Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Podobno pracowaliście z kolegami dla przestępców.
- Co? - To jest Lee?
Pracuje dla firmy nadzorującej system kanalizacji pod Londynem.
Tommy ma starą ranę.
I chorą wątrobę.
Zrobiłeś swoje, zszyj go.
Płacą ci za dobre wieści.
Oto namiary na specjalistę w Londynie.
Proszę przekazać Tommy'emu, niech powoła się na mnie.
To nie jest typowa klinika.
- Dennis zwymiotował. - Dwa razy.
Wychodzimy.
Dam wam coś, poczujecie się lepiej.
Chcecie zatrzymać metro?
Zgadzasz się?
Nie na ten plan.
A gdybyśmy zastopowali całe centrum?
- Tak po prostu? - Wystarczy zdobyć klucz.
Daniel! Miło, że wpadłeś.
Podróż nie była uciążliwa?
Żartujesz?
Porwałeś mnie. Co tu się dzieje?
Potrzebuję twojej pomocy, po znajomości.
- Nie ma mowy. - Koniec pierdolenia. Czas ucieka.
A to nie jest prośba.
- Tylko co? - Masz zobowiązanie.
Mówiłeś, że zależy ci na profesjonalizmie. Tak się nie da.
To najsłynniejszy ośrodek jeździecki w kraju.
Profesjonalny w każdym calu.
Jeśli chcesz się przygotować do operacji, w rogu masz zlew.
Pomóż mi.
To Paul, doskwiera mu ból w klatce piersiowej.
Słyszysz mnie? Tu doktor Milton, co się stało?
Postrzelili mnie.
Dermot będzie asystował.
W zasadzie straciłem licencję. Z powodów politycznych.
Piłeś?
Nie tamowaliście krwawienia? Ten człowiek jest w stanie krytycznym!
Pomóż mi, nie chcę umierać.
Może umyjesz ręce?
Nie jestem twoim internistą!
Doktor Milton to świetny chirurg. Dlatego znoszę jego czupurny charakter.
To znaczy: zadziorny i oporny.
Umrę?
Mam nadzieję, że nie.
- Oby nie. - Nie chcę umierać!
Jest źle, ale jestem specjalistą.
Kieruj pytania do Dermota, a ja się przygotuję.
Mam buteleczkę na uśmierzenie bólu.
Jemu potrzebna jest morfina.
Jeszcze lepiej.
W ROLI GŁÓWNEJ
TEMPLE
NAPISY DO FILMU DODAŁ: ENTER1973
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Dzień dobry.
Jakiś problem z reaktorem?
- Co? - Maski.
Szczury.
Co?
Firma nas przysłała.
- Gdzie? - W piwnicy jest gniazdo...
za szafką.
No to idźcie.
Za kwadrans mam być u Jeremy'ego.
Nie wzięłaś wolnego?
- Chyba nie w tej sprawie? - Nie.
Na pewno nie.
- Ale... - Co?
Pospiesz się, żeby nie nabrał podejrzeń.
Pa!
Chodźmy.
Nie ma szans na przeżycie.
Dawaj!
Kurwa.
To wszystko. Więcej nie mogę zrobić.
Podjąłeś próbę.
Dałeś z siebie wszystko, widocznie przyszedł na niego czas.
Przejdźmy do... drugiego puntu programu.
Mam dość.
Trzeba mu usunąć wątrobę.
Wytnij od razu nerkę, nie ma co tracić kasy.
Po co to było?
Sztuka dla sztuki?
Pomagałeś Paulowi.
Chciałeś go rozłożyć na części.
Nie unoś się, liczyłem, że go uratujesz,
ale nie udało się, a kolejny pacjent czeka na przeszczep wątroby.
Oto i on!
Pamiętasz Tommy'ego?
Mój lekarz.
Zostawiłeś mu liścik.
Pójdę do toalety, kontynuujcie.
Tylko tobie mogę zaufać.
Miło cię widzieć.
Przepraszam na chwilę.
Nie rozumiesz złożoności...
Wątroba nadaje się dla Tommy'ego, mamy wszystkie badania.
- Sprawdziliście zgodność? - Tak.
Kiedy?
Przed strzelaniną czy po?
Po.
Nie chcę brać w tym udziału.
Nie zgrywaj burżuja.
Przeprowadzisz operację.
W przeciwnym razie będziesz miał na sumieniu kolejnego człowieka.
A chyba byś tego nie chciał?
Sam tego nie zrobię.
