Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Waarom ik?
Waarom moet ik nu sterven?
GEBASEERD OP EEN WAAR GEBEURD VERHAAL
Het is me een eer om persoonlijk onze eigen 'insectenman' te bedanken.
Kun je het zien? Hij was zo goed om enkele dagen
van zijn drukke schema af te wijken en terug te vliegen voor de opening.
Dames en heren, Mr Alan Osborn.
Ik zal dit heel kort houden.
Toen ik een kind was, droomde ik hiervan.
En iedereen lachte me uit of schreeuwde moord en brand.
Het heeft heel erg veel tijd en heel veel offers gekost,
om het waar te maken. En nu is het klaar.
Ik moet weer terug naar mijn werk, zoals u ook weer terug naar het uwe moet.
Dank u zeer. Dank, dat u met zo velen gekomen bent.
Ben je er klaar voor? We gaan. - Blauwe Morpho.
Blauwe Morpho. - Sorry.
Mr Osborn?
Mr Osborn? Hebt u mijn berichten ontvangen?
Waar heb je het over? - Ik ben Pete Carlton.
En ik wil met u naar het regenwoud gaan om een blauwe Morpho vlinder te zoeken.
U zei dat het het mooiste wezen is dat u ooit heeft gezien
en dat u antwoorden kunt krijgen op de mysteries van de wereld,
alleen door ernaar te kijken.
Hier hebt u mijn getuigschrift.
Ik moet daar meteen naar toe.
Ik waardeer je enthousiasme,
kleine entomologische vriend.
Maar het seizoen is bijna om.
In uw boek staat dat het Morpho seizoen nog een week duurt.
Ik ben zijn moeder. Kunnen wij even samen praten?
Ja. Ik heb over vijf minuten een interview.
Dat is prima. Wacht hier op me liefje.
Ik ben zo terug.
Zijn artsen geven hem nog drie tot zes maanden te leven.
Niet dat ik dat aanneem maar zijn droom is om een blauwe vlinder te vangen,
en het is niet gewoon een bevlieging. - Hersenkanker?
Wij hoopten dat de chemotherapie zou helpen,
maar die heeft niets uitgehaald. Er niets meer wat ze kunnen doen.
Kijk, ik begrijp het probleem, echt waar
maar ik zei al, het seizoen is voorbij. - Ja.
Voor het geval het niemand is opgevallen, hij zit in een rolstoel.
Ja, de tumor brengt hem uit zijn evenwicht.
Het spijt me Mr Osborn maar we zitten nogal krap in de tijd.
Als we het interview nog willen halen, moeten we nu gaan.
Mr Osborn?
Als u een kind van u zelf had en u hield het in uw armen
dan weet ik dat u precies zou weten waarom ik hier ben en wat dit voor mij betekent.
U zou gewoon van hem houden. Hij denkt dat u geweldig bent.
Het spijt me, ik kan u niet helpen.
Excuseert u ons.
Heb je gezegd dat ik niet kan lopen?
Want ik kan een beetje lopen als het moet.
Je gaat lekker slapen en dan bedenken we morgen wel iets.
Goed?
Je weet dat ik niets zou doen wat je pijn zou doen, toch?
Denk dat nooit.
Soms zijn er dingen die ik gewoon niet aan mam kan vertellen.
Ik bedoel, ze heeft nog nooit tegen me gelogen.
Maar dat betekent niet dat ze me altijd de waarheid heeft verteld.
Misschien zijn wij gewoon niet bang voor dezelfde dingen.
Het enige waar ze altijd aan denkt is mij die ziek is, mij die dood gaat.
Ze zegt het nooit maar ik weet dat ze het doet.
U heeft veertien nieuwe berichten.
Hoi Mr Osborn. Ik ben een kind, genaamd Pete Carlton.
Ik ben gek op uw programma. Ik vroeg me ook af of u me wilt bellen.
Ik heb een geweldig idee en ik weet dat wij precies hetzelfde denken.
Zo gauw u kunt, bedankt.
Hoi, ik ben het weer, Pete Carlton.
H�, weet u wanneer ik voor het eerst wist dat ik de Morpho moest vangen?
Twee jaar geleden. Ik lag in het ziekenhuis en ik kreeg chemotherapie
en ik was volgestopt met buisjes.
