Original subtitles

UBALDA, ΓΥΜΝΗ ΚΑΙ ΚΑΥΤΗ

Νερό!

Σταμάτα, αλλιώς θα σε στείλω να συναντήσεις τον Κύριό σου στον ουρανό!

Στρατιώτη, τι θέλεις; Δε βλέπεις πως είμαι ιερέας;

Δεν το έπιασες; Πρόκειται για ληστεία!

Δώσε μου την τσάντα σου ή τη ζωή σου... Θα προτιμούσα βέβαια την τσάντα.

Εντάξει, αλλά σταμάτα να κουνάς το τεράστιο σπαθί σου πέρα-δώθε!

Δεν έχω πολλά χρήματα. Μπορώ να σου δώσω το κουτί της ελεημοσύνης...

Έφτασε κιόλας το Πάσχα;

Σίγουρα, έχεις δίκιο... Σε καταλαβαίνω, γιε μου.

Έξι μήνες πολέμου, γεμάτος νοσταλγία, απελπισμένος...

... όμως, δε θα έπρεπε ποτέ να επι- τεθείς σε έναν εκπρόσωπο του Θεού.

Ήμουν πεινασμένος. Έχω να φάω τέσσερις ημέρες!

Μόνο νερό βρήκα... ήμουν πολύ πεινασμένος!

Ένα βράδυ, ένας στρατιώτης δάγκωσε τη μύτη μου και έτρεξε μακριά!

- Τον αναγνώρισες; - Βέβαια, έχω το αυτί του στην τσέπη μου!

Αυτός δεν είναι τρόπος για να αντιμετωπίζεις τα πράγματα!

Πρέπει να αγαπάμε τον Κύριο και όλα τα δημιουργήματά Του...

Όλα τα πλάσματά Του...

Την έπιασα...

Τι είναι αυτό, κρασί από φασόλια;

- Στην υγειά σου, πάτερ! - Ναι, η υγεία είναι πάνω απ' όλα...

- Πού είπες ότι πήγαινες; - Τώρα που τελείωσε ο πόλεμος...

... γυρίζω πίσω στην πατρίδα μου. Την "Guarda La Foro".

Όπου άφησες την γυναίκα σου... Πες μου, είναι όμορφη;

- Είναι κάτι παραπάνω από όμορφη! - Πάντα σου την έπεφταν οι γυναίκες;

- Πέθαιναν για μένα! - Για τη γοητεία σου;

Όχι, είχα μια μολυσματική ασθένεια, αλλά είμαι καλύτερα τώρα.

Οπότε, ήσουν ένας κατακτητής...

- Ξέρεις πώς με φωνάζουν στην πατρίδα; - "Μαλάκα".

Πώς το μάντεψες;

Αφού άφησες τη σύζυγό σου μόνη για να πας στον πόλεμο!

Όχι ακριβώς "μόνη", Πάτερ...

Ξέρεις τον Deodato, τον σιδερά του "Guarda La Foro";

Τον Deodato; Έχω ακούσει γι' αυτόν...

- Είναι ο σιδεράς που φτιάχνει... - ... ζώνες αγνότητας!

Έφτιαξε μια για τη γυναίκα μου, η οποία ξεκινάει από εδώ...

... και πιάνει όλο αυτό, ένα δίχτυ από σίδηρο!

Κι αυτό είναι το κλειδί...

Στον πόλεμο θα μπορούσα να χάσω ένα χέρι, ένα πόδι, το κεφάλι μου, αλλά αυτό ποτέ!

Χωρίς αυτό, κανείς δεν πρόκειται να "μπει μέσα" στη γυναίκα μου!

Η εμπειρία μου με έχει διδάξει ότι η πίστη είναι ένα πράγμα...

... και τα κλειδιά κάτι άλλο. Δέξου τις συμβουλές μου...

... πήγαινε στο σπίτι σου όσο πιο γρήγορα μπορείς...

Τώρα ας ξεκουραστούμε... θα ξεκινή- σουμε πάλι όταν σκοτεινιάσει.

Αύριο το πρωί θα είσαι στην αγκαλιά της συζύγου σου και...

Κοιμήσου, πάτερ... Έχουμε κάτι σίγουρο εδώ!

Αυτή δε θα έχει ρόπαλο σαν το δικό σου! Ίσως όμως να ψάχνει ένα!

Κρυώνω και τρέμω!

Πού κρύβεσαι; Το μόνο που βλέπω είναι ένας συνεσταλμένος κώλο!

Σε ικετεύω, πάρε ό,τι θέλεις, αλλά μη με σκοτώσεις!

Θα δούμε...

Στάσου ακίνητη... δεν μπορώ να αντέξω αυτά τα χτυπήματα στο κεφάλι!

Ο εγκέφαλός μου είναι σε κακά χάλια!

Τι θέλεις;

Έχω μύτη γι' αυτά τα πράγματα...

Πονηρή! Τα κέρματα αυτά δεν είναι πλέον σε κυκλοφορία.

Ήταν του παππού μου, δεν είμαι καλή με...

Εγώ είμαι, αγαπητή μου!

Λυπήσου με, κύριε!

Έχασα τα πάντα στον πόλεμο, εκτός απ' την τιμή μου!

Εννοείς πως είσαι ακόμα παρθένα;

- Ναι, ακόμα... - Τότε ήρθε η ώρα!

Το πορτοφόλι σου είναι άχρηστο, οπότε αν θέλεις να σώσεις τη ζωή σου...

... τι άλλο μπορείς να μου δώσεις;

Έλα εδώ. Θα σου παρουσιάσω τον άγιο των ερωτευμένων!

- Ποιος είναι αυτός; - Ο άγιος Shaggy!

Τι θέλεις τώρα;

Τίποτα, πάρε με, να τελειώνουμε μ' αυτό!

Καμιά δεν μπορεί να αντισταθεί στην ομορφιά μου!

Η πανοπλία... Πρέπει πρώτα να τη βγάλω...

Οπότε, με θέλεις ή όχι;

Σε θέλω, αλλά πρέπει να βάλεις ένα χεράκι μ' αυτά τα παλιοσίδερα!

- Βλέπεις πόσο τεράστιος είμαι; - Τεράστιος δε θα πεις τίποτε...

Η τσουγκράνα!

Γαμώτο, θέλω να πηδήξω!

- Σου αρέσει; - Ναι, μου αρέσει!

Αυτό δεν είναι τίποτα, τώρα θα νιώσεις το διάσημο χτύπημά μου!

Ο πόλεμος άρχισε και πάλι!

Εγώ τον άρχισα, βρωμερό γουρούνι!

Πρώτα πήγες να με ληστέψεις, και τώρα θέλεις να βιάσεις αυτό το καημένο κορίτσι!

Έχεις διαπράξει αμαρτίες ενάντια στον Θεό!

Όμως, δεν τις ολοκλήρωσα!

Παίρνεις τον λάθος δρόμο! Αν δεν πάρεις τα πράγματά σου...

... να φύγεις μακριά απ' τον πειρασμό, θα σου σπάσω το κεφάλι!

Γαμώτο, μοιάζεις με τον διάβολο! Πάρε αυτό!

Μου κάνεις κέρατα;

Μήπως νομίζεις πως θα μείνεις πιστός για όλη σου τη ζωή;

Γαμώτο, θέλω να πηδήξω!

Παιδί μου, τι ήθελε από εσένα εκείνος ο αμαρτωλός;

Δεν ξέρω, όρμησε πάνω μου και άρχισε να με αγγίζει...

Ο άτιμος! Σε άγγιξε εδώ;

- Ναι, και πίσω... - Το γουρούνι! Κι εσύ;

Φοβήθηκα, γι' αυτό τον άφησα!

- Σου άγγιξε μήπως κι αυτά; - Όχι...

- Όχι; - Τα φίλησε...

Ήθελε να σε παρασύρει στην κόλαση! Θα φροντίσω εγώ για σένα, παιδί μου...

- Τι πρέπει να κάνω; - Εγώ θα σε καθαγιάσω!

Θα ακυρώσω τις αμαρτίες σου με το ιερό σώμα μου!

Ναι, πάτερ... Είμαι τόσο ευτυχισμένη!

- Να με καθαγιάσετε! - Θα σε καθαγιάσω!

Μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε φορές!

Θέλω να γίνω περιστέρα!

Αντί να γυρίζεις σαν ανόητος, γιατί δεν πας στον πόλεμο;

Τι; Μόλις τώρα γύρισα!

Δεν μπορώ να το πιστέψω, τελικά γύρισα στο σπίτι!

Giovanni, εγώ είμαι... Ο Olimpio! Γύρισα απ' τον πόλεμο!

