All language subtitles for Le trou normand NL V2 (1080p) TVrip

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
da Danish
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish Download
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish Download
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Bourvil in: "Het lustige gasthof"

Deze ondertitels zijn voor de versie: TVrip 1080p (ingekleurde versie)

Nederlandse ondertitels door: BuStEl voor www.frenchmoviesubs.eu - 2021

"U wordt vriendelijk verzocht aanwezig te zijn tijdens de ceremonie van"

"Célestin Lemoine, herbergier, die op 68-jarige leeftijd overleden is."

Hij had minder Calva moeten drinken, dan leefde hij

nog. Vanwege: de heer Hippolyte LEMOINE, zijn neef,

juffrouw Javotte LEMOINE, zijn nichtje, Weduwe Augustine LEMOINE, haar schoonzus,

Zijn schoonzus, maar ook iets anders, hé?

Van de families Granville en Lenormand, neven en nichten. We gaan naar de kerk.

- Oké, dan zullen we gaan. - Ja.

Hallo, meneer de burgemeester.

- Hallo dokter. - Wie komt er vandaag naar ons?

De dokter geneest de levenden en de burgemeester begraaft de doden.

- Nou, hij zit niet stil, hé. - Neen.

- Hallo, dokter. - Firmin.

- Gaat het goed met je? - Ja, behalve de bazin.

- Ze ligt al 8 dagen in bed. - En je zegt niets?

Als het voor jouw paard of varken was geweest...

- Ik kom straks langs. - Er is geen haast bij.

Meneer de burgemeester.

- Hallo, meneer de burgemeester. - Hallo, Testu.

- Hoe gaat het met je kleine meid? - Beter nog, de koorts is verdwenen.

Ze zal snel genezen zijn. Binnen 2 dagen staat ze er terug.

- Ik kan haar zien? - Ja.

Drink je een kopje koffie voordat je naar boven gaat?

Ik zeg geen nee. Dit is het onderwijzend personeel.

- Hallo, Pitcher. - Dag, meneer de burgemeester.

- Uw dochter moest toch komen? - Deze avond nog.

De kleine Madeleine. Ik heb haar op de wereld gebracht...

- En toen was ze professor. - Niet overdrijven, enkel lerares.

- Ze moet mevrouw Surret vervangen. - Ja dat weet ik.

- Een calvados met koffie. - Nee, dank u wel.

Ik heb je niet meer gezien sinds het transport van Célestin Lemoine.

- Heeft hij niet teveel geleden? - Hij was bewusteloos, een aanval.

- Wie denk je dat de herberg zal erven? - Nee, "erft de herberg".

Onze leraar heeft gelijk, het moet juist zijn.

Zeg niet "de herberg erven" maar "erft de herberg".

Is dat zo. Dus, wie erft... Naar wie gaat de herberg?

"Le Trou Normand" is een goed etablissement.

Ja, het heeft een groot landgoed.

Omdat Celestin vrijgezel was, is de erfenis voor de weduwe van zijn broer, Augustine.

Zeker, vooral omdat ze er alles voor deed.

We zagen haar vaker in de herberg dan in haar eigen delicatessenwinkel.

Goeie morgen.

- Wat wenst u vandaag? - Ik kom achter de poten.

- Is de bazin er niet? - Ze maakt zich klaar voor de begrafenis.

- Ja, juist. - Ik kom zo terug.

Mevrouw Augustine.

- Wat is er? - Mevrouw Vacher komt om haar poten.

- In de koeler, haar naam staat erop. - Goed, dank je wel.

Wat een kalebas, ik moet hier alles zelf doen.

- Javotte... Kom je? - Natuurlijk, er is toch geen brand?

Gedraag je anders.

Help me met mijn sluier op te zetten. Ik heb die van jou teruggevonden.

- Moet ik die echt dragen? - Ben je een wild dier misschien?

- Jij bent zijn nicht en daarmee basta. - Maar mama...

Met die erfenis van hem kan je mooie dingen kopen voor jezelf.

Arme Celestin. Zou ik Hippolyte houden?

Deze schoenen zitten een beetje krap.

Het zijn maar mottenballen.

Ik zal lekker ruiken.

Alles verloopt goed.

Sta je met het pak van je nonkel?

Een beetje strak op de schouders en billen.

- En die schoenen zijn een beetje nauw. - Men moet lijden om mooi te zijn.

- En je stropdas? - Oh ja, help me even.

Maria, tante Augustine zal toch niets zeggen? Hoop ik.

Zou je naar de begrafenis kunnen met je werkkledij?

En ik geef niets omdat mens met haar linkerhand.

- Wat had ze aan haar linkerhand? - Grote eikel.

Begrijp je niet wat ze deed met haar nonkel?

Oom en... Oh...

Onder familieleden kan zoiets toch niet?

Toch wel, dat is al lang bezig. En dan was er nog de herberg. Niet zo dom.

- De herberg? - Voor Javotte's bruidsschat.

- Je handschoenen. - Alles goed.

Mijn nicht is heel mooi, ik zou voor niets met haar trouwen, als ze "ja" zou zeggen...

Denk niet dat je een man bent, je zit nog in je pampers.

Een man...

Je nonkel mocht je, maar hij liet je in het kippenhok.

La Javotte wil geen huispersoneel, dus droom niet. Zet je hoed op.

Mijn nonkel was mager, maar hij had wel een groot hoofd.

Het zijn klanten voor de benzine.

Ik kom eraan...

Waarom komt er niemand?

- Ik ben er. - Ze slapen bij jullie...

- Maar... - 20 liter alstublieft.

Schatje...

- Wat is er? - Kijk naar zijn gezicht.

Hij is grappig.

- Is dat voor een lokaal feest? - Zeg eens...

Je kostuum is perfect, waar heb je het gevonden?

Bij mijn nonkel, het zat in een doos samen met mottenballen.

- Wat vertegenwoordig je? - Zijn neefje.

- In wat? - Van de begrafenis.

- Van wie dan? - Van Célestin Lemoine. - Ken ik niet, is het grappig?

Neen. Je maakt een grapje, het is triest. Erg triestig.

Dat is dan 1204 frank.

- De rest hou je maar. - Bedankt.

- Hoe laat is het optreden? - Ah, om 11 uur.

We komen langs om te applaudisseren.

- Veel plezier. - Dat is een goeie.

Hoe dom zijn ze. Tot ziens.

- Maria, ik moet het geld nog wegleggen. - Steek het in je broekzak.

Oh ja.

Laten we gaan.

Innige deelneming.

Innige deelneming.

Innige deelneming.

- Hippolyte. - Eh?

Ren naar de herberg voor de notaris, ik moet naar de winkel.

Zet wat koffie en berg je kostuum op.

- Nu al? - Doe wat ik zeg... - Ja, tante.

Je moet hem niet zo hard aanpakken, zijn nonkel wist wel raad met hem.

- Wat zal ervan hem worden? - Om te blijven zal er moeten voor werken.

En ik dan? Schreeuwen loont nauwelijks.

Maria, je kent mijn principes.

- Kom je, Javotte. - Direct, mama.

Tot ziens.

- Je kunt niet naar het bal gaan. - Aanstaande zondag niet nee.

- Voor het feest van zondag red ik me wel. - Dewelke dan?

Ik zal zeggen dat ik op de kinderen van je zus moet passen, terwijl ze dansen.

- Mijn zus danst niet. - Idiote, je lijkt precies op Hippolyte.

Tot ziens.

Arme nonkel. Dit is het leven, hé?

Mama komt subiet met de notaris, is alles al voorbereid?

- Ja. - Mooi zo.

Javotte.

Javotte...

Is het niet mooi? De nonkel hield van zijn dekbed.

Hij heeft het gekocht in Rouen. Je moet eens voelen.

Het is zacht, warm als een kuiken onder de vleugels van de kip.

Wat doe je nu? Raak niets aan.

- Het is zijn zondagspak. - Hij is toch dood.

Ik kan er niet aan wennen.

Ik hoor hem nog zeggen: "Hippolyte, je bent een klootzak".

- "Hippolyte, je bent een corniaud". - Vond jij dat leuk?

Hij zei het zo mooi.

Ik moet moeder zover krijgen dat ze alles weggooit.

Wat weggooien?

Hier hebben we een toilet nodig, daar een scheidingswand.

- Het huis zal ineenstorten. - Uit de weg.

- Hier, een badkamer. - Om wat ermee te doen?

Klanten moeten zich kunnen wassen.

- Ze komen hier om te slapen. - Jij denkt nooit na.

De "Trou Normand" zal veranderen, en dat zijn jouw zaken niet.

