Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
SEN NOCY LETNIEJ
ZbIi�a si� z woIna, pi�kna HippoIito, godzina naszych za�Iubin.
Za cztery dni najszcz�Iiwsze wzejdzie nowy ksi�yc.
Lecz, ach, jak woIno stary ksi�yc niknie!
Op�nia pragnie� mych spe�nienie, niby macocha aIbo wdowa,
zwIekaj�ca z przyznaniem spadku m�odemu synowi.
Dni cztery szybko w nocach si� zanurz�, a cztery noce szybko �w czas prze�ni�
i w�wczas ksi�yc,
niby �uk srebrzysty �wie�o napi�ty na niebie,
zobaczy �Iubu naszego noc.
Id�, FiIostracie, wzbud� rado�� w my�Iach m�odzie�y ate�skiej.
Tchnij w ni� �mia�ego, uIotnego ducha uciech.
Pogrzebom oddaj sm�tek.
Po c� na godach naszych ma by� �w go�� bIady?
W zaIoty szed�em z mieczem, HippoIito i krzywdz�c ciebie, zdoby�em tw� mi�o��.
AIe po�Iubi� ci� na inn� nut�. W tryumfie, po�r�d uciech i przepychu.
Niech szcz�Iiwy b�dzie s�awny ksi��� Tezeusz!
Dzi�ki, dobry Egeuszu. C� tam nowego u ciebie?
Przychodz� stroskany, aby wnie�� skarg� przeciwko w�asnemu dziecku,
mojej c�rce Hermii.
M�j szIachetny panie, zgadzam si�, by j� po�Iubi� ten cz�owiek, Demetriusz.
M�j �askawy ksi���,
ten zaczarowa� serce mego dziecka.
Ty, ty Lysandrze, sk�ada�e� jej rymy, daj�c i bior�c podarki mi�osne.
Ty pod jej oknem przy bIasku ksi�yca st�umionym g�osem �piewa�e� piosenki
o swej zwodniczej mi�o�ci, by zdoby� jej wyobra�ni� tak wra�Iiw�.
Podst�pnie skrad�e� serce mojej c�rki, a pos�usze�stwo, kt�re jest mi winna,
zmieni�e� w up�r nieczu�y.
Wi�c prosz�, je�Ii nie przystanie tu, przed obIiczem waszej �askawo�ci,
na to, by �on� Demetriusza zosta�, niechaj mnie wesprze przywiIej ate�ski.
Moja jest, mog� jej wyb�r nakaza�.
Je�Ii nie zechce przyj�� tego pana, niech �mier� j� spotka
zgodnie z naszym prawem.
C� powiesz, Hermio? Pomy�I, pi�kna panno.
Ojciec tw�j bogiem winien by� dIa ciebie, kim�, kto urod� tw� stworzy� tak w�a�nie,
jak gdyby� by�a figurk� woskow�, i kszta�t jej nada�.
Jest wi�c w jego mocy zostawi� kszta�t ten Iub zniszczy� figurk�.
- Demetriusz jest godnym cz�owiekiem. - Lysander tak�e.
Jest i on tak�e. Lecz je�Ii za nim ojca g�os nie pada,
trzeba drugiego z nich uzna� godniejszym.
- Oby chcia� ojciec spojrze� moim okiem. - Niech twoje raczej jego s�d potwierdza.
Wasza �askawo��, zechciej mi wybaczy�.
Nie wiem, sk�d bierze si� moja zuchwa�o��
ani czy zgodne to z moj� skromno�ci�, �e w obecno�ci twej otwieram serce.
Lecz b�agam wasz� �askawo��, bym mog�a pozna� najgorszy Ios, jaki mnie spotka,
gdy Demetriusza nie zechc� po�Iubi�.
�mier� Iub wieczyste roz��czenie z Iud�mi.
Wi�c, Hermio pi�kna, zapytaj swych pragnie�, wspomnij tw� m�odo��,
dobrze krew wybadaj, czy, je�Ii ojca wyboru nie przyjmiesz,
zdo�asz wytrzyma� w sukience zakonnej,
na zawsze skryta w�r�d kIasztornych mrok�w,
by jako mniszka, dozgonnie bezp�odna, wznosi� p�g�osem hymny
do zimnego i ja�owego ksi�yca.
Po trzykro� b�ogos�awione, kt�re nad krwi� swoj� tak zapanuj�
i rusz� w panie�sk� pieIgrzymk�.
Jednak szcz�Iiwsza na ziemi jest r�a, z kt�rej wycisn� oIejek, ni� owa,
kt�ra na dziewiczym cierniu wyrasta,
�yje i wi�dn�c umiera w b�ogos�awionej samotno�ci.
Panie, tak wzrosn�,
�y� b�d�, i tak umr�,
Iecz nie powierz� mojego dziewictwa owemu panu, pod kt�rego w�adz�
nie pragn� duszy mojej wrazi� w jarzmo.
Masz do namys�u czas. Z nast�pnym nowiem
- kt�ry na wieki ma po�o�y� piecz�� na zwi�zku mojej ukochanej ze mn� -
musisz gotowa by�, aby �mier� ponie��, skoro sprzeciwi� si� chcesz woIi ojca.
Mo�esz te� zosta� �on� Demetriusza
Iub przed o�tarzem Diany
poprzysi�c �ycie samotne
i dozgonn� czysto��.
Ugnij si�, Hermio -
zrzeknij si�, Lysandrze, szaIonych roszcze� do mojego prawa.
Jej ojciec kocha ciebie, Demetriuszu, wi�c daj mi Hermi�,
- a sam si� z nim o�e�. - Szydzisz, Lysandrze!
Tak, ma mi�o�� moj� -
i mi�o�� moja odda mu, co moje.
Ona jest moja, wi�c Demetriuszowi pragn� przekaza� wszystkie prawa do niej.
Panie, m�j r�d jest tak dobry jak jego i posiad�o�ci mam nie gorsze.
Mi�o�� moja jest wi�ksza, a Ios obdarowa� r�wno nas obu,
a mo�e mnie bardziej ni� Demetriusza.
Lecz ponad te wszystkie przechwa�ki stawiam to, �e pi�kna Hermia kocha mnie.
Czemu wi�c nie mam dochodzi� mych praw?
Demetriusz, w oczy mu to m�wi�, rozmi�owany by� w c�rce Nedara, HeIenie,
kt�rej duszyczk� omota�,
a ona, s�odka dama, wprost szaIeje
i w szaIe mod�y ba�wochwaIcze wznosi
do niewiernego tego niegodziwca.
Musz� wyzna�, dosz�y mnie te s�uchy i chcia�em m�wi� o tym z Demetriuszem,
Iecz zapomnia�em, maj�c spraw zbyt wieIe.
P�jd�, Demetriuszu, i ty, Egeuszu.
Musz� was o czym� pouczy�.
Ty, pi�kna Hermio, znajd� si�y, by z��czy� upodobania twoje z woI� ojca.
Inaczej poddasz si� ate�skim prawom -
kt�rych z�agodzi� nie jeste�my w stanie -
�mier� przynosz�cym Iub �Iub samotno�ci.
C� to, najmiIsza!
Czemu tak pobIad�a�?
Co nakaza�o r�om tak przywi�dn��?
By� mo�e deszczu im brak, kt�ry �atwo mog�aby przynie�� burza w moich oczach.
Ach, bieda!
Wszystko, co czyta�em dot�d Iub z opowie�ci i bajek pozna�em, m�wi,
�e mi�o�� prawdziwa nie biegnie bitym go�ci�cem,
- Iecz b�d� krwi r�nice... - Ach, sprzeczno��! G�ra doIin� mi�uje!
- Lub �Ie dobrani, gdy� r�ni� ich Iata... - Ach, wstyd!
- S�dziwo�� z��czona z m�odo�ci�! - B�d� pad� �w wyb�r z namowy przyjaci�.
Ach, piek�o! Mi�o�� wybra� cudzym okiem!
Lub je�Ii by�a zgodno�� przy wyborze, wojna, choroba, �mier�
w mi�o�� godzi�y tak, �e stawa�a si� jak d�wi�k uIotny, jak sen nied�ugi,
jak cie� szybkonogi, jak b�yskawica po�r�d mrok�w nocy.
A nim cz�owiek zd��y zawo�a�: ""Sp�jrzcie!"",
ju� j� po�eraj� szcz�ki ciemno�ci.
Z tak� to pr�dko�ci� wszystko, co jasne, popada w ruin�.
Je�Ii tak zawsze z woIi przeznaczenia
musi kochank�w wiernych z�o spotyka�,
uczmy si� znosi� cierpIiwie te pr�by, gdy� przeciwno�ci s� rzecz� zwyczajn�
i tak z mi�o�ci� zwi�zan� jak my�Ii, sny i westchnienia, i �zy, i pragnienia,
kt�re mi�o�ci sm�tnie towarzysz�.
Pi�knie dowodzisz.
Wi�c pos�uchaj, Hermio.
Mam ciotk� wdow�,
pani� wieIkich w�o�ci, bezdzietn�.
Mieszka miI siedem od Aten i tak mnie kocha jak w�asnego syna.
Tam, Hermio mi�a, mog� ci� po�Iubi�.
Tam nie do�cignie mnie prawo ate�skie.
Je�Ii kochasz mnie, wymknij si� cicho jutrzejszej nocy z ojcowskiego domu.
W Iesie, o miI� za miastem, tam w�a�nie, gdzie napotka�em ci�,
gdy wraz z HeIen� kiedy� majowe czci�a� �wi�to, b�d� czeka�.
M�j dobry Lysandrze!
Przysi�gam na �uk Kupida, najmocniej napi�ty,
na jego strza�y najIepszej grot z�oty, na ptaki Venus, pe�ne niewinno�ci,
na jednocz�cy dusze sza� mi�o�ci, na stos, gdzie pad�a Kartaginy pani,
gdy znik� Troja�czyk fa�szywy z przystani,
na wiaro�omne s�owa m�czyzn wreszcie,
stokro� Iiczniejsze ni� zdrady niewie�cie,
w miejscu, gdzie pragniesz, mi�y, na mnie czeka�,
stawi� si� jutro i nie b�d� zwIeka�.
B�g z tob�, pi�kna HeIeno?
Pi�kna?
Nie m�w tak do mnie, Demetriusz tak ciebie nazywa.
Pi�kno�ci szcz�Iiwa!
S� oczy twoje jak przewodnie gwiazdy, a g�osu twego wdzi�czniejszy ton ka�dy
ni�Ii dIa uszu pasterza skowronek, gdy g��g zakwita i poIa zieIone.
Gdyby uroda zara�Iiw� by�a,
niechbym si� twoj�, Hermio, zarazi�a:
uchem g�os chwyci�, okiem twoje oko,
j�zykiem z�owi� tw� nut� wysok�
i s�odk� winnam, bo, pr�cz Demetriusza,
ca�y �wiat da�aby ci moja dusza.
O, ucz mnie spojrze�,
spraw, niechaj odkryj�, czemu dIa ciebie jego serce bije!
Patrz� wzgardIiwie, on jednak mi�uje.
Ucz mnie, jak wzgarda mi�o�� wywo�uje!
Cho� go przekIinam, wci�� jest zakochany.
O, gdyby mod�om mym by� tak oddany!
W��czy si� za mn�, cho� wieIce mnie brzydzi.
Ja go mi�uj�, on mnie nienawidzi.
Jego szaIe�stwu nie ja jestem winna.
Lecz twoja pi�kno��!
Moj� by� powinna!
Pociesz si�, Iica ju� nie ujrzy mego.
Z Lysandrem umkn� wkr�tce z miejsca tego.
Zanim mnie pozna� m�j Lysander mi�y, Ateny dIa mnie ziemskim rajem by�y.
O, c� mnie w mi�ym moim tak urzek�o, �e mi przemieni� moje niebo w piek�o!
HeIeno,
tobie my�I nasz� odkryj�:
jutro wieczorem, gdy Febe odbije
w wodnym zwierciadIe swe Iico srebrzyste
i zrosz� traw� p�ynne per�y czyste -
kochankom-zbiegom sprzyja owa pora -
z Aten wymkniemy si� w mrokach wieczora.
W tym samym Iesie, gdzie b��dzi�a� ze mn�
po�r�d pierwiosnk�w i ka�d� tajemn�
my�I s�odk� serca nasze wymieni�y, tam mnie napotka m�j Lysander mi�y.
A gdy od Aten odwr�cimy g�owy,
nowych przyjaci� niech nam da �wiat nowy.
�egnaj mi, s�odyczy,
i pom�dI si� za nas.
Niech Demetriusza ci szcz�cie u�yczy!
Jak jedna bywa nad drug� wzniesiona!
W Atenach m�wi�, �e pi�kna jak ona jestem.
C� z tego, je�Ii Demetriusza s�d innych Iudzi wcaIe nie porusza?
A jak on, patrz�c w oczy Hermii, b��dzi, b��dzi m�j umys�, gdy dobrze go s�dzi.
Mi�o�� rzecz n�dzn� i pe�n� marno�ci przemienia w kszta�tn� i pe�n� godno�ci.
Mi�o�� nie okiem, Iecz my�I� ocenia, Kupid ma skrzyd�a. Bez wejrzenia,
�Iepym maIuje si� go, dIatego mi�o�� nie wyda s�du rzeteInego.
Cho� nie ma oczu, Iecz b�d�c skrzydIata, na chybi� trafi� i bez�adnie Iata.
Nazwa� Kupida dzieckiem ka�dy mo�e, gdy� cz�sto mami siebie przy wyborze.
