Original subtitles

Bygd på ei sann historie

Du veit kva Harold den kloke sa om turen til Rhodesia?

"Eg ville bli svært, svært vonbroten."

"Svært, svært vonbroten. Whippeten min òg."

-Biff tartar, sir. -Takk.

Señor Besselli, eg har nytt å fortelje. John Pardoe seier at Grimond går av.

Om toppen halvtanna år.

Eg blir svært, svært vonbroten om det ikkje er sant.

Gratulerer. Den neste leiaren for det liberale partiet kan bli visestatsminister.

Nettopp.

-Eg har aldri likt ordet "vise". -Eg skal støtte deg heile vegen.

-Pengar blir jo eit problem. -Eg er ikkje akkurat rik.

Taket på kontoret mitt lek. Eg har ikkje råd til eigen stab.

Sekretæren din, Elizabeth, er ho bra?

-Ja, særleg i senga. -Pedro, eg elskar deg.

Du har ein grenselaus appetitt! Var du ikkje lekpredikant?

Kall det ein hobby. Nokre speler golf. Eg liker å knulle.

Då eg var ung, var eg så desperat at eg såg meg om på "sverdsida".

Sit du her og fortel meg at du var "musikalsk"?

Lite grann, ja. Om det ikkje er for sjokkerande.

Peter Pedro Bessell von Bessellbach.

Blant alle i dette rommet er nok eg den som er minst sjokkert.

-Om du skjønar kva eg meiner. -Eg trur det.

-Det er vel inga stor overrasking. -Eigentleg ikkje.

Når det gjeld menn og kvinner ... Er du 50-50?

Eg vil seie 80-20. 80 prosent i favør av damene.

Eg er også 80 prosent. Men 80 prosent gay.

Det ordet har neppe vore sagt her før. Ikkje i den konteksten.

Kona insisterer på at "gay" betyr "glad".

Det har ho rett i.

Eg aktar å vere svært glad, mange gonger i livet mitt. Særleg med han.

Særleg med han.

Pass deg. Ingen gut er verd å hamne i fengsel for.

-Vernar du meg, Pedro? -Må eg, så gjer eg det.

Endeleg nokon som vil verne meg mot meg sjølv! Det må feirast med portvin.

Peter, vi er berre to gamle queens.

Skål for Hennar Majestet.

EIN ENGELSK SKANDALE

Norske tekstar: Anne Margrethe Standal

God morgon, Johnny!

Eg må seie til statsministeren at dersom han held fram med -

- å bremse innvandringa, så stansar han hjarteblodet til landet vårt.

Og han nører opp om kampanjen for å bevare landet kvitt.

Borgarar frå heile Samveldet må ha rett til å komme hit, -

- elles kan parlamentsmeldinga hans bli ein svært så bleik affære.

-Bessell ... -Pedro. Eg har eit problem.

Møt meg på Ritz kl. 12.

Det kom førre veka. Til mor. Og ho las det, alle 17 sidene.

Frå Norman Josiffe?

Er han ein av ...?

"Jeremy og eg har hatt eit homoseksuelt forhold."

Las mor di dette? Er han ute etter pengar?

Heile 30 pund. Han er udugeleg som utpressar.

Kven er han?

Han er ...

Då eg møtte han, var han himmelsk.

Fire år tidlegare

God morgon!

-Ein svært fin morgon òg! -God morgon, sir. Orsak.

Jeremy Thorpe. Eg er gjest hos Van de Vater.

Han sa det. Han var opprømt. Framståande gjest. Parlamentsmedlem.

-Kva heiter du? -Norman.

Du òg? Verten min, Norman Van de Vater, og Norman ...

-Josiffe. -Josiffe? Fransk?

-Eg veit ikkje. -Har du ikkje spurt om etternamnet ditt?

Mor gifta seg med ein Josiffe, men han er ikkje far min.

-Innfløkt. -Beklagar.

Nei, min feil. Privat.

Eg må jobbe. Skal du ri i helga, sir?

Ja, det er ein stor lidenskap.

Eg kan gjere klar hesten. Kva nivå? Kva hest passar deg best?

Den rette for meg ... Det kjem an på.

Kva med deg, Norman? Du er eksperten.

Eg har alltid ønskt å jobbe med hestar, frå eg var gutunge.

