Original subtitles

Nie ma to jak luksus!

- Ten hotel... - Niezwykły!

Wszystko tip - top!

Służący zwracali się do mnie "per Señorita"!

Myślano, że jestem córką Jürgena.

Dziewczynki...

Tak się cieszę, że odwiedziłyście samotną matkę.

Witaj, mamo.

Moniko.

Nie mam gdzie mieszkać.

Najemczyni mnie wyrzuciła.

Nie ma już miejsca w domu samotnej matki, zwolni się dopiero za dziesięć dni.

Czy mogę zamieszkać w moim starym pokoju?

Mam dobre serce...

Ale muszę mieć na względzie opinię innych.

Rozumiesz?

Narobiłaś sobie wstydu.

Musisz sobie z tym poradzić.

Mamo!

Zawsze można na tobie polegać.

"Błękitna grota".

- Jasna niczym... niczym... - Niebo?

To ktoś z grupy początkującej. Zawsze mylą terminy.

Jürgen powiedział, że sklepienie groty nie jest błękitne!

To regresja. Woda się odbija i sklepienie ma taki kolor!

Niebywałe!

Freddy! Obudź się!

Dziś jest piąty?

Dwa tygodnie za wcześnie!

Zawiadomić ojca?

Szyjka macicy rozwarta.

Dziecko jest zdrowe?

Okaże się.

Muszę iść! Puśćcie mnie!

Dziecko!

Podać narkozę! Szybko!

Dalej! Skoro weszło, musi wyjść

- Mama? - Wiedziałam.

Złego diabli nie wezmą.

Gorączka połogowa.

Mało brakowało, a umarłabym na nią przy narodzinach Evy.

Gdzie moje dziecko?

To dziewczynka.

Jest silna i ma czuprynę.

Nie chciałaś podać danych ojca. Urząd do spraw nieletnich zabrał dziecko.

Mamo!

Gdzie moja córka?

- W sierocińcu? - Udało mi się temu zapobiec.

Jest z przybranymi rodzicami.

- Z kim? - Uspokój się.

Będzie dobrze. Niedługo stąd wyjdziesz i wrócisz do domu.

Życie toczy się dalej.

Nie wolno jeść piasku!

- Jak ty wyglądasz! - Helgo!

- Nicka! - Mama!

Cześć!

Dobrzy ludzie żyją w brudzie!

Podobno macie dziś występ.

O ósmej wieczorem, to program na żywo.

Zobaczysz mamę w telewizji!

Mam coś dla ciebie.

Rozpieszczacie ją, a ja muszę wysłuchiwać płaczu w sklepie.

Gitara! Zobacz!

- Ma smykałkę! - Tak.

Szkoda, że bałagani i nadal się moczy.

Pójdziesz do swojego pokoju?

Bądź dla niej milsza.

Freddy! Młode damy! Co to za flirty?

Uciekajcie!

Ale niedaleko!

Pasuje. Gdzie Monika?

Nie wierzę. To najważniejszy moment mojej kariery,

a tej jak zwykle nie ma!

Przepraszam! Proszę tego nie ciągnąć!

Wystawię rachunek za każdą rysę na parkiecie!

Ten stolik trzeba przesunąć!

Tu będą tańczyć!

Dziękuję.

Zmienia pani scenografię!

- Pan Moser. - Tak.

Caterina Schöllack. Jestem właścicielką szkoły tańca.

- Są już muzycy! - Nie teraz!

Gospodyni dzisiejszego wieczoru?

Proszę o wybaczenie.

Jestem agentką Nicki i Freddy'ego.

Koło się zamyka.

Produkcja obarczyła mnie tym w ostatniej chwili.

- "Rock and roll Fieber". - "Fiever".

To tytuł ich singla.

Nie mogę! Czekaj!

- Nie chcę! - Chodź!

Monika, moja córka. Freddy Donath.

Witam.

Nigdy o was nie słyszałem.

Tańczycie? Rock and rolla?

Bez szaleństw, przed telewizorami zasiądą chore babcie i ich wnuki.

Proszę się nie martwić.

Nikt przez nas nie zejdzie.