Mijn moeder bracht een video van uw programma voor me mee.
En ik zag die blauwe Morpho vliegen. Het was ongelooflijk.
Ik droomde die nacht in het ziekenhuis dat ik de Morpho ving en vasthield.
Toen kreeg ik die blauwe vleugels. Ik was de jongen met de blauwe vleugels.
Man, ik kon gewoon wegvliegen.
Toen zei u hoe magisch het is.
Vanaf dat moment droom ik over het vangen van die Morpho
omdat ik een heleboel vragen heb die ik aan hem wil stellen.
Geweldig om u vandaag ontmoet te hebben.
Ik weet dat u het druk heeft maar ik wil u vertellen dat ik wegga.
Ik vertrek nu naar het regenwoud. Mijn tijd raakt op.
Ik weet dat u de enige bent die het zou begrijpen.
Wilt u het alstublieft aan mijn moeder uitleggen?
Heel erg bedankt voor de twee jaar van uw programma.
Het is het beste programma van de wereld.
Ja, ik kom al.
Mr Osborn. - Het spijt me dat ik zo laat nog langskom.
Ik probeerde te bellen, maar de lijn was bezet.
Het is al goed, komt u alstublieft binnen. - Is uw zoon hier?
Natuurlijk, wacht even, ik zal hem halen. Nee, ik kwam...
Maakt u een grapje? Hij zal ontroerd zijn. Hij is in ieder geval tot middernacht op.
Ik kwam... Pete. Een momentje.
Ik kreeg een bericht. H� Pete.
H� Pete.
Pete?
Wat?
Ik weet niet hoe hij het gedaan heeft. Hij is naar de luchthaven gegaan.
Daarom kwam ik hier. - Hoi, ik...
Wacht eventjes, alstublieft.
Teresa Beauchamps Carlton? - Ja, dat ben ik.
Pete.
Wij hebben hem opgepikt op de luchthaven, met 382 dollar in zijn zak
en het slechtste valse paspoort in de geschiedenis.
Toen dat niet werkte, probeerde hij omkoping.
Het werkte bij de taxichauffeur.
Wat dacht je in hemelsnaam? - Dwing me niet het te zeggen.
Waar heb je het over?
Heb je tegen Mr Osborn gezegd dat hij nee moest zeggen?
Wat deed ik? - De beste kerel van de wereld.
Ik kan niet geloven dat hij nee zou zeggen. Ik bedoel, die man kan alles.
Mr Osborn?
Luister
ik neem je mee.
Ik geef je een paar dagen in het regenwoud. Dat is alles wat ik kan doen.
Als wij hem niet vinden, is het te laat. Dat is het dan.
Dat is alles wat we nodig hebben.
We zullen hem vinden. Het zal alles beantwoorden.
Ik ben niet goed met kinderen.
Dus, niet te veel vragen stellen. Ok�? - Zal ik niet doen.
Zei u niet dat we, enkel door hem vast te houden,
de wereld een beetje beter begrijpen?
Kijk, het is een vlinder. Het was po�tisch bedoeld en voor TV.
Zei u niet dat het zien van de Morpho uw leven heeft veranderd?
Wil je ophouden met vragen stellen?
Als u dat niet denkt waarom neemt u me dan mee?
Waarom denk je dat ik je mee neem? Moet je jezelf eens zien.
Hij wil een vlinder vangen, daarom... - Pete.
Weet u niets te schrijven? - Ga jij nooit eens slapen?
Wie is Maria?
Vindt u haar aardig?
U vindt haar aardig.
Ik ken haar niet zo goed. - Wat bedoelt u daarmee?
Ik heb haar zelfs nog nooit zien lopen. - Dwarslaesie?
Wat? - U zei dat ze niet kan lopen.
Waarom denken we niet gewoon aan de vlinder, de Mariposa Azul.
Dat probeer ik. Maar hoe kunt u zeggen dat het magisch is
en dat het alle antwoorden heeft? En nu zegt u dat u loog?
Het is magisch.
Ik bedoel, op dat moment in mijn leven wist ik welke weg ik moest gaan toen ik hem zag.
Maar als je dat zegt denken de mensen dat je gek bent.
Ok�? Ga nu maar even slapen voor we gaan landen.
Kijk eens naar die apen, mam. Het zijn spinapen.
