Original subtitles

-Ήρθατε για... -"Το Μεγάλο Πέρασμα".

-Το διάβασα. Πολύ καλό. -Ευχαριστώ.

Και δεν μου αρέσει η Βρετάνη.

Μου τη σπάνε οι μετανιωμένοι αλκοολικοί.

Όχι, περιμένετε, δεν είναι αυτό το βιβλίο μου.

Δεν είναι για τον τύπο απ' το Κονκαρνό και τον γύρο του κόσμου;

Όχι, γράφω τη δική μας ιστορία. Ο άντρας μου είχε ένα ατύχημα.

Να πάρει.

Τα μπερδεύω. Το λάβαμε το δικό σας, νομίζω.

Λοιπόν, πώς πήγε το ραντεβού με τον εκδότη;

-Ακόμα εδώ είμαι, θα σου πω. -Συγγνώμη, σε αφήνω.

Περίμενε! Ήθελα να σου πω... Ήταν ωραία χθες βράδυ.

Ναι, ήταν.

Ένας μήνας μακριά σου είναι πολύς καιρός.

Ξέρεις, σκεφτόμουν...

Σ' αφήνω. Φιλιά.

Ορίστε...

Μου φαίνεται παράξενο.

Μυρίζει χαρτί.

Η πρώτη σας φορά;

Πάντα έτσι είναι η πρώτη φορά.

Λοιπόν... Θα βγει τον Σεπτέμβριο.

Ζήτησα να το στείλουμε νωρίτερα σ' ένα βιβλιοπωλείο στην Μπιαρίτζ.

Έχουν κανονίσει παρουσίαση για τη Δευτέρα.

Εντάξει... 100 τεμάχια.

Ελπίζω να έχετε φίλους εκεί.

Λοιπόν, για τι πράγμα μιλά;

Για όλα.

Διηγούμαι ό,τι μας συνέβη τα τελευταία πέντε χρόνια.

Οικογένεια, φίλοι, αποκατάσταση. Η νέα, κάπως ιδιαίτερη ζωή μου.

-Τι συνέβη στον άντρα σας; -Ένα ατύχημα.

Ήταν Σάββατο, είχαμε πάει όλοι για τένις, ήταν ωραία.

-Ωραία. Κάνετε κι άλλα σπορ; -Πολύ αστείο.

Μαντέψτε ποιος κέρδισε!

Θα σας δώσω ένα στοιχείο... Ο μπαμπάς! Ο μπαμπάς κέρδισε.

Ο μπαμπάς τούς έκανε σκόνη για τις αγαπούλες του.

Και θα πάει να πάρει το δαχτυλίδι της μαμάς απ' το κοσμηματοπωλείο.

-Όχι... -Το υποσχέθηκες.

Δεν προλαβαίνω.

Εντάξει, επιστρέφω αμέσως. Πιείτε ό,τι θέλετε, κερασμένα από μένα.

Ένα αυτοκίνητο πετάχτηκε μπροστά του.

Το κράνος του έπεσε και το κεφάλι του χτύπησε στο έδαφος.

Έπεσε σε κώμα.

Βαθύ κώμα.

-Ο μπαμπάς θα γίνει καλά. -Μπορούμε να τον δούμε;

Όχι, ξεκουράζεται... Ναι, παίρνει έναν υπνάκο.

Ο υπνάκος κράτησε πολύ. 126 μέρες.

Με συγχωρείτε.

Είμαι στο νοσοκομείο.

Έπιασα το χέρι του Φρεντερίκ και αντέδρασε.

Ξύπνησε.

Τον ξύπνησα!

Δεν το πιστεύω!

Μην το πεις στους άλλους.

-Όχι, θα αφήσουμε την Μπεατρίς... -Όχι, μωρό μου, έχει άλλες έγνοιες.

Θα τους τηλεφωνήσω εγώ.

Πήγαινε, γλυκιά μου.

Κυρία Μαζιρέ, σας αφήνω λίγο μόνους, και θα μιλήσουμε.

Αγάπη μου...

Αγάπη μου, εγώ είμαι.

Αγάπη μου, εγώ είμαι.

Εγώ είμαι.

Μπεά;

Ναι, αγάπη μου.

Πού είσαι;

Δεν σε βλέπω.

Ο Φρεντερίκ ξύπνησε τυφλός και με σοβαρή γνωστική ανεπάρκεια.

Δεν έχει επίγνωση της ασθένειάς του.

Νομίζει ότι δουλεύει ακόμα στα χρηματοοικονομικά.

Έχει κολλήσει στο 2013.

Πρέπει να ξεκουραστείς.

Θυμάται τα πάντα πριν το ατύχημα. Δεν έχει βραχεία μνήμη.

Τίποτα δεν καταγράφεται.

Τα παιδιά τον λένε "μαγικό πίνακα". Σβήνεις, και δεν μένει τίποτα.

Όλα καλά;

Αυτή είναι η Νάντια. Στο βιβλίο, τη λένε Νατάσα.

Ήταν απίστευτα... παρούσα.

Ειδοποίησα τη μαμά του Φρεντ.

Και την Μπερανζέρ.

Την αδερφή του.

Και τους υπόλοιπους.

Διψάω.

Από εκείνη τη στιγμή, όλα έγιναν περίπλοκα.

Το κώμα ήταν σχεδόν πιο...

Θέλω να φύγω.

...πιο απλό.

Μ' αρέσει πολύ αυτή. Είναι όμορφος.

Είναι αστείος. Είναι ακόμα αστείος.

Είναι καλό για τον Τύπο. Μία πριν, και μία μετά.

Εδώ είναι πέρυσι, στην Μπιαρίτζ.

-Πάμε κάθε χρόνο με φίλους. -Φαίνεται να περνάει καλά.

Λατρεύει τον άνεμο. Κάνει μασάζ στο μυαλό του, λέει.

Δεν έχει χάσει την όρεξή του πάντως!

Έχει εμμονή με το φαγητό.

Κι εγώ έτσι είμαι.

Εγώ τον αναγκάζω να τρώει υγιεινά. Το μισεί.

Μια φορά τον μήνα, γιορτάζουμε. Πάμε στο Burger King.

-Κι εμένα μ' αρέσει. -Αλλάζω λίγο το μενού, όμως.

Τι κρίμα, δεν φτιάχνουν πια το Whoper.

Δεν φτιάχνουν το Whoper; Μας κοροϊδεύουν;

Δεν το φτιάχνουν.

Αλλά έχουν τέλειες σαλάτες. Είναι ωραίες οι σαλάτες.

-Είναι τραγανές. -Εγώ θέλω Whoper.

-Δεν πειράζει, μπαμπά. -Πειράζει, και πολύ μάλιστα.

Μου μυρίζει Whoper!

-Έλα εδώ. -Θέλω Whopper!

Θέλω Whoper!

Εντάξει, Φρεντ. Ένα Whoper.

Αυτό είναι. Και θέλω και πατάτες τηγανιτές. Όχι βιολογικές!

Και πατάτες. Θα τα πάρουμε όλα.

Ωραία και παχυντικά.

Ήρεμα.

-Πού είναι; -Εδώ, εδώ.

Πάρε.

Τι είναι αυτή η αηδία; Δεν έχει τη συνηθισμένη γεύση.

Φρεντ, τι κάνεις; Δώσε στον κύριο το μπέργκερ του!

-Χίλια συγγνώμη. -Δεν πειράζει.

-Μπαμπά, είδες τι έκανε; -Ναι.

Θα τον χτυπήσεις;

Όχι βέβαια!

Λυπάμαι πολύ. Θα σας πάρω άλλο.

Όχι, προσπαθώ να "στεγνώσω" για το καλοκαίρι.

Ωραία, τόσο το καλύτερο.

Με συγχωρείτε, δεν ήθελα να πω αυτό.

Συγγνώμη.

Αυτό είναι Whopper.

Με κάνατε να θέλω να το διαβάσω.

Πόσα θα πουλήσω, πιστεύετε;

Kανά δυο εκατομμύρια. Δεν μπορώ να σας απαντήσω.

Μιλάτε για τους φίλους σας στο βιβλίο, αυτοί θα το αγοράσουν.

Το έχουν διαβάσει;

Όχι ακόμη. Εκτός απ' τη Μανού, την καλύτερή μου φίλη.

Αλλά θα αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους.

Θα τα ξαναπούμε. Θα μου γνωρίσετε τον άντρα σας;

-Ευχαρίστως. Ευχαριστώ πολύ. -Παρακαλώ.

Γλυκιά μου;

-Έλα, Μανού. -Πώς πήγε με τον εκδότη;

Τέλεια, θα σ' τα πω.

-Φαγητό αύριο; -Αδύνατον. Τα παιδιά έχουν τένις.

Μετά, ο Φρεντ περνά από την επιτροπή για τα άτομα με αναπηρία.

-Έλα, θα είναι τέλεια. -Γιατί όχι; Ακούγεται δελεαστικό.

-Είδες τον Μπερνάρ χθες βράδυ; -Ναι.

Η Μαρί-Ελέν κράτησε τα παιδιά. Κοιμήθηκα σπίτι του.

Σπίτι του όλο το βράδυ; Πήρε προαγωγή ο φίλος για σεξ.

Ναι. Σε λίγο θα κλείσουμε έναν χρόνο.

-Βαρέθηκα να κρύβομαι σαν κλέφτρα. -Σταμάτα να κρύβεσαι τότε.

Ναι.

Μόνο καθυστερημένοι ήρθαν σήμερα;

-Εγώ έχω σκλήρυνση κατά πλάκας. -Ωραία, όχι μόνο καθυστερημένοι.

Κύριε Μαζιρέ, οι καθυστερημένοι έχουν όνομα.

Σήμερα είναι μαζί μας ο Πασκάλ, ο Ιγκ και η Σαντρά.

Σαντρά! Θα φτιάξω ένα βάζο για τη Σαντρά.

-Και οι Φανταστικοί Τέσσερις; -Μην αρχίζετε!

Καταρχάς, δεν είναι φανταστικοί!

Θέλω να πω... Είναι τρεις, όχι τέσσερις.

Θα φτιάξω ένα βάζο για τη Σαντρά.

Χαλάρωσε λίγο, Σολάνζ.

-Κορίν με λένε. -Θα φτιάξω ένα βάζο για την Κορίν.

-Πολύ ευγενικό, Πασκάλ. -Μην τα σκατώσεις, της αρέσεις.

Ναι, το ξέρω.

Τι είναι αυτό; Θέλω κι εγώ.

-"Kinder Penguin." -Φέρ' το εδώ!

"Pingui" λέγεται.

Πλαστογράφησες την υπογραφή μου στον έλεγχο; Θες να μου εξηγήσεις;

-Και δεν μοιάζει καν. -Σταμάτα να φωνάζεις, μαμά.

Εζενί, τι πετάγεσαι;

"Τι πετάγεσαι;" Πόσο παλιομοδίτικο!

-Πού το βρήκες αυτό; -Στην τσάντα σου.

-Δεν μπορούσες να ρωτήσεις; -Για να διαβαστεί δεν το έγραψες;

"Το Μεγάλο Πέρασμα". Κανείς δεν θα το καταλάβει.

-Μα ποιος θα ενδιαφερθεί; -Αυτό δεν σε αφορά.

Φρεντ, σταμάτα να σφυρίζεις.

Λοιπόν, Ογκιστέν; Να πλαστογραφείς την υπογραφή μου είναι απαράδεκτο!

Απαράδεκτο, απαράδεκτο!

Τι είναι αυτό; Θέλω κι εγώ.

Περιοδικό είναι, μπαμπά. Δεν τρώγεται.

Βλακεία!

Ωραίο αυτό, πολύ ωραίο.

-Tου έδωσα δύο Omectal. -Ευχαριστώ, Μαρί-Ελέν. Καλό βράδυ.

Καλό βράδυ.

-Πού πας; -Θα βγω.

-Έφτιαξα φαγητό. Γιατί δεν το 'πες; -Το είπα στον μπαμπά. Είπε ναι.

-Πολύ βολικό αυτό. -Μαμά, μέχρι την Πωλίν θα πάω.

Ντυμένη και βαμμένη έτσι; Δεν θα βγεις.

