Original subtitles

- Przeproś! - W poprzednich odcinkach.

Znowu bierzesz jego stronę!

Nie cierpię was!

Panowałem nad sytuacją, ale musiałaś się wtrącić!

Sheldonowi było przykro.

Wydaje ci się, że zawsze masz rację!

- Dokąd idziesz? - Uciekam.

Idę z tobą.

Znowu zaczynasz?

Myślisz, że lubię jak żona i dzieci na mnie wrzeszczą?

Nie wiedziałam, że aż tak ci źle.

Bo się nie interesujesz.

Cześć.

Brenda.

- Mogę się przyłączyć? - ewnie.

Missy robi aferę, bo chłopak z nią zerwał.

Biedactwo.

Ale będzie gotowa, jeśli kiedyś rzuci ją mąż.

Współczuję.

Tak naprawdę nasze małżeństwo rozpadło się już dawno.

Bywa.

Dziś dzieci są u niego, a damy mają drinki za połowę ceny.

- Poudawajmy, że jestem damą. - Dobrze.

Chyba przyda ci się coś mocniejszego.

Nie, uczę od rana.

Nie wiedziałam, że też jesteś damą.

Poprosimy szoty!

Jak mam rywalizować z siódmoklasistką?

Mama nie pozwala mi golić nóg.

Wracajmy do domu.

Idź, ja zostaję.

W lesie jest ciemno i strasznie.

Poczekamy do wschodu słońca.

Żebym widział, co mnie zabije? Pas.

Ponarzekaj na chłopaków, to może zasnę.

Lizaliśmy jednego lizaka!

A to coś znaczy.

Byłaś cheerleaderką?

Tak. Choć dzisiaj wyglądam inaczej.

Przestań. Widzę cię na szczycie piramidy.

Stałam na dole.

Ale miałam czym wypełnić sweter.

Ja też.

Uwielbiam Skynyrd.

Byłam na ich koncercie w Dallas.

W którym roku?

Jak wyleciałam ze szkoły kosmetycznej czyli...

w 1976.

- Ja też! - Nie gadaj!

Wcześniej grał Nazareth.

Faktycznie!

Świat jest mały.

Zatańczymy?

Nie.

Chodź.

Patrzą na nas.

Możemy pójść gdzieś indziej.

Na przykład?

Dzieci są z Herschelem.

Wybacz, przesadziłam.

Dobrze się czujesz?

Wspomóż nas i zostań członkiem VIP, by pozbyć się reklam z www.OpenSubtitles.org

MŁODY SHELDON

Halo?

Mówi Brenda.

George jest w szpitalu.

Jak to? Co się dzieje?

Nie wiem. Lekarze mówią, że coś z sercem.

Jak się czuje?

Są z nim specjaliści.

Przyjadę najszybciej, jak się da.

Georgie!

Dzieciaki, ubierajcie się...

Muszę kupić nowy zeszyt,

na starym napisałam "Missy i Marcus na zawsze".

Mniej małp, więcej Clinta!

Od razu lepiej.

- Halo? - Dzieci są u ciebie?

Nie, a co?

George jest w szpitalu, a dzieci nie ma.

Co z nim?

Serce. Nie wiem, co robić.

Jedź do szpitala, a ja ich poszukam.

Dziękuję.

Może są z Georgiem?

On też zniknął.

Szef nie wparuje?

Raczej nie. Ale nie traćmy czasu.

Nie odczytasz?

Nie.

Może to coś ważnego?

Nie.

Wyłączę.

Kurczaki.

Wyjdzie z tego?

Wiem tyle, co ty. Pomóż mi znaleźć bliźniaki.

Chyba wiem, dokąd poszły.

Świetnie. Gdzie właściwie jesteś?

W pracy.

W środku nocy?

Idę na poszukiwania.

Brenda!

- Coś wiadomo? - Nie.

Co się stało?

Wpadłam na niego w barze.

Nagle zaczęło go boleć w klatce piersiowej.

Całe szczęście, że z nim byłaś.

Nic takiego nie zrobiłam.

Przestań. Kto wie, co by się mogło stać.

Jasne.

Missy!

Sheldon!

- Co jest?! - Wystraszyłeś mnie.

- Raczej ty mnie! - A wy mnie.

Tata jest w szpitalu.

Co z nim?

Nie wiem.

Chodźcie.

Pani Cooper, mąż ma się lepiej.

Bogu dzięki!

Ma łagodną chorobę niedokrwienną serca. Zatrzymamy go na obserwację.

Może pani do niego iść.

