voor iemand in Colditz. - Haar ex. Maar die is gecrepeerd.

Neem het McGrade eens kwalijk. - Jack Rose is dood?

Op de vlucht neergeschoten.

Wil je er nog een? - Nee, dank je.

Ze geven me een speldje. - Een medaille?

Mondje dicht. Allemaal heel geheim. - Jij?

Waarom niet? - Nee, het is geweldig.

Zal ik je wat zeggen? Ik ben dol op oorlog.

Het is alleen maar pijn en ongeluk. - Zijn wij ongelukkig?

Nee. Op dit moment niet.

Op dit moment ben ik erg gelukkig.

Zonder de oorlog had je mij niet zien staan.

Ja, maar anderen zijn er niet meer. - Wij zijn er nog.

Het is net de jungle. Je vecht, je overleeft. Dat heeft iets moois.

Wat is het voor medaille?

Het Croix de Guerre, Frans. Waarom lach je?

Nergens om. Niet zo prikkelbaar.

Hij moet Frans zijn, officieel bestaan wij niet.

Maar jij bestaat wel.

Ik ben erg trots op je.

Hier ontstaat iets nieuws uit.

En ik zal erbij zijn.

Met jou.

Ik hou van je. God, wat hou ik van je. - Laat me niet meer alleen.

Ik snapte niks van de ceremonie. - De ambassadeur. Beste vent.

Zat met een vriendje van me in Oxford. Goed werk, een echte oppepper.

Ja, ik weet het al. Goed werk.

Hij komt eraan. Zal ik meteen debriefen?

Zo meteen. Je wilt vast bijpraten. - Zeker. Ik heb zijn truc gebruikt.

Als je medailles ophaalt, mis je veel. Weer een ontsnapping uit Colditz.

Uw officier?

Hallo, Venning. Fijn je te zien. - Sawyer.

Smeerlap die je bent.

Het zat ons dwars dat we je niet vermomd hebben gezien.

Een meesterwerk. Vooral de snor.

Ik vond het heel erg, van Jack Rose.

Doodgeschoten toen hij wou ontsnappen.

Wist je dat niet?

Weet je het zeker?

Ik heb niets officieels gezien, maar dat zegt men.

Dat is een klap.

Was Tom Willis erbij?

Kom op, je weet toch wel iets.

Alles in orde? - Ja. Heb je een momentje?

Rose? - Op de vlucht neergeschoten.

Oh ja, iemand uit Colditz. - Venning wil graag details weten.

Die zijn er niet, voor zover ik weet.

Jij kent zijn meisje, Lizzie? - Ja, een beetje.

Misschien heeft zij iets gehoord. - Laat haar er buiten.

Natuurlijk.

Ze heeft veel meegemaakt. Ze stortte in na het verlies van Jack.

Ik probeer haar hier tegen te beschermen.

Goed, ik begrijp het.

Maar zo laten, dan.

Beste Jack. Als je nog levend en wel bent, en deze brief leest...

dan denk ik dat er vreselijk onrecht is gebeurd.

Al ruim een jaar denkt iedereen in Londen dat je gedood bent.

Na recente ontdekkingen ging ik zelf op onderzoek uit.

Volgens je regiment ben je wijlen.

Maar het Zwitserse consulaat, dat de dossiers bijhoudt...

vertelde dat ze totaal niets wisten van jouw dood.

Het kon een fout zijn, maar ik vroeg me af wie er belang had bij je dood.

Dat brengt me bij het lastigste deel van deze brief.

Oh Jacky, hij ruikt lekker. Als ik een gokker was...

Het is haar handschrift niet.

Ze heeft me al maanden niet geschreven.

Daar is Jack de Zombie.

Te laat voor de brei-les. - Kalm aan.

Ik moet met je praten. Nu.

Ik moet weg. Wat heb je gepland? - Loop me niet te commanderen.

Lezen. - Dat hoort niet...

Lezen.

Het spijt me.

Wat ben je aan het voorbereiden?

Er is hier wat veranderd tijdens je kluizenaarsfase.

Hoezo? - Het comit� moet je verzoek bekijken.

Zij bepalen de volgorde. - Ik heb geen tijd voor die onzin.

Het gaat om mijn leven. - Wacht op je beurt.

Dat kan ik niet. - Het moet.

Wacht op je beurt, zoals iedereen, luitenant Rose.

Wacht even, Willis.

Ik begrijp het. Maar vertel me ��n ding.

Wie is het eerst aan de beurt? Vertel het me.

Wie is er aan de beurt? - Ik.

Mary, mijn kleine meid.

Mijn vader.

Hoge ome? - Nou. Brigadegeneraal.

Begonnen als trompetter in de vorige oorlog.

Lastig, die legervaders. - Dan bof ik.

Een boekhouder, of een verkoper. M'n moeder...

Je moest de beste zijn, anders kreeg je met de riem. School, sport...

zelfs bij de padvinders.

M'n broeren ik moesten geblinddoekt een tent kunnen opzetten.

We waren altijd overal het beste in.

Altijd het beste.

Als ik hier niet uitkom...

Tom Willis, dit is Jan Novak.

De Poolse ondergrondse, hij helpt je met de routes. Hij is hier vrijwillig.

De korporaal zal vertalen.

Heeft u papieren?

Spreekt u Duits? - Helemaal niet.

U moet kunnen schuilen in Leipzig.

Ga naar de Augustinus kerk. Een escorte wacht u daar op.

Hij spreekt Duits voor u in de trein, en brengt u naar het huis in Warschau.

Hoe gaat u morgen ontsnappen?

Een klein raam in de noordoosthoek.

Buiten de muren, over de terrassen, het bos in.

Veel succes.

Blijf staan. Halt. Blijf staan.

Alarm, alarm.

Willis, heb jij vuur?

Daar gaat iemand. - De oostelijke muur.

Iemand van ons?

Jezus, het is Rose.

Vooruit, Jack. - Ga door. Lopen.

Kom op, vuile idioot. Rennen. Je redt het wel.

Barker.

Godsamme, jij wist dit. Schoft.

Hij wil het meisje. Zie jij geen films? - M'n rug op, het was mijn ontsnapping.

Vuile klootzak, dit was mijn laatste kans.

Mijn laatste kans, godsamme.

Ga in de rij staan. Snel. Ellendig stuk vreten.

Oh, kolere.

Mag ik uw papieren zien?

Je zou denken dat ze minstens de treinen op tijd lieten rijden, h�?

Altijd alleen maar beloften.

Heeft u toevallig een pen?

Heeft u een pen, jongeman?

Ik wil de naam van de conducteur opschrijven.

Uw papieren. - Papieren...

Snel, snel. - Denkt u dat dat helpt, zo'n pistool?

Zo vind ik mijn papieren echt niet sneller.

U moet zich beter voorbereiden. - En u moet betere manieren hebben.

U bent een enorme zeurkous. - Nou, beleefd is anders.

Dat is geweldig nieuws.

Weet je het al? - Uit Colditz, hoor ik.

Weet u een naam? - Luitenant Jack Rose.

Goed nieuws. Gefeliciteerd.

Weet u waar hij is? - Nog niet.

Op weg naar Leipzig, denken we. Een Poolse route.

Zal ik dit regelen? - Dat doe ik liever.

Dankzij Rose kon ik ontsnappen uit Colditz. Ik ben hem wat schuldig.

Bezwaren, McGrade? - Nee, meneer.

Aan de slag dan maar.

Willis? - Jack Rose. Willis kon niet.

De plannen zijn veranderd.

Kom mee. Het is hier niet veilig.

Blijf weg bij het raam.

Ik kom snel terug.

Er was contact. Maar het wemelt van de Duitsers, ze verbergen hem.

Hierna naar Warschau? - Blijven duimen.

We moeten praten. - Is dat zo?

Dit is wat melodramatisch, h�? - Jack Rose. Vertel op.

Nee, vertel jij het maar. - Geen spelletjes, kleine rotzak.

Goed, ik zal het je vertellen.

Je werd verliefd op zijn vriendin. Zij was hem trouw.

Je werd wanhopig of zo, ik weet het niet.

Ik denk dat je gelogen hebt over zijn dood.

Dat denk je? - Iemand heeft het gedaan, niet waar?

Wat ga je doen?

Niets. Het is iets tussen Rose en jou. Ik heb mijn plicht gedaan.

Hoe bedoel je?

Hoe bedoel je, je plicht gedaan?

Je hebt het hem verteld. - Hij had het toch ontdekt.

Wie heb je het nog meer verteld?

Niemand.

Het is iets tussen jou en hem.

Het is te laat, McGrade.

Wat dacht je dan, man?

Dat hij nooit terug zou komen?

Of dat hij zou zeggen, ok�, je zei dat ik dood was...

maar in de liefde is alles toegestaan. Biertje?

Hij was dol op haar. Ik moest haar tekenen.

Hij kende de vorm van haar gezicht. Haar lippen.

Stil. - Ik kon haar ruiken.

Hou toch je kop.

Niet schieten... - Nee, nee, ik ben het.

Kom, beste vriend. We moeten een trein halen.

Er worden gevangenen verplaatst.

Het opperbevel van de Wehrmacht heeft besloten...

dat erin Colditz voortaan alleen Britse en Amerikaanse soldaten verblijven.

De Nederlandse officieren gaan naar Stanislau, de Franse naar L�beck.

Met onmiddellijke ingang.

Dat was alles.

Allemaal ingerukt.

Alle Fransen hier aantreden, klaar om te vertrekken.

Sneller, kom op.

En lopen. - De groeten, jongens.

Ik zei toch dat ik je vrij kreeg. Ze hadden een radio en een tunnel.

Hoeveel was hij je schuldig?

Afgezien van het geld?

Zijn huis, zijn vrouw, zijn oudste dochter.

Fransen kunnen beter niet gokken.

Is alles in orde?

Een griepje, niks aan de hand.

Volgens mij is dit schaakmat.

Meisner? Jezus, waar bleef je...

Een vuurpeloton rekent binnen een week met hem af.

Hij liet dit achter.

Nog niet.

We sluiten een andere deal. Ik hoef geen marken of sigaretten.

Uitstekend nieuws. Ik geef het door.

Is Sawyer er nog niet? - Nee, nog niet.

Dat is niks voor hem.

Hoe gaat het? - Hij is nu in Warschau.

Mooi zo. Waar precies? - Onderduikadres.

Dank je, dat wist ik. Welk adres? - Sawyer wou dat dat geheim bleef.

Hoe moet ik dan in godsnaam zijn route plannen?

Wat dom van me.

Ik haal kapitein Sawyer's dossier.

Succes. - Dank je.

Komt u binnen.

Dit is mijn dochter.

Engels? - Ja, Jack Rose.

Mike Bell. Waar kom je vandaan? - Colditz.

Hij komt uit Kunau.

Hij uit Hohnstein. - Laat maar slapen.

Hoe lang ben je hier al? - Zes weken.

Wat ben ik blij je te zien.

Mijn engel.

Alles in orde?

Kunnen we even praten?

Wil je met me trouwen?

Je moet toch geen gevallen vrouw blijven?

Laten we weggaan uit dit stomme landje. Opnieuw beginnen, in Amerika.

Ho ho, niet zo snel. - Nieuw. Groot. Geen troep. Ademen.

Ik wil zijn waar jij bent.

Wat was dat? - Een steekproef. Dat komt voor.

Niet bewegen.

Vermoord? - Daar ziet het wel naar uit.

Mijn god, arme kerel. - U wilde me spreken?

Sawyer is gevonden. Vermoord. - Waarom zou iemand dat doen?

Geen idee. - Het onderduikadres in Warschau.

We zijn ze kwijt.

Hoe leg ik dit uit? - Zijn ze verraden?

Door iemand, ja. - Zou dit verband houden met Sawyer?

Hij ging over die route. - Waarom zou hij Rose willen doden?

Wie had het over Rose?

Nou ja, of de anderen. - Wacht. Sawyer zat in Colditz, h�?

Kijk eens of je wat ontdekt.

Ik moet met de billen bloot.

Jij leidde die ontsnapping, h�? - Nou en?