Jak psotni ch�opcy k�ami� przy zabawie,
tak ch�opiec Kupid k�amie wsz�dzie prawie.
Bo nim Demetriusz w Hermii oczach zgin��,
sia� gradem przysi�g, �e jestem jedyn�.
�w grad od ciep�a, kt�re z Hermii bi�o,
znikn�� i tysi�c przysi�g si� stopi�o.
Ucieczk� Hermii zdradz� mu zawczasu,
niech jutro noc� wyruszy do Iasu w po�cig.
A je�Ii dzi�ki za te wie�ci otrzymam, sobie przysporz� boIe�ci.
Lecz tym przynajmniej m� boIe�� wzbogac�,
�e go tam ujrz� i zn�w z oczu strac�.
Czy jest tu ca�a nasza kompania?
NajIepiej wywo�a� ich zbiorowo, jednego po drugim, zgodnie ze spisem.
Oto zw�j z imionami wszystkich Iudzi, kt�rych ca�e Ateny uzna�y za godnych
gry w naszej krotochwiIi przed ksi�ciem i ksi�n� wieczorem w dniu ich weseIa.
Dobry Piotrze Pigwo, powiedz, o czym jest ta sztuka.
P�niej odczytaj imiona aktor�w i tak dojdziesz do sedna.
S�usznie, sztuka nasza to:
""Naj�a�o�niejsza komedia i najokrutniejsza �mier� Pyramusa i Tysbe"".
Dobry kawa� roboty, upewniam was, i ucieszny.
Teraz, mi�y Piotrze Pigwo, wywo�aj ze zwoju swoich aktor�w.
Odpowiadajcie, kiedy wywo�am. Miko�aj Dupek, tkacz.
Obecny. Nazwij moj� roI�.
Ty, Miko�aju Dupku, wpisany jeste� jako Pyramus.
Co to jest Pyramus? Kochanek czy tyran?
Kochanek, kt�ry zabija si� najszIachetniej z mi�o�ci.
To prosi o nieco �ez przy odegraniu.
Je�Ii ja w tym wyst�pi�, niech widownia baczy na swe oczy.
Wywo�am nawa�nic� i poIamentuj� nieco. Przejd� do nast�pnych.
A przecie� najbardziej upodoba�em sobie tyran�w.
M�g�bym doskonaIe odegra� HrkuIesa i wywo�a� wieIkie poruszenie.
Pot�ny g�az bi� raz po raz
w zamek, trzask-prask, wi�ziennych bram.
A Febe w�z si� w g�r� wzni�s�
i Parek-si�str rozwaIi� kram.
To by�o wznios�e!
Wymie� reszt� aktor�w.
Franciszek FIet, naprawiacz miech�w.
- Tu, Piotrze Pigwo. - FIecie, we�miesz na siebie Tysbe.
Co to Tysbe? B��dny rycerz?
To dama, kt�r� ma kocha� Pyramus.
Nie, na m� wiar�, nie dajcie mi gra� niewiasty. Broda mi si� sypie.
Zagrasz w maseczce, a mo�esz m�wi� tak cienko, jak zechcesz.
Je�Ii mog� zakry� twarz, dajcie mi zagra� tak�e Tysbe.
B�d� m�wi� potwornie cienkim g�osem: ""Tysne, Tysne""
""Ach, Pyramusie, m�j kochanku drogi!""
Nie. Musisz zagra� Pyramusa, a ty, FIecie, Tysbe.
- C�, ci�gnij daIej. - Robin G�odom�r, krawiec.
Tu, Piotrze Pigwo.
Robinie G�odomorze, masz zagra�...
matk� Tysbe.
- Tomasz Ryj, druciarz. - Tu, Piotrze Pigwo.
Ty, ojca Pyramusa. Ja sam, ojca Tysbe.
KIin, stoIarz - ty, roI� Iwa. I, mam nadziej�, sztuk� ju� obsadzono.
Czy masz napisan� roI� Iwa? Je�Ii tak, to daj mi j�, prosz�, bo ucz� si� powoIi.
Mo�esz to wykona� ex tempore, bo nie ma tam niczego pr�cz ryku.
Dajcie i mnie zagra� Iwa. Tak zarycz�, �e ka�demu przypadnie to do serca.
Tak zarycz�, �e ksi��� powie: ""Niech zaryczy znowu, niech zaryczy znowu"".
Gdyby� to uczyni� zbyt straszIiwie, przerazi�by� ksi�n� i damy tak,
�e zacz�yby wrzeszcze�. To by wystarczy�o, by nas wszystkich powiesi�.
Ka�dego z matki syna.
R�cz� wam, przyjacieIe, �e je�Ii nastraszycie damy tak,
�e odejd� od zmys��w, nikt si� nie b�dzie oci�ga� z wieszaniem nas.
Lecz stuI� g�os tak, �e zarycz� jak ma�a turkaweczka. Zarycz� jak s�owik.
Nie mo�esz gra� innej roIi pr�cz Pyramusa,
gdy� Pyramus jest cz�owiekiem o Iicu pe�nym s�odyczy.
Cz�owiekiem nadaj�cym si� do tego, �eby spojrze� na� w Ietni dzie�.
NajmiIszym cz�owiekiem o szIacheckiej powierzchowno�ci.
Ty wi�c musisz koniecznie zagra� Pyramusa.
C�, podejm� si� tego.
Panowie, oto wasze roIe.
Prosz� was, b�agam was i pragn�, by�cie umieIi je na pami�� jutrzejszej nocy.
Spotkacie mnie w Iesie ksi���cym, miI� za miastem, przy bIasku ksi�yca.
Tam odb�dziemy pr�b�, bo gdyby�my spotkaIi si� w mie�cie,
nie odst�powaIiby nas Iudzie, a zamys� nasz odkryto by przedwcze�nie.
Nim ta chwiIa nadejdzie, sporz�dz� spis przedmiot�w koniecznych
dIa odegrania naszej sztuki. Prosz�, nie zawied�cie mnie.
Spotkamy si� i b�dziemy mogIi tam pr�bowa� w najpIugawszy
i najzuchwaIszy spos�b.
Postarajcie si�, b�d�cie doskonaIi.
Adieu. Zdzier�ymy aIbo p�kn� nam ci�ciwy.
Witaj, duszku! Dok�d d��ysz?
Nad wzg�rzem i nad doIin�, przez zaro�Ia, przez ogrody,
nad zagrod�, rozpadIin�, przez p�omienie i przez wody
wsz�dzie p�dz�, wsz�dzie d���, a szybciej ni� ksi�yc kr���.
Kr�Iowej Duszk�w, mej pani, s�u��, ros� skrapiam dIa niej
kr�gi na pi�knej zieIeni, kt�ra si� od dworzan mieni:
pierwiosnk�w z�ote kaftany I�ni�, a ka�dy c�tkowany
rubinami, duszk�w darem, z kt�rych wo� dobyto czarem.
KropeIek rosy tu poszuka� �piesz�, pierwiosnkom per�y te w uszach zawiesz�.
Odchodz�. B�d� zdr�w, m�j Pucku-dziwaku.
Kr�Iowa zbIi�a si� w eIf�w orszaku.
Kr�I tu wieczorem na zabaw� wkroczy. Niechaj kr�Iowa nie wchodzi mu w oczy.
Oberon miota si�, pe�en w�ciek�o�ci,
gdy� skrad�a ch�opca niezwyk�ej pi�kno�ci kr�Iowi Indii.
Ma w s�u�bie m�odzie�ca, �wiat pi�kniejszego nie widzia� odmie�ca.
Oberon, gniewny i z zawi�ci chory,
chce go mie� giermkiem i chodzi� z nim w bory.
Ona przemoc� ch�opca zatrzymuje, kwiatami wie�czy, rado�� w nim znajduje.
Znam twe obIicze i str�j jest mi znany. Czy to nie ten skrzat tak psotny, a zwany
Robinem Dobroduszkiem?
Tak, ja, kt�ry b��dz� noc� i Oberona �miesz� moj� psot�
gdy t�usty ogier pomyka z ochot�
a ja go �udz� r�eniem jurnej kIaczy. Czasem kumoszka mnie w kubku zobaczy,
w kszta�cie pieczonej uI�ga�ki. �ywo w warg� j� tr�cam i rozIewa piwo
na piersi wysch�e. Czasem m�dra ciotka, papI�c �a�o�nie, myIi si� i spotka
mnie zamiast sto�ka tr�jnogiego. Siada, ja si� spod zadka usuwam, i pada.
Lecz zniknij, duszku! Oberon nadchodzi.
Niemi�o spotka� ci� w bIasku ksi�yca, dumna Tytanio.
Zazdrosny Oberon!
Musimy znikn�� st�d czym pr�dzej, duszki. Jego i �o�e jego porzuci�am.
St�j, p�ocha! Czy�bym nie by� twoim panem?
Wi�c ja tw� pani� musz� by�.
Wiem jednak, �e gdy wykrad�e� si� z krainy czar�w,
dnie ca�e jako Koryn siadywa�e�,
aby uk�ada� przy wt�rze fujarki wiersze mi�osne zakochanej FiIIis.
Czemu przyby�e� tu z najdaIszych szczyt�w g�r Indii,
je�Ii nie dIa Amazonki twojej zuchwa�ej, mi�o�nicy w butach i zbroi,
kt�ra ma by� za�Iubiona Tezeuszowi?
Przyby�e�, by zes�a� �o�u ich wszeIk� rado�� i uciech�.
Jak�e ci nie wstyd, Tytanio, obwieszcza� przychyIno�� dIa mnie HippoIity,
skoro wiesz, �e znam mi�o�� tw� do Tezeusza?
Czy go nie wiod�a� przez noc migotIiw� od Perigenii, kt�r� niecnie uwi�d�?
Czy to nie za tw� spraw� z�ama� wiar� EgIi, Antiopie i wreszcie Ariadnie?
Oto fa�szywe zmy�Ienia zazdro�ci.
Nigdy, od przej�cia wiosny w pe�ne Iato, nie napotka�am ci� w�r�d wzg�rz,
w doIinie, w Iesie, na ��ce, przy �r�dIe w�r�d g�az�w, w trzcinach nadrzecznych,
na piasku nadmorskim, gdzie w kr�g ta�czymy przy po�wistach wiatru,
by� nam igraszek nie zak��ci� sprzeczk�.
DIatego wiatry,
graj�c nam daremnie,
jakby w odwecie wznios�y z m�rz powierzchni opar truj�cy,
kt�ry opadaj�c na ziemi�, wzburzy� wszystkie drobne rzeczki,
by pe�ne pychy wyst�pi�y z brzeg�w.
Daremnie ci�gn�� p�niej w� swe jarzmo,
oracz si� poci� daremnie, bo zbo�a zgni�y, nim m�ode brody k�os�w wzesz�y.
Byd�o umiera w�r�d zaIanych pastwisk, a wrony tucz� si� na pad�ych stadach.
Pod b�otem poIa do gry w 9 ko�k�w.
Kr�te aIejki w zieIonej murawie znikn�y, �aden �Iad po nich nie zosta�.
�mierteInym brak ich zimowych rado�ci. Noc �adna hymn�w ni koI�d nie s�yszy.
Wi�c...
ksi�yc,
kt�ry nad wodami w�ada,
pobIad�y z gniewu, skrapia ca�y przestw�r i reumatyczne sk�onno�ci si� mno��.
�w zam�t sk��ci� tak�e pory roku.
Mr�z siw� g�ow� k�adzie na pier� r�y czerwonej.
A �eb zimy Iodowaty jak na szyderstwo zdobi wieniec �wie�ych i wonnych p�k�w.
Wiosna, Iato, p�odna jesie� i zima z�a, zmieniaj� szaty swe przyrodzone.
�wiat oszo�omiony nie mo�e pozna� ich po ich owocach.
A z�o podobne rodzi si� z naszego sporu i k��tni.
My�my je sp�odziIi.
A wi�c je napraw. Masz moc to uczyni�. Czemu Tytania j�trzy Oberona?
Prosz� ci� tyIko o ch�opca-odmie�ca. Chc�, by mym paziem zosta�.
Daj mi spok�j. Nie dam go nawet za krain� czar�w!
Kap�ank� moj� by�a jego matka.
Cz�sto indyjsk� wonn� noc sp�dza�a na pogaw�dkach u mojego boku
i siedz�c przy mnie w�r�d piask�w Neptuna z�otych, Iiczy�a kupieckie okr�ty.
Tam nas �mieszy�y zap�odnione �agIe
o brzuchach wzd�tych swawoInym wietrzykiem.
Bieg�a za nimi �Iicznym, p�ynnym krokiem
�ono wezbrane maj�c tym m�odzie�cem -
i na�Iaduj�c �egIowa�a I�dem.
Zbiera�a dIa mnie drobiazgi, by p�niej wr�ci� jak okr�t wzd�ty towarami.
B�d�c �mierteIn� umar�a w po�ogu.
Przez pami�� o niej ch�opca wychowuj�,
przez pami�� o niej z nim si� nie rozstan�.
Oddaj mi ch�opca.
Nie, cho�by� pa�stwo swe da�!
Duszki, w drog�! K��tnia nas czeka, wi�c zosta� nie mog�.
Id�, gdzie zechcesz.
Lecz nie wyjdziesz z Iasu, p�ki zniewagi na tobie nie pomszcz�.
M�j mi�y Pucku,
zbIi� si�.
Czy pami�tasz, jak raz przysiad�em na pewnym przyI�dku,
s�ysz�c syren� na grzbiecie deIfina, g�os wydaj�c� tak pe�en s�odyczy i harmonijny,
�e jej pie�� zmieni�a nieokrzesane morze w grzeczny �ywio�,
a cz�� gwiazd zbieg�a z orbit, by s�ysze� panny morskiej pie��?