Dziękuję.

To ja już pójdę.

Nie!

Na pewno chce ci podziękować za uratowanie życia.

Miło mi, ale...

Nalegam.

Dobrze.

Chodźmy.

Cześć.

Cześć.

Patrz, kto tu jest.

Cześć.

Brenda?

- Zawołać lekarza? - Nie.

To na twój widok.

Dobre wieści, tata za kilka dni wróci do domu.

- Dzięki Bogu! - I medycynie.

Prześpijcie się.

Buniu,

czy tata miał zawał przeze mnie?

Co?

Skąd!

To nie twoja wina.

Byłam dla niego okropna.

Ja też.

Ja bardziej.

Racja. Należy ci się surowsza kara.

- Kładźcie się. - Byłem tylko jej wspólnikiem.

- Nie powinienem... - Spać!

Bunia nie rozumiała,

że mój lęk łagodziły zasady i struktura.

Oraz relaksująca melodyjka ze Star Treka.

Przestań.

Jak się uspokoję.

Wywieźli mnie na wózku, ale mogę prowadzić.

Zasapałeś się, wsiadając.

Słyszałaś?

Pogadamy o tamtym wieczorze?

O czym konkretnie?

O naszej kłótni.

Ach tak.

Zapomnij.

Nie mogę.

Miałem zły dzień.

Lepiej puścić całą sprawę w niepamięć.

Chętnie.

Uznajmy tamten wieczór za niebyły.

Dziękuję.

Już za chwilę kawałek Lynyrd Skynyrd!

Trochę ciszy.

Kiedy ojciec wrócił, mama kazała nam być cicho.

A nic nie relaksuje bardziej

niż dysputa o regułach społecznych i moralności.

Tato?

- Co tam? - Zmagam się z kryzysem etycznym.

Odpuść, bądź dzieckiem.

Złamaliśmy sporo zasad i nie dostaliśmy kary.

To był trudny tydzień. Cieszymy się, że jesteście cali.

Przy braku boskiej istoty nad moralnością człowieka czuwa umowa społeczna.

Właśnie.

Nie rozumiesz.

Bez konsekwencji społeczeństwo upada, wkrada się chaos.

Przekombinowałeś.

Tak myślałem, ale nie.

Popełniliście błąd i tyle.

Zrobiłem coś złego i nic się nie stało. To nie w porządku.

- Chłopcze... - Sokrates mawiał,

że okłamując samych siebie, karmimy wewnętrznego wroga.

Nie ma on ludzkiej postaci, to kłąb samolubnych ciągot.

Pastor przyszedł, zaprosić go?

Pewnie! Spływaj.

Dzień dobry.

Muszę spływać.

Przyniosłem kartki z życzeniami od dzieci ze szkółki niedzielnej.

Urocze.

Są tu ciekawe pisownie twojego imienia. Moi faworyci to: "Gorge" i "Garage".

Przekaż pozdrowienia od trenera Gorge'a.

Dobrze.

- Usiądziesz? - Pomodlę się tylko i dam ci odpocząć.

Pewnie.

Panie, dziękuję Ci za George'a Coopera

i proszę o jego ozdrowienie.

To uczciwy, rodzinny człowiek,

oddany ojciec i wierny mąż.

Pobłogosław mu Panie we wszystkim, co robi.

Amen.

Jasne, że amen!

- Dzień dobry. - Wszystko w porządku?

Liczę na pomoc w dylemacie moralnym.

Nie znoszę ich. Dawaj.

Nie masz za grosz moralności. Jak sobie z tym radzisz?

Zaraz zamknę ci drzwi przed nosem.

Ktoś inny wysłuchałby dziecka w potrzebie. Dlatego przyszedłem.

Dobra, czego chcesz?

Byłem niegrzeczny i nie dostałem kary.

- Co mi do tego? - Kłamiesz,

uprawiasz hazard i jesteś pyskata, ale nigdy za to nie płacisz.

Ładna buzia zawsze sobie poradzi.

To by wyjaśniało nieskończony pochód kochanków.

- Masz tam mężczyznę? - Nie!

Chyba że kłamiesz.

Tak?

Możemy pogadać?

Jasne. Co jest?

Mam wyrzuty sumienia.

Byłam nieprzyjemna.

Nie przejmuj się.

Nakrzyczałam na ciebie, a potem miałeś zawał.

Jedno z drugim nie ma nic wspólnego.

Nie wiadomo.

Chodź.

- Przepraszam. - Cicho.

Jak się trzymasz?

Pytasz o Marcusa?