Dermot ci pomoże.
Dermot?
Gdzie on jest?
Dermot?
Nic mu nie jest.
Co pan tu robi?
Słucham?
Pomieszczenie miało być puste.
System miał być na standby'u przez najbliższe dwie godziny sprzątania.
Dopiero wieczorem. Kim właściwie jesteście?
Z deratyzacji. Za szafką zagnieździły się szczury.
Z tyłu?
Tak.
W betonie?
Przebiją się przez wszystko. Są paskudne.
No to działajcie.
Dzięki.
Zostawi nas pan?
Stosujemy toksyczne środki.
Muszę tu siedzieć.
Co zrobił tamten koleś?
- Mówisz o... - No wiesz.
Tak...
Po prostu wyszedł na lunch. Aktywował protokół obiadowy.
Właśnie.
Protokół?
Szefie, jeśli stać cię na kanapkę, oszczędź sobie trwałego uszkodzenia płuc.
Oraz impotencji.
Impotencji?
Opary znikną w ciągu godziny.
Zostaw. Żadnych igieł. Doktorze!
Chcę gazu.
Niech pan mi da maskę.
Chryste.
- Mamy odpowiedni środek? - Słucham?
Czy mamy gaz?
Nie wiem, czy podaje się go koniom.
Chcę gaz, niech ten człowiek mnie nie dotyka!
Jasne. Przejmij pałeczkę,
ja zabiorę Tommy'ego i poszukamy innego anestetyku.
Cześć.
Odezwała się do mnie policja.
Rozumiem.
To się zdarza.
Praca pod ziemią
przyciąga osobniki parające się nielegalnymi działalnościami.
Usiądź.
- Wciąż jesteś zielona. - Pewnie.
Ale uczyć się trzeba w praktyce.
Powiedziałem, że oprowadzisz ich po tunelach.
- Dobrze. - Umówiłem cię z detektywem Moloneyem.
Dziś przy wejściu do Kingsway. Oprowadź go po podziemiach pod Temple.
- Dziś? - Tak. Czeka na ciebie.
Świetnie, dzięki.
- Kurwa! - Na trzy-cztery.
Skąd mamy wiedzieć, który to klucz?
Nie boję się bólu.
Po prostu nie lubię igieł.
Co to?
Jesteśmy w klinice dla koni. To jedyna opcja.
- W ten sposób? - Sprawdź, czy pasuje.
Co to było?
Licz od stu do zera.
Weźmy wszystkie. Jebać to. Przejrzymy je na miejscu.
Zauważą i pozmieniają wszystkie zamki.
Panicznie boją się terrorystów. Jesteśmy w dupie.
Warto sprawdzić. Może coś zwróci naszą uwagę.
Nie jestem pieprzonym Alanem Turingiem!
Szukamy trzech liter i numerka.
Na przykład ten. TL-T9-N6.
Wszystkie mają "TL".
- Czy to oznacza "transport londyński"? - Wątpię.
Co to?
Jeden z guzików świeci się na czerwono.
Też są oznaczone literami "TL" i liczbą.
To sieci połączeń!
Wciśnij czerwony guzik!
- Tak? - Wciskaj!
Na mapie jest odniesienie do sieci T9.
Pewnie koresponduje z rozmieszczeniem linii elektrycznych.
I już!
Rozgryzłeś temat?
Jednak jestem jak Alan Turing.
Czyli potrzebujemy klucza TLK5.
"K" jak Kingsway.
Ale nie wiem, jaki numerek.
Nie mam pojęcia.
Wzięliśmy wszystko, co się nadawało.
Niezły plon, zważywszy na jego stan.
Zanim przyprowadzimy pacjenta, pozbądźmy się resztek.
Jestem chirurgiem, nie woźnym.
Jasne. Chirurgiem.
Wycinającym narządy w końskiej klinice.
Nie zadzieraj nosa.
Chciałem ratować mu życie.
Nie zamierzam brać udziału z pozbywaniu się zwłok.
Tylko bez histerii. Nikt nie oczekuje, że zawiniesz biedaka w dywan
i podrzucisz na ganek przed jego domem.
Przestań pierdolić i pchaj drugi koniec.
Szybciej.
Trzech nie zauważą.
Koniec czasu!
Daj nam jeszcze pięć minut!
- Mogę zaczekać tu? - Potrzebujemy jeszcze chwili.
Potem wrócisz sobie przed monitory, wolne od szczurów.