- Pami�tam. - Ujrza�em w�wczas, cho� ty� ujrze� nie m�g�,
pomi�dzy zimnym ksi�ycem a ziemi� Kupida, kt�ry przeIatywa� zbrojny.
Na ceI wzi�� pewn� westaIk� na tronie, gdzie� na zachodzie,
ostro pu�ci� swoj� strza�� mi�osn�, jakby mia�a przebi� serc sto tysi�cy.
Zobaczy�em w�wczas, �e grot p�on�cy m�odego Kupida
zgas� w czystych bIaskach w�adcy w�d, ksi�yca,
a monarchini westaIka sz�a daIej w swym zamy�Ieniu dziewiczym, nietkni�ta.
Dostrzeg�em, gdzie spad� �w pocisk Kupida.
Ugodzi� w ma�y kwiatek na zachodzie, kt�ry dotychczas by� bia�y jak mIeko,
Iecz poczerwienia� od rany serdecznej. Dziewcz�ta zowi� go bratkiem mi�osnym.
Przynie� mi kwiat ten. Raz ci go wskaza�em.
Sok jego, spad�szy na �pi�ce powieki, ka�e m�czy�nie czy kobiecie kocha�
szaIe�czo pierwsz� ujrzan� istot�. Powr�� tutaj, nim zdo�a miI� przep�yn�� Iewiatan.
Opasz� ziemi� doko�a wianuszkiem w 40 minut.
Raz ten sok zdobywszy, zaczekam, p�ki Tytania nie u�nie,
i po kropeIce wpuszcz� go w jej oczy.
A na co spojrzy, kiedy si� obudzi - na Iwa, nied�wiedzia, wiIka, byka
aIbo niesforn� ma�p� czy te� ma�poIuda �wawego -
za tym dusza jej pod��y mi�o�nie!
A nim zdejm� czar z jej oczu, co innym zio�em mog� sprawi�,
zmusz� j�, by odda�a mi owego pazia.
Lecz kto si� zbIi�a?
Jestem niewidziaIny, wi�c ich rozmow� b�d� m�g� pods�ucha�.
Gdzie jest Lysander, a z nim pi�kna Hermia?
M�wisz, �e zbiegIi tu do tego Iasu.
Precz st�d i wi�cej nie w��cz si� ju� za mn�.
Czy ci� uwodz�? Czy pi�knie przemawiam?
I czy nie m�wi� z najwi�ksz� szczero�ci�, �e ci� pokocha� nie mog� i nie chc�?
C�, nawet za to tym wi�cej ci� kocham.
Jestem psem twoim.
Im wi�cej mnie bijesz, tym bardziej �asz� si�, m�j Demetriuszu.
Daj mi twym psem by�, gard� mn�, bij mnie, �ajaj, nie dbaj i zgub mnie,
Iecz pozw�I mi tyIko, niegodnej, abym za tob� i�� mog�a.
Czy b�aga� mog� o miejsce mniej n�dzne w twym sercu -
dIa mnie jednak godne chwa�y - ni� o to, kt�re pies by w nim zajmowa�?
Nie ku� zbyt ducha mojej nienawi�ci. Gdy� jestem chory, kiedy ciebie widz�.
- Ja chora jestem, gdy nie widz� ciebie. - Nara�asz zbytnio skromno��,
porzucaj�c miasto, by odda� si� w r�ce cz�owieka, kt�ry nie kocha ci�.
Powierzasz nocy i sposobno�ci, kt�r� ona daje niskim podszeptom
- ca�e bogactwo swojego dziewictwa. - Twa cnota daje mi taki przywiIej.
Noc nie jest noc�, gdy widz� twarz twoj�
i nie znam braku towarzystwa w �wiecie, skoro ty jeste� ca�ym moim �wiatem.
Wi�c jak rzec mo�na, �e sama tu jestem, je�Ii �wiat ca�y spogI�da tu na mnie?
Nie b�d� s�ucha� ci� ju�. Daj mi odej��,
a je�Ii p�jdziesz zn�w za mn�, to jak�� krzywd� uczyni� ci w Iesie.
Czynisz mi krzywdy w �wi�tyni, na poIu i w mie�cie ca�ym.
Wstyd� si�, Demetriuszu! Twe krzywdy ca�� p�e� m� zniewa�aj�.
Przecie� nie waIcz� o mi�o�� dziewczyny,
nie my, Iecz do nas chodz� w o�wiadczyny.
Uciekn�, skryj� si� przed tob� w g�szczu, na �ask� dzikich bestii ci� zostawi�.
P�jd� za tob�; rajem piek�a m�ki,
- je�Ii mam zgin�� z ukochanej r�ki. - B�d� zdrowa, nimfo.
Nim Ias ten porzuci, ca�y porz�dek sprawy si� odwr�ci.
Czy masz ten kwiatek?
Witaj mi, w�drowcze.
Mam go. Tu jest.
Podaj mi go, b�agam.
Znam brzeg strumyka tymiankiem poros�y,
gdzie dr�y fio�ek, a wiotki pierwiosnek
ro�nie pod bujnym dachem wiciokrzewu,
w�r�d r� p�omiennych i rdzawych zaIewu.
Tytania czasem tam noc� przybywa i po�r�d kwiat�w tych sen na ni� sp�ywa,
syt� ju� uciech i pe�n� znu�enia. Tam po�yskIiwy w�� sk�r� odmienia,
z kt�rej dIa duszk�w szyje si� opo�cze.
Niebawem sok ten do oczu jej ws�cz�.
Niech z nim moc z�udze� ohydnych przenika.
We� kiIka kropIi, id� do zagajnika.
Pewna ate�ska m�oda, s�odka dama jest we wzgardIiwym ch�opcu zakochana.
Nama�� mu oczy, a kiedy si� zbudzi, ma na ni� spojrze� pierwsz� spo�r�d Iudzi.
Mo�esz rozpozna� owego cz�owieka po szacie z Aten, kt�ra go obIeka.
Czy� rzecz starannie, doprowad� do tego, by bardziej kocha� j� ni� ona jego.
Niech mnie pie�� wasza do snu uko�ysze. P�niej do pracy, a ja tu wypoczn�.
W�e c�tkowanej sk�ry,
je�e, padalce, trytony
i wy, zielone jaszczury,
precz od kr�lowej u�pionej.
Filomelo, niechaj za�nie przy twej ko�ysance w�a�nie;
lulla, lulla; lullabaj; lulla, lulla, lullabaj.
Niech �adna moc ni czar w t� noc ej nie tknie; pie�J nam s�odk� daj;
Dobrej nocy, lullabaj.
Nie zbli�ajcie si�, paj�ki.
Precz, precz, d�ugonogie prz�dki!
Czarne �uki, nie podchod�cie.
Glisty, �limaki, nie szkod�cie.
Filomelo, niechaj za�nie Przy twej ko�ysance w�a�nie;
Lulla, lulla, lullabaj; lulla, lulla, lullabaj.
Niech �adna moc Ni czar w t� noc
ej nie tknie; pie�J nam s�odk� daj; Dobrej nocy, lullabaj.
Id�my cicho, sen j� bierze.
A jeden niechaj jej strze�e.
Kogo ujrzysz, gdy sen minie, tego mi�ym twym uczyni�.
Jego kocha� masz jedynie.
Panter�, Iamparta, �bika, nied�wiedzia, nawet i dzika,
besti� b�d� mi�owa�y oczy twoje nad �wiat ca�y.
Zbud� si�, aby j� ujrza�y.
Mi�a,
os�ab�a� b��dz�c po tym borze,
a m�wi�c szczerze, zagubi�em drog�.
Spocznijmy, Hermio; to nas wzmocni� mo�e.
Gdy dzie� nadejdzie, zn�w prowadzi� mog�.
Lysandrze dobry, wynajd� sobie �o�e, ja na wzniesieniu tym g�ow� po�o��.
Te mchy dIa dwojga wsp�Inym �o�em b�d�,
dIa cia� dwu, w kt�rych bije serce jedno.
Dobry Lysandrze,
b�agam ci� na wszystko, po�� si� daIej, nie k�ad� si� tak bIisko.
O, nie ma winy w mojej niewinno�ci!
Mi�o�� rozumie� ma s�owa mi�o�ci.
Rzek�em, �e zros�o si� z mym serce twoje i jedno mamy dzi� serce oboje.
Dwie dusze ��czy te� jedna przysi�ga,
�yje w nich szczero��, fa�sz ich nie dosi�ga.
Wi�c nie bro�, Hermio, przy twojej osobie usn��. Nie sk�ami� ni tobie, ni sobie.
Lysander s�owa bardzo pi�knie sk�ada.
Wstyd by przynios�o Hermii, grzecznej damie,
gdyby rzec mia�a, �e Lysander k�amie.
Lecz obyczajno�� niech rz�dzi w mi�o�ci: u�� si� daIej, mi�y, ze skromno�ci.
Gdy� wiedz�, gdzie jest granica godziwa, kawaIer czysty i panna cnotIiwa.
Tam b�dzie dobrze. Dobrej nocy, mi�y.
I wiernie kochaj mnie, a� do mogi�y.
Ja mod�om twoim wnet amen dopowiem,
a za niewierno�� niech zap�ac� zdrowiem!
Oto me �o�e.
�pij spokojnie, mi�a!
Obym ten spok�j z tob� podzieIi�a!
Cho� Ias ca�y ten przebieg�em, Ate�czyka nie spostrzeg�em,
aby ws�czy� mu g��boko czar mi�o�ci prosto w oko.
Cisza, noc! Kto tu spoczywa?
Szata z Aten go okrywa.
To ten, kt�ry nieustannie sprawia b�I ate�skiej pannie.
Biedne dziewcz�; oto ona, na go�ej ziemi u�piona.
Pi�kna dusza, �pi z daIeka od tego z�ego cz�owieka.
Gburze, na twe oczy sk�adam moc, jak� �w czar posiada.
Gdy si� ockniesz, niechaj czeka
mi�o�� na twoich powiekach.
Zbud� si�, id�, rzecz sko�czona. Powracam do Oberona.
Zabij mnie, mi�y, aIe nie uciekaj.
Przesta� �ciga� mnie tak. Precz, nie zwIekaj!
Nie czy� tak.
- Chcesz mnie zostawi� tu w mroku? - Zosta�, ani kroku!
Sam st�d odejd�.
Och, �cigam mi�o��, Iecz tchu mi nie staje!
Im bardziej prosz�, tym gorzej mnie �aje.
Szcz�Iiwa Hermia, gdziekoIwiek spoczywa.
Oczy jej wabi�, rado�� w nich ukrywa.
Kto bIask ich stworzy�?
Chyba nie �zy s�one, bo moje cz�ciej ni� jej s� wiI�one.
Nie,
nie,
jak nied�wied� jestem brzydka srodze.
Widz�c mnie, bestie uciekaj� w trwodze.
C� wi�c dziwnego, �e Demetriusz zmyka widz�c mnie, jakby ujrza� drapie�nika.
Zwierciad�o n�dzne zwiod�o mnie ze szkod�
ka��c mi r�wna� si� z Hermii urod�.
Kto to?
Lysander! Na ziemi spoczywa.
Zmar�?
�pi?
Ran krwawych oko nie odkrywa.
Lysandrze, �yjesz? Zbud� si�, mi�y panie.
DIa ciebie w ogie� bym skoczy�, kochanie.
Czysta HeIeno!
Natura mi da�a
ujrze� twe serce w g��bi twego cia�a.
Gdzie jest Demetriusz?
Niech to �otra imi� na mieczu moim rozp�atane zginie!
Nie m�w nic z�ego, Lysandrze,
nic z�ego;
�e kocha Hermi� tw�? Bo�e, c� z tego?
Hermia ci� kocha. Niech ci� to raduje.
Hermia raduje mnie!
Nie, nie, wsp�czuj� sobie i chwiI z ni� nu��cych �a�uj�.
Hermia? HeIeny tyIko serce szuka.
Za go��bic� kt� nie odda kruka?
WoI� cz�owiecz� przecie� rozum w�ada. A ty� godniejsza z was dwu, on powiada.
Owoc przed czasem dojrzewa� nie mo�e. M�j m�ody rozum dojrza� o swej porze,
dojrza�o�� dzisiaj moje czyny s�dzi, a woI� moj� odt�d rozum rz�dzi
i ksi�g�, kt�ra w twoich oczach go�ci,
ka�e mi czyta�, pe�n� s��w mi�o�ci.
Czemu si� Iudziom na drwin� zrodzi�am?
Czym na szyderstwo twoje zas�u�y�am?
Czy nazbyt ma�o, ch�opcze, przeciwno�ci
zazna�am dawniej, dzi�, zaznam w przysz�o�ci,
pragn�c, by spojrza� Demetriusz przychyInie,
�e moj� s�abo�� biczujesz tak siInie?
B�g widzi, krzywd� sprawiasz dojmuj�c�,
gdy si� zaIeca� chcesz do mnie tak drwi�co.
Lecz zdr�w mi bywaj.
S�dzi�am, wyznaj�,
�e nieco Iepsze s� twe obyczaje.
Czy przez jednego dama odrzucona, ma przez drugiego by� za to zeI�ona?
Hermio, �pij tam, aIe...
oby� Lysandra nie ujrza�a wcaIe!
Mi�o�� ma niechaj moce wszystkich zbierze,
bym czci� HeIen� i by� jej rycerzem!
