Original subtitles

John, laten we naar bed gaan.

Ik wil alleen met de boot het water op.

Ik kom later wel.

Nee, ik ga met je mee.

John...

Dat testament is niet goed.

Je moeder leeft nog.

We kunnen haar overhalen om het te veranderen.

Je was altijd te hebzuchtig, Louise.

Ik vind het gewoon niet leuk om te zien dat ze je uitbuit.

Lieverd, ze laat al het geld van je familie na aan

liefdadigheid in de naam van deze mysterieuze Kathleen.

Het is belachelijk.

Je moeder is gek.

Je weet er niets van.

Ik weet dat die muziek verschrikkelijk is.

John, je roeit te hard. Laat me roeien.

Maak je je zorgen om mij, Louise.

Is het mijn hart?

Hou op.

Je bent slechts een lid van de

familie zolang je mijn vrouw bent.

Als ik sterf voor moeder,

ben je een vreemde...

Met recht op niets.

Nu heb je het gedaan.

Waar zijn de pillen?

Ik...in de jas.

Het is leeg, idioot!

Roei sneller, Louise.

Als ik dood ga, heb je helemaal niets.

Stil.

John?

John!

Wat moet ik nu doen?

Ik moet van hem af.

Ik zal van zijn spullen af ​​moeten,

zeggen dat hij voor zaken terugging naar New York of zoiets.

"Moeder...

"Het spijt me zeer...

"Maar ik heb...

"Een dringende...

"Boodschap uit New York.

"Omdat ik vanavond moet vertrekken...

"Zal ik gedwongen zijn om...

"Kathleens...

"Herdenkingsceremonie te missen.

"Maar jullie weten allemaal...

"Dat mijn gedachten

"bij haar zullen zijn,

ter nagedachtenis van."

'Je liefhebbende zoon, John.'

Ik zal dingen inpakken die hij zou hebben meegenomen...

Een pak, wat overhemden.

Ik ben eindelijk van hem af.

Ik weet dat ik zijn moeder aankan zonder hem in de buurt.

Ze is sowieso half gek.

Ik kan van haar afkomen,

op welke manier dan ook.

Ik moet echter voor zijn broers oppassen,

vooral de oudere, Richard.

De typemachine...

Die zou hij niet vergeten.

Hij zou brieven moeten schrijven in het vliegtuig.

Ik vraag me af of hij onder water zal wegrotten.

Alles alles.

Ik zal haar dat belachelijke testament laten veranderen.

'Je liefhebbende zoon, John.'

Dikke John.

Ik hoop dat alles goed loopt met John's zaken.

Ik weet zeker dat alles goed komt.

Je broer heeft altijd een manier gehad om zijn eigen problemen op te lossen.

Oh het spijt me.

We zitten ​​je in de weg.

Wat denk je van Ierland, kasteel Haloran?

Ierland is prima.

Kasteel Haloran is een beetje verwarrend,

een heel vreemde plek, echt... Oud en muf,

het soort plaats waar je zou verwachten

dat een geest graag ronddwaalt,

een soort spookkasteel.

Kasteel Haloran is behekst.

Door je moeder?

Door Kathleen.

Ik weet heel weinig over haar.

Sterker nog, ik wist niet eens dat je

een zus had totdat we hier aankwamen.

Er is eigenlijk niet zoveel over haar te weten.

Mijn moeder was ongeveer 40 toen ze beviel van Kathleen.

Het was als een geschenk, zei ze altijd...

"een appel voor de hongerigen en Kathleen voor mij."

Ze had zelfs een gedicht...

'drie zonen, die elk zouden trouwen en weggaan,

maar de kleine Kathleen zou altijd blijven.'

Het staat nu op haar kleine grafsteen gegraveerd.

Hoe is ze gestorven?

Ze is verdronken in de vijver.

Passagiers die aankomen uit Londen en Praag,

Aer lingus Ierse internationale luchtvaartmaatschappijen

wensen u veel succes.

Uw bagage wordt binnenkort op de lopende band afgeleverd.

Passagiers die vandaag per vliegtuig verder reizen

moeten inchecken bij de passagiersservicebalie.

Pardon, mevrouw. A-Bent u Kane?

Ja. Hallo.

Nou, ik ben Billy, Richards broer.

Ik kwam u ophalen.

Oh Hallo. Ik ben blij je te ontmoeten.

Aangenaam.