De laatste paar dagen was ik bang dat er op het laatste moment iets zou gebeuren,
dat ons zou weerhouden hier te komen.
Ik kan niet geloven dat ik in de jungle ben met mam,
die bang is voor slangen en gluiperige kruipers.
En met Mr Osborn, die meer van insecten houdt dan wat ook ter wereld.
Papa, papa, het is Alan.
Alan? Weet je het zeker?
Hallo Guillermo.
Manolo, alles goed?
Wij hadden je de komende maanden niet verwacht.
Ik had geen tijd om je een bericht te sturen.
Mensen, dat is Teresa. - Hallo.
En dat is Pete.
Hallo. - Dat zijn Yana en haar vader, Alejo.
Hallo Pete.
Prettig u te ontmoeten.
Wij zijn hier gekomen om een blauwe vlinder te vangen.
Nu? - Ja.
Een beetje laat in het seizoen, niet?
Ja, het is een beetje laat, maar we zijn er vrij zeker van
dat er nog een paar rondvliegen. Niet waar Pete?
Ja.
Ok�. Neem hun koffers mee.
Goede reis gehad? - Ja, blij je te zien.
Ik ben nooit vermoeid wanneer ik aankom, alleen wanneer ik wegga.
Ik ben blij je te zien. - Ik ook.
Onze Shaman, Diego, zal je ��n van onze blauwe vlinder legendes vertellen.
Deze legendes zijn steeds waardevoller geworden.
We vechten voor het woud, maar we vechten voor onze taal
en dat waar we in geloven, even hard.
Dat klinkt als een goed gevecht.
Pete is ook een goede vechter. - Ja, dat kan ik zien.
Hij heeft de ogen van een krijger.
Stilte.
We luisteren, begin alstublieft.
De blauwe vlinder is een magisch schepsel.
En op het moment dat je het ziet
moet je jouw dromen aan hem aanbieden,
en de blauwe vlinder neemt deze mee naar de grote geest.
Het is niet waar.
Luister niet naar deze oude dwaas.
Ga toch heen, jammerlijk excuus voor een apenkont.
Dit is de andere kant van het verhaal.
Slechte geesten wonen in de jungle,
Slechte geesten die verbergen wat ze zijn en andere dieren worden.
Maar zijn favoriete vermomming is die van de Mariposa Azul.
De blauwe Morpho gebruikt zijn schoonheid om mensen het bos in te lokken,
om voor altijd verloren te zijn. - Dat is bemoedigend.
Hij zegt, zodra ze verloren zijn,
worden ze aangevallen door wilde stammen.
Ok�, dat is genoeg. - Kannibalen en koppensnellers
die hun speren en messen gebruiken om... - H�, h�.
Gaan ze ons hoofd eraf snijden? - Ja, waarschijnlijk wel.
Daar gaat mijn tumor.
Moge er een Tapir over je eerstvolgende maaltijd pissen, ouwe zuiplap.
Waar is de moeder van Yana? - Het was een moeilijke bevalling.
Ze stierf toen Yana geboren werd? - Ja.
Dit is voor haar, ik ben zo terug.
Ik maak me zorgen om hem.
Waar heb je het over? - Niets.
Kom op, doe niet zo raar.
Hij heeft problemen met de vrouwen.
Hij is verliefd op een vrouw met een dwarslaesie, genaamd Maria.
Hij vindt haar leuk, maar zij voelt niet hetzelfde, plus dat ze niet kan lopen.
Vertelde hij dat aan jou? - Hij zei wat hij zei.
Het geval is, dat hij geen vrouw heeft om mee te praten over haar.
Hij liet doorschemeren dat hij met jou wil praten.
Waarom ben je zo geobsedeerd om een partner voor mij te vinden?
Omdat je met idioten uitgaat. - Jij bent een idioot.
Vergeet het maar, ik wil alleen de Morpho vangen.
Terwijl jullie je leven besteden aan het denken over dingen die niet van belang zijn.
Mam, hou op, ik probeer me te concentreren. - Het spijt me.
Mam, ik geloof dat ik ga braken. - Echt?
Echt.
Hier, Pete.
Zijn dokters zeggen toch dat het goed is dat hij hier is, of niet?
Nee, die vinden dat het waanzin is om hem hierheen te brengen.
