Original subtitles

-Norman! -Eg har ingen stad å bu.

Heim til mor di?

Rommet til mor.

Eg har hatt eit forhold til Jeremy Thorpe.

Thorpe blir ny partileiar.

Ein flørt har utvikla seg til noko veldig fint.

Han var elskaren min.

Han kjem til å øydeleggje meg. Norman Scott må døy. Korleis?

Bygd på ei sann historie

Det er umoralsk! Vi sender framleis våpen til Nigeria.

Men desse menneska har ikkje fått matforsyningar sidan 10. juni!

Og kven utnyttar denne situasjonen? Sovjetunionen!

Dei aukar makta si i Nigeria for kvar dag som går!

Dette må verda vite!

Kvar skal ein gjere av liket? I New York hiv dei lik i elva.

Ein kan støype eit lik inn i betong under ein motorveg.

Tinngruver! Der har vi det.

Pedro Besselli, David Holmes. Tidlegare visepartikasserar.

-Skaffa oss dei teppa til halv pris. -Magic Carpet Company.

-Vi studerte i lag, ferierer i lag. -Den stranda i Hellas ...

-Den kelneren! -De skal få vere åleine.

Nei, kom inn. Lukk døra.

Norman Scott. Tinngruver. Finst over heile Cornwall.

Der blir liket aldri funne.

Vi skjenkjer han full, drep han på Bodmin Moor.

-Valkrinsen min! -Drepe han? Korleis?

Lett å knekkje ein nakke. Olbogen der, rykk til ...

Han kan vri seg laus. Han er den typen.

-Då må du skyte han. -Eg kan gjere alt du vil, Jeremy.

Skyt jævelen.

EIN ENGELSK SKANDALE

Norske tekstar: Anne Margrethe Standal

Beskjed til deg. Norman Scott.

Det er over. Du treng ikkje uroe deg for Norman Scott meir.

Er han død?

Betre enn som så.

Tusen takk.

Som far til bruda er det mi plikt å skåle for det lykkelege paret.

Mr. og Mrs. Scott.

Det er andre gongen eg gjer dette.

Eldstedotter vår, Belinda, var så heldig å bli gift med -

- den framifrå skodespelaren og gentlemanen Terry-Thomas.

-"Disse dristige menn ... - ... i de farlige fly!"

Dei er ikkje her. Terry må på premieren til "Monte Carlo or Bust!"

Eller kanskje vil dei ikkje vere vitne til at Susan giftar seg -

- med denne homoseksuelle fyren.

Kona mi sit heime og græt i sinne over at barnet hennar er gjort gravid -

- av denne soparen!

Korleis, veit eg ikkje. Det må ha blåse med vinden.

Så det einaste eg kan seie om denne sørgjelege affæren, er:

Gå frå han, vennen min!

Kom heim! Kom heim!

Sjå på pappa. Sjå på fjeset mitt.

Kvifor ser du ikkje på meg?

Der ... No kjem ho.

-Drosje? Kva kosta det? -Alt eg hadde att.

-Mat, då? -Du er forsørgjaren.

-Brukte du alle pengane våre? -Skaff meir. Du lova å forsørgje meg.

Sjå her ...

Carnaby Street her ute på bygda. Er han ikkje fin?

Og bøker. Far seier det aldri blir nok bøker i eit hus.

Lynette sa at påfuglfjør betyr lykke.

Dei ser ut som auge.

Vi svelt. Kjøkkenet er tomt. Og påfuglfjør betyr ulykke.

-Det er ikkje ei brødskive i huset! -Kven er det si skuld?

Det er hans skuld, ikkje sant?

Ja! Hadde Jeremy Thorpe ordna med trygdekortet ...

Han har gifta seg, du har gifta deg. Han har fått eit barn, du har fått eit barn.

Kva med meg, Norman? Kvifor er eg her?

Eg elskar deg!

Veit du korleis du høyrest ut når du seier det?

Du høyrest ut som ein homo.

Hit med han.

Å, Benjamino. Han er så svolten.

-Skaff mat. -Vi har ikkje pengar!

Skaff barnet mitt mat.

Sue? Kva er det du gjer?

Nei! Sue! Eg er lei for det!

Den framifrå Mike. Kva gjeld det?

Politiet vil snakke med deg.

Kva er det? Kva har skjedd?