Uh, het spijt Richard dat hij je niet kon komen halen, maar hij

is... nou, hij staat tot aan zijn ellebogen in standbeelden,

dus ik zei dat ik het niet erg zou vinden om je op te halen.

Bedankt. Dat is erg aardig van je, Billy.

Aer lingus Ierse internationale

luchtvaartmaatschappijen wensen u veel succes.

Uw bagage wordt binnenkort op de lopende band afgeleverd.

Mijn oudste broer, John, moest vanmorgen vroeg

vertrekken, maar zijn vrouw, Louise, is nog hier.

Ze komt uit Amerika, dus je zult geen heimwee krijgen.

Dat is mijn tas. Oh.

Is het er koud?

Steenkoud.

Maar alle oude kastelen zijn zo.

Om je de waarheid te zeggen, kasteel

Haloran bezorgt me nachtmerries.

Daar is het.

Ongelooflijk.

We laten de bagage even staan.

Kom maar. Ik zal je naar hem toe brengen.

Hier werkt hij.

Wat is er?!

Het spijt me, Richard.

Kane.

O, ik heb je gemist.

Ik heb jou ook gemist.

Het spijt me dat ik je niet zelf heb opgehaald,

lieverd, maar ik wilde dit beeld afmaken.

Je ziet er geweldig uit.

Nou, ik vind dat een standbeeld me aan de dood doet denken.

Wat heel ongebruikelijk, lady Haloran, dat een vrouw

die getrouwd is geweest met zo'n beroemde beeldhouwer

zich toch zo voelt.

Heeft John gezegd wanneer hij zou terugkeren?

Hij was niet zeker.

We dachten dat ik een tijdje hier zou...

...blijven om de familie beter te leren kennen...

...en als hij dan niet terug kon komen...

...ik gewoon terug zou gaan naar New York.

Hoe lang duurt een tijdje?

Zolang u wilt, moeder.

Nou, je bent hier van harte welkom,

Louise, zolang je de privacy begrijpt

van onze persoonlijke taken.

Ik heb het over de ceremonie morgen.

Ik weet zeker dat John het je heeft uitgelegd.

Ik ben bang dat John het meestal te

druk had om veel over de familie te praten.

Daarom ben ik ook zo blij om hier eindelijk te zijn.

U zult een aangenaam verblijf hebben.

En ik weet zeker dat je iets kunt vinden om

je tijd mee te besteden tijdens de ceremonie.

Het zal niet erg lang duren.

Misschien ben ik bijgelovig, maar ik denk dat

het belangrijk is dat alleen de directe leden

van de familie zouden hun gedachten moeten laten gaan over...

...Katleen.

Excuseert u mij.

Moeder, het kan me niet schelen welke tragedie er over deze familie hangt.

Ik wil trouwen. Ik ben verloofd om te trouwen.

En ik ga trouwen.

Bovendien ga ik met Kane trouwen.

Oh, moeder, Kathleen is dood.

Ze is al zeven jaar dood.

Je hebt nog nooit zoveel gepraat toen je een kind was.

Nou, ik heb veel gehuild, nietwaar?

Bang dat ik dat weer doe

als je haar van me wegjaagt.

Wil je dat ik haar erbij betrek, met haar praat?

Ja.

Ja, dat wil ik.

Heel goed. Ik zal dat doen.

Ik zal haar zeggen dat ik niet om haar geef.

Moeder!

Als je haar pijn doet...

...beloof ik je dat ik dat nooit zal vergeten.

Ik dacht dat je zei dat je niet veel reed.

Doe ik ook niet. ik ben gewoon aan het opscheppen

omdat ik je eindelijk voor mezelf heb.

Goedemorgen.

Goedemorgen, Louise.

Het is leuk om haar voor de verandering eens te zien genieten.

De stemming hier is niet goed voor haar.

Ach, misschien heeft ze gelijk.

Vooral voor een Amerikaans meisje.

Je kunt zien dat ze is opgevoed met beloften.

Wat ga je daaraan doen?

Wat ga je daaraan doen?

Ik snap het niet.

Ik zag je kronkelen toen moeder het testament las.

Je gaf John genoeg vuile blikken om hem een ​​hartaanval te bezorgen.

Maak daar geen grappen over.

Je weet dat hij een slecht hart heeft.

Maar ik weet dat je er niets mee bedoelde.

Weet je, ik denk dat je meer tijd zou moeten besteden

met je aanstaande vrouw.

