Original subtitles

Coś nie tak?

Może powinniśmy powiedzieć Michèle.

Zrobiłaby aferę i nie moglibyśmy się więcej widywać.

Byłaby szkoda, nie sądzisz?

Czyli tęskniłbyś za mną?

Oczywiście.

Michèle!

Cześć.

Szczęśliwego Nowego Roku!

Jak tam ferie?

Wolałabym być w Algierze z rodzicami.

Mnie tata zrujnował ferie. Cały czas gadał o szkole.

Nie odrobiłem lekcji z chemii. Meyer mnie zabije.

Możesz to zrobić na angielskim.

-U Couret! -Przynajmniej coś się będzie działo.

Naprawdę nie lubisz ferii, co?

Po prostu cieszę się, że wróciłem.

SZKOŁA WOLTERA

„Po raz kolejny w tym roku

„przekazuję Francji moje najszczersze życzenia”.

Generał tak nie mówi.

Szczęśliwego Nowego Roku, Pichon.

-Znasz je? -Nie.

Masz jakieś wieści od Laubraca?

Daj spokój. Musiałam pracować w sklepie.

Wyobrażałam sobie, że wchodzi kupić pasztet.

Szczęśliwego Nowego Roku.

-Szczęśliwego. -Zdradź nam swój sekret!

Szczęśliwego Nowego Roku.

Szczęśliwego.

Muszę iść do wicedyrektora.

Do zobaczenia.

Jak minęły ci ferie?

Pracowałem na farmie Colombiersa. Nic specjalnego.

Co czytasz?

Milczenie morza.

To o wielorybie, prawda?

-To Moby Dick. -Racja.

No i?

Nie witasz się ze starymi kumplami?

Cześć, Yves. Czego chcesz?

Dziś wieczorem się ścigamy. Potrzebujemy cię.

Nie mogę. Jestem zajęty.

-Jesteś zajęty? -Tak.

Zajęty czym? Czytaniem, ostrzeniem ołówków?

Na pewno nie tym.

Chłopaki z Val d'Or wyzwali nas na pojedynek. Potrzebujemy cię!

Laubrac to nasz mistrz.

To już nie mój problem.

Rozumiem.

Pan Wolter zapomniał o swoich kumplach.

Twoja koleżanka też może przyjść.

Powiedziałem nie.

Jak masz na imię?

Michèle.

Michèle, jeśli chcesz przyjść, zapraszamy.

Wyścigi na motorowerach? Jesteś mistrzem?

Nie jestem żadnym mistrzem.

Ci goście to kłopoty. Trzymaj się od nich z daleka.

-Wyjdź stąd. -Nie możecie tak robić.

Co wy kombinujecie?

Słuchaj, Felbec. Są też inne toalety. Idź na górę.

Ruszaj.

Mam to, Dupin!

Mam forsę!

No nie, tylko nie teraz!

Jestem pierwszy na przerwie.

Salony literackie są prawie zawsze prowadzone przez kobiety.

Madame de Sévigné, madame de Lafayette.

Rozmowa to forma sztuki.

Dupin!

Wydajesz się dobrze obeznany z tym zagadnieniem.

Podziel się z nami swoją opinią o salonach.

Salony są...

Są dobre, przestronne.

Tak. Mów dalej.

Są większe niż kuchnie.

Dziękuję za godny podziwu wkład. Możesz usiąść.

Niektórymi z warunków sprzyjających powstawaniu włoskiego faszyzmu

były strach przed niepokojem społecznym

i strach przed rewolucją socjalistyczną.

Spieszysz się, Lamazière?

Tak jest.

Możecie wyjść, po cichu.

Ty na końcu, Lamazière.

Wyścigi motorowerowe?

Widzisz? Dobrze, że z nim porozmawiałaś.

Nie wiem, jak mi to pomogło, ale niech będzie.

Im więcej wiesz, tym łatwiej się do niego zbliżysz.

To tylko matematyka.

-Tak myślisz? -Mówię ci.

Musisz się trochę zrelaksować.

-Spotykasz się z kimś? -Nie, gdzie tam.

Właściwie to tak.

Co?

-Co? Opowiedz mi wszystko. -No...

To kolega mojej kuzynki.

-Annie? -Tak.

Jest wysoki, ma brązowe włosy,

oczy zielone jak szmaragdy.

Naprawdę, jest taki przystojny.

-Ile ma lat? Annie... -Będzie miał 17.

Kiedy to się zaczęło? Czemu nie mówiłaś?

Nie wiedziałam, czy to coś poważnego.

Ale on jest taki przystojny. Jest...

Jak mu na imię?

Eugène.

A jak mnie obejmuje...

-Czekaj, już się całowaliście? -Tak!

Nad czym tak pani pracuje?

PREZYDENT KENNEDY ZAMORDOWANY

Próbuje pani rozwiązać zagadkę?

Pomyślałam, że pokażę to na lekcji.

Co za wspaniały początek roku!

Wie pan, o co prosili nauczyciela muzyki?

O piosenkę Elvisa Presleya.

Są młodzi.

Chcą słuchać wyłącznie muzyki pop.

Zamach polityczny zasługuje na tyle samo uwagi, co biodra Elvisa.

Oszaleli.

Mogą zostać za to wyrzuceni.

Applebaum też bierze w tym udział.

A nie ma zbyt dobrych ocen.

Tak nie można!

Jak mówi mój tata: „Skończą na szubienicy”.

Albo gorzej.

W burdelu.

Tak.

Mogę pożyczyć dziesięć centymów?

Tylko nie ty, Pichon.

Panno Sabiani. Szczęśliwego Nowego Roku.

Szczęśliwego Nowego Roku.

Jak minęły ci ferie?

-Bywało lepiej. -Przykro mi.

Świetnie spisałaś się w szkole, więc zasłużyłaś na miłą przerwę.

-Jesteś jedynaczką, prawda? -Tak.

Nigdy nie jesteśmy usatysfakcjonowani tym, co mamy.

Cieszę się z tego powodu.

To znaczy nie przeszkadza mi samotność.

Ale czasami miło jest spędzić czas z innymi.

Miłego dnia.

Nawzajem.

Myślisz, że wyjdziesz za mąż?

Za Eugène'a.

Trochę na to za wcześnie.

Nie martwisz się, że będzie chciał posunąć się dalej?

Nie wiem.

Mogę gryza? Dzięki.

Mam nadzieję, że wkrótce znajdę męża,

żeby się wynieść od rodziców.

-Najlepszego, Laubrac. -Wzajemnie.

-Jak się masz? -W porządku.

Dziękuję za książkę.

Podobała ci się?

-Bardzo. Była poruszająca. -Mogę pożyczyć ci inne.

-Dziękuję. -Do widzenia.

Do widzenia.

-Ostrożnie. -Najlepsze życzenia.

Ja wracam.

-Szczęśliwego Nowego Roku. -Wzajemnie.

-Wujku? -Tak?

Co to za książka?

-To jest... -Mogę przeczytać?

Nie wiem, czy ci się spodoba.

-Czemu? -Jest o francuskim ruchu oporu.

Interesuje mnie to.

To historia dla dorosłych.

Pożyczę ci inną powieść, dobrze?

Do zobaczenia.

Nie chciał mi jej pożyczyć.

Co znaczy „dla dorosłych”?

Wszyscy dziwnie się zachowują.

Chodź ze mną.

Pichon.

Co się dzieje w toalecie?

Nic.

Coś się tam dzieje cały dzień.

-Wcale nie. Nic się nie dzieje. -Naprawdę?

Czemu zareagowałeś w ten sposób przy panu Bellangerze?

-W jaki sposób? -Czemu jesteś cały czerwony?

Nie jestem czerwony.

Czy jego twarz jest czerwona?

Bardzo. Czerwoniutka.

Nie jest! Taką mam cerę.

-Czyli nam nie powiesz? -Właśnie!

Pospiesz się, Applebaum! Dzwonek!

-A Applebaum? -Chyba coś sobie nadwyręży.

I ogłuchnie!

-O czym oni mówią? -Nie wiem.

-Dzień dobry wszystkim. -Dzień dobry.

Usiądźcie.

Nie słyszał pan dzwonka, panie Applebaum?

Przepraszam.

Dzisiaj jest...

Mówiłem, że ogłuchniesz.

...szósty stycznia.

-Czemu miałby ogłuchnąć? -Nie wiem.

Znacie Beatlesów?

-Ten brytyjski zespół? -Tak.

Zobaczmy, czy te nazwiska coś wam powiedzą.

-Oddaj to. -Strony nie są posklejane?

Cicho, usłyszy cię.

Eddie Cochran.

The Shadows.

-Trzymaj. -Nie ja!

Nie wiem, co robić.

To by się nie wydarzyło u pani Giraud albo pana Hermana.

To ja jestem problemem.

Nie...

Nie obchodzą ich moje zajęcia.

Takie rzeczy zdarzają się wielu nauczycielom.

To? To się już zdarzyło?

Nie.

Zna pan Beatlesów?

To zespół rockandrollowy.

Brytyjczycy.

Uczniowie ich uwielbiają.

Odłożyłam artykuł o Kennedym, żeby przetłumaczyli piosenkę.

To świetny pomysł!

Nawet nie mam płyty!

Mój pomysł jest żałosny i ja też, a oni o tym wiedzą.

Przypomina mi się pani Bass z Anglii.

Pani Couret, nie wiem, kim jest pani... Bass,

ale nie jest pani żałosna.

Jest pani po prostu nowa.

Nie planowałam zostać nauczycielką.

Nawet nie byłam na kursie.

Znam wielu nauczycieli,

którzy byli na kursie, a nigdy nie zadają sobie takich pytań.

Także bez obaw.

Czasami coś nie toczy się zgodnie z planem,

ale to nie znaczy, że nigdy się nie wydarzy.

To koniec. Nie wybrniemy z tego.

-Dostaniesz kozę... -Wyrzucą mnie!

Tata wyśle mnie do Cantal.

Dlaczego Cantal?

Nienawidzę tego miejsca. Moi dziadkowie tam mieszkają.

Ich też nienawidzę.

Applebaum, nie bądź takim mięczakiem. Powinieneś być ostrożniejszy.

I wisisz nam 40 centymów.

Dlaczego to moja wina?

To nie był mój magazyn.

On ma rację.

Lepiej się zamknij

-albo skopię ci tyłek. -Uspokój się.

Jak naskarży, to wszystkich wydamy.

Nie możecie tego zrobić.

Oczywiście, że możemy.

Ale ty jesteś przewodniczącym.

Znajdziesz jakieś rozwiązanie, prawda, Pichon?

Annick.

Wiesz, czemu chłopcy mówili, że Applebaum może ogłuchnąć?

Tak.

Możesz mi to wyjaśnić?

Nie.

Nie znasz innej odpowiedzi?

Nie chciałaś mi pomóc z matmą, teraz to. Nie umiesz być miła?

Zrobić komuś przysługę? Pomóc komuś?

Nie?

PAN BELLANGER

Chcę poznać winnego. Zrozumiano?

Macie czas do jutra.

Pichon, jesteś przewodniczącym.

Zrób to, co należy.

Powiedział, że jeśli nie podamy nazwiska,

klasa w każdy czwartek zostaje po lekcjach.

Więc wszyscy dostaniemy kozę.

-Cała klasa. -Nawet dziewczyny?

Wszyscy.

-To nie fair. -Nie dam się ukarać za Dupina.

-To Dupin przyniósł ten magazyn? -I Vergoux.

Siostrzenica wica i kujonka, co was to obchodzi?

Zrobiłem wszystko, co mogłem.

W czwartki pracuję na farmie.

To wszystko wina Applebauma.

To nie moja wina.

Myślałem, że jesteś głuchy.

Możesz mi powiedzieć, czemu miałby być głuchy?

Nie zrozumiesz. To sprawy chłopaków.

-Nie przejmuj się tym. -Chcę tylko wiedzieć.

-Co powiedział? -Nic, myśli, że jestem dzieckiem.

Wszyscy tak myślą.

Witam.

Umawialiśmy się, że po zdjęciach zostawisz nas w spokoju.

Ładna jesteś, jak się złościsz.

Co ty tu robisz?

Chciałem ci powiedzieć, że magazyn już wyszedł.

Zgodnie z umową nikt cię nie rozpozna.

Wiem.

Nie chcę cię więcej widzieć.

W porządku. Jak zechcę cię zobaczyć, obejrzę sobie twoje zdjęcia.

Myślałam, że możemy iść do twojego kolegi.

Jego rodzice odwołali podróż.

Może pójdziemy do ciebie?

Moja siostra.

Nie ma jej teraz w domu.

Skąd wiesz?

Została po szkole odrabiać pracę domową.

-Naprawdę? -Tak.

Rozwali sobie motor!

Michèle. Chodź do nas!

-Chłopaki, to jest Michèle. -Cześć.

Przyjaciółka Laubraca. Michèle, to moi przyjaciele z Ravale.

-Nicole, moja dziewczyna. -Hej.

Pierre, Thierry i Armand.

Thierry, Pierre...

Piwo, Michèle? Trzymaj.

-Zdrówko. -Zdrówko.

Jak tam, Ravale? Zaczynamy?

Gotowa na prawdziwe emocje?

-Pomóc ci? -Nie.

Po prostu zwykle nie zaczynam w takiej pozycji.

Którą pozycję wolisz?

Nie martw się. Poradzę sobie.

Jestem gotowy.

Dobrze.

Widzisz, teraz już nigdy cię nie zapomnę.

Jak to?

Byłeś moim pierwszym.

Tego się nie zapomina.

Wiem, że nie jestem twoją pierwszą.

Ale ty jesteś moim.

Może ja to zrobię?

-Co? -Pościelę łóżko.

Nie, w porządku.

Jaki był twój pierwszy raz?

Nie wiem. Przestań zadawać pytania.

Przepraszam.

Chłopcy nie rozmawiają tyle, co dziewczyny.

I nie mamy tych wszystkich uczuć.

Dobrze, rozumiem.

-Dawaj! -Szybciej!

Dawaj!

Laubrac zrobiłby to w trzech okrążeniach.

Dawaj, Gilou!

Minął go.

Dawaj!

Da radę.

Co, do diabła?

Co wy wyprawiacie?

Tak będzie o wiele ciekawiej.

Co się dzieje?

No słucham.

-Ścigamy się z laską na plecach. -Dobra.

Nie ze swoją, to byłoby za łatwe.

Wybieramy dziewczynę z przeciwnego gangu.

Co ty kombinujesz?

A co? Boisz się jechać z dziewczyną z Ravale?

Ona niech się boi. Mój motorower to nie autko tatusia.

Spoko. Nasze dziewczyny niczego się nie boją.

Dobra, kto się pisze? Nicole.

Czekaj. Twoja przyjaciółka, ta nowa.

Zobaczmy, czy się odważy.

Chodź, nic ci się nie stanie.

Motorowery to nie dla mnie. Nigdy wcześniej nie jeździłam.

Spoko, i tak nie będziesz prowadzić.

Yves, nie chcę tego robić.

-Ja to zrobię. -Nie chcemy ciebie.

-Idziesz? -Co?

Z Nicole nie przegrasz.

Co to ma być? To dziewczyny rządzą teraz w Ravale?

-Dobra, idziesz. -Nie.

Inne laski Laubraca nie były takie głupie.

Przestań mnie zawstydzać i zrób to.

Muszę już iść. Mam coś do załatwienia. Cześć.

Nigdzie nie pójdziesz.

Wasze dziewczyny to beksy.

Michèle!

To przysługa, między kolegami.

Nagle jesteście moimi kolegami?

Nie do końca.

Mieliśmy stać po tej samej stronie.

To się nie uda. Bellanger żąda nazwisk.

Proszę, Henri. Dla nas.

Mam przekonać niewinnych uczniów, żeby zgodzili się na kozę?

Ja pogadam z chłopakami.

Ty z dziewczynami.

Przynajmniej spróbuj. Słuchają cię.

Jasne.

To prawda. Dziewczyny cię lubią.

Rozmawiają z tobą.

Ufają ci. Jakbyś był jednym z nich.

Jesteś ich najlepszym przyjacielem.

Tak.

Nie mieszkasz w tej okolicy.

Wolę pójść pieszo. Nie chcę wpaść na rodziców.

Ale dziękuję.

To było straszne! A gdybyś nie przyjechał?

No właśnie.

To nie jest śmieszne. Nie znasz ich.

Z tego, co słyszałam, to nie masz prawa mnie pouczać!

Co słyszałaś?

Nic. Cześć.

Michèle.

Mam powiedzieć, że się bałam? Tak, bałam się.

Ja też się bałem.

Muszę iść.

Jasne. Do zobaczenia w szkole.

Uważaj na siebie.

Mamo?

Cześć, mamo.

Jak się masz, kochanie?

W porządku.

Gdybyś tylko przekonał dziewczyny.

Ktoś by w końcu zaczął gadać.

Nie tylko dziewczyny były niewinne.

Teraz wszyscy siedzimy w tym razem, więc bądź wdzięczny.

Ale tu dziś pusto.

Ale że Belkacem brał w tym udział?

Następny, pan Lamazière.

Twój chłopak...

Zrobisz to z nim?

Dzień dobry.

Usiądźcie.

Szokuje cię to?

Trochę.

Ale rozumiem.

Nie będziemy czekać na waszych kolegów.

Są torturowani w lochach wicedyrektora.

Zaczniemy od artykułu o zabójstwie prezydenta Kennedy'ego.

Tak?

A co z piosenką?

Z piosenką?

Nie, nie będzie piosenki.

Nie mogłam znaleźć płyty.

O co chodzi, Michèle?

Co robią chłopcy, że mogą ogłuchnąć?

Nie mogą od tego ogłuchnąć.

W okresie dojrzewania...

JOHNNY HALLYDAY WSZYSTKIE DZIEWCZYNY KOCHAJĄ JOHNNY'EGO

Cześć.

Jak leci?

Jesteś obrzydliwa.

Późno wczoraj wróciłaś.

Uczyłam się z Simone. Bardzo mi pomogła.

Więc życzę

każdemu z was

szczęśliwego 1964 roku.

-Niech żyje Francja! -Szczęśliwego Nowego Roku!

Powiedzieli mi, że w toalecie umiera uczeń.

-Wpadłem tam przerażony. -I?

Nikogo tam nie było, a oni zamknęli mnie w środku.

Film jest strasznie nudny, ale Bardot!

Już pani wychodzi, pani Bellanger?

Wstaję wcześnie, więc wcześnie chodzę spać.

Pana żona jest bardzo rozsądna.

Do zobaczenia.

Na pana miejscu bym uważał. Tylko żartuję.

Więcej dla nas!

Kto chce jeszcze jednego? Emile? Daj spokój.

Chłopcy zawsze będą chłopcami.

-To znaczy... -Wiem, co to znaczy.

Uczniowie zamieniają szkołę w burdel, a my mamy przymykać oko?

Mam coś dla pani w moim gabinecie.

Proszę tam przyjść.

Ja...

Dla pani uczniów.

Beatlesi!

Mam nadzieję, że jest tam ta pani piosenka.

Tak, i cała masa innych.

Dziękuję bardzo.

I...

Ta jest dla pani.

NAT „KING” COLE LICZY SIĘ TYLKO MIŁOŚĆ

Nie wiem, co powiedzieć.

Jest trochę mniej nowoczesny.

Ale naprawdę lubię tego artystę.

Jestem żonaty.

Niczego pani nie szanuje?

Napisy: Anna Kurzajczyk

Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska