Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Spotkajmy się.
Dostanę zapłatę?
Weź głęboki oddech...
Odmawiam kontynuowania, dopóki nie dostanę pieniędzy.
- Jeśli on umrze... - Pomyśl o swoim synu.
Gotowe.
Został zawieszony, nie wolno mu wykonywać operacji.
- Znowu mnie okłamuje. - Pokażę ci coś.
Byłam tu. Pamiętam.
Chcę wrócić do badań nad zespołem Lancastera.
Macie własną klinikę?
Coś w tym stylu.
Będziesz musiała zasłaniać im oczy.
Co ona tu robi?
- Wyjaśnię. - Podobno powiedziałeś mi wszystko.
Być może chirurg doprowadzi nas do przestępczej siatki.
- Mam z tym iść na górę? - Niech to zostanie w rodzinie.
To koniec naszego małżeństwa. Muszę zadbać o Eve.
Zaopiekuj się Suzaną.
Kurna.
Ktoś idzie.
Boże Wszechmogący, weź do siebie swoją służebnicę, Suzanę.
Panie, przyjmij jej duszę
i zaprowadź ją do Nieba.
Boże Wszechmogący,
Twoja służebnica Suzana
zmierza do Twego Królestwa.
Miej litość nad jej duszą...
TEMPLE
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Nazywam się Daniel Milton.
- Ten lekarz? - Tak.
Max... brat Suzany.
- Bardzo mi przykro. - Suzana ciepło o panu mówiła.
Czuła, że się nią pan opiekuje.
Cóż...
Była wdzięczna, że podejmuje pan ryzyko, żeby jej pomóc.
Żałuję, że nie zrobiłem więcej.
Siostra bardzo się bała, a pan...
dał jej nadzieję.
Pójdę już, nie chcę się narzucać.
Przeciwnie, to dla mnie zaszczyt.
Suzana byłaby zachwycona.
Bardzo pan uprzejmy.
Proszę. Niech pan uczci z nami pamięć mojej siostry.
Bardzo bym chciał, ale spieszę się do pracy.
Nalegam.
To pan doktor. Przyjaciel Suzany.
Wszystko w porządku?
Uwaga na stopień.
Proszę. Stańcie tutaj.
Dennis, weź mnie pod rękę...
Będzie dobrze. Zaufajmy Annie.
Właśnie tak.
Poradzi sobie, to już niedaleko.
Jesteście cali?
Witajcie w naszej klinice.
Spodziewaliśmy się prawdziwej placówki.
Nie jest to typowa, sterylnie biała przestrzeń.
Z fotelami w poczekalni.
W ilu takich byłaś?
- W kilku. - W wielu.
A w ilu naprawdę próbowano was wyleczyć?
- W żadnej! - Racja.
Tu wydarzył się mój cud, was też to czeka.
Czujcie się jak u siebie. Zaczekamy na Daniela.
Kiedy się zjawi, zaczniemy działać.
I po angielsku: witam wszystkich.
Dziękuję,
że przyszliście pożegnać moją wspaniałą siostrę, Zanę.
Nie potrafię sobie wyobrazić życia bez niej.
Była wyjątkową osobą.
A teraz: napijmy się!
Zana była troskliwa i opiekuńcza. Świat bez niej będzie smutniejszy.
Nigdy jej nie zapomnimy.
Gdzie jesteś? Czekamy na ciebie, ale zaczynają się niecierpliwić.
Oddzwoń, proszę.
Co się dzieje?
Przyszłam po grzejnik.
Niełatwo ogrzać taką przestrzeń.
Nie chciałabym, żebyście zmarzli.
- Gdzie Daniel? - Kto?
Wiedziałam, że nie można mu ufać.
Można. Jak najbardziej. Pewnie coś mu wypadło.
Ważniejszego niż to?
Być może ma pilną operację.
Mamy na co czekać?
Sama tego nie zrobię...
Czyli nie?
Daniel przyjdzie. Musimy uzbroić się w cierpliwość.
Nie możemy zacząć bez niego?
Nie.
Jesteś badaczką i mózgiem operacji.
Pracowałaś dla Phaxxol.
A on co robi? Mierzy temperaturę? Też potrafisz.
- Cóż... - Po co mamy czekać?
Nie potrzebujesz pomocy mężczyzny.
Masz wiedzę.
Niby tak.
Robiłam tysiące zastrzyków. Szczurom.
Właśnie. Szczury się wiercą, a my nie.
- Bierzmy się do roboty. - Zaufają mi?
Jesteśmy śmiertelnie chorzy. Przypomnij im, że ty też byłaś.
Ash, gdzie to ma być?
Niżej, obok plakatu.
Musimy stworzyć ścisłą blokadę, żeby nikt się nie przedostał.
- O co chodzi? - Przepraszam.