Je bent een intelligente vrouw, Louise.

Je merkt dingen op, neemt mensen in je op.

Je weet wanneer ze gelukkig zijn en

je weet wanneer ze iets dwars zit.

Ik wil dat je me een plezier doet.

Natuurlijk.

Houd die microscoop die

je in je oog hebt van mij af.

Ik zie je nog wel.

Dit zal je overtuigen, oké.

Oh, en er is genoeg uitzicht vanaf daarboven.

Dat moet heel interessant zijn om te

alle geheime gangen te kennen.

O, ik ken ze allemaal. Ik ben hier 20 jaar geweest.

20 jaar? Wat geweldig.

Ach, je weet hoe het is.

Je raakt gewend aan een gezin en je gaat je kamer

leuk vinden en je leert de gang van zaken kennen.

En voor je het weet, ben je daar... 20 jaar.

Je moet hier dan geweest...

...zijn, toen, uh, het kleine meisje...

Ach ja.

Dat was een trieste zaak.

Lord Haloran was een zeer geliefde man,

en hij nodigde een van de

landgenoten hier uit voor zijn bruiloft.

Oh, een grote bruiloft was dat...

Een groot banket, en iedereen was uitgenodigd.

Ze was helemaal gekleed als het bruidsmeisje

en rende naar hartenlust overal rond.

Sindsdien is hier nooit meer een bruiloft geweest.

Hoe zit het met Kane en Richard?

Dat zijn mijn zaken niet, maar ik wed ...

...dat je hier ooit nog een bruiloft zult zien.

Nou, ik moet weer aan het werk.

Billy? Billy?

Billy, is alles goed met je?

Hallo, Kane. Oh, zeker, zeker, ik ben... Ik ben in orde.

Ik dacht net aan Kathleen.

Katleen?

O ja, het kleine meisje.

Richard heeft me alles over haar verteld.

We speelden hier vroeger samen.

Soms denk ik dat ik haar

nog hoor lachen, net als toen.

Is... is dit de vijver waar...?

Ja.

Ze was de hele nacht vermist.

Moeder was razend, bijna oncontroleerbaar.

De volgende ochtend vonden we

Kathleen daar drijvend in het water.

Het spijt me, Billy.

Nee, Kane, het spijt mij.

Ik ben niet altijd zo morbide.

Het is alleen omdat de begrafenisceremonie vandaag is.

Het is een heel mooie vijver.

Weet je, dit is allemaal precies zoals ik

me had voorgesteld dat Ierland zou zijn.

Het regende op de dag van de begrafenis.

We stonden rond haar graf onder zwarte paraplu's, en

toen gooiden we bloemen onder haar kleine grafsteen.

Moeder keek naar de bloemen

en toen zakte ze in elkaar.

Elk jaar is het hetzelfde...

De paraplu's, bloemen...

En de ineenstorting van moeder.

Maar dat was jaren geleden.

Waarom blijven jullie steeds dezelfde ceremonie houden?

Sommige dingen begrijp je niet, nog niet.

Alsjeblieft, laat me helpen.

Laat Lillian haar kamer klaarmaken.

Ik zal voor haar zorgen.

Wat is er gebeurd?

Een van de bloemen stierf toen het haar graf raakte.

Shhh.

Rust.

Er is iets in dit huis, zoals

muziek in de gangen...

Als de muziek van een

kind, dat me iets vraagt,

maar meer als smeken.

Bedelen voor wat?

Ze smeekt haar moeder om naar haar te luisteren.

Je weet het?

Ik heb haar gehoord.

Ze vraagt ​​naar jou.

Arm klein ding.

Ze wil dat je naar haar

luistert, op haar signalen let.

Oh, ik probeer dat ook.

Weet je wat ze wil?

Ze zal het me vertellen.

Ik beloof het je.

Ze zal het me wel vertellen.

Ga nu rusten.

Ze zal ons een teken geven.

Ik beloof het je.

Ben je verdwaald?

Nee, jij wel?

Ik denk dat je zult merken dat je in het verkeerde

deel van kasteel Haloran bent om je kamer te vinden.

Goedenacht, Louise.

Welterusten.

Beschouw je geest als een vogel in je hand.

Als het ontspannen is, ligt het rustig en gemakkelijk.

Maar als het gespannen en bang

is, spant het zich in om je te verlaten.

Een heel eenvoudig principe, niet?

Je bent erg begaan om mijn lichaam

te behandelen, niet mijn geest.

Probeer nu niet datgene te scheiden

waar de natuur zich bij heeft aangesloten.

Wat ik probeer te zeggen

is dit, dat elk jaar om deze tijd,

je jezelf naar een punt van hysterie toewerkt.

Je herinnert je, je maakt je zorgen,

je beeldt je in, en dan stort je in.

Ik kan gewoon niet geloven dat

zo'n stipte cyclus fysiologisch is.

Afgezien van dit alles, gaat het goed met me?

Afgezien van dit alles?

Oh ja.

Wat ik wil dat je doet, is rusten en je geest ontspannen.

Denk aan de, uh, vogel in je hand.

Kom binnen.

Wilt u voor mevrouw een zomerjurkje

meenemen, iets jeugdigs en vrolijks,

zodat we op het terras kunnen lunchen?

En mijn schoondochter... Louise?

Ze is niet in haar kamer.

Ik denk niet dat ze daar vannacht heeft geslapen, als je het mij vraagt.

Ja, maar niemand vraagt het jou, kleine meid.

Schiet op met de lunch, of

ik wens je vijf jaar ongemak.

Ik moet weten waar Louise is.

Ik heb deze interesse nooit eerder opgemerkt

in uw schoondochter.

Wil je haar alsjeblieft vinden, Lillian?

Ja mevrouw.

De zomerjurk van haar ladyship.

Alles is goed.

Zeg haar dat ik haar moet zien.

Begrijp je?

Pardon, meneer Haloran.

De mevrouw stuurde me om uw schoonzus, Louise, te zoeken.

Heeft u haar gezien, meneer? Het spijt me, Lilian.

We zijn vanmorgen vrij vroeg vertrokken.

Is ze niet in haar kamer?

Nee meneer.

Er was niet eens in haar kamer geslapen.

Vraag het aan mijn broer.

Ja meneer.

De lunch wordt geserveerd op het terras.

Bedankt. Ik vraag me af waar ze is.

Ik weet het niet.

Vraag me wat ik vandaag heb gedaan.

Goed. Wat heb je gedaan vandaag?

Niks. Vraag me waarom.

Waarom?

Omdat je er niet was.

Ik dacht dat je ging werken.

Als je mijn vrouw wilt worden, moet je

van de vertrouwde, stille variëteit zijn.

Hé, Richard, heb je Louise gezien?

Nee, dat heb ik niet. Waarom?

Ik weet het niet. Moeder zoekt haar.

Oh, is dat Kaleb?

Hij is terug.

Goedemiddag, moeder.

Goedemorgen, Kaleb.

Hoe gaat het met je, Richard?

Ik ben in orde, Caleb.

En geen hoofdpijn meer, neem ik aan?

Onaangename dingen, hoofdpijn, knagend aan

het meest waardevolle bezit van een man.

En gefeliciteerd met je charmante verloofde.

Lilian.

Patrick heeft haar niet gezien, mevrouw,

en Arthur zegt dat geen van de auto's...

behalve die van meester Billy's is gebruikt.

Heb je het zilver geteld?

Waarschijnlijk de meest scherpzinnige

diagnose die je ooit hebt gesteld, Caleb.

Jullie zijn allemaal belachelijk.

Katleen?

De tiara.

Ze wil de tiara.

poppen?

Nou, dit is belachelijk.

Doe het weg.

Waarschijnlijk van het kind van de tuinman.

Dit is erg slecht voor je moeder.

Het zijn Kathleens poppen.

Ik zag ze vanaf de bodem van de vijver omhoog komen.

Een van jullie heeft een briljant

fantasierijke en sadistisch effectieve geest.

Ik wou dat ik het kon bijhouden.

Dr. Caleb, neem dit mee naar huis en bestudeer het!

Vis de rest eruit. Verbrand ze.

Ga je het allemaal op dat

ene stukje metaal slaan?

Ik weet het niet.

Weet je, soms krijg ik het gevoel

je denkt dat ik een soort kerstboomversiering ben.

Hang me op en kijk naar me op alle gelukkige dagen,

en bind me vast in een doos en stop me in een kast

als het somber wordt.

Je wist hoe ik was.

Oh, ja, ik wist dat je stil was, maar

toen we elkaar voor het eerst ontmoetten,

Kon ik naast je kunnen zitten in dat kleine appartement,

urenlang kijkend naar je werkend en denkend.

Het is deze plek. Je weet dat dat zo is.

Wat wil je dat ik zeg?

Niks.

Kane.

Geloof me... Het spijt me.

Het kan me niet schelen of je spijt hebt of niet.

O, Richard,

Richard, ik weet dat er veel dingen

in dat mooie hoofd van je rondgaan.

Ik weet dat een van hen is dat je van me houdt.

Natuurlijk hou ik van je.

Maar je moet het begrijpen.

Sinds Kathleen stierf, loopt mijn moeder

rond met een soort gek schuldgevoel,

kijkend naar ieder van ons, proberend

het op een van onze hoofden te zetten.

Billy was pas 13, twee maanden nadat het gebeurde.

Hij werd altijd midden in de nacht wakker

en kwam schreeuwend mijn kamer binnen

omdat hij nachtmerries over haar had.

Mijn eigen vader stierf terwijl zijn vrouw weigerde hem te zien.

Nu voel ik dat het aan mij is doorgegeven.

Ik moet wachten,

en ik moet kijken

totdat ik hier iets van kan begrijpen.

Dat laat het aan jou over om te beslissen

of je met me wilt zitten en wachten.

Wat vind je van de vijver, Arthur?

Ik begrijp het niet, meneer.

Natuurlijk niet.

Hoe lang zou je erover doen om het leeg te maken?

Nou, ik weet het niet, meneer.

Ik heb hem nog nooit eerder leeggemaakt en

ik weet niet of ik het goed zou leegmaken.

Er zijn drie versnellingskanaaldeuren in de vijver.

Open Ze.

Als ik jou was, zou ik dat bewaren voor een bezoek aan mijn kantoor.

Je bent aan het afvallen.

De huid is bleek.

Ze hield altijd van de tiara.

Ik wilde het in haar kist leggen.

Ze lieten me niet toe.

Ik zal het naar haar speelhuisje brengen

en legde het bij haar andere dingen.

De tiara.

Jij wilt de tiara.

Richard!

Richard, kom alsjeblieft!

Iemand, kom alsjeblieft!

Lillian, bel de dokter.

Zal het Dr. Caleb zijn?

Iemand. En haal Richard hier.

Richard!

Haast je.

Ademt nog steeds.

Laten we haar in het huis brengen.

Waarom ga je niet naar bed, Billy?

Ik zal in een minuut.

Je wordt helemaal depressief als je hier alleen zit.

Heb je ooit gezien waar mijn kamer is?

Je moet door een gang gaan waar de

afgelopen 50 jaar niemand heeft gewoond,

dan een trap op waar mijn

overgrootoom of iemand...

struikelde en brak zijn nek...

En dan langs de plek waar mijn

grootvader stierf aan een hartaanval.

Ik ben liever hier depressief dan daarbinnen.

Arme Billy.

Geen wonder dat je vroeger al die nachtmerries kreeg.

Gewend aan? Ik heb ze nog steeds.

Hoe zijn ze? Zijn ze verschrikkelijk?

Ik weet het niet.

Ze zijn meer vreemd dan verschrikkelijk.

Ik ben altijd een kleine jongen, en ik ben in mijn kamer.

Het is laat.

Ik hoor iemand buiten een soort schrapend geluid maken.

Ik stap uit bed, kijk uit het raam, en

er is een man die tegen de muur klimt,

en dichter bij mijn raam komt.

Ik schreeuw om mijn moeder

en ze komt de kamer binnen

net als de man door het raam naar binnen komt.

Huilend houd ik haar benen vast.

Ik ben zo klein dat ik maar tot haar middel kom.

De man staat in de schaduw.

Je kunt hem bijna herkennen, maar niet echt.

Hij zegt dat hij gek is en dat

iemand anders in de kamer ook gek is

en dat hij met zijn hoofd gaat

knikken, en als hij dat doet,

de andere krankzinnige met zijn hoofd zal knikken.

Hij knikt...

En ik kijk naar mijn moeder.

En ze knikt met haar hoofd.

En dan...

Ze begint me uit te lachen.

En ze pakt me in haar

armen en rent naar buiten en...

Gooit me in de vijver.

Oh, Billy, we moeten hier allemaal weg.

Kom op. Ga naar bed.

Ik zal je langs al die spookachtige gangen leiden.

Schiet op en zorg dat je er bent voordat

Richard ons allebei in de vijver gooit.

Wat is er mis?

Oh niks.

Je deed me net beseffen...

De man in mijn droom die tegen mijn muur opklimt, is Richard.

Het spijt me.

Ik heb er gewoon nooit eerder aan gedacht.

Gewoon een droom.

Wat is er, Arthur?

Is dr. Caleb binnen?

Hij zit aan het ontbijt. Is het belangrijk?

Ja.

Oke dan.

Kom binnen.

Sorry, maar Arthur is hier.

Hij zegt dat hij je iets belangrijks te vertellen heeft.

Pardon.

Hallo, Arthur.

Ik heb de vijver leeggepompt, zoals je zei.

En er is daar iets dat je moet zien.

Laat maar eens zien.

Richard?

Een heiligdom... prachtig gedaan.

Ik heb dat nooit eerder gezien.

Wel, het is vakkundig gesneden, moet ik zeggen.

Ik werk met ijzer. Weet je nog?

Zes jaar geleden werkte je in steen.

Ik heb dat nooit gedaan.

Ieder van ons werkte met steen.

Mijn vader vond het geweldig om ons les te geven.

Dat heeft iemand anders gedaan. Ik niet.

Niemand anders joeg dit geërfde talent na... niemand.

Laat hem met rust.

Hij heeft het je verteld voordat hij het nooit heeft gezien, en hij meende dat.

Kom op, Richard. Laten we gaan.

Nee.

Hij probeert een spelletje met me te spelen.

Zie je dat niet?

Je moeder ligt in bed in een staat van

shock veroorzaakt door iets of iemand.

Ik noem dat geen spelletje, Richard.

Heeft de alziende dokter het opgemerkt?

dat een zekere geldhongerige, achterbakse kleine vrouw...

ons midden heeft verlaten,

dat mijn moeder, in een strijd,

zich wanhopig vastklampte aan een zeer waardevolle diamanten tiara?

Maar ik denk dat die schrijn al

vijf of zes jaar in die vijver ligt.

Ik denk niet dat dat vijf of zes jaar geleden...

...Louise zelfs maar had gehoord over kasteel haloran.

En jij?

Wat wilt u hiermee zeggen, dokter?

Oh ik weet het niet...

...gewoon een oplossing voor de nachtmerrie...

...die dit gezin zes jaar lang stoort.

Ik ben tenslotte de huisarts, weet je.

Ik wilde je broer niet irriteren,

want ik denk dat hij gelijk heeft.

Ik denk dat Louise probeerde je moeders

tiara te stelen, en ik denk dat ze terugkomt.

Ik denk dat ze zich ergens in de stad verstopt.

Help je me haar te zoeken?

Natuurlijk, als je dat wilt.

Ik wel, omdat je broer van

streek is, en het jonge meisje ook.

Blijven wij twee over. Wat vind jij?

Natuurlijk, ik denk dat je gelijk hebt.

We gaan haar vanavond zoeken.

Nee! Ik zei je me niet te volgen.

Kijk naar jezelf. Je bent doodsbang.

rustig aan.

Wat doe je hier?

Dit is het atelier waar mijn vader werkte...

Hij hield hier zijn steenhouwgereedschap.

Ik probeerde erachter te komen wie dat monument gemaakt heeft.

O, Richard. Richard, het spijt me.

Ik zal nooit meer aan je twijfelen. Ik beloof het.

We kunnen nu trouwen.

Je moeder is nog steeds ziek...

...en ze zal ons niet kunnen stoppen.

Niemand zal ons kunnen stoppen.

Nou, dit is het eigen klimaat van de duivel.

Goed voor de korhoen en de plattelandsdoktoren.

Als ik moest overleven door alleen verkoudheid te behandelen,

Kan ik net zo goed met pensioen gaan.

Twee grote Ierse voor meester haloran.

Oh, nee, nee, daar heb ik geen zin in.

Oh, gewoon om de kou uit je botten te halen.

Drinken is de enige manier om te overleven in dit klimaat.

Ondanks je nutteloze Amerikaanse

opleiding, ben je nog steeds Iers, toch?

Opdrinken.

Kent u zijn schoonzus,

John's vrouw, een Amerikaans meisje...

Blond haar, licht geteint? Je zou haar moeten kennen.

Nee, ik heb haar nooit gezien.

Ik zag haar bij de apotheek, dokter,

ongeveer twee of drie dagen geleden.

Bedankt. Bedankt.

Hier, Billy, dichter bij de warmte.

Opdrinken.

Wat denk je, Billy? Waar ging ze heen?

Ik weet het niet.

Kom op. Laten we gaan.

Oh jee.

Je zou een ouder wordende

man toch niet zijn rust misgunnen?

Weet je, ik denk dat je het antwoord weet

op alle problemen die je familie heeft gehad

want, Billy, je zag je zusje al

die jaren geleden verdrinken.

Nee, dat deed ik niet.

O jawel.

Weet je hoe ik weet dat je het zag?

Nee.

Omdat je het me vertelde.

Dat heb ik nooit gezegd.

O, Billy.

Kom op. Opdrinken.

Herinner je je al die jaren

geleden, toen je niet kon slapen?

Weet je nog van wie je het

pilletje kreeg waardoor je kon slapen?

Herinner je je de dromen, gezichten in de

schaduw, de man die tegen de muur opklom?

Ik ben het nooit vergeten.

Wie was die man?

Nee, ik weet het niet.

Wie probeerde je in de vijver te gooien?

Richard.

Vertel me wat er gebeurd is.

Wat is er met Louise gebeurd?

Heeft iemand Richard gezien?

Nee, niet gezien.

Gefeliciteerd.

Dank u.

Excuseer.

Ja?

Weet je, het enige in de wereld

waar mijn botten echt koud van worden

is wanneer een mooi meisje in een trouwjurk

dat naar me kijkt en me weerzinwekkend vindt.

Oh, doe niet zo raar, dokter.

Oh, ik ben vaak dom... Een van mijn grootste ondeugden.

Een andere is de wens van mijn kant om anderen

te helpen, hoe ranzig dat ook mag klinken.

Dan kun je me helpen door me te vertellen waar Richard is.

Ik weet niet zeker waar Richard

is, of, wat hij is.

Oh, en je vraagt ​​je af waarom jonge meisjes

in trouwjurken je vieze blikken toewerpen.

Nee nee nee.

Ik ben heel serieus.

Ik ken deze familie al heel lang.

Ik ben me bewust geweest van de sfeer van depressie

en het licht demente karakter dat eroverheen hangt.

Maar dit zijn subtiele zaken, dus ik heb nooit iets gezegd.

Ik zal je zeggen, jongedame, dat ik

weet dat Louise niet is weggegaan,

maar werd weggenomen van kasteel Haloran.

Misschien ging zelfs haar man,

John, niet echt op die zakenreis.

Ik weet niet waar u het over hebt.

Omdat je niet weet waar ik het over

heb, denk je dat ik een soort schurk ben.

Kun je je voorstellen hoe het is om te proberen

anderen te helpen en elke keer gewantrouwd te worden?

Mijn lip draait.

Dit betekent niet dat elk woord dat ik zeg sinister is.

Ik weet niet wat je probeert te zeggen.

Wat ik je probeer te zeggen...

Dat ik dingen in dit huis heb...

...ontdekt die me me ongemakkelijk laten voelen,

en dat u zich waarschijnlijk in gevaar bevindt.

Van Richard?

Voornamelijk van Richard, maar ik weet het niet zeker.

Het kan iedereen zijn.

Misschien ben je het

vergeten, maar ik zeker niet.

Ik ben nu zijn vrouw.

En er is een zus en een schoonzus

en zijn moeder...

En misschien zijn oudste broer.

Ik zweer het u, Dr. Caleb, u bent een erg zieke man.

Kane.

Wat is er aan de hand, schat?

Waar was je?!

Ik was net buiten aan het roken.

Nou, laten we hier weggaan.

Ik wil niet dat iemand me ziet huilen.

Kom naar buiten, kom naar buiten, waar je ook bent.

Deze kleine kinderrijmpjes zijn notoir expressief.

Kom op. Het kan me niet schelen wat iemand over je zegt.

Wie heeft er iets over mij gezegd?

Niemand! Iedereen! Maakt me niet uit!

Klein visje in de beek...

...papa heeft je aan een haak gehangen.

Papa heeft je aan de haak geslagen?

Wat is dat?

Raak haar niet aan!

Vergeef me, Kathleen.

Jullie kinderen speelden met steen zoals

andere kinderen met boetseerklei speelden.

Ze vergaten allemaal wat een getalenteerde kleine jongen Billy was.

En Katleen?

Hij maakte een wassen pop, iets dat hij kon

beschermen, om zijn schuld te verlichten.

Nederlandse vertaling by Icewind.