Τι έχεις πάθει; Γιατί είσαι τόσο κακιά;

Φρεντ, θα με βοηθήσεις;

Βαρέθηκα να είμαι η κακιά. Θα πεις κάτι στην κόρη σου;

Πεινάω.

-Δεν με νοιάζει, θα βγω. -Όχι, δεν θα βγεις!

Πρώτα θα ρωτάς, και θα το συζητάμε.

Εσύ ρωτάς για να κοιμηθείς αλλού, τι θα κάνεις και με ποιον;

Μήπως τα γράφεις στο βιβλίο σου;

Τι είναι αυτά που λες;

Χάλασε, δεν βγάζει πια αέρα.

Μπαμπά, τα μαλλιά σου είναι στεγνά.

Θα σε φάω!

Σταμάτα, μπαμπά, δεν είμαι φαγητό!

Ματέο, μην ξεσηκώνεις τον μπαμπά. Βάλ' του λίγη μουσική.

Δεν βγάζει πια αέρα.

Ματέο, χάλασε. Δεν βγάζει αέρα.

Θα σου αρέσει αυτό.

Σαν μπαλάκι σε φλιπεράκι

Που κυλά, κυλά...

Με μαξιλάρι την καρδιά...

Λοιπόν, τι συνέβη;

Γιατί πλαστογράφησες την υπογραφή μου;

Δεν ήσουν εδώ. Χθες είχες βγει και το πρωί έλειπες.

Αυτός δεν είναι λόγος.

-O μπαμπάς το έκανε. -Τι έκανε ο μπαμπάς;

Δεν ήσουν εδώ και ζήτησα απ' τον μπαμπά να υπογράψει.

Και γιατί δεν το είπες στη δασκάλα;

Γιατί είπε ότι δεν ήταν υπογραφή, αλλά μουτζούρα καθυστερημένου.

Έλα να με βοηθήσεις.

Μαμά Φρεντ

Μαμά, η γιαγιά είναι.

Έλα, Κριστιάν. Να σε πάρω λίγο αργότερα, γιατί πνίγομαι;

Φυσικά.

Τα παιδιά θα μείνουν σε μένα για να φιλοξενήσετε τους φίλους.

-Ναι, όπως είπαμε. -Και πότε θα έρθετε;

Δεν έχει αλλάξει τίποτα από χθες που μιλήσαμε. Ερχόμαστε το Σάββατο.

Κριστιάν, πνίγομαι. Θα σε πάρω αργότερα.

-Εντάξει, καλή μου. Και οι τερίνες; -Οι τερίνες;

Οι τερίνες ψαριού. Να φτιάξω τρεις ή τέσσερις;

Δεν ξέρω... τρεις;

-Θα φτάσουν; -Φτιάξε τέσσερις τότε.

-Δεν ξέρω αν θα βρω χέλι. -Τέλεια, αυτό να κάνεις.

Θα χαθεί το σήμα, μπαίνω σε πάρκινγκ.

Στείλτε φιλιά στη γιαγιά!

Ψεύτρα!

Η μαμά δεν λέει ψέματα. Οργανώνεται και θέτει προτεραιότητες.

Μαμά, η Μπερανζέρ.

-Πείτε γεια στη θεία σας. -Γεια!

Ένα φιλί για όλους. Τι κάνεις;

-Καλά. Εσύ; -Καλά.

-Ο Φρεντ τι κάνει; -Ο αδερφός σου;

Καλά είναι, αλλά έλα να τον δεις. Θα χαρεί πολύ.

-Εντάξει, θα τον δω στην Μπιαρίτζ. -Φυσικά. Πού έχω το μυαλό μου;

-Ογκιστέν, ξέχασες τη ρακέτα σου. -Ευχαριστώ.

Φιλί.

-Γεια, μαμά. -Να είστε φρόνιμοι.

-Είσαι καλά; -Ναι.

Τα λέμε αύριο, Νάντια. Έκανες καλή δουλειά σήμερα.

Ευχαριστώ, Χουάν. Τα λέμε αύριο.

Κάναμε κρόσφιτ. Είμαι πτώμα.

Ναι, το φαντάζομαι.

Λοιπόν!

Καλά που σε είδα.

Έχω φοβερή ιδέα για τα γενέθλιά σας. Να σου πω;

Πέρυσι, ήταν στο υπαίθριο δείπνο. Φέτος, θα είναι στην Μπιαρίτζ.

Και έχω τον προσωπικό του αριθμό.

Μπερνάρ Μπιλίς!

Μπερνάρ Μπιλίς.

Ξέρω έναν Μπερνάρ, αλλά όχι Μπιλίς.

Αγάπη μου, τα μαγικά δάχτυλα!

-Στρίπερ είναι; -Όχι. Ταχυδακτυλουργός.

Πάει από τραπέζι σε τραπέζι, κάνει κόλπα...

Σπάει τον πάγο μεταξύ των καλεσμένων...

όταν δεν γνωρίζονται καλά.

Ναι, αλλά όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

Εντάξει, αλλά σκέψου το, γιατί νομίζω πως είναι καταπληκτική ιδέα.

Εντάξει, θα το ξανασυζητήσουμε. Πάω να πάρω τον Φρεντ.

Το συζητάμε όποτε θες.

Φρεντ, σταμάτα!

-Υπήρξαν αλλαγές το τελευταίο έτος; -Όχι, η κατάσταση είναι σταθερή.

Λοιπόν, κύριε Μαζιρέ, πώς πάνε τα πράγματα;

Άσχημα. Μ' αφήνει και πεινάω.

Παρακαλώ;

Δεν μου δίνει να φάω. Πεινάω.

Όχι, απλώς πεινάει όλη την ώρα, οπότε προσπαθώ λίγο να...

Κυρία Μαζιρέ, ταΐζετε τον σύζυγό σας;

-Φυσικά και τον ταΐζω. -Ψέματα!

-Μόνο βιολογικά μου δίνει. -Τι λες;

-Ναι. -Όχι.

-Μόνο βιολογικά. -Όχι.

-Ναι. -Όχι.

Φεύγουμε;

Ανησυχώ, γιατί έχουμε δύο μήνες να λάβουμε το επίδομα αναπηρίας.

Λογικό είναι. Δεν στείλατε τη βεβαίωση του κέντρου αποκατάστασης.

Μα νόμιζα...

Αυτή δεν είναι;

Αυτή είναι η συμπληρωματική ασφάλεια υγείας.

Το χαρτί που σας λέω είναι πράσινο.

Δεν το έχετε. Ζητήστε τους τη βεβαίωση και ελάτε ξανά.

-Μυρίζει τυρί μποφόρ. Θέλω τυρί. -Σταμάτα, Φρεντ.

Τη χρειαζόμαστε για να επικυρώσουμε τον φάκελό σας.

-Όχι, η ανάσα της κυρίας μυρίζει. -Τι είναι αυτά που λες;

Δεν μυρίζει αχλάδι, μόνο τυρί.

Θέλω κόκκινο κρασί. Μπορντό.

-Ένα Σαιντ-Εμιλιόν. -Μας συγχωρείτε.

Δεν ξέρω τι λέει, δεν επιτρέπεται να πίνει.

-Κάθισε εδώ. -Ένα Σατό Ανζελίς; Του 2005.

Και ψωμί με καρύδια.

Συγγνώμη, δεν έχει αίσθηση της ντροπής και λέει ό,τι σκέφτεται.

Φυσικά, δεν σκεφτόταν... Όχι.

Πρέπει να έρθετε μετά το καλοκαίρι για την επικύρωση.

-Θα πρέπει να ξανάρθω; -Είναι σπαστικό.

Εσύ είσαι σπαστικός, Φρεντ. Το διασκεδάζω, νομίζεις;

Για σένα το κάνω αυτό.

-Δεν γίνεται μέσω Ίντερνετ; -Όχι, χρειαζόμαστε τα πρωτότυπα.

Έχω άλλη μία ερώτηση.

Έχω πρόβλημα με την κάρτα κοινωνικής ασφάλισης.

Τι είναι; Θέλω κι εγώ.

Τι είναι; Τι είναι;

-Είναι "Μalteseurs". -Φέρ' τα εδώ.

Maltesers λέγονται.

To έκανα μέσω Ίντερνετ, το έστειλα με το ταχυδρομείο...

εκτύπωσα το έντυπο, σας το ξαναέστειλα...

αλλά δεν έλαβα απάντηση.

-Έχει γίνει. Εντάξει είναι. -Εντάξει.

Άρα, όλα καλά. Ευχαριστώ.

Φρεντ;

Φρεντ;

Μήπως είδατε έναν κύριο με γυαλιά ηλίου και μπαστούνι;

Θα σας βοηθήσω. Ελάτε.

Προσοχή στο σκαλοπάτι.

-Πού πάμε; -Είναι το 24. Πάει στο Πεσάκ.

Μυρίζεις άμμο για γάτες.

-Μπερνάρ! -Κανένα νέο;

Κάποιος τον είδε να μπαίνει σε ένα λεωφορείο.

Θα ρωτήσω τον υπεύθυνο των δρομολογίων.

-Θα σε ξαναπάρω. -Ναι, τα λέμε.

Ακριβώς πριν μπω στο αμαξοστάσιο, κατέβηκε ένας τύπος με μπαστούνι.

Ευχαριστώ, Μισέλ.

-Κύριε Μαζιρέ! -Ποιος είναι;

-Ο Μπερνάρ. -Μπερνάρ Ινό; Ο ποδηλάτης;

Όχι, άλλος Μπερνάρ. Είμαι φίλος της γυναίκας σας.

Προσοχή.

Ποιος είστε;

Ο Μπερνάρ.

Μπερνάρ τι;

Μπερνάρ σκέτο.

Σκέτο;

-Πού πάμε; -Στο σπίτι σας.

-Αγάπη μου, εγώ είμαι. -Μπεά.

-Είσαι καλά, αγάπη μου; -Ναι.

-Μπαμπά! -Ήρεμα με τον μπαμπά!

-Σε λίγο θα φάμε. -Επιτέλους!

-Πάτε τον μπαμπά μέσα. -Έχω μια πείνα.

-Έχουμε νιόκι. -Εξαιρετικό νέο.

Ευχαριστώ. Είσαι ο σωτήρας μου.

Έτσι είμαι εγώ.

Θα βρεθούμε μετά τις διακοπές;

Το σκέφτηκα. Θέλω να έρθεις να με δεις στην Μπιαρίτζ.

Θα σε συστήσω σε όλους.

-Τώρα, ξέρεις και τον Φρεντ. -Δεν είναι καλή ιδέα, νομίζω.

Εγώ νομίζω πως είναι πολύ καλή ιδέα.

Έλα, μπαμπά.

Έλα!

Είναι εκπληκτικό το τι μπορεί να κάνει.

Κολυμπάει. Κοίταξέ τον, κολυμπάει.

Τυφλός είναι, όχι μονόχειρας.

Ναι, αλλά τα μάτια είναι πολύ βοηθητικά.

Όχι;

Ναι!

Είναι τρελό.

Ο Φρεντ το γλεντάει.

Είναι ό,τι πιο κοντινό σε οργασμό γι' αυτόν.

-Μετά τα πατατάκια. -Έφερα οικογενειακή συσκευασία.

Αλήθεια;

Η διαφορά στην τιμή είναι τρελή...

Ναι, ε;

Δεν το έχω υπολογίσει, αλλά είναι περίπου 37% φθηνότερα.

Μισό λεπτό... Λοΐκ, πόσο κάνει ένα πατατάκι;

Μπορεί να γελάς, αλλά θα εκπλαγείς.

-Όχι, ευχαριστώ. -Πάρε, χορτοφαγικά είναι.

Πάρε.

Αρνό, θες ένα μπουφάν; Φοβάμαι μη σε κάψει ο ήλιος.

Η δικτατορία του μαυρίσματος είναι εξωφρενική.

Γιατί να επιβάλλεις το σώμα σου στην παραλία;

Από μια ηλικία κι έπειτα, είναι θέμα ευπρέπειας.

-Ευχαριστούμε. Για μας το λέει. -Πολύ ευγενικό.

Απόκρυψη... Όχι, ευχαριστώ.

Έπρεπε να απαντήσεις.