Ach, mi�osierdzia! C� za sen z�owrogi!
Spojrzyj, Lysandrze, jak dr�� ca�a z trwogi.
�ni�am, �e �mija me serce po�era,
a ty� z u�miechem patrzy�, jak umieram.
Lysandrze!
Odszed�?
Lysandrze!
M�j Bo�e!
Nie s�yszy?
Znikn��?
S�owa rzec nie mo�e?
Biada, gdzie jeste�? Co si� z tob� dzieje?
Przem�w, m�j mi�y! Z trwogi niemaI mdIej�.
Nic?
W pobIi�u ci� nie ma.
C�, musz� ciebie Iub �mier� m� odnaIe��.
Wi�c rusz�.
A oto cudowne, zaciszne miejsce dIa naszej pr�by.
Wypr�bujemy wszystko tak, jak przed ksi�ciem.
- Piotrze Pigwo... - Co, dzieIny Dupku?
S� rzeczy w tej komedii, kt�re nie mog� si� spodoba�.
Po pierwsze, Pyramus musi obna�y� miecz, �eby si� zabi�,
a tego damy nie mog� znie��. Co powiesz na to?
- Niebezpieczna sprawa. - My�I�, �e trzeba oby� si� bez zabijania.
Mam pomys�, �eby wszystko si� uda�o.
Napiszcie mi proIog w kt�rym stoi, �e nie czynimy sobie krzywdy tymi mieczami,
a Pyramus nie ginie w rzeczywisto�ci.
A jeszcze Iepiej, powiedzcie im, �e ja, Pyramus, nie jestem Pyramusem,
aIe tkaczem Dupkiem. To odbierze im obawy.
B�dziemy mieIi taki proIog, spisany na przemian po osiem i sze�� g�osek.
Niechaj b�dzie po osiem i osiem.
- Czy damy nie przeI�kn� si� Iwa? - Wierz mi, I�kam si� tego.
Wprowadzi� - Bo�e bro� nas - Iwa pomi�dzy damy
jest to rzecz jak najbardziej przera�aj�ca,
gdy� nie ma straszIiwszego i drapie�niejszego ptaka ni� �ywy Iew.
Wi�c drugi proIog niechaj powie, �e nie jest Iwem.
Nie, musicie wymieni� jego imi�,
a p� jego twarzy musi by� widziane przez Iwi� sk�r�.
On musi przem�wi� przez ni�, m�wi�c tak aIbo niepodobnie:
- ,"Damy"" - aIbo - ,"Pi�kne damy, pragn�, aby�cie"" - aIbo - ,"chcia�bym, aby�cie"" -
aIbo - ,"b�agam, aby�cie nie trwo�y�y si� i nie dr�a�y,
gdy� �yciem mym r�cz� za wasze.
Je�Ii s�dzicie, �e przyszed�em tu jako Iew, nie jestem niczym podobnym.
Jestem cz�owiekiem jak inni"".
Niechaj wymieni swe imi� i powie im otwarcie, �e jest KIinem stoIarzem.
Pozostaj� dwie trudne sprawy -
to znaczy wprowadzenie po�wiaty ksi�ycowej do komnaty.
Bo Pyramus i Tysbe spotykaj� si� w po�wiacie ksi�ycowej.
Czy tej nocy, kiedy gramy, �wieci ksi�yc?
KaIendarz, kaIendarz! Zajrzyjcie do aImanachu.
Tak, �wieci tej nocy.
Mo�ecie wi�c pozostawi� otwarte okno w wieIkiej komnacie
i po�wiata ksi�ycowa zaI�ni przez nie.
Tak, aIbo kto� musi wej�� z ga��zi� g�ogu i Iatarni� i rzec, �e przybywa,
aby obrazi�, czyIi wyobrazi� osobi�cie, po�wiat� ksi�ycow�.
Jest jeszcze jedna sprawa.
Musimy mie� w wieIkiej komnacie mur, gdy� Pyramus i Tysbe -
rozmawiaIi przez szpar� w murze.
Nie mo�esz wznie�� muru. Co ty na to, Dupku?
Kto� musi przedstawia� mur i niechaj okrywa go nieco wapna,
zaprawy aIbo tynku, �wiadcz�cych, �e jest murem.
I niech trzyma paIce, o tak,
a przez t� szczeIin� b�d� szeptaIi Pyramus i Tysbe.
Je�Ii da si� tak zrobi�, wszystko b�dzie dobrze.
Siadajcie, wszyscy matek synowie i wypr�bujcie wasze roIe.
Rozpoczynaj, Pyramusie.
Kiedy wypowiesz sw� mow�, wejd� w te krzaki.
A p�niej, podobnie, wszyscy po koIei.
C� za obwiesie tutaj si� panosz� tu� przy kr�Iowej duszk�w, �pi�cej bIisko?
Co, czy�by sztuka? Wi�c stan� si� widzem.
Mo�e aktorem, gdy ujrz� potrzeb�.
M�w, Pyramusie.
Tysbe, podejd� bIi�ej.
Tysbe, te kwiaty tak pi�knie cuchn�ce...
Pachn�ce.
Kwiaty tak pi�knie pachn�ce pachn� jak tchnienie twe, o Tysbe droga.
S�yszysz? G�os jaki�!
Zaczekaj tu chwiI�, zaraz powr�c� do ciebie, nieboga.
C� za Pyramus przedziwny, na Boga!
- Czy musz� teraz przem�wi�? - Tak, Matko Bo�a, musisz.
Bo musisz poj��, �e poszed� zobaczy�, co to za ha�as us�ysza�, i ma powr�ci�.
Promienny Pyramusie, od IiIii ja�niejszy,
jak na dumnej �odydze r�y p�k czerwony.
M�odzie�cze pe�en ognia, �ydzie najpi�kniejszy,
wierny jak wierny rumak, nigdy nieznu�ony.
Spotkam ci�, Pyramusie, przy grobie Ninusi.
Grobie Ninusa, cz�owieku.
AIe tego jeszcze nie mia�e� m�wi�. To jest twoja odpowied� Pyramusowi.
A ty� wypowiedzia� ca�� roI� naraz.
Wejd�, Pyramusie. Przeskoczy� twoj� koIejk�. Ko�c�wka by�a ,"nieznu�ony"".
Ach, wierny jak wierny rumak, nigdy nieznu�ony...
Gdybym by� urodziwy, Tysbe, to dIa ciebie.
Ach, to potworno��! Dziwy! Czar pad� na nas!
Panowie, b�agam, zmykajmy! Pomocy!
P�jd� za wami i b��dzi� wam ka��
przez bagna, g�szcze, g�usz�, wrzosowiska.
Psem, koniem, to zn�w dzikiem si� oka��,
bez �ba nied�wiedziem, ogniem, kt�ry b�yska.
R�e�, szczeka�, chrz�ka�, rycze�, p�on�� mog�
jak pies, ko�, nied�wied�, dzik, pI�cz�c wam drog�.
Pojmuj� ich �otrostwo.
Chc� zrobi� ze mnie os�a
i przestraszy� mnie, je�Ii si� to uda.
AIe nie rusz� si� st�d, cho�by nie wiem, co zrobiIi.
B�d� si� tu przechadza�
i za�piewam, �eby us�yszeIi, �e si� nie boj�.
Kos, ptaszek o barwie ciemnej,
o dziobie ��to z�oconym.
Drozd o nucie tak przyjemnej
i czy�yk z ma�ym ogonem...
Jaki� to anio� zbudzi� mnie w�r�d kwiat�w?
Zi�by, wr�ble i skowronki; �le kuka kuku�ka szara,
kt�ra zdrady twej ma��onki
dok�adnie zliczy� si� stara.
Bo, szczerze m�wi�c, kt� by spiera� si� z tak g�upim ptakiem?
Kt� by nazwa� ptaka k�amc�, cho�by bez przerwy wywrzaskiwa� to swoje ku-ku?
�piewaj mi daIej, mi�y �mierteIniku.
W g�osie twym uszy moje rozkocha�am.
Podobnie kszta�t tw�j oczy me zachwyca,
a cze�� tak wieIk� dIa cn�t twoich czuj�,
�e raz ujrzawszy,
ju� ciebie mi�uj�.
My�I�, paniusiu, �e niewieIe rozumu okazujesz, tak s�dz�c.
AIe by rzec szczerze, rozum i mi�o�� rzadko widuj� si� ostatnio -
tym wi�ksza szkoda, �e s�siedzi nie pr�buj� zaprzyja�ni� ich z sob�.
Umiem za�artowa� w potrzebie, co?
R�wne s� twoja m�dro�� i uroda.
Gdybym mia� do�� rozumu, �eby wydosta� si� z tego Iasu,
by�by to rozum, kt�ry mi wystarcza.
O, tego Iasu opu�ci� nie zechcesz.
Zostaniesz tutaj, chcesz tego czy nie chcesz.
Jestem bogini� mo�n� i bogat� w pa�stwie mym �yje wiekuiste Iato.
Kocham ci�, p�jd�my, dam ci moje duszki, z kt�rych uczyni� twoje wierne s�u�ki.
One ci z g��bin przynios� kIejnoty, a kiedy do snu nabierzesz ochoty,
one ci z kwiat�w przysposobi� �o�e i ko�ysanka ich twe oczy zmo�e.
Oczyszcz� ciebie z brud�w tego �wiata, b�dziesz w powietrzu Iekko jak duch Iata�.
Kwiecie Groszku! Paj�czyno! �mo! Ziarno Gorczycy!
- Tu jestem. - Tu.
- Dok�d p�jdziemy? - B�d�cie uprzejme i mi�e dIa niego.
Biegnijcie przed nim, fikaj�c kozio�ki,
moreIe, figi i morwy mu dajcie, i winogrona dIa niego zrywajcie.
TrzmieIom skradnijcie ich miodu woreczki,
z ich n�g woskowych skr��cie nocne �wieczki.
�wietIik�w wzrok je zapaIi p�omienny, by w �o�e trafi� mi�y, gdy jest senny.
A wachIarz barwny ze skrzyde� motyIich niechaj mu noc� spoczynek umiIi
i go przed bIaskiem ksi�ycowym chroni. Ho�d z��cie, eIfy, niech ka�dy si� sk�oni.
- Cze�� ci! - Cze�� ci!
B�agam wasz� czcigodno�� z ca�ego serca o wybaczenie.
- Czy mog� zapyta� o imi�? - Paj�czyna.
B�d� pragn�� bIi�szej znajomo�ci z tob�, mi�y panie Paj�czyno.
Je�Ii zatn� si� w paIec, o�mieI� si� zwr�ci� do ciebie.
- Twe imi�, szIachetny panie? - Kwiat Groszku.
Mi�y Panie Kwiecie Groszku, z tob� tak�e b�d� pragn�� bIi�szej znajomo�ci.
- Twe imi�, panie, prosz�? - Ziarno Gorczycy.
Dobry Panie Ziarno Gorczycy, krewni twoi nieraz wyciskaIi mi �zy z oczu.
Pragn� bIi�szej znajomo�ci z tob�, mi�y Panie Ziarno Gorczycy.
Do mojej kwietnej wied�cie go komnaty.
W oku ksi�yca, jak widz�, �zy p�on�.
A gdy on p�acze, p�acz� ma�e kwiaty nad jak�� biedn� dziewic� zgwa�con�.
Zwi��cie mu j�zyk,
prowad�cie go cicho.
Hej, szaIony duchu! C� si� w tym Iesie zakI�tym dzia� mo�e?
Pani ma kocha si� w pewnym potworze.
Lepiej, ni� chcia�em, owa rzecz si� toczy.
KONIEC CZʌCI PIERWSZEJ
SEN NOCY LETNIEJ CZʌ� DRUGA
Czemu, cho� kocham, jeste� taka sroga? S�owa gorzkie wymierz w swego wroga.
�aj� ci� tyIko, cho� przekIina� mog�, gdy� przez ciebie wpad�am w trwog�.
Je�Ii Lysandra zabi�e� �pi�cego, w krwi brn�c po kostki,
dojd� do kresu z�ego i mnie te� zabij.
Pr�dzej by s�o�ce mog�o dzie� porzuci�,
ni�by on odszed�, aby nie powr�ci� do �pi�cej Hermii.
�atwiej wierzy� mog�, �e ksi�yc w g��bi ziemi znaIaz� drog�,
aby przepe�zn�� a� na Antypody i z jasnym bratem swym ruszy� w zawody.
Tak, pope�ni�e� na nim czyn wyst�pny. Morderca patrzy tak - mroczny, pos�pny.
Zamordowany raczej, nie morderca. N� okrucie�stwa wbi�a� mi w g��b serca.
Lecz cho� zabi�a�, siejesz wok� siebie bIaski jak Venus w migotIiwym niebie.
C� to z Lysandrem mo�e mie� wsp�Inego?
B�d� dobry, oddaj mi mi�ego mego.
WoIa�bym �cierwo jego mym psom rzuci�.
Precz, psie! Precz, kundIu!
Ka�esz mi porzuci� skromno�� dziewcz�c�.
Czy� go zamordowa�? Oby� w�r�d Iudzi odt�d si� nie chowa�!
M�w prawd�, prawd� m�w, gdy� konam prawie!
Czy mog�e� w oczy patrze� mu na jawie i zabi� we �nie?
O, jaki� ty dzieIny!
Robak i �mija taki cios �mierteIny zadaj�, w�u.
Tak, Iecz �adna �mija jadem pIugawszym ni� tw�j nie zabija.
Nies�usznie dr�czysz si� sza�em. Ja krwi Lysandra kropIi nie przeIa�em.
- Niczego nie kryj�. - Wi�c powiedz, �e �yje.
- Je�Ii rzekn� tak, czego m�g�bym ��da�? - B�dziesz mnie za to m�g� ju� nie ogI�da�.
I tak ze wstr�tem �egnam ci� co pr�dzej. �ywy czy umar�, nie ujrzysz mnie wi�cej.
Tak rozw�cieczonej nie naIe�y goni�.
Tu wi�c na chwiI� g�ow� trzeba sk�oni�.
Co uczyni�e�? Wszystko pomiesza�e�, oczy prawego kochanka spryska�e�.
Z omy�ki takiej nieszcz�cie powstanie: dobro w z�o zmienisz, z�o z�em pozostanie.
Los tak zarz�dza, by jeden by� wierny, a �ama� miIion przysi�g t�um bezmierny.
Po Iesie ca�ym �migaj jak wiatr pr�dki, p�ki nie spotkasz HeIeny Atenki.
Chora z mi�o�ci, wybIad�a i cicha, krwawi z ran serca i za mi�ym wzdycha.
Sprowad� j�, a nim tutaj wkroczy, ja zaczaruj� znowu jego oczy.
P�dz� w Iot, sp�jrz, p�dz� w Iot, szybciej ni� tatarski grot.
Kwiecie nurzany w purpurze, trafiony Kupida si��,
w oku jego ci� zanurz�! A gdy ujrzy swoj� mi��,
niechaj mu I�ni tak wspaniaIe jak Venus na niebie w chwaIe.
Gdy si� ockniesz, twe kochanie pro�, niech Iekiem twym si� stanie.
Ty, co masz nad nami w�adz�, oto HeIen� prowadz�
i ch�opca, kt�ry przeze mnie o mi�o�� b�aga daremnie.
Czy chcesz ujrze�, co si� stanie? Ach, c� to za g�upcy, panie!
Usu� si�. Przy takiej wrzawie zbudzi si� ten na murawie.
Dw�ch jedn� zechce ucieszy� - to do��, �eby mnie roz�mieszy�.
Bowiem ciesz� si� serdecznie, gdy rzecz biegnie niedorzecznie.
Czemu przypuszczasz, �e ze mnie szyderca?
Szyderstwo drwi�ce w�r�d �ez si� nie rodzi.
Sp�jrz, gdy przysi�gam, p�acz�,
p�ynie z serca przysi�ga, mojej szczero�ci dowodzi.
Czemu szyderstwem wydaje si� tobie, gdy god�o prawdy czystej nosi w sobie?
Raz po raz mamisz przebieg�o�ci� �wie��. Te s�owa do Hermii naIe��.
C�, by�em g�upi, gdym si� ku niej zwr�ci�.
I jeszcze g�upszy, kiedy� j� porzuci�.
Demetriusz kocha j�, ciebie nie kocha.
HeIeno,
nimfo, bogini wspania�a, do czego mog�, boska, doskona�a,
por�wna� oczy twe? Kryszta� nie b�y�nie przy nich. A wargi twe jak �wie�e wi�nie,
do poca�unk�w dojrza�e, kusz�ce! �niegi na szczycie Taurusu wisz�ce...
O z�o�ci! Piek�o! Wi�c wszyscy przeciwko mnie sprzysi�eni! Wi�c jestem rozrywk�!
Z�y, Demetriuszu, jeste�. Kochasz Hermi�.
Cho� wiem,
�e wszyscy mnie nienawidzicie, Iecz czemu z duszy ca�ej ze mnie drwicie?
Kochasz Hermi�. Wiesz, �e wiem o tym.
Z najIepsz� woI� i sercem mym ca�ym daj� ci w Hermii to, co mi�owa�em.
ChwaI�c nad miar� ze s�odycz� szydz�c, a w g��bi serca, wiem to, nienawidz�c.
Daj� ci w Hermii to, co mi�owa�em.
- A ty mi oddaj to samo w HeIenie. - Kochacie Hermi�, rywaIe w mi�o�ci...
Kocha� j� b�d� po ostatnie tchnienie.
Pi�kne to dzie�a, rycerskie to czyny,
drwinami puszcza� �zy z oczu dziewczyny!
Noc ciemna, kt�ra zb�dnym czyni oko, s�uch w jego miejsce nagradza wysoko.
Serce me posz�o do niej tyIko w go�ci. Teraz wr�ci�o do pierwszej mi�o�ci.
- Jest ni� HeIena. - HeIena? �artujesz!
Nigdy nie by�a drwina w ni�szej cenie.
Lysandrze, oczy ci� nie odnajduj�,
Iecz g�os tw�j s�ysz�, uszy mn� kieruj�.
- Czemu odszed�e� noc� niespodzianie? - Gdy mi�o�� ka�e i��, kt� pozostanie?
- Jaka�, Lysandrze, mi�o�� i�� kaza�a? - Mi�o�� Lysandra zosta� mu nie da�a.
Pi�kna HeIena, kt�rej bIask z�ocisty gasi w�r�d nocy r�j oczu ognisty.
Czemu mnie szukasz?
Czy�by� nie wiedzia�a, �e to nienawi�� mi odej�� kaza�a?
Co?! Ona wesz�a te� do sprzysi�enia!
Pojmuj� teraz, oni wszyscy troje chc� wsp�Inie wydrwi� poni�enie moje.
Paskudna Hermio! O, najniewdzi�czniejsza!
Czy w zmowie z nimi uknu�a� podst�pnie, �e mnie rozj�trzysz t� nikczemn� drwin�?
Czy nasze wszystkie serdeczne rozmowy, wsp�Ine godziny, siostrzane przysi�gi,
gdy sprzeciw budzi� czas zbyt szybkostopy, kt�ry rozdzieIa� nas -
czy� o tym wszystkim ju� zapomnia�a?
O szkoInej przyja�ni i niewinno�ci dzieci�cej?
My, Hermio, jak dwaj przemy�Ini bogowie
ig�ami dwiema kwiat jeden tworzy�y�my razem,
na jednym wzorku i siedz�c na jednej poduszce.
Nuc�c wsp�Inie jedn� nut� jednakim g�osem,
jak gdyby jedno�ci� by�y umys�y, serca, g�osy nasze.
Ros�y�my razem jak...
z��czone wi�nie,
cho� rozdzieIone, b�d�ce jedno�ci�.
Pi�kne jagody dwie na jednym p�dzie.
Dwa cia�a, w kt�rych jedno serce bi�o.
I ty chcesz rozbi� nasz� d�ug� mi�o��,
drwi�c z przyjaci�ki biednej z tymi dwoma?
Ani przyjazne to,
ani dziewcz�ce.
P�e� nasza ca�a gani ciebie ze mn�, cho� ja jedynie krzywd� t� odczuwam.
Jestem zdumiona s��w twych gwa�towno�ci�. Ja nie drwi� z ciebie.
Raczej ty drwisz ze mnie.
Czy nie wys�a�a� Lysandra na drwin�, aby wychwaIa� oczy i twarz moj�?
I nie kaza�a�, by drugi wieIbicieI, Demetriusz - kt�ry nog� mnie odtr�ca -
zwa� mnie bogini�, nimf�, bosk�, rzadk�;
zjaw� niebia�sk� i niepor�wnan�? Czemu tak m�wi� do tej, kt�r� gardzi?
Czemu Lysander odrzuca tw� mi�o��, kt�ra bogactwem jego duszy by�a
i w�a�nie ku mnie kieruje uczucia, je�Ii nie za tw� namow� i zgod�?
C�, �e nie jestem, jak ty, w �askach Iosu,
nie obwieszona mi�o�ci�, szcz�Iiwa,
Iecz smutna, bowiem kocham niekochana?
Powinna� Iito�� mie� dIa mnie, nie wzgard�.
Nie mog� poj��, co przez to rozumiesz.
Tak, tak, udawaj,
przewracaj oczami, a gdy nie patrz�, wykrzywiaj si� drwi�co.
Mruga� mo�ecie do siebie nawzajem i podtrzymywa� s�odki �art.
T� hec�, tak doskona��, zapisz� w kronikach.
Gdyby�cie mieIi cho� troch� Iito�ci, �aski i nieco dobrych obyczaj�w,
nie daIiby�cie mnie na po�miewisko. C�, b�d�cie zdrowi.
Cz�� winy jest we mnie, Iecz j� naprawi �mier� Iub oddaIenie.
Ach, znakomicie!
Mi�y, nie drwij tak z niej.
- Gdy nie uprosisz, ja go mog� zmusi�. - Nie mo�esz zmusi� ani ona prosi�.
Gro�by twe s�abe s� jak jej b�aganie.
HeIeno, kocham ci�, kIn� si� na �ycie, kIn� si� na wszystko, co mog� utraci�,
by zada� temu fa�sz, kto ci� nie kocha.
- Jest mi�o�� moja wi�ksza ni�Ii jego. - Je�Ii tak m�wisz, p�jd� i dowied� tego.
C� to ma znaczy�?
Precz, ty Etiopko! Odczep si�, kocie, cierniu!
Pu��, pIugastwo, aIbo ci� strz�sn� z siebie jak padaIca!
- Mi�y... - Mi�y?
Precz st�d! Precz, ty Tatarko brunatna! Z�y Ieku! Precz, nienawistny napoju!
- Czy nie �artujesz? - Ty tak�e.
S�owa dotrzyma� chc� ci, Demetriuszu.
Daj mi por�k�, gdy�, jak widz�, s�aba d�o� ci� wstrzymuje. Nie wierz� s�owu.
Czy mam j� zrani�, uderzy� Iub zabi�?
Cho� nienawidz�, Iecz tak jej nie skrzywdz�.
Co, czy znasz krzywd� wi�ksz� ni� nienawi��? Mnie nienawidzisz?
Za co? Czemu, mi�y? Czy�bym nie by�a Hermi�?
Ty Lysandrem? Jestem tak pi�kna, jak� by�am wczoraj.
Gdy noc zapad�a, kocha�e� mnie jeszcze.
Czy rzuci�e� mnie - bro�cie, bogowie - naprawd�?
Tak, kIn� si� na me �ycie, i nie pragn��em ci� ju� wi�cej ujrze�.
Nie miej nadziei, pyta�, w�tpIiwo�ci.
Miej pewno��. Prawd� to jest, a nie �artem.
Kocham HeIen�, nienawidz� ciebie.
Ach, tak!
KugIarko!
Robaku, gryz�cy p�ki r� m�ode! Z�odzieju mi�o�ci! Co?
Czy�by� noc� si� podkrad�a, aby mi�ego mego serce skra��?
Pragniesz z ust mych �agodnych wyrwa� szorstkie s�owa?
Wstyd, wstyd! Udajesz.
Ty... marna kukie�ko!
Kukie�ko! Ach, tak.
Wi�c tak to rozgrywasz!
Teraz pojmuj�, �e por�wnywa�a wzrost nasz.
Che�pi�a si� ros�� postaci�.
I jej osoba, wysoka osoba, jej wzrost, to pewne, zawa�y� u niego.
B�agam, cho� szydzicie ze mnie, nie dajcie, by mnie skrzywdzi�a.
Czy�by� tak bardzo wzros�a w jego my�Iach, �e jestem niska, niemaI...
...kar�owata?
Nie umiem k��ci� si�, nigdy nie by�am zajad�a.
Jak niska, powiedz, maIowany s�upie?
Jak niska?
Jestem I�kIiwa, jak wypada pannie.
Jeszcze tak niska nie jestem, by paznokciami nie si�gn�� twych oczu.
Nie dajcie bi� mnie. I nie my�Icie, prosz�, �e mog�abym si� z ni� zmierzy� dIatego,
- gdy� nieco ni�sza jest. - Zn�w! Nieco ni�sza!
Zawsze ci�, Hermio, gor�co kocha�am, s�ucha�am rad twych,
nigdy nie skrzywdzi�am. Raz tyIko mi�o�� ma do Demetriusza sprawi�a,
�e mu odkry�am ucieczk� wasz�.
Ruszy� w po�cig za wami; za nim ja w po�cig z mi�o�ci, Iecz wci�� mnie �aja�.
Grozi�, �e uderzy, nawet zabije.
Je�Ii zezwoIicie, bym mog�a odej�� spokojnie do Aten,
p�jd�, szaIe�stwo moje bior�c z sob�, i ju� nie wr�c�.
Wi�c dajcie mi odej��.
Widzisz, jak prosta jestem i potuIna.
Id� ju� sobie. Kt� ci� zatrzymuje?
Serce szaIone, kt�re pozostanie.
- Czy z Lysandrem ma by�? - Z Demetriuszem.
O, gdy jest w gniewie, z�a jest i przebieg�a.
Za czas�w szkoInych by�a z niej z�o�nica i chocia� ma�a, jest bardzo gwa�towna.
Zn�w ma�a! Ci�gIe ma�a aIbo niska! Czy pozwoIicie jej tak mnie zniewa�a�?
Precz st�d, ty karIico, najmniejszy stworze,
ty Iichy poro�cie, py�ku, �o��dziu.
Daj pok�j HeIenie
i nie stawaj tutaj w jej obronie,
bo gdy oka�esz cho� okruch mi�o�ci, odpowiesz za to.
Ju� mnie nie powstrzyma.
Je�Ii odwa�ysz si�, rusz za mn� sprawdzi�,
kto z nas ma wi�ksze prawo do HeIeny.
Za tob�! O, nie! Z tob�, rami� w rami�.
Moja panienko, jest to twoja sprawka.
Wi�cej ju� ci nie zawierz�.
Twego widoku do�� mam, m�wi�c szczerze.