Familien min ... Vi hadde våre problem.

Mi eiga skuld, eigentleg. Men eg treivst i stallen.

-Eg snakkar for mykje. -Nei, det er flott! Kvar er du?

-Du må ikkje slutte med det! -Snilt sagt, sir.

Jeremy. Kva er namnet mitt?

Jeremy.

Skal tru ... Berre ein tanke ...

Men skulle du slutte hos Norman, Norman, -

- og komme til London ...

-Så ta kontakt. -Ja, sir. Jeremy.

Takk.

Eg må ... trave vidare.

Og så ... Litt over eit år seinare ...

Besøk til Dykk. Han seier De ventar han. Ein Norman Josiffe.

Ja visst!

Graham!

Norman!

Eg hadde ingen annan stad å gå.

-Mrs. Tish. -Hallo, Mrs. Tish.

-Vi rekk kanskje ein liten prat. -Vi ikkje får komme inn.

De kjenner reglane. Ingen hundar i Westminster.

Sant nok. Men, som du veit: Karl 2. kom med eit påbod om -

- at king charles-spanielar fekk sleppe inn. Dette er vel ein jack russell?

Eg trur ein spaniel kan ha hatt seg med mor hennar. Altså har ho blått blod.

Så eg må be deg sleppe oss inn.

Takk.

Berre tull, det der. Men så mange har sagt det så lenge at alle trur på det.

Lurt å hugse på.

Eg måtte vekk, og tenkte på deg.

Van de Vater sa så mykje stygt. Har aldri høyrt ein gentleman snakke slik.

Han er ingen gentleman. Heile livet hans er ein bløff.

Han heiter Norman Vater og er frå Wales.

Han forguda deg. Jeremy ditt, Jeremy datt.

Han las breva dine høgt.

Kva då? Noko spesielt?

Du sende eit kort då prinsesse Margaret forlova seg -

- med Anthony Armstrong-Jones. Du skreiv:

Om det lykkelege paret skriv Jeremy: "Så synd."

"Eg hadde håpa på å gifte meg med den eine og forføre den andre."

Det var mest det han gjorde med korta.

Dette inngår i samlinga mi.

Brev frå dei store og mektige.

-Han la dei i ein skuff. -Eg visste ikkje at han beheldt dei.

Han har dei ikkje no. Eg tok dei då eg drog.

Kom, Mrs. Tish.

Det var overmåte snilt av deg.

Kvifor gjorde du det?

Nokre av dei er personlege. Og litt frekke, for å seie det slik.

Skulle dei hamne i feil hender ...

Eg vil ikkje at du skal få problem.

Tusen takk.

Han heiter Norman, eg heiter Norman. Og på alle står det "Kjære Norman".

Eg fantaserte om ... at dei var til meg.

Som om ein mann som du ville skrive til ein mann som meg.

Det er ikkje utenkjeleg.

Er det sant?

Kan eg få eit glas vatn?

Takk.

Nye piller. Eg gjekk på Largactil, men så fekk eg Elavil.

Eg var ikkje bra i hovudet. Det har du vel skjøna.

Eg var på ein psykiatrisk klinikk. Er det greitt?

Dei var flinke, og eg er takksam. Men så sa dei:

"Vi kan ikkje gjere meir for deg." "Kva skal eg gjere no?" sa eg.

Og så tenkte eg på deg.

Korleis då?

Då eg stakk frå Mr. Van de Vater, la eg att trygdekortet mitt.

Eg kan ikkje be om å få det. Utan det har eg verken jobb eller husvære.

Utan fast adresse får eg ikkje medisinen. Så eg er i ei lei knipe, Jeremy.

Eg har ingen stad å bu.

Hallo!

Tok du han med heim til mor di? Kvifor?

Eg trudde det ville bli moro.

-Kven er dette? -Peter Freeman, Ursula. Fotograf.

Han skal vere med til Malta. Vi kan vel huse han i natt?

Fem, seks, sju, åtte.

Fortare!

Dei seier du sit i komiteen som har med adelstitlar å gjere.

-Eg sit ikkje i komiteen. -Det var du som la til rette for han.

-Eg stilte rett spørsmål til rett tid. -Til fordel for kven?

-Anthony Wedgwood Benn? -Eg kjende han på Oxford. Bra kar.

