Original subtitles

Sophia Loren jest przepiękna.

A Brigitte Bardot?

Moja matka mówi, że jest wulgarna.

Ale ten film i tak jest od 18 lat.

Podobno można się zakraść tylnymi drzwiami.

Skąd to wiesz?

Chłopak mi powiedział.

To Eugène?

Nie, to nie on.

Kiedy w końcu go poznam?

-Kogo? -Eugène'a.

Nie wiem.

Wezmę dwa udźce jagnięce i trzy paszteciki wieprzowe.

Sześć plastrów szynki.

-Ukrój szynki. -Widziała pani panią Gauthier?

Nie, już kilka tygodni.

Podobno ma depresję.

Jej syn się z kimś przespał.

Tak, słyszałam. Z córką nowego fryzjera.

Są z Oran.

-Podobno jest nieokrzesana. -Z Algierii...

I co z tego?

Zrozumiesz, jak dorośniesz.

Są bardzo wulgarni.

Tak czy siak, szkoda.

Oby pani Gauthier doszła do siebie.

Proszę bardzo. Razem 3,20.

Dziękuję. A co u pani syna?

Mamy szczęście, skupia się na nauce.

Dobrze. Daleko w życiu zajdzie.

-Miłego wieczoru. -Wzajemnie.

Czemu francuscy Algierczycy są wulgarni?

Bo tak powiedziałam.

Ale...

Nie miesza się kaszanki z kiełbasą.

Dziewczęta to same zmartwienia!

Nie mogę dziś wieczorem. Muszę pomóc przy kolacji.

Nie możesz okłamać rodziców?

Mieszkam z wujkiem i ciotką.

Rodziców nie widziałam od miesięcy.

Wiem. Przepraszam.

Namieszałaś mi w głowie.

Chcę cię tylko pocałować.

-Spotykasz się dziś z Michèle? -Nie, dlaczego?

Nie wiem.

Jak powie, że jest z tobą, to skłamie.

Nie zaczynaj znowu.

Okłamała mnie.

A ty jej nigdy nie okłamałeś?

Spotyka się z kimś?

-Ty dalej o tym? -Tak czy nie?

Nie, nie spotyka się.

Możemy już iść?

SZKOŁA WOLTERA

Moreno, trzy i pół.

Panna Magnan,

pięć.

Applebaum,

sześć.

Pichon,

siedem.

Co za geniusze.

Laubrac, dziesięć.

I w końcu panna Sabiani,

dwanaście.

Cisza.

To nie cyrk.

Ja nie oceniam surowo, po prostu jesteście półgłówkami.

Jutro

będziemy przeprowadzać sekcję zwłok żab.

Obrzydlistwo.

Robiłeś to już wcześniej?

4/20 WYSOCE NIEZADOWALAJĄCA

Herman dał ci 12.

Wiem.

Hej,

może chciałabyś dawać mi korepetycje?

Nie.

Jest naprawdę surowy.

Ukradnijmy mu te głupie żaby.

To doskonały pomysł.

Ale nikt się nie odważy.

Jeśli to zrobię...

zgodzisz się na korepetycje?

-Dobrze. -Co?

Jedna godzina, tylko we dwoje?

Jak ukradniesz wszystkie żaby.

Umowa stoi.

-Ja też chcę. -Co?

Nikt cię nie pytał.

Może spróbować. Każdy może.

Kto ukradnie żaby, dostanie godzinną lekcję z Annick.

Godzinna lekcja z Annick? Słuchajcie! Godzina z Annick!

Jak mogę przejść z sali 16 do 21 w tym czasie? To niemożliwe.

Panie Bellanger, proszę spojrzeć.

Tak, o co chodzi?

Rozmawiamy z panią Couret o prawidłowym zaplanowaniu egzaminów.

To harmonogram na tablicy czy ten, który pan nam dał?

Nie, to ten...

który rozdał...

-Pan rozdał. -Który rozdałem.

To wszystko wyjaśnia. Dziękuję, panie Bellanger.

Rzeczywiście. Zawsze lepiej unikać nieporozumień.

Pani Couret, ja...

Kobiety.

Przypięto zły harmonogram, to wszystko.

Grałeś na korytarzu, Alain?

Myśli pani, że mam na to czas?

Przepraszam. To nie moja piłka.

Jak sobie radzisz z lekcjami i pracą na farmie?