Bilen køyrde på A303 i Hampshire då kollisjonen skjedde.

Caroline Thorpe var åleine i bilen. Den andre bilføraren vart lettare skadd.

Statsministeren har kondolert. Mrs. Thorpe vart 42 år.

Ho gifta seg med Jeremy Thorpe i 1968. Dei hadde ein son, Rupert.

Kvar er Rupert?

Kvar er Rupert Bjørn ...

Vi får kanskje aldri svar på det.

Om ho ...

... såg ned eller duppa av ...

Men ho kom over i det andre køyrefeltet.

Lastebil på 13 tonn.

Bilen velta, landa på taket, sklei bortover, stoppa.

Ho var i live ...

Snakka med politiet då dei skar henne ut. Beklaga bryet ho hadde valda.

Død då ho kom til sjukehuset. Sprokken milt.

Eg skal helse frå alle på partikontoret og kondolere.

Takk. Eit under at Rupert ikkje var med.

-Takk og lov. -No er det han som er viktig.

Mor seier han ikkje vil hugse det.

Men det trur eg han vil.

Er det noko vi kan gjere i samband med gravferda, eller overfor veljarane?

Kanskje eit minnesmerke hadde vore fint.

Takk, Mike.

Så spørst det når du kan begynne å arbeide igjen.

-Litt tidleg å tenkje på. -Eg er berre praktisk, Mike.

Det forstår du sikkert, Jeremy.

Statsoppgåvene ventar ikkje.

Så vil du at eg skal overta, er det berre å seie frå.

Emlyn Hooson traktar etter jobben min. Det har han alltid gjort.

Eg trudde eg kunne rekne med deg, men du kjem med meir dårleg nytt.

Eg forlèt ikkje berre Parlamentet. Eg må forlate landet medan eg kan.

Mellom oss sagt: Eg har tenkt å forsvinne.

Den siste satsinga vart eit mareritt. Den med egga.

Eggmannen kreperte. Eg sit att med stor gjeld.

Ein kan ikkje både vere MP og bankerott, så eg stikk.

Folk får ikkje tape pengane sine utan at det blir eit veldig oppstyr.

-Kva blir det neste? -USA. Starte på nytt.

Og sleppe unna ei rasande kone. Korleis er den nye?

-Min store kjærleik. -Pøh!

Eg kjem til å sakne deg, Besselli. Og alt tullet ditt.

-Du kjem vel ikkje att? -Neppe. Eg har laga for mykje rot.

Ein veit aldri kva som kan skje.

-Vi sest igjen, gamle venn. -Eg håpar det.

Eg føler verkeleg med deg. Ho var ei flott jente.

Det er ei sak vi ikkje er ferdige med.

Den "skotske" saka.

-Du sa han var skild. -Ja, men eg sende pengar.

Han kjem ikkje til å plage deg meir.

Eit siste råd, gamle venn: La Norman Scott vere.

Ho hadde grufulle mareritt.

Caroline?

Ho vakna og skreik.

Kvar natt.

Til slutt var ho så redd at ho ikkje våga å leggje seg.

Det begynte eit år etter at vi gifta oss. Etter den telefonsamtalen.

Du kan ikkje meine det er hans skuld.

Eg ønskjer deg god reise, Peter. Og eit godt liv.

Og så ønskjer eg at Norman Scott blir drepen.

Skal dette bli ein vane, må eg kjøpe termos.

-Kven er du? -Gwen Parry-Jones, frå landsbyen.

Tidlegare underpostmeister, men no er eg fri som fuglen.

-Kva vil du? -Til deg. Drikk.

Vil du ha sukker, har eg det òg.

Du er det store samtaleemnet. Som ein gjest frå ei anna verd.

Det er ikkje slik eg helst vil bu.

Det er ein som skuldar meg pengar. Ein herre med makt.

Vi har alle snakka om deg. John Jones sa:

"Han må vere eremitt."

Buddug sa: "Han er sikkert kunstnar. Som Toulouse-Lautrec."

Fordi du hadde skjerf då du kom.

Nokre av gutane har sagt fæle ting om deg.

Då sa eg: "Høyrer eg meir slikt, hentar eg karbolsåpa."

Folk forfølgjer meg.

Same kvar eg er. Det ligg ei forbanning over meg.

Får du problem, så kom til meg.