Fyren er trotskist.

Sjå litt større på det. Om du sat i den komiteen og leidde han rett, -

- så kunne du ein dag gjere krav på det gamle baroniet Thorpe.

-Hadde ikkje det vore flott? -Sikkert.

Du ville blitt adeleg, vennen min.

Adeleg!

Ligg, Mrs. Tish.

Natta, Mrs. Tish.

Hysj ...

-Det er ikkje noko gale, vel? -Kvifor skulle det det?

Eg veit ikkje.

-Har du lese boka? -Ikkje enno.

Du vil like henne.

-Ikkje sjå så redd ut. -Eg er ikkje redd.

Jau. Du er som ein redd liten kanin.

Er du det?

Er du den vesle kaninpusen min?

Kva er dette for noko?

Kva er dette for noko?

-Eg er så lei for det. -Du har vel hatt det kjekt?

Kvifor er du så lei deg?

-Ingen har vore så snill mot meg. -Stakkars vesle kaninpus.

Ikkje ver tåpeleg.

Tørk tårene.

Slik, ja. Tørk ansiktet ditt. Få sjå?

Rist det av deg.

Ein gong til.

No skal eg kysse deg. Og du kjem til å like det.

-Du kunne likt det litt meir. -Eg kan ikkje.

Det er gale.

Det er ikkje gale.

Vi treng dette, i tilfelle ...

Og ungkarens beste venn. Opp på alle fire. Det fungerer best.

-På senga? -Ja, på senga.

Slik, ja.

Og hugs: rommet til mor.

Og så?

-Vi gjorde det. -Ja visst. Jøss.

-Veldig godt. -Ja. Mykje sitron. Det er sjeldan.

Og sidan har du ikkje høyrt frå Norman før no?

Eg fann eit husvære til han. Betalte husleiga, heldt han der.

Kaninpus?

Så begynner marsjen. Dette er vi, Norman.

Dette er du og eg. Menneskeslekta som marsjerer mot skaparen sin.

Føler du det? Det er det Bruckner søkjer.

Gud i himmelen og ... Det er ubeskriveleg.

Der budde eg ei stund. Harrington Road.

-Fine hus. -Ikkje i den enden.

Fem på eitt rom. Vi måtte pisse i parken.

Første gongen du tek buss?

-Nei, det er det ikkje. -Det trur eg.

-Eg har teke mange bussar. -Løgnhals.

Då eg var 16 og hadde skulefri, tok vi toget til Paddington.

Og 36-bussen til Lord's. Smugla med oss øl.

-Du og lord Snobb? -Gode, gamle Snobb.

-Står til med han? -Han er heilt prima, fantastisk.

Medlemskap i fellesmarknaden vil gi vekst og investeringar.

Ikkje berre for bankane og næringslivet i London. Dei har skodd seg nok.

Men for veljarane mine i North Devon og alle ærlege arbeidsfolk i landet.

Europa representerer noko nytt og dristig.

Noko vi kan tene på og lære av, og som kan gjere livet vårt rikare i framtida.

Eg ville ikkje skrive noko risikabelt.

Men eg må skrive at eg elskar deg, og gler meg til å sjå deg. Din Jeremy.

Kaninpus!

-Eg er åleine heile dagen. -Du veit kor oppteken eg er.

Kva skal eg gjere, då?

Kjem du til London igjen, må du kontakte meg. Skål.

Du bør kanskje komme deg vidare.

Gjere noko ut av livet ditt.

Kva seier du, kaninpus?

Kva med den hestedressurskulen?

Det vil eg gjerne, men eg kan ikkje.

Det er i Frankrike.

Kaninpusar kan (og skal) dra til Frankrike. Kjærleg helsing Jeremy.

Eg saknar deg.

-Frankrike, då? -Dei sa nei. Ikkje min feil.

-Du skusla bort stalljobben òg. -Den mannen var fæl mot meg!

Om du drakk mindre og tok færre piller ...!

Kvifor treng eg dei? På grunn av deg.

-Og det du har gjort mot meg. -Kva meiner du?

Du har smitta meg! Med homoseksualitetsviruset!

"Du har smitta meg med homoseksualitetsviruset."

-Kvar tok han vegen? -Gud veit.