Czy to punkt zborny protestu?
Mam, kurwa, nadzieję. Dasz się wymalować?
- Co? - Wymalować.
- Nie, ja... - Jeszcze jeden!
Lee!
- Eve! - W porządku? - Chyba tak.
Chcesz kombinezon?
- Co? - Wszyscy je wkładamy.
Namalować ci łzy?
- Nie. - Wszyscy je mają. - Będzie pięknie.
- Zaraz przyjdę. - Serio?
No dobra.
Gdzie jesteś? Tracą cierpliwość. Oddzwoń, proszę.
Dlaczego nic pan nie je, doktorze?
Jeszcze drinka?
Dziękuję, muszę iść.
Nie ma mowy,
jest pan jedną nogą w Mołdawii, a u nas pije się na umór.
Kiedy ktoś nie pije, to pewnie coś ukrywa.
Masz coś do ukrycia, Danielu?
Nie.
To pij.
Noroc - czyli „szczęścia”.
Mocne? Przywykniesz. Usiądźmy.
No dobrze.
Wkłuwam się.
Nie czekamy na lekarza?
Na tym etapie nie jest potrzebny.
Anna jest żywym dowodem, że leczenie działa.
- Tak. - Będą efekty uboczne?
Możecie odczuwać lekkie kołatanie serca albo nudności. Nic wielkiego.
Da się przeżyć.
A to lek.
Lek...
Przypomniała mi się mołdawska legenda...
lodowa.
Ludowa?
Tak.
O pasterzu, któremu ulubiona owca powiedziała,
że inni pasterze chcą go zabić i ukraść mu stado.
Naprawdę?
Wie, że cokolwiek postanowi,
nie uniknie swojego losu.
Więc co robi?
Mam odpowiedzieć? Nie wiem.
Zgaduj.
Strzelaj.
Zabija tych pasterzy.
- Nie! Miał dobre serce. - No tak.
To ludowa przypowieść o dobrym pasterzu.
Prosi owcę,
żeby przekazała jego mamie, że ożenił się z piękną kobietą i wyjechał.
Zamiast uciekać, wychodzi naprzeciw swojej śmierci.
Znajduje odpowiednie miejsce,
gdzie będzie mógł umrzeć godnie.
Cześć,
mam na imię Kam.
Jak się masz?
Dobrze,
a wy?
My też. Prawda?
Świetnie.
Wróciłeś.
Tak. Mamy jeszcze kilka pytań.
Znowu?
Bardziej szczegółowych.
Dobrze.
Co wiesz o Danielu Miltonie? Przyjaźni się z Anną?
- Jaką Anną? - Wiemy, że ją znasz.
Nie.
Anna z Holandii, twoja znajoma i przyjaciółka Miltona.
Opowiedz o swoich kolegach. Podobno pracowaliście dla przestępców.
Co? Skąd!
Ty gnijesz w więzieniu, a oni są na wolności.
Jestem tu, bo zginął policjant.
A ilu oni zabili? Ci twoi „koledzy”?
Nikogo! I nie są nimi.
- Twoimi kolegami? - Mordercami.
- Ale przyjaźnicie się? - Czy Milton jest mordercą?
- Był lekarzem Lee... - Lee?
No tak.
To on?
Zmiana systemu, nie zmiana klimatu!
Czy to faktycznie coś zmieni?
Zwiększamy świadomość. Ale zmiany nie będzie.
Ludzie ockną się dopiero, jak nie będą mogli naładować komórki
i kupić ulubionego jedzenia.
Wtedy będzie za późno.
Przygnębiające.
Nie trafimy nawet do porannych wiadomości.
Może trzeba działać radykalniej?
Do tego zmierzamy.
Lata 40.
Drzwi mają grubość 10 centymetrów, a sufit jest betonowy.
- Co robicie? - Zwiedzamy.
To był naprawdę nowoczesny bunkier, jak na tamte czasy.
Dziesięciocentymetrowe drzwi! Churchill mógł się tu ukrywać.
Nie czuję się dobrze.
- Usiądźcie... - Churchill mawiał, że Neasden to nora.
Odpoczywajcie...
Cenił sobie wygodę.
Naprawdę?
Dobrze się pan czuje?
Niezbyt.
Chodź!
Tańczymy dla Suzany.
To była jej ulubiona melodia!
Tańcz dla Suzany!
To lekarz, który pomógł mojej siostrze!
Nie dotykaj jej!
Nie mam ochoty, ale jeśli się nie ruszy...
Zostawcie ją, dranie!
Podnieście ją.
Lepiej obejmujcie drzewa.
- Słucham? - Słyszałeś. - Że co?
Tylko wkurzacie ludzi.
I o to nam chodzi.
Zarozumiały buc.
Słucham?