Ze denken ook dat hij binnen een paar maanden zal sterven.
Ik heb tegen ze gezegd waar ze hun gekheid in konden stoppen.
Ok�. Het is Tai Chi.
Je bewaart je gewicht laag. Stem jezelf erop af.
Kijk hoe ik beweeg, het is een dans.
Je houdt je blik erop gericht.
Je draait om.
En keert.
Je draait om en je keert.
En je... haalt uit.
En dat is het.
Een libelle. - Ja.
Odonata, libelle.
Dat is een heel goed teken, de blauwe Morpho is dan nog in de buurt.
Nu probeer jij het. - Ik weet niet zeker of ik...
Op mijn schouders.
Daar ga je. Kun je staan?
Ik zal je benen zijn.
Ben je klaar? - Ja.
Nu zijn we een team. - Het is geweldig hier boven.
Stel je de Morpho voor. Ok�? Daar is hij.
Hij komt eraan vliegen.
Ben je klaar?
Koninkrijk. - Koninkrijk.
Afdeling. - Afdeling.
Klasse. - Klasse.
Orde. - Orde.
Familie. - Familie.
Geslacht. - Geslacht.
Soorten. - Soorten.
Nee. - Nee? Was dat fout?
Ok�, dit wordt onze eerste stop.
Denk eraan, het meest belangrijke, houd altijd je evenwicht.
Zie je die daar? Die gaan we proberen.
Doe je best, Pete. - Dat is de bedoeling.
Daar. - Waar?
Daar. - Ga ervoor.
Hoger. - Ja.
Heb je hem? - Je zou het moeten zien, mam.
Kijk toch eens. - Laat eens zien.
Kijk nou eens.
Esperanza Orthoptera. - Het ziet er heel onwerkelijk uit.
Kijk nou toch. - Ja.
Ik weet dat ik dacht dat we het daarnet konden vinden,
maar de volgende open plek is echt speciaal.
Manolo, breng Pete daarheen.
De neushoornkever, geslacht: megasoma.
Prachtig. Weet je dat hij 900 keer zijn eigen gewicht kan dragen?
We gaan de Morpho zoeken, toch?
Ja, ik probeer je alleen onderweg wat dingen te laten zien.
Geweldige poten.
Goed, dat staat.
Morpho's houden van water, de waterval is onweerstaanbaar voor ze.
Ik denk dat we het voor gezien moeten houden vandaag.
Mam, je hebt Mr Osborn gehoord,
Morpho's houden van watervallen. Hij weet precies wat hij doet.
Is alles ok�? - Best goed.
Stap voor stap sporen we dat schatje op. Wij moeten gewoon geduldig zijn...
Hoe is het met Pete? - Volgens mij is het de tijd van z'n leven.
Kan ik iets te drinken voor je halen? Nee hoor, dankjewel.
Met jou alles goed? - Ja, ga zitten.
Dit is een beetje ongemakkelijk,
maar Pete zei dat je eventueel met me wil praten over een probleem met een vrouw.
Probleem met een vrouw?
Ja
Hij vertelde me dat je een vriendin hebt met een dwarslaesie, Maria?
En wie ben jij, Dr Ruth van de jungle? - Het was maar een vraag.
Nee, geen vriendin.
�Por qu�? - Waarom?
Waarom is de Mariposa Azul zo belangrijk?
Wat? - Waarom is de Mariposa Azul zo belangrijk?
De blauwe vlinder?
Omdat... het de blauwe vlinder is.
Het is een wonder. Ja, maar...
Dit is ook een blauwe vlinder. - Nee, een vliegend hert.
Jij bent een blauwe vlinder Ik ben een blauwe vlinder.
Alles is de blauwe vlinder. - Alles?
Nee, alleen de blauwe vlinder is de blauwe vlinder.
Je snapt er helemaal niks van.
En jij? Veel successen op de relatieafdeling?
Pete heeft het geprobeerd. Hij schreef de slager een liefdesbrief, uit mijn naam,
waarin hij vertelde hoeveel ik van zijn koteletten hield.
En hij zei tegen de loodgieter dat ik problemen had met mijn leidingen.
Mag ik vragen wat er met zijn vader gebeurd is?
Hij stierf toen Pete vijf jaar oud was. Een verkeersongeval.
