Original subtitles

Ninette Rabe, sekretarka ojca, spodziewa się mojego dziecka.

Wiesz o tym i wyjeżdżasz?!

A ja, głupia, marzę o wspólnej przyszłości.

ŚLUB JAK Z BAJKI

Nie dzwoń więcej.

Kocham cię.

Witaj, Evo!

Podrzyj to.

Boję się go.

Muszę od niego uciec!

- Rozwód? - Tak.

Zakochałem się.

Mam nieślubne dziecko.

Był w obozie koncentracyjnym! Zamordowano całą jego rodzinę!

KURT MOSER OBIECAŁ MI MAŁŻEŃSTWO - Profesor zgłosił zaginięcie żony.

Dzisiaj aż dwie panienki?

Nienawidzę mężczyzn! Nienawidzę!

Dzień dobry.

Dobry.

- Dorli śpi? - Tak.

Nie mogła dziś zasnąć.

Czuje, że z Wolfgangiem jest coś nie tak.

Helgo?

Trzeba pomóc Evie.

Czemu?

Sypia z mężczyznami. Za pieniądze.

Słucham?

Przyłapałam ją na gorącym uczynku.

Był u niej klient.

Mówił, że jest ogierem i chciał zaliczyć nas obie.

To żart. Na pewno.

Przychodzą do niej obcy mężczyźni. Są niebezpieczni!

Kto jest niebezpieczny?

Moser.

Ostrzegałam cię.

Moser...

A kto to?

- Do wtorku! - Ta sama godzina?

Tak.

Powodzenia na posiedzeniu!

Dzięki.

Do zobaczenia.

Nie mogę.

Nie! Niedziela odpada.

Nie rozumiem.

Rozłączam się!

Przedstawiam plan, potem pan rozdaje dokumentację, inaczej będą się nudzili.

Wyjaśni pan stronę techniczną.

Tylko bez szczegółów, to nie ich dziedzina.

Mają zrozumieć, że będziemy korzystali z istniejących rozwiązań.

Sprawdzał pan giełdę? Mamy 11% strat!

- Jak to? - Zdziwiony?

Trzeba zamknąć fabrykę w Burmie, wstrzymać produkcję broni...

- Skąd pan wie? - Akcjonariusze...

Zadałem pytanie!

Boisz się?

Chcę się z tobą kochać.

Na wschodzie czy zachodzie?

Myślałeś o zostaniu w Berlinie Zachodnim?

Dopóki można?

Zamkną granice?

Kwestia czasu.

Mógłbym skontaktować się z kancelarią na wschodzie.

Przenieść cię.

Dzięki.

Wolę zostać, jestem socjalistą.

Mogłem cię ostrzec.

Spałeś z bolszewikiem.

Jeszcze byś się rozmyślił.

Klątwa babilońska poplątała języki i zmąciła umysły

mieszkańców Europy Środkowej.

Ludzie blokują ulice, żądają paszportów, chcą je kontrolować, zdają się zapomnieć,

że są rodziną i mówią w tym samym języku.

Należy znieść granice!

Długo tu stoisz?

Kiepsko wyszło.

Nie zdążyłem przedstawić planów, od razu byli na nie.

Dlaczego?

O to mi chodzi, Nienette.

Skąd znali moje plany?

- Ja nic nie wiem. - Nie udawaj!

Tylko ktoś, kto śpi na pieniądzach marzy o świecie bez wojny.

Idę!

Czego chcesz?

Omówić rozwód?

Porzucenie małżonka. Cudzołóstwo.

Nie dostaniesz ani feniga!

Dam sobie radę.

Wiem, co robisz.

Od południa było pięciu mężczyzn.

Paru ci umknęło.

Evo...

Masz zaburzenia dysocjacyjne.

Musisz się leczyć.

- Nieprawda. - Jestem twoim mężem.

Odpowiadam za ciebie.

Pakuj się.

Nie wrócę.

Jeden telefon. Tylko jeden...

Wsadzą cię w kaftan bezpieczeństwa i zabiorą do kliniki.

Nie wyjdziesz z niej.

Proszę.

Dzwoń.

Dobry wieczór.

- Koniec z tym! - Pan już wychodzi.

Nie ty podejmujesz decyzje.

Muzyka, mężczyźni! Już po ósmej!

Dzisiejsza młodzież.

Taka towarzyska!

Dobranoc.

Zaczynamy!

Jak was zapowiedzieć?

"Smętne resztki Tria Luna?"

Po angielsku!

"The sad remains of Luna Trio"?

"The Berlin Teddys"?

"The Sexies"!

"The Sixties"!

Dobre!

Chodźcie!

Na scenę!

- Nerwy? - Chyba u tych pod sceną!

Powodzenia!

Powitajcie "The Sixties"!

Nie kojarzycie ich? Ja też nie!

Ale znacie Nicki i Freddy'ego!

- Czemu tak? - Bo to prawda!

Ten z mikrofonem nigdy nie kłamie. Grajmy!

Uważaj, durniu!

Helga von Boost.

Wolfgangu! To ty?

Ile mam czekać?

Joachim Franck.

Ja do Moniki.

Wróci po północy.

Joachimie?

Idę!

Coś jest nie tak.

Panie Frack!

Nie ma się czym przejmować.

To lekkie krwawienie, nic poważnego.

Niech żona się oszczędza.

- Dobrze. - Przepiszę leki.

Ma odpoczywać.

Pan od dawna leczy żonę?

Od zeszłego lata.

Przyszła z podejrzeniem ciąży.

- Tego dnia? - Tak.

Potwierdziło się.

Na Savignyplatz jest czynna apteka.

Do widzenia!

Joachimie!

Przepraszam.

Cześć, przystojniaku!

- Szukasz kogoś? - Spieprzaj!

Czekaj!

Jasne! To ty!

Dawno cię nie było!

Chodźmy się napić!

Jak dawniej!

Do "Laterne"?

Teraz chodzi się do "Ankerklause"!

Stawiasz!

Proszę się nie wstydzić!

Coś do picia?

To przeznaczenie, że się spotkaliśmy.

Proszę. Zdrowie!

Tam się pani nie spodziewałem.

Wiem.

Proszę usiąść.

I co z tym przeznaczeniem?

Racja.

Co z nim...

Jako jedyni przeżyliśmy katastrofę statku.

Dwie dusze na bezludnej wyspie.

Gdy potwierdzono ciążę, jeszcze z nią nie sypiałem.

To nie moje dziecko.

Stary sposób...

Wrobienie w ojcostwo.

Unieważnię małżeństwo.

Albo utopię ją w stawie.

Jak niewinnego kotka?

Podoba mi się. I wreszcie poślubisz moją siostrę, Monikę.

Wszystkie jesteście takie same.

Wyrachowane.

Ponoć to mężczyźni są bez serca.

A to wy bezwzględnie bronicie swoich interesów.

Ty przynajmniej nie kłamiesz.

Od razu mówisz, że trzeba ci zapłacić.

Od ciebie nie chcę pieniędzy.

Chcę...

Kochaj mnie tej nocy!

Nie chcę być sama.

Kochaj, bądź ze mną...

- Niedobrze mi! - Pożądasz mnie.

Wiem o tym!

Ślub Helgi, pamiętasz?

Pamiętasz?

Na ślubie...

Trudno powiedzieć.

Badania trwają, myślę, że...

Dzień dobry. Jestem matką.

- Co się stało? - Pani córkę pobito w mieszkaniu.

Zgłosił to anonimowy mężczyzna.

- Co jej jest? - Badania trwają.

Jest nieprzytomna.

Jej mąż, profesor Jürgen Fassbender, chciał ją skrzywdzić.

To nie takie proste.

Córka przyjmowała u siebie mężczyzn.

Słucham?

Sąsiadka widziała córkę z nieznanym mężczyzną.

Ciemne włosy, wysoki, szczupły.

Trzeba go zidentyfikować.

Pani Schöllack! Coś do picia?

Może pani zobaczyć córkę.

Chodź, mamo!

- Fassbender! - Jestem mężem.

- Doktor Bach. - Ja do żony.

Oczywiście.

- Jedna osoba! - Jestem siostrą.

Małżonek pierwszy.

OSTATNI KLIENT PRZED ŚMIERCIĄ? EVA F. WCIĄŻ W ŚPIĄCZCE.

Komisariat policji.

Słucham?

Czuję się lepiej!

Jadę do miasta.

Pojedziesz? Obejrzymy łóżeczka.

Zdradziłaś mnie.

Ty i Junkers poinformowaliście akcjonariuszy.

To przez was spadł kurs.

Joachimie!

Kocham twój idealizm, ale szkodzi firmie.

Trzeba na ciebie uważać.

Unieważnię nasze małżeństwo.

- Obiecuję... - To nie moje dziecko.

Możesz tu zostać, dopóki nie znajdziesz mieszkania.

Mamo!

Idę do szpitala.

Wezmę radio, by Eva mogła słuchać muzyki.

Odwiedzisz córkę?

Nie wiem o kim mówisz.

Mamo!

To ty zmusiłaś ją do małżeństwa!

- To moja wina? - Co miała robić?

Miałyśmy patrzeć na ich status i pieniądze, a nie na charakter!

Cześć, Evi!

Mam coś dla ciebie!

Czekaj!

Słyszysz?

To my! The Sixties!

Zmarłego by obudziło!

Szkoda, że nie moją siostrę.

Co u Dorli?

Dobrze. Troszczą się o nią trzy "mamy".

A u Evy?

Niedobrze.

Lekarz nie wie kiedy się obudzi i czy w ogóle się obudzi.

Może już nie być taka sama.

Nie sądziłam, że Nicka ma rację.

Że ona i mężczyźni...

Przykro mi.

Policja go nie znalazła?

Co z nami?

Uświadomiłem sobie,

że całe życie skrywałem swoje uczucia.

Kocham Hansa.

"Kochasz"?

To zboczenie! Choroba!

Nie mów tak!

Zostawisz mnie?

Nas?

Urodzę dziecko. Niedługo.

A ty zostawiasz rodzinę!

Nie będzie lepszej okazji.

Moniko!

- Wchodź! - Szalom!

Aden wziął 70% naszej gaży, bo to jego buda!

Freddy!

Puszczali nas w radiu! Tak!

"The Sixties" to głos nowej dekady!

Tak powiedzieli! Ten z mikrofonem nie kłamie!

Co chciałaś?

Mam pomysł.

Słuchaj. Tu będzie scena.

Stąd, dotąd! Zmierz!

Tam będzie bar...

- A w tamtym pokoju garderoba. - Otwierasz lokal?

Ściany będą czarno-zielone.

Wszędzie palmy i liany.

Krzesła z bambusa. Na ścianach - maski voodoo.

Co na to matka?

Każe nazwać to "Dżunglą"!

Moniko!

Co robicie?

Już czas. Siostra rodzi.

- Powodzenia! - Chodź ze mną!

Proszę!

Jest w sypialni!

Co robisz?

Nie pobiegnie od szpitala!

Co?

Nie jedziemy do szpitala!

Nie!

Dorli! Wszystko dobrze!

- Zajmiesz się nią? - Nie.

- Tak! - Chodź, mamo!

Cześć!

Lubisz sztuczki?

Dobre, co?

Poszukamy myszek.

Może znajdziemy taką z kapeluszem!

- Do kuchni! - Tam jest czysto.

- A tu nie? - Owszem.

- Ale tam są lekarze. - Rodziłaś w domu.

Właśnie.

Męczyłam się, zwłaszcza z tobą.

Boli!

Nie chcę do szpitala!

Wezwijcie lekarza!

Znalazłaś?

Nie?

Może jest w piekarniku?

Myszek nie ma.

Ani jednej!

Lubisz zające?

Miałem jednego, Rolfa.

Już nie żyje.

Nie martw się.

Istnieje zajęcze niebo.

Są chmury z sałaty.

I gwiazdy z marchewek!

Dzwoniła Catherina. Już po?

Helgo?

Spokojnie.

Twoja żona jest zajęta.

- Mogę pomóc? - Wyparz nożyce.

Słucham?

Są komplikacje?

Wezwij lekarza, a ja je wyparzę.

Idź stąd!

- Nie dam rady! - Dasz!

Freddy?

Pierwsze dziecko. Jeszcze to potrwa.

Co to?!

Główka! Już blisko.

Przyj. Mocno!

Dziewczynka!

Śliczna!

Dałaś radę!

Witaj!

Witaj na świecie!

Taksówka czeka.

Już idę.

Nicka!

Dziecko go zmieniło.

Nie znałam go takiego.

Po raz pierwszy jesteśmy rodziną.

Myślisz,

że on już nie będzie...

Na pewno.

Dorli mogłaby zostać.

U mnie?

Tak.

Mała wymaga opieki,

a Wolfgang i ja mielibyśmy czas tylko dla niej.

Byłoby świetnie!

- Jak długo? - Parę tygodni?

Powiem jej.

- Helgo? - Tak?

Nie można tak!

- Co? - Będzie myślała, że jej nie chcecie.

Z powodu drugiego dziecka.

Zapłacze się.

Masz rację.

Taksówka.

- Trzymaj się. - Ty też.

Mury runą wnet,

a nowe wyrosną tu.

Wrogowi wkrótce też

wybaczyć będziesz mógł.

Wiosną zakwita kwiat,

jesienią smutek łka,

lecz ja wciąż pewnie trwam.

Akcje firmy Francka spadają na łeb na szyję.

Pogłoski o rezygnacji z produkcji broni

zaniepokoiły inwestorów, zaskoczonych tym posunięciem.

Szacuje się, że wartość akcji spadła nawet o 24%.

Rujnuje pan firmę, pracowników!

Obliczyłem ile osób poległo od naszej broni.

- Chce pan wiedzieć? - Nie muszę.

Jest pan zwolniony! Proszę wyjść!

Monika Schöllack.

Co u ciebie?

Dobrze.

W porządku.

Co u siostry?

Gazety pisały...

Na razie bez zmian.

Ósmy tydzień jest w śpiączce.

Przykro mi.

Wyjdziesz za mnie?

Nie teraz, ale wkrótce.

Pozmieniało się.

To nie moje dziecko.

Pogadamy?

Spotkajmy się! Proszę. Pojedziemy na Schwanenwerder.

Dokąd zechcesz.

- Jesteś? - Tak.

Jestem.

Ty najbardziej mnie rozczarowałaś.

Nasza rodzina..

wszystko jest nie tak.

Czemu do mnie nie przyszłaś, skoro Jürgen był dla ciebie niedobry?

Evo!

- Witam. - Dzień dobry.

- Co robicie? - Musimy ją przenieść.

- Nie ma mowy! - Proszę pani.

Tak postanowi lekarze.

Ręce precz od mojej córki! Wynocha!

Ale już!

- Idioci! - Dzwonię do profesora!

Proszę bardzo! To w końcu jego wina!

Mamo?

Evi!

To ja!

Już... Spragniona?

Pij!

Boli?

Proszę spojrzeć na palec!

- Ile pani widzi? - Trzy.

Co się stało?

Nie wiadomo...

Nieważne! Jesteś z nami.

Był u mnie Joachim.

- Joachim Franck. - Co?

Chciałeś porozmawiać.

Oto ugoda.

Jeśli potwierdzisz, że nie jestem ojcem twojego dziecka

i zgadzasz się na anulowanie małżeństwa,

dostaniesz odszkodowanie.

Chcesz się mnie pozbyć.

Nie miałam wyboru!

Zaszłam w ciążę z żonatym mężczyzną!

- Mogłaś nie kłamać! - Chciałbyś mnie?

Może chciałbym ci pomóc!

Świnia!

Jacyś mężczyźni do pana.

- Witam. - Pójdzie pan z nami.

Jestem zajęty!

To dochodzenie w sprawie usiłowania zabójstwa.

Zostawcie mnie!

To ona.

Wszystkie dzieci wyglądają tak samo.

Ona nie.

Czas na chłopca!

Postaram się.

Proszę pozdrowić żonę. Wspominam jej zupę.

Jak mogłeś?!

- Witaj. - Jesteś idiotą!

Przekroczyłeś granicę tylko po to, by mnie wyzywać?

Ryzykowałem, by ci powiedzieć jak tobą gardzę!

"W związku z obecną sytuacją odmawiam kolejnych spotkań "?

Nie wierzę, że to napisałeś.

Czym ryzykowałeś?

Nie mogę wyjeżdżać z NRD.

Chyba, że służbowo.

Nie wierzę ci.

Podjąłem decyzję.

Ja też.

Przenoszę się do Berlina Zachodniego.

Eva twierdzi, że u niej byłeś.

Piliście.

Rozmawialiście.

Tak. To prawda.

Nie pobiłem jej.

Tego nie pamięta.

Pobicia.

Pamięta ciebie.

Wyszedłem za dwadzieścia pierwsza.

Eva była pijana, ale cała.

Sąsiadka słyszała hałas tuż przed pierwszą.

O pierwszej byłem w domu.

Żona potwierdzi.

Czemu więc tu jesteś?

Ninette zeznała, że nie widziała, kiedy wróciłem.

Kłamie.

Nie powiedziałeś, że byłeś u Evy?

Robiliście to?

Ta pani wychodzi.

Zahaczymy o moje mieszkanie?

Dobrze, ale po co?

Od przyszłego miesiąca będzie wynajmowane.

Wezmę moje rzeczy.

Liebigstraûe 4.

Evo? Wszystko dobrze?

Mama się niepokoi.

Mogę już iść.

Dał mi go klient.

Nagrywałam wszystko.

50 marek za taśmę.

Ukryłam go.

Tej nocy też nagrywałaś?

Tak?

Nie!

Wtedy nie.

Wolfgang! Już jadłyśmy.

Czekałem, aż dzieci zasną.

Mówiłam, żebyś zapowiadał kolegów.

To Hans.

- Hans Liebknecht - moja żona. - Dobry wieczór.

- Zjedz coś. - Jadłem.

Jedliśmy

w knajpie.

Usiądź.

Ładne mieszkanko.

Daruj sobie.

Wybacz. Przepraszam.

Usiądziemy?

Co ty wyprawiasz?

Poznajcie się.

Mówiłeś, że z tym koniec.

- Znajdźmy rozwiązanie. - Obiecałeś, że zniknie na zawsze.

- To problem? - Porozmawiajmy jak dorośli.

Cicho!

Wszyscy cierpimy.

Ja...

Kocham was oboje!

Kocham dzieci.

Chcę być przykładnym ojcem.

Czy możemy żyć razem?

Co? Jak ludzie pierwotni?

Brakuje kości we włosach!

Wolfgangu! Myślisz tylko o sobie!

Pan...

mieszka w Berlinie Wschodnim?

- Tak. - Właśnie.

Kiedy zamkną granicę, koniec z wami.

Proszę opuścić mój dom.

Odprowadzę cię.

Hans!

Musicie się lepiej poznać.

Mam pracę do czternastego, wtedy przyjadę.

W sobotę będzie mniej kontroli.

Dobrze. Widzimy się o jedenastej, w parku.

Uważaj na siebie.

Wszystkie jesteście takie same.

Wyrachowane.

Ponoć to mężczyźni są bez serca.

A to wy bronicie swoich interesów.

Ty przynajmniej nie kłamiesz.

DO MINISTERSTWA BEZPIECZEŃSTWA PAŃSTWOWEGO NRD

Poczta do ciebie.

Od Joachima?

Nie.

Ubiegasz się o koncesję?

Czytasz moje listy?

Nie zgadzam się na jakąś spelunę.

Też nie chcę, by szkoła upadła. Myślałam, że wieczorami można by...

Odmówiono ci.

Co?!

"Nierentowne"?

To sprawka Ralfa Adena! Nie dam się.

Jesteście kochane,

ale jutro wracam do domu.

Co?

Żartujesz?

Twoje małżeństwo to piekło!

Evi, jesteś młoda.

Śliczna! Masz całe życie przed sobą.

Znajdziesz młodego, przystojnego lekarza i...

- Uraz głowy! - Twoja manipulacja!

- Co? - Robi to, czego chciałaś.

Przepraszam!

Dzień dobry!

Monika Schöllack.

Pamiętam panią.

Musi pani zeznać, o której Joachim wrócił do domu.

Wszystko jasne.

Chce pani to mieć.

- Niby po co? - To marzenie każdej kobiety.

Mnie chodzi o Joachima.

Przepraszam!

Znam pani sytuację, ale tak nie można!

Ręce przy sobie!

Wie pani co mu grozi?

Zostanie skazany i uwięziony!

Dobrze!

Będę z panią szczera.

Żal mi pani.

Wrócił o wpół do trzeciej. Zapłakany.

- Kłamstwo! - Miał krew na rękach.

Powinien być mi wdzięczny, że...

To kłamstwo!

Wykorzystywała go pani!

Nic dla pani nie znaczy!

Rujnuje mu pani życie!

- Eva? - Dobry wieczór!

Dobry wieczór.

Co jest?

Trautmann jedzie do Tel Awiwu.

Do kibucu. Pyta, czy dołączę.

Kibuc?

To spółdzielnia rolnicza.

Duża rodzina.

I co? Jedziesz?

Wiesz, o czym marzę? Jeszcze dwa!

Dziękuję.

O domu!

Mieszalibyśmy razem!

Dorli, ty,

Joachim.

I matka?

Jasne.

- Potrzebuje mnie. - Masz dobre serce.

Freddy! Nie chcę cię stracić!

Zmykaj!

ŻONA ZOSTAWIŁA JOACHIMA FRANCKA.

Chodź!

Przekonamy się przy najbliższej okazji.

Dobrze, że pan wrócił.

Franck!

Cieszymy się, że pan wrócił.

Co pan tu robi?

Trzeba większości głosów, by mnie zwolnić.

- Co to? - Raport medyczny, orzeczenie lekarskie.

Gdy ojciec dokonał zmian, był niepoczytalny.

Pańska była żona potwierdza ten fakt.

Testament jest nieważny.

Przysługuje panu część obowiązkowa. 26%...

Wiem.

- Musi pan coś zrobić! - Nie trzeba.

Ma pan rację.

Pod życia koniec ojciec zwariował.

Gdyby był zdrowy, nie powierzyłby mi firmy.

I słusznie.

Pocałujcie mnie w dupę.

Wszystkiego dobrego.

Dla ciebie i dziecka.

Dam radę.

Jeszcze jedno.

Kto cię tak odmienił?

Ta dziwaczka.

Obrót na dwa...

Jak pan obejmuje żonę?

Boi się jej pan?

Cierpię już 45 lat!

Proszę pana!

Będziemy się ranić.

Kłócić.

Obrażać.

Denerwować się nawzajem.

Nie zawsze będzie łatwo.

A czasem, fatalnie.

Ale nigdy nie będziemy sobie obojętni.

Będziemy się o siebie troszczyć.

I myśleć o sobie.

Życzliwie!

Będziemy dobrym małżeństwem.

Tak!

Nie zamieszkacie w jego willi?

Joachim chce ją sprzedać.

Udziały w firmie też.

Dlaczego?

Musi zapłacić byłej żonie.

Resztę przeznaczy na fundację dla ofiar wojny.

Z czego będziecie żyć?

Ma posadę w Berliner Tag.

- Ja też zarabiam. - Tata nie przyjdzie.

- Który? - Z Pankow...

Boi się konsekwencji, tchórz!

Życzy ci powodzenia!

Znów szpiegujesz?

Pocztówki wolno czytać!

Nie uronię łzy na twoim ślubie!

To nawet lepiej.

- Bez białej sukni, welonu, bez... - Wujka Heinera.

Co to za ślub?!

Mój.

Helgo?

Co jest?

Moniko!

Nie możesz jej zabrać.

Nie zabierzesz Dorli! Obiecaj!

Proszę!

Nie mogę tego obiecać.

To moja córka!

Powinna mieszkać z nami.

Nie wiesz ile znaczy dla mnie!

Dla Wolfganga...

Tak! Robiłam błędy.

Byłam surowa, niecierpliwa...

Ale jest też moją córką.

Wiem.

Na pewno coś wymyślimy.

Dziewczynki!

Idziecie?

Pani Schöllack?

Moja córka.

- Nie zmieścimy się! - Ja nie jadę!

- Moje auto! - Dla pani!

Od pana młodego.

Dziękuję!

Wsiadajcie!

Drzwi są zepsute.

Już nie!

Ty to masz dobrze!

Mnie nie wolno!

Dorli!

Dorli!

Wchodźcie!

Mamy cztery godziny. Przysięga, obrączka, całus.

Wszystko jasne? Z życiem!

Włącz muzykę!

Został niecały tydzień! Skup się!

A ty schudnij!

Klopsiku...

Chodź! Dalej!

Gotowy?

Skacz!

Tak!

Obrączki!

Dorli! Obrączki!

Nie!

Połknęła?

Co teraz?

Weź moją.

Albo moją. Moniko!

Weź moją. Byłam szczęśliwa.

I ty będziesz!

Dziękuję.

To kwestia czasu. Powodzenia.

Co jest w środku?

Dokumenty.

Liebknecht! Chcecie nielegalnie przekroczyć granicę.

- Bzdura! - Wynosicie tyle dokumentów?

A to czyje?

- Mojego ojca. - Nosicie go?

Wolfgangu!

Moniko! Co to jest?!

DŻUNGLA

Freddy!

Prezent ślubny.

Dorosłaś!

Jesteś szalony.

Myślałam, ze wyjechałeś.

Uwaga! Już są!

To ich impreza!

Monika jest najlepsza na świecie!

A Joachim też ujdzie.

Wasze zdrowie! Byście zawsze się kochali!

Mamo!

Mamo!

Dokąd idziesz?

To już nie moja szkoła tańca.

Jestem niepotrzebna.

Mamo!

Ja cię potrzebuję!

Kocham cię!

Bardzo.

Mury runą wnet,

nowe wyrosną tu

Wrogowi wkrótce też

wybaczyć będziesz mógł.

Wiosną zakwita kwiat,

jesienią smutek łka,

lecz ja wciąż pewnie trwam.

Deszczowy, smutny dzień

rozproszy słońca blask.

I nocy mroczny cień

zastąpi jasność dnia.

Powtórzę dumna to,

bo pewność w sobie mam:

ja wciąż pewnie trwam.

Silna jak drzewo w wichury czas,

jak miłość do dziecka, co kiełkuje w nas.

Będę twą skałą, opoką twą,

dzięki mnie przetrwasz życiowy sztorm,

bo niezmiennie przy tobie będę trwać.

Nie przyjedzie!

Co?

Skąd wiesz?

Dzwonił?

Tak.

Co powiedział?

- Chodź. - Co powiedział?!

Kiedy przyjedzie?

Chodź do domu.

Nie chcę spać w pokoju gościnnym.

Już zawsze będziesz tam spał.

Potrzebne mi prawo jazdy.

Oczywiście.

Dasz mi dostęp do konta.

Wracam do pracy.

Poza tym nigdy mnie nie dotkniesz.

Skąd takie wymagania?

Spójrz na mnie.

Joachimie! Zmieniłeś zdanie?

Tym razem mnie nie spławisz.

Sto marek! Dla ciebie wystarczy.

Ale już!

- Boli! - Mam do tego pełne prawo.

Jako twój mąż!

Nie bądź głupi.

To kopia.

Chodź!

Mamo!

Kochani! Mam pomysł!

Wasze mieszkanie nie jest gotowe.

- A ono jest za małe. - Co jest za małe?

Łóżko Moniki. Ja...

Chcę wam odstąpić moja sypialnię.

Moją i zmarłego męża.

Jesteś kochana, ale obrączka wystarczy.

Rozumiem.

Ostatnie dziecko wylatuje z gniazda!

Idziemy do sypialni!

Co jest?

Nie możemy!

Jesteśmy małżeństwem. To nasze łóżko!

To łóżko rodziców.

- Freddy! - Jestem Mowgli!

Zostawiliście mnie w dżungli!

Samego jak palec.

Zupełnie...

Spadaj!

Joachimie...

Nie!

- Śpi od zewnątrz. - Suń się!

Nie!

Tekst: Julia Kunikowska