Original subtitles

Ik herinner me dat ik drie dagen eerder droomde dat het vliegtuig neerstortte...

...en dat ik het overleefde.

Diep vanbinnen was ik bang...

...dat mijn droom uiteindelijk zou uitkomen.

Ik dacht dat ik het niet zou kunnen navertellen.

10 MEI 1973

STICHTING CHAPECOENSE VOETBALVERENIGING

CHAPECOENSE VOETBALVERENIGING

CHAPECOENSE WINT STAATSKAMPIOENSCHAPPEN

Promoot uw product of merk hier contact www.SubtitleDB.org vandaag nog

Santa Catarina...

...bedankt voor de vreugde die u dit volk brengt.

Een fel, sterk team met geweldig spel.

De Verdão wordt gepromoveerd naar de Braziliaanse Serie B.

SUPER: VAN SERIE D NAAR SERIE A IN VIJF JAAR

Verdão. Bruno Rangel is verlicht.

Mijn god, Danilo.

Hij veerde terug en raakte Neto.

Ik ga opstaan want de wedstrijd is bijna afgelopen.

Fans, we gaan naar de finale.

We gaan naar de finale.

We onderbreken het programma met verontrustend nieuws.

TRAGEDIE

VLIEGTUIG STORT NEER MET 77 INZITTENDEN

Chapecó werd rouwend wakker. Er was veel verdriet.

Er is geen specifiek nieuws over doden of gewonden.

CHAPE VIERT ZIJN TERUGKEER MET DIT STAATSKAMPIOENSCHAP

Een jaar later.

Natuurlijk was het zwaar, met iedereen die alles gaf.

Het is een spannend jaar geweest en ik zit vol emotie.

Ik werk er hard aan om terug te komen en te doen waar ik van hou.

Alles flitst voor mijn ogen.

IN 1973 WERD IN HET PLAATSJE CHAPECÓ, IN HET ZUIDEN VAN BRAZILIË...

...CHAPECOENSE OPGERICHT.

DIT IS HET VERHAAL ERACHTER.

CHAPECÓ BRAZILIË

Er is iets met Chapecó. Het is een kleine plaats.

Een kleine gemeenschap, vergeleken met grote clubs in Brazilië...

...die gewoonlijk uit grote steden komen.

En bij Chapecó is er geen naburige club.

Sinds de oprichting in 1973 ging het moeizaam.

Er waren heel wat problemen, vooral wat geld betreft.

Het was geen voetbalteam, maar een familie.

Ze creëerden altijd een familie en behandelden spelers anders...

...wat ervoor zorgde dat spelers zich ook anders konden inzetten.

Maar we hadden heel wat problemen.

Het eerste was dat we geen normaal stadion hadden.

Het tweede was dat we het aantal inwoners niet hadden...

...dat de Braziliaanse voetbalfederatie destijds eiste.

In 1977 won Chape het staatskampioenschap.

Vier jaar na oprichting.

Chapecoense.

We mochten toen deelnemen...

...aan het Braziliaanse Kampioenschap...

...met 60 clubs uit Brazilië, opgesplitst in regio's.

Er waren geen directeuren, slechts een paar werknemers...

...omdat het budget erg krap was.

We moesten een team samenstellen en we wisten niet hoe...

...aangezien het een nieuwe ervaring was...

...voor een stad die minder dan 80.000 inwoners telde.

In de jaren 80 deden we mee aan diverse lokale kampioenschappen...

...en het ging heel goed.

De club won uiteraard niet doorlopend titels...

...behalve in 1977, 1996...

...en 2007, 2011 en 2016.

In 1993 begon het met name te groeien.

Toen ik hier kwam spelen in 1995...

...waren mijn kinderen klein en mensen vroegen me:

'Zijn je kinderen voor Inter of Grêmio, Maringá?'

'Geen van beide. Ze zijn fan van Chapecoense.'

Maar de meesten waren vrienden...

...die het beste wilden voor Chapecoense, zonder persoonlijke belangen.

Ik speelde voor Chapecoense en was een paar jaar de coach...

...maar ik begon als speler.

In die tijd had ik veel geld verloren...

...omdat ik mijn bedrijf op de achtergrond schoof...

...en mezelf wijdde aan Chapecoense.

We hadden niet de structuur en niet het geld...

...we hadden weinig ervaring met Braziliaanse kampioenschappen.

Ik kwam hier in 2006.

In 2007 werden we staatskampioen.

Het volgende jaar...

...kwam er een nieuwe president in dienst, die een ander beleid had.

Hij zei: 'We moeten ons focussen op de tweede helft van het seizoen.

Het is onze kans om te groeien.

Anders doen we alleen nog staatskampioenschappen.'

Het was rond dezelfde tijd dat Don Plínio, Maninho, de huidige president...

...bijdroeg aan de betaling van de salarissen van enkele spelers.

We brachten hem terug bij de club.

Hij kwam terug en ging nooit meer weg.

In 2009 en 2010...

...was Chapecoense dapper als altijd, maar had het veel tegenslagen.

We begonnen met iets heel nieuws in Chapecoense.

Het eerste jaar in onze nieuwe functie slaagden we erin...

...de finale van het staatskampioenschap te halen.

Die tweede plek in het Kampioenschap gaf ons de kans om in serie D te spelen.

CHAPECOENSE KWALIFICEERT ZICH VOOR SERIE D

CHAPE SPEELT IN DE EERSTE EDITIE VAN DIT TOERNOOI

En toen begon het mooie verhaal van dit team...

...toen ze van serie D naar C, B en A gingen.

De eerste helft was slecht, met nauwelijks kans om te scoren...

...veel overtredingen en twee rode kaarten.

Beter voor Chapecoense, die voor serie C in aanmerking komt.

CHAPECOENSE VERLIEST DE TITEL, MAAR KWALIFICEERT ZICH VOOR SERIE C

HET TEAM VAN SANTA CATARINA BLIJFT VERBAZEN

IN 2009 NA HET SPELEN IN SERIE D...

...KWAM CHAPECOENSE IN SERIE C.

ARENA CONDÁ STADION

Ik ben vanaf mijn jeugd gek op deze club, ik kwam altijd naar dit stadion.

We waren gewend aan een klein team...

...dat staatskampioenschappen speelde.

We hebben altijd ervoor gezorgd dat de stad een professioneel team had...

...dat net zo goed was als de grote teams van de staat.

En dat kon omdat Santa Catarina een geweldige voetbaltraditie heeft.

Eigenlijk was het het probleem van elk klein team...

...omdat die geen deel van de Braziliaanse voetbalelite waren.

Iedereen die voetbal leuk vond...

...werd gedwongen een team van serie A in het toernooi te ondersteunen.

Grote teams zoals Inter, Grêmio, Palmeiras, São Paulo.

Toen we in die vaart van serie C naar serie B gingen...

...slaagde Chapecoense erin mensen te vinden die het team omarmden...

GEKWALIFICEERD VOOR SERIE B VAN HET BRAZILIAANSE KAMPIOENSCHAP 2012

Chapecó verdient het.

Mensen op de tribunes, het komt goed. Jullie zitten in de B.

EERSTE TEAM GEKWALIFICEERD VOOR SERIE B

CHAPECOENSE VERLIEST VAN LUVERDENSE, MAAR KWALIFICEERT ZICH VOOR SERIE B

CHAPECOENSE VOETBALVERENIGING

HISTORISCHE VIERING IN DE STRATEN

Bij onze terugkeer werden de straten van Chapecó afgesloten...

...en was er een heel groot feest.

We moesten van de kleedkamer meteen naar een brandweerwagen.

Ik weet nog goed dat we de serie B haalden.

De president riep ons bijeen...

...en zei: 'We blijven minstens twee of drie jaar in de B.'

3 JAAR NA HET HALEN VAN DE SERIE C...

...HAALDE CHAPECOENSE DE SERIE B.

Toen Chapecoense niet meer achterliep...

...met de betaling van salarissen en bonussen...

...ontstond er een grote familie.

Chapecoense groeide automatisch en zoals ik zei...

...volgde het Palmeiras in 2013 op de voet en deed het goed.

Ze mochten door naar de eerste divisie.

GEKWALIFICEERD VOOR DE SERIE A VAN HET BRAZILIAANSE KAMPIOENSCHAP 2013

Toen we zagen dat we de serie A konden halen...

...riep dat hoge verwachtingen op, omdat de serie A...

...al lange tijd de piek van het Braziliaanse voetbal was.

Hij passt de bal naar Bruno Rangel, Rangel staat vrij. Goal.

Voor ons had dat niet eens de structuur voor serie B...

...stel je A dan voor.

Wat een blijdschap. De verlichte man, Bruno Rangel...

...met een onmogelijk doelpunt om de fans mee te verblijden.

Heel blij. Missie geslaagd.

Ik geloof dat Chapecó feestviert.

Dit is Bruno Rangel. Zijn bloed is wit met groen.

De vreugde van het dorp Chapecó was niet kapot te krijgen.

En de stad barstte los in feestgedruis.

Dit is de serie A.

WELKOM CHAPE CHAPECOENSE MET EEN HOOFDLETTER 'A'

SUPER: VAN SERIE D TOT SERIE A IN VIJF JAAR

NIVALDO IS 'DE KONING VAN PROMOTIES'

GEPROMOVEERD VOOR ELKE DVISIE MET CHAPECOENSE

DOELMAN ONTVANGT SHIRT VAN PRESIDENT MET AANTAL GESPEELDE WEDSTRIJDEN

IN 2013, EEN JAAR NA IN DE SERIE B TE ZIJN GEKOMEN...

...SLAAGDE CHAPECOENSE OM IN DE SERIE A TE KOMEN.

We zijn 14 jaar getrouwd en hebben 2 kinderen.

PERSVOORLICHTER CHAPECOENSE

Pedro is negen en Mariana is drie.

We hebben elkaar als student ontmoet.

Ik zat in het eerste semester. Volgens mij ontmoette ik hem in mijn eerste lesweek.

Hij zat in zijn laatste semester en zou bijna afstuderen.

Hij werkte als journalist en had de expertise al.

Ik begon als stagiaire bij een krant naast zijn huis.

Ik werkte als redacteur...

...dus ging ik altijd middenin de nacht weg bij mijn werk.

Hij kwam me ophalen en nam me mee naar huis.

Ik bleef bij hem slapen...

...en ineens waren mijn kleren bij hem, dus besloten we samen te gaan wonen.

Kom op, rustig aan.

Ik kwam voor het eerst bij de club in 2013...

...bij het Braziliaanse kampioenschap serie B.

Het was een stevig en hecht team, net als een familie.

De omstandigheden waren in 2013 heel anders.

Het team was zeer gestructureerd.

Zij die hier komen spelen, vinden de stad leuk.

Toen ik in 2015 hier kwam, was het een kleine club.

CHAPECOENSE SPELER

Iedereen zei dat de club zou degraderen, dat het zou falen.

In 2015 speelden we op hoog niveau.

We slaagden erin Palmeiras te verslaan...

...en Chapecoense kon zijn naam waarmaken.

Alles veranderde voor Chapecoense.

Nu was het stabiel, we redden het altijd tot de finales van staatstoernooien...

...samen met de elite van het Braziliaanse voetbal.

Chapecoense scoort.

Chapecoense stond niet alleen voor voetbal...

...maar ook voor een stad met 200.000 inwoners...

...die het hoogste niveau bereikte van Zuid-Amerikaans voetbal...

...in het geval van Copa Sul-Americana in 2015.

IN 2015 KWALIFICEERT CHAPECOENSE ZICH VOOR DE EERSTE KEER...

...IN EEN INTERNATIONAAL TOERNOOI, DE COPA SUL-AMERICANA.

CHAPE GAAT INTERNATIONAAL

CHAPE WINT DE CUP METEEN

We kwamen door de eerste ronde, we kwamen door de tweede ronde...

...en toen moesten we spelen tegen River Plate.

River Plate was de huidige kampioen van de Libertadores Cup.

We hadden het gevoel: wauw, we spelen tegen River.

KWARTFINALE

We zijn op zoek naar de plus...

...de plus van een club die Libertad twee jaar achter elkaar versloeg...

...en ver wil gaan in de competitie, waarom niet?

In Argentinië speelden we een goede wedstrijd.

We kregen bijna een beter resultaat.

Toen speelden we de tweede wedstrijd thuis.

Ik geloof dat elke speler het gevoel had dat we konden winnen.

Zelfs na 3-1 verlies van River Plate.

Zelfs na de grote druk die we daar voelden.

We wonnen thuis in een bomvol stadion met 20.000 toeschouwers.

We werden helaas niet gekwalificeerd.

We wonnen met 2-1 en hadden 3-1 nodig.

Maar ik herinner me die wedstrijd zo goed, omdat ik vlak achter me...

...een inkoppertje bij het doel miste. Balen...

We versloegen River Plate bijna.

CHAPE WINT, MAAR IS UITGESCHAKELD DOOR RIVER

MET EEN TOTAALSCORE VAN 4-3, HAALT RIVER DE HALVE FINALE

CHAPECOENSE IS UITGESCHAKELD, MAAR WINT RESPECT IN ZUID-AMERIKA

Dit riep de verwachting op dat we volgend jaar nog verder kunnen komen.

Er is iets speciaals dat op ons wacht.

In het verleden hebben we veel gevierd...

...en we hadden de kans verder te komen...

...maar het was nog geen tijd om zover te komen.

Maar ik weet zeker dat we dit jaar veel zullen overwinnen.

IN 2016 KWALIFICEERDE CHAPECOENSE ZICH VOOR DE COPA SUL-AMERICANA...

...VOOR DE TWEEDE KEER OP RIJ.

2016 COPA SUL-AMERICANA, KWARTFINALE

laten we winnen, Chape

Ik herinner me de wedstrijd in Baranquilla. Ik speelde tegen Júnior.

Voer druk op, probeer de bal te pakken, zweep het publiek op.

Dit maakt de fans blij...

...en zo scheppen we een positieve sfeer vanaf het begin.

Moed, vreugde. Onze blijdschap ligt in het stadion.

Laten we het hier brengen.

Ons team was echt gefocust.

Historisch moment.

Voor het eerst haalde een team uit Santa Catarina hier een halve finale.

De scheidsrechter stopt de wedstrijd. Het is voorbij.

Hier in Chapecó wonnen we met 3-0.

Geweldig moment voor Chapecoense.

Gefeliciteerd, Chape.

Brazilië is groen en wit bij de Copa Sul-Americana...

...en de 'orkaan' van Santa Catarina heeft de halve finales bereikt...

...van de Copa Sul-Americana.

Het was niet simpel voor Chapecoense.

We bereikten altijd maar net de finales, dus was het heel spannend.

Prachtig. We hebben hard gevochten om dit moment mee te maken.

Toen ik acht jaar geleden bij Chapecoense kwam, geloofde ik niet...

...dat we vandaag een van de top vier in Amerika zouden zijn.

Wedstrijd na wedstrijd, totdat we tegen San Lorenzo moesten.

HISTORISCH! CHAPE HAALT DE HALVE FINALE

VAN DE COPA SUL-AMERICANA

HET BESCHEIDEN TEAM VAN SANTA CATARINA BLIJFT GESCHIEDENIS SCHRIJVEN

23 NOVEMBER, 21.45 UUR CHAPECOENSE VS SAN LORENZO

Elke wedstrijd zat vol uitdagingen...

...alle tegenstanders waren sterke, grote teams...

We moesten strijden om zover te komen.

Dat moment was de piek van de club en maakte de stad trots.

Chapecó's team is altijd anders geweest dan de andere teams voor wie ik speelde.

Wat is er, Danilo?

Er was een unieke band die ik niet voelde bij andere clubs.

HALVE FINALE

Laten we gaan.

We gaan, Maurinho. -Kom op, jongen.

We hopen op Gods zegen.

Vandaag zal Chape winnen.

Hopelijk...

...zullen we ons doel bereiken...

...en geschiedenis schrijven met deze club.

Alles gebeurt met een reden.

We zijn niet toevallig zover gekomen.

Er bestaat geen geluk, alleen werk, eerlijkheid, vertrouwen...

...en elke dag je best doen. We gaan.

Het was geen gewone tegenstander.

We moesten spelen tegen de kampioen van de vorige Libertadores.

Het was een van de grote teams van Zuid-Amerika.

De laatste bal van de wedstrijd, de bal wordt geschoten, maar komt er niet in.

Geen doelpunt. Danilo.

Hij ging er niet in. Het is Chapecoense.

Vierennegentigste minuut.

Niemand kan het afpakken van Chape.

Tegen het einde van de wedstrijd tegen San Lorenzo...

...was Danilo's redding met z'n rechterbeen erg spectaculair.

Het is zo'n simpele verdediging, maar veelzeggend voor onze geschiedenis.

We zitten in de finale van de Copa Sul-Americana.

Laat er gerechtigheid zijn.

Mooie goals krijgen een plak. Een mooie redding verdient dat toch ook?

Ik weet het niet, laten de fans besluiten.

Die match was... Het was de eerste keer dat ik Cleber zag huilen in het stadion.

Chapecoense versloeg rivalen en maakte een ongekende fase mee...

...de finale van de Copa Sul-Americana.

We gaan naar de finale.

Kom op.

Danilo.

Laten we verdorie gaan.

Het was een droom, we bleven winnen.

We hadden nooit gedacht zover te komen.

kom op, Chape

kom op, Chape

kom op, Chape

Iedereen huilde, omhelsde elkaar.

Ik herinnerde me dat ik hem omhelsde en tegen hem zei...

...dat hij verdiende te huilen en het te vieren.

Die wedstrijd was fantastisch.

We verdienden die finale. Nu is het doel de titel van de Copa Sul-Americana.

De tegenstander van de finale komt uit de wedstrijd...

...tussen Atlético Nacional van Colombia...

...en Cerro Porteño van Paraguay deze donderdag.

Maar geen van de teams maakt Chapecoense bang.

We zijn nu hier, in de finale. We gaan nu voor de titel.

IN 2016, SLECHTS 7 JAAR NA HET SPELEN IN DE SERIE D...

...KWALIFICEERDE CHAPECOENSE ZICH VOOR DE FINALE VAN DE COPA.

Toen we de finale van de Copa Sul-Americana bereikten...

...was de liefde in Chapecó voelbaar in heel Brazilië.

De andere clubs respecteerden ons.

Je denkt aan een club van een kleine stad, een nieuwe club.

Een club die niet lang geleden alleen op staatstoernooien speelde.

Maar die zit nu in de finale van de Copa Sul-Americana...

...en strijdt om de titel met een kampioen van de Libertadores Cup.

In de laatste wedstrijd tegen Palmeiras, zorgde Caio Júnior voor de startende XI.

Hij speelde de reserves...

...en verliet Cleber Santana, die de aanvoerder was.

Op het eind zagen we Palmeiras die de Brasileirão-trofee...

...en de fans van Palmeiras riepen dat ze ons zouden steunen...

...die woensdag, aangezien we het Braziliaanse team waren...

...dat het land vertegenwoordigde in de Copa Sul-Americana.

Palmeiras vierde het met medailles en een trofee...

...en veel fans zeiden:

'We steunen jullie. Jullie worden kampioen.'

Die liefde te krijgen van mensen, van Palmeiras-fans, was geweldig.

Dat gaf ons het geloof dat we kampioen konden worden.

Ons team was erg zelfverzekerd.

Het was een team van ervaren spelers.

Ze leerden veel van de tegenslagen en we hadden veel vechters in het team.

Spelers die hun carrière herstartten.

Dat moment was de piek van de club en maakte de stad echt trots.

Chapecoense is the glimlach van de stad, het is waar iedereen bij elkaar komt.

Het mengt zich met onze eigen levens...

...omdat we sinds we kinderen waren naar dit stadion komen...

...al voordat we konden lopen.

Het is ons leven.

Ze verdienden het, meer dan wie dan ook, omdat ze meer dan spelers waren.

Ze waren onze vrienden van Chapecó, onze buren in Chapecó.

Ze zijn als familie voor ons.

Het is niet alleen een team, het is een stad, een regio.

Ze stonden voor ons lef, onze vastberadenheid en...

...onze wil om dat shirt te dragen.

Het was tijdens het beste moment van de club.

Het beste moment van elke sporter die in dat vliegtuig zat.

Ik geloof dat het de beste tijd was.

Sandro kwam in het bestuur in 2009.

Vier of vijf dagen voor de wedstrijd belde hij me:

'We hadden een charter geboekt. Je moet naar São Paolo.

En van daaruit kom je naar het team.'

Ik ging naar boven om met mijn vrouw te praten over mijn reis naar Medellín.

Ze herinnerde me er toen aan...

...dat mijn vierjarige dochter een balletshow had.

En dat zat me wel dwars.

Ik zei: 'Maar er is wel weer een balletshow. Elk jaar.

Het duurt misschien 50 jaar...

...om in een Zuid-Amerikaanse finale te komen of misschien nooit weer.'

Toen werd ze stil.

Maar ik herinnerde me ineens de dag dat mijn dochtertje thuiskwam...

...en vertelde hoe ze naar het ballet zou gaan, wat ze zou dragen.

Dat raakte me en ik begon te denken.

Ze is me echt dierbaar.

Toen besloot ik om niet te reizen...

...omdat ik naar mijn dochters ballet zou gaan.

De nacht voor de reis zei mijn keepercoach tegen me:

'Nivaldo, jij, Danilo en Follmann gaan op reis.

De drie keepers gaan.'

Maar het vliegtuig keerde terug naar Chapecó.

We zouden tegen Palmeiras spelen, weer naar Chapecó gaan...

...en dan terugvliegen naar Medellín.

Ze besloten uiteindelijk dat het vliegtuig niet zou terugkeren naar Chapecó.

Ik stond niet langer op de lijst voor de Copa Sul-Americana...

...maar alleen nog voor het Braziliaanse toernooi.

Ik dacht: ik speel niet in de finale...

...dus hij moet iemand anders hebben gekozen.

Toen kwam de assistent-manager naar me toe om te praten.

'Nivaldo, Caio besloot je niet te nemen...

...omdat hij zo een andere speler kan nemen...

...voor de wedstrijd tegen Palmeiras.

Hij biedt je zijn excuses aan.'

Ik zei: 'Er is niets om je voor te excuseren, het is prima.'

Hij ging elke keer mee, hij miste nooit een reis...

...in die drie, bijna vier jaar dat hij er was.

Hij vloog op zaterdag omdat ze in São Paolo speelden...

...in het weekend en ze vlogen dan naar Medellín op maandag.

Hij zei dag en ging naar het hotel om met ze mee te gaan naar het vliegveld.

Maar hij was zijn creditcard vergeten en moest terug.

We hadden afgesproken op vrijdag.

Aangezien we laat aankwamen, en hij niet had ingepakt...

...moest hij op die zaterdag alles heel gehaast doen.

En het was de laatste keer dat we elkaar zagen.

Chapecoense laat Brasileirão achter en...

...richt zich volledig op de grote finale van de Copa Sul-Americana.

Het team reist vanmiddag van São Paulo naar Colombia.

Er was een sfeer van vertrouwen dat we iets gingen winnen...

...dat de meesten nooit hadden gewonnen: de titel van de Copa Sul-Americana.

Die dag was ik meer dan blij. Ik deed mijn show tot 10.00 uur.

Ik ging naar het vliegtuig een haalde mijn bagage op.

Ik herinner me dat we zo blij waren.

Het was een heel nieuw moment voor de groep, voor de stad, voor de club.

We waren nerveus om naar Medellín te gaan en de wedstrijd te spelen.

CHAPECOENSE VOETBALVERENIGING

Ik herinner me dat we in het vliegtuig stapten...

...ik zette mijn handbagage weg...

...en toen ik voor me keek, riep Follmann me.

Alan en ik kennen elkaar al meer dan tien jaar.

Ik riep hem om naast me te zitten, zodat we naar muziek konden luisteren...

Ik denk dat God Follmann naast mij liet zitten.

Toen hij me riep, zat hij in het vliegtuig.

Het was een enorme bende. Ik kon iedereen horen praten.

Hij zei tegen me: 'Ik bel je om te groeten, we gaan zo vliegen.'

En ik zei: 'Dit kan geen vliegtuig zijn, zoveel lawaai.'

Ik zei: 'Het klinkt alsof je...' Omdat ze muziek maakten.

Ze speelden pagode, dus ik zei:

'Zit je in een bar of in een vliegtuig?'

Ik was erg kalm en de spelers ook.

Er was niets...

...dat erop zou kunnen duiden dat iets zou gebeuren, niets.

I was erg slaperig, ik wilde slapen...

...maar God wilde niet dat ik dat deed.

Tot dan herinner ik me alles heel helder wat ik die dag deed.

Ik begon mijn dienst, ik werkte normaal.

Ik had mijn pauze en toen ik terugkeerde...

...hadden verschillende dingen al plaatsgevonden.

Mijn planner zei dat ik een vlucht had van een budgetmaatschappij...

...met een waarschuwing over brandstoflekkage.

Het vliegtuig vloog van Bogotá naar San Andrés...

...en vroeg de Rio Negro binnen te gaan.

Daarom was het geen normale vlucht.

Dus vroeg ik ze bij het eerste contact of er een probleem was.

Hij zei: 'Ja, er gaat een alarm af.'

Toen besloot ik dat vliegtuig toe te laten.

Die nacht waren de weersomstandigheden slecht.

Een vlotte landing was niet mogelijk.

Tussen dat alles kwam ineens het vliegtuig van LaMia.

Een Boliviaans vliegtuig.

Ik besloot de rest van de vliegtuigen te verifiëren...

...en ze gaven me niets door.

Ik liet ze wachten en ze volgden normaal de instructies.

Een paar minuten later vraagt LaMia ineens prioriteit om te landen.

VivaColombia 3019, goedenacht.

Ik zoek de radar en zak naar vliegniveau 210.

Lima-Mike-India 2933, 210 nadert.

Ik vraag toestemming om te landen. We hebben een brandstofprobleem.

Het was zo dichtbij de andere vliegtuigen...

...dat ik dacht dat het belangrijk was wat afstand te houden.

Dus begon ik instructies te geven.

Waarschuwing. Een vliegtuig onder jullie komt dichterbij.

Maar op de radar zag ik dat m'n instructies niet werden opgevolgd.

Er was iets mis met dat vliegtuig.

En ik begon de drie daaronder te bellen.

Avianca 9771, ga onmiddellijk naar links.

De noodsituatie was letterlijk twee minuten voor de klap.

Ik heb benzinetekort en daarom wil ik landen.

Lima-Mike-India 2933 is volledig uitgevallen.

Elektriciteit en brandstofsysteem defect.

Toen de lichten uit gingen, vroegen mensen wat er was...

...maar ze bleven allemaal zitten.

Ik begreep niet wat er aan de hand was...

...en ik hoopte dat iemand wat zou zeggen, maar niemand zei iets.

De piloot zei geen woord.

Alles ging uit. -Hij zette gewoon de noodverlichting aan.

Er was stilte.

Het toestel maakte geen geluid meer.

Het begon snel te dalen.

Er was geen motor, niets.

Vectoren, mevrouw, voor de landingsbaan.

Een alarm ging af.

Toen verdween het radarsignaal.

Daarna herinner ik me niets meer.

Vectoren.

Ik weet nog dat het 04.00 uur 's nachts was.

Het regende hard in Chapecó.

Om 04.00 uur 's nachts kreeg ik een telefoontje.

Ze zei: 'Nivaldo, weet je wat er aan de hand is?'

Ik nam de telefoon op, het was mijn dochter.

Ik begon ongerust te worden: 'Is er iets gebeurd?

Is er iets gebeurd thuis? Alsjeblieft.'

'Nee, papa, dat is het niet.'

Niemand wist wat er aan de hand was.

Niemand kon iemand bereiken.

Maar iets zei me dat het slecht nieuws was.

Mijn moeder die naast me woont, kwam naar boven...

...en vertelde me dat het vliegtuig was neergestort.

Ik zakte bijna door mijn benen.

Hoe kon dat gebeuren?

Toen ze beelden lieten zien...

...zag je dat de situatie...

...complex was.

Ik kan me niet herinneren dat het ooit harder regende dan die nacht.

Ik hoorde alleen een auto toeteren voor mijn huis.

Het ging maar door.

Ik ging naar het raam en ik zag...

...dat de auto het logo had van een omroep.

Ik moest live in Hora 1 gaan zitten met Monalise Perrone...

...op TV Globo.

Het was de grootste uitdaging van mijn leven.

We onderbreken het programma met verontrustend nieuws.

Het vliegtuig met het team van Chapecoense dat naar Colombia vloog...

...is neergestort bij de luchthaven van Medellín.

Er is geen specifiek nieuws over doden of gewonden.

Het was een donkere en koude nacht. Veel mist, min twee graden Celsius.

Twee brandweermannen vertelden me dat een vliegtuig verdwenen was...

...bij de gemeente La Unión.

Reddingsoperaties begonnen daarna meteen met medische hulp.

Ik belde het personeel om meteen te komen en ik ging de heuvel op.

Auto's konden ons alleen tot een bepaald punt brengen.

Vanaf daar was er geen weg.

We moesten met de brandweer en de politie mee.

Het was moeilijk, we kenden het gebied...

...maar we wisten niet waar het vliegtuig was neergestort...

...dus moesten we gaan zoeken.

We arriveerden bij de plek van het ongeluk en er waren weinig mensen.

Een paar brandweermannen en burgerbescherming kwamen eraan.

Het eerste dat we zagen, de brandweermannen en ik...

...was dat er geen sporen van brandstof waren.

Dat was eerst onze grootste angst, dat het vliegtuig kon ontploffen.

We vroegen publiekelijk om hulp van iedereen die een 4WD-voertuig had.

Daarom kwamen mensen van La Unión naar de plek...

...waar de tragedie plaatsvond.

Volgens de eerste cijfers waren er 21 doden.

Na verloop van tijd werd het nieuws verontrustender.

Er ging een uur voorbij en ik kon niet stoppen met lopen.

Ik liep in huis van de ene plek naar de andere.

Ik pakte de auto en ging naar het stadion.

En daar begonnen mensen en familie zich te verzamelen.

Toen ik bij de club kwam, waren mensen wanhopig.

Ik zal dat beeld nooit vergeten.

Sommige namen begonnen te verschijnen...

...mensen die levend gevonden waren en we hadden nog steeds de hoop...

...dat meer mensen zouden worden gered.

We beklommen de berg toen we iemand hoorden schreeuwen.

Het was Rafael.

We gingen iets verder en probeerden overlevenden te vinden.

Tegen die tijd vonden we Jakson Follmann, die werd gered door brandweermannen.

Het begon te regenen. De temperatuur bleef zakken.

De kans om overlevenden te vinden, werd kleiner.

In de geneeskunde noemt men dit het gouden uur...

...de tijd waarin we de meeste overlevenden vinden.

Het gouden uur was allang voorbij...

...maar we vonden nog een speler.

Vijf uur later gaf Hélio Neto tekenen van leven.

Hij was in de buurt waar ik Jakson vond. Hij lag er vier meter vandaan.

Het was een wonder om iemand na vijf uur levend te vinden.

Het Juridisch Medisch Instituut van Medellín...

...heeft reeds 71 doden geïdentificeerd...

...bij de vliegramp waarbij Chapecoenses voetbalteam betrokken is.

Vroeg in de ochtend werd bevestigd...

...dat zes mensen de ramp hadden overleefd. De rest was dood.

Ik wachtte tot 07.00 uur 's morgens...

...toen we er zeker van zouden zijn dat de zoektocht beëindigd was...

...en er geen overlevenden meer waren. Toen pas wekte ik mijn schoonmoeder.

Het was vreselijk.

De eerste persoon waar ik aan dacht, was Sandro.

Vanwege onze jeugd en onze vriendschap.

Hij noemde me broer en ik hem ook.

Stel je voor hoe het voor mij was, die altijd bij ze in de buurt was...

...en die vrienden met ze was.

En ik moest de families troosten van hen die waren overleden.

Chapecó werd rouwend wakker. Er was veel verdriet.

De familieleden van de spelers wilden informatie.

Ik had de moed niet naar het stadion te gaan.

Mensen verzamelden zich bij het stadion.

We verloren veel vrienden, niet alleen spelers. Het was zo droevig.

Het regende heel erg.

Het leek alsof de stad huilde, iedereen huilde.

Het was heel erg droevig. De hele stad, het hele land...

...ik denk de hele wereld. Het werd wereldnieuws.

Je kon in elk gezicht wanhoop zien. Het was zichtbaar.

Een heel kleine gemeenschap waarin iedereen elkaar kent.

Het feit dat zoveel mensen...

...ineens uit je leven verdwenen zijn, is moeilijk.

Mag ik je even wat vragen? -Zeker.

Hoe voelt u zich, van de pers...

...dat u zoveel vrienden daar hebt verloren...

DANILO'S MOEDER

Kunt u dat zeggen?

Nee.

Nee. Mag ik u uit naam van de pers een knuffel geven?

STRIJDERS

OPRECHT EERBETOON AAN ONZE MEDEJOURNALISTEN

Mariana zou het niet begrijpen, ze is nu drie.

Maar Pedro wel.

Ik maakte hem wakker en vertelde het.

Het was een heel verhaal om aan hen uit te leggen...

...dat papa niet meer terugkwam en ik had de moed verloren omdat...

Maar goed.

Stel je een stad voor die werd verpletterd door een tragedie.

Een hele stad.

Mensen waren hun motivatie kwijt om te gaan werken of de straat op te gaan.

Het was een erg lange week.

We konden alleen slapen toen onze lichamen wel moesten.

Maar dat was het gewoon. Slapen en wakker worden.

Er was een tijd dat ons lichaam het fysiek niet meer aankon.

Het duurde een eeuwigheid, alsof de dagen niet voorbij gingen.

De wanhoop werd steeds erger.

De stad, het was ongelooflijk.

Je kon de laan de van de stad horen groeien.

De stilte was absurd, oorverdovend.

Het verdriet in de ogen van mensen.

Als je bij het stoplicht stilstond...

...zag je meteen dat de persoon naast je verslagen was.

Maar naarmate de tijd verstreek, zag ik hoeveel mensen ik verloren had...

...want de materiaalman had ik gekend...

...de fitnesscoach had ik gekend, de keeperscoach had ik gekend.

We hebben zoveel mensen verloren van wie we hielden...

...en we zullen ze in ons hart dragen.

ATANASIO GIRARDOT STADION

Mensen kunnen niet uitleggen wat er die dag gebeurd is.

We hadden in diezelfde situatie kunnen zitten...

...dus zagen we het als iets van onszelf.

Allereerst wilden we Chapecoense helpen.

In de vroege uren van die tragische dag...

...besloten we samen met de politie een eerbetoon te geven aan Chapecoense...

...op dezelfde tijd dat de wedstrijd gepland was geweest.

De raad van bestuur, de president en de rest van ons...

...besloten de titel aan Chapecoense te geven.

We moedigden de burgers aan naar het stadion te gaan...

...als symbool van solidariteit.

Maar we hadden niet gedacht dat zoveel mensen zouden gaan...

...dus de deuren moesten zo'n drie uur voor de bijeenkomst dicht.

EEN NIEUWE FAMILIE IS GEBOREN

De sportieve voortgang van Chapecoense is een goed voorbeeld van de grootheid...

...van Zuid-Amerikaans voetbal, de gepassioneerdste van de wereld.

Door de recente tragische gebeurtenissen...

...rouwt de Zuid-Amerikaanse voetbalfederatie en we leven mee...

...met de slachtoffers en hun families.

We zullen de houding...

...van Atlético Nacional niet vergeten...

VOETBAL HEEFT GEEN GRENZEN BLIJF STERK

...en zijn fans, die CONMEBOL vroegen...

...om Chapecoense tot kampioen van de Copa Sul-Americana uit te roepen.

Ik hoop dat jullie harten zullen helen, net als de onze.

Goedemiddag, iedereen.

We beginnen met praten over het herstel...

...van de zes overlevenden...

...met name de vier Brazilianen. Rafael Henzel, de journalist...

...opende zijn ogen en probeert te communiceren.

Neto, de speler, liet ook grote verbetering zien.

Jakson Follmann, reservekeeper...

...en Alan Ruschel, rechtsback, lieten een enorme vooruitgang zien...

Ik herinner me dat m'n vader en m'n vrouw in het ziekenhuis met me praatten...

...en tegen me zeiden dat alles in orde zou komen.

Mijn vader liet me foto's en video's zien van mijn moeder...

...die zei dat alles goed zou komen.

Toen begon ik aan mijn vader te vragen wat er aan de hand was.

En een dag later vertelde de arts me wat er gebeurd was.

Wat ik me het best herinner, is toen m'n familie in het ziekenhuis kwam.

Ik weet alleen dat ik wakker werd na tien dagen in een coma.

Toen hoorde ik het personeel, de artsen, Spaans spreken en ik zei:

'Ik lig in een buitenlands ziekenhuis. Wat is er aan de hand?'

Toen de clubarts arriveerde in het shirt van Chapecoense...

...vroeg ik hem over de wedstrijd.

Ik herinnerde me het ongeluk niet en vroeg: 'Hoe liep de wedstrijd af?

Ben ik gewond geraakt?'

Hij zei: 'Ja, je hebt je knie bezeerd.'

Ik was zo zwak dat ik niet doorhad dat het een leugen was.

Ik zag m'n vrouw, de pastoor van m'n kerk, mijn vader, mijn broer.

Ze waren zelfs bang om me aan te raken.

Ik vroeg mijn dochter: 'Ga je je vader niet omhelzen?'

En ze zei: 'Nee, papa, ik wil je geen pijn doen.'

Omdat ik heel erg gewond was.

Mijn 12-jarige kind, toen 11...

...toen hij ervan hoorde, zei hij dat ik me geen zorgen hoefde te maken.

Dat mijn hart in zijn borst sloeg, dat ik leefde.

Hij moedigde iedereen aan met zijn vertrouwen...

...en zei: 'Mijn vader leeft. Ik voel zijn hart kloppen in mijn borst.'

Geef me een knuffel.

De eersten die kwamen, waren Rafael Henzel en Alan.

Toen hij me zag, zei hij: 'Cleberson...'

En hij begon te huilen.

Het was erg zwaar.

Het is raar om te denken aan de overlevenden.

Je bent blij...

...omdat ze er zijn, ze hebben het overleefd.

Maar terwijl je blij voor hen bent...

...voel je de pijn dat je weet dat jouw man er was...

...en er niet meer is.

En het is heel moeilijk als ik een familielid ontmoet...

...of de vrouw...

...van een sporter die omkwam.

Ik was erg close met Leticia, Danilo's vrouw...

...omdat we hechte vrienden waren: Danilo, Follmann en ik.

We brachten samen veel tijd door.

Ik kwam bij hem thuis en hij bij mij, bijna elk weekend.

Niemand had iets slechts te zeggen over Danilo...

...omdat hij een goed mens was.

Hij noemde ons 'lieverd,' maar hij was de allerliefste.

Hij was erg liefhebbend, puur van hart...

...echt speciaal.

Een van mijn doelen was om het verdriet van de nabestaanden te verzachten.

Ik kwam bij veel mensen thuis, sprak veel weduwen, familieleden...

...om hen te zeggen dat niemand leed bij de crash...

...dat er geen wanhoop was...

...dat niemand door het gangpad rende zoals er werd beweerd.

Het eerste dat ik zei, is dat hij lelijk was...

...omdat hij kaal was...

...en zijn hoofd was slecht geschoren aan deze kant...

...dus hij had alleen een stuk haar en ik zei dat hij er niet leuk uitzag.

En hij zei: 'En jij ziet er mooi uit.

Tandeloos als een oude vent.' We namen elkaar in de zeik.

Cerro Chapecoense ontving vier overlevenden van de ramp.

Alan Ruschel, Hélio Neto en Jakson Follmann zijn gearriveerd...

...met de journalist, Rafael Henzel.

Toen Neto en ik op het vliegveld aankwamen...

...en de deur openging, voelde het alsof een familielid terugkeerde...

...na lange tijd.

Colombia gaf ons een les die ons voor altijd bij zal blijven.

We hadden geen economische, sportieve of culturele banden...

...met Medellín en het Colombiaanse volk.

Het minste dat ik kon doen, was teruggaan en hen bedanken.

Ik ging als slachtoffer, omdat ik wilde gaan.

Ik wilde bidden, weten...

...maar de journalist in mij wilde gaan om uit te zoeken hoe het was gebeurd.

Ik had dat moment nodig.

Dat was belangrijk.

Ik voelde me een stuk beter nadat ik vertrok.

Ik keerde vermoeid terug van die reis.

Maar tegelijkertijd...

...was het goed om te weten dat ik erheen was geweest...

...en dat ik alles had gezien wat ik wilde zien.

Ik kon de brandweermannen ontmoeten die mij redden...

...die mij zagen, die mij eerst redden.

Ik sprak de mensen van de truck die mij naar de ambulance brachten.

Ik kon ze groeten, omhelzen en bedanken.

Ik geloof dat het meest memorabele moment van mijn leven was...

...toen ik daar aankwam en hen bedankte.

BRANDWEER MEDELLÍN - COLOMBIA

COLOMBIA'S BRANDWEER

SAN ROQUE ZIEKENHUIS LA UNIÓN, COLOMBIA

VRIJWILLIGER EERSTE HULP

NATIONALE POLITIE VAN COLOMBIA

VRIJWILLIGER EERSTE HULP

Deze ramp komt door meerdere personen. Er waren veel schuldigen.

Ik geloof ook niet dat mijn pijn verzacht wordt door te zeggen:

'Het was jouw schuld.' Het verandert niets.

Het brengt hem niet terug, dus ik wil...

...die mensen liever niet kennen.

In het verslag van Burgerluchtvaart...

...staat er dat er geen brandstof was...

...ze wilden geen alternatieven gebruiken.

ER WAS BRANDSTOFTEKORT

Ik denk dat ze teveel vertrouwen hadden.

En ik vraag me nog steeds af waarom de crew mij niet meteen...

...liet weten dat ze een probleem hadden.

Zonder brandstof op 6,4 kilometer hoogte met 2 uitgevallen motoren...

...en dat ze niets tegen me zeiden.

Zelfs de man die de brandstof had getankt...

...gaf niet door dat er niet meer brandstof was...

...bij andere vluchten met dezelfde brandstoflimiet.

Dat is een gebrek aan informatie.

Een of andere autoriteit is ernstig nalatig geweest.

Ook had het vliegtuig dat goed bevonden was in Santa Cruz de la Sierra...

...om Amerika over te steken, zoals ik zei...

...dezelfde duur en brandstofcapaciteit.

De piloot... In ieder geval, een aantal fouten.

In de luchtvaart zijn er twee concepten.

Een is prioriteit en de ander is nood.

Prioriteit is dat het vliegtuig...

...in navolging van de regels, als het op brandstof aankomt...

...minstens 1 uur en 45 minuten autonomie op internationale vluchten moet hebben.

Maar niet bij nood. Ze hadden kunnen zeggen:

'Ik heb zo'n 15 minuten.'

Zelfs dan is er een tijdsmarge en alle bedrijven weten dat.

Nood was nauwelijks twee minuten voor de klap.

Zelfs dan was de landingsplaats klaar vanaf de eerste aanvraag voor prioriteit.

Dat had hij tot zijn beschikking.

Alles om dat vliegtuig goed terecht te laten komen.

Veroordelen, niet veroordelen, wie zijn wij om dat te doen?

Wie het deed, om wat voor reden dan ook...

...heeft vooral uit hebzucht gehandeld.

Het is net als een bestuurder onder invloed.

Zo iemand drinkt en rijdt. Er gebeurt niets, totdat het gebeurt.

Ik ben wat dat betreft niet bezorgd.

Ik weet dat ik alles heb gedaan dat ik moest doen.

Ik heb alle nodige procedures gebruikt.

Ik heb al mijn expertise gebruikt...

...mijn professionaliteit, mijn kalmte...

...wetend dat ik ook de moeder van een piloot ben.

De hele tijd gebruikte ik de middelen die ik had...

...dus in die zin ben ik gerustgesteld.

Chapecoense is het grote vermaak van de stad.

De fans van Chapecoense zijn echt anders.

Ze hebben een sprankelende energie.

Heel even dacht ik dat ze ermee zouden ophouden...

...maar aangezien we weten hoeveel ze van de club houden...

...zou niemand de club laten opheffen, ook om hen te eren die ons hebben verlaten.

Ik zou liegen als ik zei...

...dat we niet vreesden dat er iets met de club was gebeurd...

...maar ik geloof dat Chapecoense altijd blijft bestaan.

Chapecoense is een behoefte van de stad.

Niet alleen voor de stad, maar voor de hele staat.

Na drie of vier dagen kwamen we bijeen.

We zeiden: 'Laten we vooruit denken.

Het eindigt niet hier.'

We hebben twee keuzes: of we kijken vooruit...

...of we geven op en stoppen ermee, maar ik denk niet dat ze dat hadden gewild...

...en ik denk niet dat onze stad dat wil...

...of dat Brazilië dat wil.

Iedereen wil dat de club weer opkrabbelt, ik weet niet hoe...

...maar we moeten iets doen.

Ik kreeg de uitnodiging van de president, Don Plínio...

...om daar te werken, toen ik Clebersons spullen ging ophalen.

Don Plínio belde me op en vroeg...

...of ik mentaal fit genoeg was om voor hen te werken.

Toen ik naar de club ging, kon ik helpen.

Ik voelde me er minder een slachtoffer.

Omdat de pijn zo enorm was...

...dat ik daar anderen kon troosten.

Dus was het goed voor mij om daar te zijn...

...omdat ik liefde kon geven in plaats van krijgen...

...en zelf liefde kon verspreiden.

Zonder kinderen zou ik er nog slechter aan toe zijn, denk ik.

Ik denk dat je van hen de kracht krijgt om door te gaan, het is allemaal voor hen.

Het doet me goed, omdat je je soms verslagen voelt.

Maar als je denkt: ik moet ze vertrouwen laten zien.

Ik moet ze laten zien dat ze hun vader kwijt zijn...

...maar nog steeds hun moeder hebben, die voor ze vecht.'

We hadden zo'n 20 dagen om een nieuw team te vormen.

We hadden maar drie sporters.

We moesten nog minstens 25 erbij hebben.

Gelukkig reisde Nei ook niet mee, en hij is nu onze manager.

We hadden hetzelfde idee: we zullen doorgaan. Stoppen kan niet.

We moeten het uitzoeken en een oplossing bedenken.

Het nieuwe bestuur werd snel gevormd, omdat we wisten...

...dat we heel weinig tijd hadden om een nieuw team te vormen.

De staatskampioenschappen zouden namelijk in januari beginnen.

Mensen vonden dat ik de juiste persoon was om Chape te leiden.

Ik stemde in, ik zag het als een missie.

Veel Braziliaanse clubs hebben ons geholpen...

...want zonder hun hulp...

...hadden we de financiële capaciteit niet gehad...

...om meer dan 20 spelers aan te nemen.

Hun solidariteit was uitzonderlijk...

...en als er zoveel betrokkenheid is...

...om nieuwe sporters erbij te halen, dan weet je dat het goed wordt.

Vlak na de kerst ontving ik het eerste telefoontje van mijn agent...

...die zei dat er teams waren die mij wilden hebben.

Drie waren van het niveau dat ik had gespeeld...

...en de vierde was een grote verantwoordelijkheid.

Ik zei tegen hem: 'Ik wil meer over die laatste weten.'

Ik verwachtte het al een beetje.

AANVOERDER CHAPECOENSE

Toen zei hij dat het Chapecoense was...

...en ik zei: 'Ik hoef geen enkel ander aanbod.'

Hij zei dat het loonde om ze aan te horen...

...maar ik zei: 'Bel Rui en we gaan naar Chape.'

Toen ik daar aankwam, viel het me op hoe droevig de stad was.

Ik ontmoette jonge fans op straat en ze omhelsden me en vroegen me...

...het plezier terug te brengen.

Dus nu zijn we erg blij met de ontwikkelingen...

...van de nieuwe club...

...omdat deze sporters die nu horen bij Chapecoense...

...allemaal zorgvuldig zijn uitgekozen. Het was niet zomaar een club...

...en we ruilden geen spelers uit.

We stelden dezelfde vraag aan alle spelers die hier kwamen.

'Weet je voor welke club je gaat spelen?'

MANAGER CHAPECOENSE

En ze zeiden: 'Ik weet het en ik ben hier omdat ik het wil.'

SUCCES CHAPE

We weten dat we de overledenen niet terug kunnen brengen...

...en we vervangen niemand.

Wij als spelers weten dat als een team is opgebouwd...

...en je vijf of zes spelers verliest...

...en dan tien nieuwe inbrengt...

...het al moeilijk is.

Stel je voor hoe dat is met 30 nieuwe spelers.

VERTEL ALLEN

WE VERGETEN ZE NOOIT

De eerste wedstrijd hier was erg ontroerend.

Wedstrijden uit de toernooien van Santa Catarina, Libertadores, Recopa...

Voor ons was het fantastisch om de fans weer blij te zien.

Ze hadden zoveel geleden.

En nu zijn ze blij met wat we voor hen doen.

8 MEI 2017, 5 MAANDEN NA DE TRAGEDIE...

...SPEELDE CHAPECOENSE DE FINALE VAN HET CATARINENSE-KAMPIOENSCHAP.

We zijn niet het nieuwe Chape, we zijn Chape.

We gaan door met iets wat al begonnen was...

...en vandaag gaat de geschiedenis verder met een zege.

Slechts vijf maanden na de tragedie in Colombia...

...zat Arena Condá weer vol...

...deze keer niet om te huilen, maar om Artur Moraes te zien...

...die de staatskampioenstrofee ophief.

VOOR ALTIJD CHAPE

VIJF MAANDEN NA DE TRAGEDIE...

...SLAAGT CHAPE ERIN DAT STAATSKAMPIOENSCHAP TE WINNEN

Het zou niet goed voor me zijn in een hoek te huilen om mijn verloren been.

Ik heb mijn leven gekregen, een tweede kans om te leven...

...en dat is iets om te vieren.

Ik zeg altijd dat ik nu met één been verder kom dan toen ik twee had.

Dus ik probeer zo te leven, altijd met een glimlach.

Ze zullen schitteren, ze zullen verwachtingen overtreffen.

Ik geloof dat Alan en Neto beter dan ooit zullen terugkeren.

Ik zal weer spelen. Ik weet niet wanneer.

Misschien dit jaar, misschien volgend jaar...

...maar ik ben er zeker van dat ik gauw weer op het veld sta.

De dokter zei tegen mij:

'Je raakte niet gewond bij een wedstrijd.

Je viel uit een vliegtuig.

Je hebt verwondingen.' Ik had mijn knie en rug verwond.

Hij zei: 'Het maakt niet uit hoe lang het duurt...

...zolang je maar hersteld terugkomt.'

Vanaf ik het ziekenhuis in Chapecó verliet...

...was ik vastbesloten weer te gaan spelen.

Dat ik weer zou kunnen spelen...

...en dat dat waarschijnlijk zou gebeuren.

Ik geloof echt dat veel mensen willen dat ik terugkeer...

...willen dat Neto terugkomt.

Ik denk dat het een zeer uniek en spannend moment zal zijn.

7 AUGUSTUS 2017, CHAPECOENSE WAS UITGENODIGD DOOR FC BARCELONA...

...OM MEE TE DOEN AAN HET JOHN GAMPER-TOERNOOI.

BARCELONA SPANJE

Ik zal eigenlijk mijn droom voor de tweede keer beleven.

De eerste was tien jaar geleden...

...toen ik profvoetballer werd.

Vandaag speel ik tegen Barcelona, niet de eerste de beste club.

Neto zei iets tegen me.

Hij zei: 'Je kunt niet geloven dat je speelt in Camp Nou.

Het beste stadion ter wereld en tegen het beste team ter wereld.'

En toen besefte ik...

...het is waar, ik speel tegen Barcelona.

CAMP NOU STADION

Toen ik het veld opkwam, applaudisseerde iedereen voor Jakson Follmann.

Neto.

Alan Luciano Ruschel.

Alles flitst voor mijn ogen.

Ik zal aan veel mensen denken.

Mensen die weg zijn...

...mijn vrienden.

Neto, Follmann, mijn familie.

Ik wil een goed voorbeeld voor de mensen zijn...

...een voorbeeld van overwinnen, van wilskracht.

ALAN RUSCHEL BLIJFT SPELEN VOOR CHAPECOENSE

HÉLIO NETO WERKT NOG STEEDS AAN ZIJN HERSTEL OM WEER TE KUNNEN SPELEN

RAFAEL HENZEL WERKT NOG STEEDS ALS JOURNALIST BIJ OESTE CAPITAL RADIO

JAKSON FOLLMANN IS OFFICIEEL AMBASSADEUR VAN DE CLUB

ERWIN TUMIRI EN XIMENA SUÁREZ, VLIEGPERSONEEL, OVERLEEFDEN DE RAMP OOK...

...EN HERSTELLEN VOORSPOEDIG

De nostalgie is enorm en wat er over is, zijn de mooie momenten die wij deelden...

...de gelukkige momenten. Goddank...

...heb ik alleen goede herinneringen aan iedereen.

Pedro zal deze herinnering aan hem hebben.

Mariana niet, want zij is te klein.

Pedro zal zich zijn vader voor altijd herinneren.

Maar er is iets dat ik altijd met Pedro bespreek.

'We kregen veel hulp van mensen die ik niet eens ken...

...maar die hem kenden en van hem hielden.

We hebben al die hulp gekregen omdat je vader, toen hij er was...

...een heel aardig en geliefd persoon was.'

Dat is het gevoel dat ik hem wil geven.

Alles wat we kunnen doen om Chapecoense...

DIRECTEUR CHAPECOENSE

...bij de beste te houden, zullen we doen.

Hopelijk zullen ze voor ons zorgen en ons ondersteunen...

...waar ze ook zijn.

Bij alles wat we voor Chapecoense doen, voelt het alsof zij het zien.

Dat dwingt me het goed te doen, zoals zij het deden...

...zoals zij het graag hadden.

Ik zal nooit die mensen vergeten die ons zoveel plezier gaven...

...en dit team zo goed vertegenwoordigden.

Ik zal ze nooit vergeten.

Ik hoop dat ze in orde zijn, ik bid tot God...

...dat Hij ze met open armen ontvangt...

...want ze zijn mensen met een groot hart.

Ze waren onze vrienden...

...en waren de club trouw.

En we hebben een plek bereikt die we niet zo snel dachten te bereiken.

Ze waren echte helden...

...die altijd de kleuren van de club eerden...

...en ze hebben een wonderlijke betrokkenheid nagelaten.

En dat als een enkele persoon...

...alles geeft, niets hem kan stoppen.

TER NAGEDACHTENIS VAN DE 71 SLACHTOFFERS VAN HET TRAGISCHE ONGELUK...

...DAT PLAATSVOND OP 28 NOVEMBER 2016

SPECIALE DANK AAN DE FAMILIES VAN DE SLACHTOFFERS EN DE OVERLEVENDEN...

...HET BESTUUR VAN CHAPECOENSE EN DE INWONERS VAN CHAPECÓ.

Ondertiteld door: Aarti Rampadarath

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.SubtitleDB.org te verwijderen