Paznokcie d�u�sze masz, by nimi drapa�, ja d�u�sze nogi, by nie da� si� z�apa�.
Dziwne. I nie wiem, jak si� w tym po�apa�.
To twe �otrostwo.
Zn�w si� omyIi�e�, a mo�e czynisz �otrostwa z rozmys�em?
Wierz, kr�Iu cieni�w, to by�a omy�ka.
Czy mi nie rzek�e�, �e cz�owieka tego wska�e mi pewnie ate�ski str�j jego?
Niech mnie nagana za to nie spotyka, bo nama�ci�em oczy Ate�czyka.
A musi cieszy� mnie, �e tak si� sta�o, gdy� te ich k��tnie mnie bawi� niema�o.
Pragn� do boju stan�� zakochani, p�d� tam, Robinie, i noc opu�� na nich.
Niebo gwia�dziste niech mroki ogarn� i mg�� je spowij jak Acheron czarn�.
A popI�cz �cie�ki wzburzonych rywaIi, ka��c im b��dzi�, by si� nie spotkaIi.
Miej g�os Lysandra na ko�cu j�zyka, miotaj obeIgi wci�� na przeciwnika.
To zn�w Demetriusz niech m�wi wzburzony,
i prowad� ich w dwie przeciwne strony,
p�ki sen, jak �mier�, stop� o�owian� do g��w nie wkroczy i nie pozostan�
pod nietoperzym jego skrzyd�em. Musisz by� przy nich. Sok z tych zi� wydusisz,
kropi�c Lysandra oczy w obfito�ci. �w p�yn ma wieIkie Iecznicze w�asno�ci,
moc� sw� wszeIkie b��dy umie zatrze�, by na to patrzy�, na co winien patrze�.
Kiedy si� ockn�, z�e to wydarzenie wezm� za majak senny i z�udzenie,
i ca�a czw�rka, kt�ra tutaj go�ci, wr�ci do Aten, aby tam w mi�o�ci
dozgonnej wytrwa�. Wywi�� si� w tej sprawie.
Do mej kr�Iowej teraz si� wyprawi� i ch�opca z Indii od niej wydostan�.
Gdy zwoIni� zmys�y jej zaczarowane
od tego monstrum, kt�re tak mi�uje, w�wczas naok� spok�j zapanuje.
Panie czarowny, dzia�ajmy bez zw�oki, gdy� nocy smoki mkn� ju� pod ob�oki
i wida� pierwszych zwiastun�w Aurory, na kt�rych widok b��dz�ce upiory
t�umnie na cmentarz wracaj�, gdy dusze, kt�re skazano na wieczne katusze
i spoczywaj� na rozstajnych drogach Iub w topieIiskach, ju� na swych bar�ogach
�pi� robaczywych, wyp�dzone trwog�, �e ha�b� w�asn� za dnia ujrze� mog�.
Same umkn�y od �wiata widoku i wiekui�cie �yj� w g�stym mroku.
Lecz my jeste�my innymi duchami. Z mi�ym Aurory mkn� zagajnikami
cz�sto na �owy, p�ki krwawe zorze wschodu nie b�ysn� na Neptuna morze
i bIask ich �wi�ty w z�oto nie przemieni jego s�onego kr�Iestwa zieIeni.
Lecz mniejsza o to; id� pr�dko, nie zwIekaj.
Nim dzie� nastanie, sko�czmy z tym; uciekaj.
W g�r�, w d�, w g�r�, w d�.
Powiod� ich w g�r�, w d�.
Budz� trwog� miast i si�.
GobIinie, wied� w g�r�, w d�.
O, jest ju� jeden.
Powiedz, gdzie jeste�, Demetriuszu hardy?
Tu czekam z mieczem, �otrze godny wzgardy!
- Id� ku tobie. - A wi�c ruszaj ra�nie
- na t� poIank�. - Gdzie jeste�, ty b�a�nie?
M�w, tch�rzu! Gdzie to uciek�e� przede mn�?
W jak� si� k�p� krzak�w skry�e� ciemn�?
Ty tch�rzu, gwiazdom swe przechwa�ki sk�adasz.
O swej odwadze krzakom opowiadasz,
Iecz si� nie zbIi�asz? P�jd�, zdrajco, dzieciaku,
zbij� ci� witk� u�aman� z krzaku.
Wstyd miecz obna�a�.
- Czy tam si� skradasz? - P�jd� za mym g�osem.
Tam swe m�stwo zbadasz.
Idzie przede mn� do boju wyzywa, a gdy podchodz�, w Iot gdzie� si� ukrywa.
Ma �otrzyk szybsze i Iotniejsze stopy, umyka, kiedy p�dz� w jego tropy.
W tej mrocznej g�uszy utraci�em si�y,
tutaj odpoczn�.
Ach, przyb�d�, dniu mi�y!
Gdy si� pojawi tyIko przed�wit szary,
n�dzny Demetriusz nie uniknie kary.
Ho, ho, ho, tch�rzu! Czemu nie podchodzisz?
Wi�c sta� przede mn�. Widz�, �e uchodzisz i cho� przebieg�em ca�� okoIic�,
zmykasz i nie �miesz spojrze� w moje Iico.
- Gdzie jeste�? - Tutaj.
Id� ku mnie t� drog�.
Drwisz sobie ze mnie, Iecz zap�acisz drogo,
a raczej tobie ja za dnia zap�ac�. Uciekaj, gdzie chcesz.
Bowiem si�y trac� i tu na zimne upadn� pos�anie.
Odnajd� ciebie, kiedy dzie� nastanie.
O nocy ci�ka! O nocy niemi�a,
przemi� ju�! Za�wie�, pociecho, na wschodzie,
abym do Aten, biedna, powr�ci�a po poniesionej od tych Iudzi szkodzie.
Niech sen, co teraz opada na oczy,
smutki me przegna i cisz� otoczy.
TyIko troje? WieIkie nieba, przecie� czworga mi potrzeba.
Lecz nadchodzi, z�a i smutna.
Kupida moc ba�amutna bywa dIa niewiast okrutna.
Jak�e znu�ona, ach, jak�e zboIa�a, sk�uta cierniami, przemoczona ros�,
ni kroku daIej uj�� bym nie umia�a.
Chocia� i�� pragn�, nogi mnie nie nios�,
wi�c nim �wit wstanie, niechaj tu odpoczn�.
Niebo, Lysandra strze�, je�Ii b�j poczn�.
A wi�c �pij, s�odko �nij.
A ja w oko twe g��boko
zapuszcz�, kochanku, lek.
A gdy ju� p�omieJ z�rz
ci� ocuci, niechaj wr�ci
do najmilszej serce twe.
A znane wiejskie przys�owie, kiedy zbudzisz si�, odpowie;
co w�asne, idzie na zdrowie.
a� swej Kasi pragnie zn�w. Ka�dy wes� jest i zdr�w.
Ch�op klacz swoj� zn�w odzyska, rado�� niechaj wok� tryska.
- Gdzie jest Kwiat Groszku? - Got�w do us�ug.
Podrap mnie w g�ow�.
P�jd�, spocznij na tej po�cieIi kwiecistej.
Chc� pie�ci� Iico twe, wieIkiej pi�kno�ci,
wie�czy� r�ami skronie jedwabiste,
ca�owa� uszy twe,
moja rado�ci.
- Gdzie jest Monsieur Paj�czyna? - Got�w do us�ug.
Monsieur Paj�czyno, mi�y monsieur, ujmij w d�o� or�
i zabij dIa mnie czerwonobiodrego trzmieIa siedz�cego na szczycie ostu.
I, mi�y monsieur, przynie� mi jego torebk� z miodem.
Nie nadwer�aj si� zbytnio w boju, monsieur.
I, dobry monsieur, uwa�aj, �eby torebka z miodem nie p�k�a.
Nie m�g�bym sobie darowa�, gdyby obIa� ci� mi�d z torebki, monsieur.
- Gdzie monsieur Ziarno Gorczycy? - Got�w do us�ug.
Podaj mi r�czk�, monsieur Ziarno Gorczycy.
- B�agam ci�, odrzu� ca�� dworno��. - Jaka jest twoja woIa?
�adna, mi�y monsieur, pr�cz wsparcia kawaIera Kwiat Groszku w drapaniu.
Musz� p�j�� do baIwierza, monsieur,
bo wydaje mi si�, �e mam przedziwnie w�ochate Iico.
A jestem tak �askotIiwym os�em,
�e gdy tyIko w�osek mnie po�askocze, musz� si� podrapa�.
S�odka mi�o�ci, czy muzyki pragniesz?
Mam do�� dobre ucho do muzyki.
Pos�uchajmy podw�jnej fujary i trzaskania w ko�ci.
A co by�, mi�y, teraz zje�� zapragn��?
Szczerze m�wi�c, odrobin� obroku.
M�g�bym te� prze�u� troch� dobrego, suchego owsa.
My�I�, �e wieIce pragn��bym wi�zki siana.
Z dobrym, s�odkim sianem, nic si� nie da por�wna�.
Mam przemy�Inego duszka, kt�ry znajdzie spichIerz wiewi�rki i �wie�e orzechy.
WoIa�bym nar�cze aIbo dwa suchych grochowin.
AIe prosz�, aby �aden z twych Iudzi mnie nie budzi�.
Nasz�a mnie chrapozycja snu.
U�nij, opIot� ciebie ramionami.
Zniknijcie, duszki.
Odejd�cie daIeko.
Tak s�odki pow�j opIata wiciokrzew,
tak bIuszcz niewie�ci opier�cienia paIce s�kate wi�zu.
O, jak kocham ciebie!
O, jak szaIej� za tob� m�j mi�y!
Czy dostrzegasz ten s�odki widok?
Zaczynam odczuwa� Iito��, gdy na jej szaIe�stwo spogI�dam.
Na skraju Iasu teraz j� spotka�em,
poszukuj�c� s�odkich zi� dIa tego wstr�tnego g�upca.
Z�aja�em j� za to. Wybuch�a k��tnia,
uwie�czy�a bowiem skronie w�ochate wie�cem wonnych kwiat�w.
Ta sama rosa, kt�ra si� przemienia cz�sto w okr�g�e, wschodnie per�y,
teraz niby �za sta�a w oczach owych kwiat�w, jak gdyby ha�b� sw� op�akiwa�y.
Gdy j� z�aja�em, iIe tyIko mog�em, zacz�a b�aga� o wyrozumia�o��.
Wspomnia�em w�wczas o ch�opcu- odmie�cu, kt�rego da�a mi,
�I�c zaraz duszka, aby go przywi�d� do mego zacisza w krainie czar�w.
Skoro mam ju� ch�opca, zdejm� z jej oczu to n�dzne z�udzenie.
Ty, dobry Pucku, od��cz ten przewrotny czerep od g�owy ate�skiego gbura,
aby przebudzi� si� razem z innymi i m�g� wraz z nimi powr�ci� do Aten.
Niechaj o nocnych tych przygodach my�I�,
�e by�y tyIko z�ego snu udr�k�.
Lecz najpierw pi�kn� kr�Iow� uwoIni�.
B�d� tak�, jak ongi by�a�,
i patrz, jak ongi patrzy�a�.
P�k Diany si�� posiada,
kt�ra nad Kupidem w�ada.
Tytanio,
zbud� si�,
ma kr�Iowo mi�a.
M�j Oberonie!
C� za sen prze�ni�am!
Serce me we �nie os�a pokocha�o.
Tam jest tw�j mi�y.
Jak�e to si� sta�o?
- O, jak mym oczom jest on nienawistny! - Cisza! T� g�ow� zdejmij mu, Robinie.
Tytanio, niechaj muzyka pop�ynie.
Muzyko, ci�ki sen niech ich otoczy!
Zn�w niech ci s�u�� w�asne, g�upie oczy.
Niech gra muzyka! Daj mi d�o� kr�Iowo.
Ko�yszmy ziemi� pod tych �pi�cych g�ow�.
��czy ci� ze mn� zn�w przyja�� wieczysta, wi�c gdy nadejdzie chwiIa uroczysta,
ruszymy w taniec, by do ich rado�ci
doda� �yczenia wiecznej pomy�Ino�ci dIa ksi�cia.
Tych tu kochank�w weseIe tak�e przyczyni tam uciechy wieIe.
Kr�Iu czar�w, ju� skowronek obwieszcza id�cy dzionek.
A wi�c, kr�Iowo, w miIczeniu pogr��my si� w nocnym cieniu.
GIob wraz z noc� okr��ymy, ksi�yc w biegu wyprzedzimy.
P�jd�, a Iec�c, mi�y panie, odpowiesz mi na pytanie,
sk�d si� wzi�am tu na ziemi, �pi�ca z tymi �mierteInymi.
Razu pewnego, kiedy wraz z Kadmusem i HerkuIesem
przebywa�am w Iesie na Krecie, obaj poszczuIi nied�wiedzia psami ze Sparty.
Nigdy nie s�ysza�am takiej nagonki, gdy�, pr�cz zagajnik�w, niebo, strumyki,
ca�a okoIica sta�y si� jednym g�o�nym ujadaniem.
Tak muzykaInej rozterki, tak s�odkiej i grzmi�cej burzy nigdy nie s�ysza�am.
Dobrego ranka, przyjacieIe. Min�� �wi�ty WaIenty.
Odk�d Ie�ne ptaki tak p�no zwyk�y dobiera� si� w pary?
Lecz, Egeuszu, m�w, czy to nie dzisiaj Hermia o�wiadczy� ma o swym wyborze?
- Dzisiaj, m�j panie. - Wsta�cie wszyscy, prosz�.
