Original subtitles

( strzał )

( szczekanie psów )

( telefon )

Plecak jest na górze.

A ciuchy, to nie wiem. Chodziła co chwila na lumpy.

Ma milion czarnych rzeczy. Wszystkie takie same.

Wychodziła na wieczór.

Co mogła założyć do klubu, na randkę?

Jakąś czarną bluzkę, czarne dżinsy?

I tę czarną kurtkę, co tata kupił nam takie same, bo by tu wisiała.

- A buty? - Glany.

To nie mam pojęcia.

- Mam coś jeszcze zrobić? - Pomóż ojcu z fotografiami.

Ważne, żeby była aktualna, bez zasłoniętej twarzy.

Dobra.

Brakuje jednej pary moich butów.

Mogłam je wziąć do Niemiec, ale nie sądzę.

Nosimy z Gabrysią ten sam rozmiar. Mogła sobie pożyczyć.

- Wybrałeś coś? - Nie.

Musimy zrobić listę.

Na pewno będzie potrzebne więcej niż jedno zdjęcie.

W co była ubrana, to mniej więcej mamy.

Co jeszcze do zgłoszenia zaginięcia?

Magduś, zlokalizują miejsce jej ostatniego logowania.

Ale nic nam to nie da. Ona może być wszędzie.

Od doby ma wyłączony telefon. Za to wejdą na jej SMS-y

i dowiedzą się, co do ciebie napisała.

I z miejsca będzie uznana za główną podejrzaną.

Rafał, ustaliliśmy coś, tak? Całą noc o tym rozmawialiśmy.

Nawet nie będą jej specjalnie szukać.

Będą czekali, aż się sama pojawi.

Nie rozumiem w jaki sposób nam to może pomóc?

Jedziemy i zgłaszamy zaginięcie. Nie powtarzajmy tej dyskusji.

Daj jej trochę czasu. Wróci do domu, dowiemy się, co się tam wydarzyło

i razem podejmiemy decyzję, co mamy robić.

Ten chłopak od miesięcy robił krzywdę Hani.

W ogóle tego nie zauważyłeś.

- Jak się wziął za Gabrysie też nie. - Przestań, dobrze?

Wychowaliśmy je tak, żeby mówiły nam wszystko, bo mogą na nas liczyć.

Gdyby Hania powiedziała chociaż słowo, że dzieje jej się krzywda...

Mogła na ciebie liczyć, Rafał? Naprawdę?

Ja akurat jestem tutaj cały czas.

Jeżeli Gabrysia naprawdę... to zrobiła...

Jeżeli Gabrysia naprawdę... to zrobiła...

To chyba możesz sobie wyobrazić, co tam się stało.

On na pewno próbował ją zgwałcić. Gabrysia się broniła.

Broniła się.

Teraz siedzi gdzieś przerażona, bo boi się wrócić.

A ty wszystko opóźniasz!

Jedno z tych będzie okej?

Świetne, tak.

( tylko muzyka )

Rafał, gdzie są kluczyki od auta?

Rafał, daj...

Daj kluczyki.

Przepraszam cię.

Miałaś rację. Wiem, musimy to zgłosić.

Przepraszam, chodź.

Okej.

- Ale muszę tam pojechać sam. - Nie, jedziemy razem.

Wiem, jak policjanci rozmawiają z takimi jak my. Są skurwysynami.

Padną pytania, których nie chcesz usłyszeć.

- Dam sobie radę. - Ja wiem, jak z nimi rozmawiać.

Powiem im tyle, ile muszą wiedzieć, żeby uruchomić poszukiwania.

- Chcę jechać... - Poczekaj! Przepraszam.

- Chcę jechać... - Poczekaj! Przepraszam.

Nic nie powiem o SMS-ach.

Ze mną się nie kontaktowała. Pisała do ciebie.

Ja o SMS-ach nic nie wiem. Ma to sens, prawda?

Pozwól mi, że załatwię to samemu, dobrze?

- Okej. - Dziękuję.

Halo! Pan się nie rozpędził za bardzo?

Ja do podkomisarz Schulze.

Chodzi o zbiega, co go wczoraj złapaliście. Przesłuchują go już?

Nic o tym nie wiem, panie poruczniku. Proszę.