Eg har hatt eit homoseksuelt forhold til Jeremy Thorpe, parlamentsmedlem.

Eg vart eit offer for lystene hans.

Lurer de på kvifor eg først kjem no, så er det fordi eg var i hans makt.

Det er forklaringa mi. I hans makt.

Her er bevis. De skal få to av dei beste.

Handskrifta hans ... Og "kaninpusar".

Han kalla meg "kaninpus". Det er vel bevis nok?

Eg beheld resten. Forsikringspolisen min.

Kriminalpolitiet

Overvakingspolitiet

Tryggingstenesta

Eg trudde eg var kvitt han, og så kom dette.

Til mor. Der han fortel henne alt.

-Trudde ho han? -Nei, sjølvsagt ikkje.

No bur han på hybel i Dublin, hos ein fader Sweetman.

Det er her du kjem inn.

Konfronter han med dette, i Dublin. Eg kan ikkje skrive til han.

Du må oppsøkje han og åtvare han. Skrem møkka av han.

Sei at han driv utpressing, og at han blir rettsforfølgd om han gjer det igjen.

Gjer det klart at han aldri må kontakte meg, eller snakke om forholdet vårt.

Og at han aldri meir må skrive til mor og fortelje om analsex.

Han heiter Norman Josiffe. Han skal møte meg her kl. 20.

-Sei frå straks han kjem. -Ja vel. Rom 10.

Eg ringde i går. Norman Josiffe. Er han der?

Mr. Norman Josiffe.

-Norman? -Mr. Bessell, går eg ut frå?

Eg venta deg i går kveld. No passar det svært dårleg.

-Eg har venta lenge. -Eg står ikkje på pinne for deg.

Du har inga makt i Irland og inga makt over meg. Kva vil du?

Eg må dra heim no. Så du må bli med meg.

Til flyplassen. Vi kan snakke på vegen.

Inn i bilen!

Min venn og kollega, J.T., krev at du avstår frå ...

-Sei til Jeremy Thorpe at eg er likeglad. -J.T. ...

-Jeremy Thorpe kan seie kva han vil. -J.T. krev av du sluttar.

Elles saksøkjer han deg.

Eg har ein utleveringsordre.

Sluttar du ikkje, blir du henta tilbake til UK og stilt for retten.

Få sjå utleveringsordren.

-Han er i kofferten. -Få sjå han.

Du skreiv til mora! Du skjønar vel kvifor han er sint?

Det var vel litt drygt.

Han elska meg. Skreiv at han ville bu på ein gard saman med meg.

-Er ikkje det kjærleik? -Kan du ikkje berre gløyme han?

Slik alle gjer med gamle elskarar. Gå vidare, finn ein annan.

-Du kalla han elskaren min. -Ja.

Takk.

Høyr her ...

Eg kan gi deg fem pund i veka til du har komme i orden.

-Takk. -Og du kan få telefonnummeret mitt.

Så skulle det skje noko, kontaktar du meg, ikkje han.

-Forstått? -Ja.

-Og du ordnar med trygdekortet? -På kva måte?

Så han har ikkje fortalt om det? Typisk J.T.

Eg har ikkje trygdekort. Han lova å skaffe meg eit nytt, men nei!

-Kan du ikkje gjere det sjølv? -Han var arbeidsgivaren min.

Han må gjere det. Utan trygdekort får eg verken arbeid eller trygd.

-Skal sjå kva eg kan gjere. -Jeremy Thorpe må gjere det!

-Utan det kortet eksisterer eg ikkje! -Du skal få kortet ditt. Greitt!

Nytt kort, fem pund, og så skal vi ikkje snakke om dette meir. Greitt?

-Ja. -Er det alt?

-Har vi fått med alt? -Ja.

Men eg beheldt brevet om garden.

Saman med 25 kjærleiksbrev frå J.T.

Eg hadde dei i ein koffert, som eg mista.

På eit tog.

I Sveits.

Han drog til Bern for å jobbe, og sovna på toget ...

-Kva brev var det? -Kjærleiksbrev.

Skrivne på brevpapir frå Underhuset.

Han sa du sende eit fint brev då Mrs. Tish døydde.

Bikkja, ja. Fordømde idiot.

Vi må få tak i breva.