Ποιος δίνει δεκάρα!

Σωστά, ένα άγγιγμα ανθρώπινης ζεστασιάς...

Argo! Για να δω αν θα με αναγνωρίσεις!

Θεέ μου, τι μνήμη! Με αναγνώρισε!

Ρίξε μου νερό...

Όμορφη... Είστε πολύ όμορφη!

Το εννοείς;

Ναι, αλλά κανείς δεν απολαμβάνει την ομορφιά σας.

Ο ανόητος ο άντρας σας πήγε στον πόλεμο!

Μαμή!

Τι είναι αυτός ο θόρυβος; Πήγαινε και δες...

Κυρία Fiamma, έρχεται ένας στρατιώτης!

Δεν μπορώ να δω το πρόσωπό του, αλλά...

- Είναι ο σύζυγός μου που γυρίζει πίσω; - Ναι, αυτός είναι!

Φαίνεται ότι ο πόλεμος του έδωσε ένα καλό μάθημα!

- Γρήγορα, θα ετοιμαστώ για να τον υποδεχθώ! - Τι αγία κυρία που είστε!

Αντί να τον υποδεχθώ, εγώ θα του έκλεινα την πόρτα στα μούτρα του!

Μαμή!

Fiamma!

Στενέψατε την πόρτα;

Αφέντη μου!

Θεέ μου, τι χάος!

Έκανες κι άλλο μπάνιο;

Δεν έκανες όταν έφυγα, πριν από έξι μήνες;

Ήθελα να είμαι όμορφη για την επιστροφή σου...

Ποιος σου είπε ότι θα ερχόμουν πίσω; Η γριά μάγισσα;

- Ανάθεμά σε! - Εξακολουθεί να σε ξεγελάει;

Φυσικά όχι, αγάπη μου... Δεδομένου ότι γύρισες πίσω...

... θα πρέπει να κάνεις κι εσύ ένα μπάνιο.

Αν το νερό είναι καλό!

- Κυρία μου, εγώ φεύγω... - Κι εγώ!

- Σας αφήνω μόνη, να παρακολουθήσετε το show... - Γύρνα πίσω στο κλουβί σου!

Και να σκεφτείς πόσο προσευχόμουν για να είχε πεθάνει!

Η πανοπλία σου δεν είναι εύκολο να ανοίξει...

Καταρρέει κομμάτι – κομμάτι εδώ και έξι μήνες... και τώρα δεν ανοίγει!

Ηρέμησε... Περίμενε, θα σε βοηθήσω εγώ.

- Περίμενε, έχω ακριβώς ό,τι χρειάζεται... - Πήγαινε να το φέρεις!

Τη βαριοπούλα; Σκοπεύεις να με χτυπήσεις μέχρι θανάτου;

Πώς έγινες καταστροφέας πανοπλιών;

Σου μοιάζω για καρφί;

Προσοχή! Είναι λαμαρίνα!

Πυρακτώνεται κάτω από τον ήλιο!

Γίνεται τόσο καυτή...

... που εξατμίζεσαι αντί να καείς!

Ο αρχηγός μας τηγάνισε δύο αυγά πάνω μου!

- Έλα εδώ! - Θα γίνει κι αυτό...

Τώρα θα σου φέρω μια πετσέτα...

Το νερό είναι όλο δικό σου...

Πρέπει να το πιώ όλο;

- Αγάπη μου! - Αγάπη μου, πόσο σε ποθώ!

- Πρέπει να φύγεις, γύρισε ο άντρας μου... - Δεν θα ιδωθούμε ξανά;

Θα σε ενημερώσω, τώρα φύγε...

- Το κλειδί! - Πού είναι το δικό σου;

- Εδώ το 'χω... οπότε τίνος είναι αυτό; - Μην ανησυχείς, πήγαινε.

Fiamma, επιτέλους!

Επιτέλους... τίποτα! Γύρισε ο άντρας μου απ' τον πόλεμο!

- Δεν τον σκότωσαν; - Γρήγορα, Falco, τρέξε να σωθείς!

Θα σε δω σε λίγες μέρες...

- Αντίο... - Αντίο!

Γεια σου...

Serafino... εγώ είμαι, η Fiamma!

Μετρούσα τα λεπτά!

- Ηρέμησε! - Τι τρέχει;

Το πιο δυσάρεστο πράγμα στον κόσμο... Γύρισε πίσω ο άντρας μου!

Το ήξερα αυτό! Εγώ θα σε περιμένω εδώ...

Και τι θα κάνεις;

- Τελείωσες κιόλας; - Πλύθηκα, στράγγισα και στέγνωσα.

- Και το μασάζ σου; - Τώρα κιόλας, αγάπη μου!

Ανάβεις με το παραμικρό! Η όρεξή σου με τρομάζει...

Όρεξη; Πείνα είναι! Μετά από έξι μήνες αποχής...

- Δεν πήδηξα ούτε κατσίκα! - Τα ίδια κι εγώ!

Η επιστροφή σου είναι ένα όνειρο, αγάπη μου!

Το όνειρό σου θα γίνει πραγματικότητα!

- Έχει σίδερο εκεί κάτω; - Συγχώρησέ με, αγάπη μου...

- ... χτύπησες στη ζώνη αγνότητας. - Ω, βέβαια!

Φέρε το κλειδί, και όλα θα πάνε μια χαρά...

- Θέλω να απαλλαγώ απ' αυτή τη φυλακή... - Θα το φέρω αμέσως!

Πού βρέθηκες εδώ!

Εδώ είναι!

Που πήγε; Το κλειδί...

Πού είναι το κλειδί; Πού είσαι κλειδί;

Το κλειδί χάθηκε!

Θα μπορούσαμε να χρησιμο- ποιήσουμε τη βαριοπούλα!

Όχι, αγάπη μου, τι πας να κάνεις;!

Τι πάω να κάνω; Πάω να σπάσω το σιδερένιο σου εσώρουχο!

Ναι, αλλά ο θησαυρός που είναι μέσα μπορεί να χαλάσει!

Και, στην πραγματικότητα...

... έχω κάτι σημαντικό να σου πω, έλα...

Ας το ακούσω...

Έχεις το χρόνο να μιλήσεις με τον Deodato, τον σιδερά...

Όταν έφυγες για τον πόλεμο, έδωσα όρκο στον άγιο Fruttuoso...

... πως αν επέστρεφες σώος και αβλαβής...

... δε θα κάναμε έρωτα σε τούτο το κρεβάτι για δύο εβδομάδες.

- Τότε ας χρησιμοποιήσουμε άλλο κρεβάτι! - Ναι, Olimpio...

... μα, τι είναι δύο εβδομάδες, μπροστά στην αιωνιότητα;

Στον άγιο Fruttuoso, ε;

Πρέπει να είναι κάποιος που δεν μπορεί να κοιτάει τη δουλειά του!

Και επιπλέον...

... αν σε δύο εβδομάδες κάνουμε έναν γιο, θα πρέπει να γεννηθεί με κόκκινα μαλλιά...

- Γιατί; - Επειδή σκουριάζω!

Σε δύο εβδομάδες η ερωτική σου δύναμη θα είναι στο αποκορύφωμά της...

... για να ικανοποιήσεις κι εμένα...

Ναι...

Δεν μπορούμε απλά να κάνουμε ένα στα γρήγορα;

Μερικές φορές όταν είμαι κουρασμένος έχω υπνηλία, πώς γίνεται;

Πρέπει να είναι φυσικό ελάττωμα!

Fruttuoso!

Fruttuoso... έλα εδώ, έχω κάτι να σου πω!

Είσαι εκεί;

’ντε γαμήσου τότε!

Τι τρόπος είναι αυτός που τρως;

Εντάξει... θα αλλάξω!

- Σου αρέσει; - Τι είναι;

Σούπα βατράχου...

Έπρεπε να τον είχες σκοτώσει πρώτα!

Θα της βάλω ένα λεμόνι στο στόμα και θα την ψήσω στο φούρνο!

Σε παρακαλώ, αυτή με είδε πρώτη να γεννιέμαι...

Και τώρα θέλει να δει εμένα να πεθαίνω;

Ας αλλάξουμε θέμα, γλυκέ μου... Τώρα ο πόλεμος έχει τελειώσει...

... θα πρέπει να κάνουμε ειρήνη με τον γείτονά μας.

Εννοείς τον μυλωνά, τον Oderisi; Είναι πολύ πικρόχολος...

Προσπάθησε να καταλάβεις, το ρυάκι που περνάει απ' τα κτήματά μας...

... εξυπηρετεί αμφότερους, αυτόν για τον μύλο του, εμάς για τα χωράφια μας.