Nie, muszę wracać do pracy.
Pięć minut.
Mieliście dość czasu.
Odpalamy impotencyjną bombę.
Wcale nie.
Ja pierdolę.
Przygotowałeś się.
Operowałeś kiedyś w krematorium?
Nie jestem tego typu lekarzem.
Mamy obowiązek traktować tego człowieka z szacunkiem
i godnością jaka należy się każdemu człowiekowi.
Przypominam, że zmarł na naszym stole.
Chętnie powiem kilka słów, jeśli chcesz.
Reszta należy do ciebie.
Dobra.
Żartujesz?
W tak poważnej chwili?
No dobra.
"Koniec jest początkiem, a początek końcem.
Śmierć nie jest stratą ani życie wygraną.
Idą ramię w ramię.
Ręka, która daje, również odbiera.
A ta, co odbiera, obdarowuje.
Konar łamie się
pod ciężarem śniegu oraz owoców".
Musimy go wsadzić dupą do przodu albo pokroić skubańca.
- Dzień dobry. - Pani... - Eve.
Detektyw Moloney. Ekspertka od tunelów?
Przejrzałem mapy, które przesłaliście,
więc mam mgliste pojęcie, ale liczę na panią.
Szczerze mówiąc, nie znam się na tym.
Niemożliwe. Panie przodem.
- Proszę. - Ja mam odznakę.
A ja przepustkę.
- Mogę zobaczyć? - Coś nie tak?
Milton? Nietypowe nazwisko.
Chyba tak.
- Idziemy? - Tak.
Mogę spytać, czego pan szuka?
Proszę.
Czego pan szuka?
Nie jestem pewien. Będę wiedział, jak zobaczę.
Prowadzi pan śledztwo?
Tak, ale niech się pani nie martwi.
Nie martwię się.
Co tam jest?
Tam? Nic.
Chciałbym sprawdzić.
Muszę skoczyć do toalety.
Nie.
- Co? - Jak skończymy.
- Muszę się wyszczać. - I dobrze.
Będziesz bardziej skupiony.
Wykonuję nacięcie.
Dermot, skup się.
Nie przejmuj się Dermotem, myśl o rodzinie.
Słucham?
O Eve i Beth. Zajmij się nimi.
Pewnie się martwisz, że córka rzuciła studia,
a Beth... umarła.
Ty krowo, uśpiłaś mnie.
Tak.
Ale zadziałało. Wyniki krwi są w normie!
- Poważnie? - Tak.
Co to?
Daj znać, jeśli zmieni się ciśnienie.
Jasne.
Zupełnie jak balet.
Wątroba przeszczepiona.
Czyli sukces?
Jeszcze nie.
Pora na delikatny etap.
Co robisz?
Proszę, milcz.
- Wezwij karetkę. - Zamknij się! Muszę się skupić.
Wszystko będzie dobrze.
Idź.
Biegiem!
Udało się!
Zrobiliśmy to!
- Żyjesz? - Ale to była akcja!
Anna? Co słychać?
Co?
Jesteś stąd?
Ja też. W zasadzie z Watford.
Ale to teraz część Londynu.
Boże, co to?
- Co? - Banksy!
- Gdzie? - Tam.
To nie Banksy.
- Nie? - Z pewnością.
Pewnie ma pan rację.
Widział pan wszystko?
Chyba tak.
Gotowe.
Zostawiam pacjenta w waszych rękach i jadę do domu.
Do widzenia, Dermot, Gubby.
Do zobaczenia, doktorze.
Nie.
Nie?
Nie zobaczymy się więcej.
Życie jest długie.
To koniec.
Chcę, żebyś mnie dobrze zrozumiał.
Zrywam umowę.
Raz na zawsze.
Jest tu kto?
Leczenie nie działa.
Nie widziałam, że tu jesteś.
Chcę zobaczyć wyniki badań. Wszystko, co odkryliście z Anną.
- Pogadajmy na spokojnie. - Pierdol się.
- Beth... - Chcę od ciebie tylko wyników badań.
To praca Anny.
- Serio? Bazowaliście na moich odkryciach. - Oczywiście, ale...
Włączyliście się na ostatniej prostej i chcecie medalu?
To nie jest trafne porównanie. Możemy o tym pogadać?
Oszczędź mi tego.
Nie chodzi o badania.
Jak to?
Nieważne.
Myślisz, że o Annę?
A nie?
Ale masz tupet. To dzieło mojego życia!
