Original subtitles

Je hebt Grace, Stanley, Heidi en Dawn bereikt.

Wij zijn nu niet thuis, maar als je een bericht achterlaat, bellen we terug.

Hallo, allemaal. Met mama.

Ik belde zomaar om te zeggen dat ik veel aan jullie denk.

Stan, ik neem aan dat je nu op je werk zit.

Heb je al kans gezien naar dat groepsgebeuren te gaan?

Volgens mij is dat een geweldig idee.

Hemel, wat is het hier heet.

Ik weet niet wanneer ik weer kan bellen. Dat duurt misschien een paar dagen.

Ik wil even zeggen dat ik van jullie houd en jullie mis.

Schrijf me.

Goedemorgen. Even samen.

Zet het in. Kom, Agnes.

Goed, doe me een H. Doe me een O.

Doe me een M. Doe me een E.

Doe me een S. Doe me een T.

Doe me O R E.

Wat staat er dan? - Home Store.

Wie is nummer 1? - De klant.

Ga er voor.

En Charles weet dat ik normaal gesproken zoiets niet doe.

Maar hij vertelt me hoezeer ik hem opwind...

en ik kan hem zelfs horen. Hij, ik kan hem horen.

Weet je, we zijn dan samen zo bezig...

kletsen en praten en als ik dan op het punt sta om te gillen...

en dan wordt de verbinding verbroken.

Nogal romantisch, toch? - Maak je geen zorgen.

Het zullen zijn laatste woorden niet zijn. Je moet jezelf gelukkig prijzen.

Telefoonseks is niets in vergelijking met wat Ron me aandeed, de nacht voor hij vertrok.

Ik weet dat ik zo nooit zou doen tegen een vrouw.

Dat zou ik niet willen zeggen.

Ik heb nooit op zo'n manier hoeven te verdwijnen.

Waarom vragen we Stanley niet? Zijn vrouw deed het ook.

Grace en ik hadden een fijne tijd samen.

Wat deden jullie?

We brachten de kinderen naar bed.

Daarna keken we naar Leno.

Jullie hadden geen...

Dat gaat niemand wat aan.

Het spijt me, het moet moeilijk zijn geweest. - Nee, het was niet moeilijk.

Ik was trots dat ze ging.

Natuurlijk.

Natuurlijk was je dat. - Ja, we waren allemaal trots.

Ik wil gewoon dat ze weer thuis komen. - Wanneer wordt Ron terug verwacht?

Januari, als het niet verlengd wordt. - Reken er maar niet op.

Ze worden altijd verlengd. Welkom bij het leger en mijn medicijnkastje.

Er zijn vandaag twee bommen in de hoofdstad ontploft...

waarbij minstens 4 mensen gedood zijn en men spreekt over schermutselingen tussen schutters.

Wat was dat? - Niets.

Waar keek je naar? - Nergens naar.

Zet het weer aan.

Niet iedereen is blij met de veranderingen in Bagdad.

Duizenden mensen protesteerden vandaag voor... - Het spijt me, papa.

Dat is je geraden.

...de demonstratie was georganiseerd door Sjiieten tegen de bezetting.

Na de verontrustende ontwikkelingen in Basra, zuidelijk Irak...

stellen de Irani�rs opnieuw vragen over veiligheidskwesties...

Hoe kan het dat ik hoor dat jij in slaap valt op school?

Je weet wel beter. - Het spijt me.

Je kunt hier 's nachts voldoende slapen. Je hebt geen reden om op school...

in slaap te vallen. - Ik weet het.

Ik hoef het hier toch niet nog eens met jou over te hebben?

Ik hoorde je niet. Mooi zo.

Morgen ga je naar mevrouw Shimerhorn. Ik wil dat jij je excuses aanbiedt...

en extra werk vraagt als straf.

Maar, papa... - Geen gemaar.

Papa, ze kan ieder moment bevallen.

Daardoor is ze nu heel chagrijnig. - Dan zou ik het maar heel vriendelijk vragen.

Papa, ik kan niet gewoon naar haar toegaan en extra werk vragen, als ik...

Alsjeblieft. Wel te rusten.

Goed, nu.

Ik houd van je.

Is uw vrouw Grace Ann Phillips?

Mogen we alstublieft binnenkomen, meneer?

Wat jullie ook willen zeggen, zeg het gewoon.