Javotte, Javotte.

- Wat? - Zeg...

- Zeg... - Wat is er?

Het zou hier ooit onze kamer kunnen zijn.

- Onze slaapkamer? - Ja.

Nonkels bed met het mooie donsdeken...

Dit wordt ons bed als we gaan trouwen.

Met je trouwen, een boerenpummel zoals jij?

Je hebt jezelf nog niet bekeken, zeker?

Mijn koffie...

Meneer de notaris, we luisteren naar u.

Ik zal het testament voorlezen van de overledene...

Maria, dien op en verlaat onmiddellijk deze kamer.

Ze is een beetje van de familie, ze mag blijven.

- Is dat zo. - Geef me de papieren.

- Waar is Hippolyte? - Wat heb je van hem nodig?

- Hij moet aanwezig zijn. - Is dat echt nodig? - Ja, hij is de neef.

- Hippolyte... - Hippolyte...

- Ga hem halen. - Goed.

Hippolyte!

Hippolyte!

- Ben je doof ofzo? - Wat is er nu weer?

- Kom mee. - Waarvoor?

- De hele familie moet aanwezig zijn. - Is dat zo?

Je krijgt waarschijnlijk een kleinigheidje.

Dag, Hippolyte.

- Dag, meneer de notaris. - Nee, begin maar met lezen.

Dit is mijn testament. Ik, Célestin Lemoine,

dit is mijn nalatenschap... eigenaar van de herberg "Le trou Normand"...

...gelegen te Courteville, inclusief de gebouwen,

3 hectare grond, het tankstation en al het meubilair: wasplaats, kelder,

en de inhoud ervan, aan mijn neef Hippolyte Lemoine.

Je leest het volledig verkeerd.

Nee, er staat duidelijk Hippolyte Lemoine.

Hij had mij dit toch niet kunnen aandoen, de herberg overlaten aan die sukkel.

Hou je mond, slechte vrouw, ik ben blij voor hem.

- Krijg ik de herberg? - Dames, rustig...

- Mag ik nog praten? - Oké.

Ach, eindelijk. Ga zitten.

Er is één voorwaarde verbonden aan deze erfenis.

Vertel maar verder.

- Aan mijn neef... - We weten het al...

Zoon van mijn broer en Seraphine...

Maar aangezien Hippolyte een onwetend persoon is,

en dat hij niet weet hoe een ​​bedrijf te runnen,

moet je kennis hebben, dus ik heb een voorwaarde verbonden...

Zodat Hippolyte zijn erfenis kan krijgen,

moet hij in de loop van het jaar die komt een certificaat bemachtigen.

Hippolyte op de schoolbanken, het is echt om mee te lachen.

Dus, hij zal de herberg niet krijgen, kijk naar hem, het is al een uitgemaakte zaak.

Hippolyte, heb je het gehoord? Wat is je antwoord?

Accepteer het voorstel.

Ik ga niet terug naar de schoolbanken, dat is te lang geleden.

- En ik heb teveel werk in de herberg. - Zie je wel?

Je bent een wijze jongen. Dat hij de akte van verzaking ondertekent.

Rustig, mevrouw.

Er is nog een tweede envelop, die na zijn examen geopend mag worden.

- Ofwel 15 dagen na het overlijden. - Ik weet wat erin zit.

- Maar laten we 2 weken wachten. - Doe maar.

Hippolyte, je komt me opzoeken in mijn studeerkamer.

- En denk goed na. Tot ziens. - Tot ziens.

- Mevrouw. - Tot ziens.

Nee, laat dat maar staan.

Ga zitten, laten we praten. Kom op, Javotte, jij ook.

Woensdag ga je naar de notaris.

Ik betaal de bus en je tekent waar ze vragen waar je moet tekenen.

Waarom zei de notaris tegen mij: "denk goed na"?

- Om je te verwarren, hè, Javotte? - Ja, pas op voor deze mensen.

- Voorzichtig zijn? - Maar ik ben er nog.

- Dan is het oké. - Zie je jezelf met snotapen?

- Voor een zwart schoolbord? - Ik zou de ezelshoed hebben gekregen.

Waarschijnlijk.

- Ik neem je in dienst. - In de slagerij?

Nee, je blijft hier, want over 15 dagen is de herberg van ons.

Ben je klaar?

Dus, tante wordt de baas en slaapt onder het mooie dekbed?

Je hebt het eindelijk begrepen.

- Wat zoek je, mama? - Het spaargeld van de nonkel.

De bazin?

De bazin, dat zullen we nog wel zien.

Je hebt iets laten schieten, je kon de baas zijn.

Ik heb nagedacht en ik zal naar de notaris gaan.

- Proficiat, wat geld voor onderweg. - Ja, geef me wat geld.

- Laat je niet doen, hé. - O maar... Je zult het wel zien.

- Mag ik mee? - Naar waar ga je?

- Naar Breteuil. - Stap maar in.

Ze zal het dekbed niet krijgen.

- Wat wilt u? - Dag juffrouw.

Ik zoek meneer Pichet.

- Hij is bezig, ik ben zijn dochter. - Is het voor een leerling?

- Ja. - Klein of groot?

- Ik weet het niet. - Hoezo?

- Waarschijnlijk de hogere klassen... - Je zoon is waarschijnlijk ziek...

Stop daarmee.

Nee, hij zal komen, nou, ik bedoel, ik kom wel.

"U komt naar hier". Om het huiswerk te komen ophalen.

Nee, dat is het niet.

- Ik kom hier studeren. - U?

Nu snap ik het, kom maar mee.

Vader? Een vader van een student wil je spreken.

Het is Hippolyte, dag Hippolyte.

- Hallo, meneer Pichet. - Jij kent hem nog niet.

Hippolyte, de neef van Lemoine. Heeft u een commissie mee?

- Ja, ik heb een brief voor je. - Van wie?

- Van de notaris van Breteuil. - Geef het maar aan mij.

Meneer de leraar, kan u Hippolyte Lemoine ontvangen,

om de erfgenaam te worden van zijn nonkel,

moet hij terug naar school om zijn

studiecertificaat binnen het jaar te behalen.

Je nonkel had originele ideeën.

- Je lacht mij gewoon uit. - Nee, ik vind het echt moedig.

- Hè, Madeleine? - Natuurlijk.

- Is het niet wat te laat? - Nee, ik zal u wel helpen.

Oh ja? Ik dacht dat jullie mij zouden weigeren, ik heb geluk.

We zeggen "ik heb" geluk. Eerste persoon in de tegenwoordige tijd van "hebben".

Het begint al. Tot morgen, om 09.00 uur, we geven je een notitieboekje.

Ik zal je voorstellen aan de kinderen.

- Tot morgen. - Dank u.

Tot morgen juffrouw Pichet.

Ik heb, jij hebt... Ik heb, hij heeft...

Zeg, Maria, Maria... Maria...

Ik begin morgenochtend in de gemeenteschool.

Vertel het niet tegen tante Augustine.

- Dat was ik niet van plan. - Nee, "ik" bedoel ik.

Eerste persoon indicatief van "hebben". In kan beginnen met leren.

Hippolyte gaat terug naar school zodat Augustine de erfenis niet krijgt.

- Ik ben super blij. - Hippolyte terug op de schoolbanken?

Het is een geheim. Hij heeft zelfs de eerste persoon van de indicatief gesproken.

Hippolyte gaat terug naar school zodat Augustine de erfenis niet krijgt.

- Niet mogelijk... - Toch wel.

Hippolyte gaat terug naar school zodat Augustine de erfenis niet krijgt.

- Is dat zo? - Ja.

Haast jullie maar om een ​​hapje te eten.

Ik ga terug naar school en ik wil niet te laat komen.

Anders krijg ik mijn certificaat niet. Oké, zo is het genoeg.

En nu wat gras voor mijn konijnen en dan kunnen we gaan. Dan gaan we...

Komaan... Laten we het even bekijken...

- Kom op, ik moet naar school. - Hippolyte?

Raad eens wat ik heb meegebracht voor jou.

- Oh, een tas. - En ook een etui.

- Het is mooi. - Het is iets kleins.

Kijk eens aan, een groene pennenhouder. Een rode pennenhouder...

Één, twee, drie potloden.

- En wat is dat? - Een gom. - Ik zal fouten moeten maken.

- Waarom? - Voor wat dient het anders?

Oh ja.

We gaan het allemaal opbergen, zodat...

Ik neem het direct mee.

- Het staat je. - Oh ja.

Haast je.

Wacht op mij...

- Hippolyte, hier is je 4-uurtje. - Bedankt, Maria.