Is er iets dat we moeten weten? - Nee. Dan had ik dat gemeld, h�?

Wat heb je nou aan?

Is alles in orde? - Prima, dank je.

Je kunt je nog bedenken.

Andere plannen.

Ik bewonder je vasthoudendheid.

Afvoeren.

Dat kan ik niet.

God zij dank. Het beste nieuws in weken.

Kop op. Er is toch iemand ontkomen uit die rottigheid in Warschau.

Jack Rose? - Verdorie, wist je het al?

Een vermoeden. Wanneer is hij teruggekomen?

Hij landt zo. Hij maakte stennis in Stockholm, dus hij mocht snel weg.

Fordham wil je eerst debriefen. Daarna kun je doen wat je wilt.

Heb je het al gehoord? - Dit moet u even zien.

McGrade. Mijn hemel.

MI9. Twee officieren.

Pak je spullen. - Wat is er?

We gaan. - Gaan?

Ik neem je mee, zoals afgesproken.

Wat is er aan de hand? - Niets.

We kunnen nu niet weg.

Het moet.

Er is iets gebeurd, h�? - Nee, niets.

Lieg niet tegen me.

Je moet met me meegaan, als je van me houdt.

Als je iets gedaan hebt, moet je het zeggen.

Ik wil alleen maar jou. Zonder jou betekent dit allemaal niks.

Weet je nog, het bombardement? We kunnen krijgen wat we willen.

Het gaat alleen maar om ons.

We hebben niemand anders nodig. Waar zijn je spullen?

Ga ze halen. Doe het voor mij. Voor ons.

Vertrouw me nou maar.

Ik hou van je.

Vertrouw me nou maar. - Je bent gek.

Je bent te laat, Jack. - Waar is ze?

Weg. We lopen haar allebei mis. - Je liegt.

Ik weet het. Nare gewoonte.

Ik maak je af.

Dat betwijfel ik.

Hou je kop.

Met wie praat je? - Wegwezen.

Ik wil je niet vermoorden, maar ik doe het.

Maakt niet uit. Ik kom altijd weer terug.

Dit keer niet.

Wat doet Lizzie als jij me doodt? - Wat ik maar wil.

Ze houdt van mij, Jack. Ze is van mij.

Je bent te laat.

Ik kan m'n jas niet vinden.

Haal je koffer.

Jack, ben jij dat?

Ik ben teruggekomen, voor jou.

Wat doe je? - Hij vertelde je dat ik dood was.

Hij heeft een huis vol onschuldige mensen verraden aan de nazi's.

Hij heeft gelogen, gemoord... - Hou je kop.

Hij kletst. Haal je koffer.

Hij is niets. Uitschot. - Hou je kop.

Haal je koffer.

Hou op.

Ze is van mij.

Niet doen.

Geen beweging.

Leg dat pistool weg, McGrade.

Ik hou van je.

Vuile schoft.

Schoft.

Het is ze gelukt. Ze zijn er door.

De Yanks zijn de grens overgestoken. We komen snel vrij.

Niet goed genoeg. Niet goed genoeg.

Fritz Werner. Nummer 324576.

Vanaf dit moment ben ik uw gevangene.

Hij is er weer. Net als iedere dag, deze week.

Wat zou hij met al die bloemen doen?

Ik repeteer al weken, maar waar moet ik beginnen.

Nee, nee, ik moet wat dingen zeggen.

We waren allebei kinderen toen dit begon.

Ik weet niet of ik nu wel een man ben. - Dat ben je.

Zullen we gaan zitten?

We deden allemaal wat we moesten. Er waren geen regels.

Nu moeten we weer proberen te leven.

Wat we hadden, was een droom. - Ik weet het. Ik weet alles van dromen.

De mijne was een portret van jou.

Maar dat was jij niet. Dit ben jij, nu.

En na alles wat er gebeurd is...

hou ik nog steeds van je.

Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien. - Ik weet het.

Ik begrijp het.

Ik weet niet hoeveel liefde ik nog kan geven.

Het kan me niet schelen hoe lang het duurt.

Ik moet gaan. - Ja, natuurlijk.

Ik vind het toch fijn als je me bloemen brengt.

Morgen?