Είναι καιρός η διαφωνία να επιλυθεί ειρηνικά...

Είναι πολύ πικρόχολος...

Ήταν πολύ δύσκολο για μένα όταν έφυγες στον πόλεμο...

Πάρε τη συμβουλή του συμβολαιογράφου, είναι ένας τίμιος άνθρωπος του νόμου...

- ... θα τα φροντίσει αυτός όλα! - Σε ό,τι αφορά το άλλο...

Κάτι πρέπει να κάνουμε! Αρχίζω να τρελαίνομαι...

Όχι, σε παρακαλώ, μη με βάζεις σε πει- ρασμό. Ορκίστηκα στον άγιο Fruttuoso...

Τον "είδα" χθες το βράδυ στον ύπνο μου... Μου είπε: "Ο όρκος της γυναίκας σου..."

"... χάθηκε, είμαι απασχολημένος και δεν μπορώ να τον βρω."

Συνεπώς, δεν ισχύει πλέον!

Σε παρακαλώ, βρες λύση στο ζήτημα με τον Oderisi.

Είναι πολύ πικρόχολος.

Μα, όχι... μετά τη χηρεία του παντρεύτηκε την κυρία Ubalda...

Είναι θεοσεβούμενη γυναίκα, και είμαι βέβαιη πως κατάφερε να τον αλλάξει...

Τον είπε "πατέρα"!

Έμαθα πολλές γλώσσες στον πόλεμο!

Ubalda!

- Ο άντρας σου! - Σωστά, πάνω στο καλύτερο!

Ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι;

- Τι θέλεις, αντρούλη μου; - ’νοιξε, είναι ο γιατρός εδώ!

Μια στιγμή, είμαι με την κομμώτριά μου.

Είμαι σχεδόν γυμνή, μια στιγμή να βάλω ένα φόρεμα.

Ξέρω πόσο ζηλιάρης είσαι!

Ποιος νοιάζεται αν είσαι γυμνή! Είμαι ο άντρας σου!

Ο γιατρός δεν παρατηρεί αυτά τα πράγματα!

Έχεις δίκιο, αλλά δε θέλω να με δει γυμνή...

Ξέρεις πόσο ντροπαλή είμαι!

Πράγματι, αλλά αυτός ο γιατρός θα μπορούσε να είναι παππούς σου.

Έλα, άνοιξε...

Εντάξει, τώρα θα δεις ότι είμαι σχεδόν γυμνή και θα ζηλέψεις...

Κανένας νοήμων άνθρωπος δε θα μπορούσε να ζηλέψει αυτόν τον γιατρό.

Παρακαλώ, περάστε μέσα...

- Από εδώ είναι η γλυκιά σύζυγός μου. - Στις υπηρεσίες σας, κυρία μου.

Καλώς ορίσατε, κύριε.

Δεν την έχω δει ποτέ αυτή την κομμώτρια. Είναι η καινούρια;

Ναι, μου την σύστησαν, είναι πολύ ντροπαλή, αλλά επίσης και πολύ καλή...

- Ασυναγώνιστη στο επάγγελμά της. - Είστε πολύ ευγενική, κυρία.

Μπράβο, αλλά πήγαινε τώρα, πρέπει να συγκεντρωθεί ο γιατρός.

- Θα επιστρέψω αργότερα... - Λοιπόν, τι συμβαίνει με την κυρία;

- Ποτέ δε θέλει να κάνει έρωτα! - Παρακαλώ! Θα σας εξηγήσω...

- Κύριε, είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα... - Μη διστάζετε να μου το πείτε.

Κύριε, ο σύζυγός μου δεν είναι σε θέση να το κάνει μαζί μου.

Ανίκανος; Για να δω τα μάτια σου.

Δε φαίνονται να έχουν πρόβλημα, είναι λίγο πρησμένα.

Θέλω, προσπαθώ!

Το να προσπαθείς δεν είναι αρκετό! Κάθε φορά που είμαστε στο κρεβάτι...

... αρχίζω να ζαλίζομαι. Νιώθω μια μεγάλη φλόγα και μου έρχεται να λιποθυμήσω.

- Νομίζετε πως είναι σοβαρό; - Θα έλεγα πως ναι...

... μια γυναίκα σαν κι αυτήν είναι φτιαγμένη για έρωτα. Γδύσου να σου ρίξω μια ματιά...

- Ολόγυμνη; - Ναι, ολόγυμνη.

- Πρέπει στ' αλήθεια να γδυθεί; - Φυσικά!

Τώρα, πάρε βαθιά ανάσα, για να βάλω το αυτί μου στο στήθος σου.

- Ω, τι υπέροχο! - Σταμάτα! Θα σου κάνω κομμάτια το αυτί.

Θα την ακουμπήσω εγώ, εσύ άκου και πες μας.

Είναι αυτή η αναπνοή σου;

Όχι, αυτού. Πάντα έτσι κάνει, αλλά τώρα αναστενάζει κιόλας.

Αυτό δεν είναι καλό. Οι ζηλιάρηδες σύζυγοι είναι η καταστροφή της ιατρικής επιστήμης!

- Καλύτερα να είμαστε έτσι, παρά κερατάδες! - Ντροπή σου!

Ανησυχείς περισσότερο για την υγεία της γυναίκας σου ή για τον εγωισμό σου;

Τι λέτε, κυρία Ubalda; Θα κάνετε ό,τι λέει ο γιατρός;

Ναι, αγαπητέ μου σύζυγε, ας του κάνουμε λίγη πλάκα.

Ελάτε, Cerusico, ακροαστείτε το στήθος μου!

Θα βάλω το χέρι μου εδώ, για να είμαι πιο άνετα.

Τι δυνατή καρδιά έχει αυτή η γυναίκα!

- Φύγε από εδώ! - Με δουλεύεις;

Όχι, εμείς οι γιατροί δεν αστειευόμαστε, ούτε καν στο Καρναβάλι!

Σας διατάζω να φύγετε, διότι η παρουσία σας αποτελεί εμπόδιο.

- Δε θέλει να μείνει μόνη μαζί σου! - Ας την ρωτήσουμε. Εσύ αποφασίζεις.

Αυτός ή εγώ!

Αγαπητέ μου σύζυγε, προσπάθησε να καταλάβεις, άσε με μόνη με τον γιατρό...

... έχω ξεπεράσει τη συστολή μου, και ξέρω ότι μπορώ να τον εμπιστευτώ.

Εντάξει, θα είμαι έξω από την πόρτα. Αλλά βιάσου, σου δίνω 10 λεπτά.

10 λεπτά είναι αρκετά για μένα!

- Τι κάνετε; - Ξεντύνομαι, μας έδωσε μόνο 10 λεπτά.

Μα, παππού, ένας μήνας δε θα ήταν αρκετός για εσάς.

Η γυναίκα σου έχει δίκιο, κύριε Olimpio...

... οι διενέξεις είναι δαπανηρές, και η απονομή δικαιοσύνης παίρνει χρόνο.

Θα πρέπει να καταλήξετε σε συμφωνία. Αν πεις μερικά καλά λόγια...

Έτσι ήταν ο πατέρας μου, που ήταν σίγουρα ένας ευτυχισμένος άνθρωπος!

- Για σκεφτείτε, κρεμάστηκε. - Από τη λύπη του;

Όχι, απ' το λαιμό του! Έτσι πρέπει να κρεμαστεί ο Odersi!

Olimpio, συνετίσου. Μου φαίνεται πως το αίμα σου βράζει!

Πώς το ξέρετε; Η σύζυγός μου με έχει αφήσει "στεγνό" για μια εβδομάδα.

Γιέ μου, σιγά το πρόβλημά!

Αν θες να περάσεις καλά, πλάγιασε με την υπηρέτριά σου...

- Αυτή που είναι στο σπίτι μου; - Μήπως έχεις πρόβλημα με συνείδησή σου;

Όχι... μου γυρίζει το στομάχι!

Τότε, δοκίμασε να περάσεις καλά με αγόρια...

Συμβολαιογράφε!

Λοιπόν... ίσως να εκπλαγείς!

Εγώ περνάω υπέροχες στιγμές με κάποια αγόρια...

Εννοείτε ότι...

Ποιος θα το φανταζόταν!

Γιατί σταμάτησες; Έχεις κι εσύ τα βίτσια σου!

Κοίτα ποιος μιλάει!

Καλώς ήρθατε!

Είναι η γυναίκα του κυρίου Oderisi;

Ναι, μια πραγματική καλλονή! Δεν είσαι ζηλόφθονος, είσαι;

Ούτε στο ελάχιστο...