Dette er Jeremy Thorpe. Eg må ha nummeret til konsulatet vårt i Bern.

Det gjeld ein koffert som vart attgløymd i januar på eit tog -

- som går frå Genève til Bern. Ja. Veldig snilt.

Utanriksdepartementet, takk.

Hallo? Hittegods? Propriété perdue, s'il vous plaît.

-Ingenting. -Eg skal til USA.

Du hugsar Diana Stainton? Eg har overlate alt til henne. Ho finn kofferten.

Ein beskjed til Mr. Thorpe. Om ein koffert. Eg har funne han.

Diana, kjære. Er du iført ein vakker neglisjé?

-Nei. Er du? -Festleg.

-Du har funne den kofferten? -Eg hentar han på Victoria i morgon.

-Eg kan gjere det. -Nei, det er mitt ansvar.

-Kofferten tilhøyrer Mr. Josiffe i Dublin. -Enklare om eg gjer det.

-Nei. -Ulikt deg å seie nei til ein herre.

Eg kan køyre deg. Du kan ikkje slepe rundt på ein tung koffert.

Bur du i krypinnet i Islington enno? Eg hentar deg kl. 8 i morgon.

-Takk ... -Tusen takk.

Beklagar. Eg gløymde noko heime. Det er fort gjort.

Mr. Thorpe! Kva skal du med den?

Mr. Thorpe! Kofferten er ikkje din!

Kva er det du gjer? Eg vil ha eit svar!

Mr. Thorpe! Eg insisterer!

Lat opp! Det er ikkje din koffert!

Slepp meg inn!

Slepp meg inn!

Mr. Thorpe!

Send han til Mr. Josiffe, så er vi ferdige. Glimrande. Kom.

Vi kan trygt seie at det var det.

Farvel, miss Norma Josiffe.

Men lov meg: Skaff han det trygdekortet.

Noko som koplar meg til han offisielt? Ikkje tale om.

Elska du han?

Gode gud ...

Beklagar, men eg må få lure. Gjorde du det?

-Han er ein mann. -Men elska du han?

Ikkje éin gong? Ei lita stund?

-Pedro, det der er ikkje reelt. -For Norman, så. For han er det enkelt.

Ja visst ...

Skal tru ... Burde eg misunne han?

Eg snakka med Leo Abse her om dagen.

Han prøver å få homoseksualitet avkriminalisert.

-Leo! -Der er du!

Eg går rett inn i løvehola med det. Eit privat lovforslag, neste månad.

-Ein tapper mann. -Som går i denne vesten, ja!

Eg trur ikkje at dei fortapte sjelene vil bli lykkelege.

Men det er vår plikt å hjelpe dei.

Stakkars homsar! Første gongen spurde eg lordkanslaren. Han sa:

Eg nektar å sitje i regjeringsmøte der dette avskyelege emnet blir diskutert.

Vi ville ha tillate soparklubbar!

Eg vil ikkje bli hugsa som den som legaliserte sodomi i Storbritannia!

Men så fann eg ein som ville hjelpe meg.

-Lord Arran. -Boofy?

-Lord Arran! -Kall meg Boofy.

-Kva storleik bruker du? -8. Korleis då?

Grevlingane.

Naturvernar på sin hals.

Dei får gå fritt omkring i huset. Det er Rosie.

Det er ei katteluke på kjøkkenet, og inn kjem dei.

Derfor støvlane. For å beskytte anklane.

-Dei bit. Gir deg tuberkulose. -Og ringorm.

Og ringorm. Fiona - Leo.

Vi har noko å feire. Ho har nådd ein fart på 131 km/t over Windermere-sjøen.

Grevinna av Arran set fartsrekordar med racerbåt!

Du store!

Den fordømde Donald Campbell! Eg skal ta han, den djevelen!

Støvlar, grevlingar ... Eg må vise deg wallabyane etterpå.

Kva meir? Å ja, homsar.

Takk for støtta, Boofy.

Det som forvirrar meg, er at den hetero- seksuelle mannen er så nådelaus!

Vi har fått grufulle brev. Fulle av galle. Dei siterer Mosebøkene.

Ingen nemner Bergpreika.

Eg har fått skit i posten.

Mannskit!

Sekretæren min trudde det var paté.

"Eg kasta han, lord Arran. Han var skjemd."