Hij werd doodgereden door een dronken chauffeur.
Het spijt me.
Ik ben zelf ook niet zo'n relatietype.
Ik kom voort uit een lange rij, van slechte, boze vaders.
Ik wilde er niet zo ��n worden, dus in plaats daarvan ging ik insecten verzamelen,
Dat klinkt onbevredigend.
Ik heb je boek, 'Hoe perfect te zijn' nog niet gelezen. Ik hoorde dat het goed is.
Het spijt me, ik ging te ver.
Ik moet weer terug.
Teresa?
Ik ben er helemaal niet zeker van dat we morgen die vlinder gaan vangen.
Proberen vooruit te komen met de hele groep, dat is...
Ik weet zeker dat de Morpho ons aan hoort komen alsof we een fanfare zijn.
Goede nacht. - Goede nacht.
Kijk mam, een Strategus.
Ik ga een pot pakken. - Ok�.
Ik dacht aan wat Yana gisteren zei.
Misschien heb ik helemaal niets begrepen. Hoe dan ook, vangen van de blauwe Morpho
mag dan een gekke droom zijn, maar dromen is het enige wat ik nog over heb.
Er komt hier een klein moeras dat we over moeten steken.
Geweldig. Het is ok�, mam.
De dagen zijn langer en langer. Het is niet gemakkelijk te blijven geloven.
Vooral nu, dat mam het hele gedoe beu schijnt te zijn.
Het is moeilijk voor haar. Maar voor mij is het ook niet makkelijk.
Je laat me stikken. - Sorry.
Jongens, het zijn insecten, die zijn gevoelig.
Ik sleep een rolstoel door een moeras.
Ja, dat is grappig.
Ja, dat is grappig. - Sorry.
Pete, zie je dit, zie je deze bloem?
Je ziet dit kleine bloemetje
en deze kleine kever? - Ja.
Ze zijn van elkaar afhankelijk.
Kever: bestuiver.
Geen kever, geen bloem. Geen bloem, dakloze kever.
Biologische samenleving. - Precies.
Zitten er slangen hier? Een beetje zachtjes alsjeblieft.
En krokodillen? - Teresa, wij hebben stilte nodig.
Ja... Wat is dat?
Ik voelde net iets tegen mijn been.
Mam. Ik voelde net iets tegen mijn been.
Pete, kom terug hier, Pete. Breng hem hier.
Hij is veilig, ga gewoon het water uit.
Alejo, kijk eens wat het is.
Breng hem hier.
Wat is dit?
Je moeder kwam gisteravond met me praten, op jouw advies.
Ze is aardig, h�?
Wat is dat?
Wat ik ga zeggen blijft tussen jou en mij alleen.
Ok�, begrepen? - Ja.
Maria is mijn dochter.
Zij heeft geen dwarslaesie.
Ik heb haar niet zien lopen, omdat ik...
haar en haar moeder verlaten heb,
voordat ze kon lopen, zeventien jaar geleden.
Wat ben je aan het doen?
Ik ben geen held.
Ik ben zelfs geen goede vent, ik ben alleen maar goed met insecten.
Ok�? Laten we het dus maar houden bij het jagen op de Morpho.
Is dat niet waar we hier voor kwamen? - Ja.
Ok�, genoeg is genoeg. Kom er weer in zodat we over kunnen steken.
Tenzij je me een blauwe vlinder aanwijst, ga ik nooit terug in dat vervloekte moeras.
Als we hier twee weken eerder waren gekomen, zouden we nu in het vliegtuig zitten
op weg naar huis, met een paar Morpho's.
En nu de laatste toevlucht, de oudste en beste truc in het boek.
Alejo, wil je zo vriendelijk zijn.
Perzik... schnaps, die me nog nooit in de steek heeft gelaten.
Behalve toen ik het zelf dronk. Herinner je je dat schattige verhaal
over mij, toen ik in een hangmat lag, in het zonnige Peru?
Het insect vliegt voorbij en verandert mijn leven. Ik was dronken.
Het laatste drankje dat ik ooit nog heb genomen.
En het insect was de blauwe Morpho.
Hier.
Alles goed met je? - Iedereen stil.
En nu, wachten we.
H� Pete.
Zie je dat. Klaar?
H�, h�. - Wat?