Wiem, �e wrogowie z was s� i rywaIe.
Sk�d�e si� wzi�a ta �agodna zgoda,
ka��c zazdro�ci po�egna� nienawi�� i usn�� ufnie przy nieprzyjacieIu?
Panie, odpowiem w wieIkim pomieszaniu, na p� na jawie, na p� we �nie.
Nie wiem, jak si� znaIaz�em tu, a przecie� s�dz� -
bo, prawd� m�wi�c,
przypominam sobie, jak to nast�pi�o - �e tu przyby�em z Hermi�.
ChcieIi�my z Aten si� oddaIi� i tam bez trwogi wobec praw ate�skich...
Do��, do��. M�j panie, do�� ju� us�ysza�e�.
Przed prawem, prawem, niech g�ow� odpowie.
ChcieIi zbiec, chcieIi, s�yszysz, Demetriuszu,
aby ograbi� razem mnie i ciebie,
ciebie z ma��onki, a mnie z przyzwoIenia na to, by mog�a zosta� tw� ma��onk�.
Pi�kna HeIena donios�a mi, panie, o tym, �e pragn� zbiec do tego Iasu,
a ja z w�ciek�o�ci� ruszy�em za nimi z pi�kn� HeIen�, kt�r� wiod�a mi�o��.
Lecz, dobry panie, nie wiem, jak� moc� - Iecz wiem, �e jak�� -
mi�o�� ma do Hermii jak �nieg stopnia�a i wydaje mi si� jakby wspomnieniem
niewa�nej b�ahostki, umi�owanej, kiedy by�em dzieckiem.
Dzi� jest m� wiar�, tre�ci� mego serca,
ceIem mych oczu, ca�� ich rado�ci� tyIko HeIena.
To z ni� zar�czony by�em, nim Hermi� ujrza�em, m�j panie.
Lecz jak w chorobie, wzgardzi�em tym jad�em.
Wr�ci�o zdrowie, z nim smak zwyk�y wr�ci�.
Teraz go pragn�, t�skni� i mi�uj�, i wiekui�cie wierny mu zostan�.
Tw� woI� musz� ugi��, Egeuszu.
Wkr�tce w �wi�tyni, u naszego boku, z��cz� si� obie pary wiekui�cie.
Wszystko si� zdaje ma�e, niewyra�ne
jak g�ry z daIa, podobne ob�okom.
Jakbym patrzy�a, oczy otwieraj�c najszerzej. Widz� podw�jnie.
Ja tak�e.
A Demetriusza jak kIejnot znaIaz�am.
M�j jest i nie m�j.
Czy jeste�cie pewni, �e nas zbudzono?
Gdy� mnie si� wydaje, �e nadaI �pimy i �nimy.
Czy ksi��� by� tu i kaza� nam ruszy� za sob�?
- By� tu, wraz z ojcem mym. - I HippoIita.
Kaza� za sob� nam i�� do �wi�tyni.
A wi�c nie �pimy.
Trzeba spieszy� za nim. W drodze niech ka�de o swych snach opowie.
Gdy nadejdzie ko�c�wka dIa mnie, zawo�ajcie, a odpowiem.
Mam m�wi� po s�owach: ,"Najpi�kniejszy Pyramusie"".
Hej - hop! Piotrze Pigwo! FIecie, miech�w naprawiaczu!
Ryju, druciarzu!
G�odomorze!
Bo�e zachowaj, umkn�Ii st�d cichcem i zostawiIi mnie �pi�cego.
A mia�em rzadkie nad wyraz widzenia.
Mia�em sen - jest ponad rozum cz�owieczy rzec, co to by� za sen.
Cz�owiek by�by os�em, gdyby chcia� rozwik�a� taki sen.
Wydawa�o mi si�, �e by�em... �aden cz�owiek nie zgadnie, czym.
Wydawa�o mi si�, �e by�em i wydawa�o mi si�, �e mia�em...
aIe cz�owiek by�by pstrokatym b�aznem,
gdyby chcia� rozpowiada� o tym, co wydawa�o mi si�, �e mia�em.
Oko Iudzkie nie s�ysza�o, ucho Iudzkie nie widzia�o,
r�ka Iudzka nie mog�aby posmakowa�, j�zyk poj��
ani serce wypowiedzie� tego, co �ni�em.
Ka�� Piotrowi Pigwie napisa� o tym piosenk�.
B�dzie ona zwa� si� Snem Dupka,
gdy� �aden Dupek nie prze�y� tego na jawie.
A od�piewam j� przed ksi�ciem na koniec ko�ca sztuki.
By� mo�e, aby uczyni� sztuk� bardziej wdzi�czn�, od�piewam j� przy jej �mierci.
Ci kochankowie m�wi�, Tezeuszu, rzeczy niezwyk�e.
A bardziej niezwyk�e ni�Ii prawdziwe.
Nie mog� uwierzy� w przedziwne bajki i duch�w igraszki.
Gdy� zakochani, tak jak ob��kani, maj� umys�y rozgor�czkowane,
a wyobra�nia ich kszta�tuje wi�cej, ni� umys� ch�odny by�by w stanie poj��.
Wariat, poeta, cz�owiek zakochany s� utworzeni wszyscy z wyobra�ni.
Jeden z nich widzi wi�cej diab��w, ni�Ii zdo�a pomie�ci� ca�y obszar piek�a.
To ob��kany.
Podobnie szaIony jest i kochanek.
Dostrzega urod� pi�knej HeIeny w obIiczu Cyganki.
Poeta okiem w natchnieniu zatacza z ziemi ku niebu i z nieba ku ziemi.
Gdy wyobra�nia nasuwa marzeniu kszta�ty nieznane,
poeta swym pi�rem je ucieIe�nia,
przydaj�c nico�ci miejsce na ziemi i nadaj�c imi�.
Tak umie igra� wieIka wyobra�nia,
�e gdy wymy�Ii sobie jak�� rado��,
dodaje do niej tw�rc� tej rado�ci.
Podobnie noc�, gdy kto� w trwog� wpadnie,
krzak mo�e wyda� si� nied�wiedziem snadnie.
Lecz dzieje nocy tej, tak powt�rzone, i ich umys�y odmienione �wiadcz�,
�e to co� wi�cej ni� z�udzenie.
I staje si� to ogromnie prawdziwe,
cho� jest przedziwne i godne podziwu.
Pos�aIi�cie do domu Dupka? Nie wr�ci� jeszcze?
Ani s�ychu o nim. Bez w�tpienia zosta� odmieniony.
Je�Ii nie wr�ci, sztuka przepad�a. Nie przedstawimy jej, prawda?
To niemo�Iiwe.
W Atenach nie ma pr�cz niego cz�owieka, kt�ry m�g�by zagra� Pyramusa.
To prawda.
Jest najbardziej bystry z wszystkich ate�skich rzemie�Inik�w.
Tak, i ma najpi�kniejsz� postaw�.
A gdy mowa o s�odyczy g�osu, to prawdziwy Iukier.
Powiedz cukier.
Lukier, niech ci� B�g ma w swej opiece, to byIe co.
Panowie, ksi��� powraca ze �wi�tyni,
a dwoje czy troje pan�w i dam tak�e zosta�o za�Iubionych.
Gdyby nasza krotochwiIa by�a ukazana, wyszIiby�my wszyscy na Iudzi.
O s�odki byczy Dupku!
Tak utraci� sze�� pens�w dziennie do�ywocia.
Nie omin�oby go sze�� pens�w dziennie.
A je�Ii ksi��� nie da�by mu sze�ciu pens�w dziennie za odegranie Pyramusa,
niech mnie powiesz�. Zas�u�y�by na nie.
Sze�� pens�w dziennie za Pyramusa Iub nic.
Gdzie ch�opcy?
Gdzie moje serduszka?
Dupek?
Dupek!
O najdzieIniejszy dniu! O najszcz�Iiwsza godzino!
Panowie, opowiem wam cuda. AIe nie pytajcie mnie, jakie.
- Opowiem wam, co zasz�o. - Niech us�yszymy o tym, s�odki Dupku.
Ani s�owa o mnie.
Powiem wam tyIko, �e ksi��� ju� wieczerza�.
Zbierzcie wszystkie przybory, uczepcie dobre sznurki do br�d,
nowe tasiemki do pantofIi i zbierzcie si� bez zw�oki w pa�acu.
Niech ka�dy przejrzy swoj� roI�, bo, m�wi�c bez ogr�dek,
nasza sztuka zosta�a wybrana.
Na wszeIki wypadek niech Tysbe ma czyst� bieIizn�, a niechaj ten,
kt�ry gra Iwa, nie obcina paznokci, gdy� maj� mu wystawa� jak Iwie pazury.
I, najdro�si aktorzy, nie jedzcie cebuIi ani czosnku,
gdy� mamy wydawa� s�odkie tchnienie.
A nie w�tpi�, �e us�ysz� ich m�wi�cych, jaka to s�odka komedia.
Do�� s��w, naprz�d! Id�cie, naprz�d!
Jakie ta�ce, jakie maski dacie, aby nam skr�ci� trzy d�ugie godziny
mi�dzy wieczerz� a spoczynkiem?
Gdzie jest mistrz naszych uciech? C� tam masz pod r�k�?
Czy nie ma sztuki, by sprawi�a uIg�, nim ta powoIna godzina przeminie?
- Gdzie FiIostrates? - Tu, pot�ny ksi���.
M�w, jak chcesz skr�ci� nam dzisiejszy wiecz�r? Mask�? Muzyk�?
Jak mamy oszuka� czasu bieg woIny, je�Ii nie uciech�?
Mam tu spisane gotowe rozrywki. Wasza wysoko�� zechce kt�r�� wybra�.
,"Eunuch ate�ski, wt�ruje na harfie, od�piewa ca�� bitw� z Centaurami"".
Nie chcemy tego.
Sam to mi�ej mojej opowiedzia�em, aby HerkuIesa, krewnego mego, uczci�.
,"Sza� pijanych Bachantek, kt�re trackiego �piewaka rozdar�y w strz�py"".
To rzecz przebrzmia�a.
Grano j� zreszt�, gdy ostatnim razem z Teb powraca�em po wieIkim podboju.
,"Trzykro� trzy Muzy, kt�re op�akuj� wiedz�, niedawno umar�� w ub�stwie"".
Jaka� satyra, ostra i krytyczna, na uroczysto�� �Iubn� niestosowna.
,"Przyd�uga, kr�tka scenka Pyramusa m�odego oraz jego ukochanej Tysbe.
Weso�a i wieIce tragiczna"".
Przyd�uga, kr�tka! Weso�a, tragiczna!
To I�d gor�cy i �nieg wieIobarwny.
Jak znaIe�� zgodno�� w takiej niezgodno�ci?
Sztuka ta, panie, ma s��w mo�e dziesi�� i jest najkr�tsz� sztuk� jak� zna�em,
aIe jest s��w tych o dziesi�� za wieIe, wi�c jest przyd�uga,
bowiem w ca�ej sztuce ani jednego s�owa ni aktora nie ma do rzeczy.
DIatego tragiczna, panie szIachetny, gdy� w niej �w Pyramus �ycie odbiera sobie.
Gdy ujrza�em pr�b�, wyznaj�, �e mia�em �zy w oczach,
Iecz �ez weseIszych nigdy nie widziano.
Kim s� ci, kt�rzy j� graj�?
Ludzie r�k twardych, wyrobnicy z Aten, Iecz dot�d umys� ich nie zazna� pracy.
Swoj� niewprawn� pami�� zadr�czyIi przy owej sztuce na twe za�Iubiny.
- Chcemy wys�ucha�. - Nie, szIachetny panie, to nie dIa ciebie.
Ca�� przes�ucha�em i jest to nico��.
Nico�� doskona�a.
Chyba �e ci� ich starania zabawi�,
naszpikowane okrutnym wysi�kiem, by ci us�u�y�.
Wys�ucham tej sztuki.
Gdy� nic nie mo�e by� niew�a�ciwego tam, gdzie prostota wspiera obowi�zek.
Wprowad� ich.
Nie Iubi� n�dzy z brzemieniem zbyt wieIkim i obowi�zku, gdy s�u��c, upada.
Nic podobnego nie ujrzysz, najmiIsza.
- Rzek�, �e niczego nie s� w stanie zagra�. - Za nic dzi�kuj�c, b�dziemy tym Iepsi.
Nasza uciecha wzro�nie z ich omy�ek, a czego nie da uboga us�u�no��,
szIachetno�� przyjmie jako dobre ch�ci.
Tam, gdzie bywa�em, wieIcy oratorzy chcieIi mnie wita� wyszukan� mow�.
Cz�sto widzia�em ich, bIadych i dr��cych,
zacinaj�cych si� po�rodku zdania, gdy I�k akcenty d�awi� wyuczone,
ka��c im w ko�cu zaniem�wi� ca�kiem i pozostawi� mnie bez powitania.
Lecz wierz mi, s�odka, �e w owym miIczeniu umia�em znaIe�� powitanie,
maj�c z onie�mieIenia i tej czci strwo�onej tyIe�, co z owych wrzaskIiwych j�zyk�w
i ich zuchwa�ej i hardej wymowy.
AIbowiem mi�o�� i prostota wiedz�, �e ma�o m�wi�c, najwi�cej powiedz�.
- ProIog ju� got�w jest, wasza �askawo��. - Niech wejdzie.
Gdy urazimy, wiedzcie, to si� wzi�o z najIepszych ch�ci, nie. Chcemy urazi�
was, ukazuj�c nasze skromne dzie�o, siebie o�mieszy�, a was tym przerazi�.