Het spijt me u te moeten zeggen, namens de President van de Verenigde Staten...

dat Sergeant Grace Ann Phillips op 12 maart om 21.00 uur gedood is.

Ik was in de badkamer.

Meneer Phillips, mogen we binnenkomen?

Meneer Phillips, dit is aalmoezenier Johnson.

Hij woont op de basis en is ieder moment beschikbaar voor u en uw kinderen.

Wilt u met mij bidden, meneer Phillips?

Meneer Phillips, ik wil graag dat u dit tekent.

Het is een formulier waarin staat dat u de komende 45 dagen op dit adres bent.

Is er iemand die ik voor u kan bellen terwijl we hier wachten?

Nee, wacht niet. - Weet u het zeker?

Kapitein Douglas Tamlin is uw officier slachtofferhulp.

Hij komt later vandaag langs met meer bijzonderheden over de dood van uw vrouw.

Meneer Phillips, iedere man die ooit soldaat was, deelt uw smart.

Sergeant Phillips was een moedig militair.

Zij stierf toen ze het land diende waar ze van hield.

Je hebt Grace, Stanley, Heidi en Dawn bereikt.

Wij zijn nu niet thuis, maar als je een bericht achterlaat, bellen we terug.

Hallo, Meneer Phillips. Met Rick. Bent u op de Home Store?

Ik vroeg me af of u vandaag nog kwam werken. Goed. Bedankt.

Wie het snelste is.

Wat is dit?

Geef maar aan mij. Dank je.

Ha, meiden. - Wat doe je hier?

Hoe kom je daaraan? - Iemand heeft een braadschotel achtergelaten.

Is alles in orde?

Eet het niet. - Waarom niet?

Gewoon niet doen. - Is er iets?

Stop. - Stop. Alsjeblieft.

Kom meiden, we gaan naar de woonkamer. Ik wil jullie even spreken.

Meiden.

Wie heeft er honger? Wie wil wat te eten halen?

Ik. - Het is pas 4 uur.

Nou, en? - Tikkie.

Je kunt pas buiten tikkie zeggen.

Wie het snelste is.

Snel, allebei.

Als jij een tafel regelt, gaan wij even naar de speelhal.

Goed, meiden, we gaan nu.

Kom nu. - We zijn er net.

We krijgen er net zin in. - Dat doet er niet toe. Kom mee.

Heidi, opschieten.

Waar gaan we heen? - Waar zou je heen willen?

Geen idee. - En jij, Dawn? Waar zou jij graag heen willen?

De Betoverde Tuinen.

Doe niet zo achterlijk, Dawn. - Dat doe ik niet. Papa vroeg het toch?

Maar dat bedoelde hij niet. - Dat weet je niet.

Dat weet ik wel. - Maakt mij niet uit, ik wil daar heen.

Houd op.

En als we het zouden doen? - Wat zouden doen?

Wat als we nu rechtstreeks naar de Betoverde Tuinen gingen?

Als we dat nu zouden doen? - Wat?

Rechtstreeks naar de Betoverde Tuinen?

Stil.

Zou je dat leuk vinden? - Het kan niet.

Als je dat leuk vind, waarom niet? - Ga zitten, Dawn.

Meiden, waarom niet? - We moeten naar school.

Jullie kunnen wel een paar dagen missen. - Ja, Heidi.

Kunnen we dat? - Natuurlijk kunnen we dat, niet papa?

Natuurlijk. Waarom niet? - En jouw baan dan?

Maak je maar geen zorgen om mijn baan. - Maak je maar geen zorgen om zijn baan.

En ons huiswerk dan? - Maak je geen zorgen over huiswerk.

We kunnen je wel helpen met je huiswerk. Dawn en ik kunnen je in de auto helpen.

Laten we gaan. Nu meteen. - Meen je dat?

Natuurlijk meent hij dat. - Ja, waarom niet. Laten we gaan.

Je moet wel van het leven genieten, Heidi. Jij ook, Dawn.

Laten we het doen. - Laten we gaan.

Laten we het doen. Willen jullie? - Ik wel.

Spelbreker. - Ja of nee, Heidi, nu meteen.

Dit is een eenmalig aanbod. Betoverde Tuinen, nu meteen.

Nu meteen, Heidi. - Nu meteen.

Hebben we een atlas? - Laten we het doen.

Je hebt Grace, Stanley, Heidi en Dawn bereikt.

Wij zijn nu niet thuis, maar als je een bericht achterlaat, bellen we terug.

Ik wilde even laten weten dat het met de meiden en mij goed is.

We hebben besloten er even tussen uit te gaan. We amuseren ons goed.

...kan onder de nieuwe wet beboet worden tot aan 300 dollar.

Er wordt gewaakt voor overstromingen in delen van west Minnesota tot morgenavond.

Vanavond wordt het bewolkt met waarschijnlijk wat buien. Lokaal onweer...

Goedemorgen.

Waar zijn we?

Ik weet het niet echt zeker.

We zouden de school moeten bellen om te zeggen dat we weg zijn.

Laten we wat leuks verzinnen om te doen, vandaag. Kun je dat?

Wat is dat?

Moet dat een antwoord op mijn vraag zijn?

Laten we het nog eens proberen. Kom op. Kunnen we iets leuks verzinnen voor vandaag?

Niet? Waarom niet? We hebben er nu wel teveel over gepraat.

Nou, en? - Dan is er teveel druk.

Teveel druk?

Wat doe je? Je kunt niet zomaar dat veld inrijden.

Wel hoor.

Papa, wat doe je? - Het veld inrijden. Wat denk je wat ik doe?

We komen in de problemen. Pas op voor de vogels.

Die vogels vliegen wel weg. - Wat zijn we in vredesnaam aan het doen?

Goedemorgen, Dawn. - Rijden we op een weg?

Gaaf. - Leuk, vind je niet?

Toen ik een tiener was deed ik dit ook altijd.

Waarom?

Ik weet het niet. Maar het is toch leuk? - Waarom zou je dit doen?

Ik weet het niet. Gewoon er op uit gaan, denk ik.

Ik dacht nooit zo erg na bij alles wat ik deed als kind, Heidi.

Goed, laten we gaan. - Waar gaan we heen?

Gaan we werkelijk naar de Betoverde Tuinen? - Natuurlijk. Hoezo?

Ik wil het gewoon even zeker weten.

Krijgen we een aapje? En als het een heel kleintje is?

Nog kleiner dan een puppy? - Dan nog steeds niet.

Krijgen we dan een pony? Een iPod?

Mogen we gaatjes in onze oren? - Pas als je 13 bent, je kent de regels.

Stil nu, Dawn. - Hoor ik iets?

Ik hoor helemaal niets...

Stil, nu. - Meiden, kom nu. Maak je netjes.

Ik heb een verrassing voor jullie. - Wat is het?

We gaan even bij oma langs.

Ik ga achterom, wacht hier.

Wat doen jullie hier?

Kom niet te dichtbij. Volgens mij heb ik een slechte adem.

Is je vader hier?

Kan ik je helpen?

John, wat doe jij hier? - Wat doe jij hier?

Ik zoek de ingang.

Was de voordeur niet logisch? - Doe de deur nu maar open.

Hallo, broer. Hoe gaat het met je? - Met mij best. En jij?

Kom binnen.

Waar ben jij mee bezig? - Ik studeer voor mijn propedeuse.

Mooi. Ga je terug naar school? - Ik denk er wel over.

Dat is geweldig. Wat wil je studeren? - Rechten. Of medicijnen. Ik weet het nog niet.

Dat is geweldig. - Wat heb jij voor nieuws?

Niet veel.

Ben je wel in orde? - Wat bedoel je, ben ik, ik ben in orde.

Ben je niet boos? - Waar over?

Ik weet het niet. Waar zal ik beginnen? Deze situatie is zo'n rommeltje.

De situatie? Welke situatie?

Het klinkt als een klotenzooi daar. - Pas op je taalgebruik.

Het spijt me.

Jij weet toch niet waar je het over hebt.

Wie wel? Het secretariaat? Zij zeggen zelfs dat de zon 's nachts schijnt...

als dat hun beter uitkomt. En die aap van een president dan?

Hij is ook jouw president. - Ik heb niet op hem gestemd.

Jij hebt toch helemaal niet gestemd?

Daar gaat het niet om. - Niet?

Houd gewoon je mond. Laten we dit gesprek nu be�indigen.

Dat zou je vast wel willen. Daar draait het toch altijd om bij jouw soort, onenigheid censureren?

Waarom? We praten gewoon. Ben je bang om te praten?