- Tutaj, na końcu korytarza. - Wiem.

Jarek! Masz chwilę? Ten pan do Danki.

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

Mamy teraz klienta, pan poczeka chwilę.

Jeszcze raz.

Ten psycholog z więzienia cię szuka. Kazałem mu czekać.

Ten psycholog z więzienia cię szuka. Kazałem mu czekać.

Widziałeś Ariela w piątek w dyskotece.

Tak.

Spotkaliście się, żeby kupić dopalacze, tak?

Tak, tak... na własny użytek.

Jasne. Wiesz u kogo Ariel się zaopatrywał?

Nie, ale wiem tylko, że kupował drobne ilości.

- Miał swoich typów... - Kogo?

Ludzi, którym sprzedawał. No, szajs, to...

Jak pizzę rozwoził. Zaczął, jak go do matury nie puścili.

Zaraz przed północą Ariel napisał, że jest na miejscu,

a ty odpisałeś, że czekasz przy kiblach

i tam przekazał ci dopalacze, tak?

- Tak? - Tak!

Z kim był? Z kim miał się jeszcze spotkać?

- Był tam z laską. - Z kim?

- Z dziewczyną swoją. - Konkretnie?

Zapytałem: "Z Hanią przyjechałeś?"

No, że nie z Hanią, z jej siorką Gabi.

No to ja: "Co ty, stary, w pornosie żyjesz?"

No to ja: "Co ty, stary, w pornosie żyjesz?"

A on coś w stylu: "Przekonamy się, jak szybko rozłoży nogi."

Tak?

Jeszcze chwila, dobrze?

Mamo!

W domu nie ma nic do jedzenia.

Zrobisz zakupy?

( po niemiecku )

- Nie masz złotówek? - Weź kartę.

- A jaki masz PIN? - Rok urodzenia Gabi.

Jakby pan sobie coś jeszcze przypomniał, to zna pan adres.

Cześć.

- Wszystko okej? - Masz chwilę?

Jasne, wchodź.

- Byłem tam, jak złapali Knapika. - Czytałam notatkę z zatrzymania.

- Byłem tam, jak złapali Knapika. - Czytałam notatkę z zatrzymania.

Cały czas chodzi mi po głowie, co powiedział:

"Przepraszam, nie chciałem tego zrobić."

I się zastanawiam, czy nie chodziło mu o Ariela.

Ale zaraz po zdarzeniu pan o tym nie pamiętał?

- Bo się pan tym nie podzielił. - A jak urządził mnie Ryszka?

Emil Knapik ufa mi. Jego zdaniem mamy jakąś więź.

Jeżeli zabił Ariela, prędzej się przyzna przede mną niż przed tobą.

Danusia!

Wiem, że dałem dupy. Nie monitorowałem go jak trzeba.

Nie zauważyłem jego uzależnienia. Ale chcę wam pomóc.

Rafał, szczerze? Nie wiem, czy będziemy go przesłuchiwać.

Jest niedziela, ja chcę wracać do domu.

A z Knapikiem jest lepiej. I zabrali go do aresztu.

Wygląda na to, jakby jutro mieli go odstawić do Szczecina.

A jak Hania? Jak ona sobie z tym radzi?

Chyba jeszcze nie do końca dotarło do niej, co się stało.

Zresztą tak jak do wszystkich.

Lecę.

A Gabi?

Czytałam o niej w Internecie, że wygrała jakieś zawody...

...karate?

Taekwondo.

Gratulacje.

Dziękuję.

Ładnie to rozegrałaś.

To za co go rzuciłaś? Za mataczenie?

A sprawdziłeś, o której przywożą Knapika?

( tylko muzyka )

( dzwonek )

Cześć.

Cześć. Potrzebuję, żebyście mi wyciągnęli z celi Emila Knapika.

- W jakim celu? - W celu rozmowy ze mną.

Możesz się pospieszyć?

- Nie mam tu takiego. - Na pewno jest.

Mieli go tu tymczasowo zaparkować, póki jego cela nie będzie gotowa.

Pewnie go jeszcze nie wpisaliście. Wpuścisz mnie do Dzidka?

Dzidek!

- Rafał! - Cześć, stary!

Stęskniłeś się za nami czy chcesz dorobić?

