Original subtitles

Kikina presents

Schitterend.

De prins nodigt je uit om bij hem te komen zitten.

Ga maar, Marco.

Lekker.

Wie is dat? - Een bijzondere man.

Hij heet Lu-Tse-Yu en is hoofd van de keizerlijke drukkerij.

Wat is dat precies?

Ik weet dat jullie boeken kopi�ren door ze met de hand over te schrijven.

De Han-Chinezen hebben machines uitgevonden...

waarmee boeken met duizenden tegelijk kunnen worden nagemaakt.

Kijk maar. Dit is een zogenaamde almanak.

De voorspellingen van de keizerlijke astroloog voor elke dag van het jaar.

Hij komt elk jaar voor het eind van de zomer uit.

Iedere Chinees heeft er een.

Het vormt een leidraad bij het leven en beschermt je tegen ongeluk.

Al onze boeken en teksten zijn afkomstig van de Han-Chinezen.

Wij Mongolen hebben geen alfabet.

We leren onze geschiedenis, verhalen en gedichten via onze liederen.

De ene generatie geeft ze door aan de andere.

De mensen in dit land boffen maar. Iedereen kan hier leren lezen.

Boeken zijn hier niet alleen bestemd voor een enkeling, zoals in mijn land.

Alles is hier zo sereen en mooi.

Alles is volmaakt in harmonie.

Toch hoor je als je goed luistert...

het vage gerommel van een oorlog die deze harmonie verstoort.

Wat voor oorlog?

China is op het moment in twee�n verdeeld.

Het noorden en deze gebieden worden geregeerd door de groot-khan.

De heerser van het zuiden is keizer Tu-Tsong van de Soeng-dynastie.

Terwijl wij hier nu feestvieren...

rukken de troepen van de groot-khan op naar het zuiden...

om de bolwerken van de Soengs aan te vallen.

Er zal veel bloed van onze broeders worden vergoten.

Laten we deze drank offeren. Op Natigai, onze god.

Op de vrede.

Kom, Marco.

Ik weet wel een paar zadels en tenten te vinden.

Ik ben blij dat je geen angst toonde.

Ik heb 'n lama zien opstijgen, dus wat de sjamaan deed, verbaasde me niet.

Ook niet toen die cobra naar je siste?

Ik vroeg me af hoe hij ons iets kon laten zien en horen wat er niet was.

Jij bent hier, maar je geest dwaalt steeds af. Waar ben je?

Neemt u me niet kwalijk.

Wat is dat voor ding?

Een instrument dat de uren markeert. Het meet de tijd die verstrijkt.

Fantastisch. Dan ben je niet meer afhankelijk van de zon.

Ben je altijd zo snel afgeleid?

Nee, maar het is iets nieuws. Alle nieuwe dingen fascineren me.

Waar was dat lamaklooster? Wijs het eens aan.

Daar.

En dat was de weg die...

Nee, dat klopt niet.

Die weg is verkeerd getekend. - Weet je dat zeker?

Ja, de bergpas was versperd door rotsblokken. We moesten via die vallei.

Je vader en je oom herinnerden zich dat niet meer.

Keizerin Chabi heeft gelijk.

Ze zegt dat je je meer van je reizen herinnert dan iedere andere reiziger.

Ik onthoud wat me interesseert.

Zit je niet prettig?

Ik ben deze houding niet gewend. - Dat was me al opgevallen.

Je mag gaan zitten of staan zoals je wilt, maar alleen als we samen zijn.

Vertel eens. Wat interesseert je zoal?

De meeste dingen. De gebruiken en overtuigingen van mensen.

Hun manier van leven. Allerlei dingen. - Zoals?

Hun akkerbouwmethoden.

De wijze waarop ze zieken en ouderen verzorgen, en wat ze kinderen leren.

Hun handelswaar: katoen in Kashagar, parels in Bagdad, en ga zo maar door.

Of ze metaal delven of edelstenen, of zoiets vreemds als asbest.

Een soort doek dat niet verbrandt. Het lijkt op salamanderhuid...

maar het is een mineraal waar ze draden van weven.

Ik heb het in het Tsiangyang-gebergte gezien.

De wilde schapen in het Pamirgebergte met hun zes handpalmen lange hoorns.

En de jak waar jullie de staart zo van prijzen.

De reden waarom verhalen en legenden ontstaan.

Dat wat een volk sterk of zwak, vastberaden of onzeker maakt.

kan je dat allemaal onthouden?

Ik noteer ook dingen. Wat de producten van de streek zijn...

hoeveel dagen de reis door het gebied telde, de afstand tussen steden...

en er zijn ook... - Ja, wat?

Elke plek, elke stad zendt signalen naar je ogen.

De manier waarop de paden en straten lopen.

Keurige groepjes bomen, regelmatige ploegsporen in de akkers.

Daaraan zie je dat mensen van orde houden en trots op hun werk zijn.

Thuis in Veneti� zei mijn moeder altijd:

het wasgoed dat wordt opgehangen, vertelt iets over ieder gezin.

Kijk eens hoe dat versteld is.

Aan de zorg waarmee het gedaan is, kan je zien dat ze trots zijn...

ondanks hun armoede.

Ze noemde die kleding de familievaandels.

Hoor je dat, Chinkin?

Dat zijn de signalen die het oog en het oor kunnen opvangen...

als ze worden geleid door een opmerkzame geest.

Dit soort informatie heeft een heerser nodig om 'n volk te kunnen begrijpen.

De wijze waarop ze leven binnen de muren van hun huis...

en hun talent om het land te bewerken.

Als er dan ergens voedselschaarste is...

weet je ook waar er mogelijk een overschot is.

We hebben nauwkeurige gegevens nodig en die moeten we bestuderen.

We moeten meer weten over ons land en ons volk.

Kaidu Khan zegt dat...

Kaidu? Wat zegt die?

Dat een heerser moet blijven reizen. - En wat zegt m'n neef nog meer?

Ik hoop dat ik niet iets verkeerds zeg. - Ga door.

Kaidu zei dat goede Mongolen altijd in de buurt van hun paard zijn.

Dat maakt hen onoverwinnelijk.

Vergeef me. Ik wilde u niet beledigen.

Hij bedoelde het goed. - Dat weet ik. Wees maar niet bang.

Er zijn zoveel mensen die me naar de mond praten.

Ik vind het verfrissend om iemand te ontmoeten die vrijuit tegen me praat.

Ik bewonder Kaidu. Hij is een Mongool in hart en nieren.

Maar hij begrijpt dit niet.

Ik ga nu iets zeggen wat jullie goed moeten onthouden.

Jij Chinkin, omdat je ooit mijn opvolger zult worden.

En jij Marco, omdat je misschien zijn dienaar wordt.

En dat is dit:

J kunt de wereld wel vanuit een zadel veroveren maar niet besturen.

Alles ligt je nu nog vers in het geheugen...

dus meld je bij heer Phags-pa.

Vertel hem alles wat je weet.

Onze cartografen verstaan hun vak, maar sommige kaarten zijn verouderd.

Verander alles wat je nodig lijkt. Ik zal je ervoor belonen.

Het is een wederdienst voor wat u voor m'n vader en oom hebt gedaan.

Hij is een gunsteling van de keizerin...

en heeft de vriendschap gewonnen van Chinkin en de groot-khan.

Gunstelingen hebben iets nieuws te bieden, maar worden snel vergeten.

De khan en de keizerin zijn slechts gefascineerd...

door de charme, de schranderheid en het vernuft van deze vreemdeling.

De keizerin doet alsof hij door haar nieuwe god gezonden is.

Ik wou dat de gebroeders Polo hun priesters hadden meegenomen.

Die had ik verslagen en vernederd met de kracht van ons geloof.

Maar in plaats daarvan hebben ze deze jongeman meegenomen...

en hun bijgeloof.

De boogschutters van de khan.

Hun bogen zijn nuttig in de strijd en bij de jacht, maar lastig te hanteren.

Ze zijn ongelooflijk goed. Ik wil het proberen.

Trekken.

Schieten.

Ik krijg hem niet naar achteren. - Het kost tijd om het te leren.

Maar jij kunt het wel, Chen Pao. Schiet eens.

Dat mag ik niet, meester. Ik ben een Chinees.

Van mij mag het. - Ik ben een Chinees.

Ik ben een Veneti�r. Dat maakt toch niks uit.

Wij mogen geen wapens gebruiken.

Ik wil dit leren. De boog en het paard maken de Mongolen zo sterk.

Door me te verdiepen in de tradities wil ik het Chinese volk leren kennen...

en ik wil mijn volk daarover vertellen. - En dan komen jullie legers hierheen?

Ga eens zitten.

Zijne Heiligheid de paus, de groot-khan van mijn geloof...

zegt dat je bruggen moet slaan tussen mensen.

Zodat ze begrip voor elkaar krijgen en in vrede kunnen samenleven.

We kunnen van elkaar leren. - Ja, meester. Hoe kan ik u helpen?

Noem me geen meester meer. - Ik heb opdracht om u te dienen.

Prima, maar als we samen zijn, noem me dan Marco.

Als dat uw opdracht is, mees...

Ja, en leer me dit nu eens. Ik dacht altijd dat ik goed kon boogschieten.

Je moet niet de boog voor je houden en de pees naar je toe trekken.

Wat moet ik dan doen? - Het tegenovergestelde.

Je houdt de boog naast je oor, pakt het koord en dan duw je de boog van je af.

Gelukt.

Prins Chinkin wil je spreken.

Mijn vriend Chinkin. Ik ben hem veel verschuldigd.

Dat heb ik gehoord, maar pas op dat je niet te vertrouwelijk met hen wordt.

Het leven aan het hof is niet zo eenvoudig.

De machtige Phags-pa wantrouwt ons en onze westerse invloed.

Evenals Yelu Zhu...

de kanselier wiens familieleden sinds Djengis al dienaren van de khans zijn.

Weeg je woorden op een goudschaal. Ik bedoel, zeg niet te veel.

We zijn hier goed ontvangen omdat we ons wijs gedragen hebben.

Breng onze positie bij de groot-khan niet in gevaar door te familiair te zijn.

Er staat te veel op het spel.

Help. Chen Pao, kom hier.

Jullie allemaal.

Help hem vasthouden.

Chen Pao, kom hier. Kom terug. Help me.

Doe je mond open.

Bijt. Hard bijten.

Goed zo. Probeer je te ontspannen.

Rustig maar. Het komt wel goed.

Neem hem mee.

Je moet hem niet verplaatsen, dan krijgt hij nog een aanval.

We brengen hem naar de grote Kublai.

Wie had dit kunnen denken?

In dit rijk dat door mijn grootvader Djengis Khan gesticht is...

wordt hij aan stukken gereten, als een os door een stel hongerige wolven.

De keizerlijke garde heeft strikte orders...

om iedereen die zo'n aanval heeft gezien...

en iedereen die er toevallig iets over gehoord heeft...

onmiddellijk ter dood te brengen.

De garde is op zoek naar de bedienden.

Zodra ze hem vinden, wordt hij ter dood gebracht, samen met de anderen.

En dan hebben we jou nog.

Je smeekt in elk geval niet om genade.

Dat maakt het makkelijker, en je hebt getracht hem te helpen.

Maar ik weet dat je m'n zoon nu eigenlijk veracht.

Dat is niet zo.

Chinkin is m'n vriend. Ik veracht hem niet. Waarom zou ik?

Hij schonk mij z'n vriendschap als blijk van welkom.

Mijn enige echte vriend en reisgenoot Giulio is onderweg gestorven.

Sindsdien heb ik geen vriend meer gehad.

Ik dacht dat Chinkin...

U hebt het mis.

U doet alsof vallende ziekte besmettelijk is.

Zovelen hebben dit gehad. Ook beroemde mannen.

Alexander de Grote, Julius Caesar, de nobele Romein.

Alexander, de keizer?

Het is maar een aandoening. Het had verder geen invloed op hun leven.

De twee beste veldheren die er ooit bestaan hebben. Iedereen vereert hen.

Ze hadden allebei vallende ziekte. Dat leerde pater Anselmo ons op school.

Hij zei dat het niets is om je voor te schamen.

In de oudheid beschouwde men het als een teken van verhevenheid.

Mijn zoon heeft het teken van verhevenheid.

Meester Marco neemt in het vervolg een eervolle positie in aan mijn hof.

Hij mag me te allen tijde bezoeken...

en z'n bevelen dienen te worden opgevolgd.

Zo te zien heb je je riem verloren.

Neem deze maar.

De geesten in de lucht zijn rusteloos.

Wellicht heeft het onbestendige weer voor de recente wanorde gezorgd.

Zal ik de sjamanen vragen de wolken te bedwingen?

Nee, het zomerseizoen is voorbij.

We keren terug naar Khan-balik.

Daar is prins Chinkin met z'n teken van verhevenheid.

Hij lijkt te zijn hersteld. - Hij zal nooit volledig herstellen.

Hij kan geen waardig opvolger van de grote Kublai worden.

Chinkin verliest zijn Mongoolse aard.

Zijn geest is vergiftigd door de idee�n van de vreemdelingen.

Vrouwe Chabi wil de groot-khan overtuigen...

van de wonderbaarlijke kracht van de olie van de christelijke god.

Pas op voor bijgeloof.

De groot-khan ziet het als een spel, maar Chinkin is zwak.

En hij is ontvankelijk voor een geloof dat zwakheid verheerlijkt.

Hier moet iets aan worden gedaan. Die slechte invloed moet verdwijnen.

Die gevaarlijke band moet worden verbroken.

Marco, kom met mij mee. Wij rijden voorop.

De muur begint in het noorden.

Ze zeggen dat hij 6 miljoen stappen lang is...

en op sommige plaatsen zo breed dat een ossenkar erover kan rijden.

Dit is werkelijk onvoorstelbaar.

Door wie is hij gebouwd? - Door de Chinezen.

1000 jaar geleden om het noordwesten tegen de barbaren te beschermen.

Barbaren? - De woestijnbarbaren. De Mongolen.

Nu is het nog slechts een monument, een overblijfsel uit het verleden.

Je vroeg wie de Grote Muur gebouwd had.

De mensen zullen zeggen dat het de keizer van China was.

De zoon van de hemel, maar dat klopt niet.

Hij is gebouwd door honderdduizenden slaven. Gevangenen.

Honderd jaar dwangarbeid.

Ettelijke duizenden van hen stierven.

Hun graftombe is deze muur.

De stenen zijn gemetseld met hun bloed.

Zij waren de bouwers. Hun komt de eer toe.

Er bestaat een verhaal over een mooie vrouw. Meng Chiang Nu.

Haar man was veroordeeld tot dwangarbeid aan de muur.

Ze wilde hem nog een laatste keer bezoeken.

Toen ze ontdekte dat hij zich dood had gewerkt...

waren haar kreten van verdriet zo schrijnend...

dat er een scheur in de muur sprong die nooit meer gedicht is.

Wat een droevig verhaal. - Dat niet alleen.

Chen Pao is gedood.

Je Chinese bediende, Chen Pao...

Wat is er met hem?

Hij is ter dood gebracht.

Het bevel van de groot-khan om z'n leven te sparen kwam te laat.

Jullie hebben begrip voor mensen met een ander geloof.

Dus waarom zijn jullie zo streng voor jullie Chinese onderdanen?

Ik koester niet de wens om mijn vader voortijdig op te volgen.

Maar een ding staat voor mij vast.

Als het mijn beurt is, wil ik graag proberen iedereen te leren...

dat we tot een volk behoren.

Onze enige hoop voor de toekomst is...

dat anderen en wijzelf de Mongolen niet langer beschouwen...

als trotse veroveraars van andere landen.

Maar als de zonen van dat ene moederland China.

Kan de groot-khan dat niet nu al doen? - Het is nog te vroeg.

De khan durft de Han-Chinezen geen hoge ambten te geven.

En de hoofddrukker dan? Lu-Tse-Yu. Je vader heeft veel respect voor hem.

Omdat hij een geleerd man is.

Onderwijzers, filosofen, kunstenaars en dichters.

Duizenden van hen dienen de groot-khan.

Maar op de belangrijke posities zitten Mongolen en buitenlanders...

die in hun eigen belang loyaal zijn.

Als de groot-khan wordt verjaagd, worden zij dat ook.

Buitenlanders als m'n vader, m'n oom en ikzelf?

Ja, maar er is een verschil tussen buitenlanders en vreemdelingen.

Een vriend is nooit een vreemdeling.

Veel vreemdelingen hebben een hoge positie. Achmet is oppermachtig.

De man die regeert?

Hij is de regent als mijn vader niet in Khan-balik verblijft.

Wat is het voor iemand? - Het is een Turkmeen.

Een capabel man. Hij komt tegemoet aan alle wensen van m'n vader.

Je zult hem morgen ontmoeten als we verwelkomd worden in Khan-balik.

Khan-balik, herfst 1275

Ik heb de eer u een heuglijk bericht door te geven.

Generaal Bayan en uw troepen hebben de laatste Soengs verslagen.

Keizer Tu-Tsong is gevlucht en heeft de keizerin en haar kind achtergelaten.

Het hele zuiden is nu verenigd onder uw heerschappij.

Een groot land met een heerser, het machtigste land onder de zon.

Groot-khan...

de vaandels van de verslagen Soeng buigen voor uw overwinning.

Sta op, Bayan, zwaard van ons rijk.

Vanaf vandaag krijg je het beheer over de gebieden die je hebt veroverd.

Ik benoem je tot regent. In de naam van mijn kleinzoon Timur...

aan wie ik de troon zal toevertrouwen die aan de Soeng heeft toebehoord.

Dit is dus de Meester Marco over wie we zulke veelbelovende dingen horen.

Mijn zoon. Heer Achmet is onze weldoener en beschermer.

En ook uw vriend, naar ik hoop. Ga alstublieft zitten.

Men ontmoet zelden adviseurs die zoveel over de handel weten...

als uw vader en uw oom, jonge heer.

U hebt een zeer goede naam hoog te houden.

Alles wat ik weet, heb ik van hen geleerd.

Goed opgemerkt. Een scherpe geest.

De ontwikkelingen in de specerijen- en zijdehandel zijn interessant.

Tijdens onze reis hebben we contact gelegd met handelaren in vele landen.

Mijn zoon heeft het allemaal genoteerd.

Zoals u net al opmerkte, is hij bijzonder schrander.

Nu het zuiden veroverd is...

kunnen we talloze nieuwe markten en bronnen aanboren.

Ik heb misschien binnenkort ook een opdracht voor u, jongeheer Polo.

Ofschoon u bent toegevoegd aan de hofhouding van prins Chinkin.

De prins heeft veel achting voor u, net als de groot-khan.

Hij zegt dat u de enige bent die hem ooit heeft terechtgewezen.

Ik vergat tegen wie ik het had.

Ongetwijfeld.

Ik zou u adviseren het niet te vaak te doen.

Ik heb nobele hoofden zien rollen voor minder zware vergrijpen.

Maar mocht u ooit hulp of advies nodig hebben...

klop dan liever eerst bij mij aan dan bij iemand anders.

Er staan het rijk van de machtige Kublai roemrijke dagen te wachten.

De overwinning op de Soengs...

heeft de groot-khan ervan overtuigd dat zijn leger onoverwinnelijk is.

Zijn zwaard zal niet lang in z'n schede rusten.

Binnenkort zal hij het weer hoog in de lucht steken...

boven het woud van z'n vaandels en vlaggen.

De Juan-dynastie zal opnieuw triomferen.

Phags-pa zou je een taak moeten geven in het keizerlijk archief.

Je wordt een echte geleerde.

Een lamamonnik in Pamir zei dat ik met m'n geest kon reizen.

Het helpt als ik m'n aantekeningen herschrijf.

Ik hoorde de hele ochtend paarden.

Er zijn nieuwe paarden aangekomen uit Shijiazhuang. Ze zijn geweldig.

Daarom dacht ik aan reizen.

Ik rook bijna de bestofte wegen.

Wil je weg? Heb je al genoeg van Khan-balik?

Natuurlijk niet. Ik ken het Khan-balik buiten deze muren nog helemaal niet.

Hier is alles zo rustig en kalm.

Zo keizerlijk.

Ik heb er moeite mee dat ik niks te doen heb.

Mijn vader en oom zijn druk bezig met allerlei nieuwe projecten.

Binnenkort krijg jij ook iets te doen. Mijn vader heeft plannen met je.

Wat dan? - Ik mag er nog niets over zeggen.

Phags-pa liet doorgeven dat we bij de raadsbijeenkomst moeten zijn.

Het schijnt dat m'n vader een nieuwe militaire actie voorbereidt.

Zoals je wel merkt, heerst hier niet lang vrede en rust.

Weet je zeker dat ik ook moest komen?

Die bijeenkomst begint voorlopig nog niet. Kom, ik neem je mee naar buiten.

Dit is een middel tegen vergiftiging. Kijk.

We hebben gezelschap.

Dit is het dak van Khan-balik.

Hier komen de beste astronomen bijeen...

om de zon en de maan te bestuderen, en om de sterren te raadplegen.

Niemand maakt hier plannen voor een huwelijk of een handelsreis...

zonder eerst te kijken hoe de sterren staan.

Nu zijn wij aan de beurt.

Wilt u de sterren raadplegen?

Nee, ik wil niets over m'n toekomst weten.

Mijn vriend wil u vragen hoe gelukkig zijn dagen bij ons zullen zijn.

En hoe lang het vrede blijft.

Dit zijn de tekenen van de hemel.

Donkere wolken razen langs een kobaltblauwe hemel.

De machtige wind van de goden blaast in de zeilen.

Met ogen die niet kunnen zien...

zult gij een duistere verminkte nacht aanschouwen.

Hoog in de opkomende zon brandt de draak.

Het vaandel van de groot-khan klappert in de zee.

Wat betekent dat? - Luister.

We moeten het geduld van de sterren niet beproeven. Laten we gaan.

Met die naalden is bijna alles te genezen.

Twee families die bijeenkomen voor een bruiloft.

De ene familie heeft een zoontje verloren, de andere een dochtertje.

De families zijn hier om de geesten van de kinderen te verenigen.

Ze verbranden de beeltenissen van de kinderen en die worden dan een.

Hun broers en zusjes brengen hun geschenken.

Ze hebben voor altijd genoeg speeltjes en snoepjes.

Zo verijdelen deze mensen de poging van de dood...

om de kinderen de vreugde van het leven te ontnemen.

Wees eens braaf.

Je moet bidden tot jouw God die aan het kruis gestorven is.

Ik word al dagen geplaagd door dromen vol verdriet en angst.

Er wacht ons een hevige storm.

Marco's God heeft uw gebeden over mij verhoord.

Hij zal ook onze vrede beschermen. - Wij kennen het woord vrede niet.

Het is slechts een illusie. Een droom waaruit je treurig ontwaakt.

Het rijk heeft vrede nodig nu het heel China omvat.

Dat beseft de khan. Zijn wens is in vervulling gegaan.

Hij heeft oude wonden die niet genezen door z'n trots.

Ik heb de seizoenen zien komen en gaan...

maar er is altijd een nieuwe grens die moet worden overgestoken...

of een nieuw land dat moet worden veroverd.

Er is een ver land, een rijk bestaande uit eilanden.

Er schijnt daar een overvloed aan goud en edelstenen te zijn.

Hij heeft al eens geprobeerd het te veroveren.

Geprobeerd? - De invasie was slecht voorbereid.

Onze schepen raakten verspreid en dat leidde tot hun ondergang.

Welk land was dat?

Het wordt Japan-kwo genoemd, of het eilandenrijk.

Dit is een prachtige vaas, vind je ook niet?

En deze ook. Ze zijn gemaakt door een man die daarvandaan komt.

Hij raakte gewond en werd hierheen gebracht als krijgsgevangene.

Hij begon dingen te boetseren. Dieren, schalen en vazen.

Ik was onder de indruk van z'n werk.

Ik zorgde dat hij werd vrijgelaten en dat hij een huis en een atelier kreeg.

Die man is het enige wat ik ken van Japan-kwo.

Helaas ben ik het niet met u eens, grote Kublai.

Maar als dit uw bevel is, kunnen we het beste toeslaan bij Kiushu.

Een verrassingsaanval door 20.000 of 30.000 man...

op hun verdedigingswerken.

Steeds weer een nieuwe golf soldaten.

Ik wil niet dezelfde fouten maken.

De eerste keer leken de landing en de aanval ook zo makkelijk.

Mij werd verteld dat ze verrast zouden zijn. Dat ze alleen onderling vochten.

En toen bleken we geen kant meer op te kunnen.

Hun zwaarden voor ons en de zee achter ons.

Won, de admiraal van m'n vloot, heeft een aanvalsplan voorbereid.

Hij kent de vijand. In Korea hebben wij de Japanners jarenlang bevochten.

Ze vielen onze kusten aan. Met uw hulp kunnen we hen verslaan.

U verovert het eilandenrijk.

Drieduizend schepen zullen afvaren vanuit mijn havens.

Groot-khan, ons leger moet worden aangevoerd door een Mongool.

Uiteraard, generaal Bayan. We vechten als broeders.

Won leidt de vloot en de dappere Argan het leger.

Gezamenlijk, als broeders, zullen we de vijand verslaan.

Vanuit Kiushu vallen we de andere eilanden aan.

Ze zijn van elkaar gescheiden door de zee, en dat moet zo blijven.

Zoals twee stukken ijzer...

die in een oven worden omgesmolten tot een zwaard en schild.

Mijn afgezanten zijn op weg naar de vorst van Japan-kwo en zijn regent.

Ik heb hun overgave ge�ist. Het wachten is nu op hun antwoord.

Japan zal zich onderwerpen.

Zelfs daar moet men gehoord hebben van mijn overwinning op Soeng.

Volg mij.

Alle takken van de grote stamboom van Djengis zijn hier vandaag herenigd.

Edele lieden...

de koning van Korea, onze broeder en bondgenoot...

admiraal Won, commandant van de Koreaanse vloot...

bestaande uit 3000 schepen.

Kaidu Khan, mijn neef.

Hij bestuurt het uitgestrekte centraal-steppengebied.

Bektor Khan, leider van de nomadenfamilies in Changzhou.

En zijn zoon Kasar...

de beste van onze jonge krijgers.

Nayan, een afstammeling van de grote Djengis...

mijn voorvader.

Hij heeft gekozen voor een nieuwe god die een kruis als teken heeft.

Een god van ver weg.

En toch is ook hij een machtig bondgenoot van de Mongolen.

De anderen kent u reeds.

U weet allemaal hoevelen van onze moedige strijders...

er onbegraven liggen op de bodem van de Japanse zee.

De belediging van de opvolgers van Djengis Khan is nog niet gewroken.

Mijn afgezanten zijn onderweg.

Binnenkort weten we of de eilanden zich willen onderwerpen...

of een nieuwe oorlog willen voeren.

Groot-khan, dit is ons zwakke punt.

Een Mongool is geen krijgsman zonder z'n paard.

U bedoelt dat u bereid bent te vechten tot waar uw paarden kunnen komen.

Kaidu denkt dat de zee z'n mannen zwak zal maken.

De nobele Kaidu en de wijze Yeli-Zhu stellen zich voorzichtig op.

Voorzichtigheid is een goede eigenschap.

Maar iedereen hier kent de problemen van de vele streken binnen ons rijk.

Overstromingen en epidemie�n in het noorden...

en honger in het door oorlog verwoeste zuiden.

Oorlog is nooit een oplossing.

Wel als de overwinning wordt beloond met goud.

Meer goud dan elk ander rijk ooit heeft bezeten.

Wie is daar ooit geweest om dat vast te stellen?

We hebben alleen nog kennisgemaakt met het ijzer van Japan...

en niet met z'n goud.

Phags-pa, je zei dat er geloofsgenoten van jou op die eilanden wonen.

Zij laten een gebedsrol draaien, net als jij. Wat lijkt jou wijsheid?

Kaidu's waarschuwingen zijn gerechtvaardigd...

maar Achmets oog reikt ver.

Wat hij ziet, vervult ons hart met hoop.

Misschien moet het laatste woord van de sterren komen.

Het laatste woord komt van m'n afgezanten.

Het uiteindelijke besluit neem ik.

En niemand anders.

Bedankt, Jacope. - Ik heb nog steeds liever koemis.

Kan ik je even spreken?

Ik heb een verrassing voor je. - Wat dan?

Wacht maar af. Iets Chinees.

Eindelijk in de buitenlucht. - Hier kan je tenminste ademhalen.

Ik weet hoe u zich voelt. Soms hou ik het niet meer uit tussen die muren.

Dan voel ik me een gevangene in een gouden kooi.

Ik heb slecht nieuws voor u. We moeten weer terug de kooi in.

We zijn je gevangenen, Marco.

Het is verstandig van je vader...

dat hij elke kans aangrijpt om weg te gaan uit Khan-balik.

Waar is hij deze keer naartoe?

Hij is per schip over het Keizerskanaal op weg naar enkele havensteden.

Met een lading specerijen uit India.

Jullie hebben nu gezien dat Kublai niet meer als een Mongool leeft.

Hij kleedt zich als een Chinees, zijn nagels zijn gelakt...

en hij geurt als een vrouw.

De grote Kublai is een wijs man.

Hij volgt vele gewoonten en respecteert ze allemaal.

Zo gaat hij ook om met de goden.

Hij accepteert alle religies. Beleed hij er zelf maar een.

Dring je geloof en je kruis niet aan anderen op.

Ik deel de mening van Kaidu Khan. Mongolen spelen niets klaar op zee.

Dat vindt keizerin Chabi ook. Zij zegt dat 't Japanse volk vele deugden bezit.

Vijandschap levert maar weinig op. - Het is een rijk land.

Iedereen weet dat ze gouden tempels en bergen edelstenen en zilver hebben.

Hoe weten ze dat? Je zei zelf dat er nog nooit een koopman geweest is.

De astrologen voorspellen ook niet veel goeds.

Dat zijn theorie�n. Wij praten over de realiteit.

En Achmet heeft z'n informanten.

Hier is dan m'n verrassing. - Wat is het?

Deegdraadjes met boter en kruiden. Een Chinese lekkernij.

Zet daar maar neer. - Het lijken wel gekookte bonen.

Laat het jullie smaken. - Een van onze favoriete gerechten.

Geweldig. - Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?

Je hoort het zo te eten.

Dit is het huis van Saiamon, de pottenbakker.

Wie bent u?

Mijn naam is Marco Polo. Ik ben in dienst van de groot-khan.

Ik heb uw werk gezien.

Mijn vazen zijn mijn alles.

Dankzij hen heb ik een dak boven m'n hoofd en krijg ik elke dag 'n kom rijst.

Neem plaats, m'n vriend.

Kunt u in het donker werken? - Voor mij...

bestaat er geen duisternis of licht. Geen nacht en geen dag.

Keizerin Chabi zei al dat u gewond was geraakt.

Aan mijn ogen. Nu kijken m'n handen voor mij.

Kent u vrouwe Chabi? - Ze liet me uw werk zien.

Nu bewonder ik het des te meer.

Ik ben bevoorrecht. De duisternis bestaat niet voor mij.

Ik verjaag hem met mijn handen.

Ik heb geleerd om geluiden en stemmen te doorgronden.

Uw stem bevalt mij.

Ik heb iets van u nodig.

De enkele vazen die ik nog heb, zijn al voor iemand bestemd.

Er is te weinig tijd. - Ik kom een andere keer iets kopen.

Ik wil u iets vragen over uw land, het eilandenrijk.

Waarom?

Ik bespeur angst in uw stem. Een dreiging.

Nee, u hoort verlangen om te leren...

en om waarheid van onwaarheid te onderscheiden.

Het lijkt erop dat u net zo blind bent als ik.

Ik moet nu vertrouwen op m'n herinneringen.

Mijn volk is onderling verdeeld vanwege vele dingen:

Geschillen over geloof en grondbezit...

krijgsheren die elkaar benijden en altijd willen vechten voor meer.

Dan is er de trots van de adellijke families.

De strijders die bij ons samoerai heten.

Ze zijn zowel grootmoedig als wreed.

Geboren vechters. Ze geven hun strijd nooit op.

De een tegen de ander. De ene familie tegen de andere.

Hoe kon een land dat zo verdeeld was een Mongoolse aanval afslaan?

Deze vingers verschillen van elkaar, nietwaar? Maar let op.

Nu vormen ze een vuist. Verenigd en sterk.

Als ons land wordt aangevallen, vergeten we alle onderlinge geschillen.

Iedereen gehoorzaamt de vorst en zijn regent, de shikken...

en zijn hoogste generaal, de sh�gun.

Dan is het alsof Japan een hart heeft.

Een vreemde macht zal ons volk niet kunnen onderwerpen.

De enige heerser die wij accepteren, is onze eigen vorst.

Als ons land moet worden verdedigd, zijn wij bereid tot elk offer.

Zelfs als we er de aanblik van de zon voor moeten missen.

Alstublieft, luister naar me.

Een astroloog zag dit voorteken in de sterren:

donkere wolken razen langs een kobaltblauwe hemel.

De machtige wind van de goden blaast in de zeilen.

Met ogen die niet kunnen zien...

zult gij een duistere verminkte nacht aanschouwen.

De machtige wind van de goden blaast in de zeilen.

Hoog in de opkomende zon brandt de draak.

Het vaandel van de groot-khan klappert in de zee.

Er is een storm die alleen onze goden kunnen doen losbarsten.

Wij noemen het de Kamikaze, de wind van de goden.

Die bevrijdt alle demonen van de zee.

De vlaggen van Kublai zullen worden opgeslokt door woeste golven.

Ze zullen wapperen in een dodelijke stroom op de bodem van de zee.

Ga naar uw khan en verzet u tegen zijn plannen. Ik zie te veel doden.

Zorg dat de rede zegeviert.

Twijfels, onzekerheden, discussies. Dat ligt allemaal achter ons.

De keizer van Japan-kwo heeft ons z'n antwoord laten weten.

Mijn afgezanten zijn onthoofd.

Er rest ons slechts een keuze: oorlog.

Net zo lang tot de vijand is uitgeroeid en al z'n vestingen zijn vernietigd.

Laat u niet alleen leiden door woede.

Wij zijn zoals altijd allemaal bereid om te vechten tegen de vijand...

maar we beginnen geen gevecht tegen beter weten in.

We moeten dit uitgebreider bespreken. - Ik smeek u. Luister naar hen.

Vergeef me, groot-khan, edele lieden.

We hebben gehoord dat zelfs de sterren tegen deze onderneming zijn.

Een astroloog zei... - Monden dicht. Jullie allemaal.

Ik ben jullie uitvluchten en voorzichtigheid zat.

Dat is allemaal angst en lafhartigheid.

Jullie zijn bereid te vechten, maar niet op zee.

Maar de wereld die ons geschonken is, bestaat nu eenmaal uit land en water.

De nobele Argan en admiraal Won voeren gezamenlijk het bevel.

Zij zullen onze troepen naar de overwinning leiden.

Ons antwoord aan Japan-kwo is oorlog.

Oorlog.

Oorlog.

Breng het heet en met een doek.

Hoe is het vandaag met de maag van mijn heer? En met z'n benen?

Mijn Chinese yin-yangdokter pijnigt me om de pijn te verdrijven.

Een zeer slimme methode.

Ik zal nooit de eerste keer vergeten dat je je haar zo droeg.

Uitgespreid als de vleugel van een raaf.

'Jouw haren zijn mooier dan de manen van m'n paard', zei je.

Het mooiste compliment dat een Mongool je kan geven.

Ik heb je verwaarloosd, Chabi.

Ik ben veel te druk geweest met staatszaken en met mijn plannen.

Het leven kan soms zo pijnlijk zijn.

Onze zoon Chinkin heeft vandaag zijn stem tegen mij verheven.

Ik maak me zorgen om onze zoon. Hij lijkt steeds meer te verzwakken.

Het is alsof z'n ziekte steeds op de loer ligt.

Ik weet het. Ik heb ervoor gekozen hem niet te straffen.

Ik moest vandaag een heel zwaar besluit nemen.

Over Japan-kwo?

Komt er weer een nieuwe oorlog?

Zet maar hier neer.

Japan-kwo heeft opnieuw bloed vergoten.

Ze hebben de afgezanten onthoofd die ik op een vredesmissie had gestuurd.

Ja, vrede. Ik heb om hun vreedzame overgave verzocht.

Een edelmoedig gebaar. Het had een makkelijke verovering moeten worden.

Je wordt oud, als je begint te praten over makkelijke veroveringen.

De oversteek is het lastigst, maar daarna is het makkelijk.

Tenminste als... - Als wat?

Als de goden me bijstaan.

Ook jouw god.

Vroeger riep je Mongoolse ziel de geesten in de blauwe hemel aan...

voor je besloot dat bijgeloof te noemen.

Toen was ik nog jong, en verliefd op jou, als een onschuldig veulen.

Roep ze weer voor me aan. Net als vroeger.

Ik vertrouw de astrologen niet.

De sterren van Japan-kwo zijn te hoog en te ver voor hun vermoeide ogen.

Kijk wat je kunt opmaken uit de melk die ik mors.

Wat zie je? Wat voorspelt het?

Het voorspelt dat je een grote vloot gaat bouwen...

om ermee naar Japan-kwo te varen.

Dat wist ik al. Maar dan? Wat betekent dit?

Het betekent dat daar waar melk en een kat elkaar ontmoeten...

een uitwisseling plaatsvindt. - Wie is de kat?

Als mannen handelen, wordt er iets verspild.

Melk of bloed of zaad.

Dan verschijnt van bovenaf de kat. Jij vraagt wie de kat is.

De kat zelf zal het je niet vertellen. Al weet die het nog het beste.

kan je dit raadsel oplossen?

Ik vroeg je om hulp.

Het is niet verstandig om in de toekomst te willen kijken.

Volgens m'n moeder was de kat god of de tijd of de geschiedenis.

Jij bent slechts de verspiller van de melk.

Volg mijn raad op. Laat Japan-kwo met rust.

Ik wou je even zelf spreken.

De khan was onder de indruk van je. Hij respecteerde je en mocht je graag.

Maar nu heb je gezien hoe gevaarlijk en onvoorspelbaar z'n woede kan zijn.

Hij was razend. Hij denkt dat je Chinkin be�nvloed hebt.

Ik zal openhartig tegen je zijn. Ik ga ervan uit dat je discreet bent.

Phags-pa heeft bedacht dat je Chinkin van z'n plichten afhoudt...

en dat je z'n geest vergiftigd met vreemde idee�n.

Idee�n die net zo vreemd zijn als jijzelf. Ik weet dat het niet klopt.

De khan wil dat je een poosje weggaat uit Khan-balik.

Hij wilde je naar je vrienden in het noorden sturen.

Op mijn aandringen krijg je nu een belangrijker taak in het zuiden.

Ik weet zeker dat je vader het ermee eens is.

Je hebt niet onder stoelen of banken gestoken dat je weer op reis wou.

Dat kan nu. Ook krijg je de kans dat observatietalent te benutten...

dat de khan zo bewondert. - Op welke manier?

Je gaat samen met een groep belastinginners...

een volkstelling houden in de gebieden tussen Hanzhou en Yanzhou.

Ik weet niets van belastingen, en ik ken die gebieden niet.

Je oom Matteo gaat met je mee.

Hij zal een goede metgezel en adviseur voor je zijn.

Zijn ervaring in de handel zal je van pas komen bij je beoordelingen.

Onthoud wat hier gebeurd is.

Gebruik je natuurlijke gaven maar loop niet te hard van stapel.

En wees voorzichtig. Het schijnt onrustig te zijn in Yanzhou.

Ik ken de gouverneur van Yanzhou. Die helpt je wel.

Vreemd genoeg is gebrek aan ervaring soms juist handig.

Het voorkomt dat je te diep graaft en in de duisternis verdwijnt.

Mettertijd zul je dat allemaal beter begrijpen.

Voorlopig moet je twee dingen voor ogen houden:

De schatkist is bijna leeg en moet zoveel mogelijk worden aangevuld.

En je mag aan niemand je vertrouwen schenken.

Zelfs niet aan mensen die je vrienden lijken.

Gelukkig ken ik de hoofdbelastinginner van Yanzhou.

Hij zal je advies geven. Zijn naam is Talib. Hem kan je vertrouwen.

Wanneer vertrekken we? - Morgenvroeg.

De khan is op de hoogte. Je hoeft niet meer officieel bij hem op audi�ntie.

Hij heeft te veel aan z'n hoofd.

Prins Chinkin is ook weer erg ziek. Het zag er zo hoopvol uit.

De mens kan hopen, maar God beslist. Wij kunnen slechts zijn dienaren zijn.

Ik ben u dankbaar en hoop dat m'n zoon uw vertrouwen waard zal blijken.

Het wordt een geweldige belevenis.

Het zuiden is rijk en heeft veel handelsroutes die we nog niet kennen.

Ik heb gehoord dat daar wijze mannen in de heuvels wonen...

die erin zijn geslaagd om metaal in goud te veranderen.

Als u hun geheim ontdekt, wil ik de eerste zijn die het van u hoort.

Dan zijn al onze problemen opgelost.

Een Chinees kunstenaar toont in z'n tekening de schoonheid van de tijger...

en niet z'n bloeddorstigheid.

Voor hem is een boom elke boom en een bloem elke bloem.

Ik denk dat alleen de Chinezen dat volledig kunnen begrijpen.

Ik begrijp het wel.

Misschien ben ik ook een Chinees.

Ik moet onze lessen een poosje missen.

Ze sturen me op reis. - Ik weet het. Naar het zuiden.

Ik moet de belastingen gaan innen.

Het lijkt Achmet beter dat ik wegga uit Khan-balik. Althans, voor een poosje.

Ze willen jou en mij scheiden.

Achmet en Phags-pa zien het zo:

Hoe verder jij verwijderd bent van m'n vader en mij, hoe beter.

Waarom? - Dat heb ik je toch verteld.

Hij is bang dat m'n moeder en jij de groot-khan en mij zo be�nvloeden...

dat we jouw geloof verkiezen boven het zijne.

Ik wou dat ik hem beter begreep. - Het is simpel. Hij is een fanaat.

Hij rust pas als iedereen in ons rijk boeddhist is.

Daartoe is alles gerechtvaardigd.

Help me.

Je weet dat je niet moet bewegen. Rust is het beste medicijn voor jou.

Een paar stappen maar. Naar die boom daar.

Wij beginnen niets tegen hun machtsspel.

Achmet stuurt je naar het zuiden. Phags-pa staat achter z'n besluit.

De twee rivalen zijn het hierover eens.

Zij zien je als een pion op een schaakbord.

Geen idee wie er het meest gebaat is bij deze zet.

Onthoud goed dat de pion de laatste is die dat ontdekt.

Ik zou zo graag met je mee willen. - Dat zou ik ook fijn vinden.

Zorg dat je bent opgeknapt als ik terugkom.

Als een Mongools stamhoofd of z'n zoon voelt dat z'n einde nadert...

wordt hij naar een boom gebracht en ertegenaan gezet...

om de maat van z'n lichaam op te nemen.

Dan wordt de boom uitgehold.

Als het stamhoofd sterft, wordt hij diep onder grond in de boom begraven.

En er wordt een nieuwe jonge sterke boom geplant op de plek van z'n graf.

Mijn vader heeft besloten dat ik in Shangtu moet gaan wonen.

Hij denkt dat de lucht op het platteland me goed zal doen.

Hij heeft ook een nieuwe bruid voor me gekozen.

Maar ik denk dat ik m'n boom al gevonden heb.

Kokachin, mijn aanstaande bruid.

Een toonbeeld van jeugdigheid en levensvreugde.

Nu moet ik me voordoen als een man die denkt dat hij zal herstellen...

en die gelooft dat hij nog een toekomst kan opbouwen.