Als ik hem dichterbij had gewild, had ik hem daar neer gezet.
De stoel is afschrikwekkend.
Denkt u dat er nog steeds een kans bestaat, Mr Osborn?
Nee, ik ben een volslagen idioot en dit is allemaal show.
Hij vroeg het gewoon. - Is dit mijn schuld?
Er is geen schuld. We proberen gewoon om de blauwe Morpho te vinden, toch?
Doen we dat?
Kletteren met een rolstoel, praten, lawaai maken.
Het komt wel goed, Mr Osborn. We hebben een geweldige dag.
God, weet je, ik zweer dat ik hem kan ruiken.
Hij houdt van die mooie, zoete geuren.
Kun je het ruiken, Alejo?
Er zijn hier veel zoete dingen, Alan. - Nee, het...
Ach wat. Ongelovigen.
Er is nog steeds een kans.
Als wij geduldig zijn en niet bewegen.
Mr Osborn. Ik geloof nog steeds.
Als mam me aankeek, lachte ik terug.
Ik wil dat ze weet dat ik geloof in wat we doen.
Maar diep van binnen maak ik me ongerust.
Sorry Pete.
Ze heeft al haar geld uitgegeven om me hier te krijgen.
Ik wil zeggen: kijk om je heen, je zult nooit meer zoiets moois zien.
Maar ik geloof dat dat iets is wat ik voor mezelf moet houden.
Wat ben je aan het doen, mam? - Ik ben ge�rriteerd.
We lopen 16 kilometer met wat zwarte, wat gele, wat groene, wat witte,
paars, rood, vermiljoen, zelfs amber in hemelsnaam.
Kijk naar die stomme bruine.
Bruin, ik vind je lelijk. En dan noem je...
Bruin?
Vrouwtje? - Wat is het?
Het is een vrouwtjes Morpho, mam. - Nee, geen vrouwtje, een blauw mannetje.
Onze eerste Morpho, hou het net klaar. - Ik ben klaar.
Kom op jij... jij...
Hij leidde me naar de blauwe God. Ik wist dat ik het kon ruiken.
We lopen op hem in.
Wanneer ik nu zeg, ok�?
Nu. Ik heb...
Verdomme, ik kon niet genoeg snelheid maken.
Ik wist dat hij hier was, ik kon hem ruiken, echt waar.
Pete?
Nee, stop.
Pete...
Ik zag inboorlingen. - Je hebt koorts.
Zij probeerden te schreeuwen.
Maar dat konden ze niet.
En toen dansten we.
Probeer gewoon diep adem te halen. Het is in orde, echt schat.
Mam? - Wat?
Ik wil morgen het regenwoud in, met Mr Osborn.
Natuurlijk gaan we. - Nee.
Ik bedoel...
Alleen ik en Mr Osborn.
Het is de enige manier waarop de Morpho naar ons toe komt.
De groep is te groot.
Te lawaaierig.
Jij bent hier omdat je van me houdt.
Alejo en Manolo zijn hier om het materiaal te dragen.
Ik en Mr Osborn. Wij zijn de enigen die hier voor de vlinder zijn.
Ja, dat is waar.
Maar ik ben je moeder.
Ik moet gaan.
De Morpho weet wat er gebeurt, mam.
Hij weet het.
Hoe is het met Pete?
Ik heb hem nog nooit zo gezien. Hij lijkt kalm nu.
Zal hij sterk genoeg zijn om morgen de jungle weer in te gaan?
Luister... - Laat mij eerst even iets zeggen.
17 jaar geleden nam ik een beslissing die alles veranderde in mijn leven.
De moeder van Mar�a besloot dat ze me niet langer wilde volgen,
terwijl ik ongedierte ving.
Een redelijk besluit.
Maar ik heb over haar gedacht en
geprobeerd haar te schrijven.
Ik wilde deel van haar leven uitmaken.
Maar wil ze dat wel?
Ik verpestte het, lang geleden.
Pete wil dat alleen jullie twee morgen het regenwoud ingaan.
Hij zegt dat alleen jullie twee het begrijpen.
Je weet dat hij me aan het loslaten is? - Nee.
Jawel, de kleine bandiet.
Omdat hij weet dat als hij dood gaat, het mijn eind zou betekenen.
Hij is mijn hele leven geweest.