Χαλάρωσε, Olimpio. Σε χτύπησε η ομορφιά της κατακούτελα;

Την "βλέπω" ήδη γυμνή... Με εμένα πλάι της, φυσικά!

Κυρία μου, δεν είμαι εγώ που μιλώ, αλλά η ψυχή μου...

Τι όνομα έχει ετούτη η πραγματική καλλονή;

- Το όνομά μου είναι Ubalda. - Και της άλλης;

Με λένε κυρία Ubalda. Τι μπορώ να κάνω για σένα;

Ποιος ξέρει, μου αρέσετε πολύ!

Είμαστε εδώ για να συζητήσουμε τα όριά σας, κυρία μου...

- Πού είναι ο σύζυγός σας; - Εδώ, συμβολαιογράφε.

Α, είστε κι εσείς εδώ!

Ήρθατε για να μου σπαταλήσετε το χρόνο; Καταραμένε στρατιώτη!

Γύρισες πίσω χωρίς λάφυρα!

Μικρόψυχε, φαφλατά, γύρισες άοπλος κι ανίκανος!

Πολύ πικρόχολος!

Καλή σας ημέρα, κύριε Oderisi!

Δεν είναι καλή ημέρα, με αυτόν τον βρωμιάρη στο σπίτι μου...

Οι δύο πλευρές βρίσκονται ενώπιον εμού, του συμβολαιογράφου Adone Bellezza...

Γυναίκα, άφησέ μας μόνους.

Ας προσπαθήσουμε να επιλύσουμε αυτή τη διαμάχη με ευγένεια και σεβασμό...

Δεν πρόκειται να μιλήσω μ' αυτόν τον άνθρωπο.

Πολύ καλά, θα μιλήσω εγώ...

Ως εκ τούτου...

Τα σύνορα μεταξύ των κτημάτων του κυρίου Olimpio...

... και του κυρίου Oderisi, του μυλωνά...

... είναι υπό αμφισβήτηση, λόγω του ρυακιού που ονομάζεται "Acqua Viva"...

... το οποία και οι δύο πλευρές θεωρούν πως είναι ιδιοκτησία τους.

Ρώτησέ τον, τι κοιτάζει εκεί πέρα...

Ο κύριος Oderisi ρωτάει τι κοιτάζεις εκεί πέρα...

Έναν κώλο...

To προαναφερθέν ρυάκι που κυλάει κατά μήκος των συνόρων...

- ... μεταξύ των κτημάτων των... - Συγνώμη μια στιγμή...

Έχω χάσει κάτι;

Αρκετά, εντάξει!

Κάνε ένα διάλειμμα!

Τι είναι αυτό, το "χαστούκι του στρατιώτη";

Γιατί συνεχίζεις να με χτυπάς στο ίδιο σημείο;

Κύριε Oderisi, αισθάνεσαι καλά;

Φαίνεσαι λίγο χλωμός!

Θα σου δώσω τα ρέστα αργότερα!

... χωρίς κακία και δειλία.

Όλα αυτά προς όφελος της κοινής λογικής...

... καθιστώντας τους δυο ευγενικούς και με καλή θέληση άνδρες ικανοποιημένους.

Πού πας; Έλα εδώ.

Πιο κοντά...

’σε με να το αισθανθώ...

’σε με να...

Τι συνέβη; Παγίδα είναι;

Μια ποντικοπαγίδα;

Για να σε κρατήσω μακριά απ' τον πειρασμό, άντρα μου...

Θα μπορούσες τουλάχιστον να προσθέσεις λίγο τυρί!

Πάλι; Γύρισε πίσω αυτός ο μοναχός;

Φτάνει πια! Πρέπει να έχω απλώσει όλα αυτά τα ρούχα μέχρι το ηλιοβασίλεμα!

Μα, εγώ σε βοηθάω.

Όχι, κάνεις τα πράγματα πιο δύσκολα. Είσαι πολύ ζηλιάρης!

Εσύ φταις... κρέμας τα ρούχα μπροστά στους εργάτες!

Ο ήλιος φταίει! Θέλεις να στεγνώσουν το βράδυ;

Ανάθεμά τους, αγκαλιάζουν αυτούς τους σάκους και σκέφτονται πως είσαι εσύ!

’ντρα μου, τι ασεβής γλώσσα!

Αν ζηλεύεις τόσο πολύ, πες τους να σταματήσουν να δουλεύουν...

... μέχρι να πάω μέσα.

Θα ήθελα, αλλά αυτή η δουλειά είναι επείγουσα.

Αντιθέτως, διατάζω εσένα να πας μέσα και να μη βγεις μέχρι να τελειώσουν!

’ντε, βιάσου!

Και εσείς, δουλέψτε! Δουλέψτε, κοπρίτες!

Και σταματήστε να αγκαλιάζετε αυτά τα σακιά!

Ελάτε να δείτε!

Ποιος είναι;

Κοιτάξτε τον!

Την επόμενη φορά που θα βγεις έξω, να φοράς κατάλληλα ρούχα.

- Πανοπλία, για παράδειγμα; - Δε θα ήταν κακή ιδέα.

Σταμάτα να είσαι τόσο ζηλιάρης... Η γυναίκα σου σε αγαπά και σε σέβεται.

Θα σου το αποδείξω με τα ρούχα που θα φορέσω για να βγω έξω.

- Γιατί, πού θα πας; - Στην πόλη, είναι ημέρα αγορών σήμερα.

Όχι, όχι στην αγορά!

Αυτός ο αργόσχολος ο Olimpio είναι πάντα έξω...

... τώρα που η γυναίκα του δεν τον διασκε- δάζει στο κρεβάτι, όλοι μιλάνε γι' αυτό!

Τώρα είσαι γελοίος! Δεν μπορώ να αντέξω όλη την ώρα κλεισμένη μέσα!

Θα έπρεπε να με ευχαριστείς, η αφεντιά σου είναι ασφαλής εδώ!

Τι κάνεις; Δεν κουράστηκες να κοιτάζεις;

Όχι, αφεντικό...

Εννοούσα, ναι... κάποιος Cantarano da Nola είναι εδώ, θέλει να σας δει...

- Ποιος είναι αυτός; - Ένας σπουδαίος ζωγράφος...

Όλα τα μάτια πάνω μου!

Θα γδάρω όποιον κουνηθεί...

Ένας πανέμορφος άγγελος, η τελειότητα της τελειότητας...

- Αμύθητη ομορφιά! - Μάγος είσαι;

Πρέπει να ξέρω τι είδους Αφροδίτη είναι αυτή;

Η Juno, η Minerva;

Ποιος πουτάνας γιος έραψε αυτή τη στολή;

Θέλω να μάθω ποιος σε έστειλε εδώ...

Είναι η μοίρα αυτή που με στέλνει...

Έχω γυρίσει όλον τον κόσμο...

... γνωστοί βασιλιάδες και βασίλισσες, ζάμπλουτοι νοιώθουν πλήξη...

... όπως εκείνος ο Γερμανός πρίγκιπας, ο Von Fuck!

Τι δικαιώματα έχεις πάνω σ' αυτό το θεϊκό πλάσμα;

Τι δικαιώματα; Είναι η γυναίκα μου!

Τι βλάκας, να μη συνειδητοποιήσω πως είσαι ο σύζυγος!

Μέτωπο ποιητή, μάτια αυτοκρατορικού στοχαστή...

... στήθος πολεμιστή, χέρια ιππότη, δυνατός και ευγενικός...

Επειδή αγαπώ τη φύση, μ' αρέσει να ζω στην ύπαιθρο...

-... πίνω ποτά, παίζω χαρτιά... - Ουίστ;

Όχι, παιδεραστής.

Είμαι εδώ με εντολή του άρχοντά σου, του δούκα Guazzone da Vellentri.

Μου είπε: "πήγαινε να ζωγραφίσεις την Ubalda, της οποίας η ομορφιά..."

"... είναι εξαιρετική".

Όμως, ο δούκας δε μου είπε για εσάς! Τι χαριτωμένος και τι ωραία εμφάνιση!

Κύριε, πρέπει να βγάλετε τα ρούχα σας...

... για να σας ζωγραφίσω γυμνό!

Έχεις τρελαθεί;

Τολμάτε να παρακούσετε τον δούκα;

Όχι, αλλά σου είπε να ζωγραφίσεις την Ubalda!

Πράγματι...

- Εσύ τολμάς να παρακούς τον δούκα; - Ποτέ...

- Οπότε, θα ζωγραφίσει εσένα... - Όχι!

- Όχι; - Όχι;

Όχι! Κανένας άντρας, εκτός από τον άντρα μου δεν μπορεί να με δει γυμνή!

’ντρας;

Όπως επιθυμείς, άντρα μου...

- Το κλειδί... - Το κλειδί;

Αν πρέπει να είμαι γυμνή...

Δε θεωρείται γυμνή με τη ζώνη αγνότητας!

Εντάξει... ορίστε.

Αντίο, γλυκέ μου...

Ελάτε να δείτε! Πάει πάνω με τον ζωγράφο για να γδυθεί!

Περάστε...

Είναι άνετα εδώ;

Στο πάτωμα;

Πολύ άνετα!

- Όποτε θέλετε, κύριε... - Όχι ακόμα.

Νιώθω παράλυση!

Ω, μανούλα...

Φύλαξτε την καλά...

θα πάρω τα πράγματά μου...

Κυρία μου, τι περιμένεις; Μην αναστατώνεις τον ζωγράφο...

- Τι κάνετε, κύριε; - Κλειδώνω.

Γιατί; Είμαι εγώ άγρυπνος φρουρός εδώ!

- Κανείς δεν πρέπει να μπει, ούτε εσείς. - Γιατί;

Έτσι δε θα χάσω την έμπνευσή μου!

- Ποιος είναι; - Ποιος; Εγώ είμαι!

’σε με να περάσω, εγώ έφερα τη σκάλα και θα ανέβω πρώτος!

Με τρομάζετε. Γιατί με κοιτάτε έτσι;

Τα μάτια ενός ζωγράφου είναι όπως τα μάτια ενός γιατρού...

Τρέλα...

’σε με να ανέβω, άσε με να ανέβω!

’σε με να ανέβω!

Εμπρός λοιπόν, άσε με να ανέβω!

Έλα, φύγε από τη μέση!

’σε με να δω κι εγώ!

Είναι η σειρά μου!

Κύριε, γιατί δεν μπορώ να ακούσω τη φωνή σου πια;

Παράξενο, μιλάω συνεχώς!

Συγγνώμη, αλλά δεν ακούω τίποτα... ίσως πάω να κουφαθώ.

Κύριε... σου ήρθε ή δε σου ήρθε η έμπνευση;

Σχεδόν...

Κάτσε εκεί, μη σπρώχνεις!

- Τι περιμένεις; - Δώσε μου χρόνο, έχω μπερδευτεί...

... τόσο που έκανα την αδερφή...

- Είμαι πραγματικά αρρενωπός, έτσι; - Το κλειδί...

Σωστά... το κλειδί!

Εντάξει, την ανοίγω!

Σου είπα να φύγεις!

Κουράγιο, κύριε...

φοβάμαι μήπως το σπάσω! Θέλω να πω μη σπάσω τον καμβά...

Τον καμβά της ζωγραφικής, φυσικά!

- Προσοχή! - Προσοχή, θα πέσουμε!

Τι συνέβη;

Μα... τι συνέβη;

Βρωμιάρηδες, μπανιστιρτζήδες!

Πάρτε να 'χετε!

- Τι συμβαίνει; - Έπαιρναν μάτι τη γυναίκα μου γυμνή!

Χτυπάτε τους, χωρίς έλεος!

Βέβαια, θα φάνε της χρονιάς τους!

Olimpio De Pannocchieschi! Θα σε σκοτώσω!

Θα σε ξεκοιλιάσω, θα σου βγάλω έξω την καρδιά!

Θα σε ρίξω να σε φάνε τα γουρούνια! Βρωμιάρη!

Έρχεται!

Είναι πολύ θυμωμένος... Ένας θεός ξέρει γιατί!

’νοιξε, βρώμικο σκουλήκι!

’νοιξε, αλλιώς θα σε σκοτώσω! Εσύ, κυρία μου, άνοιξε!

Βοήθεια!

Βοήθησέ με, άντρα μου! Ο ζωγράφος έχει βγάλει έξω το "πινέλο" του!

Προσπαθεί να με βιάσει!

Μην ανοίγεις! Θα μας κόψει και τον δυο μας τον κώλο!

Παιδιά, εσείς πώς κατεβήκατε;

- Μια χαρά τα κατάφερα! - Φύγε, φύγε! Ο σκύλος μου θα σε βρει!

Συγγνώμη...

Γρήγορα, πήγαινέ με σ' αυτόν!

Ενέδρα, κι άλλος κλέφτης!

Σιωπή!

Πάντα τον ίδιο δρόμο παίρνεις; Δεν μπορείς μια φορά να πας να γαμηθείς;

Πού με έφερες εδώ;

Εδώ είμαι, πάτερ! Με φώναξες;

Εσύ είσαι, μούργο;

Συγγνώμη. Το αφεντικό σου δεν έχει φύγει, έχει φύγει;

Μου έδινε συμβουλές, μα εγώ αποκοιμήθηκα...

... μετά από όλα αυτά τα χτυπήματα!

Εκεί είναι! Κοίτα εδέσματα! Σταφύλια, κοτόπουλο, ψωμί...

Όταν δε βαράει, τρώει!

Επιτρέπεται, πάτερ; Πώς είναι τα εδέσματα;

- Όπως και στο σπίτι σου... - Τότε να φύγω!

Τι φασαριόζος! Θα πρέπει να αποδέχεσαι όλα όσα σου στέλνει ο Κύριος...

... όπως τα αποδέχομαι εγώ, ως ελάχιστο δείγμα μετάνοιας.

Επί τη ευκαιρία, έχεις ειρήνη με τον Θεό;

Ναι, λέμε ένα γεια, αλλά δε μιλάμε πραγματικά...

- Σερβίρετε κοτόπουλα; - Τους σερβίρουμε όλους!

Με πήρε χαμπάρι αμέσως, με την πρώτη ματιά!

Ποιο είναι το όνομά σου, παιδί μου;

Το όνομά μου είναι Filippa, μα με φωνάζουν Pipa...

- Πού είναι ο πατέρας σου; - Είμαι ορφανή.

- Αδελφούς έχεις; - Κανέναν...

Μη μου πεις ότι δεν έχεις ούτε αρραβωνιαστικό!

- Δεν έχω. Ζω δυστυχισμένη κι έρημη... - Μην ανησυχείς, παιδί μου...

... κανείς δεν είναι ποτέ μόνος στη ζωή! Αν το θέλεις εσύ...

Ξέχασα! Είμαι ένας φτωχός μοναχός, οπότε πλήρωσε εσύ το λογαριασμό.

- Δεν έχεις λεφτά; - Τα έχω απαρνηθεί όλα...

Σίγουρα δεν έχεις απαρνηθεί τη μάσα!

Εκείνη τη συμβουλή που σου ζήτησα, δε μου την έδωσες ακόμα...

Σωστά, μα για πες μου...

... ποιο είναι αυτό το θηλυκό που σε έχει τρελάνει τόσο;

Η Ubalda, η σύζυγος του Oderisi, του μυλωνά. Τον ξέρεις;

Φυσικά!

Αυτός ο παλιάνθρωπος μου πούλησε δύο σακιά αλεύρι γεμάτο σκουλήκια!

Θέλει να κλέψει το νερό απ' τα χωράφια μου!

- Δεν μπορούμε να τον γαμήσουμε; - Τι;

Θέλω να πω, πώς μπορώ να τον κάνω κερατά;

Με μεγάλη πονηριά. Πρέπει να του κάνεις το "τέχνασμα του ζωγράφου".

Πάλι; Σου είπα ήδη πόσο καλά πήγε!

Σιωπή, άσε με να μιλήσω... Εννοώ πραγματικού ζωγράφου.

Ξέρεις τον περίφημο Caterano da Nola;

Ναι, ο ζωγράφος του δούκα Guazzone! Αυτόν παρίστανα...

- Τότε κατάλαβες τα πάντα... - Σίγουρα...

Δεν έχω καταλάβει τίποτα! Είμαι έξυπνος, μα όχι πολύ...

Και με όλα αυτά τα χτυπήματα...

... νιώθω λες και δύο νυχτερίδες τσακώνονται μέσα στο κεφάλι μου.

’ντε να ξεκουραστείς τότε. Εγώ θα πάω να παρηγορήσω αυτό το καημένο το κορίτσι...

- Θα μιλήσουμε περισσότερο αργότερα. - Ναι, αργότερα...

... αφού πήρες την Pipa για πάρτη σου!

Αυτό είναι αμαρτία, παιδί μου...

... σου το εξήγησα, οπότε μπορείς να το αποφεύγεις...

- Έγινα σαφής; - Όχι...

Όχι;

Μα, σου το εξήγησα ήδη δύο φορές!

Ζεις στην επαρχία, αλλά είσαι ξεροκέφαλη!

Μήπως δε σου το εξήγησα σωστά;

Όχι, μου το εξήγησες πολύ καλά, αλλά θα ήθελα να μάθω περισσότερα...

Περισσότερα; Εντάξει. Θα σου το εξηγήσω για τελευταία φορά...

... αλλά, θα είναι η τελευταίο!

- Το κρησφύγετο του καλόγερου! - Τι θέλεις;

Μπορώ να κάνω κι εγώ "καβάλα";

Πώς τολμάς; Δε βλέπεις πως της κάνω μετάνοια;

Απλά ήθελα τη συμβουλή που ζήτησα...

Αν όχι, δε φεύγω...

Δε θα φύγεις;

- Θα ακούσεις, γιε μου; - Ναι, βέβαια!

Όμως, βιάσου, αλλιώς η μετάνοια σου θα κρυώσει...

Θα πρέπει να σταματήσεις τον ζωγράφο στο μονοπάτι Castagnaccio...

Με αυτοπεποίθηση, θα του πεις: "Έρχομαι να σε βρω στο όνομα του δούκα Guazzone."

Όταν θα πεις "Guazzone" πρέπει να είναι σαν αστραπή σε καθαρό ουρανό!

"Σε διατάζει να πας στο μύλο του κυρίου Oderisi..."

"... για να πάρεις την όμορφη κυρία Ubalda."

"Μόλις την πάρεις, πρέπει να την οδηγήσεις στο κάστρο του δούκα."

"Αυτή πρέπει να είναι το μοντέλο για τη μεγάλη τοιχογραφία..."

"... που θα κοσμεί τους τοίχους της αίθουσας δεξιώσεων."

Κύριε Deodato, λειτουργεί αυτή η ζώνη αγνότητας;

Είναι το αριστούργημά μου.

Κανένας άλλος εκτός από εμένα δεν μπορεί να την ανοίξει χωρίς κλειδί!

- Είναι καλή στο να αποτρέπει ζωγράφους; - Καλή στο να αποτρέπει κάθε καλλιτέχνη...

- Αφεντικό. - Τι είναι;

- Ο κύριος ζωγράφος γύρισε πίσω. - Πάλι;

Κάνε στην άκρη, χωρικέ!

Είμαι ο Caterano da Nola, ο διάσημος ζωγράφος, με το σπουδαίο ταλέντο!

Με διαταγή του δούκα Guazzone da Viterbo...

... έχω έρθει για να πάρω τη γυναίκα σου, μυλωνά.

Γιατί, δάσκαλε;

Για να την πάω στο κάστρο, εκεί μπορώ να την ζωγραφίσω με ευκολία...

Εγώ θα βάψω εσένα, πουτάνας γιε!

- Τώρα θα σε τακτοποιήσω! - Ηρέμησε, σταμάτα! Βοήθεια!

Γρήγορα, σταματήστε τον, αλλιώς ο δούκας Guazzone θα του κόψει το κεφάλι!

Γρήγορα, αλλιώς η οργή του δούκα θα πέσει πάνω μας!

- Μανούλα! - Σταμάτα, σταμάτα...

Κύριε Oderisi, τι έκανες! Η οργή του δούκα θα είναι μεγάλη!

- Αυτός έστειλε τον ζωγράφο! - Ποιον ζωγράφο;

Αυτός είναι ο Olimpio, ο γαμημένος μαστροπός!

Ο δούκας θα σε κάνει να πληρώσεις!

Βοήθεια! Βοήθεια!

Πείτε στο δούκα πως είμαι αθώος, δεν ήθελα να τον προσβάλω.

Θα ηρεμήσεις επιτέλους;

Δεν καταλαβαίνεις πως κοιμάται; Θα τον ξυπνήσεις!

Προχώρα!

Αν αργήσουμε, θα φταις εσύ!

Είμαι παγιδευμένος! Ποτέ δεν έδειξα έλλειψη σεβασμού απέναντι στον δούκα!

Μπορείς να το αποδείξεις;

Όχι; Λοιπόν;

Αυτή είναι η αλήθεια, είμαι αθώος!

Κι αυτός ο τύπος ήταν αθώος... ή τουλάχιστον είπε πως ήταν.

- Δεν υπάρχει δικαιοσύνη; - Σίγουρα υπάρχει...

Όμως, χρειάζονται πολλά χρήματα, κι αν έχεις εσύ...

... έχω έναν φίλο δικηγόρο, που είναι επιφανής νομικός...

- Να τον φωνάζω; - Βεβαίως, αν είναι επιφανής...

Δε σας τρόμαξα, έστω και λίγο;

- Όχι... - Τότε θα προσπαθήσω ξανά...

- Ήταν καλύτερα τώρα, σωστά; - Έλα, πάρε να φας!

Δεν μπορώ, έχω μια υποχρέωση...

Συνοδεύω μια πομπή, πηγαίνουμε στους μύλους για να ζητήσουμε αλεύρι...

- Μια πομπή από τι; - Από λεπρούς...

Πού πηγαίνετε;

Δεν είναι κακά παιδιά!

Εγώ είμαι ο πιο εξυπνάκιας!

Κυρία Ubalda, τι γίνεται τώρα;

- Τι θόρυβος είναι αυτός; - Έλα τώρα...

- Όχι, μια στιγμή... - Πάντα το λες αυτό!

Δεν τον ακούς; Ίσως να γύρισε πίσω ο μυλωνάς!

Ο ζηλιάρης σύζυγός μου!

- ’νοιξε! - Ποιος είναι;

Είμαι ο σκληρός... που θεραπεύει!

Αυτό είμαι! Είμαι η αγάπη προσωπο- ποιημένη! Λοιπόν, ό,τι κι αν κάνεις...

- 50 φλουριά, κύριε... - Γαμώτο!

- Συγνώμη; - Είπα "η δικαιοσύνη έχει κόστος"!

Μυλωνά, το κεφάλι σου αξίζει λιγότερο;

Όχι, αλλά κάνω μια σούμα... 5 για τον στρατιώτη που σε κάλεσε...

... 10 για σένα, μας κάνουν 15... Ποιος παίρνει τα υπόλοιπα 35;

Ο δούκας Guazzone... Ποιος άλλος κρατάει στα χέρια του τη δικαιοσύνη;

Μα, εσύ είσαι ο Olimpio! Δεν είσαι ο άντρας μου!

Γιατί, μόνο αυτός έχει τσουτσούνι;

Δεν είναι ο άντρας μου!

- Δεν είναι ο άντρας μου! - Με έχεις δει προφίλ;

- Κέρδος θα έχεις! - Δεν είναι ο άντρας μου!

Γιατί φωνάζεις; Μόνο εμείς οι δυο είμαστε εδώ!

Δεν είναι ο άντρας μου!

Είναι νεκρός...

Giannetto, τι κάναμε; Φοβάμαι...

Ας μείνουμε ήρεμοι, Ubalda. Ο Olimpio ήταν ένας παράξενος τύπος...

Θα νομίσουν ότι έφυγε για κάποιο ταξίδι, χωρίς να το πει σε κανέναν...

Μην ανησυχείς, δε διατρέχουμε κίνδυνο.

- Είσαι σίγουρος; - Φυσικά...

... κι έτσι κι αλλιώς, ποιος πρόκειται να ψάξει σε έναν βόθρο;

Κυρά μου!

Τίνος είναι η πανοπλία αυτή;

Πλάγιασες με εκείνο το γουρούνι τον Olimpio;

- Εκείνος το προσπάθησε... - Το ξέρω πολύ καλά, γαμώτο!

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κατέληξα σ' εκείνο το κλουβί!

- Νομίζεις πως ενέδωσα; - Στην πραγματικότητα, το νομίζω.

Πώς τολμάς;

Εγώ είμαι μια δειλή και πιστή γυναίκα...

Όταν ο Olimpio προσπάθησε να με κάνει δική του...

... τον χτύπησα με τούτο εδώ το ρόπαλο!

- Έτσι! Έτσι! - Σταμάτα!

- Με πιστεύεις; - Βέβαια, σε πιστεύω!

- Και πιστεύω πως μάλλον είναι νεκρός. - Νεκρός;

Αγίε Cerusico, παρθένε μάρτυρα!

Τι έκανες με το πτώμα;

Το έριξα στο βόθρο, εκεί που του άξιζε!

Στο βόθρο;

Τότε, θα πρέπει να απαλλαγούμε κι απ' αυτή την πανοπλία.

- Θα πρέπει να τη θάψεις... - Ναι, αλλά όχι κοντά στο σπίτι.

Βοήθησέ με, θα πάω να την θάψω στην ύπαιθρο.

Εξαιρετική ιδέα, φρόντισε να μη σε δούνε...

Olimpio De Pannocchieschi, προσπάθησες να με ξεγελάσεις, όμως τώρα είσαι νεκρός.

Όταν θα έχω πια απαλλαγεί απ' αυτή την πανοπλία...

... κανείς δε θα μπορεί να με υποψιαστεί.

Ναι, αλλά γιατί να τη θάψω;

Θα μπορούσα να τη χρησιμοποιήσω για να πάρω εκδίκηση...

Φυσικά! Τι ηλίθιος!

Είναι μοναδική ευκαιρία...

Χρυσέ μου Uguccione, κι άλλο...

- Κυρία, ένιωσες τίποτα; - Δεν είμαι από πέτρα!

Νιώθω τα πάντα!

’κουσα βήματα!

’γιε Fruttuoso, γύρισε ο άντρας μου!

- Γρήγορα, κάτω από το κρεβάτι! - Πάντα έτσι καταλήγουμε!

Ανοίγω, αγαπημένε μου σύζυγε.

Κατά την απουσία σου, προτίμησα να κλειδωθώ μέσα...

Τι συνέβη; Γιατί δε μιλάς;

Τι τρέχει; Είσαι θυμωμένος μαζί μου;

Έκανες καλά που γύρισες πίσω, ο όρκος μου λήγει τα μεσάνυχτα...

Βλέπω την επιθυμία σου, και είμαι έτοιμη να σε ικανοποιήσω...

Μα...

- Μα, δεν είσαι ο άντρας μου! - Όχι!

- Βοήθεια, δεν είναι ο άντρας μου! - Σιωπή!

Σκάσε!

Είσαι σίγουρος πως ο μυλωνάς ήταν νεκρός;

Αν δεν ήταν, τώρα σίγουρα θα είναι εκεί κάτω...

Κυρία, δεν είμαι δολοφόνος, όμως... Καλύτερα ο Oderisi, παρά εμείς!

Ναι... καλύτερα αυτός.

Πού είμαι;

Μην ανησυχείς, κύριε Oderisi, είμαστε και οι δύο μέσα στα σκατά!

- Εσύ δεν ήσουν νεκρός; - Η γυναίκα σου σού το είπε;

- Σου είπε και για τον εραστή της; - Τι;

Είσαι ένας κερατάς, κύριε Oderisi...

Βρωμιάρη, απατεώνα! Κοίτα ποιος μιλάει! Θα σου δείξω εγώ ποιος είναι ο κερατάς!

Για ποιον με περνάς;

Και η δική σου σύζυγός έχει εραστή!

- Πρέπει να το αποδεχτείς! - Ναι, αλλά δεν μπορώ.

Ούτε κι εγώ!

Σε αυτή την περίπτωση, είναι ώρα να μιλήσουμε...

- Ναι, ας μιλήσουμε... - Επιτέλους...

Πάρε να 'χεις, σκατόφατσα!

- Βγες έξω, αν έχεις τα κότσια! - Δεν είναι εύκολο!

Θα σε βοηθήσω εγώ.

Έχασες της γλώσσα σου, ε;

Oderisi, πάρε να 'χεις!

Σε πέτυχα, έτσι δεν είναι;

’σχημε, βλάκα!

’σχημος ίσως... Βλάκας σίγουρα!

Ο δούκας Guazzone!

Σε πέτυχα! Τι κουτουλιά!

Ποιος ξέρει τι έχω μέσα στο κεφάλι μου!

Έλα εδώ...

Ποιο είναι το όνομά μου; Ποιος είμαι; Μήπως έβρεξε;

Αρκετά, Oderisi! Είμαστε καθαροί τώρα, έτσι δεν είναι;

- Σταμάτα, ξεδίψασα. Ειρήνη; - Ειρήνη.

Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, η γυναίκα σου είναι εύκολη!

Είναι λιγάκι πόρνη, αλλά η δική σου είναι πολύ, και δεν είναι αστείο!

Υπάρχει ένα ρητό που λέει: "Οι γυναίκες και τα βόδια είναι για το σπίτι!"

Βρήκαμε γυναίκες, αλλά δεν πετύχαμε στην επιλογή μας!

Μήπως αυτό σημαίνει ότι την επόμενη φορά πρέπει να προσπαθήσουμε με βόδια;

Μιλώντας ειλικρινά, Olimpio...

- Σου αρέσει η γυναίκα μου, η κυρά Ubalda; - Γαμώτο!

- Γαμώτο "ναι" ή γαμώτο "όχι"; - Τι ερώτηση! Γαμώτο "ναι"!

Εντάξει...

Κι εγώ ομολογώ ότι μου αρέσει η σύζυγός σου, η κυρά Fiamma.

Κάνω λάθος, ή μου προτείνεις να ανταλλάξουμε κέρατα;

Λέω απλώς ότι κανένας από εμάς δε θέλει άλλοι να απολαμβάνουν τη σύζυγό του...

- Σωστά. Με συγχωρείς... - Ευχαριστώ.

Με άλλα λόγια, η διασκέδαση για εμάς είναι δουλειά!

Πώς και δεν πνίγηκαν μέσα στο βόθρο;

’νδρες, όπως αυτοί έχουν το διάβολο με το μέρος τους.

Όταν γύρισαν στα σπίτια τους συγχώρησαν τις συζύγους τους;

Όχι μόνο αυτά, αλλά έκαναν και μια άθλια συμφωνία ανταλλαγής!

Εννοείτε πως ο ένας κοιμάται με τη γυναίκα του άλλου;

Ποιος ξέρει τι θα πάθουν μετά απ' αυτή την αμαρτία!

Τι καιροί! Πραγματικά έρχεται το τέλος του κόσμου!

Μανούλα μου!

Όλα κεντημένα μεταξωτά, ένα πραγματικό όνειρο...

Έχεις δίκιο, εγώ η ίδια έχω δει τη δούκισσα να φοράει αυτό το φόρεμα.

- Λένε ότι προέρχεται από τη Γαλλία... - Οι Γάλλοι έχουν θαυμάσιους ράφτες...

... αλλά θεωρώ αυτό το φόρεμα πραγματικά σκανδαλώδες!

- Νομίζεις ότι είναι πάρα πολύ κοντό; - Πάρα πολύ κοντό!

Για να φανταστείς φαίνονται ακόμη και οι αστράγαλοί σου!

Κύριε των δυνάμεων, πού θα μας οδηγήσει αυτή η μόδα;

Θα λένε ότι είμαστε εύκολες!

Οπότε, θα μου δώσεις το δικό σου κλειδί της ζώνης αγνότητας;

Παρόλο που η λέξη "αγνότητα" δεν της ταιριάζει...

- Ορίστε. - Υποθέτω πως θέλεις το δικό μου...

Αλλά, μην σε παρασύρει ο έρωτας... Κλείδωσε εκ νέου μόλις τελειώσεις.

Πιστεύεις ότι θα μας κάνουν ερωτήσεις;

Τι ερωτήσεις!

Στη χειρότερη περίπτωση να ουρλιάξουν λίγο...

- Κύριοι; - Ορίστε!

Ωραίο σημείο, δεν είναι;

Τέλειο, θα έλεγα!

Είναι μια θαυμάσια ημέρα, για φαγητό και έρωτα...

Ορίστε, κυρία μου...

Εδώ είμαστε!

Olimpio, προτιμάς να φας ή να κάνεις έρωτα;

Προτιμώ να κάνω έρωτα, αλλά δεν το βρίσκω κακό να φάω κιόλας!

- Κι εσείς, κυρίες μου; - Έρωτα...

- ... γιατί το φαγητό μας παχαίνει... - Και μετά δε θα είστε ελκυστικές...

Καλά λες!

Fiamma, ελπίζω ότι δεν ξέχασες τα κρεμμύδια...

Κρεμμύδια; Μα, δε σου αρέσουν...

... λες ότι είναι βαριά...

Λοιπόν, από τότε που σκότωσα ένα κοπάδι βουβαλιών με μία μόνο ανάσα...

... κανένας δε με κάνει παρέα όταν τα τρώω, καταλαβαίνεις!

Μα, στον άρχοντα Oderisi αρέσουν τα κρεμμύδια...

Εμένα;

Ω, ναι... βέβαια!

Αδύνατον, εσύ πάντα μισούσες τα κρεμμύδια!

Τα λατρεύω! Αλλά, στο σπίτι δε θέλω η αναπνοή μου να σε ενοχλεί.

Μπορείς να φας ένα κάρο εδώ, η μυρωδιά θα εξατμιστεί.

Fiamma, θυμάσαι εκείνον τον λαχανόκηπο που είναι εδώ κοντά;

- Γιατί δεν πας να φέρεις λίγα κρεμμύδια; - Όπως επιθυμείς...

... αν σε ευχαριστεί αυτό, Θα πάω να φέρω μερικά κρεμμύδια.

Θα σε συνοδεύσω εγώ...

Εάν ο σύζυγός μου συμφωνεί...

Ο Oderisi είναι σαν αδελφός, λίγο βλάκας μεν, αλλά είναι!

- Λοιπόν, εγώ να πηγαίνω... - Ναι, πήγαινε, εγώ θα σε περιμένω εδώ.

- Κύριε... - Κυρία μου;

- Τι περιμένεις; - Τι πρέπει να κάνω;

Να βάλεις κέρατα στον μυλωνά, δεδομένου ότι οι δυο σας το έχετε συμφωνήσει!

Μα, κανείς δεν το ξέρει...

Ποιος θα μπορούσε να το ξεχάσει αυτό! Είναι πολύ...

- Κυρία μου... - Ναι;

- Θέλεις πραγματικά να πάρεις κρεμμύδια; - Μα, για εσένα πάμε να τα πάρουμε!

- Σου αρέσουν ή όχι; - Ναι, αλλά προτιμώ τα μήλα...

- Κύριε... - Για να μην πω τα πεπόνια...

- Ξετσίπωτε! - Ναι.

- Οπότε ας γδυθούμε... - Και το κλειδί;

Ναι, το κλειδί...

Εδώ είναι...

Κύριε, θέλω να πω...

... θα το κάνουμε ή όχι;

Φυσικά θα το κάνουμε, το έχω σχεδόν ανοίξει!

Γαμώτο, κάνει αυτό το κλειδί ή όχι;

Δεν ανοίγει!

Δεν ανοίγει;

- Μπορώ να δοκιμάσω κι εγώ; - Βέβαια, ελεύθερα...

Ο πουτάνας γιος!

Olimpio De Pannocchieschi, γαμημένε! Το κλειδί!

Κύριε Oderisi, αυτό είναι η τελευταία φορά που μου τη φέρνεις!

Θα φας κουτουλιά στην κοιλιά που θα σκάσεις!

Ετοιμάσου, ως τη νύχτα θα 'χεις πεθάνει!

Ω, συγγνώμη...

Κύριε Oderisi...

Μη ζητάς έλεος... Ω, νόμιζα ότι ήμουν πιο δυνατός!

- Δεν είναι δίκαιο, είμαι πεσμένος! - Είναι αλήθεια...

- Ειρήνη; - Πόλεμος!

Ευχαριστώ, δεν ήξερα πώς να σταματήσω...

Τι; Έδυσε ο ήλιος;

Ο κώλος μου δεν είναι τρυφερός!

Oderisi, με αγκαλιάζεις; Θέλεις να χορέψουμε;

Μην προσπαθείς να φύγεις, σε έχω γραπώσει!

Τι είναι αυτά; Ντολμαδάκια;

Ξέρεις, είσαι βαρύς... Γιατί δεν κάνεις δίαιτα;

Οι γυναίκες θα έβρισκαν λύση!

- Ειρήνη; - Ειρήνη...

- Χόρτασες; - Έχω μικρή γροθιά, αλλά επικίνδυνη.

- Εξακολουθείς να θέλεις την Ubalda; - Κι εσύ τη Fiamma;

- Εγώ σίγουρα... - Νομίζεις ότι είμαι ηλίθιος;

Τότε ας ανταλλάξουμε τα κλειδιά, αλλά τα σωστά...

Όχι αστεία!

- Το έχω χάσει! - Κι εγώ!

- Μα, δεν τα ακούσαμε να πέφτουν! - Ας ψάξουμε...

Ναι, ας ψάξουμε...

Τα κλειδιά δεν είναι εδώ! Αλλά, υπάρχουν πολλά ραδίκια...

Προχώρα!

Έλα!

Κυρίες μου, τι ευχάριστη έκπληξη!

Η χαρά είναι δική μας, πάτερ...

Τι σας φέρνει εδώ, τόσο μακριά απ' την πόλη;

Απλά, ένα αθώο πικ-νικ με τους συζύγους μας...

Οι κύριοι Olimpio και Oderisi μαζί;

Μην εκπλήσσεσαι, οι σύζυγοί μας έχουν καταλήξει σε συμφωνία...

... είναι καλοί φίλοι τώρα.

Υπέροχα, επιτέλους η επιθυμία έγινε πραγματικότητα!

Όμως, πού είναι;

Ο σύζυγός της έχει πάει στα χωράφια για να μαζέψει κρεμμύδια...

- Ο δικός της πήγε για μήλα και πεπόνια... - Σπουδαία, χαίρομαι πάρα πολύ!

Οι εργασίες στα χωράφια κάνουν τον άντρα δυνατό και δραστήριο!

Παρακαλώ...

Κυρίες μου, γιατί δεν αφιερώνουμε τούτη την ανάπαυλά μας στο διαλογισμό;

Να μας καθοδηγήσεις εσύ, αγαπητέ μοναχέ...

Όλοι λένε ότι είσαι ειδικός στο να μιλάς μέσα στις ψυχές...

Ναι, όλοι το λένε, δε θα διδάξεις κι εμάς;

- Η άβυσσος κρύβει πολλές αμαρτίες; - Εκατοντάδες...

Πώς μπορεί μια γυναίκα να υπερασπιστεί τον εαυτό της;

Αποφεύγοντας τους πειρασμούς...

- Και πώς μπορεί κανείς να τους αποφύγει; - Με τη δύναμη της θέλησης, παιδιά μου...

Και τι πρέπει να κάνει κανείς για να αποφύγει τον γκρεμό;

Με τη δύναμη της θέλησης...

Βοήθησέ μας να βρούμε τα "κλειδιά" για την ευτυχία...

- Εσύ τα έχεις... - Όλα...

Ανοίγουν τα πάντα!

- Δεν το έχω βρει! - Ούτε κι εγώ!

Ανάθεμα σε όποιον εφηύρε τις ζώνες αγνότητας!

Μιλώντας με μετριοφροσύνη...

... πιστεύω πως είμαι ένας από τους μεγαλύτερους εφευρέτες...

... ζωνών αγνότητας, καθώς κι μιας παρόμοιας προστατευτικής συσκευής.

Έχω ακριβώς την κατάλληλη συσκευή για εσένα...

Πώς βρίσκεις την έμπνευση;

Μου έρχεται ένα φλας, όπως τώρα...

Νιώθω το μυαλό μου να κινείται, και φίδια σε όλο μου το σώμα...

- Τα ρίχνεις πάνω μου; - Συγγνώμη.

- Εδώ είναι τα τελευταία ευρήματά μου... - Γιατί, τα είχες χάσεις;

Υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, μια πραγματική ζώνη αγνότητας...

... προστατεύει την τιμή του συζύγου, μαζί με την απόλυτη συσκευή άμυνας.

Αυτή εδώ ονομάζεται "νύχι του δαίμονα".

Θα σου δείξω πώς λειτουργεί... Ορίστε...

Βάλ' το μέσα...

Είδες;

Ούτε το αγγούρι ξεφεύγει απ' το "νύχι του δαίμονα"!

Τώρα ας δούμε το "θειάφι του σατανά".

Διαβολικό και αλάθητο!

Δώσε μου ένα αγγούρι.

Πρόσεξε!

"Θειάφι του σατανά"!

Το αγγούρι τσουρουφλίστηκε!

Αλλά, τι θα γίνει αν τσουρούφλιζε και το "ροδάκινο" της γυναίκας μου;

- Δεν έχεις κάτι λιγότερο δραστικό; - Φυσικά, το αριστούργημά μου!

Ένα αγγούρι, παρακαλώ.

Ορίστε!

Ένα τελευταίο χάδι... απόλυτη σιγή!

Είναι μια ζώνη, με μία είσοδο και ελεύθερη πρόσβαση...

Αγγούρι...

- Και τώρα; - Κι εκεί που δεν το περιμένεις...

Σε τρόμαξα;

- Μυρίζει αυτό; - Όχι.

Τότε εγώ χέστηκα!

Να το τυλίξω, ή θα το πάρεις έτσι;

Τι; Όχι. Να το μου το στείλεις στο σπίτι.

Κύριε Deodato, μπορώ;

- Oderisi, τι σε φέρνει εδώ; - Μπορείς να κρατήσεις μυστικό;

Τάφος! Ένας εφευρέτης είναι σαν εξομολογητής...

Χρειάζομαι μια συσκευή...

... που θα επιτρέπει την ελεύθερη πρόσβαση και που θα φαίνεται αθώα...

... αλλά την κατάλληλη στιγμή... Τσακ!