Original subtitles

Generale, wezwano cię, byś wyjaśnił

fakt ucieczki więźnia, Tamactiego Juna.

Tamacti Jun nie był moim więźniem.

- Ale Baba Voss był. - Baba Voss był wrogiem Republiki.

Który powinien stanąć przed sądem i zostać stracony, jak stanowi prawo.

Gdyby tak się stało, nie miałby możliwości uciec z Tamactim Junem.

Łowca czarowników był potencjalnym źródłem

wielu informacji na temat strategii królowej Payan

i stanu jej wojsk.

Wiesz, jak udało im się zbiec?

Takie naruszenie bezpieczeństwa jest niespotykane.

Musieli mieć pomoc. Kogoś z wewnątrz.

Musimy znaleźć zdrajcę, lub zdrajców,

i zrobić z nich przykład.

Jeśli są zdrajcy, znajdę ich.

Generale Voss, służyłeś tej radzie

z honorem i wielkim męstwem przez wiele lat,

ale twoja obsesja dotycząca powrotu wzroku,

chęć zemszczenia się na bracie, muszą zostać odłożone na bok.

Plemię Ganites rośnie w siłę na zachodzie.

Jesteś najlepszym taktykiem.

Musisz się skupić na prawdziwych zagrożeniach dla Republiki.

Rozumiesz?

Tak. Rozumiem.

Masz przesłuchać każdego strażnika, który miał kontakt z Vossem lub Junem.

Już to zrobiłam. Nic nie powiedzieli.

To przesłuchaj ich znowu. Ktoś pęknie.

Tak jest.

Kto tam?

- Już dobrze. - Oloman?

Już dobrze.

Kolejny koszmar?

Nie rozumiesz.

Te sny są piękne.

Widzę świat, moje dzieci.

Koszmar zaczyna się, gdy się budzę.

Wciąż tu jesteśmy, ojcze.

Nie zostawimy cię.

Znalazłeś sposób, by to naprawić?

Wiem, że z odpowiednim sprzętem da się to zrobić.

Nie mamy takiej technologii, by zrobić to, o co prosisz.

Zapomniałeś, czego cię nauczyłem?

To miejsce to dzieło mojego życia.

Wytrwałem, bo przeciwstawiałem się przeciwnościom losu.

Teraz ty…

Teraz ty musisz sprostać temu wyzwaniu.

Podejmij się tego, co niemożliwe, i spraw, by stało się możliwe.

Musisz poświęcić każdą chwilę, by mi przywrócić wzrok,

bym mógł wypełnić moje przeznaczenie.

To się nie stanie z dnia na dzień

i źle zrobiłem, że sprawiłem, że tak się poczułeś.

Obaj musimy się przygotować i wytrwać.

Nieważne, ile to zajmie.

Tak, ojcze.

W porządku.

Poranny raport?

Teraz?

Nasza praca się nie kończy, prawda?

Oczywiście, tylko…

Jestem ranny, ale nie upośledzony.

Nie traktuj mnie tak, bo dzieci zrobią to samo.

A Trivantianie…

Trivantianie…

nie mogą się dowiedzieć.

To strach daje mi nad nimi kontrolę.

Rozumiesz?

Tak, ojcze.

Dobrze.

W takim razie… poranny raport.

Nonni zaczęła ćwiczyć równania kwadratowe.

Jest bardzo bystra.

Dałem jej książkę, o której mówiłeś.

Nie może się od niej oderwać.

Wyruszyli przed czasem. Coś się musiało stać.

Nie mamy czasu ich szukać.

Naszym priorytetem jest znalezienie królewny Maghry.

Królewny Maghry? O czym on mówi?

Jeśli mu wierzyć, to twoja matka jest siostrą królowej.

- Królowej Kane? To niedorzeczne. - Wiem, że trudno w to uwierzyć.

Trudno jest uwierzyć w to, że nie rozszarpałeś go na strzępy.

Rozważałem to.

- To może być pułapka. - Wiem.

A pozwoliłeś mu nas prowadzić. Dlaczego?

Z tego samego powodu, dla którego poszedłem cię szukać.

To moja żona, Haniwo.

Jedyna kobieta, którą kochałem.

I jeśli jest szansa, że żyje…

Rozumiem.

Ale jeśli kłamie, to chcę go zabić razem z tobą.

Daję ci moje słowo.

Ale jeśli nie kłamie, to moja matka jest królewną Payan.

Jak to możliwe?

Nie wiem.

Mam nadzieję, że to wyjaśni, gdy ją znajdziemy.

Chodź.

Trzy konie, dwa psy.

- Trivantianie? - Łowcy czarowników.

Jeśli skrzywdzili syna…

Łowcy czarowników służą królowej.

Jeśli Maghra jest z królową, to dostali rozkazy,

by znaleźć jej dzieci.

- Ale królowa każe je spalić. - Nie.

Królowa wydała nowy dekret.

Widzący nie są uznawani za czarowników.

Dokąd idziemy?

Na wschód. W pobliżu jest obóz łowców.

Będą wiedzieli, gdzie jest królowa.

W Pennsie.

Co?

Zabrali Kofuna do Pennsy.

- Zostawił ci znak? - Tak.

Pennsa.

Dobrze ufortyfikowana, bogata, położona w strategicznym miejscu.

Królowa zapewne uświęciła nową stolicę.

Co to za sprawa niecierpiąca zwłoki?

Nie chcę panikować,

ale gdy chodzi o bezpieczeństwo Waszej Wysokości,

wolę być nadgorliwy niż posądzony o samozachwyt.

Czy zawsze musisz dodawać przemowę?

Będę się streszczał. Obiecuję.

Chcę, byś to usłyszała z pierwszej ręki.

Proszę tylko, żebyś się nie ruszała.

Jeśli cię usłyszy, może nie mówić otwarcie.

Będę cicho jak mysz pod miotłą.

Lordzie Harlanie, to jest Zechan. To on prosił o audiencję.

Dziękuję, Kerriganie.

Jest tu ktoś jeszcze?

Mój zaufany sługa.

Skąd jesteś, Zechanie?

Z Kanzui.

I byłeś w Kanzui wartownikiem w pałacu?

Tak. Ponad 20 lat.

Byłeś tam, gdy zaatakowali Trivantianie?

Byłem tam, gdy Kanzua upadła.

Ale rzecz w tym, że nie było żadnego ataku.

To jak tama została zniszczona?

Nie jestem pewien.

Wiem tylko, że nie było tam Trivantian.

Nie rozumiem.

To był zwykły dzień.

Ptaki i wiatr.

Ani razu nie słyszałem odgłosu trivantiańskiej broni.

Ani krzyków wojennych.

Skoro to nie Trivantianie, to kto jest za to odpowiedzialny?

Musi pan zrozumieć.

Mój ojciec był strażnikiem w Kanzui, tak jak jego ojciec przed nim.

Od pokoleń służymy monarchii.

Rozumiem.

Już dobrze.

Powiedz, co chciałeś powiedzieć.

Znałem te budynki na wylot, każde przejście, kto miał dostęp.

I uważam, że jedyną osobą, która mogła wypuścić wodę…

była sama królowa.

Lordzie Harlanie, masz talent do dramatyzmu.

Takie plotki…

niesprawdzone, szerzą się jak plaga.

A jeśli ludzie zwątpią w twoją opowieść o Kanzui,

to zwątpią w to, że nosisz widzące dziecko

i twoje błogosławieństwo od Bogini.

We wszystko.

Upewnisz się, że tak się nie stanie.

To mogę zrobić, jeśli zagraża królowej.

A pomyśl, o ile byłbym czujniejszy,

gdyby to zagrażało siostrze mojej żony.

Pilna wiadomość.

Wejdź.

Spokojnie, dostaniesz swoją żonę.

Sibeth, proszę. Nie mam siły się kłócić.

Spokojnie. Mam dobre wieści.

Znaleziono Kofuna.

Moi żołnierze właśnie z nim wracają.

Co? Kiedy tu dotrą?

A Haniwa i Baba Voss?

Nie ma po nich śladu.

To nie ma sensu.

Nigdy by ich nie rozdzielił.

Chyba że musiał.

Skoro Kofun do nas dołączy,

pojawia się kwestia jego bezpieczeństwa.

Bezpieczeństwa?

Jak widziałaś, potrzeba czasu, by lud przywykł do nowego porządku.

O Bootsa się tak nie martwiłaś.

Boots jest nikim.

Tylko ojcem twojego dziecka.

Co?

Słyszę, jak przyśpieszyło ci tętno.

Ale słyszę tylko twoje serce.

Dziecko.

Straciłaś dziecko.

Sibeth. Tak mi przykro.

Twoje dziecko wraca, a moje postanowiło się nie pojawić.

A to stawia nas w trudnej sytuacji.

Jeśli ludzie się dowiedzą, że nie jestem w ciąży,

ochrona dzieci widzących będzie podważana,

nawet bardziej niż teraz.

Bezpieczeństwo Kofuna nie będzie pewne.

Nie rozumiem tej rozmowy.

- Grozisz mojemu synowi? - Wręcz przeciwnie.

Zrobię wszystko, by chronić siostrzeńca.

Ale jeśli ludzie się zbuntują przeciwko mnie, przeciwko nam,

nie będzie miał kto go chronić.

Chodzi o Harlana.

Sojusz z Lordem Harlanem gwarantuje nam kontrolę nad armią,

która wybije ludziom z głowy dyskusje o rewolucji.

Dlaczego tak nalegasz? Czego mi nie mówisz?

Okazuje się, że są ocaleli z Kanzui.

- Jeśli wieść się rozniesie… - Rozniesie się.

Pytanie brzmi, jak będziemy przygotowane na tłumienie zamieszek

i umocnienie naszej władzy.

Człowiek, taki jak Harlan, może zaostrzyć albo złagodzić sytuację,

w zależności od jego interesów.

A w tej chwili chce ciebie.

Siostro. Wiem, o co cię proszę.

Nie prosiłabym, gdyby…

Dobrze.

Dobrze.

Zgodzę się na tę szaradę, o ile Harlan zrozumie,

że to tylko układ z rozsądku.

Jak wszystkie małżeństwa.

Nie wyobrażam sobie, że mama jest królewną.

Maghra Kane to urodzona królowa.

To prawdziwa córka swojego ojca.

A polowałeś na nią jak na zwierzę.

Nie.

Miałem znaleźć czarownika, Jerlamarela, a potem jego dzieci.

Maghra była uważana za zmarłą.

- Rozbijmy tu obóz. - Dopiero zaczęliśmy iść.

Przejście przez podgórze jest trudne.

Twój ojciec musi odpocząć.

Nie mów za mnie, łowco.

Okej, to będę mówił za siebie.

Tak jak ty, straciłem dużo krwi. I jak ty, nie jadłem od wielu dni.

Choć nie biczowano mnie jak ciebie…

Tamacti.

- Co widzisz? - Klatki z kości Boga.

- Szlag. - Co?

To nora handlarzy niewolników.

- Znasz to miejsce? - Nie.

Musimy stąd iść.

Spokojnie. Nikt tu nie idzie.

Już tu są.

Nie ruszać się.

Witaj, przyjacielu.

Przepraszam za najście.

Chcemy się dostać do wschodniego podgórza.

A po co chcecie tam iść?

Na targ w Yuree.

Możecie iść.

Dziękuję.

Nie ty, dziewczyno.

Tato!

Tato!

Nauczymy cię posłuszeństwa, dziewczyno.

Kto tu jest? Mów!

Złap oddech, Babo. Jesteś bezpieczny.

Paris!

Haniwa!

- Paris. Kto z nami walczy? - Babo.

Wyjaśnię, gdy będziemy bezpieczni.

- Gdzie jest Kofun? - Poszedł do Pennsy.

Mam ważne wieści.

Maghra żyje.

- Słyszałeś? - Tak.

Powinnaś była z iść z Kofunem.

To gdzie byś teraz był, olbrzymie?

- Chodźmy. - Nie.

Jesteś za słaby.

Słyszę ból w twoim głosie.

Musisz odpocząć, nim wyruszymy dalej.

Babo Vossie.

Paris, zaczekaj.

- Tamacti Jun. - Paris.

Dowódca łowców czarowników.

Co za znalezisko.

Zachowam jego uszy jako trofeum.

Nie. Potrzebujemy jego pomocy.

Bez niego nie wyszlibyśmy z Trivantesu.

- Nie jest jednym z nich. - Nawet jeśli to prawda…

Potrafi wyśledzić żołnierzy królowej. Pomaga mi znaleźć Maghrę.

Nie zaprowadzimy łowcy do domu.

Nigdzie z tobą nie pójdziemy. Idziemy do Pennsy.

Haniwo, twój ojciec musi odpocząć. Coraz ciężej oddycha.

Tato.

Gdzie jest ten dom?

Nieważne. Idziemy prosto do Pennsy.

Rozbiłyśmy obóz niedaleko stąd.

Odpocznij przez noc. Potem ruszymy do Pennsy.

Chyba nie mówisz, że będziemy podróżować z łowcą.

On idzie tam, gdzie my. Jasne?

Niech tak będzie.

Vienna, Quito, wracajcie do domu.

Poinformujcie resztę, że idziemy do Pennsy.

Charlotte, do obozu.

Jakieś 200 lat temu

w Payi urodziło się kilkoro widzących dzieci.

Ich matki uciekły w góry, by ukryć je przed łowcami.

Ale ostatecznie je znaleziono i spalono.

Te pogrążone w żalu kobiety utworzyły Kompas.

Tajne stowarzyszenie strażniczek,

do którego członkostwo jest przekazywane z matki na córkę.

Przez wiele pokoleń byłyśmy tajemnicą,

czekałyśmy w gotowości, by podjąć uświęcone zadanie

ochrony widzących, gdy wzrok powróci.

Ile widzących dzieci spotkałaś?

Licząc ciebie? Jedno.

A to o jedno więcej, niż poznała moja matka i jej matka.

Nie sądziłam, że to się stanie za mojego życia.

Paris, co masz z nimi wspólnego?

To długa historia. I smutna.

Byłaś jedną z nich.

Tak, byłam.

Dawno temu.

Nikt cię nigdy nie winił, Paris.

Niemniej jednak to było moje zadanie.

Klątwa każdej Wróżbitki, jaką spotkałam.

Uważacie, że powinnyście wiedzieć wszystko, nim się wydarzy.

To prawda, że królowa Kane ogłosiła, że nie jesteśmy czarownikami?

Tak mówią ludzie.

Królowa tego nie przemyślała.

Nietolerancji nie da się zakończyć dekretem.

Zrobiła z was jeszcze większy cel.

Może o to jej chodziło.

Chyba potrzebował snu.

Ja też.

Dlatego do piwa dodałam mu końską dawkę waleriany.

Bo jeśli nie będzie chrapał, całą noc będę czuwać.

Ktoś chce jeść?

No dalej, Toad. Złożyłeś tę samą przysięgę.

By zniszczyć czarowników.

Służymy królowej, Dax. Wykonujemy jej rozkazy.

Nie, gdy są herezją.

Najpierw Boski Płomień, potem królowa.

Dax ma rację. Nie podoba mi się to.

- Łamiemy prawo. - Mamy mu zapewnić ochronę.

To siostrzeniec królowej.

Co zrobi człowiekowi, który go skrzywdzi?

Nie możemy z nim wjechać do Pennsy.

Spalą nas jako heretyków razem z nim.

Nie bądź głupi.

Powinniśmy go zabić.

Nie chcesz go zabić? Dobra.

Zostawmy go tu i powiedzmy, że uciekł.

Las to załatwi.

Daj spokój, Toad. Wiesz, że ma rację.

Nie.

Jeszcze jedno słowo i zostanie oskarżony o niesubordynację i zdegradowany.

Z tobą stanie się to samo.

Stulcie pyski i do roboty.

A przy odrobinie fartu,

nim dotrzemy do Pennsy, zapomnę o tej rozmowie.

Powinieneś się zapowiedzieć.

Przepraszam, królewno.

Wciąż zapominam, że to już nie mój dom.

Świszczący miecz, broń królów.

I ich córek.

Wzywałaś mnie.

Zgadza się.

- Ta twoja propozycja małżeństwa… - Niczego nie proponowałem.

Moja siostra zrobiła to za ciebie.

A to szkoda.

Planowałem coś bardziej romantycznego.

- Mam męża. - Wszyscy mamy wady.

Ja chrapię, gdy śpię na plecach. Ale mam radę…

- Harlanie. - …kopniak zwykle mnie ucisza.

- Podobno. - Harlanie!

Czego tak naprawdę chcesz?

Wywodzę się od mężczyzn,

którzy walczyli o okruchy u stóp monarchii.

Przez wiele lat pracowałem niestrudzenie,

by zapewnić sobie lepszy los.

To wymagało nie lada wysiłku.

Aż nagle zjawia się królowa

i wszystko rozpieprza tą swoją wojną.

Mam dwie możliwości.

Pierwsza: podsycam ognie powstania i palę cały pałac,

albo druga: dołączam do was i się wprowadzam.

Po długich przemyśleniach, królewno, doszedłem do pewnego wniosku.

Opcja druga wymaga mniej pracy.

Zabiegasz nie o tę siostrę.

- Zabiegam o tę lepszą. - To Sibeth ma władzę.

Na razie.

- Ogłosimy zaręczyny. - Wspaniale.

Ale nie będzie ślubu.

Nie weź mi tego za złe…

Zaręczyny uspokoją obawy siostry

o kwestię Kanzui.

Ty wykorzystasz swoje wpływy w radzie,

by powstrzymać ją przed pójściem na wojnę.

A gdy znajdą mojego męża i córkę,

upewnisz się, że są chronieni za wszelką cenę.

A w zamian?

Przekonam Sibeth, by ustanowiła stolicę w dogodniejszym miejscu,

a ty odzyskasz swoje miasto.

Maghro.

Chyba cię nie doceniałem.

Mam nadzieję, że ja ciebie też.

Czas pokaże, królewno.

- Chet-chet. - Chet-chet.

Gorąca herbata.

Byłaś wojowniczką Kompasu?

Strażniczką. Już dawno straciłam chęć nią być.

Dlaczego odeszłaś?

Gdy byłam w Kompasie, Haniwo, to był ekscytujący czas.

Dwieście lat nie było żadnych wieści o widzącym dziecku,

aż nagle pojawił się chłopiec.

To ja miałam go chronić.

Miał więcej darów niż tylko wzrok.

Jego młody umysł dopraszał się o wiedzę…

tak jak wasze.

Złamałam zasady.

Dałam mu dostęp do artefaktów, które przechowywaliśmy.

Do książek…

i węzłów, dzięki którym nauczył się czytać.

W końcu nie miałam już książek, które zaspokajały jego żądzę wiedzy.

Obudziłam się pewnego dnia, a on zniknął,

a wraz z nim książki i węzły.

Zawiodłam Kompas.

Zawiodłam w tym, co przysięgałam zrobić.

Zrobiłam jedyne, co mogłam zrobić. Odeszłam.

Wiesz, co się z nim stało? Z tym chłopcem?

Stał się twoim ojcem.

Jerlamarel.

Tak.

Lata później Jerlamarel mnie znalazł.

Wiedział, że jestem z Alkenny.

Wiedział, że będę chronić i prowadzić jego dzieci.

I dopilnujesz, byśmy umieli czytać.

Mam nadzieję, że to był dobry wybór.

Oczywiście, że był.

Wzrok jest częścią mnie,

tak jak ręce są częścią ciebie.

Byłoby źle, gdybym nie umiała czytać.

Moja droga…

Ludzkość ma długą historię…

długą historię pogardzania ludźmi, którzy są inni.

Nikt nie wybiera, jaki się urodzi.

A jednak niewidzący prześladują widzących.

Gdy pewnego dnia widzących znowu będzie więcej,

role się odwrócą.

To tylko jedna z wielu cech, które wszyscy mamy wspólne.

Co ty robisz?

Wykonuję swoją robotę.

- Toad! - Cicho.

Trzymaj go!

No dalej, czarowniku!

Toad!

Dax! Frye! Co wy, kurwa, wyprawiacie?

Przestańcie!

Toad!

Przestań, Frye.

Toad!

Toad!

Toad!

Toad!

Toad.

- Dax! - Toad.

Frye?

Frye?

- Frye! - Nie podnoś się, Dax.

Co zrobiłeś?

Nie podnoś się, kurwa.

Zabiłeś go.

Ciebie też zabiję, jeśli nie przestaniesz.

Co z tobą? Jesteś łowcą, który chroni czarownika!

Nie będę powtarzał, Dax!

Natychmiast, kurwa, przestań! Już!

Odchodzę.

Nie będę brał w tym udziału.

Jeśli dezerterujesz, weź konia i jedź.

Ale jeśli będziesz przeszkadzał,

zabiję cię tu i teraz.

- Toad. - Zamknij się.

Umiesz jeździć konno?

Nie bardzo.

Obyś się szybko uczył.

Bo ze mną nie pojedziesz.

Czemu nie zabiłeś Edo, gdy mogłeś?

Bo zabicie brata to jak zabicie cząstki siebie.

Jak zabicie ojca?

Mój ojciec kazał mi zabić Edo.

A ja dokonałem wyboru.

Skoro go chroniłeś, to dlaczego cię nienawidzi?

Rodzina to skomplikowana sprawa.

Cóż…

Porwał mnie mój wujek

i dowiedziałam się, że moja mama jest królewną.

Chyba wiem co nieco o skomplikowanych rodzinach.

Moja matka zmarła, gdy rodziła Edo.

Ojciec nigdy mu tego nie wybaczył.

Byłem młody, prawie za młody, by to pamiętać.

I za młody, by oceniać poglądy ojca.

Wzywałeś mnie?

Ta dziewczyna, Haniwa, jest łuczniczką.

Czyżby?

Wystrzeliła we mnie trzy strzały.

Mój brat wychował dwoje dzieci Jerlamarela.

To niebezpieczna kombinacja.

Dziś w Munhall zabito grupę handlarzy niewolników.

Myślisz, że to oni?

Baba jest ranny, zmęczony. Nie będzie się poruszał szybko.

Poinformuj posterunki w okolicy…

że Babę i tę dziewczynę mają mi przyprowadzić żywych.

Tak jest.

Poruczniku?

Wiadomo, kto pomógł im uciec?

Nie. Jeszcze nie.

To dziwne, Wren. Bardzo dziwne.

Ale chyba mam pewien pomysł.

Informuj mnie.

Tak jest.

- Toad. - Co?

Dziękuję za ocalenie mi życia.

Niesłusznie mi dziękujesz.

Jesteś synem królewny Maghry, to mój obowiązek.

Nie miałem wyboru.

Miałeś wybór.

Daj mi mapę.

Na dotarcie do Pennsy potrzeba 13 dni, jeśli pogoda się utrzyma.

Możemy tam dotrzeć o połowę szybciej.

Co? Jak?

Tędy.

Tam jest klif.

Tak, według mapy.

Ale tam nie ma klifu. Możemy przejść.

A skąd to wiesz?

One tworzą mapy.

Tak się ukrywałyśmy

przed takimi gnojami jak ty przez całe wieki.

Haniwo?

Mam cię chronić za wszelką cenę.

Masz zawsze być za mną.

Zawsze za mną.

A twój ojciec zawsze za tobą.

Nie potrzebuję strażniczki. Poradzę sobie.

W Trivantesie prawie zrobili z ciebie klacz rozpłodową.

Ale uciekłam.

I prawie straciłaś głowę w obozie handlarzy.

W tym tempie za tydzień zginiesz.

Haniwo.

Tylko nie wchodź mi w drogę.

To ty widzisz, więc nie wchodź w moją.

Zawsze za mną. Twój ojciec zawsze za tobą.

Paris.

Jaśmin.

Palona szałwia.

Deszcz na łąkach.

Dziękuję, Wasza Wysokość.

Słyszałam, że pennsańscy znawcy zapachów są najlepsi w kraju.

A teraz wiem, że to prawda.

Mam nadzieję, że wam się podobało.

Wiem, że nawet w najtrudniejszych chwilach

musimy znaleźć czas, by docenić piękno i radość,

którym obdarowuje nas Boski Płomień.

Nawet teraz, gdy przyjdzie nam zmierzyć się z tym, co przed nami,

możemy odnaleźć piękno.

I miłość.

Dlatego z wielką radością

dzielę się z wami, szanowni członkowie mojego dworu,

wieścią, że moja siostra, królewna Maghra Kane, zaręczyła się

z nikim innym, jak z waszym Lordem Harlanem z Pennsy.

Myślałam, że my to ogłosimy.

Ja też.

I wszyscy będziemy świadkami ich ślubu

czwartego wschodu Boskiego Płomienia, licząc do dziś.

Jesteśmy Payanami

- Uzgodniłeś z nią to? - Nie.

Jesteśmy święci

Nie wiem, czy ci wierzę.

W pewnym momencie będziesz musiała mi zaufać.

To lepiej daj mi powód.

Jesteśmy wybrańcami

Ojcze.

O co chodzi?

Generał tu jest.

Co?

Edo Voss tu jest?

Właśnie przybył z żołnierzami.

Nie może się dowiedzieć, że coś mi jest.

Generale Voss. Co za niespodzianka.

Doprawdy?

Myślałem, że się mnie spodziewasz.

Dlaczego?

Ktoś wszedł do mojego więzienia i wyszedł z Babą Vossem.

Złapałeś Babę Vossa?

Mieliśmy go.

Do czasu.

To nie byle wyczyn przechytrzyć strażników

i przejść korytarzami więzienia,

chyba że ktoś ma dar wzroku.

Oskarżasz mnie? Dlaczego miałbym go uwolnić?

Gdzie jest syn?

Syn?

Którego nie chciałeś odesłać z moimi ludźmi.

- Chcę go teraz. - Posłuchaj.

Twoja pułapka sprowadziła tu Babę Vossa,

Zabił strażników i siłą zabrał mojego syna.

Baba Voss tu był i cię nie zabił?

Nawet gdy oddałeś jego córkę?

Musiał. Mieli przewagę.

Co to ma być?

Dlaczego chłopak odpowiada, gdy pytam ojca?

I dlaczego się nie poruszasz jak zwykle,

by się chwalić swoim darem?

To tak, jakby…

Generale, jeśli przyszedłeś tu…

Puść go!

- Generale. - Cisza.

Pozbawił cię wzroku.

Chwilowy uraz.

Niedługo się wyleczy.

Nie.

Nie wyleczy się.

Nie!

Nie!

Nie!

Zabiję cię. Przysięgam na Boga, że cię zabiję.

Odłóż na bok swój ból, Olomanie.

Teraz ty musisz chronić resztę rodziny.

By to zrobić, musisz się skupić.

Ten dom należy teraz do mnie.

Ty, książki, wiedza, wszystko.

Tormada!

To jest Tormada. Jeden z najlepszych naukowców.

Teraz pracujesz dla niego.

Napisy: Agnieszka Otawska