Ίσως είναι καμιά κοπελίτσα που ξέρει ότι είσαι εδώ και...

Όχι, είναι κάποιος απ' το νέο συγκρότημα κατοικιών.

Ανέλαβα τη διαχείριση 120 κατοικιών.

Η μεγαλύτερη φωλιά σπαστικών στη Γαλλία.

Εγώ πιστεύω ότι είναι μια πολύ ντροπαλή κοπέλα.

Ναι, σίγουρα. Οι κοπέλες τρελαίνονται για μένα.

Μην το λες αυτό. Η κοκκινομάλλα πέρυσι, που έμοιαζε με τον Ζι-Πε;

-Δεν της έδωσες τον αριθμό σου; -Και η κοπέλα στον εκδοτικό οίκο;

Σε κοίταξε πονηρά.

Όχι, μου βρομάει σπιτονοικοκύρης.

Ή κοπέλα. Είναι ρίσκο, Αρνό.

Σήκωσέ το εσύ. Αν είναι άντρας, δεν είμαι εδώ. Αν είναι κοπέλα...

Ναι, σας τον δίνω αμέσως.

Γεια σας.

Ναι... Όχι!

Μα σας είπα, κ. Λουβιέ...

Δεν είμαι υδραυλικός, διαχειριστής είμαι.

Όχι! Η τουαλέτα σας που στάζει δεν είναι θέμα των συνιδιοκτητών.

Ανήκει στην ιδιωτική σας σφαίρα. Λοιπόν, στη διάθεσή σας. Καλημέρα.

Λοιπόν, όλα καλά; Θα πηδήξεις;

Πάντα προστασία, Αρνό. Προστασία.

Έχω πεθάνει απ' τα γέλια.

Δεν φαίνεται, γιατί γελάω από μέσα μου. Πολύ δυνατά.

-Πώς τη λένε; -Σκάσε, Οντίλ.

-Πόρσε είναι; -Ναι. Cayenne Turbo S.

-Τη δανείστηκα απ' τη δουλειά. -Και πόσα πιάνει;

240 την ώρα.

Α, επειδή πηγαίνεις με 60...

Εσύ πας τρέχοντας για σφαγή; Όχι.

Γιατί έρχομαι γαμώτο; Είχα ένα σωρό δικαιολογίες.

Μισό λεπτό... Ήρθες πέρυσι. Δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα.

Ακριβώς, δεν υπήρξε πρόβλημα.

Γιατί; Γιατί δεν ήταν εκεί η Νάντια.

Είχε σεμινάριο πιλάτες μ' αυτή την αδερφή στη λέσχη, τον Πάμπλο...

Χουάν. Και δεν είναι αδερφή. Καθόλου όμως!

Τέλος πάντων...

Γαμώτο! Είναι ακόμα κούκλος ο σέρφερ.

Θα βγάλω μια σέλφι με τον Φρεντ.

-Φρεντ, έλα να βγάλουμε σέλφι. -Τι είναι αυτό;

Μπαμπά, βγάζουμε όλη την ώρα.

Με κρύωσες!

-Έχεις φοβερό κώλο, Νάντια. -Μη γίνεσαι σπαστικός.

Αν του αρέσει δεν υπάρχει κίνδυνος. Πέντε χρόνια έχει να του σηκωθεί.

-Πώς αντέχεις; -Τα καταφέρνω.

Μου δίνεις την πετσέτα μου, σε παρακαλώ;

-Έλα, αγάπη μου. Εγώ είμαι. -Μπεά. Πάμε να βουτήξουμε;

Τώρα βγήκες, αγάπη μου.

Δεν σας είπα. Μπορούσα να φέρω τον Μπερνάρ Μπιλίς για το πάρτι.

Ήθελες να προσλάβεις στρίπερ;

Όχι, είναι ένας τύπος που γυρνάει με μικρόφωνο και κάνει αστεία.

-Τι τρώει; -Μια ντομάτα.

Τραγανή ντομάτα;

Μην τσιμπολογάτε, ετοιμάζω αρνάκι ψημένο 7 ώρες.

Συνταγή του Αλέν Ντικάς. "Το τρως με το κουταλάκι."

-Για φέρ' το εδώ το αρνάκι. -Όχι τώρα, Φρεντ.

Μπεά μου.

Καλή η παραλία, αλλά είναι ώρα για μπάντζι τζάμπινγκ.

Πάμε!

-Κάνει μπάντζι τζάμπινγκ; -Φυσικά. Πηγαίνουμε κάθε χρόνο.

Να προσέχετε και μην ξεχάσετε την παρουσίασή μου.

Εννοείται.

Το βιβλιοπωλείο δεν έχει πάρκινγκ, σας θυμίζω.

Πριν το ατύχημα, ο Φρεντ ήταν το άλλοθί μου.

Όταν ήμουν με κάποια, έλεγα στη Νάντια...

ότι έβλεπα με τον Φρεντ την Παρί Σαιν Ζερμέν.

-Και επιβεβαίωνες ότι είχαν αγώνα; -Ήμουν πολύ καλός.

Τα κανόνιζα τις βραδιές του Championʼs League.

Κι όταν αποκλείστηκαν, σταμάτησες να ξενοπηδάς;

Δεν είμαι χαζός, τα βόλεψα. Υποστήριζα άλλες ομάδες.

Ρεάλ, Μπαρτσελόνα...

Γιουβέντους...

Καταλαβαίνεις; Ο Φρεντ ξέρει τα πάντα για μένα και δεν φιλτράρει.

Μόλις με δει, θα πει: "Καλός ο αγώνας; Πήδηξες;"

-Αν το ακούσει αυτό η Νάντια... -Ζόρικο.

Γι' αυτό βρίσκομαι μόνος με τον Φρεντ.

Κάθε Πέμπτη, τρώμε μαζί.

-Πολύ γλυκό αυτό, του αρέσει πολύ. -Κι εμένα μ' αρέσει.

Αλλά δεν πρέπει ποτέ να είναι μπροστά η Νάντια.

Παραβαίνω τους κανόνες τώρα.

Τους παραβαίνω.

Φρεντ, αριστερά.

-Εγώ θα το κάνω. -Ναι, ναι, θα σου πω.

-Τώρα; -Όχι.

-Τώρα; -Όχι, θα σου πω.

-Πώς είναι ο τύπος; -Έχει φάτσα γιάπη.

Ο τύπος που θέλει να αποδείξει κάτι.

Μάλλον δουλεύει σε ασφαλιστική.

-Έχει ένα μικρό μουστάκι. Τέλειος. -Ωραία, ωραία.

Ζαν-Λικ, όποτε νιώθεις έτοιμος.

-Τώρα! -Όχι, όχι, μην πηδήξεις!

-Γιατί το κάνετε αυτό, βλάκες; -Γιατί είμαστε βλάκες!

-Πες μου πότε να σταματήσω. -Εντάξει, εντάξει... Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ που ήρθατε.

Λόγο!

Ξέρω ότι στην Μπεατρίς δεν αρέσει πολύ να μιλά μπροστά σε κόσμο...

-Μα όχι... -Ναι.

Ήθελα μόνο να πω ότι είμαι πολύ περήφανη γι' αυτή.

Περήφανη για εμάς.

Περήφανη που συμμετείχαμε σε αυτή...

την περιπέτεια... Δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη.

Λοιπόν... Σ' εμάς!

Τέλειο για την Μπεατρίς.

Έβγαλε βιβλίο.

Ναι.

Ειδικά αν σκεφτείς πόσο νωρίς σταμάτησε τις σπουδές της.

Μα δεν ήσασταν μαζί στη Νομική;

Ναι, αλλά σταμάτησε μετά το πτυχίο. Εγώ πήρα μάστερ.

Είμαι πολύ περήφανη για εκείνη.

Ακόμη κι αν υπάρχει κάτι το απρεπές σ' όλο αυτό.

Απρεπές;

-Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω... -Όχι, δεν καταλαβαίνω.

Όλο αυτό...

Να εκθέτει έτσι τη ζωή της... Και να γίνεται βεντέτα...

Ενώ όλα έγιναν χάρη στον Φρεντ.

Κι αυτός δεν θα μπορέσει καν να το διαβάσει.

Δεν το έβγαλε σε Μπράιγ.

Μα ο Φρεντ δεν ξέρει Μπράιγ.

-Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω... -Όχι, δεν καταλαβαίνω.

Αλλά θα καταλάβω, κάποια στιγμή.

-Ευχαριστώ. Ελπίζω να σας αρέσει. -Καλή σας μέρα.

Πήρα ένα και για τον Ετιέν. Θα του το πάω στη Σιγκαπούρη.

Ευχαριστώ, Οντίλ.

Είμαι πολύ χαρούμενη για σένα και τον Φρεντερίκ.

Μετά από όλα αυτά που περάσατε... Ήταν φρικτό...

Εντάξει...

Μπερανζέρ, δεν έφερες τον Φρεντ;

Όχι, δεν μπορούσα. Θα τον κουβαλήσει η μαμά...

Θα τον φέρει.

Είναι παράξενο να βλέπω κάποιον να το κρατάει.

-Είστε... -Ήταν πολύ δυνατές στιγμές.

Όταν τον επανέφερα απ' το κώμα...

-Όταν έμαθα ότι θα έμενε τυφλός. -Φαντάζομαι...

Αυτά αφήνουν τα σημάδια τους. Δεν είμαι πια η ίδια.

Κι αυτό είναι καλό.

Και ο άντρας σας πώς το βιώνει όλο αυτό, μετά από 5 χρόνια;

-Δεν έχει έρθει; -Είχε δουλειά. Δεν θα αργήσει.

Θα βρίζει πίσω απ' το τιμόνι μάλλον.

Πίσω απ' το τιμόνι;

Οδηγεί;

Ναι, οδηγεί.

Άρα έχει κάνει τεράστια πρόοδο.

-Επειδή οδηγεί; -Θέλω να πω... Ήταν τυφλός, όχι;

Α, όχι! Δεν είμαι η Μπεατρίς.

Είμαι η Νάντια, η καλύτερή της φίλη.

Με συγχωρείτε.

-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.

-Το έχετε διαβάσει; -Όχι.

Το έζησα.

Το διάβασες; Γράφει για μένα;

Όχι, δεν το έχω διαβάσει.

Μη μου λες βλακείες, Μανού. Είσαι η καλύτερή της φίλη.

Μου έδωσε ένα προσχέδιο, αλλά μου ζήτησε να μην πω τίποτα.

Έλα, εγώ σ' τα λέω όλα.

Εντάξει, γράφει για σένα.

Για τα ξενοδοχεία που πας στο διάλειμμα απ' τη δουλειά.

-Για τα αγαπημένα σου προφυλακτικά. -Είσαι σπαστική!

Έλα...

Μπορείς να κοιτάς τον δρόμο;

Δεν καταλαβαίνω, γιατί να γράψει βιβλίο για τη ζωή της; Είναι τρελό!

Δεν μπορούσε να βγάλει ένα βιβλίο μαγειρικής όπως όλοι;

-Το γράψιμο τη βοηθάει. -Ήταν ατομικιστικό και εγωιστικό.

Α, ναι, αυτό τη χαρακτηρίζει!

Γαμώτο, ο Φρεντ τα ξερνάει όλα, η Μπεά βγάζει βιβλίο...

Σκέτος εφιάλτης αυτό το ζευγάρι!

Θα είναι οι χειρότερες διακοπές της ζωής μου. Και οι τελευταίες.

-Καλώς ήρθατε στη χώρα των Βάσκων! -Δυο σταγόνες έριξε.

Δεν είναι δυο σταγόνες.

Δεν είναι βροχή... Είναι σημάδι.

Είναι το τέλος του κόσμου.

Ευχαριστώ που ήρθατε, Ρολάν. Γράφω και για εσάς.

Είστε ο Καθηγητής Αντουάν.

Αντουάν; Μου αρέσει. Πάντα μισούσα το όνομά μου.

Όχι, το Ρολάν είναι... Όχι, έχετε δίκιο.

Δεν θέλω να σε ζαλίζω μ' αυτά εδώ, αλλά έλαβα την ιατρική έκθεση.

Αύριο, θα φάω στης πεθεράς σου. Θα φέρω τον φάκελο του Φρεντερίκ.

-Εντάξει. Ευχαριστώ. -Μπράβο.

Ελπίζω να σας αρέσει.

-Αγάπη μου, εγώ είμαι. -Έχει μπουφέ;

Ευχαριστώ.

-Χέλι. -Χέλι;

Ναι, χέλι. Για τις τερίνες πήρα χέλι. Εντάξει;

Ναι, μια χαρά.

Ναι, γαμώτο, γαριδάκια!

Οντίλ, μπορείς να τον προσέχεις;

Νιώθει χαμένος όταν έχει πολύ κόσμο.

Καθόλου αλκοόλ, και κράτα τον μακριά από τον μπουφέ.

Αγάπη μου, σ' αφήνω με την Οντίλ.

-Θα έρθεις μαζί μου, Φρεντ; -Εντάξει!

Τυφλός είμαι μόνο, ξέρεις. Πήγαινε με στον μπουφέ.

-Παράξενο να βλέπω το όνομά σου. -Πού;

-Στο εξώφυλλο του βιβλίου. -Ποιου βιβλίου;

-Του βιβλίου της Μπεατρίς. -Αγόρασε κάποιο βιβλίο;

Δεν έχει τίποτα εδώ. Πάμε να φύγουμε.

Έχεις πολλή πλάκα.

Το είδες αυτό; 22 ευρώ.

180 σελίδες.

Σχεδόν... ένα φράγκο η σελίδα.

-Αν είχαμε ακόμα φράγκα. -Ναι, αν είχαμε φράγκα...

Θα το αγοράσουμε, ε; Θα χαρεί η Μπεατρίς.

Και δεν έχουμε και επιλογή...

-Θα περιμένουμε το μέγεθος τσέπης; -Αν βγει σε μέγεθος τσέπης...

Πόσα βιβλία έχει εδώ; Είναι παντού.

Συνηθίζεται στα βιβλιοπωλεία.

Ναι, αλλά και πάλι...

-Ποιος τα αγοράζει αυτά; -Οι άνθρωποι που διαβάζουν.

-Φέντερερ. Βρήκες την ευτυχία. -Όχι, δεν διαβάζω βιβλία.

Περίμενε, Ζι-Πε... Έχεις διαβάσει ποτέ κάποιο βιβλίο;

Τα περιοδικά μετράνε;

Δεν καταλαβαίνουμε ποιος είναι ποιος...

Εσύ ποια είσαι;

Ένας πίνακας με τα ονόματα θα βοηθούσε.

180.

-Σε ποια σελίδα είσαι; -Θα με ρωτάς κάθε πέντε λεπτά;

Κορίτσια, δεν το θυμόμουν αυτό.

Είναι τέλειο.

Τέλειο.

-Δεν θα το τελειώσω ποτέ. -Δεν θα σε εξετάσει κανείς.

Ναι, αλλά η Μπεατρίς θα πληγωθεί.

Θα είναι σαν να μη δοκίμασα κάτι που μαγείρεψε...

ή σαν να έβγαλε CD και να μη μου άρεσε ή...

Εντάξει, κατάλαβα.

Μπορείτε να μπείτε σε λειτουργία πτήσης;

Άσε που δεν ξέρω κανέναν από αυτούς τους τύπους.

Ποιος είναι ο Φαμπιέν;

-Ξέρετε κανέναν Φαμπιέν; -Όχι.

Άλλαξε τα ονόματα. Συνηθίζεται στα αυτοβιογραφικά μυθιστορήματα.

Α, εντάξει... Γι' αυτό δεν καταλάβαινα τίποτα.

Μα γιατί να το κάνει αυτό;

Κοίτα, Ζι-Πε, είναι απλό. Εγώ, για παράδειγμα, είμαι... η Νατάσα.

"Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη Νατάσα, πάντα εκεί, γενναιόδωρη..."

"να φτάνει σαν σίφουνας στο νοσοκομείο με το Fiat 500 της."

Όχι, δεν είμαι σίγουρη. Τι είχα τότε; Το Fiat ή το Mίνι Κούπερ;

Δεν ξέρω, ήμουν στη Σιγκαπούρη.

Fiat ή Μίνι Κούπερ;

Μπορεί να άλλαξε και τα αυτοκίνητα.

Πάντως ήμουν η πρώτη που έφτασε στο νοσοκομείο, το θυμάμαι καλά.

"Η Νατάσα ήθελε να είναι η πρώτη στο νοσοκομείο"...

"η πρώτη που ενημερώνεται, η πρώτη που ειδοποιεί τους άλλους".

"Είναι η φύση της, είναι πάντα..."

Με βρήκα! Είμαι ο Γιανίκ.

Γιανίκ, Λοΐκ... Κάνουν ρίμα.

Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα.

Ναι, εντάξει... Αλλά εγώ είμαι.

"Ο Γιανίκ, διακριτικός, αλλά πάντα εκεί"...

"ακύρωσε τα πάντα για να προσέχει τα παιδιά."

Το θυμάμαι. Είμαι ο Γιανίκ.

Πολύ εύστοχο. Το λατρεύω.

Τι στυλ!

"Αυτή η δοκιμασία μού έδωσε δεκαπλάσια δύναμη."

"Ένιωθα πως μπορούσα να κινήσω βουνά."

Πράγματι, είναι πολύ όμορφο.

Σαν να αντιγράφει Γκιγιόμ Μισό ένα παιδάκι 8 χρονών.

-Αρνό, ζηλεύεις. -Όχι, δεν το λέω με κακία.

Χαίρομαι πολύ που η Μπεά κατάφερε να το εκδώσει...

Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν είναι και ο Φλωμπέρ!

Μπορούμε να διαβάζουμε ήσυχα;

"Κάθισε στη βεράντα..."

"Οι πιο πολλοί κορόιδευαν τον ηλικιωμένο άντρα"...

"που, όμως, δεν θύμωνε."

Εγώ θα κάνω ένα διάλειμμα... Ζι-Πε, τένις;

Δεν θα το τελειώσω ποτέ.

Μπερανζέρ, μπορείς να προσέχεις τον Φρεντ αύριο;

Έχω ένα σωρό πράγματα να ετοιμάσω, δεν θα προλάβω.

Όχι, έχω κανονίσει να περάσω το απόγευμα στην Μπαγιόν.

Το έχω κανονίσει εδώ και καιρό.

Άσ' το, θα δω τι θα κάνω.

Λοιπόν...

Φτάσαμε!

Κόφ' το, Μανού, γαμώτο! Διακριτικά.

Μπράβο, μπαμπά. Πολύ κοντά.

Φαμπρίς;

Γαμώτο! Αναγνωρίζει ως και τον ήχο απ' τα λάστιχά μου.

Εδώ είμαι... Φρεντό μου...

Καλός ο αγώνας; Πήδηξες;

Αρχίσαμε.

-Αγάπη μου; -Είχες καλό ταξίδι;

Είχαμε πολύ καλό ταξίδι. 280 ίπποι! Φοβερό αμάξι.

Μόνο δυο φορές σταματήσαμε, ε Μανού;

Πήρε σάντουιτς με κοτόπουλο κι εγώ, σολομό.

Δεν είχε πολλή κίνηση, μόνο στον περιφερειακό...

Όπως συνήθως. Κατά τ' άλλα καλά... Λίγη βροχή μόνο, στο τέλος.

Πήδηξες;

Όχι, όχι... Άσ' το σε μένα. Εγώ θα... κάνω πράγματα.

-Φαμπρίς! -Έρχομαι!

-Ο Φρεντ χάρηκε πολύ που σε είδε. -Ναι.

Του κάνει καλό να περνάμε χρόνο μαζί του.

Ναι.

Δεν σου είπα! Μπορούσα να κλείσω τον Μπερνάρ Μπιλίς για την επέτειο.

-Ποιος είναι αυτός; -Δεν το πιστεύω!

Δεν ενδιαφέρεστε για τίποτα; Μπερνάρ Μπιλίς! Ο μάγος.

-Για ποιο λόγο; -Αγάπη μου, ο μάγος κάνει κόλπα.

Είναι φοβερός στα ταχυδακτυλουργικά.

-Θα ήταν τέλειος για το πάρτι. -Μάλιστα...

Αλλά αφού δεν ήταν δική της ιδέα... Η Μπεά...

-Μας περιμένουν για το απεριτίφ. -Φτιάχνω πράγματά κι έρχομαι.

Τώρα θα τα τακτοποιήσεις;

Ναι.

Κοίτα, αγάπη μου, το ηλιοβασίλεμα είναι υπέροχο.

Δεν ξέρω, είμαι τυφλός.

Αγάπη μου...

-Α, τα ανακατεύεις. -Ναι.

Κοίτα, λίγο τόνικ...

Ευχαριστώ.

Λοιπόν, σου αρέσει;

Ναι, θα σου το έλεγα μετά. Είναι πολύ ωραίο.

Μισό-μισό για τον Φρεντ.

Φτάνει...

Περιμένετε... Λοιπόν...

Στην Μπεά και στον Φρεντ...

Φρεντ διψούσες, ε;

Απαίσια σαμπάνια. Ο Λοΐκ την έφερε;

Εγώ δεν έφερα τίποτα.

Υπερβάλλεις. Είναι Veuve Clicquot.

Να βγει στη σύνταξη η "Χήρα"!

Αρνό, στη νέα σου πανωλεθρία.

-Παίξατε; -Ένα σετ μόνο.

-Έχασε. -Δεν είχα τον εξοπλισμό μου.

Τι χαζή δικαιολογία. Εγώ τον νικάω τον Ζι-Πε.

-Με νικάς; Πάντα έχανες. -Όχι, σε νίκησα.

-Μία φορά με νίκησες. -Πάντως σε νίκησα.

Φρεντ, σε 500 αγώνες με νίκησες μια φορά.

Πάντως σε νίκησα.

Μια φορά, σε τουρνουά νέων. Και ήμουν άρρωστος.

Αβαντάζ στον Μαζιρέ!

Δεν με άφηνες να παραιτηθώ ενώ, στις αλλαγές, ξερνούσα.

Λοΐκ, ήσουν εκεί. Είχα γαστρεντερίτιδα.

-Σε νίκησα. -Άσ' τον, Ζι-Πε.

-Μια φορά στις πεντακόσιες. -Πάντως σε νίκησα.

Είσαι καλά;

Γιατί απαντάς με emoticon;

-Τι είναι αυτό; Θέλω κι εγώ. -Εδώ...

-Τι είναι; -Δεν πρέπει να τρως πολύ, Φρεντ.

Είναι βιολογικό.

Η Βαλερί μάς έχει ετοιμάσει αρνάκι ψημένο 7 ώρες.

Συνταγή του Αλέν Ντικάς. "Το τρως με το κουταλάκι."

Ναι, αλλά δεν το έχω φτιάξει.

Όταν είπα ότι θα το κάνω για δείπνο, δεν εννοούσα απόψε.

Εννοούσες γενικά;

Δεν πειράζει, έχουμε μοσχαράκι στην κατσαρόλα. Θα το ζεστάνουμε.

Φαμπρίς, δώσε μου τα πατατάκια.

-Φαμπρίς! Είδες τον αγώνα; -Pringles; Φρεντ, θες Pringles;

-Ναι! -Όχι!

Τι έγινε; Γιορτή έχουμε, άσ' τον να χαρεί λίγο. Διακοπές είναι.

-Θα φέρω κι άλλα. -Αυτό είναι αηδία.

-Έχει εδώ. -Με την πάπρικα είναι καλύτερα.

-Με πάπρικα είναι. -Όχι.

Φέρε εδώ την πάπρικα.

-Δεν το πιστεύω! -Τι έγινε;

Θα σου διαβάσω ένα απόσπασμα. Μιλάει η Μπεατρίς.

"Πριν το ατύχημα, κάθε Κυριακή, φτιάχναμε κρέπες."

"Εγώ έφτιαχνα το μείγμα και ο Φρεντ τις έψηνε."

"Το μυστικό μου για ελαφριές κρέπες":

"Αντικαθιστώ ένα ποτήρι γάλα με μπίρα".

Το συνειδητοποιείς;

Ποιο;

-Το μυστικό "μου"; -Ναι... Και;

Εγώ της είπα αυτό το κόλπο!

Το μείγμα για κρέπες με μπίρα είναι δικό μου μυστικό, όχι δικό της.

Εγώ το κάνω αυτό. Το ξέρεις πολύ καλά.

Ίσως να μην είναι και τόσο σοβαρό...

Δεν είναι σοβαρό;

Για σένα, τίποτα δεν είναι σοβαρό.

Ευχαριστώ για την υποστήριξη.

"Ό,τι και να πω για το ιατρικό προσωπικό είναι λίγο."

"Από τις νοσοκόμες ως τους γιατρούς αφοσιώνονται όλοι στον ασθενή"...

"προσφέροντας ηθική υποστήριξη και στοργή."

Δεν μπορείς να διαβάζεις από μέσα σου; Όπως μάθαμε στο σχολείο;

-Είναι συνήθεια. -Να την αλλάξεις. Είναι σπαστικό.

Σε ακούω!

Φρεντ, σταμάτα.

Η Εζενί είναι. Θα μείνει στον φίλο της απόψε.

-Δώδεκα χρονών! Είναι πολύ μικρή. -Δεκαεπτά είναι, αγάπη μου.

-Πρώτη φορά το ακούω. -Θέλει να αρχίσει να παίρνει χάπι.

Δώδεκα χρονών! Είναι πολύ μικρή.

-Έλα να κοιμηθείς. -Δεν είμαι κουρασμένος.

-Είσαι. -Όχι! Δεν είμαι κουρασμένος.

-Ναι, είσαι. Ξάπλωσε. -Όχι...

Μη σβήνεις το φως.

Τι διαφορά έχει;

Βαριέμαι.

Σκέψου όσα κάναμε σήμερα.

Ήταν πολύ όμορφη μέρα.

Πήγαμε στην παραλία.

Κολυμπήσαμε.

Έκανες σερφ...

-Κάναμε πικνίκ. -Μου αρέσουν τα πικνίκ.

Καληνύχτα, αγάπη μου.

Μπεά μου...

Καλά που πήρα τα δείγματα απ' το αφρόλουτρο από το σεμινάριο.

Τι σημαίνει "αναβλητικός";

Αναβλητικός σημαίνει... αναβλητικός... σημαίνει...

-Ξέρεις τι είναι... -Πες μου.

Αναβλητικός σημαίνει...

Τι λέει η πρόταση; Γιατί έχει διάφορες έννοιες.

"Απαλλαγμένη την τάση να γίνεται αναβλητική που την τυραννούσε"...

"η Bιολέν ένιωσε έτοιμη να ανοίξει τα φτερά της."

Εντάξει... Ποια είναι η Βιολέν;

Εγώ είμαι. Τα έβαλα όλα κάτω, και είμαι εγώ.

-Δεν έχει σχέση με την ηλικία; -Ναι, κι αυτό.

Ναι και όχι...

Αν είσαι αναβλητικός, είσαι...

Δεν ξέρεις.

Όχι.

Όμως, είναι κάτι θετικό, έχεις φτερά και απ' όλα...

Όχι, δεν νομίζω ότι είναι θετικό.

Γαμώτο! Αδύνατον να πιάσω δίκτυο.

Δεν έχει ποτέ σήμα εδώ.

Βαλού, μήπως γίνεσαι λίγο παρανοϊκή;

Το περίμενα αυτό.

Για σένα είναι εύκολο. Σε περιγράφει τέλειο.

Ναι, το παραδέχομαι. Πολύ εύστοχη περιγραφή.

Είναι καλό;... Τι γράφει;

Γράφει τίποτα για εμάς;

Για μένα;

Όχι. Δηλαδή, ναι... Είσαι...

Εσύ είσαι με τα φιστικί χαρτάκια. Είσαι στη σελίδα 32..

Και 58. Σε λένε Φαμπιέν.

Φαμπιέν.

Και τι γράφει για τον Φαμπιέν;

Ότι είσαι ο καλύτερος φίλος του Φρεντ...

ότι σου είναι δύσκολο να τον βλέπεις έτσι...

"Το ατύχημα αναστάτωσε τη ζωή του Φρεντ και των φίλων του."

"Για παράδειγμα, ο Φαμπιέν που του άρεσε να τριγυρνάει"...

"με μηχανές... σταμάτησε."

Αλήθεια είναι.

Εσύ φαίνεσαι πολύ καλός. Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο για μένα.

Περίμενε, στην τύχη... Διάβασε αυτό, θα δεις.

"Η ασθένεια του Φρεντ έγινε εθνικό ζήτημα για τη Νατάσα."

-Ποια είναι η Νατάσα; -Εγώ.

Σου πάει.

Έλα, διάβαζε.

"Είχε αφοσιωθεί απόλυτα. Εκείνη μου ανακοίνωσε τη μέρα του εξιτηρίου".

"Τηλεφωνούσε στους γιατρούς πριν από μένα".

"Μια διαρκής, ίσως λίγο αποπνικτική στήριξη, που δεν θα ξεχάσω ποτέ".

Είναι τέλειο.

Ποιο είναι τέλειο; "Αποπνικτική";

Είμαι αποπνικτική.

-Είμαι αποπνικτική; -Πού να ξέρω;

Πού να ξέρεις; Φαμπρίς, ζούμε μαζί 20 χρόνια. Δεν θα έπρεπε να ξέρεις;

Η αλήθεια είναι ότι...

Το ξέρεις...

Μερικές φορές, έχεις την τάση να γίνεσαι λίγο...

Είσαι πολύ εκεί, πολύ...

-Αποπνικτική; -Πάψε!

Λέει ότι τη στηρίζεις και δεν θα το ξεχάσει ποτέ. Αυτό μετράει.

Ναι, καλά.

-Θα γελάει μαζί μου όλο το Μπορντό. -Όχι βέβαια.

Και δεν μπορώ να κάνω κάτι, έχει εκδοθεί!

Μπορείς να πάρεις μέτρα για να απαγορευτεί η έκδοση...

αλλά θα χαλάσει το Σαββατοκύριακό μας.

Ξέχασα να πλύνω τα δόντια μου.

Και δεν μπορώ, γιατί μετά...

Είναι τρελό.

Κοιμάμαι, Ζι-Πε.

Ζω ξανά τα ίδια συναισθήματα, όπως με το ατύχημα...

-Γραμμένα με λέξεις... Είναι... -Βιβλίο.

Άκου.

"Πάντα προτιμούσαμε το τρένο απ' το αεροπλάνο."

"Ο σταθμός είναι στο κέντρο."

"Το αεροδρόμιο είναι μακριά".

"Σίγουρος εκνευρισμός και μποτιλιάρισμα".

-Και; -Είναι αλήθεια.

Είναι αλήθεια... Είμαστε εκεί, μαζί της.

Δεν το πιστεύω!

Δεν είναι δυνατόν να μην έχουν ένα λεξικό σ' αυτό το αχούρι!

Τι κάνεις εδώ;

Είχα αϋπνία και έψαχνα κάτι να διαβάσω.

Διάβασε το βιβλίο μου.

Εσύ τι κάνεις;

Ο Φρεντ είχε ένα ατύχημα, πρέπει να αλλάξω σεντόνια.

-Θες βοήθεια; -Όχι, εντάξει. Ευχαριστώ.

-Καληνύχτα. -Επίσης.

-Ναι, Μπριζίτ, στην Μπιαρίτζ είμαι. -Έλα να με δεις, τότε.

Όχι, είμαι με τη γυναίκα μου. Μη με παίρνεις συνέχεια τηλέφωνο.

-Δεν σε παίρνω συνέχεια. -Μόνο 12 φορές σε ένα βράδυ.

-Θες να περάσεις απ' το φαρμακείο; -Όχι, δεν μπορώ τώρα.

-Δεν θέλεις; -Βέβαια θέλω! Θα περάσω αύριο...

Τι κάνεις;

-Μου αρέσει να κατουράω έξω. -Αηδία. Μήπως έχεις ένα λεξικό;

Εσύ πού είσαι;

-Στης Μπεά και του Φρεντ. -Στο κινητό! Τι πάροχο έχεις;

-Δεν ξέρω. -Δώσ' μου το τηλέφωνό σου.

Γαμώτο, έχεις Free Mobile. Δεν πιάνει 3G.

Εσύ ξέρεις τι θα πει "αναβλητικός"; Όχι; Καλά, καληνύχτα.

Φαμπρίς, ποιος είναι; Είσαι εκεί;

-Τι είναι αυτό; -"Το ψωμί των φίλων".

"Το ψωμί των φίλων"; Όχι, ευχαριστώ.

Θα πάρω δύο μικρές φρατζόλες.

Πολύ καλά. Λοιπόν, μαζί με τα γλυκά είναι... 9,50 ευρώ.

-Κάτι άλλο; -Ξέρετε τι θα πει "αναβλητικός";

"Αναβλητικός"; Για να δω... Δεν έχει σχέση με τον "αναβολέα";

O "αναβολέας". Ξέρετε, στο Παρίσι, στα θέατρα, που κρατάει τα λόγια.

Όχι, δεν είναι αυτό. Ευχαριστώ.

Κεβίν, εσύ ξέρεις τι σημαίνει...

Αναβλητικός. Αλλά εντάξει, δεν πειράζει.

Είναι κάποιος που δυσκολεύεται να πάρει αποφάσεις.

-Δυσκολεύεται να πάρει αποφάσεις; -Που δεν περνάει στη δράση.

Γαμώτο!

-Καλημέρα. -Κοιμήθηκες καλά;

Δεν έκλεισα μάτι. Να 'ναι καλά ο Ζι-Πε.

-Ροχαλίζει; -Όχι, διαβάζει. Δυνατά.

-Φαίνεσαι ξενυχτισμένη. Έλα. -Μην ξεβολεύεσαι.

Θα καθίσω στην άκρη. Δεν θέλω να...

εισβάλω στον χώρο σας, να σας πνίγω.

Τελείωσα το βιβλίο.

Διάβασα όλες τις σελίδες. Είναι απίθανο.

Ωραία δεν είναι;

Εγώ μυήθηκα στη λογοτεχνία με Μοπασάν, Φλωμπέρ, Προυστ...

Ο Ζι-Πε, διαβάζοντας Μπεατρίς Μαζιρέ.

Μου γέννησε την επιθυμία για διάβασμα. Αυτό το τελείωσα.

-Τι είναι αυτό; -Το χειρόγραφό μου.

Αυτός είναι ο τίτλος;

Επίτηδες το κάνεις;

Ναι.

Δεν είμαι σίγουρος.

Τι θέμα έχει;

Δεν είναι εύκολο να το συνοψίσω.

Η ιστορία ενός άντρα που κυνηγάει το πεπρωμένο του...

χωρίς ποτέ να το πιάνει, με δυο λόγια.

Μπορώ να το διαβάσω;

-Σκαλοπάτι. -Κατεβαίνω ή ανεβαίνω;

Κατεβαίνεις.

-Πού είναι η γραβάτα μου; -Είμαστε διακοπές.

Καλημέρα σε όλους.

Γεια!

Μπεά, τελείωσα το βιβλίο σου. Είναι τέλειο.

Χαίρομαι πολύ, Ζι-Πε. Ευχαριστώ.

Η αρχή είναι υπέροχη.

Η αρχή; Το ατύχημα ήταν υπέροχο;

-Όχι, συγγνώμη. -Σε πειράζω.

Αγάπη μου, οι νιφάδες βρόμης σου.

Περίμενε.

Θα μετακινηθώ, να σου αφήσω χώρο.

-Πάρε τα φάρμακά σου. -Όχι, δεν έχουν γεύση.

-Είναι για να γίνεις καλά. -Δεν είμαι άρρωστος.

-Κι αυτό είναι σαν άχυρο. -Μην αρχίζεις.

-Κι αυτό χάλια είναι. -Κάνε ό,τι έκανα με τον Βιργκίλ.

-Τον Βιργκίλ; -Τον Βιργκίλ! Ξέρεις.

Το Ντάτσχουντ μου.

Πάντα ζαλιζόταν στο αυτοκίνητο...

και έπρεπε να του δίνω αντιεμετικό για σκυλιά.

Και έκρυβα τα χάπια μέσα σε λίγο ψωμί ή στη σκυλοτροφή.

Δεν είμαι κουφός. Ούτε σκύλος.

-Όχι, αγάπη μου... -Κι αυτό είναι αηδία.

Αρνό, δώσε μου τη μαρμελάδα.

Κι αυτή αηδία είναι.

Ρολά με σοκολάτα, κρουασάν και ψωμί.

-Ρολό με σοκολάτα! -Μόνο ένα, ε;

-Πήγες στον φούρνο; -Ναι.

Αποφάσισα να πάω στον φούρνο και, απίστευτο, πήγα. Τρελό, ε;

-Θα σου φτιάξω καφέ. -Όχι, θα φτιάξω εγώ.

Δηλαδή, έτσι λέω. Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να περάσω στη δράση.

-Βαλερί, είσαι καλά; -Γιατί να μην είμαι;

Ο ήλιος λάμπει, είμαστε διακοπές όλη η παρέα... Όλα καλά.

Ψέματα. Λέει ψέματα. Η φωνή της τρέμει.

Κοιμήθηκες καλά;

Γαμώτο... Θα περιμένω το πρωινό.

Διάβασα όλο το βιβλίο. Δεν γράφει τίποτα, είμαι καθαρός.

-Είσαι σίγουρα καλά; -Ναι, μια χαρά.

Πρέπει απλώς να χαλαρώσω και να φαίνομαι φυσιολογικός.

-Τι κάνεις εκεί; -Δημιουργώ αντιπερισπασμό.

"Γιατί δεν τρως πρωινό με τη Νάντια και τον Φρεντ;"

Είμαι ευγενικός και βοηθάω τη Μανού με τα πιάτα.

Δεν βοηθάς καθόλου. Τακτοποιείς τα βρόμικα.

Με συγχωρείς.

-Φαμπρίς, χαλάρωσε, φαίνεσαι... -Ένοχος; Ναι, το ξέρω, το νιώθω.

Πρέπει να χαλαρώσω, γαμώτο.

Πρέπει να χαλαρώσω.

Θα πάω να πάρω ψωμί. Έτσι, θα χαλαρώσω.

-Πήρε η Βαλερί. -Πήρε;.. Να πάρει.

Πρέπει να πάω στη φαρμακοποιό... Στο φαρμακείο.

Η Μπριζίτ, η φαρμακοποιός από πέρυσι, με παρενοχλεί.

Πρέπει να πάω να την ηρεμήσω. Δεν το θέλω, δεν έχω επιλογή.

-Όχι, καταλαβαίνω. -Λοιπόν, εγώ πάω ως το φαρμακείο.

Και μου φάνηκε περίεργη η όψη σου.

-Βρίσκεις; -Ναι. Τι έχεις;

Συναχώθηκα.

Αγχώθηκες;

Όχι, συναχώθηκα. Έχω αλλεργικό συνάχι.

Συναχώθηκα, αγχώθηκα...

Χρειάζομαι αντιισταμινικά. Polaramine.

-Έχω. -Προτιμώ το γενόσημο.

-Μα αυτό έχω. -Όχι.

Τα λέμε σε λίγο.

Ξεκινάει καλά το Σαββατοκύριακο.

Ο διαλογισμός είναι βαρετός.

-Κανένα νέο απ' τον "Νανάρ"; -Τον Μπερνάρ;

-Μη με κάνεις να τον σκέφτομαι. -Συγγνώμη, αλλά αναρωτιόμουν...

Το "Μπερνάρ" δεν σε ξενερώνει σεξουαλικά;

Μη γίνεσαι σπαστική!

Δεν υπάρχει ούτε μία κομεντί που ο άντρας να λέγεται Μπερνάρ.

Μπερνάρ και Μπιάνκα.

-Είναι ποντίκια. -Ναι, αλλά στο τέλος πηδιούνται.

-Δεν το ήξερα. -Σταματάμε τον διαλογισμό;

-Να μαυρίσουμε καλύτερα; -Αυτό είναι.

-Πού είναι τώρα ο Μπερνάρ; -Δεν ξέρω, αλλά μακάρι να ήταν εδώ.

Φρεντ, μπορείς να σταματήσεις;

Φρεντ, σταμάτα. Κάποιοι προσπαθούν να ηρεμήσουν.

Είναι εκνευριστικό να διαβάζεις και να ακούς...

Σε... Έτσι δεν είναι;

Όλα καλά;

Πού ήσουν, γλυκέ μου;

Αγάπη μου, μου φέρνεις τα γυαλιά ηλίου μου; Είναι στο καλάθι.

Μου μυρίζει φαρμακείο.

Γιατί το λέει αυτό;

Θα επικοινωνείς στη νοηματική όλο το Σαββατοκύριακο;

Μπαμπά, έλα μαζί μου.

Έλα, ένα σκαλοπάτι προς τα πάνω.

Άλλο ένα, και όλο ευθεία.

Πού πάμε;

-Σειρά σου, μπαμπά. -Για ποιο πράγμα;

-Να τραγουδήσεις. -Εντάξει.

Ποιο τραγούδι είναι;

"Το φως της μέρας". Όπως κάθε φορά.

-Δεν το θυμάμαι. -Μπαμπά, το ήξερες απ' έξω. Έλα.

Είσαι το φως της κάθε μέρας μου...

Αλήθεια;

-Ζι-Πε, θα βουτήξεις; -Άφησέ τον! Ό,τι θέλει θα κάνει.

Η δικτατορία του μπάνιου.

Επειδή έχει πισίνα, πρέπει όλοι να βουτήξουν.

-Πού είσαι; -Εδώ.

Ποιος είναι ο Στεφάν;

Στο βιβλίο ή στην πραγματική ζωή;

Ναι, γιατί πρόκειται για διαφορετικά πράγματα, ε;

"Ο Φρεντερίκ ξέσπασε σε γέλια"...

"γιατί ο Στεφάν είχε ξεχάσει πάλι το πορτοφόλι του."

Δεν ξέρω.

Αρνό, εσύ είσαι ο Στεφάν;

Όχι, απ' ό,τι φαίνεται εγώ δεν είμαι στο βιβλίο. Δεν υπάρχω.

Δεν ενδιαφέρω κανέναν.

Ενδιαφέρεις τους σπιτονοικοκύρηδες.

Και, τότε, ποιος είναι ο Στεφάν;

Μπορεί να πρόσθεσε χαρακτήρες.

Έχει πάρει ελευθερίες σε σχέση με την πραγματικότητα.

Δηλαδή... Είναι γεμάτο αναλήθειες.

Όχι, δεν μπορείς να πεις κάτι τέτοιο. Το αντίθετο.

Εγώ νομίζω ότι το βιβλίο είναι...

Είναι πολύ... εύστοχο.

Όχι, θέλω να πω... Δεν μπορείς να γράφεις ό,τι να 'ναι.

Θα διαλέξω ένα απόσπασμα στην τύχη.

Όχι αυτό... Αυτό.

"Τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά".

"Ο Φρεντερίκ μπορεί να μην ξυπνούσε"...

"Στο νοσοκομείο, οργανώσαμε ένα αυτοσχέδιο πικνίκ"...

"με κόκα-κόλα και σάντουιτς απ' τον αυτόματο πωλητή".

"30 άτομα στον θάλαμο, ένα εύθυμο χάος κόντρα στις αναποδιές".

Τι;

"Οργανώσαμε" ένα πικνίκ; Εγώ το οργάνωσα, γαμώτο!

-Ναι, μπορεί. -Όχι, όχι μπορεί.

Παιδιά, θυμάστε ότι η ιδέα για το πικνίκ ήταν δική μου;

Εγώ δεν ξέρω, ήμουν στη Σιγκαπούρη.

Μα είναι αλήθεια!

Είναι απίστευτο πώς καρπώνεται συνεχώς όσα κάνουν οι άλλοι.

Νάντια, σε ξέρουμε. Ξέρουμε ότι δίνεις πάντα το 100%, ότι...

Έπρεπε να το γράψει τότε!

Όλοι μπορούμε να βρούμε μικροπράγματα.

Κι εγώ ακόμα.

Τα σάντουιτς ήταν από καλό φούρνο. Τα είχα φέρει από ένα σεμινάριο.

Έχω δει χειρότερα πικνίκ. Αλλά δεν το συνεχίζω.

-Το κάνεις. -Εμένα με ενοχλεί...

ότι δίνει την προσωπική μας ζωή βορά σε χιλιάδες αναγνώστες.

Θα είναι σε βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες, σχολεία.

Πολλή φόρα πήρες.

Μπορεί, αλλά γράφει πράγματα που δεν θέλουμε να μαθευτούν.

-Για παράδειγμα; -Πολλά πράγματα.

Για παράδειγμα;

Για παράδειγμα, δεν θέλω να ξέρει όλος ο κόσμος...

ότι τις Τετάρτες κάνω ποδήλατο στο νερό.

Δεν είναι και είδηση για το WikiLeaks.

Στη Mediapart το ξέρουν;

Εμένα αυτό το βιβλίο μου προκαλεί εμετό.

Και όλα αυτά εις βάρος του Φρεντ. Αναρωτιέμαι αν της αξίζει ο Φρεντ.

Τι συμβαίνει; Έχετε τρελαθεί;

Δεν σε έχουμε ακούσει καθόλου, Μανού.

Αλλά εσύ έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.

Στο βιβλίο, η Μανόν είναι η δημοφιλής.

Μανού, Μανόν... Το κατάλαβα αμέσως.

Η Μπεατρίς έγραψε το βιβλίο για την ίδια. Σαν ψυχοθεραπεία.

Ας πήγαινε σε ψυχολόγο!

Είδες πώς ζει τα τελευταία 5 χρόνια;

Τα έχει φορτωθεί όλα.

Παιδιά, σπίτι, δουλειά, τον Φρεντ μέρα-νύχτα!

Εσύ τα θα έβγαζες πέρα με τον Λοΐκ σ' αυτή την κατάσταση;

Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.

Είναι πολύ δυνατή, εγώ δεν ξέρω τι θα έκανα...

αν ο Ετιέν ήταν τυφλός... και τρελός.

Αν αυτό το βιβλίο τής έκανε καλό, καλά έκανε.

Μια χαρά είναι το βιβλίο.

Ακριβώς. Οι χαρακτήρες είναι απόλυτα ακριβείς.

Είμαστε εδώ για τα γενέθλιά τους.

Για να περάσουμε καλά και να τους ευχαριστήσουμε.

Ας μην ξαναμιλήσουμε για το βιβλίο και ας περάσουμε καλά.

-Σύμφωνοι; -Ναι!

-Σύμφωνοι; -Ναι.

Μπαμπά, κάνε μια προσπάθεια. Το ξέρεις.

Γαμώτο, μπαμπά! Σε παρακαλώ.

Δεν μπορώ... Δεν ξέρω.

Έλα.

-Κάνε μια προσπάθεια. -Θέλω να είσαι περήφανη για μένα.

Αλλά δεν μπορώ να το κάνω.

Εντάξει, μπαμπά. Ήταν πολύ καλό. Θα ξαναδοκιμάσουμε αργότερα.

-Θέλω να είσαι περήφανη για μένα. -Ήταν μια χαρά.

Όχι, σταμάτα!

Πάρε αυτή και φύγε από 'δω. Δεν θέλω να φας όλες τις φράουλες.

Τι κάνεις, γλυκιά μου;

Τούρτα φράουλα για τα γενέθλια του Φρεντ.

Όχι! Μην αρχίζεις κι εσύ.

Για απόψε, έκανα κράτηση στο La Cucaracha.

Εντάξει. Εμείς θα δειπνήσουμε στο La Cucaracha.

Εσύ θα δειπνήσεις στο Grand Hotel.

Δεν μπορείς να αρνηθείς την πρόσκληση μιας καλής πελάτισσας.

Περίμενε, δεν καταλαβαίνω.

Το τραπέζι είναι στο όνομά μου. Εγώ κερνάω.

Η πελάτισσα είναι πολύ ανδροπρεπής και λέγεται Μπερνάρ.

Είσαι τρελή! Του τηλεφώνησες;

Πρέπει να βάλεις κωδικό στο τηλέφωνό σου.

-Ναι, αλλά τι θα κάνω με... -Είναι πολύ απλό.

Το δείπνο σου θα τραβήξει πολύ, κι εγώ θα αναλάβω τον Φρεντ.

Το δώρο μου για τα γενέθλιά σου, μια μέρα νωρίτερα.

-Το ξέρεις ότι θα κλάψω; -Ελεύθερα.

Σε λατρεύω.

Θα ήθελα πολύ να τον δω, να ήταν εδώ για τα γενέθλιά μου.

Αλλά είναι κάπως ιδιαίτερο...

Η ζωή σου είναι ιδιαίτερη, γλυκιά μου.

Είναι ύποπτο ένα ζευγάρι να κοιτάζεται χωρίς να μιλά.

Ναι;

Ή είναι καιρό μαζί και δεν έχουν πια τίποτα να πουν...

ή είναι πολύ ερωτευμένοι.

Τι θέλεις να πιεις; Κρασί κόκκινο, λευκό, ροζέ, σαμπάνια;

Γκασπάτσο, ζωμό βοδινού;

Διάλεξε εσύ. Έχω βαρεθεί να διαλέγω για τους άλλους.

-Με εξιτάρει. -Ναι, ε;

Λοιπόν...

Casa Ferreirinha. Papa Figos του 2015.

Εξαιρετική επιλογή.

Από την κοιλάδα του Δούρου στην Πορτογαλία, που μ' αρέσει πολύ.

Πες το μου στα πορτογαλικά.

Κι άλλο.

Δεν κατάλαβα τίποτα, αλλά ακούγεται υπέροχο.

Σε παρακαλώ, σταμάτα να λες στον κόσμο για όταν βλέπαμε ποδόσφαιρο.

-Όταν ξενοπηδούσες; -Ακριβώς.

Ανήκει στο παρελθόν, μην το αναφέρεις.

Μου καταστρέφεις τη ζωή, με στρεσάρει, έχω χάσει τον ύπνο μου.

-Σταμάτα, τότε. -Τι να σταματήσω;

Να ξενοπηδάς. Αν σε αγχώνει τόσο πολύ, σταμάτα.

Ναι, εντάξει. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Δεν μπορώ.

Έχω ανάγκη να πηδάω.

Είναι μέσα μου, στη φύση μου, καταλαβαίνεις;

Πήδα τη Νάντια.

-Τη Νάντια; -Τη γυναίκα σου.

Αυτό είναι γελοίο. Είναι 20 χρόνια παντρεμένοι.

Αυτό πονάει.

-Πονάει πολύ. -Συγγνώμη.

Όχι, άκου τι γράφει.

"Το πιο δύσκολο στη ζωή":

"να καταλάβεις αν έκανες πάρα πολλά ή πολύ λίγα."

"Η Βιολέν δεν έθεσε ποτέ στον εαυτό της το ερώτημα."

-Όχι; -Ναι.

Εννοείται πως ναι.

Γαμώτο...

Καλημέρα.

-Πρέπει να φύγω. -Όχι.

Έλα στα γενέθλιά μου απόψε. Θέλω να σε γνωρίσουν όλοι.

Δεν νομίζω.

Είναι πολύ νωρίς.

Είσαι κι εσύ κομμάτι της ζωής μου.

-Πέρασες καλά; -Με τρόμαξες.

Καπνίζεις;

-Τι κάνεις εδώ; -Εσύ τι κάνεις εδώ;

-Βγήκα μια βόλτα. -Με τακούνια;

Ναι.

-Με ποιον ήσουν και γύρισες τώρα; -Κι εσύ;

-Δεν σε αφορά. -Ούτε εσένα τότε.

Φιλιά στον μπαμπά.

Ζι-Πε, δεν μου είπες... Το χειρόγραφό μου...

Δεν το έχω τελειώσει, μου μένουν 5 σελίδες. Δώσ' μου δύο ώρες.

Είσαι καλά;

Φαίνεσαι κουρασμένος. Δεν κοιμήθηκες καλά;

Ακουγόταν ένας θόρυβος όλο το βράδυ. Και κάποιος έσκουζε.

Δεν καταλαβαίνω. Εκτός κι αν ήταν τα ποντίκια.

Πολλές φορές, τα παλιά σπίτια έχουν ποντίκια.

52 και 4, 56.

Και είναι λέξη τριπλής αξίας, άρα 56 επί 3 κάνει...

168. Κάνει 168.

Παίζετε Scrabble. Αυτό είναι υπέροχο, Φρεντ.

"MΔOYHIΓXHΦ." Σε ποια γλώσσα παίζετε;

Σε όποια θέλουμε. Είναι Scrabble- πανδαιμόνιο, χωρίς κανόνες.

-Πρέπει να διαλέξω καλά γράμματα. -Υπέροχο.

Ορίστε.

Μπράβο, μπαμπά. Τράβηξες μόνο σύμφωνα.

-Να σε βοηθήσω; -Όχι, ευχαριστώ.

Είναι για τη γιορτή, για απεριτίφ.

Σταματάω, γιατί ο Φρεντ δεν είναι "φυτό..."

Φυσικά και δεν είναι.

Είναι ζωντανός, κινείται, παίζει Scrabble.

Δεν μπορείς να το πεις αυτό.

Εννοούσα ότι σιχαίνεται τα λαχανικά.

Με συγχωρείς.

Φυσικά! Σιχαίνεται τα λαχανικά. Τι χαζή που είμαι.

Είπαμε ότι δεν θα μιλήσουμε γι' αυτό, αλλά εγώ θα σ' το πω...

Το βιβλίο σου... Το λατρεύω.

Είναι πολύ χαριτωμένη.

Καλημέρα.

Είστε τόσο κοντά οι δυο σας...

Θα ήθελα πολύ να έχω μια κόρη.

Έχω μόνο αγόρια. Ωραία είναι, αλλά δεν είναι το ίδιο.

Καλημέρα! Έφερα τις τερίνες. Γρήγορα, να τις βάλουμε στο ψυγείο.

-Μισό λεπτό, να κάνω χώρο. -Ευχαριστώ.

Και για απόψε θα κάνω κρέπες για τα αγόρια...

και, μετά, θα έρθουμε για την τούρτα και τα δώρα.

Όπως είπαμε.

Του έφτιαξες την τούρτα σου με τις φράουλες!

Είσαι πολύ καλή με τον άντρα σου. Περάσατε καλά χθες;

Ήταν υπέροχα. Ο Φρεντ όρμησε στις καυτερές πιπεριές.

Μην ξεχάσεις το ραντεβού σου με τον Ρολάν. Για καφέ.

Όπως είπαμε.

Ήθελε να σου μιλήσει για τα αποτελέσματα του Φρεντ.

Το ξέρω.

Τι δυνατή γυναίκα! Έχει έναν γιο σ' αυτή την κατάσταση...

και φτιάχνει τερίνες σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

"Μπερνάρ."

"Η χθεσινή νύχτα ήταν υπέροχη. Είμαι στην παραλία. Σε σκέφτομαι".

Αυτός ήταν η πελάτισσα που έπρεπε να δει οπωσδήποτε.

Τη μέρα των γενεθλίων τους. Πολύ κομψό.

-Φαντάζεσαι να το έβλεπε ο Φρεντ; -Είναι τυφλός.

Θα μπορούσε τουλάχιστον να αλλάξει το όνομα.

Είναι το πιο βασικό όταν απατάς τον άντρα σου...

Δηλαδή...

Άρα σ' αρέσουν οι αλλαγές ονομάτων.

Θα μείνει μεταξύ μας. Είχε ανάγκη να αποσυμπιεστεί λίγο.

Η ιστορία φαίνεται να έχει διάρκεια.

Ήξερε τι έκανε ο οδηγός λεωφορείου.

Είναι υπεύθυνος στο αμαξοστάσιο. Υπεύθυνος για 500 υπαλλήλους.

Καλά περνάει η Μπεά.

Απατά τον άντρα της χωρίς πρόβλημα. Ο Φρεντ δεν παίρνει χαμπάρι.

Και να το καταλάβαινε, θα το ξεχνούσε αμέσως.

Είστε απαίσιες.

Η Μπεατρίς είναι καλά, πρώτη φορά μετά από 5 χρόνια.

Το προτιμούσατε όταν ήταν δυστυχισμένη;

-Όχι! -Φυσικά και όχι!

Τα αποτελέσματα απ' το νοσοκομείο είναι ενθαρρυντικά.

O Φρεντερίκ έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται σχήματα και φως.

Η τύφλωση αρχίζει να υποχωρεί.

-Μπορεί να ξαναδεί, πιστεύετε; -Μεσοπρόθεσμα είναι πιθανό.

Η έρευνα έχει κάνει μεγάλη πρόοδο στον τομέα.

Και οι νευρολογικές εξετάσεις;

Όσον αφορά τις νοητικές λειτουργίες του, πιστεύετε...

ότι ο Φρεντερίκ θα μπορούσε...

Υπάρχει πιθανότητα βελτίωσης;

Μπορώ να βάλω λίγο νερό;

-Είσαι καλά; -Όχι, δεν είμαι.

Και δεν θα έρθω απόψε. Πονάει το στομάχι μου.

Άλλωστε δεν θα σου λείψω και πολύ.

-Γιατί το λες αυτό; -Γιατί το διάβασα.

Διάβασα κυρίως πίσω από τις γραμμές.

Προφανώς κάποιοι από εμάς, κάποιες, δεν φροντίζουν αρκετά τον Φρεντ.

Δεν είμαι αρκετά διαθέσιμη;

Τι ξέρεις εσύ για τη ζωή μου; Νομίζεις ότι μου είναι εύκολο;

Ο Φρεντερίκ είναι ο αδερφός μου.

Κι αν θες να ξέρεις, δεν αντέχω να τον βλέπω έτσι.

Ρίξ' το στον κάδο ανακύκλωσης.

-Εσύ είσαι; -Ναι, εγώ είμαι.

Είναι τούρτα φράουλα.

Ναι.

Ήταν η τούρτα των γενεθλίων σου.

Συγγνώμη. Ήταν τούρτα γενεθλίων;

Συγγνώμη... Συγγνώμη.

Όλο βλακείες κάνω.

-Είμαι άχρηστος. -Όχι...

Είσαι εδώ, αγάπη μου.

Η ζωή είναι σκληρή, ξέρεις.

Ναι, είναι σκληρή, αγάπη μου.

Όταν τελειώσουν όλα, θα φύγουμε ένα Σαββατοκύριακο οι δυο μας.

-Το αξίζουμε. -Ναι, αγάπη μου.

Οι δυο μας.

Θα μου άρεσε πολύ.

Φίλοι μου, όπως σε κάθε τραπέζι, ο θείος θα βγάλει λόγο.

Καταρχάς, μία πρόποση, μία πρόποση καλή...

γιατί τα χρόνια περνούν.

-95 χρόνια ήδη! -95;

Ναι, τα 95 χρόνια ενός μυθικού ζεύγους!

Τα 50 χρόνια του Φρεντ που δεν αλλάζει...

Είμαι 44.

Και τα 45 χρόνια της Μπεατρίς που έχει αλλάξει πολύ...

γιατί είναι πλέον μία λαμπρή συγγραφέας!

Αφήστε τον θείο Γιανίκ να τελειώσει!

Το όνομά μου στο βιβλίο σου... Πολύ εύστοχο!

-Στεφάν, θες να πεις. -Όχι, ο Γιανίκ είμαι.

Όχι, εσύ είσαι ο Στεφάν. Ο Ζι-Πε είναι ο Γιανίκ.

-Είσαι σίγουρη; -Ναι.

Εκείνη έγραψε το βιβλίο.

Συγγνώμη, δεν είναι λογικό. Γιανίκ, Λοΐκ... κάνουν ρίμα.

-Ενώ Γιανίκ, Ζι-Πε... -Δεν κάνουν και τόσο ρίμα.

-Και ποιος είναι αυτός ο Στεφάν; -Εσύ!

"Ο Γιανίκ είχε το ρεβέρ του Φέντερερ"...

"και απέραντη γενναιοδωρία".

Αυτός είμαι εγώ, να πάρει!

Δεν παραξενεύτηκες με τον Φέντερερ;

Το μόνο σου κοινό με τον Φέντερερ...

είναι ότι παίζετε κι οι δύο με σορτσάκι!