Słuchaj... mieli wam tu zaparkować tego wiesz...

- Emila Knapika. - No, mieli.

Sprawa jest taka...

Piotrek Ryszka wczoraj mało go nie zatłukł.

I nie ma się co dziwić.

Ten Knapik już składał na Piotrka skargi.

A inspektorat nie będzie patrzył, że mu zabił pasierba.

Będzie znowu skarga. Otworzą mu postępowanie i...

Nie wiem... mogą go nawet wywalić z roboty.

To skurwysyny są. Ten Majchrzak najgorszy.

Tak, a ja obiecałem Piotrkowi,

że pogadam z tym Knapikiem w cztery oczy, żeby odpuścił.

A może go jeszcze przekonam,

żeby się grzecznie przyznał.

żeby się grzecznie przyznał.

To co, Dzidek? Pomożesz?

Stary, był jakiś konwój dosłownie pół godziny temu.

- No i co? - Nikt mi nie przyniósł papierów.

A to musi być on.

Stań twarzą do ściany! Ręce wyżej!

Jakby co, jestem za drzwiami.

Opuść te ręce.

( furgon na sygnale )

Wysiadaj!

Myślałam, że go znowu zgubiliście.

Przyjechaliśmy do niego o dwunastej.

Ale wypisywali go ze cztery godziny.

Ja Gabi dobrze nie znam, ale wystarczająco, żeby ją rozpoznać.

Ja Gabi dobrze nie znam, ale wystarczająco, żeby ją rozpoznać.

- Mogę pomóc szukać, jak trzeba. - Dziękuję bardzo.

Na razie poczekamy na to, co powie policja.

- O, jest Hania! - Cześć!

Wrócę za jakąś godzinę, odbieraj telefony, dobrze?

- Do widzenia! - Do widzenia, dziękuję jeszcze raz.

- Daj, pomogę ci. - Poradzę sobie.

Chciałem zobaczyć, jak się trzymasz, ale...

Nie będę się wpraszał, jak nie chcesz.

Czyli matka ci powiedziała.

Mówiłem twojej mamie: możemy jechać i szukać.

Wejdziesz?

Pewnie.

Proszę!

- Patrzcie, kogo przygnało! - Cześć, Kornel!

Do księdza to chyba "Szczęść Boże"!

- Cześć! Wpadłaś z rodziną? - Nie, sama jestem.

Mam wielki kłopot. Chciałam cię prosić o pomoc.

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Amen!

Pan z wami.

I z duchem twoim.

I z duchem twoim.

Moi drodzy, usiądźmy.

Wczoraj większość z nas była na nabrzeżu.

Wiem, że chodzicie, rozmawiacie. Wszyscy o tym myślimy.

To jest nasza wspólna tragedia.

Przed chwilą dotarła kolejna zła wiadomość.

Przyszła do mnie Magda Wejman.

Jej młodsza córka Gabrysia od dwóch dni nie wróciła do domu.

W imieniu rodziców chciałem was zapytać:

czy ktokolwiek z was widział Gabrysię dzisiaj?

Wczoraj?

Lub poprzedniej nocy?

Proszę was teraz, żebyśmy w ciszy

pomodlili się o jej bezpieczny powrót do domu.

pomodlili się o jej bezpieczny powrót do domu.

Rafał?

Świetnie się wstrzeliłeś. Mirka wyjechała na kongres.

Co się dzieje?

Stary, muszę cię prosić o przysługę.

Rozumiem, że zgłosiliście zaginięcie?

Rafał, to powinna być twoja pierwsza myśl!

Nie mogę zgłosić zaginięcia,

bo wejdą na jej telefon i zobaczą przyznanie się do winy.

bo wejdą na jej telefon i zobaczą przyznanie się do winy.

I tak już na pewno wiedzą, że była z Arielem.

To już by mnie o to zapytali, mieli okazję.

Magda uważa tak samo? Też myśli, ze trzeba czekać?

Cały dzień próbowałem dorwać Knapika. Poczekaj!

Chciałem mieć z nim parę minut sam na sam,

żeby go przekonać do wzięcia winy na siebie.

Rozumiesz? Albo w najgorszym wypadku, nie wiem...

sprowokować go.

Zrobić scenę i powiedzieć, że się przyznał.

Wszyscy chcą wierzyć w to, że Knapik zabił Ariela.

Dlaczego nie może tak zostać? Powiedz mi.

Przecież można go tak przesłuchać, żeby się przyznał. Można?

Niejedną historię taką obaj znamy.

Chodzi o to, żeby nie szukali dalej.

Żeby Gabi nie miała z tym nic wspólnego.

Co ty mi tu pierdolisz?

Jurek, nie mów mi, że nie można tego zrobić.

Jurek, nie mów mi, że nie można tego zrobić.

Zastanów się, w co ty chcesz mnie wmanipulować?

Chcę cię poprosić jako ojca chrzestnego Gabrysi

i mojego przyjaciela, żebyś to zrobił.

Słuchaj, to zostanie między nami.

Ale zrewiduj tok myślenia, bo jest całkowicie chujowy.

Nie przyszło ci do głowy, że być może Gabrysia sama chciała się...

Co chciała?

Śmiało, powiedz.

Może to, co napisała, to było pożegnanie.

Gabrysia nigdy nie popełniłaby samobójstwa.

Rozumiesz?

Gabi się nie zabiła.

Rafał...

- Rafał! - Spierdalaj.

Musisz jechać na komendę i zgłosić zaginięcie, słyszysz?

Musisz jechać na komendę i zgłosić zaginięcie, słyszysz?

Rafał!

( telefon )

Zgarniam rower, patrzę za siebie, a ten nie dość, że nie odjechał,

to jeszcze wysiadł z latarką i idzie za mną.

To już się wtedy zesrałam, chciałam wsiąść na rower,

ale oczywiście nie mogłam, bo mi, kurwa, spadł łańcuch.

Więc dzida do lasu, biegnę, walka na śmierć i życie.

I dopiero jak się znalazłam pod chatą, pomyślałam:

"Dobra, stara, chill, jest git, nie?

Dzisiaj cię nikt nie sprzeda na narządy ani do burdelu."

Ej...

Ty wiesz, że możesz się śmiać, tak?

Hania...

Twój organizm chce spuścić parę, tak?

Popatrz na mnie.

Twoja siostra się znajdzie i wszystko będzie dobrze, zobaczysz.

A... co z twoją dziewczyną?

Nie pamiętasz, jak z nią zerwałaś?

Co?

Co? Całowaliśmy się, tak?

Chyba cię posrało.

Potem kazałaś mi dzwonić do Ali i się rozstać.

Jak zadzwoniłem, zabrałaś telefon i z nią zerwałaś.

Tak, pamiętam.

Dopiero Sati mnie odciągnęła.

Po to, żeby strzelić mi kazanie, że mam być dla ciebie dobry.

A jak nie będę, to mi jebnie.

Hej...

Hania...

Hania...

Będzie dobrze.

Haniu, czy ojciec się do ciebie odzywał?

Nie!

Dzieci, przepraszam, to chyba nie jest najlepszy moment na wizyty.

Przyszliśmy stamtąd.

Jak tu podeszliśmy, to tu stał ten motor.

Tutaj dokładnie.

Nikogo nie było wokół, to pomyśleliśmy, że jest niczyj.

W stacyjce były kluczyki. Wzięliśmy go, trochę pojeździliśmy.

Potem oddaliśmy i tyle.

Nic więcej nie zrobiliśmy.

08 do bazy. Będę potrzebował techników i dochodzeniówki.

Chciałem tylko zobaczyć Olę Majdzik.

O nic więcej mi nie chodziło. Chciałem zobaczyć Olę Majdzik.

Ale idiota, idiota... zapomniałem jej adresu.

A nawet jakbym do niej trafił, to i tak nie chciałaby mnie widzieć.

Ja jej tylko narobiłem problemów.

Pani komisarz, można prosić?

A później to już tylko uciekałem.

Myślałem, że chcecie mnie zastrzelić.

To może nawet byłoby lepiej...

- No, dobrze. - ...dla wszystkich.

Czyli zeznaje pan, że zeszłej nocy nie widział pan Ariela Galeja?

Wszyscy mi mówicie...

- Spokojnie. - ...że coś zrobiłem temu chłopcu.

A ja nie znam go. Nigdy go nie widziałem.

A Gabrysię Wejman?

A Gabrysię Wejman?

- Kogo? - Gabrielę Wejman.

Wejman... Od pana Rafała - Wejman.

Od pana Rafała jest Wejman.

Jarek?

Nigdzie pan nie ucieka. Ja zaraz wracam.

Znaleźli chłopców od motoru. Chyba mamy miejsce zdarzenia.

Dokończ przesłuchanie, a ja tam jadę, okej?

No! Pewnie zaraz kończą, bo Schulze właśnie wyszła.

Już go tam ze dwie godziny trzymają.

Chciałem zgłosić zaginięcie dziecka.

Do kogo mam pójść?

Cześć! Zadzwońcie, żeby ktoś odwiózł ich na komisariat.

Dzwoniliśmy, czekamy.

- Gdzie to? - Tutaj.

Zajrzałem przez drzwi. Lepiej żebyś weszła w rękawiczkach.

Pan ze zgłoszeniem zaginięcia? Zapraszam.

To dzięki.

( szczekanie psów )

Hanka! Zamknij psy w łazience!

- Jest Rafał? - Nie.

Magda, wiesz, gdzie jest wasza córka?

Magda, wiesz, gdzie jest wasza córka?

Muszę wiedzieć, gdzie jest Gabi.

Magda! Magda!

Hania, leć po wodę!

Magda! Magda, słyszysz mnie?

Magda, zostań ze mną.

( telefon )

Cześć, Hania!

Co się dzieje?

Ale co? Znaleźli Gabrysię? Czekaj, Hania!

Halo? Daj mamę do telefonu.

Hania, nieważne, co ci powiedziała. Ja ci mówię: zejdź na dół.

Hania, proszę cię! Podaj mamie telefon! Zejdź na dół!

Dziękuję.

Halo? Magduś...

Posłuchaj...

Posłuchaj...

( tylko muzyka )

Może mi ktoś powie, co się dzieje?

Znaleźli kurtkę i legitymację Gabi na starej barce na kanale.

Podejrzewają, że Ariel tam zginął. Rano zaczną jej szukać.

Magduś?

Magduś?

Proszę cię... Hej!

Miałeś załatwić jedną prostą rzecz.

Umówiliśmy się. Obiecałeś.

Wiem.

Jak idiotka tłumaczyłam Schulzowej, że to na pewno pomyłka.

Że pojechałeś, zgłosiłeś zaginięcie.

- Byłem i zgłosiłem. - Wiem, że zgłosiłeś, ale o której?

Nie musisz odpowiadać. Przy nas zadzwoniła i sprawdziła.

Magduś, posłuchaj mnie.

Przeanalizowałem, co będzie najkorzystniejsze dla sytuacji Gabi?

Ty się słyszysz, człowieku, w ogóle?

"Co będzie najkorzystniejsze dla sytuacji Gabi"?

- Haniu, możesz nas zostawić? - Nie, Rafał!

Hania ma prawo wiedzieć. Oświeć nas obie.

"Co będzie najkorzystniejsze dla sytuacji Gabi"?

Zrobiłem dość, by stracić pracę. Żeby tylko chronić Gabi.

I ochroniłeś ją?

I ochroniłeś ją?

Dla twojej wiedzy, powiem ci, jakie jest stanowisko policji.

Oni uważają, że powinniśmy być gotowi na najgorsze.

Że SMS-y Gabrysi to jest...

To jest pożegnanie.

Będą sprawdzać, gdzie jest jej telefon.

Bez względu na to, co odpowie operator,

zaczynają jej szukać w pobliskich akwenach.

A jeśli to nie ona napisała te SMS-y? Biorą to pod uwagę?

A ty bierzesz to pod uwagę? Czy tylko siedziałaś na kanapie...

Cały czas o tym myślę!

Nic, kurwa, nie robisz, tylko mnie krytykujesz!

Spadaj!

Mamo?

Nie kłóćcie się tak.

Proszę.

Hania, ja się nie chcę kłócić, ale...

Spróbuj się położyć i zasnąć, co?

Jutro od rana zaczniemy szukać Gabi. Musisz być wypoczęta.

Będziesz cały dzień na nogach.

Moja córeczka...

( strzał )