Original subtitles

Występ może wywołać turbulencje,

proszę więc zapiąć pasy!

Oto Nicki i Freddy!

Zaproszono was na przesłuchanie, to już prawie angaż!

- Joachim! - Ninette Rabe - Monika.

Co łączy cię z panną Rabe?

Nie wiem, czy ją kocham.

- Co tu robisz? - To, na co mam ochotę!

A mała?

Możesz ją odwiedzać. Ja będę matką.

Lepiej, gdy zostanie z twoją siostrą i szwagrem.

Żeby ludzie nie mieli jej za bękarta.

Jestem w ciąży.

To po co wam Dorli?

- Jedno dziecko nie wystarczy. - Wolfgang jest homo.

Wyrzucasz sobie, że źle wybrałaś. Mogłaś być z piłkarzem

Nie!

Jestem w ciąży!

Bądźmy dla siebie mili.

Zabawmy się.

Proszę przestać!

- Donath? - Nie poznajesz?

Łyżka dla mnie, łyżka dla ciebie.

Ożenisz się ze mną?

Chcesz wziąć ślub, po dwóch latach?

Wciąż byłeś w moich myślach.

Chcę spędzić z tobą życie.

Z tobą i moją córką.

Więc to tak.

- Rozumiem. - Co?

Jako mężatka masz szansę odzyskać dziecko.

Joachim!

Przecież wiesz...

Odwieziesz mnie do Berlina?

Albo na dworzec?

Kocham cię.

Czy teraz nadaję się na męża?

Tak! Czemu rozwodziłeś się trzy razy?

To nie było na poważnie.

Caterino, kiedy dasz mi odpowiedź?

Dziś było wspaniale.

Jak dawniej.

Te same twarze co w 1939.

Byliśmy młodzi, pełni nadziei...

Wracają wspomnienia...

Wyszłam z wprawy.

To jak jazda na rowerze.

- 95? - Tak.

Do pełna.

Służę.

Piękne auto!

I kolor... Pasuje do pani płaszcza.

90 koni, matomat.

Automat. Piękny wóz, panienko.

Pani profesorowo.

Przepraszam... panią.

Jestem Eva.

Klaus.

Musisz się przyzwyczaić.

Uwielbiam prowadzić.

Nieźle mi idzie!

Ostrzegam! Nie jestem kurą domową.

Po ślubie będę pracować.

Tańczyć i śpiewać z Freddym.

Będziesz zajmował się Dorli.

Zostaniesz ojcem.

Boisz się?

Muszę ci coś powiedzieć.

Polubicie się z Dorli. Zaufaj mi.

Nie o to chodzi.

Ninette...

Rabe, sekretarka ojca.

Spodziewamy się dziecka.

Moniko!

Co miałem zrobić? Zostawić ją?

Wcisnąć jej pięćset marek?

Sama mnie krytykowałaś za takie podejście.

- Samolubne, szowinistyczne... - To nieprawda!

A ty co?

Wyjeżdżasz?

- Chcę wziąć ślub! - Ja też!

Wrobiłeś mnie!

- Oszukałeś! - To co dalej?

- Ja mam myśleć? - Proszę do samochodu.

Chodź, proszę.

- Pójdę pieszo. - Pieszo?

- Co? - Znajduje się panienka na terytorium

Niemieckiej Republiki Demokratycznej, proszę wsiąść do samochodu.

Mężczyzna pyta dziewczynkę: "Kto jest twoją matką?" "NRD".

- "A tatą?" - "Walter Ulbricht!"

"Kim będziesz, gdy dorośniesz?"

"Sierotą".

Idziesz?

Freddy!

Czas na próbę!

MONIKO. ZAJMIJ SIĘ ROLFEM.

W Monachium panny młode mają łatwiej.

Istnieje tam szkoła,

która przygotowuje je do ról matki, żony i pani domu.

Jednym z przedmiotów jest nauka prasowania męskich koszul.

Może to koniec przykrych niespodzianek?

Moniko?

Gdzie byłaś?

Nie pytam gdzie spałaś. Jesteś dorosła.

Szkoda czasu.

Jak ty wyglądasz?

Miałaś wypadek?

Ominął cię wywiad do gazety!

Freddy też się nie pofatygował.

Nie jesteś gwiazdą!

Caterina Schöllack.

Wiem, że nie mówi pan do hydrantu!

Freddy zniknął?

Zwiał.

Czemu?

Był tu prawnik.

Chciał z nim pogadać.

O czym?

O długach albo dziecku.

Gdzie jego rower?

Nie wiem.

Freddy!

- Odejdź! - Co robisz?!

Spalę się!

Co się stało?

Chodzi o długi?

Pożyczę ci!

Spieprzaj.

Masz ogień?

Freddy,

znajdziemy rozwiązanie.

Razem.

Nie możesz mnie opuścić.

Uciekaj.

Odsuń się!

Umrzemy razem.

- Co ci jest?! - Nic!

Zupełnie nic.

Pomylili mnie z kimś.

Zobacz, to paczka!

Tak, to prezent od wujka.

- Na święta? - Oczywiście.

Trafi do piwnicy, musi się chłodzić.

Kolejka musi mieć zimno?

Chciałem dostać kolejkę.

Ona jest jak w transie.

Dziesięć minut dziennie nie zaszkodzi.

Spójrz.

Prokurator generalny z żoną,

Brechtowie tu, a Müller-Stülerowie tam,

jeśli ona przyjdzie - ma zapalenie zębów.

Pierścienie do serwetek mojej matki?

Są w szufladzie.

Dorli, to ty?

Tu mama.

Co u ciebie?

Możecie rozmawiać w środy.

Tak.

Ja do Wolfganga.

Chwila...

Do ciebie.

Mam pytanie. Helmut Langhals z prokuratury generalnej.

Znasz go?

- Langhals? Z Frankfurtu? - Kto to?

Prowadzi sprawę SS-mannów, którzy służyli w Auschwitz.

Po co mu Freddy?

Dowiesz się?

Spróbuję.

Dziękuję. Do usłyszenia.

Dwie godziny dodekafonii.

Bez baletu.

Sprawdziłam w encyklopedii.

"Mojżesz i Aaron" - Kurt uwielbia tę operę.

Zostań w domu.

Będę udawać, że mi się podoba.

Moser to zły człowiek.

Napastował mnie w garderobie.

Dotykał.

Rozumiesz?!

Nie wierzę ci.

Mamo! Wiem, że nie chcesz być sama.

Ale to kłamca.

Kurt to objawienie dla kobiety w moim wieku.

Robi się późno.

Twój uśmiech słodki jest! Zawstydza bardzo mnie!

Chodź do mnie! Na pewno tego chcesz?

Kiedy byłem mały

I miałem pięć lat.

To marzyłem o tym, Żeby zmienić świat.

Teraz już dorosłem!

Kiedy byłam mała I miałam pięć lat.

To marzyłam o tym, Żeby zmienić świat.

Teraz już dorosłam, Mam 20 lat.

Chodź do mnie, kochanie! Będzie niezły czad!

Sędzio Schaub! O 11.00 mam przesłuchanie w budynku głównym.

Może odroczymy sprawę?

Obrońca przyjdzie.

Nie zostawiłby kolegi.

Przepraszam, Friedrichstraûe była zakorkowana.

Doktorze Liebknecht...

Korki to nie jest pański największy problem.

Lepszy taki, niż korek w innym miejscu!

Wracajmy do rozprawy!

Oby nie słyszeli tego protokolanci!

Kolejny szybki numerek?

Otwieram rozprawę przeciwko Gertrudzie Kiewitt,

z oskarżenia publicznego.

Panie prokuratorze?

12 marca 1950 roku, o czwartej rano,

oskarżona rozkleiła w pięciu wagonach metra plakaty z socjalistyczną propagandą.

Moja klientka chciała przestrzec przed zagrożeniami, które niesie broń atomowa.

Zniszczyła mienie publiczne.

To poważna sprawa.

Zakleiła reklamy takie jak "twój ulubiony detergent"!

Należało wymienić szyby.

"Putzikato usunie każde twoje nieszczęście".

Wnoszę o umorzenie sprawy.

Dobrze.

Proszę przedstawić dowody!

Dowód numer jeden. Wałek?

Tak się na to mówi.

Niech pan posłucha. Kiewitt jest apolityczna.

Nie chce pan wpływać na prokuraturę?

Jej syn siedzi za zdrady główną.

Zrobiła to, by złagodzono mu karę.

Przykro mi. Oskarżenie to oskarżenie.

Sąd ogłasza wyrok. Proszę wstać.

W imieniu narodu niemieckiego sąd orzeka...