Nee, daar ben ik helemaal niet bang voor. Ik wil de meiden niet verwarren, mag dat?

Volgens mij zijn ze al verward. Hoe denken jullie nu echt over dit alles?

Hebben jullie een mening?

Zij denken dat hun moeder een heldin is en dat het simpel is om commentaar te leveren...

als je in je moeders woonkamer zit en er over denkt terug naar school te gaan...

rechten, of medicijnen, ik weet het niet.

Zij denken dat al die bevoorrechte meningen de vrijheid vertegenwoordigen waar hun moeder...

dagelijks voor vecht, ten behoeve van jou. Dat denken zij.

Fijn te merken dat je hen voor zichzelf laat denken.

Hebben jullie honger?

Denk je dat je vader ons op een lunch trakteert?

Het is half vijf.

Denk je dat je vader ons op een diner trakteert?

Wil je oom John op een diner trakteren? - Wil jij niet mee?

Nee, ik denk dat ik gewoon hier blijf en even een dutje doe.

Je bent groter dan de vorige keer. Hoe oud ben je nu?

Dawn is 8, ik ben 12 en een half.

Hoe oud ben jij? - Ik ben 32.

Dat moet wel knap oud zijn in jullie ogen. - Werk je ook?

Hoezo, heb je een baantje voor me?

Hoe komt het dat jullie niet naar school hoeven?

Papa neemt ons mee naar de Betoverde Tuinen.

Waarom? - Voor de lol.

Vinden jullie het daar leuk? - Wat bedoel je?

Niets.

Waarom nam papa ontslag uit het leger? - Hij nam geen ontslag.

Wat bedoel je? - Hij moest weg vanwege zijn ogen.

Het leger heeft daar hele strenge regels over. - Zijn ogen waren toch altijd al slecht?

Enigszins. - Als ze dan zo streng zijn...

hoe kon hij er dan al bij komen?

Heeft hij dat niet verteld?

Als hij het niet vertelde, wil hij vast ook niet, dat ik het doe, dus...

Goed, beloven jullie het niet aan je vader te zeggen dat ik het verteld heb?

Hij heeft de boel bedrogen.

Hoe? - Hij liet een vriend een foto maken...

van de kaart bij de oogarts. Hij leerde de letters uit zijn hoofd.

Jouw vader wilde zo graag in dienst.

Hij viel echt voor die vaderlandslievende I Want You onzin.

Eigenlijk maar goed ook, anders had hij nooit je moeder ontmoet.

Hoe ontdekte het leger dat van zijn ogen?

Uiteindelijk gaven ze hem een test waarbij hij niet kon vals spelen...

en dat was dat.

Het einde van een droom.

Waarom hebben papa en jij een hekel aan elkaar?

Heeft je vader dat gezegd?

We zijn gewoon verschillend.

We hebben verschillende opvattingen. Dat betekent niet dat we elkaar niet mogen.

Zijn jullie het dan altijd met hem eens?

Dat zouden jullie niet moeten zijn. - Waarom niet?

Omdat het belangrijk is dat mensen hun eigen meningen hebben...

gebaseerd op het begrip van de feiten.

Maar het is ook belangrijk om de feiten niet te vertrouwen want de meeste zijn leugens.

Ik begrijp het niet.

In principe komt het neer op een onderbuikgevoel.

Je moet gewoon openstaan voor een waarheid die afwijkt van jouw eigen opvattingen...

anders zul je nooit echt de waarheid zien.

Wat is dat nu? - Het is haar tijd van de dag.

Hoe bedoel je, haar tijd van de dag?

Mama en Dawn laten hun horloges iedere dag op dezelfde tijd afgaan.

Op die manier weten ze dat ze allebei op hetzelfde moment aan elkaar denken.

Willen jullie...

tikkertje spelen? - Zeker.

Dat is mooi, want...

weten jullie waarom? - Waarom?

Omdat jij 'm bent. - Jij bent 'm.

Jij bent 'm. Pauze. - Wat bedoel je, pauze?

Je kunt niet pauze roepen. Dat is flauw. Je kunt niet gewoon...

Goed. Ik lees gewoon even de krant om te zien... - Pauze over.

Weet je, het is zo typerend. Ik ben hier iedere dag weer...

slachtoffer van en weet je waarom?

Omdat ik een eerlijke vent ben en daar word ik op afgerekend.

De telefoon gaat over. Doe open.

Ja, met John.

Waar ben jij mee bezig?

Wat is er? Waar zijn de meiden? - De meiden zijn in orde.

Stan, ik sprak Mary net. Ik weet wat er gebeurd is.

Weten de meiden het?

Goed. Vertel het hen nog niet. We moeten gaan.

Stan, wat doe je hen aan? - Ik heb hen meegenomen op een trip.

Bemoei je er niet mee. - Mij er niet mee bemoeien?

Jij hebt mij erbij gesleurd. - Ik heb je nergens bij gesleurd.

Jij was hier gewoon. Ik heb het niet gepland. - Denk je werkelijk...

dat hen meenemen naar een pretpark...

hen zal helpen het verlies van hun moeder te verwerken?

Bemoei je er niet mee. - Je traumatiseert die meiden.

Is dat je bedoeling? - Ga opzij.

Ze zullen je nooit vergeven. - Ga uit de weg.

Niemand vroeg je wat. Begrijp je?

Ik moet weg. - Wacht je niet op mama?

We hebben een planning.

Blijf alsjeblieft en wacht op mama want we kunnen het met elkaar uitpraten.

Leuk je weer gezien te hebben, John. Ik moet gaan.

Meiden, zoek je spullen bij elkaar.

Kom, opstaan. Goed, kom op. Opstaan, we moeten gaan.

Waarom? - We moeten nu direct weg.

Ik dacht dat we oma zouden zien. - We spreken haar later wel.

Ga verdorie de auto in.

En oom John dan? We hebben geen gedag gezegd.

Je ziet hem wel weer.

Ik verveel me. Laten we een veld inrijden. - Nee, Dawn, dat hebben we al gedaan.

Waarom niet? - Omdat we het al gedaan hebben.

Nou, en? - Dus moeten we iets anders doen.

Het is net alsof we al een eeuwigheid rijden. - Met die houding duurt het ook een eeuwigheid.

Wat ben je stil achterin, Heidi. Wat doe je?

Ik werk aan mijn verslag. - Waar gaat je verslag over?

Mama. - Van wie is dat idee?

Mevrouw Shimerhorn. - Waarom denk ze dat het een goed idee is?

Zij dacht dat het zou helpen, of zo. - Waarmee? Waar heb je hulp bij nodig?

Ik weet het niet. Je weet hoe de mensen doen als mama weg is.

Nee. Hoe doen ze?

Heel serieus.

Ik kies mijn bed. Niet als ik er het eerst ben.

Dit is leuk. Wil jij het eens proberen?

Ik zoek een kooi. - Okidoki, poepeloki.

Ik moet poepen. - Dat soort dingen hoef ik niet te weten.

Er is gratis shampoo en een naaisetje.

Wat is badzout?

Nobel Basisschool. - Mevrouw Fissel?

Met Heidi Phillips. Ik bel u om te zeggen dat mijn zus en ik er niet zijn...

deze week. - Dat is geen probleem, Heidi.

We zijn niet ziek of zo. We zijn er gewoon even tussen uit.

Voor de lol. - Heidi, ik snap het.

Ik vroeg me af of u onze leraren kunt vragen ons huiswerk naar onze vader te e-mailen.

Natuurlijk, lieverdje. - Is mevrouw Shimerhorn er?

Mevrouw Shimerhorn ligt in het ziekenhuis. - Waarom?

Zij is aan het bevallen. - Werkelijk?

Ja en mevrouw Abrams vervangt haar de rest van het jaar.

Wilt u haar vragen of het goed is als ik mijn verslag later inlever?

Van mevrouw Shimerhorn had ik het maandag in moeten leveren.

Ik weet zeker dat het geen probleem is. Tot gauw weer.

Tot ziens, lieverd.

Wie was dat? - Mevrouw Fissel.

Waarom belde je haar? - Om ons huiswerk te krijgen.

Zij was echt heel vriendelijk.

Dat is gaaf. Bom bom, tjoeke trein. Kom Heidi, doe eens fijn, zeg woe.

Ik heb je.

Tel eens hoe lang ik dit kan doen.

Papa, kijk eens.

Dat is knap.

Het is heel lang. Het lijken wel 5 dagen.

Dat was goed.

Dat was ongeveer... - Hoe lang?

ik weet het niet, 2 minuten?

Jij telde niet. - Ik zat in de buurt.

Wat gebeurt er? - Wat bedoel je?

Waarom doen we dit allemaal?

Ik wilde jullie toch een verrassing geven? Er met jullie tussenuit gaan?

Jij bent gisteren toch niet gaan werken?

Nee, ik ben niet naar mijn werk geweest.

Ben je ontslagen?

Je weet dat mama woedend zal zijn als jij je baan kwijtraakt, niet waar?

Ik ben mijn baan niet kwijt, Heidi.

Maar als dat wel zo was, zou je het ons toch vertellen?

Ja, ik zou het jullie zeggen.

Ik ga slapen.

Wat doe je?

Niets.

Je bent nog niet oud genoeg om te roken. - Ik ben 18.

Niet waar.

Wedden?

Ik zag jouw moeder in het zwembad. - Dat was mijn moeder niet.

Niet? Wie was het dan? - Een autistische vrouw.

Ik zorg voor haar, voor geld. - Je mag niet liegen.

Ik lieg niet. Het is waar. Hoe oud ben jij?

Ik ben 18. - Wil jij er ��n?

Graag.

Waarom hoest je zo? Je hebt nog nooit eens gerookt.

Ik wist dat je nog nooit gerookt had. - Je kunt beter naar huis gaan, knul.

Pak je spullen. We vertrekken gelijk. - Nu?

Ja, nu direct. - Het is midden in de nacht.

Zoek je ruzie? Opschieten.

Verdorie, Heidi, je kunt niet in je eentje midden in de nacht rondwandelen.

Je kunt gewond raken, ontvoerd worden, wie weet?

Ik zei dat het me speet. - Goed, maar ik wil weten...

wat je daar sowieso te zoeken had.

Ik moest je zus alleen laten in een of ander hotel.

Ik kon niet slapen. - Kon je niet slapen? Hoezo niet?

Wat denk je?

Val je daarom in de klas in slaap?

Wat doe je 's nachts?

Ik weet het niet.

Wat rondlopen.

Ik ben laatst naar een hulpgroep geweest.

Je weet wel, die bij Debbie Sager thuis. Voor militaire vrouwen.

Ik ben daar even langsgegaan. Is dat niet raar?

Waarover spraken jullie? - Nee, ik sprak niet.

Hielp het? - Ik weet het niet. Volgens mij niet.

Wil je mij een plezier doen als je niet kunt slapen? Wil je me dan wakker maken?

Waarom? - Dan kan ik met je praten.

Werkelijk?

Doe je dat? - Ja, ik doe dat.

Wil je het nog steeds proberen? - Met jou?

Ik heb liever dat je het met mij doet dan met een of andere puber.

En, wat wordt het? - Natuurlijk.

Heb je dit ooit eerder gedaan? - Geen commentaar.

Wil jij er ��n, of zullen we ��n delen? - Laten we er ��n delen.

Goed idee.

Een goede.

Gaat het wel?

Weet je het zeker? - Ja, ik ben in orde.

Misschien moeten we er maar mee stoppen.

Ik zal wat water voor je halen. Jij blijft hier, goed?

Blijf samen, ik ben zo terug. Ik moet alleen even bellen.

Waar ga je heen? - Ik zie jullie bij de jurken.

Wat zijn dat? - Oorbellen.

Je zei dat we alles mochten wat we wilden. - Je kent de regels, niet voor je 13 bent.

Ik ben bijna 13. - En ik ben 8.

Is dit iets dat je echt nu wilt doen?

Goed, vooruit dan maar.

Echt?

Doet het pijn? - Je voelt helemaal niets, ik beloof het.

Ben je zover?

Deed het pijn?

Het spijt me. - Geen probleem.

Is dat alles? - Dat is alles. Wil je het zien?

Ziet er goed uit, Beer. Je ziet er heel volwassen uit.

Jij nu?

Gaat het?

Ik heb net gaatjes gekregen.

Dat is mooi, liefje.

Dat is mooi. Die is ook mooi.

Deed het pijn? - Een beetje.

Een beetje boel? Je hebt het gedaan.

Waar is Dawn? - Zoek haar. Hoeveel ben ik u schuldig?

Dat is 32,50. - Hartelijk dank.

Beer, waar ben je?

Kijk eens of ze daar is.

Dawn, liefje, wat doe je daar?

Dawn, is alles goed?

Is er iemand thuis?

Kom binnen.

Mooi, hier, echt waar. Heb je het zelf ingericht?

Het is echt, heel mooi. Een lief, klein huisje.

Mooie muren, mooi dak.

Telefoon.

Echt geschikt voor een gelukkig gezinnetje.

Je mist thuis.

Ik mis mama ook.

Weet je, ik dacht zo, misschien zou dit geschikt zijn voor het huis.

Je kunt het ophangen in jullie kamer.

Zou je dat willen?

Ik houd van je, papa. - Ik houd ook van jou, Beer.

Kom hier.

Je stinkt.

Ik vind deze wel leuk. - Probeer het eens.

Dat staat heel leuk.

Wat doe jij de hele dag op je werk? - Ik verkoop rotzooi.

Het spijt me. Ik verkoop spullen.

Je weet wat ik doe. Ik verkoop spullen bij Home Store.

Kom. Geef me een H.

Geef me een O.

Geef me een M. Geef me een E.

Geef me een S. Geef me een T.

Geef me O R E.

Wat staat er dan? - Niets.

Daar heb je gelijk in.

Hoe voel jij je? Opgewonden? Word je opgewonden?

Mooi. - Hoe voel jij je?

Best.

Denk jij wel eens dat mama thuis had moeten blijven?

De hele tijd.

Waarom moest ze gaan?

Ze deed haar plicht. Dat weet je. - Maar wat betekent dat precies?

Daar hebben we het al over gehad.

Mensen over de hele wereld zorgen voor onze veiligheid.

Als zij een dreiging ontdekken, moeten ze er op reageren.

Zo is de wereld nu eenmaal.

Het nieuws zegt dat we oorlog voeren met de verkeerde mensen en dat alles gelogen was.

Je kunt niet altijd alles geloven wat je op de televisie hoort, niet waar?

Soms moet je er gewoon op vertrouwen dat je het juiste doet.

We moeten er in geloven...

En als je dat niet kunt?

Dan zijn we allemaal verloren.

Je hebt Grace, Stanley, Heidi en Dawn bereikt.

Wij zijn nu niet thuis, maar als je een bericht achterlaat, bellen we terug.

Met Stanley en de meiden. Ik wilde alleen jouw stem op het apparaat horen...

en zeggen dat alles in orde is. We zijn in Florida.

Ik had toch gezegd dat we naar Florida gingen? Er even tussen uit met de meiden.

Hoe dan ook, weet je nog dat...

Ik dacht er aan dat we hierheen gingen voor je vertrok...

en ik wil me gewoon verontschuldigen, omdat...

omdat ik toen zo boos was en ik wil je laten weten...

dat ik denk dat de reden dat ik zo boos was...

was omdat ik me schaamde...

dat jij ging en niet ik.

Het zou beter zijn geweest als ik het was. Beter voor de meiden.

En ik maak overal zo'n potje van. Grace, ik zit zo in de knoei.

Ik weet niet hoe ik tegen die meiden moet praten.

Ik heb het hen nog niet eens verteld.

Vertel me alsjeblieft wat ik moet doen.

Alstublieft, God, vertel me wat ik moet doen. Hoe moet ik het zeggen?

Zeg me wat ik moet doen.

Met wie belde jij? - School.

Mevrouw Shimerhorn.

Ze zei dat alles in orde kwam, maar dat verslag moet ingeleverd worden...

en wat extra taken maken, maar wel van de trip genieten.

Dus laten we gaan. Kom. Inladen.

Zijn we er al?

En nu?

Daar is het. Mijn hemel, papa.

Tempo, oude man.

Daar is het, Heidi.

Daar is het.

Waar wil je het eerst in? - Missie volbracht.

Ik vraag me af of er televisie is. - Waarschijnlijk wel.

Helemaal voor jou. Maak je keuze.

Welkom in het Betoverde Hotel.

Betoverde Tuinen.

Welterusten, meiden. Niet de hele nacht opblijven, hoor.

Goed, papa. - Want we moeten wel slapen...

want morgen hebben we een drukke dag, goed?

Grote dag.

Laten we de hele nacht opblijven.

We kunnen, we moeten en zullen tot het einde doorgaan...

van deze missie waarvoor deze jonge Amerikanen en hun families offers brachten.

We dragen de herinnering bij ons van hen die stierven in de strijd.

We vragen onze grondcommandanten bij iedere gelegenheid...

of er iets is dat we anders zouden moeten doen.

In onze meer dan 200 jaren heeft Amerika enige belangrijke lessen geleerd...

en ��n ervan is dat zwakte uitdaagt.

Het lokt agressie uit. Die verzoening is...

Met Stanley en de meiden. Ik wilde alleen jouw stem op het apparaat horen...

en zeggen dat alles in orde is. We zijn in Florida.

Ik had toch gezegd dat we naar Florida gingen? Er even tussen uit met de meiden.

Hoe dan ook, Weet je nog dat...

Ik dacht er aan dat we hierheen gingen voor je vertrok...

en ik wil me gewoon verontschuldigen, omdat...

omdat ik toen zo boos was en ik wil je laten weten...

dat ik denk dat de reden dat ik zo boos was...

was omdat ik me schaamde...

Kennelijk ben je klaar om te gaan. - Dat klopt.

Die jurk staat je goed. - Dank je.

Waar is je zus? - Buiten.

Buiten om wat te doen?

Geen idee, een Heidi-ding.

Wat doe jij hier helemaal alleen?

Alles in orde, schat? - Ja, met jou ook?

Met mij? Alles is goed.

Alles is goed. Geslapen als een blok en dat is goed.

Je zus staat op springen, ze is helemaal opgewonden.

Wat denk je, zullen we gaan? - Natuurlijk.

Niets.

Betoverde Tuinen

Heb een Betoverde Dag.

Deze kant, of deze kant op?

Wil je die ballon? - Ja, k houd van blauw.

Ik weet het niet. Het is een nogal sterke ballon. Ik weet niet of je die wel kunt houden.

Dat is een grote ballon. Heidi, houd je zus vast. Houd haar beneden.

Houd haar. De wind grijpt haar.

Wat wil je nu doen?

Laten we gaan.

Wil je weg?

Ik heb alles gedaan wat ik wilde.

Kom mee.

Waarom rijden we niet op de snelweg?

Laten we uitstappen.

Ga zitten.

Ik moet jullie iets vertellen...

en eigenlijk had ik het al veel eerder moeten vertellen.

Jullie weten dat je moeder en ik heel veel van jullie houden.

Dat zal nooit veranderen. Nooit.

Weet je nog dat we het hadden over de dingen die konden gebeuren als zij weg was?

Je moeder is gewond geraakt.

Ernstig gewond. - Waar is zij?

Zij was zo erg gewond, dat ze haar niet meer beter konden maken.

Zij is toch alleen maar gewond?

Zij is alleen maar gewond. - Waar is zij?

Het is goed. We zullen voor haar zorgen. Ze is slechts gewond.

Jullie moeder is een soldaat en soms raken soldaten gewond...

en soms sterven zij zelfs in de strijd.

En dat is er gebeurd.

Grace Ann Phillips is geboren in Newport, Indiana op 3 oktober 1971.

Zij was een opgewekt kind, dat graag buiten speelde.

Eens heeft ze zelfs een hele zomer in een koelkastdoos geslapen...

in haar moeders achtertuin. Zij maakte het waterdicht met vuilniszakken...

zodat zij er zelfs met regen in kon slapen.

Grace was een dappere vrouw.

Zij ging het leger in zodra zij van school kwam. Zij ontmoette mijn vader, Stanley Phillips...

in het opleidingskamp in Fort Knox, Kentucky, in diezelfde zomer.

Zij trouwden direct na de opleiding.

Mijn vader zegt, dat hij tot op de dag van vandaag nog steeds verbaasd is dat zij ja zei.

Grappig want mama vertelde mijn zus en mij, dat zij zich zorgen maakte...

dat hij haar nooit zou vragen.

Grace en Stanley hielden heel veel van elkaar. Zij waren elkaars beste vrienden.

Iedereen die Grace kende weet dat zij bijzonder was.

Zij was vriendelijk, gul en grappig.

Zij had een luide, rare lach die je al in de kamer ernaast kon horen.

En zij kon beter zingen dan wie dan ook.

We zullen haar heel erg missen...

maar we beloven altijd aan je te denken als we lachen, wakker worden...

in slaap vallen en naar de oceaan kijken.

Ik beloof je, jouw herinnering altijd bij ons te houden.

Is het tijd? - Nog niet.

Goed, maak je klaar.