Nie pozwolę go sobie odebrać.
- Ja mam tupet? - Tak.
- Nie masz ani krzty wdzięczności? - Za co?
- Uratowałem ci życie! - Nie prosiłam o to.
Postąpiłeś wbrew mojej woli.
Rozwaliłem swoje życie, na kawałki, dla ciebie.
Chciałeś połechtać swoje ego.
Nie otwieraj.
Wybaczcie najście.
O co chodzi?
O Annę.
Skąd to opóźnienie? Spieszę się!
Spierdalaj.
Ile jeszcze?
Co mam zrobić? Podczepić rakietę?
Sprawa jest pilna.
To nie karetka, nic nie poradzę.
- Musimy się dostać do Anny. - Powtarzam: nic nie poradzę.
Piechotą byłoby szybciej.
No to idź.
Nie mam czasu na twoje dramaty.
Świat płonie, ludzkość jest na skraju przepaści.
Mam ważniejsze sprawy
niż latanie za tobą, kiedy tylko narobisz bałaganu.
Dobra.
Świetnie.
Kto mówi?
Lee? To ja.
Dałem ciała.
Co zrobiłeś?
Powiedziałem policji, że Daniel jest lekarzem.
Nie chciałem, ale mogą was namierzyć.
Nie znajdą bunkra.
Nie martw się. Jesteśmy bezpieczni.
Kam, sprawdź, czy Milton ma córkę Eve.
Chyba odzyskam odznakę.
Co z nimi?
Wysoka gorączka, poziom potasu i wapnia poszybował w górę,
- mają skurcze żołądka i dziwny kolor. - Kiedy stracili przytomność?
Podałam im środki na uspokojenie.
- Co takiego? - Uśpiłam ich.
Po co?
Dla spokoju.
Co się działo?
Zwiększyłam dawkę i mieli efekty uboczne.
Zwiększyłaś?
Wyzdrowieją?
Musisz mi pomóc.
Co się dzieje?
Są w szoku anafilaktycznym.
- Co teraz? - Zdejmij mu spodnie i wkłuj się w udo.
Szybkim ruchem!
Policja!
Ręce do góry!
Neal?
Kto?
Tak naprawdę to Rob. Cześć, Yvette, a raczej Anno.
Co się dzieje?
To nie tak.
Nie jestem tu przypadkowo. Prowadzę śledztwo.
- Jestem lekarzem. - Nie teraz.
Neal, Rob, nic nie rozumiesz.
Nie jesteśmy przestępcami.
Przykro mi. Dobrze się bawiłem na naszej randce.
Ja też.
Umawiacie się?
Co z tego?
Nie wiedziałem, że kogoś masz.
- Nie mam. - Dosyć, ręce do góry.
Oboje.
To była jedna randka.
Nie obchodzi mnie to.
I dobrze.
Mam tylko jedne kajdanki, skuję was razem.
Czy to konieczne? Puść ją wolno.
Zamknij się i siadajcie.
- Serio? - Tak.
Plecami do siebie.
To nieporozumienie.
Czyżby?
Ręce z tyłu.
Anno...
Cofnij się.
To zły pomysł.
Może znajdziemy wyjście?
Może.
Lubimy się. Pogadajmy.
Jestem naukowcem.
Pracuję nad lekiem na zespół Lancastera.
Nie musisz mi grozić.
Wynalazłam skuteczne leczenie.
Odłóż nożyczki.
Tylko ja o tym wiem. Proszę.
Dziękuję.
Kurwa!
Popełniacie wielki błąd. Bardzo poważny.
Co dalej? Przecież to idiotyzm!
Wypuśćcie mnie!
Kurwa!
Twój chłopak się wściekł.
Co teraz?
Nie wiem.
Masz pomysł?
Co to za ton?
Żaden.
Co to za facet?
Jednorazowa przygoda.
Nie pytam przez zazdrość. To pieprzony policjant!
Nie wiedziałam tego!
Zrobimy tak.
Zadzwonimy do Lee. Niech podjedzie swoją furgonetką.
Rob znalazł bunkier. Wie, kim jestem.
Uśpimy go, wsadzimy do wozu i wywieziemy na wieś.
Wrócimy, wyczyścimy bunkier...
a resztę podpalimy.
Żartujesz?
To jedyne wyjście.
A ja? Wie o mnie.
Co to?
Uspokój się.
Nie wyjdziesz, to schron przeciwbombowy!
O, nie...
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Maria Buchwald
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.