Przeciwnie!

Jeszcze raz playback.

- To Moser. - Kto?

Kostiumy!

W imieniu zarządu spółki akcyjnej "Franck Werke"

składam Panu najlepsze życzenia urodzinowe.

List należy wysłać jeszcze dziś.

Tak, panie dyrektorze.

Jesteśmy przekonani, że przyczynimy się do ostatecznego zwycięstwa.

Ponieśliśmy ogromne ofiary...

Ogromne.

I...

Coś chciałem dodać.

Co to było?

Heil Hitler?

Boli mnie głowa...

Dzień dobry, ojcze.

Dzień dobry, panie Franck.

- Ninette Rabe, sekretarka ojca. - Pisała pani z powodu...

Co u ciebie, ojcze?

Wypuścili cię ze szpitala polowego!

To ja. Joachim.

Chcę...

cię uściskać.

Mogę, pomimo ran?

Tak.

Już prawie nie bolą.

"Taneczna randka"!

Nadajemy ze szkoły tańca "Galant" przy Kurfürstendamm, w Berlinie Zachodnim!

Z największą przyjemnością wita was, jak zwykle, jedyny i niepowtarzalny...

Kurt Moser!

OKLASKI

Dziś wieczorem czeka na państwa wyjątkowe potpourri.

Od operetki po rock and rolla.

Jest dziś z nami Ernie Bieler, Freddy Quinn, Kwartet Blankenfeld,

są też niespodzianki!

ŚMIECH

Zaczynajmy więc!

Powitajmy gorąco naszego, jak zwykle, czarującego Erniego Bielera!

Zostanę dentystą! To inni będą mieli stracha.

Spójrz na mnie! Nie będziesz dentystą.

- Damy radę. - Włóż to.

Na wypadek, gdyby filmowali cię od dołu.

Dziś idę na całość.

Ja wezmę.

Kolejny występ może wywołać turbulencje,

dlatego proszę zapiąć pasy!

Przed państwem: Nicki i Freddy!

Zaprezentują państwu swój najnowszy hit.

Jeśli ktoś się zarazi, nie ponosimy za to odpowiedzialności!

"Rock and roll fiever"!

Są świetni! Całe Niemcy ich oglądają!

Nie wygłupiaj się.

Przestań.

Mama!

Trzeba pomówić z Moniką.

Chodź. To nie mama.

Wiesz gdzie jest? Tu!

Nie jestem ślepy!

Z młodym Schoormannem było to samo.

- Ma 21 lat. - Sporo wiesz.

Nie lubię młodszych.

- To twoje ostatnie spotkanie. - To Nicki!

Zapomniałam, że to dziś!

Daleko zaszła.

Nobla nie dostanie.

Jürgen, słuchaj!

Zrobię prawo jazdy.

Prawko? Ty?! Dokąd będziesz jeździć?

Po ciebie do kliniki.

Boże broń!

Widziałaś kobietę za kółkiem?

Tam!

Quod erat demonstrandum.

Wiem, że uważasz mnie za idiotkę.

Proszę o autograf!

- Co to? - Telefon.

Może dostaniesz!

Chcecie zobaczyć moją garderobę?

Żaden problem!

- Idziesz? - Nie.

Chodź! Tędy!

Przygotowuje pan musical?

Tak. To nie moja bajka, ale cóż ma robić artysta,

gdy nie może tworzyć filmów zaangażowanych.

Do 1944 było mi wolno...

Te dzieła

były skierowane do narodu, moralne...

- "Gefreiter Veit". Znam. - Jak tak można kogoś potraktować!

- Widziała pani? - W grudniu 1944.

W schronie przeciwlotniczym.

Dodał otuchy mnie.

Nam wszystkim.

To arcydzieło.

Ma już pan obsadę?

Świetna z pani agentka!

Biorę 50%.

Dba pani o córkę, chapeau bas.

Zdrowie!

Panno Nicki?

Magazyn młodzieżowy.

- Mogę? - Proszę.

- Jako kobieta... - O czym pani marzy?

O wyjściu za mąż i dzieciach?

Oczywiście.

Jak każda kobieta.