Kva sjanse har vi, trur du?

-Kvar dag får vi nye stemmer. -Ikkje raskt nok for enkelte.

-Jøye meg ... -Vennen min.

Du lurer vel på kvifor eg vil hjelpe.

Men eg har sett kva lova kan gjere.

Bror min.

-Den 7. jarlen. -Så "venstreknappa" som berre det.

Då vi var små, på barnerommet ...

Eg strekte ut handa, kvar kveld, -

- og heldt handa hans til han sovna.

Han var slik ein intelligent gut.

Han omsette "Dei tre musketerane".

Og stadig fleire døyr.

Ved henging, gift, gass.

Menn som tek livet sitt i frykt og skam.

Eg ser det ikkje som sjølvmord.

Det er drap.

Dei blir drepne av rikets lover.

Og det må ta slutt.

No har vi ein eineståande sjanse til å endre lova -

- og redde livet deira.

Får eg di stemme?

-Kva sa du? -Eg sa ja.

Klart eg sa ja. Kva slags mann trur du eg er?

Dersom Leo Abse vinn fram, blir det fridom.

Fridom til å få folks medynk.

Ei lovendring har lite å seie. Kom det ut at eg driv med slikt, -

- ville eg sett ein pistol for panna og trekt av.

Då skal eg verne deg, som alltid.

-Takk. -Inga årsak.

Vi sest i morgon. Nok om dette.

-Spennande tider i vente. -Svært, svært spennande.

Thorpe, John Jeremy, det liberale partiet:

Parlamentsvalet i 196616 797 røyster.

Partileiarvalet i 1967Mr. Hooson og Mr. Lubbock trekkjer seg.

Så Mr. Jeremy Thorpe blir leiar for det liberale partiet.

Tusen takk.

Pedro ...

Den beste mannen vann.

Eg sver ved sverdet til bestefar -

- at eg skal leie eit liberalt krosstog!

Du er den yngste partileiaren på over hundre år.

Pitt den yngre var ... yngre. 24 då han vart statsminister.

Så eg ligg etter skjemaet.

-Er det planen å bli statsminister? -Berre le, du.

Eg har komme til ei viktig slutning:

Skal eg komme vidare, må eg gifte meg.

-Med kven? Dronningmora? -Eg har snakka med Mike Steel.

Den framifrå og uutgrundelege Mike. Eit spørsmål.

Korleis ville det slå ut på målingane om eg gifta meg?

Det kan vere gunstig. Folk lit ikkje på ungkarar.

Vi kan gå fram to prosent.

Jaså? Kva med fem? Skal vi seie fem? Fem prosent.

Det er eitt problem.

Eg lèt att auga, bit tennene saman, og etter ei stund seier eg:

"Eg er sliten, gammal og impotent."

-Mennene, då? -Kva menn?

Ho må ikkje klage. Du må finne ei som har levd eit skjerma liv.

Nettopp. Eg skal gjere henne til verdas heldigaste jente.

Jakta er i gang.

Fin. Veldig fin.

Men fôret ser billig ut.

Hadde det vore sennepsgult eller raudt ...

-Det ville gjort seg. -Du har blikk for slikt.

Du er ein av dei svært få mennene som ville ta seg godt ut i alt.

Hjelpe meg ...

Smil!

Du er svært god til dette.

Eve treng nokon med di høgd i morgon kl. 10.

Kvifor er eg god? Kva gjer eg som er så bra?

Flott, Norman. Snu deg til venstre.

Fint. Stå slik.

Du er eit naturtalent!

Flott, Norman.

Kvifor slikt oppstyr? Eg er berre ein gut frå Bexleyheath.

Dei elskar deg og vil ha deg tilbake torsdag. Til framsidebiletet!

Vis meir av venstre sida.

Nydeleg.

Vi visste ingenting.

Vi ville halde dagen hemmeleg, men de lurte oss.

Eg måtte slite for å få han med på bryllaupsreise.

Det som begynte som ein flørt, har utvikla seg til noko veldig fint.

Eg er frå Bexleyheath, men mor vart gravid i utlandet.

Så far min kan vere kven som helst.

Konsentrer deg, Norman.

Sjå på meg. Legg frå deg ballen.

Du har mora deg for mykje. Sjå på meg.

Konsentrer deg.