Radzę sobie.

To dobrze.

Trzymaj.

Dziękuję, ale nie jest moja.

Ale nie powinna być na korytarzu, więc powiedzmy, że to prezent.

Dziękuję.

Nie zapominaj o zabawie.

Tylko raz będziesz młody.

TOALETA

Więc?

Tak, dostałam okres.

-Poplamiłaś spódnicę? -Nie.

Ale zniszczyłam bieliznę. Reszta w porządku.

Użyłam papieru toaletowego.

Idź do pielęgniarki.

Ciotka będzie miała podpaski.

Nie, nic mi nie będzie.

Biedactwo.

Nic mi nie jest.

-Mój brat też to mówił... -Michèle.

-Mogę cię o coś prosić? -Tak.

Wiesz, gdzie twój wujek trzyma klucze?

-Musi mieć zapasowe. -Hej. Zwariowałeś?

Nie gadaj z siostrzenicą wice.

Nakapuje na nas.

O czym on mówi?

O nie! Znowu to samo.

Myślisz, że się podlizuję, bo jest moim wujkiem?

Tak.

Chodźmy, Michèle.

Mogę cię o coś spytać?

Jeśli chodzi o te głupie żaby, daruj sobie.

Ty też się w to wplątałeś?

Prywatna lekcja z najlepszą uczennicą...

Jasne.

Mam słabą średnią z przedmiotów ścisłych.

Henri.

-Co? -Przestań ściemniać.

Łatwo ci mówić.

Wszystkie rzucają ci się na szyję.

Mam trzy siostry. Wiem, co lubią dziewczyny.

Ze mną zajmuje to trochę więcej czasu.

Ale z Annick miałem małą przewagę.

Jeśli inne chłopaki będą dostawać prywatne lekcje...

Annick nie jest jedyną dziewczyną.

Dla mnie jest.

Chyba nigdy nie byłeś zakochany.

Pomożesz mi?

-Tak. -Musisz wyłamać zamek do sali.

-Nie potrafię. -Naprawdę?

Ale znajdziemy sposób.

Chcą ukraść żaby Hermana?

Annick rzuciła na nich urok?

A Dupin nazywa mnie kapusiem!

Jesteśmy rodziną, ale nie jestem paplą.

Zgadzasz się ze mną?

Nadal źle się czujesz?

Nic mi nie jest.

Ciotka napisze ci usprawiedliwienie i pójdziesz do domu.

-Myślisz? -Tak, źle wyglądasz.

Muszę iść do toalety. Już wszystko przemokło.

Do zobaczenia.

Michèle.

Ty powinnaś ukraść te żaby. Pozamykałabyś im usta.

Przepraszam.

W porządku, panno Palladino?

Potrzebuje pani pomocy?

W porządku. Zajmę się tym.

Brzuch mnie boli.

Masz okres?

Chodź ze mną.

Ma okres.

Boli cię brzuch?

Jesteś rozpalona.

Proszę ją posadzić. Zaraz wrócę.

Pani Bellanger.

Zappa, wracaj do klasy.

-Teraz? -Tak, teraz.

Nic ci nie będzie.

Szybciej.

Zawsze masz takie obfite miesiączki?

Nie aż tak.

To pierwszy raz?

Tak.

Kiedy miałaś ostatni okres?

Mniej niż miesiąc temu.

Jestem pewna, że był...

Był bardzo lekki.

Spotykasz się z kimś?

Tak, ale... Miałam okres

mniej niż miesiąc temu.

Te krwawienia to nie musiał być okres.

Zabieram cię do szpitala.

Myśli pani, że jestem w ciąży?

Myślę, że byłaś w ciąży i poroniłaś.

Zaraz wrócę.

Połóż się.

Wszystko będzie dobrze. Zajmą się tobą.

Wujku?

BIOLOGIA

Czy pani Bellanger powie panu Bellangerowi?

Po prostu powie mu, że zabiera cię do szpitala.

Muszę tam jechać?

Myślę, że tak.

To poronienie, prawda? Nie jestem już w ciąży?

W szpitalu to potwierdzą.

To niemożliwe. Byliśmy ostrożni.

Od dawna się spotykacie?

Nie mogę być w ciąży, nie mogę.

Chodźmy, panno Palladino.

Mój samochód już czeka.

Może pani jechać z nami?