Przepraszam.

Koń jest biały.

Czerwony.

Czerwona książka.

Duża, czerwona książka.

FRANCK JUNIOR WRACA DO BERLINA ZACHODNIEGO.

Zarządzanie przejął doktor Junkers.

Dobrze.

Kto się nim zajmuje w nocy?

Zostaję, gdy jest bardzo źle. Jest jeszcze Hermann.

Dziękuję.

Co to?

- List gratulacyjny? - Do Führera.

Ojciec nadal wierzy w ostateczne zwycięstwo.

Tak.

Słuchali państwo "Diany" w wykonaniu cudownej Conny Froboess...

A teraz prawdziwy hit naszej listy przebojów - z miejsca 34. na 4.:

"Rock'n'roll fever" Nicki i Freddy'ego!

Spójrz! Kupiłam za własne pieniądze!

Od teraz mogę zabierać Dorli na wycieczki, pokazać jej świat!

Spakowałaś ją?

Jest z Wolfgangiem u teściowej.

Wolfgang i ja

postanowiliśmy coś.

Nie chcemy, by Dorli u ciebie nocowała.

Jest zdezorientowana, nie może zasnąć, moczy się.

Boi się ciemności, nie wyłączajcie światła.

Doktor Hannemann zalecił ustanowić granice.

Nadal możesz ją widywać.

Raz na dwa tygodnie.

- Ale... - Tak?

- Jako ciotka. - Co?

Ja będę jej matką.

Chcecie mi ją odebrać?

Helgo!

Dorli to wszystko co mam!

- A muzyka? - Dorli z wami mieszka!

Uratowała nasze małżeństwo.

Jestem jej matką. Chce być ze mną!

Wiem, że to trudne.

Ale musimy się przemóc.

Co?

Co takiego?!

Dla Dorli.

Nie pozwolę na to.

Baba za kółkiem!

Stoi pan na środku ulicy!

Bo jest czerwone!

Joachim!

Wróciłeś do Berlina?

Na chwilę.

Miło cię widzieć.

Panie Franck?

Ninette Rabe - Monika...

Monika... Nazywasz się jeszcze Schöllack?

Co się stało?

Parę zarysowań.

- Pokryję koszta. - Dziękuję.

Rada nadzorcza czeka od dziesięciu minut.

Oczywiście.

- Joachimie... - Zostawmy to.

Jest dziwna.

Wcale nie.

Teoretycznie jest równouprawnienie.

A jeśli mąż nie da pieniędzy?

Porozmawiaj z nim!

Nie prawo jazdy, tylko dziecko.

Miałabyś zajęcie.

"Dziękuję za interesującą..."

Kurt Moser.

Co na to doktor Brandstaetter?

Nie robicie tego?

Jürgen jest zdrowy?

Zabronili mi widywać Dorli! Nie będzie tu przychodzić!

Tak będzie lepiej.

Dziecko musi wiedzieć kto jest matką.

- Ja nią jestem! - Jest zdezorientowana.

Tu jedna matka, tam druga, tu jeden pokoik, drugi tam...

To niezdrowe.

Mam niespodziankę.

Zaproszono nas na przesłuchanie. Ciebie i Freddy'ego.

Prawie macie angaż!

Zawsze o tym marzyłaś!

Nicka!

Witam. Panno Rabe.

Jak się panowie przekonają,

ubezwłasnowolnienie mego ojca zostało potwierdzone urzędowo.

Proszę zachować to w tajemnicy.

Akcje ojca są moją własnością.

Proszę zostać. Pani lepiej zna branżę.

Panie Junkers, kiedy...

Kiedy otrzymam raport biznesowy?

Chce pan przejąć kierownictwo? Nie był pan związany z branżą.

Jeszcze nie zdecydowałem.

Pięć minut przerwy!

Przerwa!

A to co?

Rolf. Od dziewczyny z kokiem.

- Dałeś mu jeść? - Sam go zjem.

Freddy,

chcę walczyć o opiekę nad dzieckiem.

Zaopiekuj się mną.

- Prześpijmy się. - Nie żartuj!

Będzie lepiej, gdy zostanie z twoją siostrą i szwagrem.

Żeby ludzie nie mieli jej za bękarta.

Freddy! Obiecaj, że będziesz się o nią troszczył i łożył na jej utrzymanie.

To też twoje dziecko.

Doprowadziłaś do tego, że rodzina spotyka się w sądzie!

Skandal!

- Nie wiem po co przyszłaś. - Rodzina się procesuje!

To przesłuchanie.

Kiedy pan zapyta gdzie jest mama, wskażesz mnie.

A gdy zapyta o tatę, pokażesz?

- Brawo! - Wątpię, by przesłuchiwali Dorli.

A jeśli?

Przepraszam.

W porządku.

Wolfgang!

W czasie porodu szpital poinformował sąd opiekuńczy.

Odebrano mi ją wbrew mej woli.

Paragraf 1066 kodeksu cywilnego, zwrócono się do sądu opiekuńczego.

Dobro dziecka było zagrożone z powodu nieobyczajnego

- i niezdrowego trybu życia matki. - Wolfgang!

Ja tylko nie mam męża.

Pracuje pani jako artystka?

Dobrze zarabiam.

- A ojciec pragnie zajmować się córką. - Ojciec?

Gdzie on jest?

Ma dużo pracy.

Chciałabym...

Proszę o przyznanie mi opieki nad córką.

Proszę o to z racji

ustabilizowania mojej sytuacji życiowej.

Rozumiem panią.

Przepraszam za spóźnienie... Rolf...

Kto?

Już weszli?

Mogę iść, ale jestem...

Dobrze, że jesteś. Czekają na ciebie.

Przepraszam.

Jestem ojcem i odpowiadam za dziecko.

Widać.

- Brawo. - Witaj.

Pił pan, panie...?

Alfred Donath, starszy.

Tak...

Piłem, bo bałem się zawieść jako ojciec.

Jest pan świadom swojej odpowiedzialności.

Jaka jest pańska relacja z córką?

Nie ma pana w papierach.

Nie znam się na odpowiedzialności,

ale postaram się.

Znam śmieszne sztuczki.

Mieszka pani z matką?

Tak wyszło.

Nie ma pani męża, stałych dochodów, a ojciec to...

Co wybrałaby pani dla swojego dziecka?

Czy państwo von Boost nie nadają się na rodziców zastępczych?

Chodź!

Moniko!

Moniko!

Co się dzieje?

Odrzucono jej wniosek.

Mówi Hundt.

Zatrzymaj się! To nie ma sensu!

Będzie dobrze. Nikt nas nie rozdzieli.

Proszę...

Nie róbcie tego.

Dziękuję.

Tak będzie lepiej dla dziecka.

Podyktował mi list do Birmy.

- Już śpi. - Planowałem rozwój działu produkcyjnego.

Chce pan przejąć kierownictwo?

Nie kręci mnie produkcja broni.

Napisał pan książkę.

''Nieposłuszna dziewczyna''?

- Czytała ją pani? - Nie.

Mają ją sfilmować.

Trzymam kciuki.

Mogę papierosa?

I tak miałem rzucić.

Kiedyś będziesz dumna z mamy.

Moniko!

Gdzie jesteś? Moser umówił nas na jedenastą!

Proszę! Nie patrz tak!

Atelier dziesięć.

Jak wyglądam?

- Czemu pytasz? - Idziemy!

Uśmiechnij się wreszcie.

- Na chwilkę! Uśmiech! - Nie licz na mnie.

- Gdyby nie ty... - To nie byłoby Dorli!

Zawaliłem! Jestem winny.

Alfred "Winny" Donath. To ja.

- Taki jestem. - Brzydzę się twoim skamleniem!

Znasz się na zegarku?! Wyrzuć to!

Jeśli się nie poprawisz, zwolnię cię!

Idź już.

Że też zawsze trzeba krzyczeć...

Artyści!

Nicki! Daj buzi!

Jesteście punktualni, a nawet trzeźwi.

Tekst?

Stroje?

Robert! Maria!

Jak wiecie, zaprosiłem was na własne ryzyko.

Producent chce Froboess i Krausa.

Nie dajcie się! Chodźcie.

To Maria, charakteryzatorka. Robert, kostiumolog.

Nicki i to coś.

Światło!

Wyglądacie tak przyzwoicie!

Dzieci. To proste.

Nicki,

jesteś zupełnie nieuświadomiona. Seksualnie.

Jesteś niewinna i taka zostaniesz do nocy poślubnej.

Pan jest impotentem aż do ślubu. Proszę to zapamiętać!

Dobrze.

Nie podoba mi się. Pierwsze spotkanie, Nicki i Freddy'ego!

Zaczynamy od "Ciotka Goldina..."

Wchodzicie z prawej i idziecie na lewo.

Rekwizyty! Papiery!

Dziękuję.

Próbujemy.

Proszę!

Ciotka Goldina zapisała mi ten hotel!

Mam to czarno na białym!

Wujek Hubertus zapisał ten hotel mnie! Mam papiery!

- Kłamię? - Proszę!

To żaden dowód.

Przeanalizuję go.

Osiem...

koszul z podartymi rękawami, cztery sztuczne brody...

- Co to? - Sztuczna noga...

- To z "Wyspy skarbów"! - Papuga!

- Obiecano mi zawodowców! - Asystent pomylił listy.

- Weź się w garść! - To wygłupy!

- Pomińmy to. - Dobrze.

- Jazda! - To nie dla mnie!

Zawiedziesz mnie?

Gotowi?

- Tak. - Dobrze. "Ciotka Goldina".

Dźwięk! Kamera!

- Gotowa! - Klaps!

Proszę!

Ciotka Goldina zapisała mi ten hotel!

- Mam to czarno na białym! - Wujek Hubertus zapisał ten hotel mnie!

Mam papiery! Kłamię?

To pan uważa, że ja kłamię!

Proszę spojrzeć.

Proszę spojrzeć na datę i porównać z datą mojego dokumentu!

Kwiaty się podobały?

Wie pan co oznaczają chryzantemy?

Oby nic nieprzyzwoitego.

- Skądże! - Cieszę się.

Me serce jest wolne.

To zbieg okoliczności!

Ciotka Goldina zapisała mi ten hotel!

Joachim?

Co za strój.

Mamy zdjęcia próbne.

A ty?

Spotkanie dotyczące ekranizacji "Nieposłusznej dziewczyny".

I jak?

Musi być happy end.

Mają gdzieś bohaterki, które myślą samodzielnie.

I tak byś nie zagrała głównej roli.

Już nie wyglądasz jak buntowniczka.

- Czemu się złościsz? - Dlaczego nie odpisywałaś?

Ja?

Kiepsko grasz. Nie wezmą cię!

- Nieważne! - Co tu robisz?

Żyjesz, czy spełniasz marzenia matki?

Robię to, na co mam ochotę.

- Tańczę. Śpiewam... - Porzuciłaś dziecko?

Serwus!

Nasz stary znajomy! Sprawia kłopoty?

- Uciszyć go? - Nie warto.

Nie dasz rady!

Uderz mnie!

Nie bój się!

Mają coś w sobie,

ale Froboess i Kraus nakręcili już dwa filmy.

Nicki i Freddy debiutują.

"Rock and roll fever" jest na pierwszym miejscu listy przebojów!

Froboess i Kraus wydali płytę i mają cztery młodzieżowe Oscary.

Czy panna Froboess robi podwójne salto?

Nieźle!

Donath to Żyd?

Moi artyści to zawodowcy.

Pani Schöllack! Jeśli zdecydujemy się na współpracę,

nie może być skandali!

- To moja córka! - Proszę państwa...

Musimy mieć pewność.

Proszę się nie obrażać.

Co z Donathem?

Mamy się nie przejmować? Coś jest nie tak?

- Nie. - To dobrze.

- Świetnie. - Stoi.

Stoi.

Dałbym się za ciebie zabić!

Nadal go kochasz.

"Obydwaj nie zapomnimy".

Jesteś głodna? Bo ja bardzo!

Tak bardzo!

Co z Jürgenem?

Przeprasza. Musi Przygotowuje wykład.

O samotności kobiecego orgazmu.

Eva!

Proszę!

- Pięknie pachnie. - Macie angaż?

- Tak. - Ekscytujące!

Gratulacje!

Kiedy zdjęcia?

Pierwszego. Tu też będą kręcić.

- W szkole tańca? - Tak.

Opowiadaj!

Mama przekonała Mosera do zmiany scenariusza.

Hotel zamienił się w szkołę tańca.

Słyszałaś?

Szkoła tańca będzie w kinie!

Co za widok!

Moja rodzina.

- Kurt Moser. - Bardzo mi miło.

Przepraszam za spóźnienie, przyleciałem z Wiednia.

Dziękuję.

Cudownie.

Wspaniała rodzina.

Jak masz na imię, młoda damo?

- To córka... - Helgi i Wolfganga.

Skóra zdarta z taty!

Mogę talerz?

Poproszę trzy knedle.

Jestem...

knedlowym fetyszystą!

Nie mam przed wami tajemnic.

Zdrowie!

Zostawiłaś tu wszystko.

Moniko!

Proszę.

Chcę by między nami znów było dobrze.

Tak się cieszę.

Nicka, jestem w ciąży.

Co?

Osiem razy byliśmy u doktora Brandstettera.

Chciałam się poddać. To poniżające. Ale...

Chcemy to wszystkim obwieścić!

Nie potrzebujecie Dorli.

Jedno dziecko to za mało.

Zorientowano by się, że Wolfgang jest homoseksualistą.

Wyjdzie na dobre.

Dorli zyska rodzeństwo.

Będzie się lepiej rozwijać.

Przecież chodzi o jej dobro.

- Czego szukasz? - Octu. Macie?

Tak.

Jest niedziela. Sklepy pozamykane!

Macie?

Proszę.

Bogu dzięki.

Chciałam kupić rano.

Płytki w łazience są bardzo brudne.

A Jürgen kiedy się zdenerwuje...

Wszystko dobrze?

Czasami czuję się samotna.

Evi? Monika?

Gdzie jesteście?

Zrobimy sobie wycieczkę do Wannsee.

Jak dawniej...

Byłoby miło, ale to już nie dla ciebie.

Będziesz sławna.

Weźmiesz kieliszki?

- Cudownie! - Narodziny dziecka to coś wspaniałego!

- Pięknego! - Jesteśmy szczęśliwi.

- To cud! - Biologia!

Każde dziecko to cud.

Wasze zdrowie!

Pewnie zebrali jego spermę z podłogi, a Helga czekała w innym pokoju.

Przestań.

Dobrej nocy.

Dobranoc.

Nie wiem co robić.

Zastrzyki na uspokojenie nie działają.

Panie Franck!

Jest środek nocy. Proszę iść spać.

Co się dzieje?

Nic nie pamiętam.

Nieważne.

Proszę się nie martwić.

Proszę mi pomóc, młoda damo.

- Kto to? - Cały czas powtarzam.

To twój syn, Harald!

Dlaczego mi smutno, gdy na niego patrzę?

Pański syn nie żyje.

Od dawna. Już nie cierpi.

To moja wina?

Nie.

Zrobił pan co mógł.

Jest pan dobrym ojcem.

Pójdę do łóżka.

Panie Franck.

Tędy.

Dziękuję.

Proszę się nie przejmować.

Przynajmniej ma sumienie.

Pana też kocha.

Teraz to mnie trzeba pocieszyć?

Ma pani ochotę?

Może.

Muszę być w domu zanim Jürgen wróci.

Wolfgang nie chce zajmować się Dorli.

Poradziliby sobie bez was?

Nie jesteś mężatką!

Wygrałaś los na loterii.

Co robisz? Zwariowałaś?

Prowadzisz?

Mam prowadzić?

- Żartujesz! - Nie!

Przestań!

Nie umiem!

Dasz radę.

Przesuń się.

Głęboki wdech.

Przekręć kluczyk.

- Dobrze. Sprzęgło. - Po lewej?

Tak.

Powoli!

Jeszcze raz!

Kluczyk!

Przepraszam!

