Original subtitles

Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...

...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.

www.sebeder.org

("Çağatay Akman - Bizim Hikâye" çalıyor)

"Karanlığa çak bir kibrit"

"Ruhunu ver, ver ateşe"

"Omuzunda hayatın yükü"

"Yüzünü dön, dön güneşe"

"Güneşe bir el ateş ettik"

"Bilmedik, kendimizi erittik"

"Ayakkabımız yırtıktı ama"

"Dikenli yolları koşarak geçtik"

"Ah, nerde bizdeki eski neşe?"

"Bile bile daldık ateşe"

"Kimse tutmadı elimizden"

"Her bela geldi peş peşe"

"Nerde bizdeki eski neşe?"

"Bile bile daldık ateşe"

"Kimse tutmadı elimizden"

"Her bela geldi peş peşe"

"Yanımda kalmadın mı?"

"Öpüp koklamadın mı?"

"Yanımda kalmadın, elimi tutmadın bu gece sen de"

"Yanımda kalmadın mı?"

"Öpüp koklamadın mı?"

"Yanımda kalmadın, elimi tutmadın bu gece sen de"

Aa, doktor geldi. Doktor ayağımıza geldi.

Keşke başka bir şey isteseymişim.

Barış?

Filiz nerede?

Şey...

Rahmet'le dışarı çıktı onlar.

Sen yarın gelmeyecek miydin? Biz seni yarın bekliyorduk.

Yok, hayır. Öyle gerekti.

(Kapı açıldı)

(Kapı kapandı)

Filiz, bak Barış geldi.

Sen neredeydin?

Rahmet'in okula gittik.

Ben şu muhasebe derslerine kaydoldum.

Ondan sonra lokantanın camına da astım geçici aşçı lazım diye.

Öyle.

Siz açsınızdır. Bir şey hazırlayayım mı size?

-Yok. -Olur.

-Yok, yok canım. -Sen benimle gelir misin?

Benimle gelir misin içeri?

Büyük olay çıkacak Çiçek.

Vallahi ciğerim.

Ne oluyor? Ha?

Delirdin mi? Kafayı mı yedin sen? Niye bakmıyorsun yüzüme?

Senin bakılacak yüzün mü var?

Filiz, bak gerçekten artık pes dedirtecek yere geldin.

Şişirme beni.

Derdin neyse söyle, çözelim. Saçma sapan hareketlerinden bıktım ben.

-Bağırma! -Bağırmıyorum zaten.

-Senin bana bağırmaya hakkın yok! -Bağırttırma beni!

Şimdi çıkıyoruz, gidiyoruz buradan, tamam mı? Güzel bir ev tutuyoruz.

Kardeşlerini de yanımıza alıyoruz. İnsan gibi...

-Ne bu? -Eşyaların.

(Müzik)

Ben de senin terbiyesizliğinden sıkıldım artık.

Burası benim evim. Al eşyalarını, git nerede kalıyorsan kal!

Neslihan'la mı takılıyorsun, kiminle takılıyorsan git takıl rahat rahat!

Uzak dur benden!

(Müzik)

Öyle mi diyorsun Filiz? -Öyle diyorum.

Tamam.

(Müzik...)

(...)

(...)

-Hadi arkadaşlar. -Hadi devam et.

Dikilmeyin! Acele edin biraz!

Bekleme yapmayın! Hadi devam edin!

-Dayı, geç geç! -(Tufan) Abi, siz beni niye getirdiniz?

Vallahi benim kaçakla falan bir işim yok.

Karıma gidiyordum ben. Yanlış kamyona binmişim.

-Hadi, hadi. -Abi, sen niye anlamıyorsun beni?

Bak, yemin ediyorum. Ben sadece yanlış zamanda yanlış yerdeydim.

Bu kadar. Başka bir suçum yok.

Salih nerede acaba? Salih!

Kim çalar ekip arabasını, anlamıyorum ki ben.

Neyse abi. Bir haber çıkarsa sen bana söylersin. Olur mu?

Salih! Salih!

Tamam. Hadi görüşürüz.

Tufan, senin ne işin var bunların arasında?

Girdik işte bir şekilde oğlum. Bir el at sen de Allah aşkına ya.

Tufan, şu an seninle hiç uğraşamam.

İşim başımdan aşkın zaten. Ekip arabamı çalmışlar kardeşim.

Hadi sen bir ifade ver.

Arabanı çalanı yakaladık.

Cemil?

Sen mi çaldın arabamı?

Kardeşim, ne çalması? Gözünü seveyim ya.

Acil bir durum oldu. Ona koşturayım derken panikle alıvermişim arabayı.

İyice 'kriminal' oldun başımıza Cemil.

Senin yolun yol değil, ben sana söyleyeyim.

'Kriminal'? Ayıp oluyor yalnız.

Bu kadar eski arkadaşına denir mi öyle şey?

Hadi kardeşim, ikiniz de nezarete. Bundan sonrasına savcı karar verecek.

Ya ne? Dursana Salih.

Savcıyla konuş işte. Bu adam polis olmadığını unutmuş, de.

Bir şey olmuş, de. Karambolde bir şey olmuş, de. Konuş.

Benimkini de sıkıştır araya.

Eski polis, eski, eski. Milyon kere konuştuk.

-Eski polis ya. -Seni kurtarayım diye oldu bütün bunlar.

(Tufan) Kurtarsaydın. Bir işi de yarım yapma, tam yap.

Ne oldu senin çocuk? Doğdu mu?

(Tufan) Eski polisti, hırsız oldu başımıza!

(Tufan) Sen niye araba çalıyorsun? Manyak mısın sen?

(Cemil) Senin yüzünden. Senin peşine düştük işte.

-(Tufan) Allah'ım ya Rabb'im ya! -(Cemil) Ne konuşuyorsun hâlâ!

Aa! Zihni abi.

Aa!

-Hadi Tufan, hadi abi içeri. -Ya, tamam.

Hişt! Lan Salih. Şu savcıyla konuş lan.

-(Tufan) Dursana ya. -Geç kardeşim.

-Zihni abi, sen ne yapıyorsun burada? -Yahu sorma ya.

Bu benim hayırsız birader var ya, bir de ciğeri beş para etmez oğlum...

...onların tezgâhına geldik.

Sizin ne işiniz var burada?

Biz oho...

Aile kazığı yani.

Geçmiş olsun.

Filiz'in haberi var mı?

Yok.

Filiz'e haber verelim de çıkarsın adamı.

Fikri abi yüzünden buradaysan mümkün değil avukatsız çıkamazsın.

Üff!

Yahu kıza da haber vermedim şimdi. Hamile yani, üzülsün istemedim.

-Barış'ı arayalım. -Hah, Barış.

Tamam, Barış'ı arayalım. Bize bir baksın.

-Aynen. -Dur.

-Barış, Barış. Bizim damat. -Salih.

Salih!

(Cemil) Lan Salih!

Ne var Cemil? Ne?

-Gel bir kardeşim. -Bir gel ya, bir şey söyleyeceğiz.

-İki dakika, iki dakika. -(Salih) Allah'ım ya Rabb'im.

-Oğlum, gelsene. -Oğlum, önemli lan.

İki laf... Bir şey söyleyeceğiz.

(Duygusal müzik)

(Telefon çalıyor)

Alo?

Hah! Barış. Cemil ben, Cemil.

(Barış ses) Söyle Cemil.

Ne yaptın sen? İstanbul'da mısın? Döndün mü geri?

(Barış ses) Döndüm. Yani...

Gidiyordum ben de yine...

(Barış ses) Sonra dönmek zorunda kaldım işte.

Anlatırım.

Tufan'dayım ben şimdi. Sen gördün mü? Biliyor musun nerede olduğunu?

Ha, ee... Biliyorum. Evet.

Biz ikimiz de nezaretteyiz birader.

(Cemil ses) Hatta Zihni Bey de yanımızda.

Zihni Bey mi? Ne?

(Barış ses) Ne nezareti oğlum? Ne yaptınız yine?

-Dur lan... Dur... -Alo! Alo!

Barış, sen niye hikâye anlattırıyorsun oğlum? Nezaretteyiz işte.

Allah Allah! Geleceksen gel! Zaten ensemizde boza pişiyor.

Bir... Tamam.

Tamam, geliyorum. Hadi.

-Hadi kapatıyorum. -Hadi.

Bu! Sen neyi uzatıyorsun ki iki saat?

Söyleyeceksin, gelecek işte.

-Tamam lan. -Hadi abi, hadi.

Nezarete mi yine?

İyi, hadi.

Bir tane akıllı yok ya. Bir tane akıllı yok. Nefes alamayacağız!

Gerçekten. Ya...

(Filiz) Hah.

(Filiz) Kiraz? Fiko?

Ne oldu ablacığım?

Niye ağlıyorsunuz?

(Kiraz) Abla...

Niye ağlıyorsunuz? Ne oldu?

Babam bizi sevmiyormuş.

Sadece kullanmış abla.

Sen haklıymışsın işte. Bizim mutlu olmaya hakkımız yok.

Ablacığım, ben öyle bir şey der miyim ya?

Mutlu olmaya hakkınız olmaz olur mu? Hakkınız var tabii ki.

Hadi ağlamayın. Niye ağlıyorsunuz?

Ne oldu?

Yapmayın böyle. Neyse çözeriz, ne olur.

Bunu çözemeyiz abla. Bütün okulun önünde rezil olduk.

Niye?

Babam bütün okulun kermes parasını alıp kaçtı abla.

Mithatcan'ın babası adımızı hırsıza çıkarttı.

Kim o herif ya? Alırım ben onu ayağımın altına!

Sakin olun siz.

Şevket adı abla.

Okul aile birliği mi ne işte... Uyuz bir adam.

Çocuğu gibi.

Ben hırsız değilim.

Ya aşkım, tabii ki hırsız değilsin.

(Filiz) Aşkım benim.

Hiçbiriniz hırsız değilsiniz.

Tamam, ağlamayın artık. Hadi.

Hadi, dik durun.

Sizin yaptığınız bir şey yok ya. Niye böyle yapıyorsunuz?

Hadi, halledeceğiz. Hadi gel. Gidiyoruz.

Şikâyetçi oluyoruz, tamam mı arkadaşlar?

Böyle insanları da, çocuklarını da okulumuzda istemiyoruz.

-Atılsınlar ya! -Atılsınlar. Evet.

Bir saniye.

Siz kimsiniz ya? Ne istiyorsunuz bu çocuklardan?

Sen de kimsin ya? Bunların savunulacak yeri mi kaldı ki?

Bana bakın, siz kimsiniz, necisiniz bilmiyorum.

Ama ben kardeşlerimi size ezdirmem, tamam mı?

Ha, bu da onlardanmış.

Ya siz kimsiniz? Bu ne terbiyesizlik! Ne biçim konuşuyorsunuz ya!

Filiz Hanım, geldiniz mi? Buyurun içeri geçelim.

-Önemli bir sorunumuz var. -Evet, önemli bir sorunumuz var.

Burada bekleyin, tamam mı?

(Erkek) Bekle oğlum sen de burada.

Oğlum, sen bekle beni burada.

Sen bekle çocuğum.

(Barış) Olaya bak ya. Şu Fikri Bey'e bak ya.

Bir çocukların okulu kalmıştı dolandırılmadık...

...onu da başardı sonunda. Bravo.

(Zihni) Sorma be oğlum.

İşin başından beri bir dümenler çevirdiğinin farkındaydım da...

...beni tongaya nasıl düşürdü, onu anlayamadım.

Yok, çocuklarımı seviyorum ben, yok bilmem ne.

Her şeyi yalan dolan ya.

Ne demişler? Can çıkar, huy çıkmaz.

Niye? Huy, canın altındadır.

Tamam ya, Zihni Bey amca. Sen kendine çok yüklenme şimdi.

Çünkü Fikri Bey bu yani.

Böyle garip bir insan yani. Anladın mı?

Karşısında dağ gibi durmaya kalkarsın, yine devrilirsin.

Boş ver be abi. Rezil adam ya. Sen şey yapma...

Aynen, aynen. Cemil haklı ya.

Senin kardeşin, sen biliyorsun bu herifi.

Sen takılma, üzme kendini.

Ne yapayım oğlum?

Bir de bir şey diyeceğim, çocuklar nerede?

Yıkılmışlardır şimdi, nerede olacaklar?

Çocuklar okulda kaldı ya.

Ben gerçi abinizi falan arayın dedim ama...

Yok, yok. Onlar böyle korkudan, utançtan sinmişlerdir bir yere.

Ben gideyim, bulayım, bakayım onlara.

-Tekrar gelirim, tamam mı? -Tamam, biz burada iyiyiz, git sen.

Hah, tamam. Hadi eyvallah.

Sizin vukuatlarınız bir değil, iki değil.

Ben bu çocukların okuldan atılmasını istiyorum. O kadar!

Olur mu öyle şey ya? Benim kardeşlerimin hiçbir suçu yok ki.

-Hesabı onlara kesemezsiniz. -Canavar onlar, canavar!

Ne biçim konuşuyorsunuz siz ya benim kardeşlerimle ilgili!

Şevket Bey, biraz sağduyulu olun. Çocuk onlar.

Hak ediyorlar. Boşuna konuşmuyoruz herhâlde.

Ben bilmiyor muyum onların neler yaptıklarını?

(Şevket) Kavga dövüş onlarda, çocuklara krem satıp hasta etmek onlarda.

(Şevket) Daha ne kadar sayayım ki ha?

Evet. Benim kızım da onlar yüzünden hastanelik oldu.

Benim kardeşlerim de hasta oldu o yüzden. Bilememişler, çocuk bunlar.

Benim oğlumun da gözü morardı.

Of!

Fiko! Attıracak babam sizi okuldan. Yaptıklarınızın cezasını çekeceksiniz.

Oğlum, bak seni öldürürüm ha!

Yiyorsa babanın arkasına saklanma. Çık karşıma.

Mithatcan ya. Allah aşkına sus. Ne olur sus.

Ablam bu okuldan bizi attırtmaz.

Hırsızların okulumuzda işi yok, değil mi?

-Evet. -Evet.

Bak hırsız diyor ya! Oğlum, hırsız falan değiliz lan biz!

(Fikret) Anladın mı lan?

Hırsız değiliz biz!

İsmocuğum, biz zaten hırsız değiliz.

Tamam mı? Anlaştık mı?

Onlar kötü çocuklar. Yalan söylüyorlar.

Tamam mı? Sen onlara inanmayacaksın yani.

Fiko ya, sen de bunlarla uğraşıyorsun ya!

-Yürü hadi. -İşte böyle gidersiniz. Ezikler sizi!

Oğlum, bak seni paramparça ederim!

(Kiraz) Ya...

(Fikret burnundan soluyor)

Hop, hop, hop...

Ne oldu? Ne oluyor? Neyiniz var sizin?

Hırsız diyorlar bize Barış abi.

Hırsız mı diyorlar?

Ya daha düne kadar selam vermeye korkan çocuk...

...geçmiş benimle dalga geçiyor Barış abi ya.

Atacaklar bizi okuldan. İsmo'yu bile ağlattılar işte.

Şimdi canım, sakin olun.

Silin gözünüzün yaşını. Bak, şu hâline bak.

Siz minibollarsınız. Ağlamayın böyle.

(Barış) Hah. Hadi, sil gözünün yaşını.

(Barış) Tamam mı?

(Barış) Hah, şöyle.

Kimse sizi okuldan atamaz. Tamam mı?

Öyle bir güçleri yok. Burada ben varım, ablanız var.

Sahipsiz değilsiniz siz.

Barış abi, ablam müdür yardımcısının odasında.

Bütün veliler onun üstüne çullanıyor.

Bırak Barış abi ya. Artık sen de bizimle ilgilenmiyorsun. Gidiyorum ben ya!

Hişt! Dur! Nereye ya?

Bak, bana bak bir.

Siz bu okuldan gitmek istiyor musunuz, istemiyor musunuz?

Hayır, gitmek istemiyoruz.

-(Kiraz) Hayır, gitmek istemiyoruz. -Okulu seviyoruz abi ya.

Süper. O zaman bu okuldan gitmeyeceksiniz.

Tamam mı? Hadi, yürüyün bakalım. Yürü.

Şu hâle bak. Nasıl insanlar olduğunuz belli değil.

Siz önce insanlarla konuşmasını öğrenin.

Lütfen Yasemin Hanım. Biraz ayıp oluyor. Yani yapmayın.

Ben kiminle nasıl konuşacağımı çok iyi bilirim.

Kardeşlerime laf ettirmem. Tamam mı? (Kapıya vuruluyor)

Siz bu okulun veli profiline uymuyorsunuz. O kadar!

-(Filiz) Allah Allah! -Ben öyle olduğunu düşünmüyorum efendim.

Biz de çocukların iyi eğitim almasını isteyen basit bir aileyiz.

Yani sizin gibi.

Hayır! Hırsızsınız siz!

-Hırsız falan değiliz biz! -(Barış) Bir dakika, bir dakika.

Siz şu an eşime ve bana hakaret ediyorsunuz, ben yanlış mı anladım?

Ama şu an sinirli olmanıza veriyorum, üzerinde durmuyorum bu konunun.

-İsminiz neydi? -Şevket.

Şevket Bey. Merhabalar. Savaş Aktan ben. Doktorum efendim.

Filiz'in eşiyim. Çocukların da velisiyim.

Savaş Bey, biz de zaten konuşuyorduk...

...bir şeyler anlatmaya çalışıyorduk.

Merhabalar. Biz babamızın verdiği zararı tazmin etmeye hazırız.

Bu şekilde çocukların önünde konuşup, hem onları hem kendimizi yormayalım.

Değil mi?

Mesele para değil beyefendi.

Biliyorum beyefendi. Mesele para değil. Bizim için de para değil.

Mesele çocukların en iyi şekilde eğitim alması.

Değil mi? Topluma yararlı birey olarak eğitilmeleri.

Yani onları okuldan atmak değil. Yanılıyor muyum?

Doğru söylüyorsunuz. Biz bu işi böyle çözemeyeceğiz.

Diyorum ki; Filiz Hanım, Savaş Bey... Doktor Bey...

...sizleri dışarı alsak da biz velilerimle ben bir görüşsem, konuşsam.

Tabii Hoca Hanım. Harika.

Biz dışarıdayız öyleyse. Bekliyoruz.

Aslan Barış abim be!

Nasıl susturdun o sümsük herifi! Helal olsun sana be!

(Filiz) Öyle denmez arkadaşının babasına.

Niye denmesin abla ya? Onlar bize demeyi biliyor ama.

Hişt!

Barış abi, neden öyle diyorsun? Hani sen dedin ya ben doktorum diye.

Adam nasıl kaldı, görmen gerekiyordu.

(Fikret) Müdür yardımcısının bile sesi değişti ha.

Tamam, hadi. Biz bir su almaya gidelim.

Siz de burada bekleyin. Tamam mı? Hadi Barış.

İyi, tamam. Siz burada bekleyin.

Kimseyle kavga etmeyin. Tamam mı?

-Tamam. -Hadi.

Ne yaptınız?

Ya var ya...

Tamam. Çok teşekkür ederim yaptığın her şey için.

Ama gerek yoktu. Biz kendimiz halledebilirdik.

Sorumluluk hissediyorsan, gerek yok.

Kendini zorunda hissetme diye söylüyorum.

Ya ne diyorsun sen be?

Ben hiçbir şey için zorunlu hissetmiyorum kendimi, tamam mı?

Gayet bile isteye buradayım şu anda.

Ha ama pardon, sen beni kapının önüne koyduğunda...

...ben aileden olmadığım mesajını aldım. Merak etme.

Sen dünden razıymışsın zaten aileden olmamaya ya.

Ben mi dünden razıyım?

Ben dünden razıyım, öyle mi?

O yüzden mi başınıza böyle bir şey geldiğinde ilk ben geliyorum buraya?

Niye geldim, biliyor musun?

O çocukları aileden sayıyorum çünkü. Ailem gibi seviyorum.

Ama doğru, sana göre öyle değilmiş.

Ben bir an önce sizden kaçmak için yer arıyorum, özür dilerim.

Vallahi ben söylemedim. Sen söyledin bunu.

Bir de şimdi böyle üste çıkıyorsun. Anlaşılır gibi değil.

Filiz, söyler misin derdin neyse.

Söyle. Söyle, çözelim. Böyle olmayacak.

Senin bir derdin var. Söylemiyorsun sen bana.

Anlat, konuşalım. Dinliyorum!

-(Mithatcan) İmdat! -(Fikret) Gel lan buraya!

(Barış) Hişt! Hey! Hey!

-Gel lan! Gel! -(Filiz) Ne oluyor?

-(Barış) Sakin olun! -Ne oluyor ya?

Oğlum, ne oluyor? Sakin olun. Ne oluyor?

Abla, Fiko'nun suçu yok ya. Mithatcan'ın suçu.

-O başlattı! -Kiraz haklı Filiz abla.

Sabahtan beri kavga çıksın diye uğraşıyor ya resmen.

Sen bu serseriyi mi savunuyorsun?

Oğlum bak, serseri falan... Seni var ya öldürürüm!

-Tamam! Tamam! -Fiko! Fiko!

Bir dakika ya! Ne biçim konuşuyorsunuz birbirinizle! Arkadaşsınız siz.

(Fikret) Bırak ya! -Destek olmanız lazım.

Ben bu serseriye destek olmam. Babam hepinize gününüzü gösterecek!

Hay senin babanın be! Sus, sus! Sakin ol!

Bana bak! Gelin bakayım siz buraya.

Gel buraya, gel.

Adam gibi oturup konuşacaksınız, tamam mı?

Mevzu neyse çözeceksiniz. Anlat bakalım, hadi.

Ne derdiniz?

-Barış abi... -(Barış) Evet?

Hah.

Bunu çok iyi düşündün amcacığım. Burada parayı kimse bulamaz ha.

Ben dersimi aldım lan.

Ben parayı üstümde tutunca ya çaldırıyorum...

...ya yakıyorum...

...ya da gidip bağış yapıyorum.

Şimdi bu parayı buraya gömeceğiz.

Ondan sonra da para bittikçe gelip gelip alacağız. Birlikte.

Tabii tabii. Beraber.

Hah, şöyle.

(Fikri) Şimdi göm bakalım.

Dur, dur! Amca! Biraz içinden alsa mıydık?

Akşama vur patlasın, çal oynasın bir eğlence yaparız.

Üçkâğıtçı seni.

-Hişt, bu kadar yeter mi? -Yeter. Ne yapacağız ya?

-(Fikri) Ağzını iyi kapat. -Tabii tabii. Üşümesinler.

Böyle, böyle, böyle...

Hah. Güzel oldu, güzel, güzel.

Yeğenim. Gel, gel, gel.

Sen ağırlığı bana ver.

Yeğenim, götür, götür...

Götür, götür.

Bırak. Hah.

Güzel.

Şimdi kimse tek başına gelip, parayı alamaz.

Aynen. Parayı almak için birbirimize muhtacız amcacığım.

Şunları da çekelim şöyle.

Her yerde yatarlar zaten.

Fıstık gibi oldu.

Şunları...

Güzel, güzel, güzel.

İyi, hadi bakalım. Âlemlere akalım.

Hadi.

(Filiz) Tamam mı? Hadi. Güzel güzel geçinin bundan sonra.

Hadi, arkadaşsınız siz.

Biz arkadaşlarımıza hiç kötü bir şey söylemedik ki.

Hem ben Kiraz'ı çok seviyorum.

Yaa! Teşekkürler.

(Şevket) Bana savunduğunuz şeye bakın!

Şikâyet edeceğim sizi.

Atılmaları için kendim imza toplayacağım.

Ne oluyor?

Bakın, biz çocukların tarafındayız.

Hatta Kiraz'la Gizem çok yakın arkadaşlar.

Atılmalarını asla istemeyiz.

Ama bazı velilerimizi ikna edemedik maalesef.

Şöyle yapalım mı? Ben sizi çok iyi anlıyorum.

(Barış) Siz kaygılanıyorsunuz.

(Barış) Önemli olan çocuklarınız falan, farkındayım.

Ama izin verirseniz size iyi bir aile olduğumuzu ispatlayabiliriz.

-Nasıl olacak o iş? -(Barış) Şöyle olur...

...Filiz'in çok tatlı, çok şeker bir lokantası var.

Yarına misafirimiz olun. Size güzel yemekler yapalım, sohbet edelim.

Şu aradaki buzları eritelim.

-Nasıl fikir? -Çok iyi olur aslında.

Çünkü aslında birbirimizi daha iyi tanısak bunların hiçbiri olmaz.

Biz babam gibi değiliz.

Bence gayet makul bir teklif bu.

Ayrıca çocukların eğitimi söz konusu, öyle değil mi?

Hem öyle atmak için falan acele etmeyelim bence.

Sırf sizlerin iyi insan olmadığını ispatlamak için geleceğim.

Bekleriz. Ben adresi veli grubundan yollarım size.

Çocuklarınızı da bekleriz ayrıca.

-Hani onları attıracaktın baba? -Attıracağım!

O uyuz ailenin başına öyle bir bela açacağım ki...

...benimle dalga geçmek neymiş görecekler. Yürü!

Çocuklar, siz gidin arabada bekleyin, biz geliyoruz. Tamam mı? Hadi.

-Tamam. -Hadi bakalım.

Çocukların eğitim hayatı söz konusu.

Sen hâlâ böyle huysuzluk mu edeceksin?

-Ben huysuzluk etmiyorum. -Bu şekilde mi yapmıyorsun?

Bir hareketlerine bakar mısın ya?

Boşanacağız, edeceğiz. Çocuklara boşanacağız deyip...

...yıkacak mısın onları şimdi ha? Bak, iyi aile olduğumuzu...

...göstereceğiz dedik, yemek yapacağız...

...bilmem ne yapacağız dedik. Böyle mi yapacaksın?

Şimdi yapamayız zaten.

Şu yemek meselesini halledelim...

...ondan sonra konuşuruz çocuklarla.

Sen de bu akşam evde kalırsın.

Filiz, ne diyorsun, kendine gelir misin? Ne evde kalması?

Biz niye ayrılıyoruz canım, manyak mısın sen?

Ben gerçekten anlamıyorum seni.

Vallahi Tufan abi de anlamıyor. O sizin ortak manyaklığınız.

-Ben anlamıyorum niye anlamadığınızı. -Filiz!

Açmıyor anacığım, kimse açmıyor, Cemil de açmıyor.

O değil de...

...Filiz kovdu mu şimdi kocasını? Ben orada kaldım.

Vallahi bilmiyorum ben onu. Konuşamadım öyle...

...beybabanın şeyi çıkınca da. -Bu iş ciddi, ben sana diyeyim.

Filiz yol verdi vallahi kocasına.

-Öyle mi diyorsun? -Öyle vallahi.

-Deme. -Dedim.

(Kapı açıldı)

Filiz, Barış, ne oldu? Halloldu mu mesele?

-(Fikret) Barış abi halletti onu. -Ya?

Siz barıştınız mı?

Niye ki, küs müydüler?

Yok yok, yani öyle aramızda ufak bir mesele vardı ama...

...geçti gitti artık. -Oh, çok şükür o zaman.

Biz çocukların okuldan arkadaşlarının velilerini çağırdık lokantaya yarın.

Yemek yapmam gerekecek. Yazarsın değil mi tarifleri?

Kız, tek derdimiz bu olsun. Hallederiz, merak etme.

Cemil'i de ararız, öyle elbirliğiyle çözeriz.

Aa, ben Cemilleri nezarette unuttum!

Amcam da nezaretteydi. Onu da çıkarmak lazım.

Evet, sen çocukların başında kal. Ben hallederim hepsini.

Ne dedin sen? Benim nişanlımın nezarette ne işi var?

Bir sakin ol, tamam. Çıkınca öğreniriz. Sakin, bir şey yok.

Kız, hiçbir şey anlatmadan gitti bu. Ne işi var Cemil'in orada?

Öğreniriz çıkınca, boş ver hadi. Siz de odanıza, üstünü değiştirin hadi.

(Fikret) Hadi İsmo.

Siz iyi ki barışmışsınız ha.

Bir de böyle bunaldı falan diyorsun. Bak, her şeyin peşinden koşturuyor.

-Helal olsun vallahi adama. -Çocuklara yemek yapacağım ben.

Üzülme canım, üzülme. Bir şey yoktur.

Amcacığım, ne oldu sana? Hiç içmiyorsun, ben içelim demesem.

Sen kendine bak. Konsomatris gibi dudağına değdirip bırakıyorsun.

Hadi iç iç, iç iç.

İç, içsene, iç.

O değil de nasıl gömdük paraları!

Oğlum, yalnız şu günlerde bizim çocuklara görünmeyelim.

-Oyarlar vallahi. -Vallahi oyarlar.

Bence sen o konuyu iyi düşün amca çünkü sana büyük bozuldular onlar.

Niye bozulsunlar lan? Çocuklar beni severler.

Ben onların gönlünü alırım bir şekilde.

Oğlum, Ersin lan, zengin olduk lan, zengin olduk. Vur oğlum, vur vur.

Çuvalla paramız var bizim be, çuvalla!

-(Fikri) Çuvalla değil oğlum, poşetle. -(Ersin) Poşetle.

Toprağa para gömmüşler lan. Duydun değil mi herifleri?

Duydum vallahi Şakir abi.

Çuvalla gömmüşler ha bir de.

-Afiyet olsun ağalar. -Sağ ol.

-Sağ olasın abi. -Gündüz vakti bir siz, bir biz...

...başka da kimse yok. Bir iki sohbet edelim dedim.

Yok ya, hadi git! Git masana, Allah Allah!

Sizin hesabı da bana kilitleyeceksiniz, değil mi?

-(Fikri) Yok, yemezler, hadi git! -Ayıp ettin. Hiç olur mu öyle şey?

Mevzu para değil. Mevzu muhabbet.

Oğlum, şu masaları bir birleştir.

Hesabın hepsini de bana yaz, tamam mı?

Kilitle kilitle, bunlara kilitle. Bizim şu ahtapotla...

...o karides salatasını da getiriver.

-Işınla, ışınla. -Nerede kaldı onlar?

-Hadi. -Oldu mu şimdi?

Olmaz mı? Hoş geldin kardeşim.

Hadi yine iyisiniz, çıkıyorsunuz.

Sizin için savcıya iki saat dil döktüm.

Sağ olasın, Allah razı olsun.

Ama bu son Cemil. Bundan sonra öyle sizin için...

...elimi taşın altına koymayacağım. Beni de iyice kendinize benzettiniz.

-Amirden uyarı aldım sizin yüzünüzden. -Yapma ya.

Tamam kardeşim, bu son olsun, olur mu?

Öyle diyorsun da Cemil, yani seni de unutmadık. Bak, ne hâldesin.

Tamam, ne uzattın sen de. Tamam be oğlum, bitti gitti.

Zihni Bey, hadi siz de çıkıyorsunuz. Buyurun.

-Ben de mi? -Evet evet.

Avukat sizin işinizi de çözdü. Hadi çıkalım, buyurun. Hadi.

-Sağ ol Barış oğlum. -Çık çık, gel.

Ayrıca siz kafaya takmayın bu kadar. İsminiz temize çıkacak.

Bir ceza alacaksa, kardeşiniz alacak, merak etmeyin. Hadi, buyurun.

Hay ben böyle kardeşin!

Sonunda hapislere de düştüm ya.

İçim almıyor ya, içim.

Yani hayatıma girdi gireli, yemin ediyorum...

...her şey allak bullak oldu. Karımı kaybettim, yuvam yıkıldı.

Paraları koruyamadım.

-Evinizi işgal ettim. -Yok canım ya. Olur mu öyle şey?

Zihni abi, seninki de dert mi Allah aşkına?

Senin karın en azından aynı ülkenin sınırları içinde.

Benimki beni boşuyor, yanına bile gidemiyorum.

Tabii abi ya, benim durumuma bak mesela.

Ben eski polistim. Şu an kodesten çıkıyorum, hâle bak.

Bunun da sanki bilmiyoruz gibi polis arabasını çalmış.

Nani nani, polislik oynayacağım diye anlatıyor.

Lan fısır fısır ne anlatıyorsun?

O zaman adamların eline sen niye düşüyorsun? O kadar biliyorsun!

Bana bakın, karakoldayız. Sakin olun. Karakoldayız! Delirdiniz mi?

Hem dert falan deyip durmayın benim yanımda.

Benim derdim başımdan aşkım. Buramdayım ben şu an.

Hayırdır, senin neyin var?

Abi, çıkalım da şuradan, anlatırım.

Bir şey diyeyim mi? Bana gidelim abi, ben bir çay demleyeyim.

-Kafayı başka türlü toparlayamayız. -Şahane, güzel.

Ben de Filiz'i arıyorum şimdi. Tamam, dışarıdayım, Bekliyorum sizi.

-Hişt, nereye gidiyorsun oğlum? -Ne oldu lan?

Devletin karakolundan öyle elini kolunu sallaya sallaya çıkılır mı oğlum?

-İmza atacaksın şuraya, hadi. -Tamam, atalım ya.

-Nereye atıyoruz? -Bey amcacığım, bir imzan lazım.

Şuraya at, şuraya atacaksın, şuraya. Şuraya yaz.

Tamam. Gelmiyorsunuz yani?

İyi, anladım.

Ne olmuş ciğerim, Cemil'i de salmışlar mı?

-Ha, hepsi çıkmış. -(Fikret) Amcamı bırakmışlar mı?

Ablacığım, hepsini salmışlar diyorum.

Amcamla ilgili de avukat olumlu konuşmuş. Bir şey olmaz demiş.

-İyi. Tufan abiye gidiyorlarmış şimdi. -Ya?

Ay, ne şanslılar.

Ben de mi gitsem acaba? Bir tabak yemek götürürdüm.

Peki, Cemil'in polis otosunda ne işi varmış?

Acaba polisliği falan mı tuttu yine?

Olabilir.

Üf! Ama biz amcama çok haksızlık ettik.

O bizi korumaya çalıştı, biz onun yüzüne bile bakmadık.

Tamam, artık üzmeyin kendinizi. Amcamız o bizim.

Geldiğinde alırsınız gönlünü. Tamam mı?

Seninle de konuşsak, gönlünü alır mıyız abla?

Sen bizi babam hakkında uyarmaya çalıştın da biz seni dinlemedik.

Yani yine dinlemedik.

Tek istediğimiz babamızın bizi sevmesiydi.

(Kiraz) Her zamanki gibi umurunda olmadık onun da.

Umutlanmıştım ben be. Daha da onun yüzüne bakmam.

-Aynen. -Hayır, doğru konuşun.

Olmaz öyle şey, babamız o bizim.

Yani...

...hepimizin kusurları var. Değil mi?

Yani sonuçta biz bir aileyiz.

Yani birbirimizi böyle kabul etmek zorundayız.

Babam da kendince seviyor bizi.

Ama kendini daha çok seviyor.

Bence parayı daha çok seviyor da.

Birbirimizi olduğu gibi kabul etmek zorundayız.

Bugüne kadar hep öyle yapmadık mı?

Yani babam neler yaptı, ne işler açtı başımıza.

Biz hep sevdik onu yine, vazgeçmedik ki ondan.

(Filiz) Birbirimizden vazgeçersek aile olamayız ki.

Değil mi?

Hepimiz hatalar yaptık. Bak, Rahmet abiniz yaptı.

Ben yaptım, siz yaptınız.

Ama hiç vazgeçmedik birbirimizden. Değil mi? Yine bir aileyiz.

Kocaman bir aileyiz, mutluyuz, bir aradayız.

Tamam abla, birbirimizden vazgeçmeyeceğiz, söz.

Hah.

Benim gönlümü almaya gelince...

...o çok kolay olmayacak sizin için.

Nasıl yaparız abla?

Onu benim düşünmem gerekecek biraz.

(Hareketli müzik)

Yani tabii beni biraz fazla, yani çok öperseniz barışabiliriz.

Ay, çok güzel.

Bu ne böyle abi, Allah Allah! İyice şey oldunuz ha!

Biz de biraz büyüdük diye hakkımız yok mu yani?

-Koş, sen de sarıl çabuk. -(Rahmet) Bir durun!

-(Rahmet) Çekilin lan, Allah Allah! -(Filiz) Tamam, hadi.

-Sana sarılayım. -Annem, gel.

-Abla, affettin mi? Affettin mi? -Hayır, affedemedim.

Nasıl yani, ben anlamadım.

Bu kız şimdi bayağı bayağı seni evden kovdu mı?

Öyle eşyanı falan verdi eline, gönderdi.

Yapar bunlar, yapar. Kadın milleti, her şey beklenir.

Pire için yorgan yakar bunlar.

Boşanacağız diye tutturuyor. Ben anlamadım ki neye taktığını.

Oğlum, kadını ya seveceksin ya da anlayacaksın.

-İkisi bir arada olmaz. -Ben neye taktığını biliyorum lan.

Senin bu hastanedeki doktor arkadaş var ya, ona takmış yine.

Yeni bayan arkadaş. Siz galiba bununla konuşuyormuşsunuz.

Benden böyle evlilik adamı olmaz falan diyormuşsun, onu duymuş.

Ne demişim, ne demişim? Ben öyle bir şey demedim.

Ben niye Neslihan'a böyle bir şey söyleyeyim?

Vallahi kardeşim, hastanede dertleşirken duymuş.

Hayır, ne alakası var, olur mu öyle şey? Ben Nes...

Oğlum, ben korkumdan Neslihan'ın yanına gitmiyorum, biliyor musun sen?

Sen de öyle deme, hanım köylü gibi.

Farkımız mı kalmış?

Oğlum, bir dakika lan.

Biz seninle hastanede konuştuk ya, ikimiz dertleşiyorduk bu konuları.

Hatırlasana. Oğlum, hatırlasana ikimiz de hani...

...konuştuk, sen anlattın aile babalığı falan.

Aa, şimdi hatırladım! Ben... Neslihan sanmış onu.

İçeride konuştuğumuzu, karşılıklı.

Oğlum, delirdiniz mi lan siz? Bu adamı nasıl kadın zannedecek de...

...kız tribe girecek? Siz de yani.

Oğlum, senin benimle problemin mi var?

Sen niye benimle uğraşıp duruyorsun?

Niye uğraşıyor olabilirim acaba Tufan? Bak, kodesten yeni geldik kardeşim.

Aça dokuz tane yorgan örtmüşler, gene uyuyamamış.

Kesinlikle! Ben buldum abi. Mevzu bu, tamam.

Biz içeride seninle konuşuyorduk.

Sadece benim taraf görünüyordu kapıdan büyük ihtimalle.

Oradan beni gördü, işte oradan dert mi yanıyor falan filan.

Ulan böyle bir şey için evlilik bitirilir mi be?

-Ha, yok, ondan bitirmemiş evliliğinizi. -Neyden bitirmiş Cemilciğim?

Böyle telgraf gibi tek tek söylemesen olur mu canım?

Sen bu Neslihan Hanım'la Bursa'ya baş başa tatile gitmişsin.

(Cemil) Doktorlarla konferansa gidiyorum demişsin...

...onunla baş başa tatile gitmişsin. -Baş başa mı gittin lan?

Baş başa değil lan, salak! Arabanın içinde beraber gittik.

-Tamam işte. -Bana bak, bir şey diyeceğim.

Gözüyle mi görmüş, kendi mi görmüş gözüyle?

Yapma! (Bip)! Ben çok büyük patladım.

Ben hiç, ben öyle bir şey... Neler sordu bana, ben hepsini... Of!

Ee oğlum, ek tohumun hasını, çekme yiyecek yasını.

Evet Zihni Bey, aynen. Siz ne söylüyorsanız doğru.

Ya.

Yalnızım dedim, Akif Hoca falan dedim.

Allah Allah! Düne kadar aile babası değildi hani?

Şimdi niye çocuklarla bu kadar ilgileniyor. Ha?

Ben ne bileyim.

Ben sana bir şey söyleyeyim mi?

Suçluluk duygusundan ha, vallahi.

(Rahmet) Bu erkekler böyle olur işte böyle durumlarda.

Süt dökmüş kediye döner hemen...

...yok işte mücevherler alayım, çiçek alayım falan.

Bunlarla senin gözünü boyayamayacağını da çok iyi biliyor.

O yüzden çocuklardan vuruyor bence yani.

Bilmiyorum Rahmet, vallahi hiçbir şey bilmiyorum.

Yani kim, neyi, neden yapıyor, hiç bilmiyorum.

Üf, kafam çalışmıyor yani.

Hamilelikte olur öyle diyorlardı, doğruymuş.

Olur tabii.

Şu çocukların yemeğini bir atlatalım da.

Zaten o da anlar beni kandıramayacağını herhâlde.

Kadınlar her şeyi erkekleri sınamak için yapar çocuklar.

Mesela sana ne yapıyor? Eline çantayı veriyor.

Hadi bakalım kapı dışarı, yallah. Neden yapıyor bunu? Niye?

Niye?

Acaba gidecek misin, gitmeyecek misin? Seni deniyor.

Ne yapacaksın? Gitmeyeceksin.

Mesela sana boşanma kâğıtları gönderiyor, değil mi?

-Ha. -Niye?

-Niye? -Acaba onu terk edecek misin...

...terk etmeyecek misin? Ne yapacaksın? Boşanmayacaksın.

Doğru, vallahi doğru. Tam Tülaylık bir hareket yani.

Vay, doğru.

İyi de Zihni Bey amca, yani kusura bakma da senin de durumun...

...pek farklı değil şimdi. Seninki de bir anlamda böyle...

...terzi kendi söküğünü dikemez durumu. Yanılıyor muyum?

Benim günahım başka! Benim günahım büyük.

Ben ilk aşkımın ismini kızıma verdim.

Ben hatırlıyorum. Çok fena, çok fena. Hatırlıyorum abi de...

...senin de yaptığın iş yani şimdi. Olacak iş mi yani?

Ne büyük hakikaten patlatmışsın kendini.

Çocuklar, sizin yaşınız kadar benim evlilik hayatım var.

Her şey çok güzeldi. Ta ki o (Bip) adi, namussuz Fikri...

...ortaya çıkana kadar. O (Bip) yüzünden yuvam dağıldı!

-O namussuz yüzünden oldu! -Çay iç abi sen, çay iç.

(Barış) Sakin ol.

Ama siz baş koyduğunuz yoldan geri dönmeyin.

Bana güvenin, beni dinleyin. Kulağınızın bir yerinde...

...mutlaka küpe olarak kalsın.

Evet ulan, doğru. Vallahi doğru, tamam.

Benim bir suçum, kabahatim yok. Ama ben yine de...

...gidip özür dileyeceğim. Niye?

Çünkü karım benden boşanmak istiyor. Niye? Ben boşanmak istemiyorum.

-Aferin. Arkandayım. -Evet.

Bir şey diyeyim mi? Bak, ben de çok fena gaza geldim.

Demek Tülay bana boşanma şeyini göndererek...

...yani aslında diyor ki; "Gitme diyor."

Boşanmak istemiyor yani aslında benden. Tamam abi, ben...

Haberi olsun ya, vallahi haberi olsun. Benim onun uğruna...

...ölümlere gittiğimi, her şeyden haberi olsun abi. Aynen.

Niyeti halis olanın, akıbeti de halis olurmuş!

(Zihni) Böyle yani.

İyiyken iyiye yani.

-Halis halis, halis halis. -(Tufan) Doğru. Doğru.

Şiir gibi konuşuyor adam, doğru bence.

İki aynı yerde, iki aynı yerde halis dedi. O etkileyici olabilir.

Evet.

Bir de ne derler?

Okulun hiçbir katkısı yokmuş öğrenmeye.

Ulan, bundan daha iyi bir fayda mı olur?

Demek paraları gömdünüz ha?

Gömdük! Gömdük!

Üstüne de bir tane taş koyduk.

Bizden başka kimse çıkaramaz. Değil mi amca?

İyi yere saklasaydınız bari. Zaman kötü.

Sen bir rahat olsana dayıcığım.

Biz öyle bir soktuk ki oraya...

...ikimizden başka hiç kimse...

...o parayı oradan çıkaramaz.

Hadi göreyim sizi. Zafer bizimdir abi, hiç merak etmeyin. Tamam mı?

Evet, biz zaten kendimize güvenmememiz bizim sıkıntı.

Tamam mı? Bizim kendimize güvenmemiz lazım.

-İnanmamız lazım kendimize. -Doğru, doğru.

Karılarımız bizimdir, bizim kalacak abi. Unutma, tamam mı? Unutma.

Tabii kardeşim, bak artık ipleri elinize almanın zamanı geldi.

Biz kimsenin kuklası olmayacağız, tamam mı?

-Aynen. -Farkında mısın bak...

...başında o da öyle değildi. -Doğru, değişti, o da değişti.

Ben teşkilatı kurup, seni bekliyorum burada. Tamam mı?

Tamam lan, bir Çiçek'e bakıp geleceğim. Sakın uyuma.

Ne demişler? Su uyur, düşman uyumaz.

Hadi göreyim sizi. Karılarınızın kalbini kazanın.

-(Zihni) Hadi bakayım, dediğimi yapın. -Yeter yedin, yeter.

-Tamam ulan, nimet bırakılmaz. -Hadi.

(Tufan) Hadi bakalım.

Demek öyle Tülay Hanım ha? Ben de seni geri kazanmazsam.

(Tufan) Hadi bakalım.

Hişt, bana bak, hiç süngüyü düşürmek yok. Yapıştır, yapıştır.

Hazırım.

-İyi akşamlar. -(Çiçek) Neredeydin sen Cemil?

Bütün gün aklımı aldın benim. Nezaretlere düşmüşsün.

Bir haber vermek yok.

-Yanına git, yanına. -Allah! Çiçek'im, ne desen haklısın.

Haklıyım tabii.

En doğrusunu sen bilirsin tabii. Şey, Tufan yüzünden oldu.

Ay, yazık, ne olmuş ki?

Benim tatlı sevgilim.

Amca, biz sana çok haksızlık ettik. Çok özür dileriz.

Evet amca. Babamın aklına uyup, üzdük seni. Özür dileriz.

Olur böyle şeyler çocuklar. Takmayın kafanıza.

(Zihni) Önemli olan bundan ders çıkarabilmek. Değil mi?

Ne demişler? Bir musibet...

...bin nasihate evladır. Değil mi?

Evet amca. Ama biz senin gönlünü alacağız, söz.

Evet amca, sen merak etme, tamam mı?

Biz seni biliyoruz nasıl mutlu edeceğimizi.

-Tamam kızım, tamam. -Siz dersinize çalışın...

...güzel notlar alın, biz mutlu oluruz, tamam mı?

Bakın, en güzel şeyi ablanız söyledi. Neymiş?

Ders çalışmak. Ha?

(Duygusal müzik)

(Fikri) Oy, oy, oy!

Lan biz ne kadar içtik öyle. Benim başım ağrıyor.

Of! Ben size söyleyeyim, bak buraya da yazıyorum.

Bu içki var ya içki, bütün kötülüklerin anasıdır.

(Gülüyorlar)

Amca...

...gel şey yapalım, kalk.

Kalk hadi, gidelim. Ben çok kötüyüm.

Hadi, hadi eyvallah.

Oo, hoppa! Dur oğlum, dur.

Gidemiyorum ben ya, of!

Zaten gitsek de bizi eve kimse almaz ki oğlum.

Şuradan bize kapının yolunu bir buldurun da...

...biz oradan Cücü falan... Kalk hadi, gideriz, kalk.

Bize gidelim madem, ha?

Bizde devam ederiz.

Ya bir git! Nereye gidiyoruz?

Ben beş dakikaya kepengi kapatırım.

Çiftliğimiz var bizim. Açık hava, mis gibi. Ha?

Hem yolda açılırsınız. Ne güzel sohbet ediyorduk.

Yok, çiftlikten ben nefret ederim.

Çiftlik lanetli bir yer. Geçen gün ne oldu, biliyor musun?

Ben çiftliğe gittim...

...oradan bir tane geyik başı pat diye düştü, herifin beyninin...

...pekmezini akıttı. (Gülüyorlar)

Çok komik adamsın be Fikri. Niye öyle olsun ha?

Arkadaş arkadaşa takılacağız işte. Hem para falan da harcamazsınız.

(Şakir) Ha, ne dersiniz? Gidelim mi?

-Tabii. -Olur, olur.

Ama yalnız bir şey diyeceğim. Ben öyle...

...dolmuşla falan gitmem, fakir gibi.

Nefret ederim böyle işlerden. Madem siz bizi...

...misafir edeceksiniz çiftliğinizde...

...o zaman kuralına uygun hareket edeceksiniz.

Ne istersek çekeceksiniz.

Herhâlde canım, hiç olur mu öyle şey? Hadi içelim bakalım.

Ay, ne güzel böyle hep birlikte oturuyoruz.

Ama Tufan orada yalnız kaldı.

Diyorum ki ben gidip bir avutsam mı acaba onu?

Git bence Ferda. Bir dene şansını.

Ha, gerçekten mi?

Ben gideyim o zaman.

Bacım, gözünü seveyim, dilimde tüy bitti artık söylemekten.

Almaz adam seni içeri zaten. Boşuna uğraşıyorsun.

Ben şimdi onun yanına gideceğim. İşimiz var zaten.

Nereden biliyorsun Cemil? Belki ikisini birden idare edecek.

Belli mi olur?

Vallahi erkek kısmının sağı solu belli olmuyor.

Belki karısına ağlayacak, Ferda'yı ağırlayacak. Belli mi olur?

Hadi git sen bence, git. Vallahi, dene bir şansını.

Gideyim o zaman ben, ne yapayım?

Bacım...

...tamam, gidiyorum ben. Bir çay içirtmedin! Allah'ım ya Rabb'im!

Adam senin yüzünden ölecekti, beni konuşturuyorsun!

Barış, sen de bir şey söylesene kardeşim.

Ha, yok... Filiz ne diyorsa doğrudur.

Evet, Filiz zaten söylenmesi gerekeni söyledi. Bana bir şey sormayın.

İyi, gideyim ben.

Ben de size şey aldım.

(Kapı kapandı)

Kestane şekeri aldım.

-(Rahmet) Ha, aldın mı? -(Barış) Evet, aldım.

Evde çocuklar da yer diye böyle çeşit çeşit aldım güzelim.

Belki benim güzel karım, benim güzel sevgilim de... Şuna bak.

Pembesi de senin. Sen seversin pembeyi.

Çiçek diyordun, şeker getirmiş bak.

-Kestane. -(Filiz) Kestane.

Kestane... Haa, çiçek! Çiçek?

Şey... Gelirken çiçek de alabilirdim.

Alırsın tabii canım.

Bir benimle içeri gelir misin? Güzelim, Filiz gelsene.

(Barış) Pardon.

(Zihni) Karım da çok sever bunu.

Bu arada kızlar burada yatıyor, biliyorsun.

Ben çocuklarla içeride yatacağım, sen de amcamla salonda yatarsın.

Tamam canımın içi. Ben senin neye kızdığını anladım, tamam mı?

-Sen Neslihan'a takmışsın ama-- -Ben Neslihan'a takmışım?

Evet, takmışsın.

Biz Tufan'la konuşuyorduk orada. Sen aralıktan onu göremeyince...

...şey olmuşsun... Sanki ben Neslihan'la konuşuyorum gibi düşünmüşsün...

...ama saçma. Çünkü ben Neslihan'la niye tartışayım? Niye dertleşeyim...

...böyle bir şeyi, konuşayım durup dururken?

-Durup dururken? -Evet.

Ben sana küçük bir yalan söylemek zorunda kaldım.

Neslihan'la da tek başıma gitmek zorunda da oldum Bursa'ya, farkındayım.

Yavrum, Akif Hoca yüzünden gittim.

Adam orada ısrar etti. Ne diyeyim? Ben nasıl kırayım şimdi? Hocam o benim.

Sempozyum falan deyince adam--

Konuştukça batıyorsun. Konuşma ya!

(Filiz) Ben bir şey duymak istemiyorum.

Ben bu yemekten sonra çocuklara boşanacağımızı söyleyeceğim, tamam mı?

Bunun geri dönüşü yok.

(Kapı açıldı)

(Kapı kapandı) Geri dönüşü yok!

Tamam.

Sıkıntı yapma, sinir yapma. O zaten şu an seni sinirlendirmeye çalışıyor.

Sen neleri aştın, bunu da aşarsın gayet.

Off!

("Hakan Demirtaş - Gitme Gülüm" çalıyor)

Oyna.

Ben sensiz bir hiçim Tülay.

Hasretinden kara sevdaya düştüm.

Hasretinden...

...kara sevdaya düştüm.

-Be... Ulan! -Ya kardeşim, Allah Allah!

İki saattir bir tane mısra ezberleyeceksin be Tufan.

Vallahi oğlum, ne yapayım, çıkmıyor ağzımdan yalan. Bir acayip...

Yalan mı? Ne yalanı ulan! Saatlerdir burada uğraşıyoruz senin için.

Ameliyatlı nişanlımı bırakıp gelmişim!

Tamam, Allah razı olsun, sağ ol da yani şey mi yapsak böyle...

...ne bileyim oğlum, biraz doğal bir şeyler söylemek lazım gibi.

-Olmuyor gibi sanki. -Ne? Doğal mı?

Ne doğalı ulan?

Ağdalı olacaksın böyle, şiirsel olacaksın, anladın mı?

İçinden gelecek böyle, akacak yani, anladın?

Tülay'ın içi cız edecek böyle, ağzının ucundan konuşacaksın. Ağla.

Duygular aksın böyle.

Tamam, şu an geldi duygu. Gir hemen. Deneyim bakayım.

Hadi yaparsın koçum.

Hadi giriyorum kayda.

Tülay...

...hasretinden kara sevdalara düştüm.

Senin uğruna...

...yollarda ölmeyi, telef olmayı göze aldım.

Oldu lan bu!

Ulan dur, daha kesmedik, daha vardı! Ne yapıyorsun kardeşim ya?

Ama...

Üff! Tamam, bir izleyelim de şey yaparsın sonra.

İyi, gel izle.

(Tufan ses) Tülay...

Başı iyi oldu, başını iyi yaptım.

Bunları sen şimdi kesip mi yapıştıracaksın? Nasıl oluyor?

Yok, ben kesemem de çarşıda Çağrı var. O halleder.

Tamam. Bak, bu iyiyi.

Biraz ama sanki duygu...

(Müzik)

Eey!

Hişt, lan Cücü!

Cücü! Oğlum, köpekler bastı lan burayı! Hadi! Hadi kov şunları gitsin lan!

Off, kafa... Ay ay!

Ay...

(Köpekler havlıyor)

Ulan...

-Neredeyiz lan biz? Hişt, alo! -Amca, bir rahat dur.

(Fikri) Aa!

Neredeyiz lan biz? Dün gece bunlar bizi nereye getirdiler?

Dün adamlarla gelmedik mi biz köpek çiftliğine?

-(Fikri) Hee, kö... Ana! Lan! -Bu ne be?

(Fikri) Ana...

-Lan bu ne? -Zincirlemişler oğlum bunlar bizi.

Manyak mısınız lan? Niye zincirliyorsunuz bizi?

-Alo! -Dayıcığım!

(Fikri) Hah! Geldi.

Ulan amma uyudunuz be!

Geceden beri ayıltmaya çalışıyoruz sizi.

Sen ne yapıyorsun? Manyak mısınız kardeşim?

Çözsenize bizi, Allah Allah! Bu ne ya?

Nerede lan gömdüğünüz paralar? Yerini söyleyin, salalım sizi.

Aa! Bizim paramız varmış, duydun mu yeğenim?

Bizim paramız olsa niye gömelim? Hem ceset mi bu gömeceğiz?

Kes lan!

Gömdünüz işte. Dün akşam söyleyip duruyordunuz.

Söyleyin yerini, kurtulun buradan.

Ölürüm de paramı vermem. Sen daha beni tanımıyorsun.

İyi. Ölün o zaman.

(Şakir) Paranın yerini söylemeden buradan çıkamazsınız.

Köpek gibi yaşarsınız burada.

(Köpek havlama taklidi yapıyor)

Ne oldu lan Fikri? Dün gülüyordun kikir kikir.

(Köpek havlama taklidi yapıyor)

(Şakir gülüyor)

Tövbe estağfurullah!

Oğlum! Lan... Açsanıza lan şunu. Çözsenize man...

Vallahi manyakların içinde kaldık. Aa!

Kesin babam beddua etti.

Hişt, kardeş! Bana bak. Senin suçun ne? Sen ne gömdün lan?

Ne yapacağız biz? Şimdi ne yapacağız amca?

Oğlum, ben ne bileyim. Ara şu Filiz'i, gelsin kurtarsın bizi.

-Konum falan at. -Bir git Allah aşkına.

Adamlar bizi buraya zincirlemişler, cebimizde telefon mu bırakırlar amca?

Bilmiyorum ki biraz salağa benziyorlar, bırakabilirler.

Vallahi salakmış bunlar.

(Zihni) Hadi bismillah. Buyurun, geçin.

-(Filiz) İyi misin? -(Çiçek) İyiyim.

Off, aman Çiçek! Geldin şimdi buralara kadar, olacak iş mi!

(Filiz) Senin evde dinlenmen gerekiyor.

Otururum şuracıkta. Ben sıkıldım evde oturmaktan.

Yavaş, gel. Yavaş, yavaş.

Hem öyle tarifle falan olmaz. Ben anlatayım, sen yaparsın yemekleri.

(Telefon çalıyor)

Efendim Ersin? Ne yüzle arıyorsun sen beni?

O (Bip) çıktı mı piyasaya?

Filiz ablacığım, biz tutsak kaldık. Bizi esir ettiler. Gel, kurtar bizi hadi.

Güzel kızım. Babanı burada zincire vurdular.

-Gel kurtar beni kızım. -Ne?

-Ne diyorsunuz? Neredesiniz siz? -Köpek çiftliğindeyiz.

Adamlar bizi öldürmek üzere Filiz abla. Gel kurtar bizi.

Bunlar çok tehlikeli adamlar.

Siz gidin başkasıyla dalga geçin.

Vallahi benim sizinle uğraşacak ne vaktim ne hâlim var, onu söyleyeyim.

Zaten polis peşinizde. Dolandırıcılıktan alacaklar sizi. Tamam?

-Aa! -Ne oluyor lan? Hat mı kesildi?

-Suratıma kapattı. -Hayda!

-Amca. -Hı?

-Polis peşimizdeymiş. -Polis pe...

Amca, biz şimdi polisi arayıp yardım da isteyemeyiz.

-Biz ne yapacağız? Biz (Bip) ya! -Sakin ol, sakin.

(Bağırıyor)

(Filiz) Amca, boş ver, sıkma canını.

(Filiz) Peşlerine düşmeyelim diye iş çeviriyordur onlar.

(Necibe) Filiz! Filiz!

Necibe Hanım, hayırdır, ne bu telaş? Ne oldu?

-Aa... Merhaba Zihni Bey. Nasılsınız? -Merhaba Necibe Hanım.

-Sağ olun, siz nasılsınız? -İyiyim, çok teşekkürler.

Filiz, sorma başımıza geleni. İyi ki bugün burayı açtınız.

Tamam, sadede gel.

Bakanlıktan müfettiş göndermişler. Burayı teftiş edeceklermiş.

-Ne? -Evet.

N-nasıl ya? Olur mu ama böyle? Akşam davet var.

He ya.

Babacığımın hatırlı dostları vardı da...

...el altından haber gönderdiler. Şikâyet etmişler lokantayı.

Aa!

Kim şikâyet eder burayı? Of!

Görürsünüz, size bu insanların okulumuza ait olmadığını göstereceğim.

Şevket Bey, durumu kişiselleştiriyorsunuz. Yapmayın.

Üstelik bakın, geliyorlar.

Savaş Bey nasıl ilgileniyor çocuklarla.

Pişman olacaksınız.

(Müzik)

Barış abi, herkes bize bakıyor.

Tamam, ne konuştuk biz sizinle?

Arkadaşlarınız ne yaparsa yapsın, siz kendinizden ödün vermeyeceksiniz...

...tamam mı? Anlatacaksınız kendinizi. Onlar da anlayacak sizin...

...babanızla aynı olmadığınızı.

Keşke sen bizim babamız olsaydın.

-O zaman doktor çocuğu derlerdi bize. -Oğlum, ne alakası var?

Sizin değerinizi biz mi belirliyoruz oğlum?

Baban ya da ben mi belirliyorum? Olacak iş mi?

Geçin bakalım şöyle. Geç otur oraya.

Bunu ister misiniz?

İstersiniz değil mi? Çünkü bununla birçok şey alabilirsiniz.

Peki...

...şimdi ister misiniz?

Yine isteriz Barış abi. 100 lira yine 100 lira.

-Yine aynı şeyleri alabiliyorsun ki. -Aynen öyle. Bahsettiğim tam olarak bu.

Ben onu ne kadar buruşturursam buruşturayım...

...o değerinden hiçbir şey kaybetmiyor.

Yani sizin başınıza ne gelirse gelsin, ne yaşarsanız yaşayın...

...özünüzü kaybetmediğiniz sürece değerinizden hiçbir şey yitirmezsiniz.

Tamam mı?

O hâlde, madem anladınız...

...alın bakalım bu sizde kalsın bugün.

Arkadaşlarınıza bir şeyler ısmarlayın, bendensiniz.

Çok sağ ol Barış abi.

-Teşekkürler Barış abi. -Rica ederim.

(Kiraz) Kızlar, Barış abi Fiko'ya para verdi, gelin kantine gidelim.

(Müzik)

Bu bahaneyle de buralar tertemiz oldu.

Benim de işim bitmek üzere Necibe Hanım.

Vallahi Zihni Bey, arı gibisiniz. İnanın babam da sizin gibiydi.

Ailesi için hiç durmadan hayatı boyunca çalıştı.

(Zihni) Evelallah elimden hiçbir iş kurtulmaz.

(Müzik)

Yavrum, hamile hâlinle ne yapıyorsun sen öyle? Bırak şunları!

Ben yaparım ne gerekiyorsa, geç şöyle.

(Çiçek) Ben de söylüyorum sabahtan beri, dinlemiyor.

Teftişe geleceklermiş akşam, temizlik yapmamız lazım.

(Barış) Yaparız biz, hallederiz. Sen otur oturduğun yerde.

Ben de tereyağlı bir pilav yapacağım. Çok güzel yapacağım.

Yok ya, yemekleri de ben yapacağım. Sen kalkamazsın böyle.

(Çiçek) Yok. Pilav senin işin değil, ben yapacağım.

Her şey üst üste geliyor, görüyor musun?

Aşçı aranıyor diye ilan astık, bir kişi aramadı.

Kız, boş ver. Zaten o aşçı gelene kadar ben ayaklanırım.

Şu günü bir atlatalım da.

Bir de...

...o kadar adamız. Bir şekilde hallederiz.

Rahmet var, Tufan var.

Çözeriz yani.

Rahmet'i ben okula gönderdim, hocası gelmiş.

Akşam çocukları alıp gelecek.

Benim için Tufan abi diye biri yok zaten.

(Çiçek) Cemil de Tufan abinin peşine takıldı.

Ne yapıyorlar yan yana, bilmiyorum. Sanırsın dünyayı kurtarıyorlar.

Ne yapacaksak, birlikte yapacağız işte.

Hallederiz bir şekilde, ne yapalım. Çözeceğiz yani.

Evet.

Fare!

Fare! Fare!

Vay alçak!

Kaçma lan! Nereye gidiyorsun lan?

Ne oluyor?

-Pis hayvan! -(Çiçek) Ay, öldür!

Gelme, gelme!

Fare mi öldürülür onunla efendim? Sakin olsanıza.

Zehir alalım. Burayı mühürlerlerse bir daha açtıramayız.

-Tamam, alırım. -Hayır, ne zehri! Yemek pişiyor burada!

Barış, yakalayandan al, öldürmeyenden al.

-Tamam yavrum. Yakalayandan alırım. -(Filiz) Öldürmeyenden al, günah.

Sarsma beni, yaralıyım ben.

Necibe Hanımcığım, o tarafa gelirse bana doğru gönder onu.

(Zihni) Lan nereye gidiyorsun, namussuz hayvan?

(Cemil) Üst üste...

Dağlar girdi aramıza.

Güzel.

Dağlar...

...aramıza...

...aramıza...

Tamam. Tamam lan. Oku bakayım şunu.

Çok iyi oldu bu.

Dur.

"Siyah saçların gibi karardı ufkum"

"Sen bana bakmayınca...

...hatalarımı acı gibi koydum"

"Üst üste dağlar, girdi ara-ara...

Oğlum, bu bir acayip.

Bunun daha şeyini yapmasak mı... Hani başka bir şairin olabilir.

Denenmiş, garantili bir şey olmasın mı?

O ne oğlum? O zaman bana niye şiir yaz dedin?

Bu kadar zaman burada uğraşıyorum senin için.

Allah Allah, ben sana şiir mi yaz dedim?

Ben şiir okuyacağım dedim, sen oturdun yazmaya başladın.

İyi, kardeşim.

Sen o zaman öyle yap. Bu kadar değer verdiğini iddia ettiğin...

...karın için bile uğraşma, hazırını koy.

Önceden kullanılmış şiirleri kullan.

Onun için bile uğraşma, hiçbir şey yapma.

Ondan sonra bana gelip sızlanırsın.

Cemil, Tülay benim videolarıma niye cevap vermiyor diye.

-Doğru diyorsun. -Herhâlde öyle oğlum.

Bir kere tonlamasını yanlış yaptın. Ondan olmuyor o.

Evet, işte o... Sesimi böyle yapamıyorum, ondan.

Çıkmıyor tam gibi. Denesek mi bir daha?

Ver.

Bak.

"Siyah saçların gibi...

...karardı ufkum, sen bana bakmayınca"

"Hatalarımı acı gibi koydum üstü üste"

"Dağlar girdi aramıza"

Anladın mı? Sana ödüllük şiir yazmışım.

Sen yapınca ben bile etkileniyorum, oluyor.

Ama bana geçince ne dediğim... Garip bir şeye dönüşüyor.

Tamam kardeşim, olacak. Sen şurada birkaç mum yak.

Yak oraya, bir ortam hazırla. Biz bunu bir kaydedelim.

(Cemil) Yak oğlum mumları.

(Cemil) Şu perdeleri kapayayım.

Ah, bu mumları da Tülay yakmaya kıyamazdı.

-Başlatıyorum müziği. -Dur lan, şunu da yakayım.

-"Siyah saçların... -(Cemil) Başlattım müziği.

Dur lan. Tamam.

Nasıl sesleneyim böyle?

İçli ol. Duygudan böyle, önden.

("Hakan Demirtaş - Gitme Gülüm" çalıyor)

"Siyah saçların gibi karardı ufkum"

"Sen bana bakmayınca...

...hatalarımı acı gibi üst üste koydum"

Ayy!

Siz ne yapıyorsunuz böyle erkek erkeğe?

Ne yapıyorsun bacım? Ortamımızı mahvettin.

Bu kadın niye sürekli giriyor benim evime?

Nasıl girebilir, ben onu da anlamıyorum ki.

Anahtarım var benim Tufan. Sen az önce hisli hisli şiir mi okuyordun?

-Bana da okusana biraz, duyayım. -Cemil, bunu buradan al.

Vallahi bunu buradan al. Yemin ederim ameliyatlı falan demeyeceğim.

Kalksana bacım. Ne geliyorsun buraya? Sana gelme dedik o kadar.

Adamın bedeni, adamın kararı zaten. İstemiyor seni, anlamıyor musun?

-Sen 'bodyguard' mı tuttun Tufan? -Evet.

Çok sıkıldım orada, biraz dursaydım en azından.

-Hazır mı? Var mı orada? -Al, al. Dikkat et. Elini kaptırma.

Tamam, içeriye de mi koysak?

Yok, olmaz öyle şey.

Müfettiş gelse ne diyeceğiz, burada şey var mı diyeceğiz?

Görünmeyen yerlere koy Barış.

-Doğru olmaz. -Filiz, bunun çocukları vardır.

Kesin kocası da vardır.

Tövbe ya Rabb'im. Allah korusun.

-(Barış) Merak etmeyin Necibe Hanım. -(Zihni) Şöyle koy.

Bütün sülalesine yetecek kadar kapan var, her türlü alırız.

Şaka yaptın.

(Kapı açıldı)

(Ferda) Çiçek, ciğerimin köşesi.

Ne toplanmışsınız burada, müşteriler orada bekliyor.

Aa, müşteri mi?

Vallahi müfettiş gelmiş.

Bak, bir de gelmiş müşteri gibi oturmuş. Biz de çaktırmayalım, tamam mı?

Tamam. Necibe Hanım, Allah aşkına panik yapmayın.

Beni de panikletiyorsunuz. Ne olur.

Şey...

Çiçek, sen temizlik malzemelerini al da yemeğe başlayalım hadi.

Tamam.

Sen aç telefonunu, çoluk çocuk da yok burada.

Oynamak zorunda değilsin.

Boş ver.

Temizlik imandan gelir derler.

(Çiçek) Günde beş kere temizlemezsem içim rahat etmez bu lokantayı.

-Hoş geldiniz. Merhaba. Nasılsınız? -Merhaba. İyiyim. Siz nasılsınız?

Sağ olun. Buyurun.

Ben bir kuru fasulye, bir de pilav alayım. Ayrı ayrı.

Bana ne zaman bakacaksınız? Amma da yavaş servisiniz var.

Kusura bakmayın, hemen geliyorum.

İçecek alır mısınız?

Sempozyum bitti, dönüyorsunuz. Güzel. Bunu söylemek için mi aradın?

Yok Savaş, ben çok düşündüm...

...karınla konuşmadan benim içim rahat etmeyecek.

Ben kendimi çok kötü hissediyorum.

Tamam o zaman, gel konuş. Ne diyeyim?

Elimize yüzümüze bulaştı bu iş, saçma sapan.

Tamam, gel, ne olacaksa olsun Neslihan.

Biz bütün gün Filiz'in dükkânındayız. Tamam mı?

Ben konumu sana mesaj atarım, gelirsin.

Tamam. Ben çıktım, yoldayım zaten. Bir araç ayarlamıştım.

-Geliyorum o zaman. -Tamam, görüşürüz. 'Bye bye'.

Açım!

Susadım ben! Açın lan şunu!

Amca!

Yeter artık, duymuyorlar seni. Bağırıp durma ya!

Oğlum Ersin, vallahi bana hemen yiyecek bir şey söyle...

...yoksa ben var ya, gideceğim onlara...

...söyleyeceğim lan parayı nereye gömdüğümüzü.

Ben açlığa, susuzluğa dayanamam oğlum!

Amca, saçmalama. Sakın!

Dayan, lütfen.

Buradan çıkış yolu bulacağız. Söylersen bitersin, yapma.

Tamam.

(Köpekler havlıyor)

Ne yapıyorsunuz lan gömücüler? Keyfiniz yerinde mi?

Gel bakalım. Al bakalım, bu sana.

Bana bak lan...

...söyleyecek misin paranın yerini? Pes ettiniz mi?

Hayır, pes etmedik.

(Köpekler havlıyor)

Oğlum, eğer biz ölürsek zaten öğrenemeyeceksiniz paranın yerini.

Manyak mısınız? Açın ya.

Ölecek hâle gelince zaten söyleyeceksiniz lan.

Canınızdan daha kıymetli değil ya.

Yoo, canımızdan daha kıymetli.

Ne koktu lan bunlarda? Et mi lan bu?

Ne oldu lan, ağzınız mı sulandı?

Et var hepsinin içinde. Size de vereyim mi birer parça?

Hayır, hiç acıkmadık biz. Değil mi?

İyi. Hadi bakalım.

Ben senin var ya, ben...

Şunlara bak, ne güzel yiyorlar şapır şupur.

Hişt!

-Amca? -Ha?

Filiz ablayı kandıramadık, çocukları mı kandırsak acaba?

Ulan ah!

Açlıktan bende kafa mı kaldı? Ara, ara, ara.

Su da iç oğlum, su da.

Allah Allah.

İyice acındıracağız amcamı, tamam mı? Çocuğuz biz, kıyamaz bize.

Bir zaman sonra affeder kocasını, tamam mı?

Yengemle amcamı barıştırdığımızda var ya, amcama çok güzel hediye olur.

Tabii canım.

(Arama tonu)

Alo. Yenge.

Şey, ben Kiraz. Filiz’in kız kardeşi. Hatırladın mı?

Ee…

-Amcam bizde kalıyor da… -Hadi kızım!

Tamam, dur. Sakın kapama. Kapama.

Şey, vallahi amcam çok kötü.

Hastalandı, yataklara düştü, çok kötü. Söyle.

Evet. Sen onu terk ettiğinden beri o kadar kötü ki yataklara düştü.

Öf, öf!

Bir görsen, hep seni sayıklıyor bize.

Evet. Karım diyor, başka da bir şey demiyor vallahi billahi.

Ben onu nasıl kaybettim, onun değerini bilemedim diyor.

-İlk göz ağrımdı. -Evet, ilk göz ağrımdı diyor.

Hep seni anlatıyor bize, vallahi.

Kiraz kiminle konuşuyor bu kadar? Meşgul sürekli.

Ay, o çok konuşur zaten. Niye onu arıyorsun?

Sen öbürünü ara. Hadi, hadi.

Tamam, Fiko’yu arayayım.

Hem biz sana demiyoruz ki illa barışacaksın diye.

Bir kere konuşsan yetecek ona bak.

(Telefon çalıyor)

Evet. Bak, hasta olacak diye korkuyoruz.

Bak sana ne diyeceğim.

Bizim lokantada akşam bir yemek var.

Ben sana adresi vereyim, akşam oraya gel. Ne dersin?

-Evet. Tamam, oldu. Oldu! -Tamam!

Ben sana adresi veriyorum o zaman.

Hazır mısın? Yanında kâğıt kalem var mı?

Bak ya! Bu da meşgule attı.

Ulan şuna bak, aileye bak.

Aradığın zaman hiçbirine ulaşamıyorsun. Ölsen umurlarında değil.

Ben boşuna faydasız demiyorum ki onlara.

Öyle işte amcacığım. Sen besle, büyüt, sonra sana sırtını dönsünler.

Aile kavramı tamamen yok olmuş.

Kim kaldı ulan arayacak?

-Rahmet. -Rahmet'i ara.

Asıl onun manita var ya, benim yeni gelin, onun numarası bizde olacaktı ki…

…güzel olanı, o zırt diye gelirdi buraya. Çünkü o tam benim kafa.

(Telefon çalıyor)

Öf!

Ne var ulan?

Hah. Amca oğlu.

Biz şu an çok zor durumdayız.

Köpekçilerin eline düştük. Adamlar bizi vallahi öldürecekler.

(Ersin ses) Gel bizi kurtar hadi.

Bana ne oğlum? Ben ne…

Siz önce çocuklardan çaldığınız parayı geri getirin, tamam mı?

İşim var benim.

Ulan, Rahmet!

-Ne oldu ulan? -Bu da yüzüme kapattı.

Ulan bunlar, bunlar…

…bunlar görürler günlerini. Bunların hepsi faydasızın önde gideni.

Ben bundan sonra bütün işlerimi tek başıma hallederim.

Onların da işi bana düşer, görürler.

-Deniz. -Döndün mü?

-Kızım, niye telefonlarımı açmıyorsun? -Müsaitken demiştik, müsait değildim.

Deniz tamam, özür dilerim. Uzatma artık istersen.

Ben Barış’a sinirlendim orada, o yüzden saçma sapam konuştum biraz.

Yoo, sen ne düşündüğünü söyledin. Her zaman yaptığın terbiyesizlik bu.

Niye acaba?

Çünkü siz hiçbir şey anlamadan, dinlemeden adam kesip atmaya dünden meraklısınız.

-Biz kimiz? -Ablanla sen Rahmet.

Sanki bu dünyadaki herkes sizi aldatmak için toplanmış gibi davranıyorsunuz.

Sen niye Barış’ı savunuyorsun o zaman?

Rahmet, ben kimseyi savunmuyorum.

Ben bir ilişkinin iki tarafı var diyorum. Anlıyor musun?

Barış’ı başka bir kadınla gördük, asalım, keselim.

Deniz zaten güvenilir değil, bilmem ne falan.

Siz abla kardeş çok doğrusunuz çünkü.

Bunu mu dedim ben şimdi?

Rahmet, başkalarının doğru dediğine inanmak kolay.

Kendi doğrularını bulmadan sakın gözüme gözükme.

Denizciğim…

(Nefes veriyor)

Hocam.

Hocam, ben de sizi bekliyordum. Hatta sabahtan beri bekliyorum.

Aslında haftalardır bekliyorum sizi de…

Hocam, bir konuşabilir miyiz lütfen?

-Odada. -Tamam. Odada.

(Gerilim müziği)

Neden bekliyorsun beni?

Hocam, bildiğiniz ve gördüğünüz gibi ben Amerika’ya gidemedim.

Sonrasında siz de yoktunuz. Beni tekrar okula almanızı isteyecektim.

Niye öyle bir şey yapayım?

Hocam, biliyorum, sizi çok hayal kırıklığına uğrattım, farkındayım.

Ama gerçekten çok geçerli sebeplerim vardı.

Beni bir dinleseniz--

Biliyorum ben her şeyi.

Senin için senin dışındaki herkes çırpınıyor.

Kıymetini bil.

Kim, Deniz mi anlattı?

Madem geri dönmek istiyorsun, kadron için mücadele edeceksin.

-Pelin de asistanım olmak istiyor. -Pelin kim?

Benim.

Sana son bir şans. Üç haftanız var. Biriniz asistanım olacaksınız.

Bu süreç içinde tek bir vukuatını görürsem gidersin.

Tamam, hocam.

Şimdi çıkın.

103 numaralı amfide sınav var. Çocukların başında durun.

Tamam.

-Rahmet. -Buyurun hocam.

Özellikle Deniz’le okul içinde değil yan yana gelmek…

…selam bile vermeyeceksin.

Anladın değil mi?

Anlaşıldı hocam.

Ben kazanacağım. Boşuna kendini yorma bence.

Asistanlık benim hakkım.

Okulda çıkardığın olayları da duydum bu arada.

Yani o kız olduğu sürece bence şansın yok.

Gözüm üzerinde. Ali Hoca’ya şikâyet ederim.

(Gerilim müziği...)

(...)

Açım ulan ben. Susadım. Ben prostatlıyım.

Benim çişim geldi. Oğlum.

Benim her teşaşürüm ayrı eziyet ulan.

Açın ulan!

Amcacığım, Allah aşkına sabret. Bak, bulacağız buradan çıkış yolunu.

Lütfen dayan. Hadi.

(Sızlanıyor)

Ulan bütün sülaleyi aradık. Kimi arayacağız daha?

Sülaleden olmayan biri.

Polis eskisi. Çiçek’in manitası.

Neydi, uzun boylunun adı neydi?

-Cemil mi? -Hah. Cemil.

Ara, ara. Cemil’i ara.

Hah. Alo.

Cemil abi, Ersin ben. Filiz ablanın kuzeniyim.

Cemil’im. Aslan polisim benim. Gel kurtar beni Cemil’im.

Ne diyorsun Fikri abi?

Ne diyor yine o, ne diyor?

Nasıl zincirlediler ya?

Olmaz öyle şey kardeşim. Tamam. Polis adamım ben.

Tamam. Ben geliyorum sizi kurtarmaya. Sen hemen adres ver, geliyorum.

-Ver şunu. -Dur. Ne yapıyorsun?

-Bırak abi, bırak. -Oğlum, niye kapattın?

Belki zor durumdalar. Yardım etmemiz lazım.

Sen bu polis lafını duyunca niye hemen gaza geliyorsun abi?

Allah aşkına.

Bırak. Onlar okulu dolandırmışlar. Ne hâlleri varsa görsün.

Ne?

(Telefon çalıyor)

Al. Yine arıyor. Dur.

Cemil. Sakın.

Sakın.

Hayret bir şey. Kapattım.

Ama kardeşim, polislik böyle bir şey.

Polis dediğin iyi de olsa, kötü de olsa o çağrıya cevap vermek zorunda.

Eski polis, Cemil, eski polis.

Allah aşkına. Milyonlarca kez konuşmadık mı bunu?

Lütfen artık! (Telefon çalıyor)

Aha. Bak, beni de arıyor. Al. Ne yapıyorum?

Hop. Kapattım. Niye? Çünkü ben polis değilim.

Sen ne yapacaksın? Kapatacaksın. Niye? Sen de polis değilsin.

Başka polis de yok burada.

Lütfen.

Tamam, ulan.

(Telefon çalıyor) Aha, yine arıyor. Al.

-Tülay. -Oğlum, Tülay değil, Fikri abiyi diyorum.

-Sardın başıma. -Tülay arıyor. Aç.

Ulan!

Oğlum, nasıl konuşacağım? Ne diyeceğim ben şimdi?

Tamam, sakin ol. Açsana. Vazgeçecek şimdi.

-Sesimi şey yapayım mı? -Bırak. Normal konuş.

Aç. Şimdi vazgeçecek.

(Boğazını temizledi)

Hadi.

Alo. Gülüm.

Ne yapıyorsun?

Beğendin mi şiirimi?

Ama Tülay, tamam, öyle…

…öyle de konuşma yani. Ben…

Gülüm, vallahi bak, ben senin için ölmeyi bile göze aldım.

Yapma böyle ne olur.

Ama…

Versene şunu. Ver.

Alo. Yenge. Cemil ben.

Hah. Merhaba.

Yenge, bak sana bir şey diyeceğim.

Bu adam gerçekten burada senin için çok uğraştı ve…

…şu an çok kötü durumda, haberin olsun.

Yok...

Hah. Ne?

Hiç mi istemiyorsun?

(Cemil) Ama yen…

Kapattı.

(Cemil) Şey…

Ya, şiiri beğenmiş de…

…şey, sana çok kırgın olduğu için...

…bir daha aramasın, numaramı değiştireceğim falan dedi.

Biliyorum. Bana da öyle söyledi.

Ben ne yapacağım oğlum? Ben Tülaysız nasıl yaşarım?

Afiyet olsun. Nasıl buldunuz pilavı?

Güzel. Her şey çok güzel. Siz mi işletiyorsunuz burayı?

Evet, evet. Çiçek’le ben işletiyoruz.

Çiçek’in pilavı vallahi mahallede bir numaradır.

Hmm.

Aaa!

Ne oldu?

(Barış boğaz temizledi)

Şey, ben hamileyim de böyle hıçkırık gibi geliyor bir şey, ondan korktular.

Geçmiş olsun.

-İyisin değil mi güzelim? -İyiyim, iyiyim.

-İyi değil mi yemekler? -Çok beğendim. Teşekkür ederim.

Çok sevindim. Afiyet olsun.

Barış, Allah aşkına hallet şunu.

Ne yapayım yavrum, pisipisi mi diyeyim el kadar hayvana?

(Çığlık atıyor)

Ben mutfaktayım arkadaşlar.

Çay hazırmış da. Necibe Hanım heyecanlıdır biraz.

Çay hazır diye bağırdı aslında.

-Alır mısınız çay? -Olur. Alırım bir tane.

Tuz yok kardeşim bunda, tuz. Bak, boş.

Halledeyim hemen.

-Anladın değil mi ulan? -Anladım tabii.

Sen de bizi iyice salak yaptın. Çağır gelsinler.

Alo. Gelin ulan, gelin. Konuşalım ulan.

Gelin yoksa susmayacağız! Gelin!

(Bağırıyorlar)

Tövbe estağfurullah, tövbe.

Hey!

Söyleyecek misiniz paraların yerini?

Nerede senin ağan olacak (Bip)?

Çarşıya gitti.

Ne o, pes ettiniz değil mi?

Nerede paralar?

Bak kardeşim, siz çakalsanız, biz sizden daha çakalız.

Öyle bedavaya paranın yerini söylemek falan yok.

Ne olacak?

Şimdi sen var ya, (Bip) unut, tamam mı?

Biz seninle anlaşma yapalım…

…gidelim parayı gömdüğümüz o yerden çıkartalım…

…üçümüz kırışalım. Ne dersin?

Ben yatıyorum beyler.

Of!

Bu ne be?

Tövbe tövbe. Allah Allah. Kim koydu bu kayayı buraya?

Ne bileyim abiciğim ben?

Samet, tut şunun ucundan da kenara çekelim. Başımı koyamıyorum.

Tamam, tamam.

Allah Allah.

Bu ne be?

Para, para!

Okuldan topladığımız para değil mi bu?

Fikri bizim için topladı bu paraları, değil mi?

Ondan buraya bıraktı herhâlde.

Bak, büyük adam bu Fikri.

(Köpekler havlıyor)

Beni kandırmıyorsunuz değil mi?

Biz öyle insanlar mıyız?

Biz aynı insanız kardeşim. Bu benim amcam.

Açıyorum bak.

(Müzik)

(Boğazını temizledi)

(Müzik)

Ah!

Bu ne ulan?

Oğlum, ölmesin?

Bunlar böyle yapınca ölüyor.

Ne ölecek yahu, bayıldı. Hadi gidelim.

-Ne oldu ulan? -Şakir geliyor.

Ne? Ne yapacağız peki?

Gel. Benim bir planım var.

(Köpekler havlıyor)

Ne oluyor ulan?

Yürü, yürü, yürü.

Hadi bakalım, topla köpeklerini içeri!

Ulan ben şimdi sizi…

Nevzat! Neredesin ulan?

(Bip)!

Tut. Tutun yakalayın şunu.

Tut. Tut yakala. Bırakmayın. Şimdi sizi… Nevzat!

(Köpekler havlıyor)

(Derin nefes alıyorlar)

(Köpekler havlıyor)

Amca, köpekler geliyor. Kendi başımızı yaktık.

Hay senin yapacağın plana ben!

(Köpekler havlıyor)

Yürü ulan. Yürü.

Vallahi bizi yer bunlar.

(Müzik)

Amca, vallahi bu iş böyle olmayacak. Ben şuraya tırmanıyorum.

Oraya hayatta tırmanmam ben. Ne bu be?

Tamam. Sen bilirsin amca.

Dur ulan. Beni de al.

-Beni de al. -Gel, gel.

Tut ulan. Elini ver!

-Geliyorlar! -Ah, ah!

Ah!

(Köpekler havlıyor)

(Çığlık atıyor)

Hoşt!

Totom gitti. Ah!

Oğlum, ne istiyorlar bunlar benim totomdan?

Sen yavaşsın. O yüzden öyle oldu.

Oğlum, ne alakası var?

Niye totomdan? Niye kolumdan, bacağımdan değil, totomdan ısırıyor ulan?

(İnliyor)

Hoşt, hoşt!

Hoşt ulan. Hoşt!

Ana! Ulan madem böyle gideceğini biliyordun, niye baştan söylemiyorsun?

Allah Allah. At gibi koşturdun bizi.

Ben ne bileyim. Ben de şansımı denedim. Bilmiyordum ki.

Ben de şaşkınım şu an.

Hadi, hadi.

Ah! Hayatta da inmem buradan.

Nasıl ineceğiz? İnmemiz lazım.

Dur. Dur Allah aşkına amca. Dur. Şunların gittiğinden emin olalım bir.

Bunlar şimdi sopayı geri getirmeye falan kalkarlar.

-Vallahi mi ulan? -Vallahi.

Ah!

Ay, ay. Çok acıyor oğlum. Çok acıyor.

Bir baksana bir şey var mı totomda. Çok kötü ısırdılar.

-Var mı bir şey? -Yemiş burayı. Aç köpekler.

Çok memnun oldum sizin gibi insanlarla tanıştığıma.

- Biz de. -Herkese de tavsiye edeceğim burayı.

(Filiz) Yine gelin. Ayaklarınıza sağlık.

Hesap için ayrıca teşekkür ederim size.

Ay, ne demek. Estağfurullah. Afiyet olsun.

-İyi günler beyefendi. -İyi günler. Hoşça kalın.

Güle güle. Ayağınıza sağlık.

(Filiz) İyi günler.

Kız, kurtulduk mu şimdi?

Ay, sorma, kurtulduk.

O kadar tantana ettiniz, bak işte, gitti bitti.

Ama bir şey söyleyeceğim, beş kuruş almadan yolladınız adamı.

Ben o kadar ameliyatlı hâlimle soğan doğradım ama.

(Çiçek) İyi ki iki tane soğan doğradın sen de. Manyak.

Çatal.

-Yere düştü. -Gördüm.

Çok yavaş burada servisiniz, çok. Böyle işletmecilik olmaz.

Bir dakika. Ne dedin sen?

İki saattir burada servis bekliyorum. Sen bir de üstüne dikleniyor musun?

Laflara bak!

-Tamam. -Ne tamamı? Olacak iş değil.

Sabahtan beri kız sana burada tek başına hizmet etmeye çalışıyor, farkında mısın?

İsteklerinin ardı arkası kesilmedi.

Yahu şurada iki müşteriye bakamıyorsunuz.

Su istiyoruz, ekmek yok, ekmek istiyoruz, çatal yok.

Kardeşim, yemeği yememişsin daha, yemeği. Farkında mısın?

Çatal yok. Nasıl yiyelim?

Beyefendi, ben eşim adına özür dilerim.

Yani bir şey de demeyeyim diyorum ama...

...sabahtan beri git gel, git gel canım çıktı, perişan oldum.

Görüyorsunuz, sesim de çıkmıyor.

Ben sağlık bakanlığı müfettişiyim.

(Hep bir ağızdan) Ne?

Demek ki hakkınızdaki şikâyetlerin hepsi doğruymuş.

Burayı mühürlüyorum.

Ay, bir saniye.

Beyefendi, bir saniye…

Yok hayatım, bırak ne yapıyorsa yapsın.

Sabahtan beri hır çıkarmaya gelmiş zaten.

Barış, bir saniye.

Öyle mi? Bir de devlet memuruna şike iddiası ha?

(Ferda) Ay, ne şikesi canım?

(Üst üste konuşmalar)

Yalvarıyorum Müfettiş Bey, ne olur yazmayın.

Babamın kemikleri mezarında ters döner. Ne olur yapmayın.

(Çiçek) Bir kere daha düşünün. Yani öyle hemen şey etmeyin.

Burası bizim ekmek teknemiz.

Vallahi bizim lokantamızda hiçbir sorun yok normalde.

Ne demek sorun yok canım? Deminden beri fareler burada cirit atıyor.

Bir o yana, bir o yana. Ben görmedim mi sanıyorsunuz?

Hepsinin farkındayım. Maymun gibi oynatıyorsunuz iki saattir.

Hepsini gördüm. Hepsini buraya yazacağım.

(Filiz) Beyefendi ama beni bir dinlerseniz, zaten kapalıydı burası.

Aşçımız kaza geçirmişti. Bak, aşçı aranıyor ilanı var hâlâ.

Beyefendi, bize izin verirseniz biz akşama kadar tertemiz yaparız burayı. Ne olur.

Gerçekten de öyle yaparız.

Bak, vallahi sokağa kadar temizlerim.

Ne olursunuz bize bir şans daha verin. Ne olur.

Bu lokanta kötü sağlık koşulları nedeniyle mühürlenmiştir.

Geçmiş olsun. Bundan sonra müşterilerinize daha iyi davranırsınız.

(Gerilim müziği)

(Çiçek) Of Ferda of!

Ay, bittik biz.

Öyle deme. Belki bir hâl çaresi bulunur.

Kız, ne bulunacak?

Ne oluyor?

Siz niye böyle tek başınıza yürüyorsunuz ameliyatlı ameliyatlı?

Ne yapacaktık Cemil?

Yürüdük geldik işte. Kucaklarına alıp taşıyacak hâlleri yoktu.

Olmaz öyle şey. Ne oluyor, ne bu hâliniz sizin?

Ay, sorma vallahi. Neler geldi başımıza.

-Lokantayı mühürlediler Cemil. -Ne?

Ekmek teknemizden olduk. Bittik.

Allah Allah. Ne oluyor?

Neyse. Dur ben size bir yardım edeyim. Gel.

Nasıl mühürlediler ya?

Bana da yardım et Cemil.

Öf!

Şimdi bu lokantayı niye kapattılar, ben anlamadım. Bir daha anlat.

Fare çıktı diyorum, fare çıktı.

-Ne çıktı? -Fare.

Onu bırak da sen niye nişanlını böyle tek başına bıraktın, onu söyle bakayım.

Doğru söylüyor Cemil, neredeydin?

Ben gelecektim zaten, söz verdim de...

Tülay'dan bir telefon geldi, Tufan çok kötü oldu.

(Çiçek) Hadi ya.

Valla böyle kapandı kaldı yani.

Arkadaş, ne yapsak? Kadın bir türlü gık demiyor.

Çok kötü oldu. Valla canına kıyacak falan diye şey oldum ben de.

O yüzden gelemedim.

Ay, yazık ya. O kadar kötü mü?

Bak, ben onun yanında olsam...

...iki dakikada yüzünü güldürmezsem bana da Ferda demesinler.

Bacım, ne diyorsun?

Şey, Cemil...

...acaba hani madem geri dönüşü yok diyorsun, bir...

...denesek mi Ferda'yı?

Ferda denese diyorum.

Çiçek, ne diyorsun gözünü seveyim?

Kadın adamın hayatını karartmış, sen ne diyorsun.

Ben mi karartmışım?

O benim kocamdı bir kere. Biz karı kocaydık.

Tülay bozdu aramızı. Benim Tufan'ım o.

Ne? Ne diyor bu ya?

Valla öyle diyor Cemil.

Evet. Biz onunla ayrılmaz bir bütünüz.

Bak, mesela ben olsam, hayatta onu bırakıp da böyle Almanyalara gitmezdim.

Bir saniye olsun yanından ayrılmazdım.

Hep yüzünü güldürürdüm, hiç ağlatmazdım onu.

Bir denesek mi Cemil ya?

Baksana, bu kadar ısrar ettiğine göre bir bildiği var bence sanki. Ha?

(Müzik)

Yanlış o.

Yanlışımı düzelteceğine inanacak kadar saf mı görünüyorum oradan?

Rakibiz biz.

İyi be, ne yaparsan yap.

Canım, yalnız ben İsviçre'de 'master' yaptım.

Benim de daha üniversite diplomam yok ama...

...gördüğün gibi aynı işi yapıyoruz, değil mi?

Ama bir kız yüzünden yerini kaptıracak kadar da aptalsın sen.

Orası seni ilgilendirmez.

Eğer ucu benim kariyerime dokunacaksa ilgilendirir.

Akıllı insanlar kendisini yücelten kişilerle birlikte olur...

...daha da aşağıya çeken değil.

Onun için senin tam bir aptal olduğunu düşünüyorum.

(Telefon çalıyor)

İyi, bakmam.

(Müzik)

(Mesaj geldi)

(Deniz dış ses) Otopark, çabuk!

Hadi kaçtım ben.

Sen nereye ya?

Seninle geliyorum. Kıza gidiyorsun değil mi?

Saçma sapan konuşma.

Kardeşlerim var benim, onları okuldan alacağım.

Ali Hoca'nın haberi var.

Hadi görüşürüz.

Kısmet canım ya bu işler.

Sen nasıl bir şey çıktın ya?

Ne oluyor Rahmet?

Ee, şey...

Ali Hoca sardı kızı benim başıma.

Bize böyle üç hafta falan da bir süre verdi.

Ya o kalacak okulda, ya ben kalacağım asistan olarak.

O yüzden okulda selamlaşmamız bile yasak oldu yani şu an.

Kız da benim tepemde yani, asistanlığı kapacağım diye durmuyor.

Ben de bir fırsat bulup anlatamadım ki sana.

Anladım.

Ha, iyi. Anladıysan o zaman bir...

Deniz, saçma sapan bir kız yüzünden bana trip atmayacaksın değil mi yine?

Yok, trip falan atmıyorum.

Ben sen veya Filiz değilim.

Yani problemlerimi çözmek için kendi yöntemlerim var.

Deniz, ortada bir problem... Yine başladık, Allah'ım ya.

Ortada bir problem yok kızım. Niye bir problem varmış gibi davranıyorsun?

(Rahmet) Deniz, üç hafta diyorum.

Ali Hoca istedi, üç hafta bir dayanacaksın.

Zor döndüm okula zaten, biliyorsun.

Deniz! Deniz!

Ulan hiç derdimiz yoktu sanki.

Bir de bu çıktı şimdi.

Üff!

Tamam.

Tamam, teşekkürler. Tamamdır. Sağ olun. Hoşça kalın. Sağ olun.

Arkadaşlar, kötü haber.

Mühür kırmanın cezası altı ayla üç yıla kadar hapis.

Yani paraya dönüştürülüyor ama işte...

Gitti baba yadigârım, gitti. Vallahi gitti.

Ne yapacağız?

Yemeği bizim eve alsak sığar mıyız ki?

Yok yavrum, o olacak iş mi?

Ben bir yer mi kapatsam, ne yapsam?

Olur mu oğlum? Düğün mü bu? Allah Allah.

Bence olup biteni millete anlatalım. İptal edelim, olsun bitsin bu iş.

Amca, olmaz öyle. Çocuklara söz verdim, yani iptal falan edemem.

Yani gerekirse kapının önünde yapacağız ama yapacağız bu yemeği bu akşam.

Ne oldu abla? Siz niye dışarıdasınız?

Ablacığım, bir şey mi oldu?

Yok be, ne olacak? Hava almaya çıktık. Bir şey yok.

-Sıkıldık içeride, hava almaya çıktık. -Bir şey yok güzelim.

-Abla, iptal olmadı değil mi yemek? -(Barış) Hayır.

Ne olur. Biz herkesi çağırdık, bakın ne olur!

Ablacığım, niye iptal olsun yemek durduk yere, delirdin mi?

Hayır, yapıyoruz.

(Kiraz) Oh be, şükür.

Fiko, var ya çok eğleneceğiz.

Abla bak, sana ne diyeceğim, biz herkesi çağırdık.

Herkes de dedi ki tamam, biz geleceğiz.

-Ya, ne güzel! Oh! -Oh, süper.

Oh!

Bir sürü de yemeğimiz var zaten, herkese yeter, merak etmeyin.

Evet abla. Amca, sana da çok güzel bir sürprizimiz var.

Sürpriz? Neymiş o haylazlar?

Söylemeyiz. Sürpriz, görürsün.

İyi o zaman, hadi vakit kaybetmeyelim, çok işimiz var, az zamanımız var, hadi.

