Original subtitles

Żołnierze, chcę docenić waszą odwagę, którą okazaliście w bitwie.

Wypełniliście swój obowiązek, broniliście prawa i sprawiedliwości.

Aguila.

Pochowamy tych biednych ludzi w nadziei, że Bóg im przebaczy.

Tutaj, na ziemi, już ponieśli karę.

Niech żyje Meksyk.

Niech żyje rewolucja!

Niech żyje lud!

- Irlandczyku... - Ojcze...

Jesteś w świętym miejscu. Uszanuj to.

MIASTO ZWANE PIEKŁEM

Pobudka.

Prawie jesteśmy na miejscu.

Spróbuj zrobić, co ci powiedziałem.

Amerykanie twierdzą, że się zgubili.

Możesz je zatrzymać.

Dziękuję.

Bardzo ci dziękuję.

Bombo... zdejmij im kajdanki.

Przeszukaj ich.

Nic.

Za paskami.

Co to jest?

Tylko kawałek papieru.

Dokument tożsamości. Nic ważnego.

Dziękuję.

Nie słyszałeś dzwonu, księże?

Przeczytaj to!

Na głos.

Co to ma być?

Przekonamy się, kiedy to przeczytasz.

"Posiadaczem tego dokumentu jest oficer armii Stanów Zjednoczonych

upoważniony i będący na oficjalnej misji,

zleconej przez meksykański rząd prezydenta Porfirio Diaza".

Rząd meksykański?

Nic z tego nie rozumiem.

Chcą wysłać tu żołnierzy, żeby nas zabili?

Czy macie z nimi jakieś układy?

Poradzimy sobie z każdym. Próbujemy tylko pomóc.

Słyszałeś, księże? Amerykanie nam pomogą.

No dobrze, witajcie zatem, dranie.

Perl, Carmina!

Tak, panie Carlos?

Bombo, zadbaj o naszych gości.

Widzę, że ci się to nie podoba. Daj spokój, księże.

Każdy zasługuje na to, by móc cieszyć się kobietą przed śmiercią.

Nie wszystkie kobiety są święte.

Udzieliłbyś Pearl lub Carminie ostatniego namaszczenia?

Hipokryta! Judaszu!

Przyjechałam odwiedzić grób mojego męża.

Trumna jest pusta.

Nie możesz wykopać ukochanej osoby za darmo.

Mogę zapłacić.

Bombo, eskortuj panią na cmentarz.

W porządku, księże.

Każdy żyje życiem pełnym cierpienia.

W środku naszego życia, w godzinie śmierci, błądzimy jak zagubione owce,

i nie mamy już czasu na dokończenie spraw, które zostawiliśmy niezałatwione.

Spraw, których nie widzimy, kiedy On...

Proszę, kontynuuj...

Włożyliśmy to ciało do grobu, aby się w proch obróciło,

w oczekiwaniu na zmartwychwstanie ciała, kiedy ziemia wyda pogrzebanych. Amen.

Amen.

Mój mąż, jak umarł?

Nie pamiętam, Seniora.

- Pani sobie nie przypomina? - Nie, to było tak dawno.

Czy to nie on?

Nie... Nie przyszłam po niego.

To dlaczego tu przybyłaś, pani?

Aby przekazać miastu 20 tyś. dolarów w złocie.

Czym zasłużyłem na tyle szczęścia i co mam zrobić?

Wystarczy, że powiesz mi jedno słowo.

Nazwisko człowieka, który zabił mojego męża.

- Czy to ci wystarczy? - Nie jestem taka naiwna...

Kwota zostanie przekazana po przekroczeniu granicy ze Stanami.

Zatem nie pamiętasz, kto zabił mojego męża?

Nie martw się, dowiem się.

- Bombo? - Tak?

Zabierz panią do hotelu i zadbaj o porządek w jej pokoju.

To mój przyjaciel.

Halo, przyjacielu!

Jest głuchoniemy.

Jose, dlaczego chowasz się przed swoim przyjacielem, Don Carlosem?

Idź, idź!

Jose, zapominasz o butelkach.

Culebro, Jose zapomniał o butelkach.

Ale dzisiaj jest gorąco. Chciałoby się cienia.

Co ja widzę?

Kupiłem je. Za twoją część pieniędzy.

- Ile kosztowało? - Dziesięć peso.

Przysięgam, Don Carlos, znalazłem je pod stołem.

Powieś go.

Bombo, Culebro, jesteście moimi przyjaciółmi, co robicie?

Jose, napij się teraz.

Potrząśnij z nim.

Nie rób tego, Culebro. Bombo, pomóż mi!

Powiedz mi prawdę albo zostawię cię tak wiszącego, aż zgnijesz.

Moja siostra. Są od mojej siostry, Pearl.

Dała mi pieniądze, nie ukradłem, mówię ci, jak było.

Teraz mówisz prawdę, nie masz pieniędzy.

Przyprowadź Perl.

Przysięgam, nie wziąłem żadnych pieniędzy.

A co na to twoja siostra? Dałaś mu je?

Nie wiem, skąd wziął te pieniądze. Myślę, że je ukradł.

Ty kłamliwa kurwo! Jak się uwolnię, sam cię zabiję!

Rozwiąż mnie... proszę... Culebro. Zrobię co powiesz.

Pamiętasz, co powiedział Don Carlos?

Wystarczy, draniu!

Hej, Amigo, jest tu twoja matka.

Pedro!

Są piękne. Mój ulubiony kolor, czarny.

W porządku... teraz powiedz Seniorze, co mi powiedziałeś.

Powiem to, Don Carlos. Ona nie powie niczego, żeby uratować mi życie.

Ale ja powiem. Wszystko.

- Seniora, ona zabiła pani męża. - Ty kłamco! - Zabiłaś go!

Teraz możesz ją zabić tak, jak chciałeś. Popchnij ją.

Proszę cię, Don Carlos.

Zatem ty. Zabij go. Dalej, popchnij go.

Nie, nie, proszę. Zrobię to.

Ojcze! Ojcze!

- Czego? - Ojcze!

Nie mam takiej mocy, aby wskrzesić zmarłych.

Powiedz mi, Jose. Ile osób zabiłeś?

Dziesięć. Może dwanaście. Nie pamiętam.

- Wykonywałem rozkazy, Don Carlos... - Wiem, Jose...

I pomogłeś swojej siostrze zabić męża tej pani?

- Tak było, ale... - Nie chcę usprawiedliwień.

Odpowiedz tak lub nie. Pomogłeś go zabić?

Tak. Pomogłem... go zabić.

Seniora, jesteś pani zadowolona?

Zrobili to razem. Znalazłaś to, czego szukałaś?

Bandyta! Kryminalista! Obiecałeś mi lepsze życie!

- Ona jest szalona. - Morderca!

Wiem, kto zabił twojego męża.

To Aguila!

- Aguila? - Nikt taki nie istnieje, ta kobieta oszalała.

- Teraz musisz ją zabić. - Najpierw złoto.

Nie widziałem żadnego złota, tylko trumnę.

Znałeś mojego męża?

Znam ciebie.

Czy kiedykolwiek się spotkaliśmy?

Skądś cię znam.

Dziewczyna przyznała, że zabiła mojego męża.

Każdy rewolucjonista jest zdecydowany zachować milczenie do końca.

Skąd mnie znasz, ojcze?

Mam sny. Coraz bardziej przerażające.

Co ci się śni?

Masz w ręku nóż. Wchodzisz do mojej sypialni.

I dźgasz mnie w plecy.

Dlaczego miałabym cię zabić?

Powiedz mi to, a będę mógł się dobrze wyspać.

Czy wiesz, dlaczego tu jestem?

Chcesz, żeby twój mąż spoczął w pokoju.

I jak skończę? Powiedz mi! W jaki sposób?

Nie wiem. Powinnaś wyjechać.

Wyjadę, kiedy zabiorę ze sobą jego ciało w trumnie.

Uważaj, aby nie to nie było twoje.

Wszyscy obcy, którzy przyjechali do tego miasta, wylądowali na cmentarzu.

- Oprócz ciebie? - Jestem księdzem.

Czy aby na pewno...

nim jesteś?

Teraz zabijemy wiedźmę.

Czekałeś zbyt długo.

- Hej, klecho! Czy Seniora jest z tobą? - Tak.

- Bronisz jej? - Za nikogo nie walczę.

W porządku, otwórz drzwi.

Powiedziałem, że o nikogo nie walczę.

Idioto.

Wybacz mi, To był błąd. To był Bombo.

- Nadal jestem twoim przyjacielem, słyszysz mnie? - Słyszę.

Słuchaj. Nie masz wody. Nie masz jedzenia, tylko trochę naboi.

Jak Seniora sobie z tym poradzi? Dam ci pieniądze, kiedy otworzysz.

Seniora zaoferowała 20 tys. w złocie za zmarłego człowieka.

Pozwolę jej żyć za tę samą cenę. Czy tak może być?

Nie musisz się śpieszyć. Porozmawiaj z nią.

W międzyczasie możemy zawrzeć rozejm. I cieszyć się chwilą spokoju, prawda?

Słyszysz mnie, klecho?

Kim jest Aguila?

- Aguila... to tylko rewolucja. - Mów dalej.

Idioto, zostań na straży. Osłaniaj nas.

Nie słyszałeś, że musisz obserwować, głupcze?

Francisco jest na warcie i to on jest głupcem.

Co teraz robisz?

Seniora....

Powiedz Seniorze kim jest Aguila.

- Powiedz jej! - Aguila jest...

Nie słyszę cię, Don Carlos.

Aguila jest...

Umarł.

Cokolwiek się stanie, nie ruszaj się. Zostań tutaj.

Irlandczyku!

- Benito! - Miło cię poznać po długim czasie, Amigo.

Dlaczego nosisz ten strój? Zamierzasz kogoś pochować?

Oszalałeś?

To chyba dlatego, że ukryłem się tutaj przed przeszłością.

Więc załóż swój mundur i chodź ze mną.

Jesteś porucznikiem armii.

Za dwa lata możesz zostać prezydentem i rządzić Meksykiem.

Dzięki.

Czy to ostatni kościół, który wyzwoliliśmy?

Właśnie tak.

Nie mów mi, że zostałeś świętym człowiekiem.

Ty... który zabijałeś.

No, no, no...

Czy naprawdę jesteś szalony, przyjacielu?

Czy służyłeś w parafii w Irlandii lub innym kraju?

Gdzie cię wyświęcili?

To jest mój pierwszy kościół.

Ja też wyznaję pewną religię.

Stoję po stronie bogatych ludzi.

Jesteśmy uprzywilejowani, zawsze wygrywamy.

Dlatego przeszedłem na drugą stronę.

- Co robisz? - Naprawiam.

Naprawiasz?

Irlandczyku, stary przyjacielu, może możesz mi pomóc.

Jeśli mogę, czemu nie?

Gdzie jest Aguila? Gdzie on jest?

- Nigdy ci nie powiem. - Co?

Mówię, że nigdy ci tego nie powiem.

Widzę, że próbujesz... wrócić do Boga.

Zrobiłbym to, gdybym wiedział gdzie go szukać.

Przyjaciel... brat, przyjaciel, towarzysz broni, Irlandczyk...

Jesteś tak daleko od swojej ojczyzny, od rodzinnej Irlandii.

Wiem, jak cię uleczyć.

- Ponieważ cię znam. - Ale?

Ale... można się też wiele nauczyć od innych osób.

Gdzie jest Aguila?

Powiedziałem ci jasno. Tego się ode mnie nie dowiesz.

Nie? Więc powieszę ich, żebyś mówił.

Mężczyzn, kobiety, starych i młodych.

Będziesz musiał na to spojrzeć z okna. Będziesz mówił!

Rób, jak uważasz, ale ja ci nic nie powiem.

Nie będę miał litości, przyjacielu.

Straciłem ostatnią kroplę wzajemnych uczuć...

więc nie polegaj na starych czasach, ponieważ były wystarczająco złe.

Byłem wtedy biedny... ale teraz szczęście się zmieniło.

Jestem teraz bogaty.

Przyłącz się do mnie.

Możesz cieszyć się, ile chcesz, lub cierpieć.

Już ci odpowiedziałem. Nie zmienię zdania.

Więc wyjrzyj przez okno!

- Benito! - Tak?

- Upewnij się, że się zestarzejesz. - Ty też.

To jest burmistrz, proszę pana.

- Więc jesteś burmistrzem? - Tak, Ekscelencjo.

A kto cię wybrał?

Wybory nie były oficjalne.

- Nie? - Nie. - A czemu nie?

- Nie było wyborów. - To nie ma znaczenia.

Słuchaj, szukam mężczyzny znanego jako Aguila.

Mam powody, by wierzyć, że jest tutaj w mieście.

A ty jesteś burmistrzem. Zgadza się?

Tak. Przywiązałem go do słupa. Tam.

Złapałem go dla ciebie.

- Na pewno to on? - Jasne. Znam go jako swojego brata.

Jesteś pewny, że to nie Don Carlos, bandyto?

Ekscelencjo, jestem burmistrzem tylko przez jeden dzień. Powiedzieli mi...

Chciałbyś otrzymać sto batów?

O nie...

Burmistrz przykuty łańcuchem do pala jak parszywy wieśniak.

Przyprowadź mi jutro rano Aguilę.

Znajdę go.

Bardzo smaczne.

Jestem twoim przyjacielem. Czy tak jest, Paco?

Rozmawiałem z nim. Obiecał wszystkich uwolnić.

Nikt nie będzie musiał umierać.

Aguila...

Wszyscy będziemy wolni. Zaufaj mi.

Musisz mnie posłuchać, Paco. Proszę... Paco...

Dzisiaj jest zły dzień, Carmino.

- A co? - Powinnaś wiedzieć...

że pułkownik dotrzymuje słowa. Carmino...

Manuel i Luis patrzą na nas, są zazdrośni. Nienawidzą nas.

Nie możemy dłużej ukrywać, że ich ojciec to Aguila, prawda?

Manuel, Luis, pomóżcie mi, a będziemy wolni.

Nie możemy ukrywać przed pułkownikiem kim jest Aguila.

Wszyscy będziecie wisieć.

Tylko jedna rzecz może was uratować.

Jeśli powiecie pułkownikowi, kim jest Aguila.

Niektórzy z was muszą wiedzieć, kim on jest.

Zabić go!

Zostawcie mnie. Pułkownik prosił mnie o przysługę.

Muszę znaleźć Aguilę. Muszę go znaleźć.

Jak mam go znaleźć jeśli mnie zabijesz!

Do szeregu!

Niech teraz Aguila wystąpi z szeregu.

Jest tchórzem. Powinien się wstydzić.

Jeden z was mu to przekaże.

O siódmej rano pięciu z was spotka los swojego byłego burmistrza.

Pięciu z was zostanie powieszonych.

Będzie tak co cztery godziny, dopóki nie wydacie Aguili.

Stać! Przyprowadźcie go tutaj.

Twoje imię?

Jesteś odważny. Doceniam odważnych.

Ale straciłeś już swoją okazję.

Aguila także ceni odważnych.

Podejdź tu!

W tę stronę!

Pułkowniku, zabiłeś mojego syna, Luisa, i został mi tylko jeden syn,

który nie może jutro umrzeć.

Dlatego przyszedłem, żeby go uratować.

Nie mam nikogo innego. Bóg mnie nie pobłogosławił.

Boga to nie obchodzi. Tylko Aguilę.

Mów dalej, żebym dowiedział się czego potrzebuję.

Uratujesz mu życie.

Ponieważ mój syn widzi zamiast mnie, zna też Aguilę.

- Jak on ma na imię? Nazwisko? - Manuel Sanchez.

- Manuel... - Sanchez. - Sanchez. - Tak, panie.

Przyprowadźcie go tutaj!

A teraz...

powiedz mi wszystko, co wiesz o Aguili.

Byłem jednym z pierwszych, którzy dołączyli do niego 15 lat temu.

Nikt by tego teraz nie powiedział, ale byłem dobrym żołnierzem.

Tak, spójrz na swoją twarz.

Kiedyś byłem jednym z jego zaufanych ludzi.

Był wielkim człowiekiem.

Gdyby wygrał, nie byłoby już biednych ludzi w tym kraju.

Nie obchodzi mnie co było wtedy. Interesuje mnie tylko teraźniejszość.

Tak, proszę pana.

Przygotowanie do powstania było bardzo trudne.

Siły rządowe wszędzie miały swoich szpiegów.

Nie mógł się ujawnić z obawy przed zdradą...

Mógł zaufać tylko kilku mężczyznom.

Pojawiał się nocą, dlatego nazywano go Aguila.

Jak orzeł, nagle pojawiał się i również nagle znikał.

Wygraliśmy cztery bitwy, a potem zostaliśmy zdradzeni.

Straciłem wzrok.

Ukryliśmy się w górach.

Rozdzieliliśmy się a niektórzy znaleźli schronienie w tym zrujnowanym mieście.

Nigdy potem nie widziałem Aguili.

Byłem wystarczająco cierpliwy, staruszku.

A teraz powiedz mi, jak poznasz Aguilę. Jak chcesz to zrobić?

Ręce. Pozwól mi dotknąć twarzy podejrzanych i poznam Aguilę.

Stara kobieta krzyczała, że Aguila zabiła mojego męża.

Pułkownik mówi, że go znałeś.

Mówią, że walczyłeś przeciwko niemu.

Ale pułkownik twierdzi, że nie znał mojego męża.

Gdzie jest prawda?

Nie chcesz mi odpowiedzieć?

Odpowiedz albo upewnię się, że żołnierze pułkownika ograbią kościół a ciebie powieszą.

Jeszcze nie skończyłem.

Wchodzić!

Wszystko gotowe, Ekscelencjo.

Mówcie, a unikniecie szubienicy.

- Myślisz, że powinienem im powiedzieć? - Tak.

Życie ludzkie jest krótkie i pełne cierpienia.

W środku naszego życia, w godzinie śmierci,

błądzimy jak zagubione owce,

i nie mamy już czasu na dokończenie spraw, które zostawiliśmy niezałatwione.

Nasze życie dobiega końca i nie możemy dalej żyć.

Mamy nadzieję na zmartwychwstanie ciał, kiedy ziemia zwróci to, co zabrała.

Aguila.

Wróciłbym, gdybym miał pieniądze.

Świetnie się bawiłeś, prawda, Paco?

Tak, świetnie. Warto było spędzić te trzy dni w El Paso.

A teraz mogę umrzeć, ponieważ cieszyłem się przez trzy dni.

Potrzebujemy pieniędzy na broń, a nie na wino i na kobiety.

Jesteś mordercą, a także złodziejem.

Ukradli mi całe życie, nie tylko trzy dni.

Jesteśmy na miejscu.

Jeśli kiedykolwiek cię zobaczę, przysięgam, że cię zabiję.

Proszę o rozmowę z generałem.

Na to za późno, gitarzysto.

Nie jestem gitarzystą.

Nie, wyglądasz bardziej na bandytę.

Tydzień temu byłem oficerem Armii Ludowej.

Co to jest Armia Ludowa?

Rewolucja.

I przyszedłeś tutaj, żeby cię zastrzelono?

- Zastrzel go! - Nie.

Zrobisz poważny błąd, jeśli nie pozwolisz mi rozmawiać z generałem.

- Generał nie rozmawia z takimi jak ty. - Myślę, że porozmawia.

Idź mu powiedz, że chcę z nim porozmawiać.

Ten mężczyzna twierdzi, że za nagrodę zdradzi Aguilę.

W porządku, kapitanie. Przesłuchaj go.

Chce rozmawiać tylko z panem, Ekscelencjo.

- Ty porozmawiaj z nim, kapitanie. Dowiedz się, co się dzieje. - Tak jest.

- Idziemy. - Nie.

To jest bardzo ważna informacja. Tylko dla pana, generale.

Powiedz mu, że słucham.

Mów!

Jeśli pan generał chce mnie słuchać,

nie jestem jakimś karaluchem, mam imię jak inni.

Aguila to najlepsza osoba, jaką kiedykolwiek znałem...

ale on nie może mnie upokarzać, nikt nie może.

Bycie biednym w Meksyku, to to samo co śmierć.

- Aguila, gdzie on jest? - Odpowiedz generałowi.

Odpowiem, kiedy na mnie popatrzy.

Ekscelencjo, pozwól, że zakończę to z nim.

Strzelę kulą w jego ciało, ale tak żeby umierał bardzo długo.

Potem powie nam, gdzie jest Aguila.

W porządku, kapitanie. Zabij mnie! Strzelaj...

- No dalej! - Zostaw nas.

Zatem, gdzie mogę znaleźć Aguilę?

Zrobiłem, o co prosiłeś.

Nie musisz go szukać.

Pojawi się tu dziś wieczorem.

Pojawia od dawna podczas fiesty.

Potrzebuje broni i pieniędzy na zakup broni.

Pojawi się tu dziś wieczorem.

Musimy się wycofać.

Mam nadzieję, że go uratuję. Wskocz na konia!

Dokąd uciekli? Wiesz o tym!

Wiesz bardzo dobrze dokąd uciekli.

Kto to jest?

- Federalni nas ścigają. - Chodź.

Otoczyć wszystko, wyważyć drzwi!

Otoczyli nas. Nie ma innego wyjścia.

Idź, otwórz drzwi!

Nie pozwólcie mu uciec. Ruszajcie, szybko!

Schwytać go!

Aguila...

Ty jesteś Aguila.

Nie wierzę w to. Sprawiasz mi kłopoty.

Powiedz coś, co nigdy wcześniej nie słyszałem o Aguili.

Jasne, nie było tego.

Nic dziwnego, że nikt nie mógł go znaleźć. Aguila nigdy nie istniał.

Ukrywasz się w kościele? Sprytna sztuczka, Irlandczyku.

Muszę cię zabrać do stolicy ze mną. Dostałem rozkazy.

Żywego lub umarłego.

Wiesz dobrze, że zwłok nie szanuje się dobrze.

Albo żywy, albo martwy. Muszę to zrobić.

Szkoda, że nie zabawimy się w Mexico City.

Jedzenie, picie, kobiety.

W rzeczy samej.

Dlaczego nie przyznasz się do tego i nie przestaniesz się tak głupio zachowywać?

Dlaczego tobie mam się przyznać?

Z powodu mojego sumienia.

Nie wierzę ci. Nie masz żadnego.

Wezwał mnie pan?

Kazałem ci przyjść. To jest Aguila.

- Czy się przyznał? - Nie zaprzeczył.

Nie wierzę panu.

Nie wierzysz mi? Ach, nie ufasz mi.

Czy jestem kłamcą?

Jesteś głupcem.

Wynoś się stąd!

Czy uwolnisz innych więźniów?

- Nie. - Nie ufasz Aguili? - Powinienem?

Jak możesz być tego taki pewien?

Leczyłem go, kiedy doznał urazu głowy.

Dotykałem go wiele razy.

Jestem pewien, proszę pani. Pewny.

Było dwóch mężczyzn, ojcze.

- Dwóch? - Aguila i jego przyjaciel.

A skąd wiesz, że rannym był Aguila?

Jeśli ksiądz nie jest Aguilą,

to musi to być ten drugi człowiek. Jego przyjaciel.

Mój ojciec jest chory. Umrze.

Muszę mu przynieść lekarstwo.

Bardzo proszę, senior.

Ojcze, jesteśmy wolni. Proszę, pomóż nam.

Ubiegam się o prawo do azylu.

- Nie ma takiej możliwości. - Tak, pamiętam.

Masz chwilę? Starzejemy się.

Może się mylę, ale potrzeba czegoś więcej, żeby dojść do porozumienia.

Jeśli wygramy, znowu włożysz mundur.

Jeśli wygramy, załóż moją sutannę.

Co się tam dzieje?

Dlaczego nie pójdziesz zobaczyć, pułkowniku?

Nie, wolałbym zostać tutaj z tobą.

- Czy wierzysz, że zapłacimy za nasze grzechy? - Oczywiście.

Czy musimy pokutować?

Łatwiej jest odpokutować za popełnione grzechy,

niż za te, które zamierzamy popełnić.

Jeśli wygramy, popełnię wiele grzechów.

To koniec. Założymy się?

- O co? - O nasze dusze.

Nie chcę przewagi.

Aguila był twoim mężem.

Nie mógł kontynuować.

Nie mógł dalej walczyć.

Kto go zabił?

Twój mąż był niesprawny.

Mógł powrócić do mnie.

Nie chciał czegoś takiego.

Chciał umrzeć, żeby inni mogli żyć.

Skąd wiesz, czego chciał? On mnie kochał.

On kochał ludzi.

Powiedział: pozwól mojemu ciału umrzeć, aby mój duch mógł żyć.

Mój duch!

Uklęknął z trudem...

włożył mi broń do ręki i krzyknął, żebym go słyszał.

Wycelował pistolet w swoją skroń i poprosił, żebym go zastrzelił.

Powiedział, że kiedy wróci jak orzeł...

cały Meksyk powstanie i krzyknie: Aguila, Aguila.

Potem pociągnął za spust, poczułem ciepło jego dłoni w mojej dłoni.

Najgorsze jest to, że od tamtej pory czuję się zupełnie bezużyteczny.

Miałem też swoje ideały.

Straciłem je wszystkie, kiedy on zginął.

Wcale nie interesuje mnie sprawiedliwość ani wolność.

Interesuje mnie tylko to.

Chcę to tylko naprawić.

Tylko to ma sens... dla mnie.

- Morderca! - Tak!

Słaby człowiek zawsze chce wygrać, aby pozostać przy życiu.

Słabi zawsze mogą spróbować.

Aguila.