Stwarzacie niebezpieczeństwo na drodze!

- Trzy baby w aucie! - Przepraszamy.

Evi! Dogoń go.

- Jedź! - Kluczyk.

Sprzęgło. Po prawej gaz.

Ostrożnie!

Dobrze!

Prowadzę! Tak?!

Prowadzę!

Prowadzę samochód!

Prowadzę!

Jak szybko!

Evi prowadzi!

Spokojnie!

Pani Wegner! Wszystko dobrze?

Co to ma znaczyć?!

Jesteście pijane?

- Wysiadać! - Pozwolisz mi zrobić prawo jazdy.

Wysiadaj! A was nie chce widzieć!

Mogę cię tu wsadzić.

Byłoby najlepiej!

Mógłbyś mnie przywiązać...

- Nie spodziewałem się takiej prowokacji. - Chcę mieć prawo jazdy.

Opuścisz mnie.

Skąd ten pomysł?

Wiem co czujesz.

Problemy kobiet dla mnie to codzienność.

Wyrzucasz sobie, że źle wybrałaś.

Mogłaś być z tym piłkarzem.

Co noc o nim śnisz. W ciągu dnia również.

Nie. To twoja wyobraźnia!

Jesteś zazdrosny!

Przestań! Proszę!

Zapiszę cię na kurs prawa jazdy.

Dziękuję.

Monika Schöllack.

Tu Joachim.

Moniko?

Dość późno na telefon.

Wiem.

Powinienem był zrobić to wcześniej.

Dzwonię, by cię przeprosić.

Nie chciałem tak mówić

o twoim dziecku.

Kończmy.

Pogubiłem się.

- Jesteś? - Tak.

Opowiedz mi o swojej córce.

Ma na imię Dorli.

Żyje z moją siostrą i jej mężem.

Odwiedzam ją co dwa tygodnie.

A co u ciebie?

Kiedyś mówiłaś, że trudno je odróżnić...

Co z ojcem?

Niewiele pamięta.

WOLFGANGSEE NA KU'DAMMIE.

Dziś czuję się dobrze.

Wspaniale.

Chciałbym coś z tobą omówić.

Dokonałem zmian w testamencie.

Otrzymasz 52%.

Więcej niż poprzednio.

- Tak? - Oczekuję, że przejmiesz interes.

Zaplanowałem produkcję na najbliższe dwa lata.

Są tu nasi zaufani partnerzy, miejsca utylizacji.

Trzymaj się tego, a będzie dobrze.

Może byś zapytał czy tego pragnę?

A co z tobą i panną Rabe?

Ożenisz się z nią?

To dobry pomysł.

Nadaje się na żonę.

Nie jestem pewien, czy ją kocham.

Ty i te twoje uczucia...

Musisz o nich zapomnieć!

Wiesz co?

Do śniadania zaserwuję sobie na kieliszeczek wódki!

Ani słowa Herrmannowi!

Ojciec się spakował, dlaczego?

Nie!

Znamy się?

Tak.

Gliny!

Tędy!

Pieprzone cioty!

Będzie pałowanie!

Stać!

Strona sowiecka sądzi

iż kompromis ma polegać na tym,

że zachowuje się Status quo

i jednocześnie realizuje własne cele.

Owo nieporozumienie...

Mówiłem, żebyś nie czekała..

Miałem pilne spotkanie. To mi uwłacza.

A mnie nie?

Co z Dorli?

Całą noc płacze za "mamą".

Zlałam ją.

To nie zaszkodzi.

...swobodnie decydować o obydwu, poróżnionych częściach Niemiec...

Odwagi, panie Franck!

Ojciec byłby z pana dumny.

Postaram się zastąpić pańskiego ojca.

Dziękuję.

Wracam do domu.

Było warto.

Naprawdę.

Są ludzie, którzy lubili ojca.

Joachimie!

Zwlekam z tym, ale chyba lepszej okazji nie będzie.

- Na co? - Jestem w ciąży.

Cięcie!

Do mnie!

Poczekaj.

- Kurt? - Co?

Przewrót był poza kadrem.

Ja go widziałem. Adi?

Powtarzamy. Wszyscy na miejsca!

- Dzięki. - Proszę!

Jeszcze raz!

- Dźwięk! - Jest!

Kamera! Klaps!

"Nicki i Freddy", 68, ujęcie trzecie!

Playback!

- Jesteś perfekcjonistką. - Panie Moser!

Albo dobrze, albo wcale.

Dobrze.

Pójdziemy na całość, Księżniczko.

Jako młodzieniec

chciałem kręcić filmy, które zmienią świat.

Młody umysł,

pełen pomysłów.

A teraz kręcę filmy, które mają bawić publiczność.

Są mniej wartościowe?

Uszczęśliwianie innych jest mało istotne?

Bądźmy dla siebie mili.

Podarujmy sobie szczęście.

Zabawmy się.

Spokojnie...

Nie!

Widzę to w twoich oczach.

Mówią "nie", ale ty mówisz "tak"!

Proszę przestać!

Nie bój się!

Pomyśl o filmach, które nakręcimy.

- Ty w roli głównej... - Proszę przestać! Nie!

Ten zboczeniec chce się ożenić z mamą!

Zdenerwowałaś go?

Wiesz, co myślę?

Matka to alibi! Miał trzy żony!

Na boku będzie romansować z aktorkami!

Nie mów jej.

Musi wiedzieć jakie z niego ziółko!

Może go nie zrozumiałaś?

To nie był żart?

Gdzie Dorli?

Jest u matki Wolfganga.

Chciałam odpocząć.

Mogłaś poprosić mnie, a nie tę pruską kwokę!

Dorli jej nie lubi!

Nicka!

Spójrz.

To od Dorli.

Śliczne.

"Dla cioci Moniki"

Tak powiedziała?

Nie.

Cioci "Mokki".

Urocze, prawda?

Tak będzie najlepiej.

Brzmi rozsądnie.

Dziękuję.

Jürgen! Zdałam!

Egzamin trwał sześć godzin! Jeżdżę jak mężczyzna!

Gratuluję.

- Kluczyki? - Słucham?

Dawaj!

Torebka! Dokąd jedziemy?

- Do domu. - Nie nudź tak!

Zechcesz, zawiozę cię na Atlantydę!

Na Antarktydę.

Ale potrzebne będą łańcuchy.

Jedziemy!

"You belong to me" w wykonaniu Jo Stafford.

Należysz do mnie. Te słowa tyczą się też

syna przedsiębiorcy z Berlina Zachodniego Joachima Francka,

który podobno przejmie imperium zmarłego ojca.

Otto Francka pochowano dziś po południu na cmentarzu w Dahlem.

Opłakiwali go giganci polityki i biznesu.

Przyszłość firmy jest w rękach jego syna.

Właśnie się dowiedziałam.

Przykro mi.

Mogę pomóc?

Wyjeżdżasz?

Do Travemünde.

Chcę pobyć sam.

Rozumiem.

Mogę jechać z tobą?

- Freddy! - Cześć!

Pan Donath? Alfred Donath?

Nazywam się Langhals.

To Jan Trautmann.

Wolno nam tu mieszkać, mam papiery.

Rozpoznał pana w telewizji.

Chcecie autograf?

Nie wyglądacie na fanów.

Alfredzie! Nie poznajesz mnie?

Łyżka dla mnie, łyżka dla ciebie...

HELMUT LANGHALS PROKURATURA GENERALNA

Odejdź!

Zawsze myślałem, że jest mi obojętny.

Ale...

coś nas jednak łączyło.

Kiedy tak o tym myślę, jest mi lżej.

Przepraszam.

Już milczę.

Zamówiłem ten zachód słońca.

Mogłem prosić o zwyczajny,

ale wybrałem dramatyczny. Robi wrażenie.

Prawda?

Kłamałam, mówiąc, że twoje listy nie doszły.

Były piękne,

ale przyszły w złym momencie.

Wahałam się.

Nie ze względu na ciebie. Nie.

Powinnam była odpisać.

Teraz się nie wahasz?

Jednego jestem pewna.

Ożenisz się ze mną?

Tekst: Julia Kunikowska