Oto prawdziwy pocz�tek naszego ko�ca.
Oto jeste�my tu, aby wam szkodzi�. Nie przychodzimy, aby was zabawi�.
PrzyszIi�my, ka�dy z was musi si� zgodzi�, szkodzi�.
Nie chcemy uciech� wam sprawi�.
Pragniemy wszyscy, gdy nam pokIask dacie,
da� wam tu pozna�, co zaraz poznacie.
Je�Ii, czcigodni, dziwi� was te dziwy, dziwcie si� daIej, a� prawd� poznacie.
Oto Pyramus przed wami prawdziwy, w tej pi�knej pannie nasz� Tysbe macie.
Ten cz�owiek wapnem ochIapany ca�y przedstawia mur z�y,
mur dzieI�cy dwoje kochank�w.
Dusze te biedne szepta�y przez szpar� w murze
tajemnice swoje.
Ten cz�ek z Iatarni�, psem i p�kiem cierni jest to po�wiata we w�asnej osobie.
W bIasku ksi�yca kochankowie wierni gruchaIi s�odko przy Ninusa grobie.
Lwem nazywamy ow� besti� srog�, kt�ra, gdy Tysbe w�r�d nocy sz�a drog�,
rykiem swym trwog� przej�a niebog�.
Ta p�aszcz sw�j gubi, gdy przed Iwem uchodzi,
Iew go dopada, rwie krwaw� paszcz�k�.
M�ody i pi�kny Pyramus nadchodzi
i p�aszcz zabity Tysbe widzi z m�k�.
Wi�c nie czekaj�c, wnet za sztyIet porwie
i pier� gor�c� sw� krwi� broczy dzieInie,
a Tysbe, kt�ra siedzia�a na morwie,
zejdzie i ostrzem tym pchnie si� �mierteInie.
Wi�c Lwu, Murowi, kochankom, Po�wiacie
dajcie przem�wi�, skoro ich tu macie.
W tej oto krotochwiIi, kt�ra ma was bawi�,
mnie, Ryjowi, kazano tutaj mur przedstawi�.
Wierzcie, prosz�, �e jestem z takich mur�w, kt�re
maj� w sobie szczeIin�, jak to m�wi�, dziur�,
a Pyramus i Tysbe dziur� t�, przeze mnie,
cz�sto IubiIi szeptem m�wi� potajemnie.
To wapno, kamie� oraz murarska zaprawa
�wiadcz�, �e jestem murem; uczciwa to sprawa.
Dziur� w mej prawej Iewej d�oni ujrze� mo�na.
Przez ni� para kochank�w b�dzie szepta�, trwo�na.
O mroczna nocy! O nocy pos�pna!
O nocy, kt�ra jeste�, gdy dnia nie ma!
O nocy, nocy! Wyst�pna, wyst�pna!
Czy moja Tysbe s�owa nie dotrzyma?
A ty, o murze, s�odki, pi�kny murze,
oddzieIasz ziemie jej ojca i moj�!
Murze, o murze, s�odki, pi�kny murze,
abym m�g� zerkn��, wska� szczeIin� swoj�!
Dzi�ki ci, murze.
Niech ci� Jowisz strze�e!
AIe co widz�? Mej Tysbe nie widz�.
O pod�y murze, niech ci� kto� rozbierze!
Skry�e� m� Iub�, wi�c si� tob� brzydz�!
My�I�, �e Mur, posiadaj�c �wiadomo��, powinien zakI�� szpetnie.
Prawd� m�wi�c, nie powinien. Po tym ,"brzydz�"" ma m�wi� Tysbe.
Wejdzie ona teraz i mam j� dostrzec przez mur.
Zobaczysz, stanie si� tak, jak powiedzia�em.
O murze, cz�sto s�ysza�e� me skargi. Roz��ka nasza jest za twoj� spraw�.
G�azy pie�ci�y me wi�niowe wargi, g�azy twe, kryte wapnem i zapraw�.
G�os widz�, rusz� ku dziurze co si�y,
aby us�ysze� drogiej Tysbe Iico.
- Tysbe! - M�j mi�y! Jak my�I�, m�j mi�y?
My�I se, co zechcesz. To ja, ma dziewico, i, jak Limander, dochowuj� wiary.
- Ja, jak HeIena. Roz��cz� nas mary. - Cefa�ek nie by� tak wierny Prokrusi.
Wierno�� ma wi�ksz� okaza� si� musi.
O, daj mi usta przez dziur� w tym murze!
Niestety, zosta� poca�unek w dziurze.
Czy wnet mnie spotkasz przy Ninusi grobie?
Cho�bym skona�a. B�d� tam przy tobie.
Ja, mur, ju� moj� odegra�em roI�,
a uko�czywszy, ja, mur, odej�� woI�.
Najg�upsza ze sztuk to, jakie ogI�da�am.
NajIepsi nawet w tym rzemio�Ie to cienie.
A najgorsi nie s� �Ii, gdy wyobra�nia ich naprawi.
AIe w�wczas musi to by� twoja wyobra�nia, nie ich.
Je�Ii wyobrazimy sobie, �e nie s� gorsi od w�asnych wyobra�e�, mog� by� doskonaIi.
Te damy, kt�rych serca bij� trwog� na widok maIej i straszIiwej myszy,
przypadkiem zadr�e� tu I�kIiwie mog�, gdy ryk Iwa z�ego z nich kt�ra� us�yszy.
Wiedzcie, �e jestem KIinem i stoIarzem, nie Iwem czy Iwic�, jak to si� oka�e;
bo gdybym wszed� tu jako Iew prawdziwy, ju� wkr�tce by�bym zupe�nie nie�ywy.
�agodna bestia o czu�ym sumieniu. Pos�uchajmy ksi�yca.
Latarnia ksi�yc rogaty przedstawia.
Latarnia ksi�yc rogaty przedstawia.
A ja cz�owiekiem mam by� na ksi�ycu.
O, to najwi�kszy b��d z wszystkich. NaIe�a�o tego cz�owieka w�o�y� do Iatarni.
Jak�e b�dzie cz�owiekiem na ksi�ycu?
Nie odwa�y si� tam wej��, gdy� �wieca kopci, jak mo�na zauwa�y�.
Znu�y� mnie ten ksi�yc. Oby si� odmieni�!
Mo�na wnioskowa� z maIe�kiego bIasku jego rozumu, �e jest w ostatniej kwadrze.
AIe przez grzeczno�� i przez wzgI�d na rozs�dek musimy odczeka�.
M�w daIej, ksi�ycu.
Mam do powiedzenia tyIko to, �e Iatarnia jest ksi�ycem,
a ja cz�owiekiem na ksi�ycu.
Ta ga��� cierniowa jest moj� ga��zi�, a ten pies moim psem.
Oto starej Ninusi gr�b.
A gdzie� m�j mi�y?
- Pi�knie rycza�e�, Iwie. - Pi�knie bieg�a�, Tysbe.
Pi�knie �wieci�e�, ksi�ycu.
Pi�knie rozszarpa�e�, Iwie.
- A w�wczas nadszed� Pyramus. - DIatego znikn�� Iew.
Dzi�ki, ksi�ycu, za bIask tw�j s�oneczny.
Dzi�ki, ksi�ycu, �wiecisz z wieIk� si��.
Tw�j promie� srebrny, stokrotny,
serdeczny da mi zobaczy� moj� Tysbe mi��.
Lecz st�j - o �wiecie! Lecz sp�jrz, bo przecie
rzecz straszna tu si� sta�a!
Oczy, widzicie? Straci�a �ycie
kaczuszka moja ma�a!
Opo�cz� tw� kt� zaIa� krwi�?
Ach, Furie, tu si� zbIi�cie!
Zacznijcie wy�, przetnijcie ni�,
tratujcie, �amcie, niszczcie!
�aI mi tego cz�owieka.
O, czemu z�e Iwy, Naturo, stworzy�a�,
by Iew z�y po�ar� moje drogie kwiecie?
Ach, jeste�, mi�a - nie, nie, chc� rzec: by�a� -
m� dam� mi��,
najpi�kniejsz� w �wiecie!
Przyb�d�cie, �zy,
a mieczu, ty
w Pyramie zr�b szczeIin�.
Tu Iewa pier�, w niej serce gdzie�.
Tak gin�, gin�, gin�.
Zgin��em ja,
a dusza ma
w niebiosa ju� uIata.
J�zyku, zga�nij!
Ksi�ycu za�nij!
Znikam, znikam
ze �wiata.
Jak to si� sta�o, �e Po�wiata Ksi�ycowa odesz�a,
- nim Tysbe odnaIaz�a kochanka? - Znajdzie go przy bIasku gwiazd.
Oto nadchodzi, a wybuch jej nami�tno�ci zako�czy sztuk�.
Ach, czy�by zgon? Pyramus m�j nie �yje?
M�w, m�w,
ach, trup!
Go��bku, gr�b twe oczy dzisiaj skryje.
Warg sinych g�os, wi�niowy nos
i Iica barwy chrzanu znikn�y mi,
zosta�y �zy.
Oczy mia� jak z szafranu.
Pomocn� d�o�, by w �mierci to�
zej��, dajcie Trzy Siostrzyce.
BieI waszych r�k w krwi jego m�k
zanurzcie, i no�yce.
Lecz do�� ju� s��w.
Ty, mieczu, m�w,
p�jd�, ostrze, przebij mnie.
�egnajcie mi,
miecz w Tysbie tkwi.
Adieu,
adieu,
adieu.
Lew i Po�wiata Ksi�ycowa zostaIi, by pogrzeba� zmar�ych.
Tak, i Mur.
Upewniam was, �e nie. Run�� �w mur, kt�ry dzieIi� ich ojc�w.
Czy zechcecie teraz ujrze� epiIog, czy wys�ucha� bergamaskiego ta�ca?
B�agam ci�, �adnego epiIogu. Sztuka wasza nie wymaga obrony.
Bo gdy wszyscy aktorzy nie �yj�, nie ma na kogo zwaIi� winy.
Lecz dajcie wasz� bergamask�, a epiIog pozostawcie w spokoju.
�eIazny j�zyk P�nocy przem�wi�. Do �o�a, wszyscy zakochani.
Zaraz nadejdzie pora czarnoksi�ska.
Pewnie za�pimy rankiem, po takim czuwaniu ca�� noc niemaI.
Ta prostacka sztuka da�a oszuka� powoIny bieg nocy.
Do �o�a id�cie, miIi przyjacieIe.
Teraz ryczy Iew zbudzony, a wiIk do ksi�yca wyje,
chrapie we �nie ch�op zm�czony, kt�ry z pracy ci�kiej �yje.
DopaIaj� si� bierwiona, a puchacz pucha daIeko.
Chory, kt�ry w �o�u kona, s�ysz�c, widzi trumny wieko.
Idzie nocy pora g�ucha, grobom si� otwiera� ka�e,
ka�dy z nich wypuszcza ducha. Wype�niaj� si� cmentarze.
A my duszki, obok koni potr�jnej Hekate mkn�ce
jak sen, kt�ry mroki goni i pierzcha, gdy wzej�� ma s�o�ce,
cieszymy si�.
Nawet myszy dom szcz�Iiwy nie us�yszy.
Z miot�� teraz tutaj s�u��, gdy� mam wymie�� sprzed drzwi kurze.
�wiat�o migotIiwe dajcie, ogie� zgas� i cicho drzemie.
EIfy, duszki, pospieszajcie, zeskoczcie jak ptak na ziemi�,
za mn� wszystkie powtarzajcie, ta�czcie Iekko i �piewajcie.
W ka�dym s�owie dajcie �yw� nutk� ptasi�, �wiergotIiw�.
Za�piewamy, zata�czymy, dom ten pob�ogos�awimy.
Odt�d, nim dzie� nie nastanie, dom ten we�my w posiadanie.
W sypiaIni wszystkie si� stawcie i �o�e pob�ogos�awcie.
Niechaj ci, kt�rych tam sp�odz�, w nieustannym szcz�ciu chodz�.
Parom trzem rado�� niezmiern� ze�Iemy i mi�o�� wiern�.
A niechaj z potomk�w, kt�ry nie zna skaz z r�ki Natury.
Niech szramy, wargi zaj�cze, naro�Ia, nogi paj�cze,
wady, kt�re Iudziom szkodz�, nie tkn� ich, gdy si� narodz�.
Te naczynia z poIn� ros� niechaj duchy tam ponios�
i pa�ac po�wi�c� ca�y, daj�c spok�j doskona�y.
A gdy to nast�pi, wiecznie b�d� �yIi tu bezpiecznie.
Nie czekajcie, nie zwIekajcie, a przed �witem mnie spotkajcie.
Je�Ii duszek �Ie was bawi�, sprawcie, by wszystko naprawi�.
Pomy�Icie, �e wszyscy �niIi, gdy�my tutaj z wami byIi.
A marny obrazek ten to po prostu by� wasz sen.
Wi�c nie patrzcie z min� gniewn�, naprawimy rzecz na pewno.
KIn� si� na Pucka uczciwo��: je�Ii znaIaz� kto� zeI�ywo��,
wynajdziemy spos�b nowy, by zamiIk� j�zyk w�owy.
Lub ,"Puck �garz!"" niech ka�dy krzyczy. Dobrej nocy on wam �yczy.
Za�piewamy, zataJczymy,
dom ten pob�ogos�awimy.
Te naczynia z poln� ros� niechaj duchy tam ponios�
i pa�ac po�wi�c� ca�y, daj�c spok�j doskona�y.
A gdy to nast�pi, wiecznie b�d� �yli tu bezpiecznie.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.