Mannen min var i Welsh Guards. Han lærte meg å bokse.

"Gwen", sa han. "Alle bør lære å bokse."

"Det kan bli krig når som helst."

Død no. Døydde for 2 md. sidan. Fall om.

Det har vore tøft. Eg elska han. Nettene er lange.

Norman.

Norman ...

Nettene er veldig, veldig lange.

Å, herregud!

Norman! Norman!

Eg drog min veg. Det var det. Eg såg han aldri meir.

Eg forstår det om du ikkje vil møte meg lenger.

-På grunn av mennene. -Pøh. Mannen min var i hæren.

Men Jeremy Thorpe er partileiar.

Norman? Du har hatt flaks.

For denne vennen min, son hans, er MP for Montgomeryshire.

Frå det liberale partiet. Eg skal seie det til han.

-Nemn trygdekortet òg. -Det skal eg.

Alle tiders kar.

Han heiter Emlyn Hooson.

Mrs. Parry-Jones! Takk for at du kom den lange vegen!

Kjekt å sjå deg igjen, Mr. Hooson. Dette er Mr. Scott.

Takk for at du tek imot meg. Det er sanneleg på tide.

-Er Mr. Thorpe her i dag? -Han er i Zambia. Kjem att måndag.

Dette er David Steel, MP for Roxburgh, Selkirk og Peebles.

-Vi får låne kontoret hans. -Jeremy snakka om deg.

-I rosande ordelag, håpar eg. -Han kalla deg "ungen".

-Sikkert i ein gemyttleg tone. -Ikkje spesielt.

Men eg fekk aldri trygdekortet mitt.

Men Gwen seier eg er æreswalisar no. Ho har vore fantastisk.

Ho har gitt meg 500 pund til eit ridesenter.

Om alt dette er sant ... Det du fortel, er urovekkjande.

Og svært detaljert. Og du har eit talent for å bomme pengar av folk.

Men då Thorpe gav deg pengar: Pressa du han?

Kva utpressar går først til politiet?

Eg trur vi har høyrt nok i dag. Dette er svært alvorlege skuldingar.

-Eg elskar han. -Kva?

Eg elskar han. Jeremy.

Kvar gong eg fortel dette, dreier alt seg om kortet og sexen og breva.

Men eg elska han! Eg elskar han enno, sjølv om det er latterleg.

Og han elska meg. Så få med dette:

Eg var ingen prostituert, ein eingongs- affære eller eit raskt knull i mørket.

Eg var elskaren til Jeremy Thorpe.

Eg ante ikkje at han betydde så mykje for deg.

-Velkommen tilbake! -Takk. Fin tur.

Kan eg få snakke med deg? Det gjeld Norman Scott.

Kven?

Eg kjende ein Norman Josiffe. Eller Norman Lynch.

Han kan ha skifta namn igjen. Men eg kjende han ikkje godt.

Han kan skildre huset til mor di.

Og husværet ditt i Marsham Court. Svært detaljert.

-Han besøkte meg, ja. -Kvifor?

Eg hjelpte han. Problem på jobben. Eg gav han råd.

Var det alt?

-Det var alt. -Då kan eg vel gå vidare med dette.

Til partiet.

Og politiet. For dersom han lyg, -

- er det viktig at ingen av oss blir smussa til av dette svineriet.

Det ville vere ein tabbe.

Du stilte som partileiarkandidat i 1967, og eg vann.

-Det kan sjå ut som hemnlyst. -Det vil granskinga avgjere.

-Du stod i retten og forsvarte Ian Brady. -Det var mi plikt som advokat.

Du tok parti for dei mest perverse. Fekk du smaken på det?

-Eg går vidare med det. -Ver så god.

Innanriksminister? Mr. Thorpe.

-Jeremy! -Reggie.

-Gin og søt vermut til begge. -Skal bli, Mr. Maudling.

Det er berre éin grunn til at du vil snakke med meg, din luring.

Har du gjort noko dumt?

Nei.

Den same gamle greia. Første regel i politikken: Pass deg for kollegaer.

-Kva vil du eg skal gjere? -Hooson gir seg ikkje.

Gjekk på offentleg skule. Ein kranglefant.

Denne Scott skal ha snakka med politiet i 1962.

Berre løgn, men det kan bli mistolka.

Er det så ille, då? Alle toler litt skandale.

Mor slo handa av meg då eg gifta meg med ei skodespelarinne.

-Står til med Beryl? -Dansar enno.

Verre når løgnene går på homoseksu- alitet. Det rammar heile Parlamentet.

Eg tenkte du kunne seie til politiet at dei bør bry seg med viktigare ting.

-Er det sant, det Scott seier? -Nei!

-Skal bli. -Takk.

Skal bli. Men ikkje noko meir.

Politimeisteren finn ikkje noko hald i påstandane til Mr. Scott.

Veldig snilt, Emlyn. Men det speler inga rolle lenger.

Eg tenkte berre at dersom Scott har bevis ...

-Kan eg få snakke med han? -Eg har vore innmari dum.

Eg har slike lidenskapar. Dei feiar inn og feiar ut.

Eg skjønar ikkje ...

Dei lo av meg.

Alle lo av meg.

Enkja som fall for ein gut som elska ein annan.

Idiotisk.

Eg skjønar ikkje ...

Gå tilbake til verda di, så blir eg i mi. Eg klarer meg heilt fint.

Er alt vel?

Eg har ringt, men ho svarer ikkje.

Gwen? Er du her?

Her var det varmt!

Gwen?

Vanskeleg å identifisere.

Dei trur liket har lege der i vekevis med varmen på fullt.

Eg har vore i London.

Det var piller og sprit ved senga.

Eg er så lei for det.

Grufulle omstende, men sidan den stakkars dama er død, -

- vil eg la saka liggje.

-Snilt av deg. -Takk.

-Uttrykte du medkjensle med Mr. Scott? -Eg kondolerte.

Med same tonefallet som du brukte overfor meg då kona mi døydde?

Takk, Emlyn. Du kan gå.

David! Kom. Vi har mykje å gjere.

Jeremy sa: "Drep han i USA." Så eg tenkte: Florida.

Big Cypress Swamp.

Vi lokkar han dit, skyt han, hiv han i sumpen.

-Han søkk og blir borte. -Eller blir eten av alligatorar.

Og du står for skytinga?

-Eg må vel det. -Korleis?

I hovudet.

Du vil eigentleg ikkje gjere dette.

-Det er eg glad for. -Det er sinnssjukt!

Men du trur han meiner alvor? Vil han verkeleg rydde han av vegen?

-Iblant trur eg det, ja. -Eg òg. Fanken.

Her sit vi og konspirerer med alligatorar. For ei makt han har over oss!

Er det ikkje rart? Eg har ein kar heime, Gerald. Vi har det fint.

Men så dreg eg til London, og der er Jeremy.

Og ... Eg elskar han.

Jøss.

Vi gjer alt for å verne han, og han er så fordømt openlys.

Han kan kunsten å skjule seg rett for auga på folk.

Eg trur han liker det. Risikoen. Det er eit spel.

Hadde du klart å gjere det? Drepe nokon?

Eg ville fått ein annan til å gjere det.

-Eg kunne finne nokon, ja. -Det må du aldri gjere.

Vi seier til Jeremy at vi ordna med alt, i Florida, og at noko skar seg.

Vi seier at Norman ikkje kom.

-Litt ynkeleg. -Då trur han vi har prøvd.

Det fine er at Jeremy gløymer Norman Scott i lange periodar.

Vi jattar med han til han gløymer han for godt.

Han har anna å tenkje på no. Han skal gifte seg igjen.

-Jøye meg. -Marion, grevinna av Harwood.

Korleis var bryllaupet? Gratulerer.

Tusen takk. Ein smålåten affære. Paddington byfogdkontor.

-Velsigning i Westminster Abbey. -Lunsj med familie og venner. 40 gjester.

Vi delte mange gode minne om mor til Rupert. Det var nydeleg.

Thorpe, John Jeremy, det liberale partiet:

34 052 røyster!

Jeremy Thorpe er representant for North Devon!

Takk!

-Tusen takk! Kva med toryane? -Dei går tilbake.

Vi har tredobla stemmetalet. Vi kan få 14 mandat.

Heath treng det liberale partiet. Han treng deg.

Takk, Danny!

Takk, Barnstaple!

Om ingen får fleirtal, får det liberale partiet stor makt.

Har Thorpe fått invitasjon til Downing Street, -

- vil Heath truleg føreslå ein koalisjon. Då kan Thorpe bli statsråd.