Mnie to nie przeszkadza.

Dobrze, pojadę.

Dziękuję.

Michèle?

Laubrac?

Co ty tu robisz?

Przyszłaś po żaby?

Ty też?

Znalazłaś klucz?

A ty jak wszedłeś?

Zakradłem się, jak wypuszczali 11. klasę.

Łatwizna.

-No dobra... -Spółka?

Sorry, ale byłem tu pierwszy.

Postradaliście przez Annick rozumy.

Zaczynam.

-Boisz się? -Nie.

Czekaj.

Nie.

Przyznaj, boisz się.

Dobra, boję się. Przestań.

Nie pracujesz na farmie?

Mogę potwierdzić, że to poronienie.

Przypuszczam, że nie jest mężatką.

Nie.

Może się ubrać.

Nie musimy mówić mojej ciotce.

Skoro wiemy, że to poronienie.

Rodzice mieszkają za granicą. Będą się martwić.

Będą źli na ciotkę.

A ciotka nie pozwoli mi z nią zostać.

Nie mogą się dowiedzieć, proszę.

Jesteś nieletnia. Musimy im powiedzieć.

Denise?

Co ty tu robisz?

Jestem z uczennicą.

Nie jesteś w Paryżu ze swoją kochanką na wieży Eiffela?

Gdzie tam. Mam lęk wysokości.

Denise...

Przepraszam.

To już przeszłość.

Chodźmy niedługo do kina.

Jasne.

Wyszedł nowy film z Sophią Loren.

-A twój mąż? -Paul?

Co u niego?

W porządku.

Gestapo patrzy.

Do zobaczenia.

Nie wierzę, że nas zamknął!

Nie da się otworzyć!

Wiesz, co to znaczy?

Przestań już.

Aż mi się w głowie kręci.

A ty sobie po prostu siedzisz.

-Mamy kłopoty. -Nie mamy.

Poczekamy do końca przerwy.

Herman otworzy drzwi

i wymkniemy się, jak wejdą uczniowie.

Nikt się nie dowie.

Poważnie?

Weź torbę.

Ukryjmy się.

Herman na pewno ma teraz lekcję?

-Pichon! -Tak?

Co ty wyprawiasz?

Szukałem pana Hermana.

Nie pracuje w poniedziałki po południu.

Leć na lekcje.

Dalej.

Dalej, pospiesz się.

Nie ma teraz lekcji!

Co teraz zrobimy?

Mamy teraz łacinę.

Łacina właśnie się zaczyna.

No więc...

Co zrobiłaś, żeby wywołać poronienie?

Nie martw się.

Muszą panie wyjść.

-Ale... -Muszę sprawdzić, czy ma infekcję.

Tutaj.

Rozłóż nogi.

Choć to dla ciebie nic nowego.

Wiesz, co będzie robił?

Łyżeczkowanie.

To bardzo bolesne.

I pewnie niepotrzebne.

Naprawdę?

Jest silna, pełna życia.

Nic jej nie będzie.

Też byłam kiedyś pełna życia.

Byłam trochę starsza od Simone.

Jeszcze nie byłam mężatką.

Dowiedziałam się, że jestem w ciąży.

Wypiłam całą butelkę wina i...

celowo spadłam ze schodów.

Byłem zdesperowana.

Dwa dni później poroniłam.

Nie bałam się...

że będę miała dziecko.

Bałam się, że rodzice się dowiedzą.

Żeby temu zapobiec skoczyłabym nawet z mostu.

Magnan, Palladino, Laubrac?

Musi być jakiś powód, dla którego nie ma ich na lekcji.

Lepiej, żeby był dobry.

-Tak? -Toaleta.

Muszę iść do toalety.

Douillard cię zabije.

Ciebie też.

A wszystko dla prywatnej lekcji z Annick.

Jesteś zazdrosna.

Nie jestem.

Dlaczego ty chciałaś ukraść żaby?

Bo Descamps powiedział, że jesteś lizuską?

Moja wina, że mój wujek jest wicedyrektorem?

Nie wiedziałem, że liczysz się z opinią Descampsa.

Descamps mnie nie obchodzi.

To niesprawiedliwe.

Wszystkim przykleja się łatki.

Jesteś siostrzenicą wice.

Ja sierotą.

Ale wiesz, że jestem kimś więcej.

I ty też jesteś kimś więcej.