Gertruda Kiewitt, za uszkodzenie mienia,

zostaje skazana na grzywnę w wysokości 20 marek

z zamianą na cztery miesiące więzienia.

Niech pani usiądzie.

- Twój uśmiech słodki jest! - Zawstydza bardzo mnie!

- Chodź do mnie! - Na pewno tego chcesz?

- Spojrzenie widzę Twe! - Za kogo bierzesz mnie?

A Twoje "Nie" naprawdę znaczy "Nie"?

Czy moje "Nie!" naprawdę znaczy "Nie"?

Niebo błękitne jest! W sercu miłość wrze!

A wiatr piosenkę śpiewa nam! Rozumiesz dobrze mnie,

W Twych oczach topię się! I nawet słońce sprzyja nam!

Pięknie! Kupuję!

Pięć minut przerwy.

Poczekaj!

Stówa na pierwszą gonitwę, Blue Boy Blue.

80 na Lorda Percy, 804, jasne?

Zmykaj.

Freddy!

Pójdziemy potańczyć?

Tańczę tylko za kasę.

Nie biel, lecz czerwień Kolorem jest miłości.

Każdy mężczyzna o tym wie.

Błękitny zaś oznaką jest wierności.

Jak czujesz, tak ubierasz się!

Pozdrowienia od siostry Mertens.

Pozwól mi pracować.

Nie na cały etat. Będziemy się widywać.

Najpierw prawo jazdy, teraz praca.

Potem co? Kochanek?

Klasyczny trójbój kobiet.

Opowiedz, jak było w klinice.

O pacjentkach. Jak dawniej.

Może to dobry pomysł.

Podjedź na stację benzynową.

Witaj Evo! Do pełna?

Nie. Mąż potrzebuje zapalniczki.

- Dzień dobry. - Panie profesorze.

"Evo"?

Reszty nie trzeba.

Jak długo to trwa?

Jürgen!

Zwariowałeś?

Co robisz?

Szukasz dowodu, że cię zdradzam z pracownikiem stacji benzynowej?

Jesteś zazdrosny o kalekę!

Podrzyj to.

Proszę...

Zrobisz to, o co cię proszę.

Wiesz, że mam swoje sposoby.

Nie...

Dobrze.

Uśmiechnij się!

Nie możesz iść spać smutna.

Ojciec nie tylko zostawił mi większość udziałów,

ale też wytyczne jak zarządzać firmą.

Nasze pomysły nie do końca się pokrywają.

Sporo podróżowałem, jestem bogatszy o doświadczenie...

Na wschodzie pan nie był!

Dla pana, panie Junkers to dobrze, że nie trzymam się sztywno wytycznych ojca.

Zalecił pana zwolnić.

Następne posiedzenie odbędzie się 28.

Przepraszam...

Miało być 25.

Wtedy nie mogę.

Żenię się.

Widzimy się 28! Tak?

Jaki masz plan?

Wstrzymam produkcję broni i zajmę się sprzętem do przechowywania żywności.

To tajemnica.

Urodzę je.

Nawet gdy poślubisz inną.

Chcę mieć to dziecko.

Czemu miałbym żenić się z inną?

Nie tak szybko!

Bujać bioderkami!

Postarajcie się!

Cześć, Nicki!

- Co tu robisz? - Zostawiłam go.

Siadaj.

Masz prawo jazdy, myślałam że się stara.

- Mama wie? - Jej wszystko jedno.

Bije mnie? Nie. Pije? Nie. Zdradza? Nie. To o co chodzi?

- Chcesz się rozwieść? - Tak.

Nicki! Boję się go.

Muszę od niego uciec.

Znajdziemy hotel, a później mieszkanie.

Nie uda się. Zadzwonią do niego i zapytają czy mi pozwoli.

Sama nie wiem...

Mogę wynająć ci mieszkanie.

- Naprawdę? - Jasne.

Pieniądze mam.

Zastawiłam biżuterię.

Kupował mi coś po każdej kłótni.

Wystarczy na parę miesięcy.

Zaraz zaczynamy!

Idę.

Zmykaj.

Mogę popatrzeć?

Jasne. Chodź!

Nicki i Freddy, scena sto druga!

Proszę!

Nie chcę mieć z tobą nic wspólnego!

Jesteś nicponiem!

Spędziłaś noc w górskiej chacie! Z Panem Kogutem!

Burza!

Grzmoty!

Deszcz! Gdzie deszcz?!

Zaciął się!

Muzyka!

Nie mogę!

Czy ktokolwiek z was

widział Gefreitra Veita?

Nie wymagam wiele,

nieco deszczu,

burzę, odrobinę końca świata!

- I jak? - Świetnie!

Weźmy je, koniecznie.

Zastanów się.

- Będziesz sama. - Czekałam na to dwa lata.

I chcę.

Panie Landkammer, chcę wynająć to mieszkanie.

- Pani Nicki? - Tak.

Pani jest przyzwoita, ale w branży filmowej bywa różnie.

Nie życzę sobie żadnych podejrzanych wizyt.

Nie wiem o czym pan mówi.

- To porządny dom. - Mam nadzieję.

Chodźmy.

Dziękuję.

Kuchenka ma tylko trzy palniki!

Nie będę gotować.

Chcę żyć!

Jestem ci taka wdzięczna!

Nie ma sprawy.

Nie cieszysz się?

ŚLUB JAK Z BAJKI FRANCK JUNIOR I PANIENKA Z NIŻSZYCH SFER

Moniko?

Tak?

Usiądź.

- Co? - Siądź tutaj.

Gdzie jest Eva?

Nie ma jej?

Rozmawiałam z Jürgenem. Uciekła.

Może miała powód.

Tak.

Ma swoje za uszami.

- Przyznał się? - Tak.

Któż by na to pozwolił?

- Czyli? - Miała za mało obowiązków.

Jako gospodyni i przyszła matka.

Nie chce wydorośleć.

Brakuje jej kręgosłupa...

moralnego.

Musi do niego wrócić.

Mamy wszystko znosić, bo jesteśmy kobietami?

Małżeństwo to nasze przeznaczenie.

Eva jest szczęśliwa.

Złoży pozew rozwodowy.

Co?

Gdzie ona jest? Wybiję jej to z głowy!

Nie wiem.

Mogę już iść?

Czyje to?

Były w twojej szufladzie.

Czemu tam grzebiesz?

Nie ja, Dorli.

Przyjechała nowa pralka, spuściłam małą z oczu i wszystko powyjmowała.

Kupiłem je sobie.

Więc to tak.

Von Boost!

To pan, panie Fassbender?

"Kto jest twoim tatą?" "Walter Ulbricht!"

"A matką?" "NRD".

"Kim będziesz, gdy dorośniesz?"

"Sierotą"

Za taki żart można trafić do więzienia.

Widziałem na własne oczy.

Panowie, zdrowie!

Może pan dzwonić, panie Fassbender. Nie powiem gdzie jest Eva!

Monika?

Myślałam, że to mąż siostry.

Nie.

Tu mąż innej kobiety.

Piłeś?

I to ile.

Mam ci współczuć?

Nie.

Może trochę.

Czemu dzwonisz?

Chcesz się spotykać?

W hotelu, jako pan i pani Schmidt?

Coś takiego chodzi mi po głowie.

Może inne nazwiska.

Nie chcę.

Tak.

Wiem. Przepraszam.

To głupie.

Zapomnij, że dzwoniłem.

Może chociaż porozmawiamy?

Nie dzwoń do mnie.

Dlatego, że cię kocham.

Sześć minut do końca meczu!

Niemcy na lewym skrzydle...

Rzucaj piłkę! Ręka!

Dlaczego?

Wygląda jak chłopak!

Gol!

Mama!

To ciocia Monika.

Nie mama.

Dasz radę.

Film gotowy?

Zdjęcia są skończone.

Jeszcze postsynchrony.

I koniec.

Mam pytanie.

Mogę wyjechać z Dorli?

W góry? Śnieg już...

Wolfgang decyduje.

Rozumiem cię.

Ale byłoby lepiej gdybyś się z tym pogodziła.

A ty?

Nie pogodziłeś się...

- Masz kogoś... - Może na koniec tygodnia.

Poznałem Langhalsa.

Tego z Frankfurtu.

Freddy ma zeznawać.

W Auschwitz był co prawda jako dziecko...

Jest Żydem?

Czyli Dorli...

Co?

Nie jest Aryjką?

Antysemityzm wyssałaś z mlekiem matki.

Nieprawda.

Chcę wiedzieć co to za proces.

Żołnierze musieli mieli wykonywać rozkazy.

Czasy były złe.

Langhals powiedział, że zabito rodziców Freddy'ego.

I jego braciszka.

Tak.

Nie chce o tym mówić.

Nic dziwnego.

To by mu pomogło.

Tylko jak to zrobić?

- Jestem z tobą! Trzymam cię za rękę! - Włożyłam dziś najlepszą sukienkę!

Wsiadaj do mej bryki. Popędzimy w dal!

Radość nas wypełni! Gdzieś zgubimy żal.

Do cukierni! Na ciastka, lody, krem! Do cukierni!

Porzućmy troski! Niech słodko będzie nam!

Mężczyźni chłoną cię wzrokiem, Lecz dostrzegasz tylko mnie!

- Ciebie jednego kocham! - A ja tylko Ciebie!

Jedźmy więc do cukierni!

Niech słodko będzie nam! Serce jak lukrowany piernik,

Słodziutkie dla Ciebie mam!

Dziękuję, kupuję!

Jeść mi się chce,

- a wam nie? - "Do cukierni"

- Panie Moser? - Co?

Mam bluesa.

To plantacja bawełny? Wyglądamy jak murzyni?

Nicki... Panno Schöllack...

To nie muzyka.

Jest mi pan coś winien.

Niby co?

Proszę.

- Boże... - Poczekaj!

Napisałam bluesa.

Spodoba ci się!

Za chwilę.

- No i? - Napisałam tekst, blues w a-moll.

Już?

Gotowi?

Dobra.

Jeśli ktokolwiek usłyszy to wycie, możemy zapomnieć o filmie.

Miłego dnia.

Taśma ma trafić do kosza. Rozumiemy się?

Oczywiście.

Dobry!

Czeka pani na towarzysza czy zamawia?

Przyszłam sama.

Jestem głodna.

Mamy szynkę na gorąco.

Poproszę.

I colę.

- Reszty nie trzeba. - Dziękuję.

To miłe.

Odprowadzę panią.

- Nie trzeba. - Nalegam.

Żeby było jasne! Nie życzę sobie schadzek.

- To porządny lokal! - Bzdura!

Szukaj klientów gdzie indziej!

Biorę 250 marek, bo dziś niedziela!

Jednak nie.

Spieprzaj, zboku!

Już cię tu nie ma!

Czemu nie?

Helgo?

Co jej jest?

Nie wierzę.

Miały być trzy dni.

Nie wolno wam teraz...

Rozłączyła się.

Nie przyjdą na premierę i nie puszczą Dorli w góry Harzu.

Nie denerwuj się.

Harz to prowincja.

Niesłychane...

Jesteś wspaniała!

Zapomniałeś krawata!

To moja 18. premiera, a denerwuję się coraz bardziej.

Pomożesz?

Trzęsą mi się ręce.

- Jest brudna. - Jak moje myśli.

Chwila.

Proszę!

Nicki! Witaj!

Dobry wieczór.

Uśmiechnij się! "Pani".

Niech się pani uśmiechnie.

Mam zaproszenie do Wiesbaden.

Na Festiwal Piosenki

Z "Do cukierni" wygracie w cuglach!

Nicki, chodź...

Spójrz!

Co widzisz?

Nie mówię o sobie.

Widzę

nową twarz niemieckiego kina.

Rozmawiamy z twoją upartą córką o jej przyszłości zawodowej.

- Pójdę po Freddy'ego. - Dobrze.

Pamiętaj, że najpóźniej dwadzieścia po mamy być w kinie!

DO WYBURZENIA

Freddy?

OPUSZCZASZ AMERYKAŃSKI SEKTOR.

W Kolonii spotkaliśmy ministra spraw wewnętrznych Schrödera.

Skorzystaliśmy z okazji i poprosiliśmy o komentarz.

Nadal jestem pod olbrzymim wrażeniem tegorocznych targów.

"Photokina".

To przeze mnie.

Co?

O nie!

Przykro mi.

Może był stary?

6,5 roku.

Miał przed sobą całe życie.

Chodźmy na premierę.

Dobrze ci to zrobi.

Będą mili ludzie.

I ja obok ciebie. Obiecuję.

Moja żona: Caterina Schöllack!

Schöllack - przez "k"! I Caterina, jak Valente!

Oto Nicki i Freddy!

- Umie pani gotować? - Robię kotlety i roladę!

Lubisz dzieci?

Uwielbiam!

Nicki!

- Wyjdziesz za mnie? - Oczywiście!

Powitajmy gwiazdy dzisiejszego wieczoru Nicki i Freddy'ego!

Panno Nicki, jak pani myśli -

jakie cnoty powinna posiadać kobieta?

Nie znam się na tym.

Jeszcze nie! Freddy, jesteś znanym rockandrollowcem.

Dziś ujrzeliśmy cię w stroju ludowym.

Co kojarzy ci się z ojczyzną?

Chyba stres robi swoje!

Według mnie film był zabawny.

Można ulec magii kina.

Albo nie.

Ja nie jestem niewinną Nicki, a Freddy wcale nie jest wesoły.

Każdy ma humorki.

Mam nieślubne dziecko.

Nie może u mnie mieszkać, bo jestem złą matką.

"Mówi do mnie "ciociu"!

Mój przyjaciel, Freddy

zawsze jest miły. Mimo, że przeżył piekło.

Był w obozie...

W obozie koncentracyjnym.

Zamordowano mu najbliższych, bo byli Żydami!

Mimo to jest dobry.

Dla wszystkich. Freddy

to jest prawdziwy idol.

Dobranoc.

Prawie się nabrałem, wy też?

Świetna z niej aktorka! Co za dramatyzm!

To normalne.

Premiera, ogromne emocje, coś się pomyli, stres...

Uspokój się, mamo. Co?

Boże...

Reporterzy? Powiedziała jak się nazywamy?

- Inaczej się nie dało. - Nie gadam z tobą.

- Nie możesz wciąż uciekać! Od siebie... - To koniec przyjaźni!

Nie uciekniesz od córki!

Uderz mnie, skoro chcesz uciec.

Mówili, że będzie bezpieczny.

Że dostanie jeść i pić.

Był taki mały.

Trzymała go, a potem...

daliśmy go lekarzowi.

Zostawiłem go.

Zupełnie samego.

To nie twoja wina.

Spokojnie, wszystko dobrze.

Już dobrze.

Gdyby nie ty już bym nie żył.

Freddy...

Zatańczymy?

Tak.

Nastolatki zrywają plakaty ze ścian.

To koniec kariery Nicki i Freddy'ego.

Po skandalu jest jasne, że Nicki - Monika Schöllack,

matka nieślubnego dziecka oraz Alfred Donath,

typ o mrocznej przeszłości, nie nadają się na idoli.

- Co gorsza... - Zamknij się!

Jak mogłeś?!

WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA ROZWODOWEGO

Fassbender.

Chcę wycofać ogłoszenie o zaginięciu.

Do kogo się zwrócić?

To lista uczniów, którzy zrezygnowali.

Znajdziemy nowych.

Zapomną.

Kurt! Bez kwiatów?

Co się stało?

Ja na chwilę.

Żeby była jasność, młoda damo.

Nie rozmawiam z panią. Nie widzę pani, jasne?

Wspaniale.

Właściciele kin nie chcą pokazywać filmu, puszczają go na dworcach.

Ludzie chcą zwrotu pieniędzy, bo nie widać golizny!

Wybitne dzieło zostało zniszczone przez głupie i niedojrzałe zachowanie.

Moja reputacja też.

Będziecie musiały zapłacić producentom.

Może córeczka powinna pokazać piersi? Może zadziała?

Proszę cię!

Moniko! Nie odchodź!

Skąd weźmiemy pieniądze?

Jak staniemy na nogi?

Wszystko przez twój egoizm!

Freddy, Kurt, ja. Szkoła tańca...

Wszyscy przez ciebie cierpimy!

Bierz.

Wystarczy, jeśli sprzedam samochód.

Skąd to masz?

Odkładałam!

Z każdego występu.

Z każdej gaży.

Słucham?

Po co?

Żeby mieć pieniądze, gdy Dorli do mnie wróci.

Nadal łudzisz się, że ją oddadzą?

Nie dopuszczam myśli, że jej nie odzyskam.

Piękne mieszkanie.

Dziękuję.

- Długo tu pani mieszka? - Nie.

Myślałem, że już się nie spotkamy.

Ostatnio widuję profesora samego.

Rozwodzimy się.

Zatańczymy?

Nie umiem.

Nikt nas nie widzi.

Chodź!

Tutaj.

Dobrze.

Raz, dwa, trzy...

Do ślubu musisz się nauczyć.

Postaraj się.

Nie oczekuj, że będę tańczył jak twój pierwszy mąż.

Nie o to chodzi.

Bądź szczery.

Nie chcę się znów zawieść.

Przecież twój mąż poległ.

Za Führera.

Nie.

Żadna kobieta nie przyzna, że ją zostawiono.

To ty nie byłaś szczera!

Wybacz.

Ewo?

Jesteś kobietą niezwykłą...

I piękną.

Wiesz o tym?

Wyjdź, proszę.

Dobrze.

Płacisz 250 marek.

Chciałeś za darmo?

250.

- Myślałem, że mnie lubisz. - Pomyliłam cię z kimś.

Jesteście podobni.

- 250! - Nie mam tyle.

To ile jestem warta?

Ile?

Mów!

Szybciej!

Ubierz się!

Wynocha z mojego mieszkania!

Szybciej! Spieprzaj!

Od początku!

Musimy ćwiczyć!

- Wyburzyli dom Freddy'ego! - Moniko!

Dwaj panowie chcą z tobą pomówić.

Zaraz wracam.

Zostało zgłoszone zaginięcie.

Profesor Jürgen Fassbender zgłosił zaginięcie żony, Evy.

Nie zaginęła. Zostawiła go.

Według profesora żona może stanowić

zagrożenie dla siebie i dla otoczenia.

Wniosła o rozwód. A on ma z tym problem.

Wie pani gdzie może przebywać siostra?

Przykro mi, nie mogę panu pomóc.

Miłego dnia.

Jestem podekscytowany.

Taka konspiracja.

Mam pańską własność.

Rękawice. Chciałem oddać.

Nie moje.

Były w sali. Przy pańskim krześle.

Pasują! Piękne, dziękuję.

Proszę je zatrzymać, nie chcę wyjść na złodzieja.

Dziękuję.

Dlaczego nie był pan w sądzie?

Nie chce pan, czy nie może?

Nie chcę.

Rozumiem.

To z jej powodu.

Nie rozumiem.

Ma pan rodzinę, żona spodziewa się dziecka...

Sporo o panu wiem.

Najlepiej będzie, jeśli się już nie spotkamy.

Codziennie o panu myślałem.

Nie mogłem przestać.

A w poniedziałek przyjdzie pański list...

Zwariowałeś?

W ogrodzie kwitną trzy czereśnie, a ty i tak je kupujesz!

Były zbyt piękne.

Nie śmiej się.

To najpiękniejsze co widziałem.

Czemu miałabym się śmiać?

Pozwól.

Kopie!

Płaczesz?

Co się stało?

Zakochałem się...

Idę!

- Eva! - Ty tutaj?

Chciałam cię odwiedzić.

Wejdź!

Pięknie się urządziłaś!

- Ciasto. - Dziękuję.

Może później?

- Kochana. - Telewizor!

- Pracujesz? - Niby jak?

Wszędzie skojarzą nazwisko i zapytają Jürgena czy pozwoli mi pracować.

To skąd masz pieniądze?

Miło cię widzieć!

Niestety jestem zajęta.

Dobrze. Chcę o coś zapytać.

- Mama... - Tak?

Kiedy nas odwiedzisz?

Kiedy indziej. Nie gniewaj się.

- Spodziewasz się kogoś! - Tak!

To...

złota rączka.

- Od ogrzewania. - Przybył twój ogier!

Dobrze.

- Przyjdę później. - Cześć!

Dziś dwie panienki?

- Nie płacę podwójnie! - Zadzwonię! Miło, że wpadłaś!

Reszty nie trzeba.

Coś jeszcze?

Wiem coś, co pana zainteresuje.

Tak?

Z jakiej okazji?

Przyda ci się nowy.

Ja to zrobię.

- Przyda ci się? - Nie.

Czemu pan to powiesił?

Inspiruje mnie.

Musimy pomóc mamie!

- Co tu robisz? Jak weszłaś? - Mam klucze.

- Gdzie Dorli? - Śpi.

Leżała tak, gdy przyszłam.

Wezwać lekarza?

Mamo?

Marynarka taty.

Na łóżko!

Nogi.

Mamo!

"Powództwo o ustalenie ojcostwa.

Kurt Moser obiecał mi małżeństwo."

Tak mi przykro...

Faceci to świnie!

Wszyscy.

Nienawidzę ich!

- Nienawidzę! - Przestań!

Mama?

Kochanie, wszystko dobrze.

Spokojnie, mama jest z tobą.

Już dobrze.

Już dobrze!

Mamo!

Już dobrze.

Tekst: Julia Kunikowska