Hij is zo moedig. - Ja
En hij is nog maar tien.
Hij is nog maar tien.
Vreselijke vakantie. - Ja.
Als je wilt dat hij alleen met mij gaat
neem ik hem mee.
Ik zorg dat hij terug is met zonsondergang en ik bescherm hem met mijn leven.
Als je niet wilt dat hij alleen gaat, begrijp ik dat en dan zeg ik hem
dat het beter is als we allemaal samen gaan.
Niet bewegen.
Zal ik niet doen.
Ik heb het.
Ik heb het. - Dank je.
Hoe voelt het? - Beter dan op de schouders.
Het is ook beter voor de rug. - Ok�.
Ok�, laten we eens kijken of ik die grote Pete kan dragen.
Wacht.
Voor mij?
Deze ketting heeft de kracht van een krijger.
Ze heeft hem voor jou gemaakt, zegt ze, omdat je teveel frisdrank drinkt.
Geef ons even een momentje, alsjeblieft.
Je kunt met Alan gaan. - Je krijgt er geen spijt van.
Nog geen minuut. - Ik heb er nu al spijt van.
Mam onthoud, zelfs als ik door wilde varkens opgegeten wordt,
of mieren, of door een anaconda, dat het maar een paar maanden van mijn leven neemt.
Er is iets wat ik je echt wilde zeggen.
Je wordt een beetje een wijsneus.
Goed.
Ok�, Pete.
Nu begrijp ik wat Yana bedoelde. Magie is niet alleen de blauwe Morpho.
Het is elk levend wezen hier.
Dat is waarom Yana me de ketting gaf. Niet alleen om me te beschermen,
maar om me deel van dit leven te maken.
Vandaag, op dit moment, is alles glashelder voor me.
Kijk nou eens wie we hier hebben.
Alles goed met je? - Prima, en met jou?
Met mij gaat het goed.
Niet eens ��n, ik kan het niet geloven.
Nu ben ik echt, echt pissig.
Word jij nooit eens kwaad? - Waarover?
Je bent een kind, je gaat dood.
Laten we het gewoon bij het vangen van de vlinder houden. Ok�?
Ja. - Is dat niet wat je zei?
Dat is wat ik zei.
Ik ben gewoon niet zo'n kwaad soort persoon.
Pete, ik wil dat je weet dat als ik thuiskom, ik contact met Maria ga opnemen.
Ik ga proberen om goed te maken dat ik zo onwetend ben geweest.
Ik denk dat ze dat leuk zal vinden.
Je bent geweldig gezelschap.
Je bent kwaad.
Ik ben niet kwaad. - Ja.
Laten we gewoon gaan.
Vertel me niet dat je niet kwaad bent.
Ik ben niet kwaad. - Ik vind je aardig.
Ik vind jou ook aardig.
Een Koninginnepage. - Ja, zeker weten.
Het is het paradijs. Wil je die voor je verzameling?
Nee. Een blauwe Morpho, dat is alles wat ik wil.
Wat?
Ik vroeg me alleen af waarom je fruit blijft snijden,
wanneer het niet schijnt te helpen.
Het enige wat niet schijnt te helpen hier, is jij.
Waarom pak je niet een mes en doet iets.
In plaats van te zitten en het zielige, jongetje uit te hangen, die niet kan lopen.
Geef me een mes.
Weet je hoe je dit ding moet gebruiken? - Natuurlijk weet ik dat.
Vangen.
Mij zeggen hoe ik mijn werk moet doen. Ik doe dit al...
Sorry, het gleed gewoon weg.
Sorry, het gleed gewoon weg.
Natuurlijk, pak het kind met de tumor, dat is echt klasse.
Ik ga eerst. - Ok�.
Daar gaat hij.
Geweldig, lekker afkoelen.
Kom, laat je gewoon gaan.
Klaar? We gaan, ��n, twee, drie.
Zie je de regenboog? - Ja.
Ik wil je zeggen, dat hier te komen met jou,
me echt een trap onder mijn kont heeft gegeven
en ik waardeer het niet.
En weet je wat, Pete? Alles wat ik tegen andere mensen zeg is...
bijna altijd het verkeerde.
Maar ik zal je dit zeggen.
Het interesseert me niet wat een of andere dokter zegt.