- I ty nazywasz mnie bucem? - Owszem.
Uważaj.
Ja nie lekceważę zmiany klimatu!
Idź do domu.
Żądam przeprosin.
Co?
- Przeproś. - Zostaw go.
- Słucham. - Za co mam przepraszać?
Za pogardliwe komentarze i za ignorancję!
Nazywasz mnie ignorantem?
Tak. Chamskim, tępym...
kutasem!
- Aresztuję cię. - Pierdol się!
Moja ręka!
Co się dzieje?
Nie sądziła, że jesteś złym człowiekiem.
Ufała ci.
Ale ty nie jesteś dobry, prawda?
Jak to?
Błagam...
nie kłam.
Nie dziś.
Jak się dowiedziałeś?
Widziałem, jak uciekacie z jej mieszkania.
Zana zadzwoniła dzień wcześniej, że dostanie pieniądze.
Chciała mi pomóc.
Wiem, co zrobiła.
Sprzedała nerkę i przekonała cię, żebyś przeprowadził operację. Mam rację?
Przyniosłeś jej pieniądze, ale nie żyła, więc je zabrałeś.
Dlaczego zgodziłeś się na to, mimo że była chora?
Błagała cię?
Ona...
To moja wina.
Moja.
Wiedziała, że mam długi.
Przez nie straciła życie.
Nie zasługuję na tą parszywą forsę. Ale nie mam wyboru.
Ludzie, którym jestem winien, nie wykażą się zrozumieniem.
Oto moja wymówka.
Jak brzmi twoja?
Nie mam żadnej.
Gdzie pieniądze?
- Nie czuję się najlepiej. - Ja też.
Jest coraz gorzej.
Daniel, gdzie jesteś?
Jedna z osób ma 39 stopni, reszta też choruje. Nie wiem, co robić.
Musimy zabrać stąd Dennisa.
Potrzebuję więcej czasu.
Wybacz.
Chcę, żeby lek wam pomógł. Wiedzieliście o efektach ubocznych.
Miały być łagodne.
Miną.
Kiedy?
Niedługo. Obiecuję.
Ile jeszcze?
Muszę przeprowadzić kilka testów, jesteście mi potrzebni.
Jak długo?
Jeszcze godzinę.
Godzinę?
Góra.
Dobrze.
Dziękuję.
- Sprawdzałeś oczywiste? - Co?
Czy mamy go w bazie.
Lee Simmonsów mogą setki.
Czyli nie sprawdziłeś.
„Lee Simmons - przestępca”. Serio?
Może wyskoczy zdjęcie.
Nawet nie zrobiło ci się głupio.
Tu Kam z wydziału śledczego.
Sprawdźcie dla mnie pewne nazwisko. Lee Simmons z Londynu.
Nie, nie jest mi głupio.
Był aresztowany?
Gdzie?
Rozłącz się.
Pracuje dla firmy zajmującej się bezpieczeństwem infrastruktury miejskiej.
Zarządzają systemem ścieków.
To nie on.
Przepraszam, poniosło mnie.
Nie akceptujemy przemocy. W ten sposób oddajesz kontrolę.
Ale widać, że się zaangażował.
Straciłem panowanie nad sobą.
Policja działa mi na nerwy.
Nie martw się. W końcu urządzamy rebelię!
Musimy się nakręcać, żeby nastraszyć ludzi władzy.
Politycy nie kiwną palcem, jeśli ich nie zmusimy.
- Lee Simmons? - To ja. - Proszę ze mną.
Tutaj.
Pił pan albo brał coś w ciągu ostatniej doby?
Nie.
Ma pan przy sobie niebezpieczne narzędzia?
Nie.
Tym razem nie postawimy zarzutów.
Ale ludzie, z którymi pan był są groźnymi aktywistami.
Groźnymi? To ekolodzy.
Uważa pan, że nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego?
Poświęcają czas i energię na ratowanie naszej planety.
Zasługują na szacunek. Walczą o naszą przyszłość!
Może niektórzy.
Co to znaczy? To policja zaczęła siać zamęt.
Powinniście być im wdzięczni, że chcą malować sobie twarze,
aby zwracać uwagę na niszczenie biosfery!
- Mam pana zamknąć?! - Nie, przepraszam.
Proszę, 50 tysięcy.
50?
Ile wziąłeś?
Nic.
Nic?
- Masz. - Nie mógłbym.
Brzydzisz się nimi?
Sam je zarobiłeś.
Weź tę pieprzoną kasę.
Wybacz mi.
Tylko dwie osoby mogą to zrobić. Moja siostra i Bóg.
Wierzysz w Boga?
Nie.
No to pech.
Chcecie zatrzymać metro?
Tak.
Po to zatrudniłaś się w mojej firmie? Żeby być piątą kolumną?
Tak.
Pomyślałyśmy, że można by wykorzystać twój bunkier jako bazę.
Przerzucać przez nią aktywistów. Przejmiemy metro na wiele tygodni!
Lepiej nie wkurzać pasażerów.
Nie mamy wyjścia. Muszą nas wysłuchać.
Nie zdajecie sobie sprawy z rozległej władzy systemu, którym chcecie potrząsnąć.
Dziękuję.
Przyjdą z psami i gazem łzawiącym.
Potraktują was jak terrorystów i prędzej czy później znajdą bunkier.
Czyli się zgadzasz?
Tak... ale nie na ten plan.
Londyn... to wspaniałe miasto.
Jest jak futro, którym się otulasz. Łechce twoją próżność.
Ale futro nie osłoni cię przed tsunami.
Grozi nam katastrofa ekologiczna.
Tamiza wystąpi z brzegów,
a futra nie ochronią nas przed powodzią.
Na początku tunele wypełnią się wodą, a ulice zostaną zalane.
Co robisz?
Nawet o tym nie myśl.
Zrób to jeszcze raz, a dostaniesz.
Zioło, koks.
- Masz kokainę? - Chcesz?
Chodź, mam dobry towar.
Po ile?
120.
120...
Dam ci 100.
Obrażasz mnie.
Daj żyć.
Chodź za mną.
- Chcesz? - Nie, dzięki.
I nie siedź tu, bo cię obrobią.
Zwolnij, to mocny towar.
Jesteś dealerem czy doradcą?
Zamknij się.
W porządku, złotko?
Było kiepsko...
ale kupiłem kokainę, która wyprostowała parę spraw.
Mogę też coś wyprostować?
Proszę.
Nie na brudnym kuble. Chodź.
Kurwa!
- Co się dzieje? - Dennis zwymiotował.
- Dwa razy. - Wychodzimy.
To dobry pomysł. Idźcie do domu.
I tak długo was tu trzymam.
Zanim wyjdziecie, podam wam coś na mdłości.
Poczujecie się lepiej.
Dostaniecie też coś na poprawienie odporności.
To był długi dzień.
I już.
A gdybym wam powiedział, że możemy zmienić nagle
wszystkie światła w okolicy na czerwone?
Możemy?
Teoretycznie.
Teoretycznie?
Mnie w szkole uznano za „teoretyczną liderkę”.
Właśnie. Mówimy o szalonej wizji czy realnym planie?
Jest mniej szalony niż skakanie na trzecią szynę.
Jak to zrobić?
Prosto.
Wystarczy przełączyć kilka kabli.
Gdzie one są?
W skrzynce, do której mamy dostęp dzięki naszej wtyce w firmie.
Gdzie jest?
Niedaleko stacji Temple.
Mamy wejść, pomajdrować przy kablach i wyjść?
Wprowadzając zamęt w centrum Londynu.
Tak po prostu?
Potrzebujemy tylko klucza.
Wiem, co zrobiłeś!
Wiem, co zrobiłeś!
Muszę odebrać.
Daniel?
Słyszysz mnie?
Tak, wszystko gra?
- Muszę pogadać z Eve... - Piłeś?
Muszę z nią porozmawiać.
To nienajlepszy pomysł.
- Dlaczego? - Zaczekaj do rana.
Jest z tobą?
Nie, siedzę w barze, ale...
tak, z nią.
W którym?
Powiedz, gdzie jesteście.
Zdrowie sygnalizacji świetlnej!
Cześć.
Co on tu robi?
Przyszedłem napić się z kolegą i z córką!
Daniel, jestem tatą Eve.
Ash, miło mi. Napijesz się?
- On nie zostaje. - Pewnie, chętnie!
Idź.
Eve...
Brałeś coś?
Miałem ciężki dzień.
Poważnie?
Tak. Byłem w piekle.
Chcę tylko porozmawiać z córką.
Z córką... jestem niezależną osobą.
I nie mam ochoty cię widzieć.
Usiądźmy. Chodź, pójdziemy po drinki.
Przejdźmy się.
Chcę porozmawiać...
Dlaczego przychodzisz tu w takim stanie?
W jakim?
Jako człowiek? Z wadami?
Na haju, oderwany od rzeczywistości.
- Daj mu spokój. - To on jest problemem.
Ty nim jesteś.
Nie rozumiem.
Myślisz tylko o sobie, traktujesz ludzi instrumentalnie.
Całe życie myślałem tylko o tobie.
Kiedy?!
Zawsze!
Byłam wiecznie samotna!
Daj spokój.
Genialny doktor i wspaniały chirurg!
Ale ojcem byłeś gównianym.
Jasne.
Jestem aż tak zły?
Nie mówiła tego na serio, jest wściekła!
Jedź!
Tekst: Maria Buchwald
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.