-Πώς το ταξινομείς; -Δεν το ταξινομώ...

-Τι χρώμα είναι ο Στεφάν; -Φούξια.

-Φούξια; -Μοβ!

"Θυμάμαι πόσο γέλασε ο Φρεντερίκ, όταν συνήλθε απ' το κώμα"...

"και του είπα πως ο Στεφάν, πάντα προσεκτικός με τα λεφτά"...

"είχε νοικιάσει βίλα σε καλή τιμή, μόνο που δεν είχε τουαλέτα"!

-Καθόλου πρακτικό αυτό! -Χέζαμε στους γείτονες!

-Εγώ έχεζα στον κήπο του γείτονα! -Πολύ αστείο, δεν το ήξερα.

"Προσεκτικός με τα λεφτά". Δηλαδή είμαι τσιγκούνης;

Καθόλου! Μιλούσα για το γέλιο του Φρεντ.

Αυτό είναι το σημαντικό. Η πρώτη φορά που γέλασε ξανά ο Φρεντ.

Λυπάμαι, τελείως άστοχο.

Δεν είναι και κρατικό μυστικό ότι είσαι προσεκτικός με τα λεφτά!

Με συγχωρείς, ναι, είμαι προσεκτικός.

Όταν οδηγώ, όταν περνώ τον δρόμο απέναντι, όταν ψηφίζω.

Και ίσως είμαστε προσεκτικοί να μη σπαταλάμε.

Σ' εμάς δεν έπεσαν λεφτά απ' τον ουρανό, όπως σε σένα.

-Ποια λεφτά; -Η αποζημίωση για το ατύχημα.

Είναι λιγάκι δώρο εξ ουρανού! Μεγάλη τύχη!

-Τύχη; -Βαλερί, δεν το πιστεύεις αυτό.

Συγγνώμη, αλλά για κάποιον που σκέφτεται τα λεφτά...

εγώ πήγα πέρυσι οδικώς τον Φρεντ απ' το Μπορντό στην Μπιαρίτζ.

Πλήρωσα βενζίνη, διόδια, τη συντήρηση του αυτοκινήτου...

Ζήτησα λεφτά από κανέναν; Ζήτησα λεφτά;

Δεν ξέρω, ήμουν στη Σιγκαπούρη.

-Δεν ζήτησα λεφτά! Ε, Βαλερί; -Όχι, εγώ δεν λέω τίποτα άλλο.

Δεν θέλω να χαλάσω τα γενέθλιά σου. Ουδέν σχόλιον, όλα καλά.

Πολύ ειλικρινές ακούστηκε αυτό.

Δεν θα πω, όπως η Νάντια, ότι το βιβλίο είναι γεμάτο αναλήθειες.

Αλλά πρέπει να προσέχουμε τι λέμε.

Για παράδειγμα, δεν νομίζω ότι είμαι και πολύ αναβλητική.

-Τι πάει να πει αυτό; -Θα σου εξηγήσουν στον φούρνο!

Τελείως δυσνόητο αυτό που λες.

-Δυσνόητο; -Ρώτα στον φούρνο, θα σου πουν.

Συγγνώμη, αλλά νομίζω ότι δεν διαβάσαμε το ίδιο βιβλίο.

Διαβάσατε τα αποσπάσματά σας. Αλλά διαβάσατε το υπόλοιπο;

Σας ενδιέφερε καθόλου η ιστορία του Φρεντερίκ και της Μπεατρίς;

Φυσικά, είναι εύκολο για σένα. Εσύ κι ο Αρνό είστε προστατευμένοι.

-Δεν ακουμπάμε το στενό περιβάλλον. -Εγώ δεν είμαι καν στο βιβλίο.

-Είσαι ο Φιλίπ. -Βερικοκί.

-Βερικοκί; -Το πορτοκαλί χρώμα.

Νάντια, πιστεύεις ότι το βιβλίο μου είναι γεμάτο αναλήθειες;

Εγώ δεν πιστεύω τίποτα απολύτως. Κι ας μη χωνεύω ακόμα την κρέπα.

Νάντια, σε παρακαλώ.

Ένα πράγμα μόνο.

Εγώ ήμουν πάντα εδώ για σένα και τον Φρεντ.

Σας βοηθούσα, σας έδινα χαρά.

Συμπέρασμα; Είμαι υπερβολική; Αποπνικτική;

Μόνο αυτό κρατώ απ' το βιβλίο.

Όταν πίνεις από ένα πηγάδι, μην ξεχνάς ποιος το έσκαψε.

-Τι πάει να πει αυτό; -Δεν ξέρω, έτσι μου βγήκε.

Διαστρεβλώνεις τα πάντα. Η Μπεατρίς έγραψε κάτι πολύ θετικό.

Φυσικά, Μανού. Εσύ τα ξέρεις όλα, καλύτερα από τους πάντες.

Η λαμπρή ποινικολόγος που δεν κάνει ποτέ λάθος!

-Νάντια, φτάνει! -Ναι, σταμάτα!

Καλησπέρα.

-Συγγνώμη, εγώ είμαι... -Ξέρω ποιος είστε.

Προφανώς, δεν ήρθα σε καλή στιγμή.

Φεύγω. Πείτε στην Μπεατρίς ότι πέρασα.

Όχι, μείνετε. Ο Φρεντερίκ την έχει ανάγκη και...

εκείνη έχει ανάγκη εσάς.

-Εσύ είσαι η γάτα! -Όχι, εσύ!

Νάντια, εγώ ποτέ...

Φυσικά, εσύ ποτέ δεν έκανες τίποτα!

Είσαι η "Κυρία Τέλεια"! Έχεις τον ωραίο ρόλο.

Είσαι η Μάνα Κουράγιο, μόνη εναντίον όλων.

Κι εμείς, έτσι και μιλήσουμε, είμαστε τέρατα!

Μόνο που δεν είμαστε οι ήρωές σου!

Θέλει κανείς τερίνα πέστροφας;

Χέλι είναι, Οντίλ! Πάλι εκτός τόπου και χρόνου είσαι!

Θες να λάμψεις...

με το να αναδείξεις τον εαυτό σου σε ένα βιβλίο, εντάξει.

Αλλά μη μας ανακατεύεις εμάς. Μας σκέφτηκες καθόλου;

Λες πολλά πράγματα, αλλά είσαι επιλεκτική.

Δεν τα λες όλα. Θες να πούμε για χθες το βράδυ;

-Ωραία ιδέα! -Απορώ πώς δεν καταρρέεις.

Βαλερί και Νάντια, ακούτε τι λέτε;

Βουλώστε το, σας ικετεύω. Βουλώστε το.

Πού είναι ο μπαμπάς;

Φρεντ;

Μπαμπά!

Μπαμπά!

-Λοιπόν; -Τίποτα.

-Μπερανζέρ, είδες τον Φρεντ; -Όχι.

Περίμενε. Έλα.

-Τι; -Έλα μαζί μου.

Αγάπη μου, εγώ είμαι.

Τι κάνεις εδώ;

Όταν είχε καταιγίδα, μας έφερνε εδώ ο μπαμπάς, για να δούμε τη θάλασσα.

Κατατοπίζομαι με το γκλινγκ-γκλινγκ.

Ωραία, αγάπη μου. Αλλά δεν πρέπει να φεύγεις έτσι.

Μπεά μου...

Μπεά μου...

Μπερανζέρ!

Πεινάω.

-Να σβήσουμε τα κεράκια; -Περίμενε, μπαμπά!

-Περίμενε, μπαμπά! -Να τα σβήσουμε;

-Θα τα σβήσω τώρα. -Ποιος είναι αυτός;

Περιμένετε! Θέλω πρώτα να σας πω ότι...

-Η τούρτα σου είναι χάλια! -Bοήθησε ο μπαμπάς σου σ' αυτό.

Αν σας πλήγωσε το βιβλίο μου, λυπάμαι.

Ζητώ συγγνώμη.

Δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφέας. Ο Αρνό μπορεί να σας το πει.

Εγώ δεν είπα τίποτα, είναι πολύ καλό το βιβλίο σου.

-Υπέροχο. -Ήθελα να γράψω πως...

Χωρίς εσάς, χωρίς τη γιαγιά...

χωρίς τα παιδιά...

δεν θα είχα αντέξει.

Δεν θα τα είχαμε καταφέρει.

Σκέφτηκα επίσης πως ίσως αυτό το βιβλίο βοηθήσει κι άλλους...

σε δύσκολες καταστάσεις, γιατί κάποιες φορές ήταν πολύ ζόρικο.

Λοιπόν, μπορεί να είμαι λιγάκι αδέξια, αλλά...

Για ένα πράγμα είμαι σίγουρη. Σας αγαπάω.

-Κι εμείς σ' αγαπάμε, Μπεατρίς. -Κι εγώ σας αγαπάω.

Σας ευχαριστώ όλους. Χωρίς καμία εξαίρεση.

Σας ευχαριστώ που με ανέχεστε.

-Ευχαριστώ κι εσένα, αγάπη μου. -Μπεά μου.

-Να τα σβήσουμε τώρα; -Συγγνώμη, ήθελα απλώς να πω...

Ντρέπομαι πολύ για όσα σου είπα. Συγγνώμη, είμαι πολύ ηλίθια.

-Συγγνώμη. -Κι εγώ είμαι ηλίθια.

-Πολύ ηλίθια, αλλά καταλάβετέ με. -Κι εγώ είμαι ηλίθια.

Είμαστε όλες ηλίθιες. Το κλαμπ των ηλίθιων γυναικών.

Να τα σβήσουμε τώρα;... Πάμε!

-Τα δώρα! Μπαμπά, έχεις δώρα! -Έχεις πολλά δώρα!

-Δεν έχει καλώδιο; -Είναι ασύρματο.

-Χωρίς καλώδιο! Βλακεία! -Είναι Bluetooth.

Δεν ξέρω αυτή τη μάρκα. Βλακεία.

Δεν θα μαντέψεις τι είναι.

Μία βοήθεια. Είναι για να φτιάχνεις τερίνα!

Τέλεια.

-Συγγνώμη, εσείς ποιος είστε; -Ο Μπερνάρ.

Ο Μπερνάρ Μπιλίς, ο στρίπερ;

Όχι, είμαι φίλος της Μπεατρίς και του Φρεντ.

-Μάλιστα! Δεν κάνεις στριπτίζ. -Όχι απόψε.

Αυτό είναι για σένα. Είναι ένα κουτί.

Αν δεν σ' αρέσει, θα σου δώσω τη διεύθυνση στη Σιγκαπούρη.

Κι εγώ τα κρατάω πάντα.

-Έλα, μπαμπά. -Όχι, καλά είμαι εδώ.

Πού πάμε;

-Τι είναι αυτό; Θέλω. -Όχι με τα χέρια! Αηδία!

Φαμπρίς, πού ήσουν; Ποδόσφαιρο έβλεπες;

Ναι, πηδιόμασταν.

Ζι-Πε, δεν μου είπες. Τελείωσες το χειρόγραφό μου;

Ναι.

-Δεν σου άρεσε. -Υπάρχει ένα πρόβλημα.

Μεγάλο πρόβλημα στο δέσιμο.

Οι σελίδες ξεκολλάνε. Να τις δένεις με πιο μεγάλο κρίκο.

Ευτυχώς, τις είχες αριθμήσει.

Κατά τα άλλα, μου άρεσε πολύ.

Πρέπει να βρεις εκδότη.

Ρώτα την Μπεά!

-Καλή ιδέα. -Ελάτε, ο μπαμπάς έχει μία έκπληξη.

Είσαι το φως της κάθε μέρας μου...

Είσαι...

Είσαι η τελευταία μου ελπίδα...

Και σε καλώ να με βοηθήσεις...

Χαμένος μέσα στη νύχτα...

Που με περιβάλλει...

Μα πώς να ζω...

Σε μια μαύρη τρύπα...

Έχω ανάγκη να δω...

Θέλω να καθίσω μπροστά. Αλλάζουμε;

Ναι, καλή ιδέα!

-Τι κάνεις; -Ποιος είναι;

Πρόσεχε, είναι επικίνδυνο!

-Τι ωραία που είμαστε... -Ναι, αγάπη μου.