- Wees braaf en werk goed. - Ja, Maria.

Tot vanavond, Maria.

Zoek ik mensen bijeen?

Het is het niet nodig, het is niet zwaar.

Als je zo snel loopt ga je nog de eerste zijn...

- Het is mogelijk. - Polytechniek, waar is dat?

- Hoeveel is 2+2? - Dat is 4.

En een meisje zoals jij, 0.

Hippolyte, je kan op elke leeftijd bijleren, het is nooit te laat.

- Ga nu maar, veel succes. - Dank u, meneer Testu.

Is dat niet teleurstellend? Meneer gaat naar de school achter onze rug.

Je bent een onnozelaar, je bent het lachertje van heel het dorp.

O, mijn schooltas...

Kijk naar die onnozelaar, dat belachelijk manneke...

Laat hem met rust...

- Waar moei je je eigenlijk mee? - Zaken die mij niet aangaan...

- Zoals het jouw niet aangaat. - Dat zullen we zien.

- Laat hem met rust. - Jij bruut.

Het worstenmeisje, hou je bakkes.

Kom op, Hippolyte, ga naar school, en erf je herberg.

Het is Celestins wil, ja, van zijn nonkel.

Wees niet bang, ik zal je verdedigen.

- Je maakt me niet bang. - Wie het laatste lacht, lacht het best.

- Jij smeerlap. - Stop nu maar.

Haast je, Hippolyte, en zorg dat je de volgende keer op tijd bent.

Hippolyte.

- Dag, kameraden. - Stilte.

Je kent Hippolyte, hij komt vanaf vandaag studeren. Wees allemaal aardig voor hem.

Naar de klas.

Stilte kinderen.

- Waar mag ik zitten? - Je kan daar zitten.

Ik zei stilte, wat is er?

- Hij kan niet zitten... - Rustig....

Ik heb er niet over nagedacht. Morgen krijg je een bankje op jouw maat.

En nu aan het werk. We beginnen met lezen.

Hier is een boek om te volgen.

Pagina 89... "De geit van meneer Seguin".

Wie begint...

Nicolas...

De geit van meneer Seguin. De wind friste op, de berg kleurde paars.

Het was de avond. "Al," zei de geit.

Ga door, Albert.

- Toen was het een gehuil in de bergen... - Een gehuil, de "H" wordt gezogen.

- Een gehuil in de bergen. - Goed.

"Ouh, ouh...", de geit dacht aan de wolf die wilde terugkeren.

Maar ze zag twee korte oren, twee ogen, het was de wolf.

Julien?

- De centimeter is de 100ste... - Ja.

Ik zei een leesboek geen rekenboek...

Hippolyte?

- Hippolyte? - Aanwezig.

Kom op, heren... Lees verder.

- Ik? - Ja, en heel sterk.

"Het was de wolf..." Hij begon te lezen...

Is het nog voor vandaag?

Ja.

Hij lachte gemeen en keek naar het kleine witte geitje.

Moet ik zijn lach imiteren?

Stil, jongens...

Nee, maar in deze zin is de geit een directe aanvulling.

Een direct aanvulling?

Lees verder.

De wolf had geen haast omdat hij wist dat hij haar zou opeten.

En hij likte aan zijn "bambine".

Nee, geen "bambine". "Bambine" is vrouwelijk.

- Oh ja. - Kleine jongen, kleine meid.

- Het gaat duidelijk over "babines". - Ja, het is er.

Dat wil zeggen, de hangende lippen van sommige dieren.

En waarom likte de wolf zijn "babines"?

Ach, het is om de geit te laten zien dat ze het lekker vond. Indirect compliment.

Stilte!

De volgende zal het werkwoord "lachen" 100 keer kopiëren.

Doe maar jullie leesboeken dicht, ik zal jullie ondervragen,

met name op de sterren en planeten. Laat eens zien, Pierrot?

- Hoeveel soorten sterren zijn er? - Er zijn sterren...

- Planeten, satellieten. - Ja, satellieten.

- Satellieten. - Goed zo.

- En dan... - Stil, niet influisteren.

Er zijn ook mensen met haar en een grote staart.

Ze moet er goed uitzien, die ster.

Rustig aan, kinderen. Hippolyte is verrast, want het is nieuw voor hem.

Pierrot is de naam vergeten van deze planeet maar hij beschreef ze wel goed.

Dat noemt een komeet.

- Is dat zo? - Ja.

Een komeet.

En wat voor verschil is er tussen een ster en een komeet?

- De sterren hebben punten. - Punten?

Ja, als je dat zo wilt uitleggen...

- En waarom hebben ze punten? - Ik weet het niet.

Ah, Hippolyte heeft het gevonden. Zeg het maar Hippolyte.

- Waarom hebben ze punten? - Het is omdat...

Om ze gemakkelijker in de kerstbomen te hangen.

Komaan, het is niet grappig.

Denk je dat we wachten op kartonnen sterren,

die uit de lucht zouden vallen?

Een andere vraag. Wat is de meest bruikbare ster? De zon of de maan?

Meneer, het is niet moeilijk. Het is de maan.

Haha, en waarom?

Want zonder de maan zouden we 's nachts niets zien.

Terwijl overdag de zon schijnt.

Stil, kinderen...

In plaats van zo stom te lachen, zouden jullie beter naast hem zitten...

het zou jullie goed doen.

Hier is je 20 liter.

- Waar is de komiek die hier gisteren was? - Welke komiek?

- De amateurkunstenaar. - Ken ik niet.

Degene die zichzelf voor gek heeft gezet.

Voor de gek heeft gezet?

Ah, Hippolyte, hij komt 's avonds om 17.00 uur terug, na school.

Na schooltijd? Gaat hij nog naar school?

- Hoe oud is hij? - 30 jaar.

Hij moet zich haasten om zijn certificaat te halen.

- Het is een gekke familie. - Inderdaad, onvoorstelbaar.

Tot morgen, je hebt het niet slecht gedaan.

Ik ga subiet werken, ik moet een moestuin onderhouden.

Maar ik ben blij, ik heb goed gelachen.

- Tot de volgende. - Herhaal wel je lessen thuis.

- Als ik tijd heb. - Hippolyte, hou je mij voor de domme?

- Wat doe je anders in mijn klas? - De tuin, de klanten...

- De konijnen en zo... - Wil je je herberg of niet?

- Natuurlijk... - Vader Antoine zal wel je moestuin doen.

- En wie gaat dat betalen? - We vragen het wel aan de notaris.

Ga maar naar huis en doe je huiswerk.

De notaris is niet de persoon die de tuin gaat doen.

Ik zie jullie morgen, ben je tevreden over jezelf?

Niet zo. Ik leer, maar vergeet het snel. Dat is altijd zo geweest.

Als ik een opdracht kreeg van mijn nonkel, moest ik een

knoop in mijn zakdoek doen om mij eraan te herinneren.

Maar met alles wat ik nu moet onthouden... Zal ik nogal zakdoeken nodig hebben.

- Ik zal het niet alleen kunnen. - Ik kan anders 's avonds langs komen.

- Zou je dat willen doen? - Ik stel het zelf voor.

- Oké. - Ik zal daar wat orde in brengen.

Heel erg bedankt. Tot ziens, jongedame...

Tot ziens.

Het is in orde voor de bal, ik heb gezegd

dat ik op de kinderen moet passen van je zus.

- Rendez-vous bij de autocar na de lunch. - Ik neem mijn solex mee, dan kunnen we...

weg wanneer we willen. Neem een kort rokje.

- Javotte? - Ja, moeder?

- Wat ben je misschien van plan? - Ze zei dat ik een boek moest meenemen.

Ze wil iets doen voor je zus, ik verwacht haar wel op een deftig uur terug thuis.

- Tot ziens. - Wat een raar meisje.

Waarom lach je?

Ik denk aan mijn antwoord die ik gaf aan de heer Pichet. Hij vertelt mij...

Een tank heeft een gat en er stroomt 1 liter water per minuut.

Dus gezien de... euh... wel, hij heeft het over veel dingen.

Zei hij zo tegen mij: "Wat zal je eraan doen?"

Ik antwoord: "Als de tank een gat heeft, las ik het. "

- Hij heeft me gebroken. - Waarom, wat zou hij hebben gedaan?

Het is Javotte.

Javotte...

Javotte, stop even. Waar gaan ze naartoe? Dit is de weg naar Bernay.

- Ze gaat naar de bal in "La Ferrière". - Maar Javotte is in rouw.

La Louisette heeft een vriendje, en Javotte misschien ook.