Jøss.

-Krev innanriksministerposten. -Eg skal krevje meir enn som så.

Visestatsminister er ingen offisiell tittel.

Statsministeren kan utnemne ein dersom han vil.

Han kan bli visestatsminister.

Ein mann som vil ta av dage den homoseksuelle elskaren sin.

Thorpe drog frå Downing St. for 20 min sidan. Men inga kunngjering enno.

-Vilkåra var ikkje gode nok. -Bra.

Men Heath har trekt seg. Dronninga vil be Wilson danne ny regjering.

Den kan ikkje vare lenge.

Vi kan tvinge fram nyval. Vi er nesten i mål. Gin.

Thorpe, John Jeremy:

28 209 røyster.

-Ikkje så bra som vi ønskte. -Wilson har klart det, sir.

Han har fleirtal. Folk krev at du går av.

Danny, det er eit spel. Eit langvarig spel.

Eg meistrar det godt. Dra heim og sov.

-Du skyr ikkje hardt arbeid? -Eg liker det.

Den første jobben min var i ein stall.

Her er det fleire stallar enn nokon annan stad. Som å komme heim.

To av stallkarane er borte. Vi prøver ein månad først.

-Kan eg bu her? -Det er eit rom over stallen.

-Rom og rom ... -Det lyder perfekt.

Ha det! Ver snille!

Takk!

Didsbury 4656. Du uroar absolutt ikkje.

Er det noko gale?

Hallo. Le Mesurier.

Teppekongen!

Hallo.

Deakin, ja.

Hei.

- Kjenner du ein Andrew Newton? -"Vi går til hotellet."

"Eg vil sjå attraksjonane." "Eg òg", sa eg. "Av med kleda."

Eg betaler. Behald resten.

-Du får fem halvliterer for det der. -Eg har meir. Du er Andrew Newton.

-Flygaren? -Har eg knulla kona di?

Eg har høyrt at du kan hjelpe ein venn av meg.

Det kan vere verdt 10 000 pund.

-Greitt. -Du veit ikkje kva det er.

Nei, beklagar. Men eg gjer det likevel.

Kva byr de for Bridget?

Kom igjen. Det går til ei god sak.

Seks pund for søte Bridget!

Det går til ei god sak!

Kom her, jenta mi!

-Puppane dine ser kalde ut! -Du rører ikkje meg, kompis!

Du får ikkje røre jentene! Ikkje før du har betalt!

Det er dama mi! Fingrane av fatet!

Eg skjuler puppane! Eg er på puppepatrulje.

Eg gjer det sjølv, Barry!

Eg har snakka med han. Han er rett mann.

Han er profesjonell, omsynslaus og svært diskré.

-Eg elskar hundar. -Så snilt, Norman.

Du kan lufte henne kvar dag. Men ho er diger.

-Hundar elskar meg. Di større, di betre. -Ho heiter Rinka. Det betyr tillitsfull.

Hallo, Rinka. Så fin du er.

Dei sa det var ein by med berre éin hund.

Herlege beist.

Eg har sett den der før. Rinka, ikkje sant?

-Og kven er den vakre der? -Eg heiter Edna. Nei!

Du meiner hunden.

Dette er Princess Eleanor. Eg heiter Edna Friendship.

-For eit nydeleg namn. -Vil du bli med inn?

Flink jente.

Koseleg liten pub. Vi har våre stamgjester.

Og så kjem det litt folk frå hovudvegen. Vi klarer oss.

-Er det berre du? -Og Barney.

Men han har funne seg dame i Lyme Regis, så ...

Om du har lyst til å jobbe litt her, byte fat, stå i baren ...

Eg har eit koseleg rom ovanpå.

-Kan eg bu her? -Om du vil. Symbolsk leige.

Kva er det?

Alle er så snille mot meg. Eg veit ikkje kvifor.

Magic Carpet, teppekongen ...

Det er eg. Eg har leitt. Norman Scott er søkk borte.

-Har han fått mistanke? -Kanskje.

Eg har leitt over heile Dunstable.

Dunstable? Er du i Dunstable?

Han er i Barnstaple. Norman Scott bur i Barnstaple.

-Då dreg eg til Barnstaple. -Ja, det må du.

-Hei, du! -Du såg på meg. Heilt greitt.

-Eg heiter Norman. Fin jakke. -Peter King.

Du er i stor fare. Det kjem ein mann frå Canada for å drepe deg.

Eg er hyrt for å verne deg. Bli med og møt han.

-Han som hyrte meg. -Vil nokon drepe meg? Er det han?

Herregud! Det er han! Er det han?

-Bli med meg ... -Er det han?

Det er ingen "han". Du må bli med meg.

Det er ikkje min hund. Princess Eleanor.

-Kom deg inn i bilen! -Vent der.

Edna. Det er ein mann utanfor. Tommy, ta henne.

Han har ein gul Honda. Noter nummeret.

-Kvifor det? -Eg må stikke!

-Kven er han? -Han seier nokon vil drepe meg.

-Har du skifta skjorte? -Han er veldig pen.

-Så du har ikkje fått kortet enno? -Nei.

-Sei meg: Kven er du? -Eg er spesialetterforskar.

-Kva betyr det? -Det betyr ...

Det det betyr. Ikkje spør så mykje.

Eg kan berre seie at du er livsfare.

-No må eg dra. -Kvifor?

Eg liker ikkje måten han ser på meg på.

Du kan ikkje berre gå!

Eg kontaktar deg når han frå Canada kjem.

Han eg skal møte? Eller han som vil drepe meg?

Eg tek kontakt.

Norman? Norman! Han seier det er viktig! Rapp deg!

-Er det han? -Eg veit ikkje. Eg trur det.

-Hallo? -Norman? Det er Andy.

-Kven er Andy? -Peter, meiner eg!

Han er her, mannen frå Canada.

-Han skal drepe deg. Han er i Devon. -Kva skal eg gjere?

Ikkje sei det til nokon. Men du må møte meg.

Delve's hotell klokka fem.

No går eg. Skal du jobbe seint?

-Ja. Takk. -Ser deg i morgon.

-Beklagar at eg er sein. -Kor mange har du?

Rinka. Ho er meir eller mindre mi no.

-Eg hatar hundar. -Det var dumt sagt.

-Det eselet får ikkje plass i bilen! -Skal vi ikkje til hotellet? Ny bil?

Eg må til Porlock og møte ein kunde. Du blir med!

-Han kan vere kvar som helst! -Eg dreg ikkje utan Rinka.

Inn i bilen, då!

Ho stinkar!

Ut!

Ta med deg bikkja. Vent i baren.

-Kvar skal du? -Det er noko eg må gjere.

Kom, Rinka.

10 000 spenn!

Kom igjen!

-Kor lenge har du sete der? -Eg kan ikkje bli sedd med nokon.

-Pga. jobben min. -Køyrer du meg heim?

-Inn i bilen! -Ja vel!

Kom, Rinka!

-Den mannen, då? -Kva mann?

Frå Canada.

Ingen fare. Eg skal passe på deg.

Alt blir ... finfint.

Det seier alltid mor.

Finfint.

-Er dei aggressive, grand danoisar? -Nei, dei er så snille, så.

Ikkje sant, Rinka? Du og eg. Vi er så snille, så.

Angrip dei? Om nokon angreip deg, kva ville ho gjere?

Det kan nok hende. Dei vart brukte til villsvinjakt.

Jøye meg.

-Er alt vel? -Ja.

-Det er fint her. -Ikkje i kveld.

Det er fint her. Praktfullt. Du er ein heldig mann.

-Nokon vil drepe meg. -Ja, men ... Godt gjort.

-Kva meiner du? -Ikkje så ille, det du har gjort.

Utruleg.

-Kva er gale? -Alt.

-Pass på! -Beklagar.

-Eg er trøytt. Heilt utsliten. -Skal eg køyre?

Ja ... God idé. Ja.

-Eg har aldri vore i Canada. -Vi stansar her.

Eg går ut, så flyttar du deg over.

Du skulle sleppe å gå ut! Ho trur ho skal ut og springe!

Vi blir dyvåte! Så dum du er!

Rinka! Kom, no.

Å, gud. Det er du.

Din tur.

Helvete! Kom igjen!

Helvete! Helvete!

-Er det noko gale? -Han skaut hunden min!

-Han prøvde å skyte meg òg! -Kven?

Jeremy Thorpe! Det var Jeremy Thorpe!