Nie musimy o nim rozmawiać.

Możemy.

Co się stało?

Nie uwierzysz, ale podrywał inną za moimi plecami.

Może się tylko przyjaźnią?

Trzymali się za ręce na lodowisku. Tak robią przyjaciele?

Nie.

Czy wszyscy chłopcy kłamią?

Nie.

Jak on mógł?

Zaufałam mu.

Myślał, że się nie dowiem?

Tata musi łyknąć leki na serce.

- Miło się gadało. - Bardzo.

Zaprosiłam Brendę na kolację, żeby jej podziękować.

Cudownie!

- Co robisz? - Naprawiam radio.

Ze słabym sercem?

Przecież siedzę.

Spociłeś się.

- Czego chcesz? - Wychodzę z Janą.

- Chciałem sprawdzić, jak się czujesz. - Czekaj.

Boisz się, że dostanę zawału i przeszkodzę ci w randce?

- Tak. - Doceniam szczerość.

Cieszę się. Pa!

Na razie.

George!

Co słychać?

Jak się czujesz?

Jakoś.

Nie będzie niezręcznie na tej kolacji?

Jak to?

Wiesz, o czym mówię.

Sporo wypiłem i niewiele pamiętam.

- Naprawdę? - Tak.

Dobrze. To ja też.

Świetnie. Do zobaczenia.

Woli pan pracować tu niż być fizykiem?

Cieszy mnie ta odmiana.

I mogę zabierać do domu przeterminowane produkty.

Co cię tu sprowadza?

Zrobiłem coś złego, ale nie otrzymałem kary.

Co ma mnie motywować do postępowania właściwie, jeśli nie reguły?

Przypomina mi się "pierścień Gygesa".

Nie znam.

Cudowna zagwozdka filozoficzna.

Platon spytał:

gdybyś miał pierścień, który czyni niewidzialnym,

co powstrzymałoby cię przed najpotworniejszymi zbrodniami?

Brzmi jak pierścień Saurona z "Władcy Pierścieni".

Nie znam.

To wspaniała seria książek fantasy o pierścieniu,

który daje niewidzialność oraz prowadzi do moralnego zepsucia.

Przeczytaj Platona, a ja zapoznam się z "Władcą Pierścieni".

Niech pan zacznie od "Hobbita".

A co to?

Rasa humanoidów o włochatych stopach, którzy mieszkają w norach.

Przezywano mnie tak,

ale nie rozumiałem dlaczego.

Halo?

Brenda!

Przykro mi.

Umówimy się innego dnia.

Zdrowiej!

Co się dzieje?

Brenda nie przyjdzie, źle się czuje.

Szkoda.

Zaniosę jej potem coś do jedzenia.

Ja to mogę zrobić.

Na pewno?

W szpitalu byłem skołowany,

chcę jej podziękować.

Będzie jej miło.

Zdążyłem na kolację!

I dobrze, bo zgłodniałem.

Cześć.

Mary przesyła jedzenie, podobno jesteś chora.

Dziękuję.

Możemy pogadać?

Przepraszam za ostatnią rozmowę.

Nie szkodzi, rozumiem.

Zrobiło się niezręcznie.

Jesteśmy sąsiadami, przyjaźnisz się z Mary... są twoje dzieci?

Nie.

Jesteśmy sąsiadami, przyjaźnicie się...

Dlatego zrobiło się niezręcznie!

Do niczego nie doszło. Nie mamy nic na sumieniu.

Dobra.

Czy za dużo wypiliśmy? Tak.

Czy padła propozycja pojechania do domu?

Przepraszam za to.

Nie musisz, bo nie pojechaliśmy.

Spędziliśmy miły wieczór wśród ludzi.

Czy to coś złego?

Tak czuję.

Ja też.

Może dlatego...

że znów poczułam się przy kimś wyjątkowa.

Ja też.

- Lepiej idź. - Idę.

Dzięki za wizytę!

W chaosie każdy szuka pocieszenia gdzie indziej.

Niektórzy u Siły Wyższej.

Panie, chroń moją rodzinę.

Powierzam Ci moje wszelkie troski i lęki.

Inni w świecie fikcji.

Gratulacje, kapitanie. Porażająca logika.

- Nie spodziewałeś się, Spock? - Nie.

Świetne.

Bywa, że pomaga benzyna i zapałka.

Płoń!

Co robisz?!

Zapominam.

O czym?

Tekst: Maria Buchwald

Zareklamuj swój produkt lub firmę. Skontaktuj się z www.OpenSubtitles.org