- Op haar leeftijd... - Ik ben er niet mee akkoord.

- Ga je gang, ren achter haar aan... - Ja, en ik ga trappen.

En ze maakt me niet bang. Ik ben haar toekomstig vriendje.

En als ze me ooit antwoordt, sla ik haar.

Hippolyte, nee, Hippolyte...

- Niets interessants voor mij. - En het theater?

Kunst profiteert van mijn ontdekkingen, ik ben een impresario.

Intimiteit onthult een toekomstige actrice.

Denk je?

Bij de eerste kus weet ik of het meisje onderdanig zal zijn, of

dat ze me met een schorre stem "ik hou van jou" zal kunnen zeggen.

- Zoals de kleine Daniëlle. - Met haar sla je de spijker op zijn kop.

Mooie woordkeuze. Kom laten we gaan.

- Ik ga daar wachten. - Daar is Mimi.

- Waar is Popaul? - Hij is aan het vissen.

- Ik heb pech. - Moet ik hem halen?

Laten we eerst dansen. Stoort dat je niet, Javotte?

Nee, ga dansen.

- Je bent prachtig. - Ik verschiet meer.

Maak je maar wat op, je moet mooi zijn.

- Een souvenirsfoto van de bal? - Nee, geen foto.

Vraag het straks nog eens. Laten we dansen.

Popaul moet ik al niet meer gaan halen.

Ben je niet ontroerd? Je hart klopt nogal.

Sorry, maar men mag niet te weten komen dat ik op het bal ben.

- Een jaloerse minnaar? - Neen.

- Meerdere? - Neen. - Mooi hoe je bent...

Ik zal hem een kopstoot geven. Ze zal het wel inzien.

Javotte, dat is charmant. Ik heet Jean-Marco. Theatermanager.

Als ik geïnteresseerd ben in een meisje wordt ze snel een vedette.

- Je hebt een theatrale lichaamsbouw. - Een theatrale lichaamsbouw?

Je zou veel succes hebben op het podium, en ik heb nooit ongelijk.

- Actrice, denk je? - Waarom niet?

Als je interesse hebt leer je een rolletje, bel me in Rouen.

- Ik sta in het telefoonboek. - Ik zal nooit durven.

Waarom, wil je me niet meer zien?

Javotte!

- Javotte! - O, Hippolyte!

Javotte!

- Ken je hem? - Je bent in rouw, en je danst?

Laat me met rust.

De nonkel komt 's nachts terug om je te achtervolgen.

- Laat juffrouw dansen. - Ze is mijn nicht, Javotte.

- Dan kan ik wel met haar praten. - Wees beleefd.

- En hoepel nu maar op. - Maak dat je wegkomt, jij.

- Ik vertrek wanneer je meekomt. - Ga jij maar naar buiten.

Ik blijf hier als ik dat wil.

- Jij wilt hier blijven staan? - Ja.

Je maakt je belachelijk. Zie je die gek?

Hij is zo omdat hij terug naar school moet. Als een kind van 5 jaar...

Ik leer moeilijke dingen zoals de omtrek, de decameter...

Dingen die jij niet begrijpt.

En jullie ook niet...

Als haar moeder erachter komt dat ze hier is zal er wat zwaaien.

Buiten met Hippolyte...

Hij moet in het kantoor zijn. Ga naar huis, Louisette, ik moet met hem praten.

Wat ga je hem zeggen? Hij zal woedend zijn.

Het voornaamste is dat mijn moeder het niet mag te weten komen. Breng alles naar huis.

- Dat is dus de pas zoals je zei? - Ja, ik zal het je laten zien.

Je neemt je potlood op zo'n manier vast. Je legt het potlood zo neer op je papier.

- Zie je nu de bergen? - Het is mooi.

En als je oversteekt, zijn er geen Pyreneeën meer.

- Je hebt zijn werk verpest. - En nog andere dingen, kom je net terug?

- Ik spreek wel als mevrouw weggaat. - Ik ga wel.

Dit is juffrouw Pichet, de dochter van de leraar.

- We kennen elkaar. - Op school was ze al een oude vrouw.

- Maar 3 jaar meer. - Slechts 3 jaar?

Met jouw haar en je bril lijk je wel ouder.

Ik ga al, ik geef geen bijles beleefdheid.

Goedenavond, Brioche.

- Wat betekent dat? - Dat was haar bijnaam.

- Ze is nu wel boos. - Ik wou haar weg.

- Ik moet met je praten. - Neen.

- Ga zitten... - Nee, ik praat niet meer met je.

- Dat komt door je gedrag van daarnet. - Mijn gedrag?

Luister.

Ik vergeef je, maar dan wel op één voorwaarde...

Je houdt je mond dicht over het bal. Tegen niemand, hoor je mij?

Als je praat, laat ik iets zien.

- Wat dan? - Een foto van jou op het bal.

- Geef die foto maar aan mij. - Ik heb het niet bij mij.

Als je het zegt dan vraag ik het aan de fotograaf en toon ik het aan iedereen.

Dat doe je toch niet, Javotte.

Dus beloof me dat je je mond houdt.

- Oké. - Goed zo.

De keten van de Pyreneeën strekt zich uit tussen Frankrijk en Spanje.

Het begint vanaf de Atlantische Oceaan tot...

Het is vervelend, de Pyreneeën, waarom zou ik mij druk maken?

- Papa. - Wat?

Madeleine...

Madeleine. Wat is er?

- Het is niets, papa. - Rustig maar, mijn kleintje.

Teddy, alles op zijn tijd. Wie heeft jou pijn gedaan?

- Papa. - Ja?

- Wat is er, mijn klein meisje? - Ben ik lelijk?

Jij lelijk? Maar je bent charmant. Wie heeft dat gezegd?

- Hippolyte? - Neen.

Javotte.

- Ze kwam de herberg binnen. - Wat een kleine trut.

We zullen wraak nemen in stijl.

Hippolyte moet zijn studiecertificaat halen.

En je zal mevrouw Lemoine zien ineenkrimpen.

- Het is een samenzwering. - Ja. - Welterusten.

Ga slapen en zeg tegen jezelf dat Javotte jouw capaciteiten nooit zal hebben.

De Capetingen zijn Henry 1...

Robert de Vrome... Nee, de Capetingen zijn...

- Hallo. - Hallo.

Ik was afgeleid. De Capetingen zijn Hugues Capet, Robert le Pieux, Henri 1er...

Louis 6 de Dikke, Louis 7 de Jonge.

Ze zijn grappig met al hun namen.

Zolang ik niet in de war geraak, zal het goed zijn zeker?

De Capetingen zijn Hugues Capet...

Hippolyte...

- Wat? - Kom even binnen.

- Ik moet naar school. - Kom binnen, het is serieus.

Heb je de krant niet gelezen? Kom toch binnen.

- Hallo. - Hallo, Hippolyte.

Ga daarlangs.

- Maar... Wat is er zo dringend? - Kijk eens.

- Wie is het? - Ah, ik ben het.

Heb je het artikel gelezen?

De gemeente Courteville mag trots zijn dat ze de laatste analfabeet

hebben die Frankrijk rijk is, gekoppeld aan een "minus habens".

- Wat is een "minus habens"? - Een minpuntje, idioot.

Het is een idioot zoals jij die zich laat fotograferen door gelijk wie.

- Wat is er? - Kan je nog bijvullen? - Een seconde.

Weet je wie die klootzak is die je voor schut zet?

- Ik weet het niet. - Maar waar was je dan in godsnaam?

Waar speelde je de clown?

- Bij "La Ferrière". - Bij "La Ferrière". Luister jongen...

Iemand haat jou.

Toon dit artikel aan meneer Pichet, hij zal u adviseren.

Als dit artikel er niet was geweest, had je het me niet verteld.

We proberen onze kinderen dan goed op te voeden...

Je hebt me goed opgevoed maar ik wil geen bloedworst verkopen.

- Ik doe liever theater. - Je bent gek, Hippolyte heeft gelijk.

- Wat als ik daar was geweest? - Je zou trots zijn geweest.

Een impresario heeft gezegd dat uw dochter een theatrale lichaamsbouw.

Echt waar.

- Ze zullen op de radio over mij praten. - Wat nog allemaal?

- 100 gram, mevrouw. - Is dat alles.

Hippolyte. Ga je vandaag niet naar school?

Javotte, kijk hier eens naar, jij zit hier voor iets tussen.

- Ik was het niet. - Laat haar.

- Wie is het dan wel, hé? - Ik weet het niet.

Eruit, jij!

Je weet het wel, het is de man van het bal, hé?

Hij is een heer, jij bent een aardse ezel.

