Original subtitles

Quality over Quantity (QoQ) Releases The Secret River S01E02: Part 2

Slang. - Wat?

Een slang.

Ik ga daar niet meer naar binnen. Ben je in orde?

Willie, wat ga je doen?

Pa zei dat ik nu de man ben. - Nou, je pa heeft een heleboel gezegd.

Het is ok�, ma. - Mag ik kijken?

Nee. Dickie. Kom terug.

Ok�, maar wees voorzichtig, Willie.

Ik heb z'n kop eraf gehakt maar hij spartelt nog steeds rond.

Wees voorzichtig, Dickie.

Vier manden. Naam? - Foster.

Alstublieft.

Ben jij het mannetje van Blackwood? - Ik ben mijn eigen man.

Will Thornhill.

Hoeveel reken je? - Een tiende van wat het oplevert.

Ik geeft je een twaalfde en geen cent meer. Goede meloenen leveren veel op.

Een tiende. Er wachten anderen als u dat niet aanstaat.

Van je luie reet af. Aan de slag.

Opschieten.

Brutale wilde.

Schiet die smeerlap neer.

Sta daar nou niet als een zoutzak. - Hij doet je geen kwaad.

Waarom schoot je die smeerlap niet neer? Het is hetzelfde als een hond doodschieten.

Als ik de vloed misloop ga je eraan, Smasher.

En de wasknijpers.

Dickie. Als je het niet erg vindt.

Kom hier, Dickie.

Het is al goed. Ze zijn alleen maar op doorreis op weg ergens naartoe.

Ze hebben hun kamp op de landtong opgezet.

Dat zie ik.

Wil je met mijn vlieger spelen?

Jij bent geen tijdverspiller, niet, Thornhill?

Geleend geld houdt me 's nachts wakker, Mr King.

Joseph?

Ja, Mr King?

Schrijf een kwitantie uit voor Mr Thornhill en noteer zijn eerste afbetaling in het kasboek.

Sykes is in z'n oog gestoken. Een gevecht om een hoer.

Hij was al dood voor hij de grond raakte. Ik kan niet echt zeggen dat ik hem mis.

Hij hier, is de zoon van een walvisjager en een inboorlinge.

Hij was gered nadat de mazelen zijn stam uitroeide...

en werd opgenomen door een goed, christelijk gezin.

Hij kan lezen, schrijven, kent de maten en gewichten...

en kan net zo goed rekenen als een blanke. Of niet, Joseph?

Dat was alles. - Het was me een genoegen, Mr Thornhill.

Fok het wilde eruit...

op de lange termijn is dat hun enige hoop, vrees ik.

We moeten ze bekeren, nietwaar Thornhill?

Net zoals wij.

Hallo.

Mrs Herring.

Ik ben opgegroeid aan de Rothay rivier...

dus heb ik wat bollen gekocht en geplant als herinnering aan thuis.

Het is niet gemakkelijk hier bloemen te kweken. Vooral in deze hitte.

Ik zal ze in het water zetten. Dank u, Mrs Webb. - Sofia.

Je turft nog steeds de dagen, zie ik?

Ons plan is vijf jaar te blijven. Genoeg geld te verdienen zodat we naar huis kunnen.

En wat voor nut heeft dat, Sal? - Ik was precies hetzelfde.

Toen besefte ik dat het niet eerlijk was tegenover onze zoon...

om het verleden mee te moeten dragen. - Het verleden?

De smet van de veroordeelde. Je kinderen hebben hier een beter leven.

Dat is de waarheid, echt waar.

Willie, heb je Dickie gezien?

Hij zwerft rond.

We hadden laatst een slang in ons huis.

Er zitten daar ook een aantal zwarten op de landtong.

Daar hoef jij je niet druk om te maken.

Ze zijn zoals die rondtrekkende zigeuners thuis, ze komen en gaan.

Ik geef ze gewoon iets kleins en ze vertrekken dan weer, tevreden en wel.

Nieuwsgierig, net als kinderen.

Dickie, wat ben je daar het doen? - Bunda en ik zijn aan het spelen.

Je mag niet te ver bij het kamp vandaan.

Vegen?

Vegen.

Ja, inderdaad, vegen.

Weven?

Dat is op dezelfde manier zoals we dat thuis doen.

Maar de kleuren zijn anders.

Bedankt.

Pa.

Kom hier.

Dat is een mooie haan. - Ik heb een slang gedood.

Is dat zo? - In de hut.

Waarom brengen jullie die haan niet even naar het kippenhok en geven hem goed te eten?

Grote jongens.

Ze zijn een paar dagen geleden komen opdagen. Niks aan de hand. Ze zijn net zoals wij.

Of meer als kinderen, zoals Mrs Herring zegt.

Ze kwam hier samen met Mrs Webb langs.

Ik heb iets voor je gekocht.

Doe je ogen dicht, toe dan.

Doe ze maar open.

Hij is prachtig, Will, - Je wilde er altijd al ��n hebben, zei je.

Hij is zo mooi. Hoeveel heeft hij gekost? - Maak je daar maar geen zorgen over, kakmadam.

Kom hier.

Ik ben klaar met dat vervloekte pekelvlees.

Ik ga kijken of het me lukt een kangoeroe neer te schieten. Vers wild.

Als je dat gaat proberen steek ik eerst de rivier over.

Ik heb eens nagedacht.

Ik kan de boot niet snel afbetalen met een tiende van wat een boer verdient.

Er is een betere manier.

Ik koop het op van de boeren, voor een eerlijke prijs...

daarna verkoop ik het, voor wat ik ervoor kan krijgen.

Ik kan dus beide keren de prijs bepalen.

En als je het niet kan verkopen? - Het is voedsel, Sal.

En de kolonie groeit met de dag. Er is niet genoeg voedsel.

Er is een tekort zei Mr King al.

Hij is een zakenman. - Ik zie geen reden dat ik dat ook niet kan zijn.

Nee, inderdaad, Mr Thornhill.

Wat bloem.

Alsjeblieft, voor een stuk van dat verse vlees.

Het is bloem.

Het is een eerlijke ruil. Wat zeg je ervan?

Een zak bloem, voor dat? Je bent belazerd. Ik had er een stuk romp voor gekregen.

Een stuk romp? - Wat ben jij nou voor zakenman?

Kom jongens, kijken of het lukt wat vis te vangen, anders wordt het weer pekelvlees.

Goedemiddag. - Hallo.

Kijk eens jongens.

Mrs Thornhill, dit is Mr Birtles. Maar we noemen hem Saggerty.

Toen ik klein was noemde een geestelijke me 'schrander'...

voor iets wat ik had gedaan. Ik dacht dat hij me beledigde, dus ik spuugde op hem.

Maar dat was niet zo maar de naam bleef hangen.

Een welkomstgeschenk.

Hou het bij de kinderen vandaan. Het is rattengif.

Er is hier genoeg ongedierte zonder je druk te hoeven maken om die smerige ratten.

Ruik je wat, meisje?

Ze blaft bij hem, net zoals ze dat doet bij een zwartjoekel.

Ik vraag me af hoe dat komt.

Je zou denken dat een man in alle rust kan schijten...

op zijn eigen 100 hectare zonder een speer in z'n reet te krijgen.

Ongelooflijk dat je hier alleen woont, Mrs Herring.

Liever alleen dan in het gezelschap van sommigen die ik ken.

Zie je dat? - Gespietst in z'n reet, als een varken.

Dat gaan we meer zien als jullie niet voorzichtiger zijn.

Hij schreeuwde ook als een varken, toen ik hem moest hechten.

Ik heb sindsdien niet meer gepoept. - O, ga zitten en hou je mond.

Willen jullie een litteken zien?

Ik zal jullie eens een litteken laten zien.

Wat is er gebeurd?

We moesten samen dwangarbeid uitvoeren, een weg aanleggen en hij vluchtte de jungle in.

Ik at een week lang larven en wortels, als een beest. Net zoals de zwarten.

Ze stuurden twee van die smeerlappen achter me aan.

Wat zij niet kunnen zien... Het is onnatuurlijk.

Ze vonden me toen ik sliep, ontkleedde me en sleepten me naar de rechtbank.

De officieren gaven hen wat rum en een deken voor hun moeite...

ik kreeg 500 zweepslagen voor de mijne.

Een goede geseling heeft iets.

Het blijft je bij.

Ik zou ze maar goed in de gaten houden, Thornhill.

De zwarten hebben mij nooit een vlieg kwaad gedaan.

Dat is het enige wat ik kan zeggen. - Zij laat ze toe in ons huis.

Ze stelen soms dingen, maar ik sta het toe. - Dat zeg ik haar ook, maar ze luistert niet.

Ik heb genoeg vind ik zelf. E�n ouwe taart heeft niet veel nodig.

Het is niet juist van eerlijke mensen te stelen. - Eerlijke mensen? Nee.

Jij hebt nog nooit iets gestolen, Smasher Sullivan.

O nee, absoluut niet. En jij ook niet, Saggerty.

Het zijn net vliegen. Dood je er eentje, dan komen er tien op zijn begrafenis.

Ik zeg niet dat we ze moeten afmaken, alleen maar de we ze moeten verspreiden.

Ze zijn alleen maar goed als mest voor de grond.

Rustig, rustig.

Kom op. Laten we het feest nou niet bederven.

Bedankt voor de gastvrijheid, Mrs Thornhill.

Nee, dat doe ik niet meer.

Rechtop staan. Goed zo.

Rechtop staan. Kijk naar voren voor de man van de gouverneur.

Thornhill, is het toch? William Thornhill.

Ik vergeet nooit een gezicht van een veroordeelde.

Je bent erop vooruitgegaan zie ik. - Ik ben nu een vrij man.

Een vrij man? - Ik zoek een paar veroordeelde knechten.

De man van de gouverneur heeft de eerste keus, daarna de heren kolonisten. Vrij verklaarden...

zoals Thornhill, moeten op hun beurt wachten.

Rechtop staan voor de man van de gouverneur.

Mooi. Uitstekende tanden, sterke armen. Dat is een goede keuze.

Die?

Het gezicht als een engel, lichaam als een stier. Ik wed dat die de hele dag doorwerkt.

Kies maar uit, Thornhill. Ga gerust je gang zou ik zeggen.

Ik ben het, Will. Ik ben het. Dan. Dan Oldfield.

Ned. Will en ik kennen elkaar al heel lang. We waren thuis jeugdvrienden. Of niet, Will?

Alsjeblieft, mats ons, Will. Toe dan. Voor de goede ouwe tijd.

Hoe gaat het met je, mijn liefste? - Alsjeblieft, ik heb iets voor je.

Cobham Hall.

Daar werkte je oma voordat ze met je opa trouwde.

We zijn ooit eens op Cobham geweest. Toen ik zo oud was als jij, Dickie.

Ik herinner me alleen nog de woeste leeuwen op de poortpalen.

Ik vind het prachtig, Will. Dank je.

Ik wist wel dat je het mooi zou vinden.

Ok�, uitstappen.

Ik ben Sal. - Sal. Sal Middleton. Ik ben het, Dan.

Dan? - Dan Oldfield.

Ik heb je het nooit vergeven, Sal. Will en ik waren beste vrienden totdat jij in beeld kwam.

Ned, mevrouw.

Heeft jullie pa ooit verteld dat we op onze voeten pisten om ze warm te houden?

Het is Mrs Thornhill.

En jullie moeten me Mr Thornhill noemen.

Mr Thornhill? - Ja.

Jullie krijgen hetzelfde als criminelen die werken voor de Staat.

Eten, kleding en onderdak in ruil voor geleverde arbeid.

Maandag tot vrijdag, tien uur per dag. Zes op zaterdag. Is dat duidelijk?

Daar kan ik niets tegen inbrengen. - Mooi.

Kom mee, jongens.

Ik zie ogen. Er zit iets in die boom.

Een uil.

Hebben ze die hier?

En als het geen uil is? - Natuurlijk hebben ze hier uilen.

Wat was dat, verdomme?

Knechten. Wie had dat ooit gedacht?

We gaan zorgen dat het hier heel mooi wordt.

Je zult hier nooit meer willen vertrekken, Mrs Thornhill.

Is dat zo, Mr Thornhill?

Geef ons even pauze.

De gouverneur zegt tien uur per dag, Dan.

De gouverneur is er niet, Will. - Het zijn de voorschriften.

Toe dan. Doorgaan, dan kijken we wel hoe het loopt.

Kom op.

Ik ben hier. Daar heb je het bos en de wilden.

Je zou kunnen proberen naar China te lopen, als je daar misschien over dacht.

Wat ik denk, Mr Thornhill...

mij afvraag, zou je kunnen zeggen...

hoe deze plek, genaamd New South Wales...

ervoor heeft gezorgd dat een man zo veranderd is.

Zag je die tieten?

Ze zijn alleen maar op doorreis.

Laat dat je niet van je werk houden.

Dat klinkt niet alsof ze op doorreis zijn, Mr Thornhill.

Wat, gaan ze dat ding opeten?

Geef me een knuppel en ik sla hun hersens in, zoals hij bij die hagedis deed.

Genoeg, Willie. - Vuile wilden.

Kom op, weer aan het werk. We gaan niet stoppen vanwege hen.

Toe dan.

Goedendag.

Dickie, ga daar weg. Kom op.

Hij laat ons zien hoe je vuur moet maken.

Zag je dat, pa? - Jemig, dat is een goed trucje.

Kom, nu naar huis.

Kom op.

Ik, Thornhill.

Ik, Thornhill.

Ik, Dorn'ill. - Nee, nee.

Nee, ik ben Thornhill. Dat is mijn naam. Begrijpen jullie dat?

Ik, Dorn'ill.

Ik, Dorn'ill. - Nee, ik ben Thornhill.

Kijk.

Dit...

dit is de rivier. Begrijpen jullie dat?

Dit is de landtong. En dit alles, dat is van mij.

Begrepen? Het is nu van mij. Jullie mogen hier uitrusten, maar...

deze plek is nu van mij. Van mij. Hebben jullie dat begrepen?

Van mij.

Van mij.

Nee kijk, daar vergis jij je in, makker.

Waarom ben je hier aan het rondneuzen, William Thornhill?

Er is een kamp met zwarten bij mij in de buurt, ze zitten er zonder mijn toestemming...

en het lijkt er niet op dat ze gaan vertrekken.

Ja, dat is mij ook overkomen.

Op een dag kwam ik hier, vlak nadat ik het had geclaimd, ze stonden op me te wachten.

Ik kon ze toen nog niet verstaan, maar...

om een lang verhaal kort te maken, ik mocht van ze blijven.

Maar ze maakten ��n ding heel duidelijk, ga niet verder.

Zo konden niet duidelijker zijn, al zouden ze Engels hebben gesproken. Ik deed dat dus.

Toen liepen ze zingend weg.

In een bepaalde tijd van het jaar branden ze daar het gras af.

Nieuwe scheuten komen dan op. Dat lokt kangoeroes.

Het is slim. Het is net zoals het bijeendrijven van vee. Hun manier van vee houden.

Beperk je tot wat je nu hebt en laat ze hun gang gaan, zoals ze altijd al hebben gedaan.

Je zult nooit welkom zijn, maar ze laten je dan misschien met rust. Zo simpel is het.

Albert. Ga, ga.

Ga, Albert.

Ik vind ze over het algemeen vredelievend, iets wat je niet van al onze buren kunt zeggen.

Ik heb haar gezegd dat jij je mond houdt.

Ik kan daar maar beter geen ongelijk in hebben, William Thornhill.

Pa zei dat het niet mag.

Het mag niet.

Gaat het? Kom hier.

Het is al goed. Goed zo.

Hallo.

Sorry, dat begrijp ik niet.

Soeker.

O, suiker? Jullie willen suiker?

Ok�, ze willen suiker.

Ik ga je vangen.

Hebbes. - Dickie, waar is je broek?

Ik betrapte hem daar, naakt rondrennend.

Wat doen zij hier? - Ik heb gezegd dat het niet mocht, pa.

Oprotten. Toe dan. Deze plek is van ons. Wegwezen.

Inderdaad, ja. Oprotten. - Het is al goed.

We zijn beschaafde mensen, Dickie. We lopen niet naakt rond.

Ja, niet zoals die vervloekte wilden. Het wordt tijd dat jij je steentje bijdraagt.

Zij hebben tenminste geen vuursteen nodig om vuur te maken.

Of de hele dag in het ma�sveld lopen te wieden als een veroordeelde.

Kom hier.

Will. Stop Daarmee.

Hou op, Will. Waar ben je mee bezig? Wat is er mis met je?

Had ik dat niet mogen doen? Probeer je me dat duidelijk te maken?

Nou en, als hij daar rondhangt. Dat deden wij ook...

toen we jong waren, weet je nog? - Hoe zou je het vinden als ik naakt rondliep?

Hou jij je erbuiten.

Kom, Mary. Laten we naar binnen gaan.

Kom maar mee.

Hier. Houd dit vast.

Mijn handen branden, maar niet die rot stok. - Laat mij maar, pa. Geef maar hier.

Goed zo. Blijf doorgaan.

Grote jongen, Dickie. Grote jongen.

Hoe kom je hieraan?

Van de vrouwen.

De vrouwen? - Ja, Meg en Polly.

Ik heb ze namen gegeven en heb met ze gehandeld.

Het ziet er eigenaardig uit, h�?

Ik ga een verzameling beginnen. En verkoop het thuis voor een fortuin.

Je hebt ze namen gegeven, Sal, de volgende keer nodigen ze zichzelf uit voor het avondeten.

Ik ga mijn eigen fortuintje maken.

Moet ik je soms ook over mijn knie leggen en billenkoek geven?

Dat mag je proberen.

Ik wil ��n van je honden kopen.

Waarvoor? - Ik geef er 21 shilling voor.

Ik heb iets anders waar je misschien interesse in hebt.

Zwart fluweel.

Heb je het eenmaal gehad, wil je niets anders. Vraag maar aan je oude vriend Thomas Blackwood.

Ze heeft het met mij en Saggerty gedaan, van voren en van achteren, als een paar sponzen.

Heb jij ook zin, Thornhill?

Ze is als een loopse teef, maar ze heeft klauwen als een smerige rotkat.

Oppassen.

Waar wacht je op, Thornhill?

Voel jij je te goed voor een gratis beurt?

Of ben je bang dat je het lekker zult vinden?

En die hond dan? - Loop naar de hel, Smasher.

Ja, ik zie je daar wel.

Waar zijn de kinderen? - In de hut, samen met Ned en Dan.

Kom mee.

Komen ze voor ons, pa? - Ze komen helemaal voor niets en niemand.

Ze zijn alleen maar een beetje aan het zingen. - Ja, inderdaad.

Pak het geweer, pa. - Ze zijn alleen maar aan het zingen.

Dat is geleuter.

Heidense wilden.

Toen ik jong was, ben ik in de St Clements geweest met mijn oma.

Vanaf haar huis liepen we langs de Sufferance Dock, door Bermondsey Street...

linksaf bij Whites Grounds en sneden af door Gibbon's...

Nee, het is niet linksaf bij Whites Grounds. Dat brengt je bij de armenhuizen.

Het is rechtsaf. - Het is linksaf.

De armenhuizen stonden in de straat erna. - Nee, ik speelde daar toen ik jong was...

bij de rivier.

Het is rechtsaf.

Je bent het alleen vergeten, dat is alles. - Ik ben het niet vergeten, Will.

Het is rechtsaf bij Whites Grounds.

Je bent het vergeten.

Dat kan niet. - Het is noch linksaf noch rechtsaf.

Neem me niet kwalijk.

De armenhuizen stonden aan het eind van Marrow Street, aan de andere kant.

Ja, inderdaad. Wij planten dingen en verbouwen het hier.

Niet zoals jullie luie donders met jullie los bungelende ballen.

Ik, Dorn'ill.

Ja, inderdaad, jij, Thornhill en mijn reet is ketelzwart.

Oprotten, jullie allemaal.

Deze plek is nu van mij. Mijn plek.

De rest mogen jullie hebben.

Er zijn meer van ons dan jullie en elke dag komen er meer bij.

Er is geen hoop voor jullie, hoor je me? Geen hoop.

Dickie. Zorg dat je ze niets breekt.

Wie is de master hier. - Dat ben ik, sir.

O, dat is daar. - Daar?

Het is eb, als u daar heengaat kunt u problemen krijgen om eruit te komen.

Dank u.

Wat is er?

De zwarten hebben iemand stroomopwaarts wat bang gemaakt.

Niets om je zorgen over te maken.

Weer aan het werk.

De roodjassen komen helemaal hierheen om te zeggen dat we ons geen zorgen hoeven te maken?

Ja, dat klopt, Sal.

Thomas Blackwood zal er wel vanaf weten.

Ga maar en neem Dickie met je mee.

Ja. Kom, Dickie.

Zij vinden dat dit alles van hen is.

Iedereen deelt het met elkaar. Geven en nemen, het is hun manier van leven.

Dank je.

En toen kwamen wij en namen alleen.

In het begin vergaven de zwarten het ons, we zijn mensen, dachten ze, net als zij...

en we zouden het wel leren.

Maar dat hebben we niet gedaan.

Er komen er steeds meer en ze blijven maar nemen.

De zwarten werden kwaad. Dus belegde de gouverneur een vergadering.

Ik was daarbij. Het was niet lang nadat ik me hier vestigde.

Hij schudde hun handen en zei: "Ok�, geen nieuwe blanken meer beneden de South Arm."

Hij beloofde ze dat.

Maar dat maakte geen verschil.

Ze zijn voorgelogen, begrijp je? Ze vertrouwen ons niet meer.

En zij denken, als zij niets geven, dan nemen wij het terug...

alles.

Ze gaan de slang verdrijven. Verdrijven het rechtstreeks uit zijn hol.

Oprotten.

Flikker op. - Wegwezen.

Wegwezen. - Opduvelen.

Ga van mijn land af, jullie rovende klootzakken.

Oprotten.

"Alhoewel wordt erkend dat het lijkt dat door de zwarte bevolking in de kolonie...

"een klimaat van vijandigheid is gecre�erd tegenover de Britse inwoners...

"en in de Hawkesbury regio in het bijzonder, is het doden van de inlanders strikt verboden...

"en zal zeer zwaar worden bestraft.

"Maar, in bepaalde gevallen, als een inlander gewapend of op een vijandige manier...

"op het bezit van een Brits onderdaan komt..."

Ik had een tarweoogst ingepakt en al en ze hebben me leeggeroofd.

"...hoeft de genoemde onderdaan niet te lijden als zijn bezit wordt binnengevallen...

"of zijn bestaan in gevaar wordt gebracht.

"En mag hij overgaan tot het soort bestraffingen die bij deze situaties is gerechtvaardigd."

Dit is van de zotten. - Geef ze een dosis van het groene poeder.

Vergiftig ze als ratten, zeg ik je. - Dat is niet nodig.

Ratten. E�n van hen is tien keer zoveel waard dan een hersenloze made zoals jij.

Jij wilt maden, Blackwood? Ik zal je maden geven.

Mijn God, Smasher. - Ik heb er gisteren twee te grazen genomen.

Ik heb hun oren afgesneden alsof ze van boter waren gemaakt.

Stop ze weg. Voordat de kinderen ze zien. - Je krijgt er goed geld voor.

Een vent uit Sydney heeft ooit een shilling betaald voor een kop.

Ik moest hem eerst lang laten koken om hem schoon te krijgen.

Ga van hem af.

Hij is gevaarlijk.

Ik wil dat Smasher hier niet meer langskomt.

En Saggerty ook niet.

Ik wil ze niet in de buurt van mijn kinderen hebben.

Beloof me Will, dat je nooit zoiets zult doen.

Natuurlijk niet, Sal.

Mrs Herring. Wat is er?

Ik kan niet ademen. - Wat is er gebeurd? Gaat het?

Wacht even. Het is de Webbsfamilie. - Wat?

Het gaat om de Webbs.

Ik kwam terug van het oogsten en ze waren er.

Ik heb ��n schot kunnen lossen, maar er waren er teveel.

Ze hebben alles meegenomen. Alles.

Mijn domme vrouw liet ze het huis binnen. Ik had haar gezegd dat niet te doen.

Ik bleef het maar zeggen, maar ze luisterde niet.

Ze is voorgoed vertrokken naar Green Hills. Nu komt ze niet meer terug.

De mensen vluchten voor de veiligheid naar de stad.

De gouverneur noemt het een oorlog.

Wat is er? Will, wat is er gebeurd?

De zwarten ru�neren mensen. Ze jagen mensen weg van hun boerderijen.

Ik kan nu net zo goed de boot aan wal trekken en wat reparaties uitvoeren.

We hebben een goed begin gemaakt van ons fortuin.

Meer geld dan ik voor mogelijk had gehouden in deze korte tijd.

We gaan nu naar de Cove, naar de stad en verdienen daar genoeg om naar huis te gaan.

Terug naar Londen.

Londen? Teruggaan? Terug naar Londen?

Ik voel me hier niet veilig.

Londen voelt als een kat in een vreemd pakhuis. Het zegt me helemaal niet. Niets.

Willie heeft er iets van meegekregen, dat is al erg genoeg. Dickie en Mary...

wat weten zij ervan?

En ik? Moet ik mijn stinkende verleden met me meeslepen als een dode hond?

Nee. Dat doe ik ze niet aan. En jij ook niet.

Ik weet dat jij mijn gratie hebt geregeld.

Dat was niet voor niets, Will - Het was voor niets, Sal.

Nee. - Dat zal altijd zo blijven. Voor altijd.

Honderd hectare.

Hier. Honderd hectare.

Dat is mijn gratie.

Er is geen andere vrijheid die daar op lijkt.

Ik weet wat het voor je betekende.

Je hebt het beloofd, Will.

Jij smeerlap. Ga van mijn land af.

Oprotten met je stomme gebrabbel.

Opduvelen, of je krijgt deze voor je kiezen. Wegwezen.

Het heeft geen zin.

Laat me los.

Will, kom daar vandaan.

Ik pak onze spullen in en ga met de kinderen naar Green Hills. Kom.

Wat, mijn land opgeven?

Alles achterlaten zodat iemand anders het kan innemen?

Het is van hun, Will. - En ze zien als ik langsvaar?

Iemand anders op mijn land zien? Mijn land? - We blijven niet, over en uit.

Krijg wat, we gaan nergens heen.

Het is van hun Will. En dat is altijd al zo geweest.

Dat is de reden waarom ze komen en gaan. Ze hebben dat altijd al zo gedaan.

Ik ga nergens heen.

Nou, ik blijf hier niet meer. Kom mee, kinderen. We gaan.

Saggerty heeft een speer in z'n pens gekregen.

We hebben je boot nodig. Om hem naar de dokter in Green Hills te brengen.

De wilden brandden alles af. Doodden z'n hond...

en lieten hem voor dood achter. - Schiet op, Thornhill. Waar wacht je op?

Ga, Will. En neem Dan met je mee. Ned en Willie passen wel op ons.

Ga dan.

Ik pak onze spullen in. Zodra je terug bent, vertrekken we.

Kom mee.

We zijn er bijna, Saggerty.

Hou vol, makker.

We zorgen dat het weer goed met je komt.

Daarna rekenen we af met die smerige zwarten die je dit hebben aangedaan.

Die speer moet eruit.

Totaal nutteloos.

Het is aan ons.

We hebben verdomme geen koninklijk leger nodig om het voor ons op te knappen.

We vormen ons eigen leger.

Wanneer is pa weer terug? - Snel, Dickie.

Hij is naar Green Hills, dat is ver weg. - Hij moet op de vloed wachten.

Geef me die deken, Dickie. - Waarom?

Doe wat je gezegd wordt.

We moeten alles inpakken, zodat we klaar zijn als pa terugkomt. Begrepen?

Het wordt tijd dat we een onderonsje gaan houden met de wilden.

Ze duidelijk maken dat we het niet accepteren dat ze proberen ons van ons land af te jagen.

Wie doet er met me mee? - Ja.

Ze hebben een groot kamp bij First Branch.

We verrassen ze vannacht. En rekenen voor het ontbijt voor eens en altijd met ze af.

Dat is beter dan je land opgeven. Dat is van ons.

Op welke manier rekenen we met ze af? - We roeien ze uit.

We maken af waar Saggerty mee is begonnen.

We verzamelen nog wat mannen en pakken je boot, Thornhill.

Ons eigen leger.

Ontdoe je van de zwarten en ze zal blijven.

Er is geen andere manier, Will. - Niemand zal het ooit weten.

Niemand, behalve wij.

Ok�, Thornhill?

Hun kamp is bij Blackwood Lagoon.

Het is niet veel verder meer, Will Thornhill.

Wacht. Will.

Verrader.

Wat is er met Dan gebeurd?

Hij is hem gesmeerd.

Hij was altijd al zo snel als een haas.

En Saggerty?

Dood.

Smasher ook.

We gingen er heen voor een onderonsje, om...

ze te laten weten dat...

dat we ons niet van ons land zouden laten verjagen. En...

Smasher werd kwaad en...

het liep een beetje uit de hand.

Maar het is nu allemaal in orde.

Want...

beide partijen weten nu...

dat er dingen moeten veranderen, en...

er is nog genoeg land voor hen over, dus...

maar ze zullen ons niet meer lastig vallen.

Ik hoop niet dat je iets hebt gedaan omdat ik je onder druk heb gezet, Will.

Natuurlijk niet.

Waar heb je het over, Sal, meisje van me.

Draai uw hoofd, alstublieft, een beetje in mijn richting, Mr Thornhill.

Ned. Zeg tegen ze dat ze de rozen bij het huis moeten doen.

Ja, Mrs Thornhill.

Hoe gaat het, mijn jongen? - Het gaat goed, ma. Goed.

Waar is Willie? En Mary?

Willie is voor zaken in Sydney en Mary is aan het paardrijden.

Blijf je nog even?

Ik ben op weg naar huis. Het kan niet.

Ik wilde je alleen even zien.

Ik kan je zien, Mary. En of ik je kan zien. - Ik zie jou ook, pa.

Je had niet verteld dat je zou komen.

Het is goed je te zien, Mary. - Blijf je voor het avondeten?

Ik zie je, Dickie.

Ik kan je zien.

Blijf.

Ik moet gaan.

Tot ziens, mijn jongen.

Ik heb wat te eten voor je meegrbacht.

Alsjeblieft.

Eet maar op.

Waarom gebruik je de hut niet die ik voor je heb gebouwd?

Ga Thornhills hut in, begrepen?

In een bed slapen.

In mijn hut. Begrijp je me?

Dit mijn hut.

Mijn hut.

Zoals je wilt.

Het is wat frisjes, mevrouw. U kunt misschien beter een sjaal omdoen.

Dank je.

Die ene daar, dank je, Margaret.

Zal Mr Thornhill nog wat van zijn speciale cognac willen hebben, mevrouw?

Moet je dat nog vragen, Margaret?

Weet je, Will, ik vond je geweldig toen ik een jong meisje was.

En waarom was ik zo geweldig, Sal?

Omdat je zover kon spuwen.

Ik heb ooit eens tegen pa gezegd...

Ik zei: "Will Thornhill kan wel een kilometer ver spuwen."

Ik ben het kunstje niet verleerd, Sal.

Maar op een droge plek als deze kan een man zijn spuug beter gebruiken.

Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases

Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitle.org -