O wiele więcej.

Laubrac! Jesteś tu?

-Pichon! -Co ty tu robisz?

Zamknęli nas.

Co mam zrobić?

Wyrzucę klucz przez okno i otworzysz nam drzwi.

Dobrze.

Łap!

Skąd wiedział, że tu jesteś?

Poprosił mnie, żebym mu pomógł.

A ja lubię Pichona.

Więc to nie dla Annick?

Nie.

Annick jest fajna, ale...

Nie jest w moim typie.

Jest zbyt pewna siebie.

Wolisz nieśmiałe dziewczyny?

Nie wiem.

Masz żaby?

Tak.

Tam jest!

-No i? -Mam je.

Pokaż.

Brawo, Pichon!

Uważaj!

I zrobiłeś to w pięć minut?

Jest od was mądrzejszy.

Nie mogę się doczekać miny Hermana.

Co wy robicie?

Chodź tu, żabko.

Felbec, mam dla ciebie prezent.

-Nie! -Nie bój się!

Obrzydlistwo.

Są urocze.

Przestań!

Dzięki, gdyby nie ty, dostałabym pałę.

Nie mogłabym rozciąć...

Więc o to w tym wszystkim chodziło?

Ale nadal dostanę prywatną lekcję?

Oczywiście!

Dałabym ci ją nawet bez żab.

Wszystko się udało? Co zajęło panu tak długo?

Wykonuje swoją pracę bardzo dokładnie.

Mam nadzieję, że nie karze pan nadgorliwością pacjentów.

Pacjenci karzą sami siebie.

Kobieta jak pani nie będzie mnie pouczać.

O czym pan mówi?

Proszę ją zapytać.

Ciotka wie?

Tak, wyraziła zgodę.

Jako pielęgniarka szkolna przeprowadzę badanie kontrolne.

Dziękuję.

Dziękuję.

Że nie powiedziały panie cioci.

Paszteciki gotowe?

Tak.

-Dzień dobry. -Dzień dobry.

Lepiej się czujesz?

Martwiłam się.

Nic mi nie jest.

Mam ci tyle do powiedzenia.

Jacyś podstępni złodzieje,

których tożsamości odkryję prędzej czy później,

świetnie się bawili,

kradnąc żaby, które przygotowałem.

To niefortunna strata.

Ale nie martwcie się.

Tak się składa, że mam przyjaciół w szkole weterynarii,

którzy całe dnie spędzają na rozcinaniu innego naszego przyjaciela.

Oto rattus norvegicus.

Znany jako szczur kanalizacyjny.

Cudowne, prawda?

Możecie się nimi zająć.

Wejść.

Wszystko w porządku?

Ten lekarz miał na myśli to, że...

Tak?

Jestem homoseksualistką.

Mam nadzieję, że mogę pani to wyznać.

Oczywiście.

A pan Bellanger wie?

Wie. Jest moim najlepszym przyjacielem.

Więc on też...

Nie, on nie.

Wiem, że to wydaje się dziwne...

To jest...

bardzo nietypowe.

Bycie mężatką mnie chroni.

Paul i ja mamy umowę.

Kiedy się zakocha, ja dam mu wolność.

Nigdy się to nie zdarzyło.

Bardzo mi to pasuje.

Powiedziałam, że idę do koleżanki.

Mogę zostać do dziesiątej.

Nie chcę teraz wracać do domu!

Hej!

Więc o to chodzi!

To nie mnie lubisz. Po prostu nie chcesz być w domu.

Zatruję wszystkie krowy

i podpalę farmę.

Będziemy mogli spędzać wszystkie wieczory razem.

Choć raz jestem sam w domu...

a ty jesteś chora.

Nie jestem chora, jest mi zimno.

Poroniłam.

Co?

Nie chciałam ci mówić,

bo...

Trudno, teraz już wiesz.

-Nic nie mówisz. -Byłaś z kimś innym?

Nie bądź głupi.

Musimy być bardziej ostrożni...

następnym razem.

I wszystko już w porządku?

Dobrze się czujesz?

Ciotka się nie dowie.

To ulga.

Daj ten koc. Mnie też jest zimno.

Przestań! Zimno mi!

-Naprawdę? Zimno ci? -Trochę.

Jean-Pierre! Nigdy nie zgadniesz!

Napisy: Anna Kurzajczyk

Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska