Original subtitles

Mijn excuses, vader.

Waar was je?

Bij een vriendin. Jos�phine.

Jos�phine? Wie is dat?

Ik heb nooit van haar gehoord.

Je kent haar niet.

Heer, zegen deze maaltijd en wie hem heeft bereid

en geef brood aan de armen.

Amen.

-Amen. -Amen.

Vind je dat grappig, Th�ophile?

Nee, vader.

Morgen ben ik er niet. Ik heb een debat bij de De Beyles.

Mooi. Verscherp je geest. Frankrijk heeft rationele jeugd nodig.

En ik?

Als je op je vaders kantoor gaat werken,

zul je nuttige connecties krijgen.

Een goede baan, een goed huwelijk.

Meer wens ik niet voor je.

Hij vindt echt geen bruid in de debatsalons.

Mag ik mee? Ik ben nooit naar een debatsalon geweest.

Bij de De Beyles?

-Waarom niet? Als je wilt. -Geen sprake van.

Wie ben je?

Je liet me schrikken.

Ik kom eraan.

Tot zo, lieverd.

Niet te hoog. Dit is prima.

Welterusten, oma.

Welterusten.

Eug�nie...

Vertel eens.

Je bent naar de begrafenis van Victor Hugo geweest, h�?

Ja, oma.

Het was prachtig.

-Er waren heel veel mensen. -Is dat zo?

Je mag nu gaan.

Later.

Vanavond. Wanneer kom je terug?

Nee, Eug�nie. Vader zei nee, en ik zeg ook nee.

Ik neem je niet mee naar het debat. Wat als hij 't ontdekt?

Een meisje als jij daar? Je blijft niet onopgemerkt.

Men zal zeggen dat je...

Stil. Dat debat kan me niet schelen.

Ik sterf liever dan uren te praten met jou en je vrienden.

Zet me af bij het caf�.

Ik moet de deur uit. Ik wil lezen, roken... Alsjeblieft, Th�o.

-Wat als papa... -Wat? Papa is er niet.

-Toe, Louis. Naar Montmartre. -Ja, mevrouw.

Montmartre? Lieve zus, wees niet zo roekeloos.

Ik heb je niet gezien, niet gebracht,

ik ken je niet en je komt zelf maar thuis.

-Wat? -Niets. Ik kijk alleen naar je.

-En? -Je bent knap.

Doe niet zo raar.

Ik heb een kippennek, geen schouders, te lange benen,

een te kort bovenlijf. Nee, ik ben dus niet knap.

Ik vind je knap.

Ik zei al dat je raar doet.

Ik weet het.

Een brioche, alstublieft.

Vijf cent.

Bedankt.

Op jou.

Op jou, knapperd.

'Als morgenvroeg de zon de velden gaat beschijnen, ga ik weg.

'Want jij wacht daar op mij.'

Je leest Les Contemplations.

Mooi, die passage.

'Ben ik eenmaal daar, dan leg ik op je graf

'een bosje groene hulst vermengd met paarse heide.'

Is dat het?

Mag ik gaan zitten?

Ja. Les Contemplations.

Nee. Je mag niet gaan zitten.

Ik wil graag rustig lezen. Bedankt.

Sorry voor het misverstand. Ik dacht dat je naar me keek.

Je ziet niet vaak een meisje po�zie lezen

dat dan naar een jongeman kijkt...

Ik keek niet naar je.

Nou, dan...

Ik laat je met rust.

Ik keek naar je boek.

Zie je wel?

Je keek wel naar me.

-Nee. -Ja.

Jawel, want ik hield het boek vast.

-Nee. -Ik zat achter het boek.

Ik keek naar je boek.

'Er zijn drie dingen in de mens.

'Eerst het lichaam, het materi�le wezen, net als dieren

'en met dezelfde vitale geest.

'Ten tweede de ziel,

'ge�ncarneerd in het lichaam.

'Ten derde,

'de verbinding tussen ziel en lichaam.'

Je keek naar mijn ziel, niet mijn lichaam.

Het spijt me.

Heb ik iets verkeerd gezegd?

Nee.

Nee, integendeel.

Ik vond het leuk.

Heel leuk.

HET BOEK DER GEESTEN

Hier. Voor jou.

Dat kan ik niet aannemen.

Ik leen het je alleen.

Je geeft het me terug.

Beloofd?

Ik beloof het.

Bedankt.

Wat is dat?

Meer gedichten?

Het boek der geesten, toe maar.

Met een briefje van Ernest.

Mijn zus heeft iemand ontmoet.

O, nee.

Eug�nie Cl�ry hangt rond in Montmartre.

Waar was ik?

Niet alleen jouw vrienden kunnen debatteren of zijn slim.

Het zou je verbazen wie je in het noorden van Parijs vindt.

Ongetwijfeld.

Mag ik nog even blijven?

Ja, maar wees stil.

Zul je hem weer zien?

-Wie? -Wie?

Ernest. De dichter.

Degene die je hart sneller laat kloppen.

Je hebt koude handen.

Het is te laat om beroemd te worden op het slagveld,

maar ik heb het land geholpen met orde en rechtvaardigheid.

Jouw Erelegioen zou een zegen zijn voor ons kantoor.

Ik zal mijn best doen.

-Je lijkt gelukkig, Hortense. -Ja.

Ik ga debuteren.

Ik word officieel voorgesteld op het bal van hertogin De Noailles.

Als een merrie die haar tanden, haar en kont toont?

Gefeliciteerd. Wat doe je aan?

Een avondjurk van Doucet. Zijde.

Je zult er ongetwijfeld prachtig uitzien.

Denk je zo over me? Als een merrie?

Het spijt me. Mijn zus meende het niet.

Mijn excuses als ik je gekwetst heb.

Ik vind het vernederend, maar ik oordeel niet.

Natuurlijk oordeel je wel over me. Dat is precies wat je doet.

Hortense.

Wat heb je nu weer gezegd?

Je zet me voor schut, zoals altijd.

-Ik wilde haar niet kwetsen. -Zwijg.

Je speelt met mijn carri�re en onze naam. Denk na, dom meisje.

-Bedankt, Marthe. -Geen dank, juffrouw.

Naar voren.

Nee, naar achteren.

Naar rechts. Voorzichtig.

-Naar rechts. -Nee, de andere kant.

-Hij is zwaar, Eug�nie. -Daar.

-Hier? -Ja.

Dat is toch precies waar hij al stond?

Ja, precies.

Gaan we de versiering halen?

Ja.

Waar zijn de linten?

In die grote kist daar.

-Deze? -Ja.

Hoe kom ik er?

Kun je me helpen?

Deze?

Eug�nie, help me, ik kan niet...

Eug�nie.

Eug�nie?

Eug�nie.

Ik ben hier.

Blijf bij me.

Blijf bij me.

Zeg me wat ik kan doen.

Het is voorbij.

Je liet me echt schrikken.

Was hij het weer?

Nee, niet hij.

Wat bedoel je?

Ik zie anderen.

De aanvallen zijn anders.

Sinds een paar dagen praat er een jonge vrouw met me.

Ze lijdt.

Kon je haar maar zien.

Ze vraagt me om hulp, maar ik weet niet hoe.

Ik voel me zo nutteloos.

Lieve broer.

Ik heb dat boek gelezen.

Dat heeft me verlicht.

Praat met me. Zeg iets.

Ik ben bang.

Je weet dat ik bang ben voor die dingen.

In dat boek staat dat ik niet alleen ben.

Geesten bestaan.

Het is goed.

Voor het eerst ben ik niet bang voor wie ik ben.

Wat als je anderen ziet?

Je weet wat er gebeurt met meisjes als jij.

Meisjes als ik.

Daar heb ik op gewacht.

-Je staat nog voor. -Ik heb geluk vandaag.

Eug�nie, zit rechtop.

Bedankt, Marthe.

Eug�nie?

Eug�nie?

Eug�nie?

Wat is er?

Kleindochter, je maakt me bang. Wat is er?

Eug�nie.

Wat is er? Hou op.

Hou op.

Hou op.

Jezus, Maria en Jozef.

Een wonder.

Een wonder.

Hoe is het mogelijk?

Ik ben hem al 40 jaar kwijt.

Ik kreeg hem van je opa voor onze verloving.

Ik dacht...

Ik dacht dat de meid hem had gestolen.

Hoe wist je dat?

Ik weet het niet.

Vertel me,

Eug�nie,

hoe je dat wist. Vertel.

Opa heeft het me verteld.

Eug�nie...

Goed dat je me het hebt verteld.

Bedankt.

Hallo, moeder.

Is alles in orde?

Je vader gaat met je naar Meudon.

De familie Roumagnac geeft je een tweede kans.

Als Hortense haar jurk laat zien voor het bal van de Noailles,

toon dat wat enthousiasme.

Geen schandaal, geen sc�ne.

Gedraag je.

Ja, moeder.

Huil je?

Moeder,

ik beloof dat ik me gedraag.

Dat ik je niet zal teleurstellen.

Eug�nie...

Ga rechtop zitten.

Waar zijn we?

Ik herken niets...

Nee, dit niet.

Dit niet. Alsjeblieft.

Th�ophile.

Dit niet. Niet het Salp�tri�re.

Niet het Salp�tri�re.

Alsjeblieft. Th�ophile.

Nee, papa. Ik ben niet ziek.

Dit niet. Alsjeblieft.

Th�ophile.

We stappen uit.

Alsjeblieft. Dit niet.

Dit niet, papa.

Th�o, nee. Dit niet.

Papa, nee.

Papa.

Nee.

Papa.

Nee.

Alsjeblieft. Th�o.

Alsjeblieft.

Papa. Nee.

Th�ophile. Nee.

Ben je nu kalm?

Ik ga je onderzoeken. Zeg het als het pijn doet.

Open je mond.

Goed.

Je bent gezond.

Ik hoor hier niet.

Dat is niet jouw beslissing.

Maar die van je vader. Dat was zo.

Nu beslist dr. Charcot. Zo werkt het.

Kleed je aan.

Breng haar naar de slaapzaal.

Bij problemen zet je haar in een cel.

Ze raken opgewonden van nieuwelingen.

Dit is je bed.

Hou op.

Ga weg. Nu.

Ga weg.

Hoi, ik ben Louise.

Eug�nie Cl�ry.

Dat zijn mooie kleren, Eug�nie Cl�ry.

Verdorie, meiden. Ze heeft klasse.

Mevrouw. We zien hier niet vaak dames.

We zijn buren. Dat is goed.

Ik ben ook een dame.

-Ik ben verloofd. En jij? -Nee.

Nee? Maar je bent zo mooi.

Er zijn vast veel mannen verliefd op je.

De liefde is zo oneerlijk. Daarom heb ik geboft.

De mijne is knap. Hij is niet zomaar iemand. Hij is arts.

Ik word ook deel van de bovenklasse.

Geloof je me? Het is waar.

-Heb je een kostuum gekozen? -Kostuum?

Voor het bal. Je bent grappig.

Het Midvastenfeest, natuurlijk.

Ik ga als Spaanse. Met een mantilla, franjes,

een jurk die draait en handschoenen.

Weet je wat je moet dragen?

Je zult zo mooi zijn. We vinden een verloofde voor je.

Je zult Eug�nie Cl�ry zijn, de mooiste van het bal.

Luister niet naar haar. Ze is gek.

Twee maanden en ze heeft niets gezegd. Ik weet dat ze kan praten.

Niet duwen. Niet doen.

Marguerite is nooit blij.

Kijk niet zo naar me.

Henriette, die nu opstaat, is melancholisch.

Dat is geen ziekte.

Maar als je hier uren in het niets staart, ben je ziek.

Th�r�se. Wat kan ik zeggen?

Ze duwde haar man in de Seine. Uit jaloezie.

Ze is hier al 25 jaar. Ze breit voor de meisjes.

En daar links zit Denise.

Ik weet niet wat ze heeft, maar ze is echt gek.

Geen zorgen. Ze zijn niet slecht.

Wat is jouw ziekte?

En de jouwe?

Mijn tante vond me op de grond terwijl ik een aanval had.

Haar man sloeg me.

Ik zei het haar en ze schreeuwde.

Ze heeft me hierheen gestuurd. Dan was ze van me af.

Ik droom nog steeds dat hij me dwingt naar zijn ding te kijken. Eng.

Dus ik ben hier beter af.

Anders had ik Jules niet ontmoet.

Het leven is goed.

Kom op. Opstaan.

Wakker worden.

Kom, Louise, het is tijd.

-Hoe gaat het vandaag met je? -Goed.

Hopelijk doe ik het goed.

Natuurlijk. Zoals altijd.

Kom op, sta op.

Is dat Charcot?

Professor Charcot komt hier niet.

Nee.

-Schiet op. -Laat me met rust.

Ik wil slapen.

Goedemorgen, heren.

Ik stel jullie een pati�nt voor met acute symptomatische hysterie.

Ik ga haar hypnotiseren.

Daarom vraag ik jullie muisstil te zijn. Bedankt.

Louise, luister naar mijn stem,

alleen mijn stem.

Je luistert naar mijn stem en je oogleden worden zwaar.

Je ogen gaan dicht. Vecht er niet tegen.

Je oogleden sluiten zich. Je hoort alleen mijn stem.

En nu slaap je. Slaap.

Strek je armen uit.

Heel goed.

Raak nu je buik aan.

Raak je borst aan.

Raak je hals aan, Louise.

Raak je kin aan.

Raak je mond aan.

Open je lippen.

Raak je lippen aan.

Breng nu je handen bijeen.

Louise.

Breng je handen bijeen.

Stilte.

Tot volgende week dinsdag.

Hoe voelt het?

Fijn, h�?

Heb je hulp nodig?

-Ik heb hoofdpijn. -Dat is normaal.

Je was heel goed.

Dr. Charcot was blij.

Bedankt.

Ik leg mijn onderzoeksrapport op uw bureau.

Ja, dokter.

Julie, Louise heeft rust nodig.

Ik zorg voor haar.

Alleen.

-Ik ben moe, Jules. -Ik weet het.

Je was geweldig.

Je bent zo mooi, mijn Louise.

-Ik ben jouw Louise niet. -Jawel.

Dat zeg je tegen alle meisjes.

Alleen tegen jou.

Ik wil met je trouwen.

Dat weet je. Ik heb het je al gezegd.

Wanneer ga je een aanzoek doen?

-Gauw, kleintje. -Maar wanneer?

Op het bal.

-Maar dat duurt nog zo lang. -Nee.

Nee, Louisette. De tijd vliegt als je verloofd bent. Dat zul je zien.

Ik hou van je.

Ik hou van je.

Wat doe je, Jules?

Ik weet het niet.

Dit is jouw schuld.

Ik hou zo veel van je, Louise.

Zo veel.

Niet de juiste tijd.

Jawel, juffrouw Genevi�ve.

Tot straks.

Ik ben het, vader.

Dat is te hopen. Ik wacht al een uur op je.

Het spijt me. Ik werd opgehouden.

En ik moet me haasten. Ik ben al laat.

Je bent altijd te laat.

Ik was ook altijd al te laat.

Ik begon nooit op tijd aan een maaltijd, maar was wel snel klaar.

Tijdens de les vandaag kreeg Louise een perfecte aanval.

Ze viel op de grond, kronkelde, verkrampte.

Ze leek amper menselijk.

Hysterische boog?

Onder hypnose.

Misschien epilepsie?

Misschien veroorzaakt Charcot een nerveuze schok tijdens de sessies.

Dat gaat wel ver om hysterie uit te leggen.

Ben je nu neuroloog, dr. Gleizes?

Als ik nu geneeskunde ging studeren,

zou ik die specialiteit kiezen. Het Salp�tri�re.

We zouden samenwerken. Jij zou me helpen.

Elke dag samen lunchen

en je zou je verslagen kunnen doen.

Charcot zou je moeten vertrouwen.

Jij kent de pati�nten.

Er is net een nieuwe.

Hoe is ze?

Ze is...

Intens.

Intens is geen symptoom.

Alles goed, Eug�nie?

Heel goed, mevrouw.

-Je mag me Genevi�ve noemen. -Goed, mevrouw.

Ik blijf hier niet lang.

-Dat beslis jij niet. -Inderdaad. Dat beslist u.

-U gaat me helpen. -Nou...

Morgen zie je de artsen.

Blandine...

Heb je een aanval?

Blandine?

Is zij uw zus?

-Stop of ik geef je ether. -Ze is toch roodharig?

-Zo kom je hier niet weg. -Als u denkt dat ik gek ben,

waarom schrijft u haar dan duizenden brieven?

Omdat u denkt dat ze u kan horen.

U gelooft in geesten. Ze kan u horen.

Ze kijkt ook naar u.

Wilt u met haar praten?

Ze is hier. In deze kamer.

-Ze wil naar u luisteren. -Stil.

Stil.

Cl�ry?

-Slaap je? -Nee.

-Voel je je beter? -Ik weet het niet.

-Weet je... -Wat?

Ik ben blij dat je naast me ligt.

We zijn bedzusjes.

-Louise? -Wat?

Wat ga je doen als je hier weg mag?

Als ik weg mag...

Ik weet het niet.

Ik ga eten in de Halles.

Dan ga ik naar de danszaal.

Zou die er nog zijn?

Die zal er altijd zijn.

Dan ga ik naar de theaterwijk om rijken te zakkenrollen.

-Hoe ga je dat doen? -Wat denk je, dommerd?

Ik was de beste. Ze noemden me Marguerite Gouden Vingers.

Ik zoek mijn man en steek hem neer. Langzaam. Dan kijk ik hoe hij doodbloedt.

Gelukkig mag je voorlopig niet weg.

Ik neem een warm bad, zoals rijken doen.

Met warm water en schone handdoeken.

Wit en schoon.

Laudanum, elke avond.

Op maandag en vrijdag ��n eetlepel en twee op de andere dagen.

Cl�ry, Eug�nie, 26 jaar.

Ouders en jongere broer zijn gezond. Geen medisch verleden.

Ze denkt dat ze met doden kan praten. Haar vader liet haar opnemen.

Is het waar dat u met de doden praat?

Geef antwoord.

Ik praat niet met de doden.

-In uw dossier... -Het zijn geesten.

Ik heb er niet om gevraagd. Het gebeurde.

Geesten horen is niet iets wat gewoon gebeurt.

Een jong meisje zag de Maagd Maria in Lourdes.

Dat trekt niemand in twijfel.

Dit is heel anders.

Waarom is in God geloven juist en in geesten geloven niet?

Waarom zij en ik niet?

Ik vroeg iets. Waarom zij en ik niet?

-Kalmeer. -Ik kalmeer als ik dat wil.

U ziet God niet, maar doden. Dat staat hier.

-Als u alles gelooft wat... -Ik heb genoeg gehoord.

Behandeling nummer twee. Om de twee weken hydrotherapie.

Raak me niet aan.

-We gaan. -Raak me niet aan.

Niet doen.

Raak me niet aan.

Laat me los.

Ze is hysterisch. Geen twijfel mogelijk.

Ik ben gekalmeerd.

Dit is niet nodig. Ik ben kalm.

-Vooruit. -Nee.

Nee.

Kom op.

-Wat is hier aan de hand? -Alsjeblieft.

E�n, twee...

Kom er maar uit.

Kom op.

-Genevi�ve Gleizes? -Wie bent u? Wat wilt u?

Hallo. Wees niet bang.

Ik ben Th�ophile. Th�ophile Cl�ry.

Ik wil weten hoe het met mijn zus gaat.

Ik mag u niets vertellen.

Kunt u haar dit boek geven? Alstublieft.

-Het is verboden. -Ik smeek u.

Ik smeek u.

Ik smeek u.

Bedankt, mevrouw.

Ik dacht dat ik het juiste deed. Echt.

Ik dacht dat ik haar hielp.

Gaat u haar helpen?

Dag, meneer Cl�ry.

Geen zorgen. Het lichaam went overal aan.

Geen zorgen. Ik help je. Ik vouw ze wel op.

Voorzichtig. Je morst.

Mag ik?

Je broer heeft me een boek voor je gegeven.

Je hebt Th�ophile gezien. Hoe gaat het met hem?

Goed, neem ik aan. Hij vroeg ook naar jou.

Ik heb ��n vraag in ruil daarvoor.

Welk boek?

Het boek der geesten.

Heb je het gelezen?

Ja.

Ik wil...

Ik wil met mijn zus praten.

Als het een ruil is, heb ik liever mijn vrijheid dan een boek.

Je weet dat dat onmogelijk is.

Dan is praten met je zus dat ook.

Goed. Ik zal mijn best doen met de arts.

Maar alleen als ik met mijn zus praat.

-Bedankt. -Ik laat je weten wanneer het zover is.

Berthe was echt verslagen.

Ze was daar misschien acht of tien dagen.

Bij Jeanne? Minstens twee weken. Daar kom je niet ongedeerd uit.

Soms denk ik dat zij zorgt dat ze zo worden.

Zo is het. Ze hebben het nodig. Isolatie.

De isolatiecel. Ja.

Ben je in orde?

Je ziet bleek. Gelukkig maken we geen foto's van jou.

-Klaar, Pelletier? -Ja, professor.

-Je bent laat, Genevi�ve. -Mijn excuses.

Geef Maries dossier aan de fotograaf voor de archieven.

-Hystero-epilepsie. Contractuur. -Ja, meneer.

Ik wil een overzicht van de foto's van de laatste zes maanden.

Ik moet een presentatie op de academie voorbereiden

en alleen zo krijg ik hun aandacht.

Ja, professor.

Zit stil, Marie.

Toe maar.

'De engel van de Heer kwam dichterbij

'en de glorie van de Heer

'omringde ze met zijn licht.'

De zonen begonnen te graven en het hele dorp geloofde het.

'...want ik kom jullie het goede nieuws vertellen...'

Hij vertelde me dat het hele huis instortte.

Zalig kerstfeest.

'Opeens stond er naast de engel

'een enorme hemelse groep...'

Mijn moeder

Heeft prachtige ogen

Ik hou van haar handen op mijn lichaam

Nee.

Ik hou van de geur van haar oksels

Ja

Zo ben ik

In de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

Ik vind altijd liefde

In de ogen van mijn moeder

In de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

Mijn moeder luistert altijd naar me

Als ik in de problemen zit

Ze weet wanneer ik dom en zwak ben

En als ik stomdronken ben

Ze weet dat mijn voeten stinken

Ze weet hoe ik er naakt uitzie

Maar als ik ziek ben

Is ze de koningin van de zetpillen

In de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

In de ogen van mijn moeder

Is er altijd licht

Prachtig.

Nog niets?

Nee.

-Moeten we iets doen? -Nee.

-Weet je het zeker? -Ja.

Toe, Blandine.

Schiet op.

-Heb je tegen me gelogen? -Nee.

Ok�. Hou op. Sta op.

Hou op.

Eug�nie?

-Eug�nie? -Ze is...

Ze is...

-Is ze hier? -Ze is...

Ja.

Ze wil niet...

-Ze wil niet... -Wat?

Niet nu. Ze wil het niet nu.

-Ze kan niet... -Wat kan ze niet?

Ze heeft geen tijd.

-Het is je vader. -Mijn vader?

Er is iets gebeurd met je vader.

In de keuken...

Er is iets gebeurd met je vader in de keuken... Ga. Nu.

Vader.

Zo dom.

Ik ben zo dom.

Vader.

Vader.

Vader.

-Je bent een godsgeschenk, dochter. -Stil. Niet praten.

Door welk wonder ben je hier?

Hoe wist je het?

Ik maakte me opeens zorgen om je.

Dat is goed. Dat je aan je arme vader denkt.

Ja, dat is goed.

Je moet rusten.

Het is niet zo lekker, h�?

Dit zou ik niet 'lekker' noemen, nee.

Het is niet lekker, maar het is fijn om je te horen lachen.

Hoe wist je het?

Waarom kwam je?

Dat zei ik al. Ik wist het, voelde het. Het is niet belangrijk.

Dat soort dingen weet je of voel je niet. Dat bestaat niet.

Vertel.

Blandine waarschuwde me.

Noem die naam niet. Ik smeek je.

De nieuwe... Ze praat met geesten.

Ze praat met Blandine.

Hoe kun je zoiets geloven?

Ik leerde je om wetenschap en reden te respecteren

en je praat over deze onzin.

-Schaam je je niet? -Ik geloofde het ook niet.

Blandine praat met haar. Ik was erbij. Hoe had ik het anders kunnen weten?

Ze is bij ons. Misschien is ze wel in deze kamer.

Blandine is dood.

Hoor je me? Dood.

Ik bezoek haar graf elke dag. Dood.

Je vergeeft jezelf niet, maar je hoeft geen dingen te verzinnen.

-Geloof me. Ze waakt over ons. -Hou je mond.

Je praat als een heks.

Tegen mij?

Praat je tegen mij over geesten?

Ik wil dit niet horen.

Vader.

Nu raak ik jou ook kwijt, lieve dochter.

Je bent net zo gek geworden als die vrouwen.

Het is een besmettelijke plaag.

Laat me nu met rust.

Papa.

Ga weg.

Alsjeblieft.

Kaassouffl�.

-Gerookte kip. -Konijn.

Brood met boter.

-Konijn met truffels. -Rum-baba.

-Henriette. We moeten gaan. -Cr�pes.

-Kom op. -Nee. Alsjeblieft.

Wat? Kom.

Ik heb het pas nog gedaan. Vorige week.

-Ik wil het niet horen. -Kom op.

Het doet nog een beetje pijn.

-Kom. -Het komt goed.

Kunnen we het een andere dag doen?

-Onmogelijk. Kom. -Kom.

-Alsjeblieft. -Ik moet de dokter roepen. Kom.

-Kunnen we het morgen doen? -Nee.

-Professor? -Ja.

Ik wil praten over de recente klinische onderzoeken.

Het lijkt erop dat...

Lig stil.

Gezwollen eierstokken.

En pijnlijk.

Doe meer aderlatingen. Twee keer per dag.

Wat gebeurt er met me?

Dokter, wat gebeurt er met me?

Wat is er gebeurd?

Ze kreeg een aanval onder hypnose. Laterale hemiplegie. Rechts.

Wat is het? Dokter.

Waarom kan ik me niet meer bewegen? Mijn hand, mijn benen.

Geen reactie. Fascinerend.

Eug�nie, wat gebeurt er met me?

Wat gebeurt er met je?

Zij zijn het.

Wat is er met haar? Jullie hebben haar dit aangedaan.

Jullie maken ons gek.

Ze moet zwijgen.

Ja.

-Leg me het zwijgen op. -Ether.

Toe dan. Leg me het zwijgen op.

Want ik kan alles vertellen.

Ik zou kunnen vertellen dat...

De professor wacht op u.

Je arriveert weer na de strijd, juffrouw Gleizes.

Mijn excuses. Mijn vader is ziek.

Je vader is niet hier, voor zover ik weet.

-Concentreer je op mijn pati�nten. -Natuurlijk.

Trouwens, Louise is gekalmeerd. Geen fysieke verbetering. Ze rust.

Dat is goed.

We proberen volgende week een magnetische therapie. En de anderen?

Denise Platel eet alleen, maar ze weigert nog steeds te praten.

Afasie. Wat is haar behandeling?

Valeriaan en ether via baarmoederkatheter.

Verminder de ether. Is dat alles?

Eigenlijk niet.

Wat bent u van plan met Eug�nie Cl�ry?

Isolatie. Ze is gevaarlijk.

Ze kan de zwakkeren aansteken.

-Ik zal persoonlijk voor haar zorgen. -Nee.

Niet jij. Jeanne.

Jeanne zal ervoor zorgen. Vanavond.

-Dag, juffrouw Gleizes. -Dag, professor.

Kom mee.

Het is hier.

De oude cellen van het Salp�tri�re.

Deze plek is historisch.

Je boft maar.

Kalmeer.

Kalmeer. Alles komt goed.

Je moet ademen, Eug�nie.

We kunnen het vast goed vinden.

Ik zorg voor je

en als je eruit komt, zul je een andere vrouw zijn.

Je zult het zien.

Juffrouw Genevi�ve?

Ja, Louise?

Wanneer komt mijn vriendin terug?

Ik weet het niet.

Ze zijn zo gemeen.

Ze is een dame. Een echte dame.

We worden slechter behandeld dan dieren.

Louise...

Denk aan jezelf. Ik wil dat je beter wordt.

Eug�nie is vast bang, alleen daar beneden.

Hallo, Ad�le, hoe gaat het vandaag? Ik heb gisteravond over je gedroomd.

Je was de duivel.

Maar ik was niet bang.

Hij was lelijk en triest. Jij was het.

Want de duivel zit in je, toch?

Eug�nie.

Eug�nie.

Ken je het zonsverduisteringsspel?

Je zult het leuk vinden.

Nee. Niet het licht.

Wanneer is het gebeurd?

Gisteren. Ze heeft me pijn gedaan.

De derde keer deze week.

-Misschien heb ik iets fout gedaan. -Nee.

Eug�nie?

Eug�nie?

Honger? Eet smakelijk.

Eug�nie?

Ik ben het, Genevi�ve.

Je had gelijk over m'n vader.

Blandine had gelijk.

Ik zal je helpen.

Ik kom terug. Ik beloof het.

Hoe gaat het met je?

Ik denk niet dat het goed gaat.

Ik heb anderen gezien die het opgaven.

Maar dat wil ik niet.

Je moet eten.

Ik heb ze in rue Bruant gekocht, vlakbij.

Weet je?

Nee. Je weet het niet.

Wil je er een?

Je ziet eruit als je geesten.

Zo zien ze er toch uit? Triest en bleek.

Het zou makkelijker voor je zijn als je ze niet zag.

Arme meid.

Ik kan je helpen.

Ik geloof...

-Ik geloof... -Hemel.

Goed zo.

Het is goed om te geloven.

Wat geloof je? Ik ben nieuwsgierig.

Ik geloof dat dat je moeder is.

Laat mijn moeder erbuiten.

En bewaar je spelletjes voor de anderen.

Ja.

Ze zegt dat ze je moeder is.

Ze is niet boos om wat je haar hebt aangedaan.

Wat heb je haar aangedaan?

Je hebt haar hier laten opnemen.

Je moeder was hier.

Je zegt gewoon wat iedereen weet. Iedereen weet dat mijn moeder gek was.

-Dus? -Nee.

Niemand weet wat ze heeft gedaan

met je zoon.

Fran�ois?

Is het waar?

Fran�ois?

Ze vraagt je om vergiffenis.

Hou je kop.

Je moet je kop houden. Je zult je kop houden, trut.

Je hebt het recht niet.

Je hebt het recht niet om daarover te praten. Heks.

Juffrouw Jeanne. Er zitten vlooien in mijn matras. Het jeukt.

-Ik zie niets. -Kijk beter.

-Er is niets. -Jawel. Hier.

Als dit voor ether is, krijg je klappen.

-Nee. Echt niet. -Ga naar de anderen toe.

Al duurt het de hele dag, ik verzeker je

dat ik die verdomde sleutel vind.

Als iemand iets wil zeggen, doe het dan nu.

Heb je hem echt hier verloren?

Juffrouw Genevi�ve.

Ze is hier.

Echt?

Ze zegt dat ze graag met je praat.

Ze bedankt je voor de brieven,

maar ze wil dat je stopt met schrijven.

Ze wil dat je

licht

en gelukkig bent.

Je brieven maken haar triest.

Ze heeft ze niet nodig om zich geliefd te voelen.

Ze mist je.

Ik mis haar ook.

Ik mis haar heel erg.

Ze lijdt niet meer.

Ze is niet bang.

Dat wil ze ook voor jou. Ze waakt over je.

Ze zit in de glimlach van een vrouw,

in de lach van een pati�nt,

in de handen die je verzorgt,

in de ogen die je geruststelt.

Ze is bij je.

Overal.

Ze is niet boos op je.

Ze is weg.

Bedankt.

Bedankt.

Bedankt.

Je hebt mijn sleutel gevonden.

Geef hem terug.

Eug�nie Cl�ry is verzwakt.

Ik zeg het nu tegen dr. Charcot.

Ik haal haar terug.

Natuurlijk, hoofdzuster.

Natuurlijk. Doe dat.

-Professor? -Ja?

Ik ben hier vanwege Eug�nie Cl�ry.

Ze zit al bijna een maand in isolatie en ik zie vooruitgang, maar...

-Maar wat? -Ze eet niet, is heel moe,

zwak en ik vrees een apoplexie.

Is ze nog wraakzuchtig?

Nee. Ze is kalm en gehoorzaam.

Ze heeft geen kracht of wil. Ze klonk gezond.

Mooi. Jeanne is effici�nt geweest.

Ik wil graag dat ze terugkomt naar de slaapzaal.

-Is dat niet een beetje vroeg? -Ik sta voor haar in.

Ik ben degene die instaat voor mijn pati�nten.

En als er iets gebeurt, ben jij verantwoordelijk.

Vertel Jeanne over de overplaatsing.

U krijgt er geen spijt van.

En leeg de potten. Ik ruik de stank vanaf hier.

Ja, professor.

Koop Le Petit Parisien.

Koop Le Petit Parisien.

Je mag er morgen uit. Was je.

Doe open.

Hallo, Louise.

Eug�nie. Je bent vrij. Hemel.

Fijn je weer te zien.

Ik hoop dat de isoleercel niet te zwaar was.

Hoe gaat het met jou?

Met mij? Wat een grap.

Mijn jurk draait, maar ik kan het niet.

Wat zonde.

PITI�-SALP�TRI�RE GEKOSTUMEERD BAL

Hoger. Daar.

Zet die bij de receptie.

Julie, ik wil planten in die nissen.

Pascale, zet de kandelaars boven en bij de receptie.

Heren, naar het balkon op de tweede verdieping.

Geen ruziemaken.

Rustig. Niet duwen.

-Die is perfect. -Vind je hem mooi?

Zo zacht.

Ze heeft een hoorn.

Is het zo goed?

Blijf ervan af. Ik wil mijn kostuum niet delen.

Ga weg.

-Th�r�se? -Ja.

-Ga je dit jaar naar het bal? -Nee.

Het is de enige avond dat ik rust heb.

Ik heb geen tijd voor die oude knakkers.

Wees niet zo hard.

Sommigen zijn jong en knap.

Ze zijn allemaal hetzelfde.

Goed gekleed of in vodden, binnen twee uur

weten we niet meer wie gek, knap of vrij is.

Ik blijf hier.

Nee.

Als je te opgewonden bent, laten ze je niet gaan.

Mooi.

Hier.

-Uw jas. -Die hou ik bij me. Bedankt.

Goedenavond, Jeanne.

Goedenavond, professor.

Dames en heren,

goedenavond,

en welkom in het ziekenhuis Salp�tri�re.

Welkom bij ons jaarlijkse bal.

De verpleegsters, de dokters, dr. Charcot en ikzelf zijn blij

en vereerd om u dit jaar weer te mogen verwelkomen.

De vrouwen hier zijn pati�nten die interessant zijn

op vele manieren.

Zelfs fascinerend.

Sommigen zijn hysterisch,

anderen mythomanen,

maniakken, melancholisch of gewoon zwakbegaafd.

Hun afwijkingen zijn soms moeilijk te zien

en kunnen over het hoofd gezien worden bij normaal onderzoek.

Maar ze zijn heel echt.

Gediagnosticeerd en ge�dentificeerd dankzij nieuwe studiemethoden,

onderzoek en onderwijs.

Maar wat ze samenbrengt,

is dat ze pati�nten zijn van de grootste Franse wetenschapper,

dr. Jean-Martin Charcot.

Verwelkom nu degenen op wie jullie gewacht hebben.

Dames, jullie mogen gaan.

Goedenavond, Jeanne.

Bedankt.

-Het spijt me zo. -Dat is niet belangrijk.

-Het is niet belangrijk. -Het spijt me zo.

-Het is goed. -Schiet op.

Hier.

Wil je iets drinken? Toe maar.

Drink op.

Wat ben jij? Een zigeunerin?

Niet lekker? Natuurlijk wel.

Je bent een diefje.

Laat me je handjes zien...

Wat is er aan de hand?

Heb je te veel gedanst? Moe?

Je moet mee.

Wat doen we hier?

Jules?

Waarom heb je me hier gebracht?

Kom hier.

En, kleintje...

Wil je trouwen?

Eigenlijk ben je mijn vrouw al.

Zeg dat je al mijn vrouw bent.

Nee, Jules. Wacht...

Louise Plessis, neem jij

Jules Lemoine als je wettige echtgenoot?

Nee, Jules. Niet zo.

-Geef me je mond. -Niet zo.

Nee.

Wacht.

Ja.

Eug�nie Cl�ry?

Laat haar gaan.

Help.

Wees stil.

-Hou ze tegen. -Help me.

Aan de kant.

-Louis wacht op ons. -Hier?

Aan de voorkant.

Nee.

Ga van haar af.

Schoft. Stuk tuig.

Hufter.

Help.

Help.

Stop. Help.

Ze zijn daar.

Genevi�ve, nee.

-Ik laat je hier niet achter. Ga mee. -Luister.

Ga. Ik ben vrij.

Schiet op.

Hou ze tegen.

Je bent gek.

Vanavond is het moeilijk te zeggen wie gek is.

Lieve Genevi�ve,

ik denk altijd aan je.

Vrijheid is fijn, maar die heeft een bittere smaak.

De smaak van jouw offer.

Dus ik probeer je trots te maken

en, zoals je me hebt gevraagd, goed te doen.

Ik help, geef, getuig, troost.

Mensen komen bij me met een vertrouwen dat me telkens weer overweldigt.

Hier ben ik niet angstaanjagend. Hier word ik begrepen.

Dit is voor jou.

Genevi�ve, mijn lieve vriendin,

gisteren is Blandine bij me geweest.

Ze beschermt je, is bij je en net als ik, houdt ze van je.

Je lichaam is wel in die slaapzaal die ik heel goed ken,

maar je hart en ziel zijn hier bij mij.

Ik stel me voor dat je zit en leest, maar ik laat je niet doorgaan.

Nee. Ik pak je hand.

We wandelen een stukje. De wind is fris en zout.

-Dag, juffrouw Cl�ry. -Dag.

De horizon is zo ver weg. Voel je het?

Onze zielen dansen op de zee en onze pijn wordt meegevoerd,

kolkt rond en verdwijnt in een wolk schuim.

We lachen, onze voeten bungelen

en we dansen en dansen.

Dus, mijn Genevi�ve,

we zijn vrij,

we zijn sterk,

we zijn eeuwig.

Je Eug�nie.

HET BAL DER GEKKEN

Ondertiteld door: AC

Creatief Supervisor Sofie Janssen