Original subtitles

Kikina presents

Matteo, zoek jij de wachten van de gouverneur.

Kom op nou. Loop door, beest.

Zo kom ik toch geen steek verder.

Marco, ik heb de wachten van de gouverneur gevonden.

Ben je gewond geraakt? - Het is niet ernstig.

Wie ben je?

Praat tegen me, verdomme. - Hij heeft geen tong.

Niet doen.

We hebben gewonnen. Of niet?

de gevangenis in Genua, zomer 1299

U zei dat u een dringend verzoek had aan mij persoonlijk. Zeg het maar.

Binnenkort kom ik voor het gerecht. Ik vroeg me af of...

U hoeft zich niets af te vragen.

Uw verhalen spreken veel mensen aan.

Maar u gaat te ver. U bespreekt onderwerpen die...

Onderwerpen die een gevaarlijke snaar raken bij kwetsbare zielen.

Afgoden, valse profeten, bijgelovige riten, Boeddha, Mohammed.

De duivel heeft vele gezichten en spreekt in te veel tongen.

Wee degenen die bezwijken voor zijn verleidingen.

U verhaalt hoe Marco Polo de Heilige Olie in heidense handen overgaf.

En dan dat zogenaamde wonder. - Dat zei hij niet. Hij herstelde vanzelf.

Dit is slechts een waarschuwing.

Maar denk er aan als u nog meer wilt verzinnen.

Ik heb niets verzonnen.

Marco Polo zou het kunnen bewijzen als hij z'n aantekeningen had.

Misschien kan de kerk helpen.

Z'n vader en oom zijn bereid om z'n reisverslag van China op te halen.

Vraagt u de patriarch en monniken van St. Felice om ons te helpen.

Mr. Polo had hetzelfde verzoek.

Maar z'n vader ligt op sterven en z'n oom is in Perzi�.

De sterrenkundige Pietro de Abano heeft z'n hulp aangeboden.

We nemen het in overweging.

Ik kan zo niet doorgaan. Ik word gek.

Ik heb nooit iets gedaan of geschreven...

wat de kerk kan afkeuren, laat staan veroordelen.

Ik had alleen niet naar die Venetiaan moeten luisteren.

Een stortvloed van woorden, namen... Zoveel dat ik in verwarring ben.

Zo is het genoeg, Rustichello.

Kon ik m'n notities maar met de zijne vergelijken, hem meer vragen stellen.

Breng hem terug naar z'n cel.

Chin-Mei, gouverneur van dit gebied. Talib, belastinginspecteur.

Onze geloofsbrief. - Welkom, gezant van Kublai Khan.

Ik verheug me over uw geluk. Het lot is u gunstig geweest.

Die hinderlaag had u het leven kunnen kosten, maar u bent ongedeerd.

U hebt echt geluk gehad. - Hoe weet u van de hinderlaag?

In dit land wordt nieuws meegevoerd door de wind.

Komt u verder. - Wacht hier.

Wie wil ons dood hebben? - Een bandiet.

Of een van de rebellen...

die reizigers en karavanen overvallen.

We hebben gehoord van de groeiende onrust in de regio. Boerenopstanden.

Misschien was het geen bandiet.

Er hebben een paar incidenten plaatsgevonden.

Op zichzelf staande opstootjes, maar niets ernstigs. Gaat u zitten.

Gisteren, in Yanzhou...

heeft een gek een beledigende leus over de khan op een muur geklad.

Weet jij nog wat er stond, Talib?

'De khan beschermt muren en huizen...

maar vermorzelt de harten van de mensen. '

Welk een ondankbaarheid.

Een misdadiger, net als de bandiet die u overviel.

Ja, maar zijn waanzin heeft hem het leven gekost.

Ik hoorde dat er een groep hier in de heuvels leeft.

Nu niet, Matteo. Er is werk aan de winkel.

Mag ik het belastingregister inzien? - Hier is alles wat u nodig hebt.

Talib is al een hele tijd bezig om de gegevens vast te leggen.

Hij zal u graag van dienst zijn.

Neemt u een paar dagen rust om de omgeving te leren kennen.

Dan kunnen m'n assistenten en ik de reorganisatie voltooien.

Vanavond bent u mijn gasten...

en morgen wordt u begeleid naar een onderkomen dat past bij uw stand.

Naam. - Lei Tong.

Hoeveel velden? - Geen.

Doorlopen. Hier met die mand.

Opschieten.

Die mensen werken zo hard.

Zo te zien wordt alles ze weer afgenomen.

Controleren.

Afvoeren.

Wat is dit? - Ik weet het niet.

ik ben naar dit dorp gekomen om belasting te innen

in opdracht van groot-khan Kublai

ik doe m'n werk zo snel als ik kan

nieuwe belastingen voor jullie de opbrengst volledig voor mij

ik heb jullie kinderen zien huilen jullie oudjes zien bedelen om voedsel

jullie dorp staat in brand en jullie zijn net bange muizen

hoe kan ik m'n taak volbrengen

hoe kan ik het verdragen om te delen in deze schuld

hoe kan ik deze oneindige schande accepteren

Wacht hier tot ik terug ben.

Ik wist dat u zou komen.

Waarom daagt u me uit? Uw woorden waren als zweepslagen op m'n rug.

Het zijn niet mijn woorden. Ik ben slechts toneelspeler.

Van wie dan? - Een eenzame dichter.

Waar is hij? - Hij laat zich niet graag zien.

Breng me naar hem toe.

Zoals ik al zei, hij wil met rust gelaten worden.

Ik heb z'n hulp nodig.

Hebt u de hulp nodig van een arme boer, een onderworpene?

Ik heb de hulp nodig van een eerlijk mens.

Dat is m'n oom Matteo.

Kom mee. Alleen, zonder uw escorte.

Wilt u ons in uw huis ontvangen? Als vrienden?

U beveelt, Yang Ku gehoorzaamt.

Ik beveel u niet meer te gehoorzamen. Ik heb uw advies nodig.

We hebben thee nodig.

U hebt m'n drempel overschreden. Nu is mijn huis uw huis.

Door u hier te ontvangen, vertrouwen we u ons leven toe.

Mijn dochter Mai Li vergeet...

dat de schaduw betamelijker is voor een jong meisje dan het licht.

Mooie dingen houden van het licht. Dat weet u. U bent dichter.

Hoewel de verzen die ik vandaag heb gehoord, somber en bitter waren.

Ons leven is bitter.

De belastinginners nemen ons niet alleen onze rijst en ons graan af...

we moeten ook onze vrouwen uit het zicht houden, zeker als ze mooi zijn.

Wij willen jullie leren kennen, jullie situatie begrijpen.

We zullen over de verplichte bijdragen praten, en over wat eerlijk is.

Het is nooit eerlijk geweest.

Wie weinig heeft, betaalt veel. Wie veel heeft, behoudt z'n rijkdom.

Daarom zijn we hier. We willen jullie helpen.

De namen, het aantal inwoners, de hoeveelheden...

misschien zijn alle gegevens juist.

Maar je hoeft je geen zorgen te maken...

als een vader ziek is en niet kan werken.

Als een oogst wordt verwoest door hagel...

of een graanschuur door de bliksem... - Wat bedoelt u?

De groot-khan heeft een decreet uitgevaardigd:

Als een dorp wordt getroffen door noodweer en de oogst gaat verloren...

wordt er drie jaar lang geen belasting geheven.

Wij weten niets van...

Wie is zij? - Ik beschouw Lai Yuan als 'n dochter.

Ook zij kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen.

Maar des te beter. U moet niet denken dat ik iets voor u verborgen houd.

Als ik m'n geheim aan u toevertrouw, wordt u m'n medeplichtige.

Maar ze is geen Chinese.

Lai Yuan betekent 'van ver gekomen'.

Ik denk dat uw nieuwsgierigheid bevredigd is.

We hebben u verteld over ons leed en de redenen van onze ontevredenheid.

U hebt onze vernedering gezien.

Alstublieft, vergeet het niet. Wat onszelf betreft...

U bent altijd welkom in m'n huis.

U weet in welk gevaar wij verkeren, en onze vrouwen.

Wees voorzichtig. Een ondoordacht woord kan ons noodlottig zijn.

Voorzichtig.

Rustig aan.

Wacht, ik help wel even.

Waar is dit voor?

Over twee dagen begint het festival van de Drakenboten.

Ter ere van de draken?

Ter nagedachtenis van Chu Yuan, een van onze oude dichters.

Hij is verdronken in 'n rivier.

Sindsdien zetten we draken op onze boten.

We zingen, dragen z'n gedichten voor...

en gooien rijst en lekkers in het water voor de vissen...

zodat ze het lichaam van de dichter onaangeroerd laten.

Dat is een mooie traditie.

Deze keer zullen de liederen bitter worden...

door het verdriet en de wanhoop van ons volk.

Ze hebben twee dorpen geplunderd, op bevel van de gouverneur.

Ik beloof je dat er veranderingen zullen komen.

De leiders in het noorden zullen jullie gaan respecteren en begrijpen.

Dat kunt u wel zeggen.

Maar Talib en z'n mensen beschouwen ons als vee.

Niet als vrije mensen.

Gerechtigheid zal geschieden. Dat beloof ik.

Weet u dat slechts de helft van onze bijdragen Khanbalik bereikt?

De rest verdwijnt in de zakken van Talib en z'n mensen.

Dat is een gevaarlijke aantijging. Kunt u dat bewijzen?

Het bewijs. Het zal niet veel moeite kosten om dat te vinden.

U hoeft het alleen te verifi�ren. - Dat staan ze toch niet toe.

Waarom niet?

De belasting op die velden was tien karrenvrachten groente.

Het is verhoogd naar vijftien.

Ik verzeker u dat Talib er slechts vijf aangeeft.

Toch is er iets bereikt.

De khan wilde z'n paarden op deze velden laten grazen.

Iemand heeft hem overgehaald er anders over te denken.

Geef me de tijd om rond te kijken en bewijzen te verzamelen.

Dan kan ik de khan om hulp vragen. - U bent niet een van ons.

U komt van ver. En uw bewondering voor de khan kan u verblinden.

Zwijg, Wang Zhu.

Toen hij m'n huis binnentrad, was hij geen vreemdeling meer.

Er is reden voor hoop.

Het zuiden is rijk, rijk aan vruchtbare grond...

en rijk aan wijze mannen, die in heel China bekend zijn.

Er wordt gesproken over vreemde mensen die hier leven.

Mensen die dicht bij de natuur leven en haar geheimen willen doorgronden.

U bedoelt de 'Onsterfelijken'...

aanhangers van het tao�sme, de weg naar ware wijsheid.

Ze zijn even ontoegankelijk als de heuvels.

Ik hoorde dat ze heel oud worden...

en dat hun haren en tanden in het voorjaar opnieuw aangroeien.

U wilt ze dus ontmoeten. - Is dat mogelijk?

Naar hun verblijfplaats klimmen is als staren in een afgrond.

M'n vader vertelde me over een houthakker...

die twee oude mannen zag die zaten te dammen op een berghelling.

De houthakker was gefascineerd en keek toe tot het spel afgelopen was.

Toen hij terugkwam in z'n dorp...

herkende hij z'n huis en de mensen niet meer.

Er waren eeuwen verstreken.

Ik neem u mee de heuvels in.

Misschien krijgt u dan een beter begrip van ons land en ons volk.

Wanneer kunnen we gaan? - Morgen. Ik ga een tijdje weg.

Dan mist u het festival.

Maar u en uw oom zijn van harte welkom om ons te vergezellen.

Gaat u naar binnen. U beiden.

Ik ben er zeker van dat de Onsterfelijke van u weet.

Kom dichterbij. Ik heb op u gewacht.

Ik weet dat u, afkomstig uit gebieden waar de tijd eindig is...

verlangt naar een blik in de oneindigheid.

Het verlangen naar kennis heeft ons hier gebracht.

Leer dit:

Een wijs mens leeft volgens de wetten der natuur, die alles beheersen.

Zij volgen de natuurlijke curve van ruimte en tijd.

Er bestaan twee tegengestelde krachten.

Ze wisselen elkaar voortdurend af.

Die cirkel, verdeeld in twee gelijke delen...

is het symbool van die twee krachten.

Aan de ene kant de mannelijke kracht: Yang.

Aan de andere kant de vrouwelijke kracht: Yin.

Yang is warmte, de zon, de aarde, de woestijn...

Yin is koud, schaduw, de maan, water.

Ik heb de geheime paden der natuur gevonden.

Ze leiden naar een verre dimensie...

waar tijd en ruimte andere waarden hebben.

Daar kan de dood verslagen worden, of op afstand gehouden worden...

en materie getransformeerd.

Transformatie is natuurlijk.

Veranderen zee�n niet in woestijnen, rupsen in vlinders?

Lood en kwik, verhit boven de vlammen, veranderen in goud.

De mens moet zichzelf overwinnen voordat hij de natuur kan overwinnen.

U zegt dat u het pad kent dat leidt naar een plek buiten de tijd...

waar de dood niet bestaat?

Leven en dood zijn elkaars tegenpolen in dezelfde realiteit.

Het eerste wat je moet leren, is ademhalen.

Hou je adem in, en adem licht, zoals een kind in de baarmoeder.

Zoek naar de zon en draai je lichaam ernaartoe.

Hou het symbool van de zon in je hand.

Nu bereid ik me voor op de reis naar de volgende dimensie.

Op het moment dat mijn laatste avond valt en ik de dood zal vinden.

Zeven jaar lang heb ik geen granen gegeten.

Ik voed me met cipresbessen en pijnboomhars...

vermengd met honing en dadels.

Langzaam wordt m'n lichaam gezuiverd.

En zoals u ziet, verander ik in een mummie.

Ga heen. Keer terug naar uw tijd...

en laat mij achter in m'n eigen tijd.

Vraag maar of ze je volgende keer het figuur van de vis leren.

De vis, die zwemt in de kristalheldere wateren van het voorjaar.

We moeten oefenen.

Ik ben dit land meer dan zat. Veneti� is nat, maar China is kletsnat.

Ik snap niets van de mensen, hun taal en hun gewoonten.

Wanneer gaan we naar huis?

Dit is ons thuis. - Van mij niet.

Ga Yang Ku maar helpen met de voorbereiding van z'n boot.

Denk er aan, je bent een matroos uit Veneti�, geen Chinese acrobaat.

Dat vergeet ik echt niet. Kijk eens wat ik heb gemaakt.

Wat is dat?

De zoon van een Chinese draak en een gondel: een dragondel.

De draak houdt ons hier, de gondel zal ons thuisbrengen.

Je verdoet je tijd. Wil jij oom Matteo wekken?

Dat vergeet ik helemaal. Hij is er niet. Ik heb overal gezocht.

Had dat eerder gezegd. Waar is hij? - Geen idee.

Gisteravond hoorde ik iets. Ik zag een licht in de bomen.

Vanochtend was hij weg. Misschien is hij weer op zoek naar kruiden.

Kleed je om, dan gaan we.

Marco, kom bij ons. Toe maar.

Waar is je oom? - Ik denk dat hij de bergen in is.

Is hij alleen? - Dat weet ik niet.

Ik ga hem zoeken. kan jij Wang Zhu halen?

Die komt overmorgen pas terug. - Ik kan je wel helpen zoeken.

Ik kan hem de weg wijzen, vader.

Nee, je moet niet met hem meegaan. Hij is een buitenlander.

En Wang Zhu zegt dat we hem niet in vertrouwen moeten nemen.

Hij hoort niet bij ons. We kennen hem pas.

Hij is onze vriend. Hij zal ons niet verraden.

Velen van ons zetten ons leven op het spel. We weten niet of Wang Zhu...

Ik zal eerder terug zijn dan hij. Wees niet bang.

Ik weet de weg naar de grot van de Onsterfelijke.

Zie je die boot?

Als meisje droomde ik ervan dat ik hem zou repareren...

en een lange reis zou maken, alleen.

Yang Ku doet zo geheimzinnig over jou. Wie ben je?

Dat weet ik niet precies. Ik heb m'n vader nooit gekend.

M'n moeder vertelde me dat hij een koopman was.

Hij stierf toen hij nog jong was.

We waren ergens ver weg.

Ik kan me herinneren dat we op een groot schip waren.

We voeren hierheen.

En je moeder? Waar is zij?

Ze stierf toen ik nog heel klein was.

Mijn moeder is ook overleden toen ik jong was.

Yang Ku en z'n familie hebben voor me gezorgd.

We hadden een groot huis in Honzhou voordat de Mongolen kwamen.

En verder weet je niets meer? - Niets.

Hoe heette je vader?

Vilioni.

M'n moeder noemde mij Monica.

Monica Vilioni. Dat is een naam die in Veneti� voorkomt.

Zogia.

Wat betekent dat?

Het is een Venetiaans woord. Het betekent...

Moeders zeggen het tegen hun kinderen. Geliefden tegen elkaar.

Het betekent 'dierbaar'.

En ook 'vreugde'.

Het is een soort schoonheid die je uitstraalt.

Schoonheid?

Ik dacht altijd dat ik lelijk was omdat ik niet op de andere meisjes lijk.

Je bent mooi.

Heel mooi.

We moeten je oom gaan zoeken.

We moeten schuilen. Verderop is een grot, aan de linkerkant.

Daar.

De Mongolen zijn bang voor onweer.

M'n vriend Chinkin, de zoon van de groot-khan, is dan net een klein kind.

Ik hoop dat je hem ooit zult ontmoeten.

Je bent toch niet bang? - Niet als ik bij jou ben.

Je geeft veel om Chinkin, h�?

Net zoveel als jij om Mai Li. Kennen jullie elkaar al lang?

Sinds onze kindertijd. Ik wil haar niet verliezen.

Dat gebeurt toch niet? - Als ze trouwt.

Is dat waarschijnlijk? - Ze houdt veel van Wang Zhu.

Daar is niets van te merken. Hij lijkt zo afstandelijk.

Een Chinees praat niet openlijk over z'n liefde.

Hij draagt de liefde in z'n hart.

Het is een broos en kostbaar gevoel.

Maar jij bent geen Chinese. Je zou je liefde luidkeels kunnen verkondigen.

Zoals ik.

Ik hou van je.

Ik hou van je, Monica.

Ik zie er niet Chinees uit, maar in m'n hart ben ik dat wel.

Yang Ku heeft me opgevoed als z'n dochter, als de zus van Mai Li.

Ik wist dat ik anders was toen ik m'n spiegelbeeld zag.

Maar ik zie de dingen door de ogen van een Chinese.

Een boom kondigt de komst van het voor- en najaar aan.

Maar het is ook een ontwerp.

Een boom leeft, net als wij.

Je lichaam is als een boom.

Stam.

Ledematen zijn als takken.

En de kruin vangt het zonlicht op en houdt het vast.

In Veneti� zeggen we dat er een engel voorbijkomt als iemand huivert.

Veneti�. Soms, als ik ontwaak, hangt er een vreemde geur in de lucht.

Een geur die ik niet herken, als een verre herinnering.

Ik weet wat je bedoelt.

Soms is het net of ik een klok hoor luiden in de ochtendlucht.

Als een stem die me roept van ver weg.

Ik hou van je, Monica.

Ik fluister het, zodat alleen jij het kunt horen.

Zoals een Chinees.

Toen je wegging, was het net of de zon verduisterd werd.

Ik was zo bang dat je niet zou terugkomen.

Er is zoveel dat ons kan scheiden. - Niets is sterker dan m'n liefde.

Als je me zo stevig vasthoudt, kan ik m'n gezicht voor je verbergen...

en je zeggen dat ik van je hou.

Ik hou van je.

Zielsveel.

Ik heb gezocht naar het pad, de tao.

Ik heb alleen bessen en gras gegeten.

We waren ongerust. - Je hoeft je geen zorgen te maken.

Ik kan het jou ook leren, als je dat wilt.

Dit is het enige wat ik in de grot aantrof.

De oude man was weg, verdwenen.

De zon reageert op dit teken.

Ik voel hoe haar energie elke vezel van m'n lichaam vult.

Heb je hier de hele nacht gelegen? - Dat weet ik niet.

Ik heb nagedacht, en ik heb dingen gezien die ik niet voor mogelijk hield.

Je hebt liggen ijlen. Je bent zo zwak als een klein kind.

Dat komt door dat voedsel. Ik ben er niet aan gewend.

We moeten de natuur volgen, niet dwingen.

Ik moet toegeven dat die rijst me goed smaakt.

Yin en Yang. Vrouwelijk en mannelijk.

Het leven. Tevredenheid. Geluk.

Weet je hoe je 'tevredenheid' schrijft in het Chinees?

Zo.

Een dak, dat staat voor een huis.

En onder het dak een vrouw.

Jullie schrijven met beelden, idee�n, niet met letters.

Twee vrouwen onder hetzelfde dak... - Dat betekent dubbel geluk.

Dat betekent 'roddel'. Problemen dus.

M'n benen...

Ga jij Yang Ku zoeken. Ik blijf bij hem.

Vader.

Yang Ku, wat is er gebeurd?

Ze hebben Mai Li meegenomen. Ze kwamen hier en namen Mai Li mee.

Wie? Wie hebben haar meegenomen?

Soldaten. Ik hoorde haar om hulp roepen. Ik rende...

Wang Zhu kwam, maar het was te laat.

Waar is hij nu?

Dat weet ik niet. Hij is ook weg.

Help me eens. Hij moet hier weg.

Waar brengen jullie me naartoe?

Ze zeiden niet waarom of waarheen. Geen enkele uitleg.

Ze sleurden haar mee. Haar vader is doodongerust.

Was ze mooi? - Wat heeft dat er...

Talib stelt een wijze vraag.

De mooiste gaan naar diegenen die een nieuwe vrouw of bijzit willen.

Eerst stribbelen ze wat tegen.

Maar een nieuw huis, mooie kleren, dat vinden ze prachtig.

Dat is barbarij. - Maar dan in een aantrekkelijke vorm.

Zo zien veel meisjes het tenminste.

Ik ga naar Khanbalik. Ik zal dit aan de kaak stellen.

Het was een rebellendorp.

Er bestaat een wet, uitgevaardigd door de khan.

Hun oogst is verwoest. Ze zijn drie jaar ontheven van belastingen.

We geloven ze niet.

M'n beste Marco...

als we alle verhalen over natuurrampen zouden geloven...

zouden we nog geen handvol rijst voor ons leger ophalen.

Geloof me, ik heb veel ervaring met deze zaken.

Het platbranden van dat dorp is niet te rechtvaardigen.

Ik ga de khan en Achmet adviseren om het zuiden zelfbestuur te geven.

Dan wordt de wet misschien gehandhaafd.

Er bestaat nog een wet:

De groten hebben alleen oog voor grote zaken.

Daarin is medelijden uitgesloten...

maar het garandeert het voortbestaan van het keizerrijk.

U hebt trouw en gehoorzaamheid gezworen aan de groot-khan.

U moet zich verantwoorden voor uw trouw en voor uw verraad.

De khan heeft andere zorgen.

Zijn zoon Chinkin is ernstig ziek.

Hij heeft hem naar Changzhou gestuurd in de hoop dat hij opknapt.

Maar dat is ijdele hoop.

Het is mijn beslissing. M'n besluit staat vast.

Maar we gaan naar Khanbalik. Monica en Yang Ku gaan ook mee.

Daar blijven we een tijdje en dan gaan we naar huis.

Naar huis. Denk je eens in. - Hier ben ik thuis. Dat zei u altijd.

Het was ons thuis omdat we een taak hadden. Maar die taak is volbracht.

Stel je voor hoe het zal zijn in Veneti�. Met geld op zak.

Nee, ik blijf hier. Ik wil bij deze mensen blijven.

M'n halve gezicht is verbrand. Ik ben invalide.

In Veneti� zullen ze me als een soort monster beschouwen.

Maar hier word ik met liefde behandeld. Als 'n ongelukkige broeder.

Dus ga maar. Ik blijf hier.

Ik heb u trouw gediend. Ik heb m'n best gedaan.

Maar nu begrijp ik dat ik hier thuishoor.

Breng jij Yang Ku naar huis. Monica is hier niet veilig.

Een vriend van me verleent haar wel onderdak.

Saiamon, ik ben het, Marco. - Ik ken je stem.

Het licht dient om m'n blindheid te verhullen tegenover indringers.

Het is gevaarlijk om je kwetsbaarheid te tonen.

Ik heb een vriendin bij me. Ik wil je iets vragen.

Ik heb al tijden niets verkocht.

Niet sinds jouw mensen m'n land weer hebben aangevallen.

Ik heb het de groot-khan afgeraden. Hij was te kwaad om te luisteren.

Ik weet het. Als je aardewerk wilt hebben...

ik heb genoeg waaruit je kunt kiezen.

Ik zal je goed betalen, maar niet voor je werk.

Ik wil dat je m'n liefste onderdak verleent.

Hoe heet ze? - Monica.

Mijn huis is het jouwe. Je aanwezigheid zal een zege zijn.

Hier ben je veilig. Ik moet nu gaan.

Moet het echt? - Ik blijf niet lang weg.

Marco, ik moet je iets...

Ik smeek u, help deze man.

Ze hebben hem z'n dochter Mai Li afgenomen. Z'n enige kind.

Khanbalik is een grote stad. Ze kan overal zijn.

U kunt een zoektocht organiseren en eventueel soldaten inzetten.

Je moet redelijk zijn, Marco.

Ik begrijp dat je met je vriend meevoelt.

Maar er zijn regels en gebruiken die ik moet respecteren.

Maar z'n dochter is gestolen.

In dit land worden dochters vaak verkocht, of gedood na de geboorte.

Precies. Zo'n dochter is weer een mond erbij om te voeden.

U praat ook als een barbaar.

Vergeef me, heer Achmet. Ik weet niet wat ik zeg.

Ik smeek u nogmaals, help ons.

Ik zal m'n best doen.

Maar er kunnen problemen komen met bepaalde machtige lieden.

Er zijn mensen die u en uw Chinese vrienden haten. Godsdienstfanaten.

Phags-pa? - Geen namen noemen.

Ik weet wat je bedoelt.

Maar ik heb vele monniken zien bezwijken voor verleidingen.

Als deze man onrecht is aangedaan, zullen wij het recht herstellen.

Onze trouw aan de khan... - Dat is het punt.

Onze trouw vereist dat we hem de waarheid over het zuiden vertellen.

Wat een hartstocht, zoveel illusies.

Maar ik zal ze niet vernietigen. Ze horen bij je jeugd.

De tijd is voor jou de beste leermeester.

Rouwbetoon.

We konden niet voorspellen wat er ging gebeuren.

Plotseling werd het donker, alsof de dag werd verzwolgen door de nacht.

De storm raasde over ons. De zee werd een hel die demonen opspuwde.

Onze schepen verdwenen in golven zo hoog als bergen.

Bliksemstralen schoten uit de hemel. Schepen botsten op elkaar.

De Japanners schreeuwden:

Kamikaze, kamikaze. De wind van de goden.

Het was afgelopen met ons.

Ik was tegen de aanval. Ik wilde m'n schepen niet op het spel zetten.

Ik stelde voor om te wachten, maar de generaal was te ongeduldig.

Ik kon hem niet tegenhouden. Het werd onze ondergang.

Jij wilde ook in de aanval. Je was zeker van de overwinning.

Je zei dat je schepen onverwoestbaar waren.

Als ik het bevel had gevoerd, waren m'n schepen niet gezonken.

De hel heeft overwonnen. Khan, groot-khan.

De hel heeft niet overwonnen, Argan.

Jullie zijn verslagen door onze vijanden vanwege jullie stomme trots.

De eenheid in hun harten tegenover jullie verdeelde leiderschap...

jullie onbekwaamheid.

Ik veroordeel jullie tot de doodstraf.

Morgen, voor zonsopgang...

rollen jullie hoofden in het zand...

tezamen met onze vernedering.

Heb genade, hoogheid. - Genade, ik smeek u.

Hij zei dat jij hem had gestuurd om haar naar huis te brengen.

Nee, ik heb niemand gestuurd. Waarom heb je haar mee laten gaan?

Ik kon alleen afgaan op z'n stem.

Hij klonk oprecht. Monica leek hem te kennen.

Maar ze kent niemand in Khanbalik. Wie was hij?

Ik kon aan z'n stem horen dat hij uit het zuiden van China afkomstig was.

Wanneer kwam hij hier? - Hooguit een uur na jouw vertrek.

Ik hoorde hem praten over een klooster voor boeddhistische nonnen.

Monica, we hebben Mai Li gevonden. We weten waar ze is.

Hier. Verspreid deze boodschap.

Prins Chinkin is hersteld.

Laat iedereen het weten. Het is ons teken.

Wie is die man? - Maak je geen zorgen.

Laat hem aan mij over.

Prins Chinkin is hersteld. Het teken.

Ik heb genoeg gehad.

Zijn dat de giften van Talib? - Jawel, meester.

De nieuwe hofdames hebben te lang gewacht.

Is dit de dochter van de dichter? - Jawel, meester.

Dagelijks los ik de problemen van de khan op.

's Nachts heb ik het recht om die van mezelf op te lossen.

Vind je ook niet? - Jawel, meester.

Ik heb begrepen dat je mooi kunt zingen.

Wil je voor me zingen?

Zing voor me.

Wil je me aanraken?