- Ga hier onmiddellijk weg. - Neen.

- Wil je een paar klappen krijgen? - Ja.

Wat een idioot...

Wil je er ook één?

Qui bene amat, bene castigat. Wie recht liefheeft, kastijdt ook recht.

"Qui", onbepaald neutraal voornaamwoord. "Châtie", derde persoon van het heden.

De laatste Karolingers...

ondanks het verzet dat ze de hertogen van Frankrijk oplegden,

...werden ze door hen verdrongen.

In welk jaar, Julien?

- In 996. - Heel goed.

In die tijd,

...Hugues Capet stichtte de derde dynastie van onze koningen,

...die van de Capetingers.

Meneer Hippolyte, je komt nog eens opdagen.

- Je komt steeds te laat. - Ik leg het uit.

We zullen dat later wel bespreken.

Dus, ik had het over Hugues Capet....

hij stichtte de derde dynastie van onze koningen,

...die van de Capetingers.

Hippolyte, je bent waarschijnlijk te laat omdat je je huiswerk nog moest doen.

Kom naar voor en citeer de koningen van de Capetingers.

De Capetingers? Die nu ook...

- Weet je het wel? - Toch wel.

Stilte.

Ik luister.

Na de laatste Karolingers kwamen de Capetingen...

de Capetianen zijn Hugues Capet...

die de dynastie heeft gesticht.

Robert le Pieux...

Niet fluisteren!

Henri de eerste.

Philippe... nee. Louis, Louis le Gros.

Oh nee, de Dikke komt erna.

Ik helemaal opnieuw beginnen.

De Capetingen zijn Hugues Capet...

- Robert le Pieux, Henri 4... - Henri 4?

Nee, Henri 1, ik heb het steeds mis met die cijfers.

Henri 1, Philippe le Gros...

Ik mis altijd met die dikke. Wie waren er nog...

Lodewijk 7 de Jonge...

Philippe de Stoute... Lodewijk de Hutin...

Philippe Auguste...

Augustine de Dikke. Testu de Kale...

- Hippolyte de mooie... - Wat zeg je nu allemaal?

Meneer, ze hebben mijn...

Jozef, breng mij wat je verbergt. Kom op, snel...

En nu in de hoek.

Dus daarom lachen jullie? Hebben jullie dan nog nooit een foto gezien in de gazet?

Na de klas kom je langs, ga maar naar je plaats.

Dus, we waren gekomen aan... de komst van Hugues Capet...

De royalty was zeer zwak.

- Papa. - Wat?

De plattelandswacht is er, ze vragen naar u.

Ik weet al voor wat het is.

- Waarom? - Waarom?

Alsjeblieft. Kijk op pagina 4.

- Hippolyte, kom met me mee. - Oké meneer.

- Neem jij mijn klas over? - Goed.

- Het is serieus. - Natuurlijk is het serieus.

Zodra ik het artikel las rende ik naar boven.

Kom binnen.

- Goede morgen. - Dokter Heren.

- Hij is bij je? - Ja, Hippolyte heeft me alles verteld.

Je hebt ons behoorlijk in de problemen gebracht.

Ik was aanwezig op het bal en ik heb niet eens gedanst.

- Je had moeten zwijgen. - Wie schrijft nu zo'n onnozelheid?

- Spreek dan toch... - Ik weet het niet.

- Het is een zet van de reactionairen. - Zeker weten.

Ze willen ons ondergang.

Ik stel me het volgende artikel al voor:

"Een achterlijke gemeente", ..."achterstanden

in overvloed"... Bij de volgende verkiezingen verliezen we 200 stemmen.

Ons dorp is vernederd, en zelfs heel Normandië.

Als het zo'n ophef is geweest en ik ben gewoon een

idioot, dan kan ik gewoon stoppen met de lessen.

Nee, integendeel, stop niet met je lessen, het is je licentie.

- Uw doctoraat, uw aggregatie. - Laten we niet overdrijven.

Maar we moeten het schandaal stoppen, want journalisten zullen hier komen.

Als verslaggevers naar de herberg komen, zeg je toch niets?

Ik bel de prefect en vraag naar een ​​correctie.

Ik heb zijn dochter vorig jaar gered.

Hallo? Hallo, Janine? Verbind me door met de prefectuur.

- Tot binnenkort, de groeten thuis. - Meneer Lemoine?

Ja, kom binnen.

- Is dit de beroemde "Trou Normand"? - De beroemde?

- Waarom? - Zomaar. Geef mij een cidertje.

Ik ben de baas nog niet. Waarom al die vragen, bent u een journalist?

Helemaal niet, ik ben vertegenwoordiger in potloden.

Dan is het goed. Er zullen hier nog journalisten over de vloer komen...

Het brengt geluk.

Ik heb een lijst met antwoorden gekregen van mijn leraar.

- We moeten oppassen met journalisten. - Ja.

En waarom zouden die journalisten hier komen?

Kom je mij ondervragen of voor de cider?

- Voor de cider. - Dag Bruicourt.

- Duval, altijd de eerste. - Jullie kennen elkaar?

Hij is ook een potloodvertegenwoordiger, zoals ik.

Zoals hij.

- We doen samen deze regio. - Dus...

En daar is Giroud, de derde vertegenwoordiger van potloden.

- Ach, zeg dat is toeval. - We misten jou nog.

We gebruiken hier veel potloden.

- Ook een cider? - Ja.

De journalisten komen maar niet. Maar laat ze maar komen, want met mij...

Mijn lippen zijn verzegeld.

- Ze komen niets te weten. - Omdat we tussen ons zijn...

- kunnen we toch gezellig kletsen. - Dat doen we, zeker.

U bent aardig, en ik heb toch tijd op overschot.

Heb je toevallig geen potloden nodig?

- Potloden? - Jij gaat toch naar school?

- Ja. - Waarom ga je naar school?

Ik zal jullie alles vertellen, tussen ons...

Stel je voor...

Hippolyte Lemoine, een onschuldige reageert op de aanvallen van zijn tante.

Het brandt in de familie, getuigenis over de erfenis van herbergier Lemoine.

De "liefde" van de mooie slager.

Courteville, een tante wil voorkomen dat haar neef erft.

De smeerlap, hij zal het niet meenemen naar de hemel.

Mama...

- Wat hebben de klanten allemaal? - Kijk, Hippolyte heeft gepraat.

- Hij sleept onze naam door de modder. - Waar staat het?

In deze krant hetzelfde.

- Kijk hier, kijk. - Waar? Waar?

Ben je gek geworden om alles te vertellen?

Heb je iets verkeerds gegeten?

Maar nee, ik dronk enkel een koffie met een toastje.

- Doe niet zo stom. - Je liet je inpakken.

- Ondanks mijn waarschuwing. - Ik heb die journalisten niet gezien.

Ik zag enkel potloodhandelaren die me zelfs een drankje betaalden.

- Ze hebben je voor domme gehouden. - Ik versta het niet.

De prefect moest dit corrigeren. Ik zal hem nog eens bellen.

Hij zal ervan lusten...

Ga uit mijn weg...

Mevrouw Lemoine...

Mevrouw Lemoine, nee, de school is geen openbare plaats.

Komaan...

- Meneer de prefect. - Ja?

- Dokter Aubert van Courteville. - Geef hem maar door.

Hallo dokter. Ja het spijt me.

We werden ingehaald door die journalisten.

Het is echt een schande.

Ik overdrijf niet, maar het verhaal neemt groteske proporties aan.

En als "France Dimanche" erbij betrokken raakt, komen we er niet uit.

Een dappere jongen krijgt hiermee te maken. Het is moedig om terug naar school te gaan.

Het is te laat om alles recht te zetten. Wacht even.

De enige manier om dit recht te zetten is om ervoor volledig voor te gaan...

en maak reclame waardoor je schooljongen een ster wordt.

Ja, ik verzamel de pers en ik stel het volgende voor.

- Laporte Jean. - Aanwezig.

Je gemiddelde is laag en voor je gedrag, overleg het maar met je vader.

- Brochet Pierre. - Aanwezig.

Je hebt het verdiend, je geschiedenis is goed.

- Lenormand Albert. - Aanwezig.

Een vooruitgang, doe zo verder.

- Lemoine Hippolyte. - Aanwezig.

- Ik heb goed nieuws. - Is dat zo?

- Jij krijgt het kruis. - Neen?

Ja, een eenvoudige kruis, in afwachting van het erekruis.

- Spelt het maar op je werktenue. - O, meneer Pichet.

- Dat moest je toch niet doen. - Nee, maar ik geef het jou niet.