-Daha masaları birleştireceğiz. -Hadi.

(Barış) Hadi bakalım.

-Abla. -(Filiz) Hı?

-Ne oluyor? -Bir şey yok.

Ne yaptın? Kabul etti mi hocan seni okula?

Etti tabii ya. Benden iyisini mi bulacak o da?

Aferin sana.

Benim ders notlarını aldın mı peki? Muhasebe ders notlarını?

(Rahmet) Ha, aldım aldım.

Tamam.

Hadi geç içeri, geliyorum ben de.

(Gerilim müziği)

(Zihni) Yakalayacağım o musibet hayvanı, yakalayacağım.

Zamanlı zamansız, öyle zırt pırt çıkıyor.

Ben de bütün kapanlara baktım ama hiç yakalanan yok.

Kaçtı mı acaba?

Esas insanlar geldiğinde ortaya çıkarsa rezil oluruz.

Ben kapanlara biraz daha peynir koyayım.

(Necibe) Vallahi yavrular diye korkuyorum.

Barış, ne yapıyorsun abiciğim sen?

Gelmişsin buraya, aramızda rahat rahat takılıyorsun falan.

Bir yüzün kızarsın be.

Sana ne oldu be?

Bir düşün bakalım, acaba ne olmuş olabilir bana.

Ablam lan benim o!

Yaptığın şey kanıma dokunuyor, anlıyor musun?

Anladım ben seni şimdi.

Sen böyle ablan için ayar vermeye falan geldin, farkındayım ama...

...ben gerçekten buramdayım Rahmet. Tamam mı? Bu bir.

İkincisi; ablan şu an hamile.

Onun hormon durumlarından dolayı ben zaten...

...üst düzey bir sabır gösteriyorum şu an. Lütfen kendine gel sen, tamam mı?

Ben kendimdeyim abiciğim.

Senden hiç beklemezdim ya.

Ben senin adına utanıyorum, sende tık yok birader.

Oğlum, ablanın şerrinden korktuğum için...

...Bursa'ya gittiğimizi söylemedim. Başka ne yaptım? Manyak mısınız hepiniz?

İlla konuşalım istiyorsun, değil mi?

Pisleşelim, mevzuyu konuşalım istiyorsun burada yani?

Söyle ulan ne varsa, söyle. Çıkar ağzındaki baklayı, söyle.

-Gördüm oğlum ben seni. -Hişt!

-Tamam ya. -Hayır, anlatsın, bırak. Söyle.

-Söyle, anlat derdini. -(Filiz) Sesiniz geliyor içeri, hayır.

Çocuklar için buradayız.

Bu gece bitince herkes kendi yoluna zaten, tamam mı? Bitti gitti, hadi.

Siz iyice zıvanadan çıktınız. Tamam.

Ee, ben elimden geleni yaptım, tamam mı?

Ama size yaramıyor, 'okey'. Ayrılmak mı istiyorsun Filiz Hanım?

Bitti, ayrılıyoruz. Tüketmiş durumdasın beni.

Çocuklar için iki saat daha buradayım, sonra herkes yoluna. Çekil şuradan.

Terbiyesiz! Terbiyesiz!

Terbiyeli konuş.

Ah abla, özür dilerim, bir an ben tutamadım artık.

Böyle rahat rahat takılıyordu içeride, yükseldim ben de yani.

Tamam.

Abla, geldiler, hadi siz de gelin.

(Müzik...)

(...)

(...)

(Kapı vuruluyor)

(Kapı ısrarla vuruluyor)

(Kilit açılıyor)

Kardeşim, niye açmıyorsun şu kapıları ya?

İnsanın aklına türlü türlü şeyler getiriyorsun.

(Cemil) Gelmen lazım, çabuk, hadi.

Gelmiyorum ben, yalnız kalacağım.

Oğlum, kalk hadi, yardım et. Sonra yatarsın yine.

Hadi çabuk. Bak, açıklayamam şimdi.

Oğlum, ne yardımı? Birine bir şey mi oldu? Ne oldu?

Gelmem lazım, çabuk ol! Acil, hadi yürü.

-Lan, ne oldu? Çiçek'e mi bir şey oldu? -(Cemil) Yürü oğlum.

(Tufan) Oğlum, bir şey söylesene lan.

-Gel lan gel, çabuk. -Oğlum, bir şey söyle.

Birine bir şey mi oldu? Ev mi yanıyor? Ne oldu? Kim öldü anasını satayım?

Acil dedin, getirdin!

Acil durum sensin kardeşim. Geç.

-Nasıl benim? -Geç.

-Oğlum, lan... -Oğlum, gel otur.

-Geç geç. -(Cemil) Geç geç, otur şöyle.

Oğlum, ne oluyor ya?

Ben sana şimdi güzel bir çay da koyayım, taze taze.

-Çay mı? -Oh, mis.

Ya arkadaş, insan evinden alınıp çay içilmeye böyle mi getirilir?

Manyak mısınız siz?

Sadece çay içmek için değil Tufan abi, sen az bekle.

Ne? O göz ne?

Ya siz ne çeviriyorsunuz oğlum bak?

("Şiki Şiki Baba" çalıyor)

O ne?

O ne? Kim o?

Kim? Kim lan o?

Aa! Ya siz... Ben gidiyorum. Siz ne yapıyorsunuz abi--

(Üst üste konuşmalar)

-Ya oğlum, bu ne- -(Cemil) Senin için yaptı ya!

Oo, Çiçek Hanımlar da buradaymış.

Cemil Beyler, hoş geldiniz.

Oo, Tufan Beyler de teşrif etmiş.

Ya Tufan'ı falan yok. Abi, ben valla eve gitmek istiyorum. Siz bıraksa--

Tufan, hatırlamadın mı?

Tanıştığımızda bu şarkıyı söylüyordum ben.

Son iki, üç, dört.

"Aşkımı anlatmaya varmıyor benim dilim"

"Ne kadar da güzelsin benim canım sevgilim"

(Şarkı mırıldanıyor)

"Utanma sakın benden"

(Ferda) "Ben de hoşlandım senden"

(Ferda) "Gel beraber olalım"

"Bize ne el alemden"

(Şarkı mırıldanıyor) Hep birlikte!

"Şiki şiki baba"

"Şiki şiki baba"

"Hayni hayni yaba"

"Hayni hayni yaba"

"Helik melik duni"

Ya şunu çek ağzı--

Aa! "Gel fakiri yaba"

"Aa..."

Bu yaptığınız çocuklar için çok güzel bir örnek oldu.

Yani kavga etmek yerine...

...böyle uzlaşmacı davranmanız çok iyi oldu gerçekten.

Kesinlikle.

Yani sizlere iyi bir aile olduğumuzu göstermenin başka yolu yoktu.

Ne yalan söyleyeyim.

Her şey çocuklar için. Değil mi Filiz?

Tabii. Her şey çocuklar için.

Böyle göz boyamalara karnımız tok efendim.

Bunların babaları da böyle girdi, ondan sonra ortalığı karıştırdı.

Kim bilir sizin altınızdan neler çıkacak!

Valla biz neysek oyuz.

Yani babam da bir hata yaptı...

...onun da hatasını telafi edeceğimizi size söyledik üstelik.

Hepimizin ailesinde çatlak bir yumurta var Şevket Bey.

Ayrıca benim kuzenim de hapis yattı.

Ne yapacaksınız? Gizem'i de okuldan atacaksınız, ha?

Çocukların velisi ablam, hepimizi tek başına çalışarak büyüttü.

Ablam bize aile olmayı öğretti.

Paradan daha önemli olduğunu da ablam öğretti.

Yani Barış abi ve ablam bizim için her şeyi yapar.

Beyefendi!

Biz aile değerlerini çok iyi bilen insanlarız.

Çoluğumuzu, çocuğumuzu çok severiz. Yeter artık.

Çok uzattınız, burada noktalayalım bu işi.

(Çığlık atıyor)

-Fare! -(Zihni) Ne oldu?

(Çığlık atıyor) (Üst üste konuşmalar)

Lütfen oturun. Oturun siz.

(Çığlık atıyor) (Üst üste konuşmalar)

(Necibe) Fare!

-Zihni! -(Zihni) Tamam tamam.

Aa!

-(Zihni) Karım! -Yenge, ne işin var burada?

Abla, biz çağırmıştık ya!

Evet abla ya, amcama sürpriz yapacaktık.

(Üst üste konuşmalar)

-(Zihni) Ya bir dinle-- -Allah seni!

(Erkek) Nasıl ya? Siz Necibe Hanım'la evli değil misiniz?

Yok beyefendi, siz yanlış anladınız. (Anlaşılmayan konuşma)

Sen nikâhlı karın dururken öyle mi dedin?

Nikâhlı karın dururken öyle mi dedin?

Dur be kadın ya. Yanlış anlıyorsun. Yani... Manyak mısın?

Alın görün işte.

Beyefendi biraz önce nutuk atıyordu, aile adamıyım diye. Alın bakın.

-Senin Allah belanı versin! -Kadın bir dinle ya!

Allah seni kahretsin!

(Üst üste konuşmalar)

(Üst üste konuşmalar)

Nerede lan param? Ne yaptınız lan paramı?

Baba, siz nereden çıktınız Allah'ını seversen ya?

Oğlum, gömdüğümüz yerde yok para, almışsınız. Nerede?

Ulan hem paramızı almışsınız, saklamışsınız...

...hem de biz ölümlerden döndük, gelip bir bakmadınız ne yapıyoruz.

Ne faydasız çocuksunuz lan siz!

Hah, elebaşları da geldi. Demek bunlar çete.

(Şevket) Babalarıyla beraber almışlar.

O da yetmemiş, demek şimdi babalarından çalıyorlar.

(Üst üste konuşmalar)

(Barış) Çıkın gidin ya! Allah Allah, mahvettiniz her şeyi.

"Şiki şiki baba"

"Hayni hayni yaba"

Bak şimdi, ben bu şarkıyı söylüyorum, sahnedeyim, tamam mı?

Tufan arkadaşlarıyla birlikte içeri girdi.

Nasıl utangaç, nasıl utangaç, bana böyle bir...

...göz ucuyla baktı, ben bunu gördüm...

...dedim ki...

...aman Allah'ım, aslan gibi bir delikanlı!

Yaa!

Yaa!

Bir kere yalan. Nerede görebilir ki? O karanlıkta nasıl görsün beni?

Hayır, 'direkman' gördüm, 'direkman' gördüm.

Sonra işte "Şiki şiki baba" diyorum...

...bu bana göz ucuyla bakıyor, ben de ona bakıyorum.

Ay, bu git...

...su diye rakıyı dik kafaya.

Sonra bağırmasın mı yandım Allah diye!

Ben de salak, bana söylüyor zannediyorum.

Ben de sana yandım yiğidim diye bağırmayayım mı?

-Allah. -O da yalan.

O da yalan. Öyle bir şey demedi. Beni de yaktın dedin. Uydurma.

Tufan abi, kız bir şey anlatıyor, bir susar mısın Allah Aşkına?

Doğru söylüyor. Öyle... Ay, her şeyi de hatırlıyorsun ha Tufan!

Sonra ben ne yaptım? Kemancıyı böyle ittim kenara.

Sonra Tufan'a doğru giderken...

He, herifi nasıl ittiyse adam peruğunu düşürdü.

-(Tufan) Allah! -Ya.

Ama ben o peruğu fare sandım.

Ben bir bağır, bir bağır, ortalığı birbirine kattım.

Bağır çağır, ondan sonra korkusundan zaten kucağıma düştü.

O korkudan değil Tufan.

Neyden?

"Şiki şiki baba"

"Hayni hayni yaba"

"Aa..."

Allah'ım ya.

(Şevket) Alın işte.

Yere göğe sığdıramadığınız insanların hâlini gördünüz.

Beyefendi, ne diyorsunuz siz hâlâ?

Müdüre Hanım, görmediniz mi? Üst üste geldi her şey yani.

Gerçekten üst üste geldi. Yani biz böyle olsun ister miydik gerçekten?

Hadi be! Haşeratlı yerde yemek yedirmediniz mi bize?

Burası mühürlü değil mi?

Nereden biliyorsunuz siz bunu?

Ben şikâyet ettim.

(Şevket) Mührü kırdığınızı da biliyorum.

Doğru mu bu Filiz Hanım?

Müdüre Hanım, yani geçici bir şey. Bugün yani...

Bir şey söyleyeceğim, sen ne kadar yapışkan, ne pislik bir adammışsın ya!

Kız burada hamile hâliyle size yemek hazırladı bir ton.

Burada hizmet etti, mutlu olun diye.

Oturup bir sakinleşip, konuşalım ya.

Bu kadının ne işi var burada ya?

Ne oluyor be?

Ben yanlış bir zamanda geldim galiba.

Ya bunun ne işi var burada?

Kız açıklama yapmaya geldi, durumu anlatacak.

Neyi anlatacak ya?

Delirtecek misin sen beni? Neyi anlatacak?

-Seninle nasıl yattığını mı anlatacak? -Ne bağırıyorsun? Ne yatması be?

-Gördüm lan ben sizi! -Ne gördün?

Otelde gördüm. Almışsın kızı kucağına, otele götürmüyor muydun?

(Rahmet) Bari itiraf edecek yüzün olsun Barış be!

-Ne diyorsun sen ya? -Ya Barış abi...

...doğru mu? Ne oluyor ya? -Rahmet abim doğru mu söylüyor?

Hayır çocuklar, ne yatağı? Oğlum, manyak mısın sen?

Ablamla Barış abiniz boşanıyor.

-Anladın mı? -Nasıl ya?

Siz varsınız diye böyle mutluymuş gibi yapıyorlar.

Barış abi diye biri yok artık bu ailede!

Oğlum, manyak... Deli misin oğlum sen?

(Rahmet) Yok abiciğim.

(Salih) Filiz.

Hakkınızda şikâyet var.

Mühürlü yeri işletmeye açmaktan tutuklusunuz.

(Gerilim müziği)

Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...

...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.

www.sebeder.org

Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Gülay Yılmaz - Ece Naz Batmaz...

...Fatih Kolivar - Feride Tezcan - Gökberk Yılmaz

Son Kontrol: Beliz Coşar

Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme

(Jenerik müziği...)

(...)

(...)

(Jenerik müziği)