Ik denk dat jij blijft leven.
Mijn vader was een geweldige vent.
Maar hij was niet perfect.
Mijn moeder houdt niet van perfecte kerels.
Alles goed?
Pete?
Volgens mij zag ik iets.
Pete, Pete.
Houd dat vast in je gedachten.
Blijf er naar kijken.
Ok�.
Dit is het.
Nu! - Ik heb hem.
Hou vol, hou vol.
Mr Osborn. - Gewoon volhouden.
Er is niets onder ons.
Ok�, weet je wat we doen,
we slingeren heen en weer en dan springen we naar die richel daar beneden.
Luister, ik tel tot drie en spring. Dan hou je je vast zo goed als je kunt.
Duwen. E�n...
Op drie of erna? - Op drie.
Hij breekt, we moeten nu springen.
Pete!
Verdomme.
Mr Osborn? - Het is goed.
Ik trek je omhoog.
Mr Osborn, hij heeft ons in de val gelokt.
Hij neemt ons in de maling.
Mr Osborn?
Bent u in orde?
Uw been... - Geef me even een momentje.
Wat ben je aan het doen? - Ik ga hulp zoeken.
Nee, je blijft gewoon hier. Ze komen...
Er zit daar binnenin iets niet goed. - Kom eens hier.
Uw been is gebroken.
Wat doe je?
Maak u niet druk, Mr Osborn. Ik ga hulp halen.
Nee, jij komt terug. - Ik kan het.
Nee, luister naar me. Je bent binnen vijf minuten verdwaald.
Ik kom terug, maak u niet ongerust. - Pete.
Kom alsjeblieft terug.
Pete!
Het is allemaal jouw schuld.
We hadden de eerste dag ook zo'n regenbui, weet u nog?
We kwamen met gemak terug.
Pete, Pete. - Herinner het je.
Waar is Alan, Pete? - Hoe ben je hier gekomen?
We waren bij de grootste waterval, hier in de buurt. We vielen in een gat.
Het is Mr Osborn. - Hoe kwam je hier?
Ik liep. - Weet je waar het is?
Ik neem Pete mee terug. - Manolo gaat met me mee, we vinden hem.
Ga met hen mee. - Goed, we gaan.
Is hij in orde?
Hoe is het met hem?
Wij moeten nu meteen weg. Manolo zal u helpen met uw tassen.
Hij heeft veel bloed verloren. - Kijk uit, Pete.
Hier, zachtjes.
Manolo, hier, neem jij deze.
We hebben 'm niet gevangen, maar wel gezien. - Ik zou hem niet willen vangen.
Zeg me niet, dat je er niet ��n zou willen vangen.
Als ik er ��n gevangen had, zou hij verdrietig zijn.
Als je er zo over denkt, heb ik je niets geleerd.
Het is magisch.
Onthoud dat.
Manolo, vangen.
Pete. Kijk eens.
Voor jou.
Voor mij? Hij is prachtig.
Pete?
Kom lieverd, het spijt me, we moeten gaan.
Dankjewel. - Graag gedaan.
Toen Yana me de blauwe Morpho gaf,
zei ik amper dankjewel.
Ik wist gewoon niet, hoe ik haar moest laten zien, hoe blij ik was.
Ik kon niet geloven wat ze me gaf.
Het geeft niet, want ik weet dat ze begrijpt hoeveel het voor me betekent.
Yana heeft hem gevonden.
Nee, u moet buiten wachten.
Het zal niet veel pijn doen.
Kijk nou toch eens.
Je bent net als ik.
Je wordt er zelfs niet kwaad om.
Ik denk dat jij blijft leven.
Uiteindelijk wist ik wat ik moest doen. Hem weg laten vliegen
en op mij laten wachten, tot we op een dag samenkomen.
Niemand weet waarom ik in leven bleef. Tegen alle kansen in
verdween mijn tumor. Dat is waar het in het leven om gaat.
Entomoloog Georges Brossard, stichter van het Montreal Insectarium,
vervulde in 1987 de laatste wens van een terminaal ziek jongetje, David Marenger,
door hem mee te nemen naar het regenwoud om een blauwe Morpho te zoeken.
Na zijn terugkeer was Davids kanker verdwenen.
Vertaald door Subnormal www.nlondertitels.com
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.