- Je geeft het me later terug. - Is dat zo?

Tenzij je het nog steeds verdient. Hier is je boekje.

- Papa. - Wat is er?

- Reporters willen Hippolyte fotograferen. - Weten ze het nu al?

- Ze zeggen dat je er iets vanaf weet. - Laat ze maar binnen.

- Ga maar terug zitten. - Oké.

Mijn kinderen, ze komen Hippolyte fotograferen.

Het is een eer voor deze school, waar iedereen baat bij heeft.

Wees maar zeer braaf. Iedereen rechtstaan.

Heren, kom maar binnen, jullie komen onze held fotograferen.

Jullie hebben geluk, hij kreeg het kruis. Iedereen mag terug zitten.

U kunt mijn kruis niet zien?

Wat ga je met mij doen?

- Nog ééntje. - Lachen.

De tafel is zeer klein. Het zal niet mooi zijn voor de foto.

Maar, die is van mij.

- We geven het je terug. - Is dat zo.

Ga je gang, wees niet verlegen.

Handen vasthouden.

Bedankt.

Tot ziens, heren.

Doen jullie dat elke keer als een leerling het kruis krijgt?

De oudste leerling van Frankrijk.

Zal hij ooit de rijkste herbergier van Normandië zijn?

- Is dit Courteville? - Ja.

- Waar is "le Trou Normand"? - Deze kant op, aan het einde van het dorp.

- Aan de rechterkant. - Bedankt.

Javotte? Waar is ze nu weer gebleven? Javotte!

Waardige zoon van de held die je gebaard heeft.

Er zijn weeral klanten voor de herberg.

- Verlos het universum van een monster... - Het maakt je niet uit, met je fabels.

- Nee, "Phèdre", moeder. - Heb je niets beters te doen?

De weduwe houdt van Hippolyte.

- Je had beter van Hippolyte gehouden. - Maar ik hou niet van hem.

Toen mijn mond de naam van de godin smeekte, aanbad ik Hippolyte.

- Wat een scène. - En de ziener...

Je irriteert me met je Hippolyte, je maakt mijn gordijn nog vuil.

Het hele dorp ligt aan zijn voeten. Ze aanbidden hem en wij worden genegeerd.

- Zeg toch iets... - Wat moet ik dan zeggen?

Denk je dat hij zal slagen?

Een certificaat is gemakkelijk te behalen, hij zal wel slagen.

Ik neem zelf geen ontslag, ik zal deze herberg krijgen.

Ik heb er alles aan gedaan om het te krijgen.

Ik zal de manier vinden die nodig is.

Is het de telefoon?

- Ik ga. - Neen.

- Hallo? Ik heb niet om Rouen gevraagd. - Ik wel.

Ahja, je artistieke carrière, je manager. Dit beslis je als je meerderjarig bent.

Ik wil geen cabotine, er is al een idioot en dat volstaat.

Annuleer het maar.

- Is er iemand? - Ja ik kom.

Janine, annuleer Rouen niet, geef me snel de oproep door.

Met wie spreek ik? Ach ja, prima.

Jawel, ik herinner het mij wel. Courtevilles dochter? Javotte.

Zo 'n voornaam vergeet ik niet. Ik kan zelfs je portret maken.

Gouden haar... Bruine ogen... Ronde wangen...

Een sensuele mond... Een slanke en flexibele taille... En dan...

- Zie je wel dat ik mij herinner. - Ik wil auditie doen.

Wil je... Bij mij thuis?

22 rue des Capucins. Gelijkvloers, ja. Denk eraan, 22.

Dat is het. Laten we zeggen... overmorgen. Drie uren.

Begrepen.

- Hallo. - Hallo.

Met wie heb je een ontmoeting voor overmorgen?

Met de kolenhandelaar.

Hij heeft borsten, ...uw handelaar.

Zo weinig...

Denk eraan, ik ben de baas. Ga verder.

Een beetje sneller. Sneller.

- Één, twee. - Één, twee.

Als we het aan de kinderen vragen, fanfan...

Als ze door de schoorsteen kwamen, nene...

Ze antwoorden "het is duidelijk", denden, zuigend op drop en kauwgom, schat.

Fanfan, néné. Denden, schat.

Fanfan wordt geboren in choux choux.

- Haha! - Het is mama.

- Haha. - Het is papa.

- Hahaha. - Wie heeft ons dat allemaal geleerd.

- Haha. - Het is mama.

- Haha. - Het is papa.

- Haha. - Wie heeft ons dat allemaal geleerd.

De kinderen worden heel vroeg wakker, Toto.

De moeder kamt hun haar, veuve...

Maar 's avonds komen ze modderig, gezoogd terug.

Een vuile neus en een knie vol modder, nounou.

Toto, veuveu, tété, nounou.

Toto veut téter nounou.

- Haha. - Het is mama.

- Haha. - Het is papa.

- Haha. - Wie heeft ons dat allemaal geleerd.

- Haha. - Het is mama.

- Haha. - Het is papa.

- Haha. - Wie heeft ons dat allemaal geleerd.

Als ze weten dat we ze niet kunnen zien, pappapa.

Gaan ze op het dressoir klimmen, fèfè.

Om de kleine boefjes te vangen, panpan.

Het spaarvarken waar ze hun munten bewaren, cucu.

Papa, fèfè, panpan, cucu. Papa fait pan-pan cucul.

- Haha. - Het is mama.

- Haha. - Het is papa.

- Haha. - Wie heeft ons dat allemaal geleerd.

- Haha. - Het is mama.

- Haha. - Het is papa.

- Haha. - Wie heeft ons dat allemaal geleerd.

We gaan met de bal spelen.

Een beetje orde, ik zal hard optreden. Meneer Pichet heeft u aan mij toevertrouwd.

Ik zal de teams samenstellen. Een beetje uit de weg.

Degene die daar spelen, spelen daar, degene die ginder spelen, spelen ginder.

Kom ons vervoegen, Hippolyte!

Een beetje respect, ik ben ouder dan jullie en ik ben de baas.

Ik bewaak het doel aan beide kanten en ik ben scheidsrechter tegelijkertijd.

Op jullie plaats. Kom op, hop!

Kom op, ik trap af.

Maak een beetje plaats...

Let op...

Dat telt niet.

Met mijn hoofd...

Met jullie hoofden, gasten...

Ja...

En hop...

- Hippolyte! - Ik zal in beide kampen verliezen.

Hippolyte!

- Nou, Hippolyte, ik roep je. - Mijn tante.

Wat wil ze nu weer?

Ik heb een woordje tegen jou te zeggen.

- Tegen mij? - Het gaat over Javotte.

Javotte?

Hier, jij bent nu scheidsrechter. Javotte?

- Kom dichterbij. - Heb je je stok niet bij?

Nee, ik ben niet gekomen om je te slaan, maar om vrede te sluiten.

- Ik vind het toch beter. - Ik moet met je praten.

Ik kom direct terug.

Wat komen we hier doen?

- We kunnen hier rustig praten. - Is dat zo.

Het is niet treurig, thuis had ik je eerder moeten waarschuwen.

- Maar ik denk aan mijn dochter. - Wat is er met Javotte?

Wat denk je nu zelf?

- Ze is verliefd op je. - Verliefd op mij?

- Het is onmogelijk. - Ik zeg het je.

Maar ik wilde niet, ze is jong. En trouwen met een neef maakt kinderen misvormd.

- En je bent rijk. - Ben ik dan rijk?

In de herberg leek het alsof ze je wilde voor je geld, maar dat is niet zo.

Ik heb geluk.

Ik kan niet geloven. Javotte houdt echt van me?

Heb je een bewijs nodig?

Ik zweer je dat ze in mijn bijzijn zei: "ik ben dol op Hippolyte".

- Heeft ze dat gezegd? - En hoe.

Maar je sloeg haar, dus ze is koppig.

En al die roddels en haar verlangen om artiest te worden. Om carrière te maken.

- Ze zou het land zelfs verlaten. - Neen?

Om haar bij jou terug te krijgen, moet je iets doen.

- Oh ja. - Een gebaar.

- Ik ga haar kussen. - Nee, een groot gebaar.

Zoals bijvoorbeeld een cadeau.

- Ik heb een spaarvarken... - Nee, wil je Javotte?

- Ja. - Geef haar dan de Trou Normand.

Maar ik heb het nog niet.

Je krijgt het toch als je je certificaat hebt.

- Ja. - Dus?

Ah, is dat die verklaring van afstand die ik moet ondertekenen?

Nee, dat is te laat.

En iedereen zou je tegenhouden, iedereen zou kwaad zijn op mij.

Nee, er moet een ander manier zijn.

- Zoek. - Maar we moeten het vinden.

Hoe zouden we het aanpakken?

Wat als ik met opzet mijn certificaat niet behaal?

- Goh, ik zou er nooit opkomen. - Ik zal wat beantwoorden.

- Als bewijs van liefde is dat goed. - Je bent slimmer dan ik dacht.

En de herberg zal van mij blijven mits Javotte en ik gaan trouwen.

Ik deed er goed aan om te praten met jou, maar hou het nog stil.

- Beloofd. - Vooral niet tegen Javotte.

- Hoezo? - Ze zou je voorstel weigeren,

...zodat je niet denkt dat ze wil trouwen voor de herberg.

Ja, dat klopt, ze is zo gevoelig.

- Zo recht, zo trots. - Ja, dat kan je wel zeggen.

Nutteloze voorzorgsmaatregelen, wreed lot,

ik zag de vijand die ik had verdreven terug.

Mijn te scherpe wond bloedde. Het is niet langer een verborgen ijver.

Het is allemaal Venus...

Bedankt bedankt. Het is helemaal niet slecht.

- Ik heb er nog. - Dat is genoeg.

Je bent erg goed.

Maar heb je ooit een peplum op gedaan?

- Een peplum, nee. - Maar dat is heel belangrijk.

Heel belangrijk, in verband met de schouders.

Je moet niet te dun lijken. Laat je decolleté zien.

Enkel op professioneel vlak.

- Zoals dat? - Ik zie niets. Maak de schouder vrij.

Het is schattig.

- Ben je bang? - Helemaal niet.

Dus vertel me eens... Waarom heb je voor Phèdre gekozen?

Je zou veel zachtere rollen kunnen spelen. Meer jezelf zijn.

Een klein monster waar we van houden en voor wie we alles zouden doen.

Of het ingenieuze.

Sneeuwganzen, die komen niet ver.

Ik wil ver gaan.

Maar dan...

- moet je een test afleggen. - Ah?

Charmante beproeving.

- Hoe kus je? - Ik weet het niet.

Alles is aanwezig, het publiek moet je temperament zien.

En je eerste publiek, dat ben ik.

- Dus ik moet je kussen? - Precies.

Ik had het kunnen doen, maar je zou weg gesprongen zijn.

- Ik wil een liefdevolle kus. - Zeker wel.

Kus me. Ga ervoor.

Kus me.

Is dat kussen? Ik zal het je laten zien, hier.

- Verdorie, dat is... - Zeg...

Mijn kolenhandelaar, ga ervandoor.

Langs hier, kom.

Ik maak je contract op. Wacht tot ik je opbel.

- Tot ziens. - Ja.

O, die...

Hallo, mevrouw Maria, ik heb post voor je mee.

- Niet te veel papierwerk, hoop ik? - Ja, het dubbele, grootmoeder.

De kranten. Er is een boekrol en een hele hoop brieven.

- Mijn god. - Dat is voor jou.

- Dit is allemaal voor jou. - Heer...

Het zal worden gebruikt om de kachel aan te steken.

Hoe is het nu met Hippolyte? Het examen nadert.

Zwijg erover, hij heeft het druk.

- Maar, hier is je druppel. - Dank je, ik kan het goed gebruiken.

- Hij moet nu wel geleerd zijn. - Ik kan zelfs niet met hem meepraten.

Ik heb het over uien en hij heeft het over Karel de Grote.

- Hallo, is Hippolyte aanwezig? - Daar heb je ze ook.

Journalisten, fotografen. Ze vragen allemaal naar Hippolyte.

- Nee, ik bied enkel iets aan. - Wat dan?

Als hij voor ons poseert en tekent, biedt het huis van "Eclair" een gouden pen aan.

Anderen zijn u voor geweest. Hij heeft 14 pennen, waarvan één van echt goud.

En koelkasten, wasmachines... Zelfs een auto die ze hem zullen geven.

- Dus... - Ja, ja.

Hier, regel jij dat hij naar mij komt.

- Hij gaat donderdag toch niet naar school. - Er is geen "donderdag" voor hem.

Hij heeft extra lessen. Ik zal kijken of hij klaar is met Lodewijk XVI.

- Bereken de dikte van het zand. - Hippolyte?

- Je moet poseren voor pennen. - Ik heb er genoeg.

- Nu wil ik... - Wat?

- Een ring en oorbellen. - Waarvoor?

- Voor niets. Dat zei ik om te praten. - Hij heeft waanvoorstellingen.

Laten we verder doen, de dikte van de zandlaag berekenen.

- Is dat echt nodig? - Je vindt het niet meer leuk.

Het is niet dat ik het niet meer leuk vind, maar het amuseert me minder.

Je bent nu al zo ver geraakt.

We hebben de oppervlakte, het volume en het

gewicht van het zand. Bereken de dikte ervan.

- Maar dit zijn allemaal grappen. - Grappen?

Ja. Stel dat ik een voet op het zand zet...

- De dikte zal veranderd zijn. - Ik ga boos worden.

- Dat kan je niet. - Dan ken je mij nog niet.

Is het dankzij jou dat ik al mijn kruisjes krijg?

En dat ik weet dat Karel de Grote recht sprak onder een eik?

Het is niet Karel de Grote, het is Saint Louis.

Kom op, we moeten nog werken, laten we verder gaan.

De dikte van het zand, het is moeilijk.

- Was het echt Saint Louis? - Laten we verder gaan.

Goed dan...

- Kom terug met je certificaat. - Ja mama.

- Ik vertrouw je mijn kleine man toe. - Maak je niet ongerust, mevrouw.

Doe het niet zoals vorig jaar.

- Beste Pichet. - Hallo dokter.

- Is je kandidaat er klaar voor? - Maak je geen zorgen om mij.

Madeleine, laten we eens kijken naar de resultaten van je inspanningen.

- Heb je je geschiedenis herbekeken? - Dat is nutteloos. Je zult het wel zien.

Goede morgen...

En hij treitert ons.

- Laten we de resultaten gaan bekijken. - Neen.

Ja, ik weet dat hij niet zal worden toegelaten voor zijn examen.

Aanvullende basisschool

Daar is hij...

Laat me uitstappen. Je moet mij niet zo behandelen.

- Zenuwachtig? - Een fetisj?

- Wat verkies je? - Ga je verder?

- Heren, laat hem met rust. - Ik ben het gewoon.

Heb je goed geslapen?

Het is me nooit gelukt om goed te slapen.

- Heeft hij alcohol op? - Schiet op.

Op het succes van Hippolyte.

- Ik vertrouw erop. - Ik ook.

Als er een god bestaat, zal hij Augustine helpen met de examens.

- Hoe gaan we zijn terugkeer vieren? - Alles is gepland.

De spandoeken zijn klaar. De receptie vindt plaats in zijn herberg.

- Laat hem maar winnen. - Hoe zullen we het weten?

Alles is gepland, we worden telefonisch verwittigd. We kunnen ons settelen.

Ik ga naar Maria voor de receptie.

Maria, ze moet in de kerk zijn. Ze moet bij haar 14de kaars zijn.

Saint Nicolas, zorg dat hij zijn studiebewijs heeft.

Saint Nicolas...

Hier is hij dan.

- Is het gelopen zoals gepland? - Ja, absoluut.

- Ik ben trots op je. - Welk geluk...

Een paar woorden voor luisteraars van Radio Normandië.

- Nee, omdat... - Ja.

Laten we wachten tot het officieel is.

Lieve luisteraars, binnen enkele ogenblikken,

zal Hippolyte Lemoine vertellen over zijn examen.

- Sorry, maar ik zie mijn tante... - Ze kwam ook?

- Ik moet met haar praten. - Doe maar rustig aan.

- Ze kan omver vallen. - Ga maar naar je tante...

- En? - Je zal tevreden zijn.

- Waar is Javotte? - Ze doet boodschappen.

Ze ontmoet ons in het café, kom mee het is niet ver.

- Geef ons 2 ciders. - Ja.

- Alstublieft. - Bedankt.

- Dus, vertel het me. - Ik schreef niets anders dan onzin.

- Is het waar? - Ja.

Je hebt de kleine dikke met een bril gemist, hij vroeg...

"Wat is de naam van de vrouw van Lodewijk XVI?"

Dus antwoord ik, zonder te lachen, Marie-Antoinette.

En ik specificeer... "De Oostenrijker", zodat hij begreep over wie ik het had.

Was dat niet de vrouw van Lodewijk XVI?

Oh, tante, je bent niet standvastig, dan had je ook "0" gekregen.

Bedankt. Lodewijk XVI... Echtgenoot van Catharina de Medici.

Marie-Antoinette was al een lange tijd opgehangen.

Ah? Voor mij is het te lang geleden.

Het grappigste was toen ze naar de steden van Noord-Amerika vroegen.

Ik aarzelde, maar ik dacht aan Javotte. Voor haar moet ik de dwaas spelen.

Het was niet handig. Maar heel snel antwoordde ik Boston, Chicago, New York...

- New York is in het noorden. - In het noorden?

En als een hittegolf New York treft, is dat dan het noorden?

Hippolyte blijft wel heel lang bij zijn tante.

- Heb je hier een collega? - Ja.

Zoek het eens uit, de radio kan niet blijven wachten.

Ik ga.

Javotte.

- Ik geef je de herberg. - Je bent erg aardig.

Ik heb met Rouen gebeld. Jean-Marco neemt me voor 3 maanden aan.

- Wat? - Maar jij moet mijn contract tekenen.

- Nooit. - Hoe zit het met mijn artistieke carrière?

Ga je voor 3 maanden weg?

- Ze plaagt me. - Jij, hou je mond.

Kunnen we haar vertellen over ons complot?

Welk complot?

Het is niets. Ik bel de advocaat om hem te vertellen dat Hippolyte gefaald heeft.

- Je hebt je certificaat niet behaald? - Het is met opzet, voor jou.

- Het was afgesproken. - Met wie?

- Met je moeder. - Met mijn moeder?

Ja, ze vertelde me dat...

Dat we zouden trouwen als ik dat deed.

- En jij geloofde dat? - Ja.

- Het is niet waar, je houdt niet van me? - En ze vertelde je dat ik van je hou?

Ja. Zelfs dat je me aanbad.

- En jij liep er mooi in? - Ja.

- Waarom zei ze dat? - Om je herberg te krijgen.

Je maakt me verdrietig.

Probeer me te begrijpen, ik ben niet gemaakt voor jou,

noch om hier te leven. Morgen ga ik mijn leven leiden.

- Dus ik ben alles kwijt? - Neen.

- Je hebt vrienden, ga ze zoeken. - Ik ben alles kwijt?

Ik ben alles kwijt.

Hallo, meester Poussin? Hij is niet aanwezig?

Waar? In Courteville.

Zeg hem bij zijn terugkeer naar de Trou Normand te komen, voor de opvolging.

Met de 2de envelop, hij zal het wel begrijpen.

Ik probeer hem telefonisch te bereiken om met hem mee te gaan.

Bedankt.

Hallo juffrouw, verbind u mij door met Courteville.

Eer aan Hippolyte.

Zet die spandoek op zijn plaats, ik zorg voor de vlaggen.

Direct.

- Is er al nieuws? - Neen.

- Ik moet het hooi binnenbrengen. - En ik, mijn aardappelen.

Wacht nu toch even, we worden snel verder geholpen.

Jongens, Hippolyte heeft het niet gekregen.

Het is niet waar, niet mogelijk...

Augustine heeft net gebeld, we moeten de notaris op de hoogte brengen.

- Wat doen we? - Maak dat je wegkomt.

Kinderen, ga spelen met de spandoeken, de vlaggen.

- Er is geen goede god. - Oh, hij heeft het niet gehaald.

Oh...

Ik ben alles kwijt, het certificaat, Javotte.

Excuseer. Hij heeft het wel gehaald.

- Hij zal blij zijn. - De inspecteur zei dat hij erdoor was.

- Laten we Hippolyte zoeken. - En ik zal Testu bellen.

Ik ben alles kwijt. Alles verloren.

- En? - Ik heb hem niet gevonden.

- Pichet? - Ik heb hem niet gevonden.

- Waar is hij? - We moeten hem gaan zoeken.

- Ik neem mijn auto. - Ik ga hier verder zoeken.

We halen je wel in.

Excuseer heren, hebben jullie een jonge man in het grijs gezien? Met een baret.

- Heb jij zo iemand gezien? - Neen.

- Ah, een man ging naar links. - Bedankt.

Excuseer, heb je een jonge man in het grijs met een baret gezien?

- Ja, hij ging die kant op. - Bedankt.

Hippolyte...

Ik ben alles kwijt.

Hippolyte...

Hippolyte...

- Hij is daar beneden. - Laten we naar hem toegaan.

Hippolyte...

- Wat doe jij hier? - Laat mij met rust.

- Hippolyte... - Het is waar...

ik ben een dorpsidioot, ik ben alles kwijt...

- Maar hij is gek... - Je bent erdoor.

- Is het waar? - Ja, je hebt je certificaat.

- Heb ik mijn certificaat? - Ja.

Kom op, stap in...

- En je hebt goed geantwoord. - Echt?

Maar ja.

- Ben je het zeker? - Absoluut.

- Zo is het. - Eh ja.

En denken dat Augustine de herberg zal krijgen, ongelooflijk.

- Ze schopt Hippolyte eruit. - Wat zullen de reactionairen zeggen?

Arme Hippolyte, dat is niet eerlijk.

- Het is niet eerlijk. - Neen.

- Proost. - Ja, gezondheid.

We hebben nieuws, hij is geslaagd voor het examen.

- Neen? - Mevrouw Pichet heeft me gebeld.

Goed gedaan.

- En het telefoontje van Augustine? - De smerige teef.

We hadden beter geen aandacht aan geschonken.

Ik stuurde de fanfare weg. En de spandoeken.

De spandoeken.

Hij krijgt zijn certificaat, Hippolyte heeft zijn certificaat.

Janine, ga het goede nieuws vertellen.

Zeg tegen Maria dat ze haar erewijn tevoorschijn moet halen.

Probeer vlaggen te verzamelen.

De kleintjes zijn ermee aan het spelen.

De vlaggen...

Verdorie... ik stuurde de fanfare weg. Wat zullen we doen?

- Ik zoek een paar muzikanten... - Ja, dat is het.

Ze komen eraan...

Hippolyte!

Hippolyte, ik feliciteer u namens de inwoners van Courteville.

Je bent als hun eigen kindje.

Waarom vieren ze nu feest?

- Je neef heeft zijn certificaat. - Wat?

- De ezel. - Hij heeft je goed te pakken.

Het is nog niet voorbij, ik heb mijn laatste woord nog niet gezegd.

Hij denkt dat het zo gaat gaan...

Ik hef mijn glas op de symbolische moed van Hippolyte Lemoine.

Goed gedaan, Hippolyte.

Wie... ondanks allerlei valkuilen,

...heeft een ongebruikelijke taak met succes volbracht?

Vind het kind in hem, om de man te zijn die zijn nonkel wilde.

Laten we niet vergeten onze leraar te

associëren met dit succes. Onze vriend Pichet.

Evenals Madeleine, wiens toewijding een voorbeeld is.

De dappere Maria die op onze Felix broedde.

En jullie allemaal, die nooit hebben getwijfeld aan

het late genie en de vroege gaven van Hippolyte.

Ik begrijp er niets van, in het examen had ik met opzet een fout gemaakt.

Zeg het maar niet, er is een goede heer voor grote kinderen.

Juffrouw Madeleine, is het moeilijk om een basiscertificaat te behalen?

Waarom vraag je dat?

Het is niet dat ik het zou willen halen...

Het zou me een genoegen zijn om je bij me te hebben, om te werken.

- Klein baasje, ben je blij? - Als ik gelukkig ben?

- Het is net in een sprookje. - Daar is Carabosse.

Hippolyte!

Als het is om me te kussen, ik heb er geen zin in.

Kom, de notaris wacht op je.

- Mevrouw Lemoine, dit is niet het moment. - We moeten een tweede envelop openen.

- De notaris wacht. - Laat hem toch binnenkomen.

- Dat hij meedrinkt met ons. - Ja.

Laat hem hier lezen, ik heb niets te verborgen.

Je hebt erom gevraagd.

- Wat zit er in de envelop? - Moet ze misschien ook naar school?

Geen grappen daarover, ik geef liever ontslag.

Oh jij, ik kom zo.

Hippolyte Lemoine, weduwe Augustine Lemoine, en nabestaanden.

Ik zal nu het document lezen.

- Ah, is dat het document? - Oh...

Te openen na het examen.

"Als Hippolyte zo stom is om zijn certificaat

niet te halen, zoals bij mij het geval was...

- Maar ik heb het gehaald. - Stil.

Certificaat of niet, hij krijgt sowieso de herberg.

Nederlandse ondertitels door: BuStEl voor www.frenchmoviesubs.eu - 2021

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.