Rupert, sjå der.

-Han byter film. -Ver raske. Han må ikkje bli kald.

Vi har det veldig bra! Ikkje sant?

-Forsiktig. -Eg har han.

-Han er litt søvnig. -Det går ikkje, vesle fyr.

-Flink jente. -Celia kjem innom seinare.

Ho får ikkje ta han frå meg. Ikkje sant, prins Rupert?

Er du prins Rupert eller Rupert bjørn?

Hei. Eg er pappaen din.

Mr. Thorpe?

Stort smil!

Det er fullt mogleg, mellom oss sagt, at eg er kongeleg.

Norman? Ta av deg brillene.

-Eg vil ha dei på. -Ta dei av.

Legg sminke under auga!

Då seier eg god natt.

Jeremy, då ... Ikkje før du har dansa med meg.

-Eg nektar plent. -Eg insisterer.

-Vi vekkjer ungen. -Han vil like det.

Du gjer ein stor bommert.

Det er ikkje så vanskeleg.

-Beklagar. Ikkje til å unngå. -Du gjorde det med vilje.

Slett ikkje. Eg dansar slik.

Ikkje prøv å vri deg unna.

-Beklagar! -For sein! Tre gonger på rad!

Tysdag møtte du ikkje opp! Eg er ferdig med deg.

Lat opp! Eg kan forklare.

Ver så snill, Lyn. Lyn!

Så, så ...

-Cobbaton 263. -Kan eg få snakke med Mr. Thorpe?

Han er ikkje heime. Kven er det?

Eg fekk nummeret av Liberal Club i Barnstaple.

-Mrs. Thorpe?

-Ja. Kven er du?

Eg heiter Norman Josiffe.

Han har vel ikkje nemnt meg. Men eg treng trygdekortet mitt.

Kan du seie til han at eg må ha det?

Eg har jobba i Irland, og no har alt skore seg.

Eg trur ikkje de veit korleis det er.

Kortet gir rett til trygdeytingar. Eg treng det.

-Eg er blakk.

-Kvifor skulle Jeremy ha kortet ditt?

Han var arbeidsgivaren min.

Arbeidsgivaren og elskaren min.

Han sa han elska meg. Eg står på berr bakke.

Får eg kortet, skal de få vere i fred.

Sei at eg har bytt namn. Det må stå på kortet.

Eg har teke slektsnamnet til den 4. jarlen av Eldon, som avla meg.

Så sei til Jeremy at eg no heiter Norman Scott.

Norman Scott. Takk.

Scott?

Mr. Norman Scott.

Kva sa Caroline, då?

Motbydeleg.

Han var heilt motbydeleg.

Den mannen har drive ein vendetta mot meg.

-Og dersom han prøvde å ... -Eg vil ikkje vite noko om det.

-Han er opplagt sinnssjuk. -Å, Jeremy ...

Dette skal vi aldri meir snakke om.

Forstått?

-Kva skal vi gjere? -Vi må bli kvitt han.

-Korleis? -Vi kan skremme han.

-David, ein venn, kjenner nokre menn. -Banke han opp? Det hjelper neppe.

På Norman? Han blir livredd.

-Det er ynkeleg. -Eg veit ikkje.

Han er feminin, så vi trur han er veik.

Men han sit på pubar, klubbar og hotell og fortel alle om homoseksualiteten sin.

Høgt, dagen lang. Blåser i kven som høyrer det.

Prestar, husmødrer, husvertar. Han fortel sanninga. Bryr seg ikkje.

Ingen andre gjer det, Jeremy. Iallfall ikkje vi.

Det er berre Norman som er slik.

Han forbløffar meg. Han er ein av dei sterkaste i verda.

Då er det berre éin ting vi kan gjere.

-Drepe han. -Om vi berre kunne.

Eg meiner det.

-Vi drep han. Får han drepen. -Ikkje ver latterleg.

Han kjem til å øydeleggje meg, partiet og ekteskapet mitt.

Enn om han snakkar med ein journalist?

-Vi kan ikkje snakke om drap! -Ikkje verre enn å skyte ein sjuk hund.

Eg blåser i om vi skyt han, kveler han, forgiftar han eller hiv han i elva i ein sekk.

Skal vi overleve, må Norman Scott døy. Korleis?