Original subtitles

Vertaling: Trilker

Perfect. -Mooi, ik ben blij dat u het leuk vindt.

Ik heb de stijl die we bespraken zoveel mogelijk behouden.

Hier is de keuken, de eetkamer...

de twee kinderkamers, een ouderslaapkamer.

De jongens vinden het vast geweldig. -Ik hoop het.

Precies wat we wilden. -En tot slot, mijn lievelingsdeel...

De muziekkamer. -Je hebt aan alles gedacht.

Het zijn uw ideeën, ik heb ze alleen samengevoegd.

Wanneer kunnen we bouwen?

Binnenkort, ik ga direct aannemers bellen en afspraken maken.

En ik laat u de planning weten.

Kun je ons de ontwerpen sturen om de jongens te laten zien?

Ja natuurlijk.

Bedankt.

Ik kijk ernaar uit om de details binnenkort te bespreken, meneer Luo.

Ja, natuurlijk en als u mij nu wilt excuseren, meneer Luo...

ik heb nu een afspraak met een zeer charmante architect, dag.

Sorry, ik hoop dat je niet lang hebt gewacht.

Nee, nee, ik was ook laat.

Wat denk je, de Martins hebben mijn bod aanvaard.

Geweldig, gefeliciteerd. -Bedankt.

Pardon? Kun je ons een fles champagne brengen?

Natuurlijk.

Champagne? -Je bent niet de enige met goed nieuws.

Je weet dat we proberen de Aziatische markt open te breken.

De grootste durfkapitalist in China wil met ons afspreken.

Geweldig. -Dat is niet alles.

Ik vertrek morgen en ik wil dat je meegaat.

Morgen?

10 dagen China, ik trakteer.

En als ik klaar ben kunnen we de Muur bekijken, de Verboden Stad.

We kunnen doen wat je wilt.

Ik kan niet. -Ik weet dat het kort dag is...

maar er zal nooit een perfecte tijd zijn. Die moet je maken.

Nathan, ik waardeer het aanbod...

maar ik kan niet alles zomaar laten vallen om je te volgen.

Je volgt me niet, we gaan samen iets doen.

Ik haat het altijd dat je in Little Rock blijft.

Maar het is een zakenreis, jouw werk.

Mijn werk is hier.

Ik denk dat we bij elkaar passen, jij niet?

Je reist altijd en bent de helft van de tijd niet eens hier.

Daarom is deze reis de perfecte gelegenheid om meer samen te zijn.

Oké, en dan na de reis? Wat is er veranderd?

Want ooit wil ik een gezin. En ik wil iemand die aanwezig is.

Denk je zo ver vooruit?

Je reis klinkt fantastisch.

Ga dan mee, doe eens een keer iets spontaans.

Dat kan ik niet.

Hoe was het eten gisteravond? -Hij was te laat.

Vanwege het verkeer? -Een half broodmandje te laat.

Waardeloos, je weet niet of je een voorafje moet bestellen...

of naar het menu moet staren.

Die kwamen vanmorgen.

Sorry, ik had je niet op het laatste moment met de China-reis moeten overvallen.

'Ik had niet nagedacht over je verplichtingen.'

'Je moet alleen weten, waar ik ook reis, mijn hart is altijd bij jou.'

Hij vroeg me om vandaag mee naar China te gaan.

Ik had het al gelezen. Waarom zit je nu niet in dat vliegtuig? Ik was gegaan.

Omdat ik een baan heb en jij ook. -Ik weet het.

Wat dat betreft, we moeten vandaag duizend dingen doen...

dus we kunnen beter beginnen.

Met Margaret. -Hallo, Margaret, met Ted Banks...

de advocaat die de erfenis van Susan en Hank Deville afhandelt.

Hun erfenis? -Ja.

Ik dacht dat je al op de hoogte was van de dood van Susan en Hank.

Nee, ik wist het niet.

Vervelend dat ik je het nieuws moet brengen.

Maar ze hebben een paar dagen geleden een ongeluk gehad.

En hun kinderen?

Die zijn oké, ze waren thuis bij de babysitter.

Hun oma uit Florida is nu bij hen.

Niet te geloven. -De reden dat ik bel, Margaret...

is dat je naam wordt genoemd in het testament van Susan en Hank.

Ik heb Susan al heel lang niet gesproken.

Ik wil de details graag persoonlijk met je bespreken, als het kan.

Natuurlijk, ik kan morgen komen.

Dit is de voicemail van Nathan Jeffries, ik ben niet op kantoor.

Je moet toegeven dat dit een stuk beter is dan die stomme Engelse les.

Zeg je dat tegen mevrouw Reed als ze erachter komt dat we hebben gespijbeld?

Maak je niet druk, kun je niet gewoon ontspannen en genieten van de dag?

Jawel, maar hoe zit het met je cijfers?

Ik dacht dat we samen naar de universiteit wilden.

En dat gebeurt ook. Mijn cijfers zijn in orde.

Je hebt een D op je laatste proefwerk.

'D' van 'donders goed'.

Misschien als je wat minder vaak aan Hank zou denken.

En wat vaker aan je huiswerk... -Jij bent jaloers.

Nee hoor, ik denk alleen dat er betere dingen zijn om je tijd aan te besteden.

Ik kan niks bedenken.

Tamara?

Margaret, sorry, de kinderen gingen de deur uit toen je belde.

Erg leuk iets van je te horen.

Ik weet het, het is te lang geleden.

Raad eens waar ik ben? -Geef me een hint.

Ik ben hier in Mountain View.

Vanwege Susan en Hank, hè? Vreselijk, toch?

Ik wist het niet, anders was ik wel bij de begrafenis geweest.

Het is alweer een tijdje geleden dat je thuis was.

Sinds de begrafenis van mijn moeder, vijf jaar geleden.

Verrassend genoeg, sta ik in het testament van Susan en Hank.

Echt waar? -Ja.

Wat hebben ze je nagelaten? -Ik keek altijd naar een antiek theestel.

Het was van tante Margie en om een of andere reden had Susan het.

Zeg alsjeblieft niet dat je het te druk hebt om langs te komen.

Nee, ik beloof je dat ik tijd maak.

Na alles wat er is gebeurd, zette het me echt aan het denken.

We weten nooit hoeveel tijd we hebben, en...

We moeten ons concentreren op wat het belangrijkst is.

Ik mis je. -Ik jou ook.

Ik zie je snel.

Bedankt dat je zo snel hier bent.

Je weet misschien al wel waar het om gaat?

Eigenlijk niet. Ik heb Suzanne en Hank al jaren niet gesproken.

Dit kan dan als verrassing komen.

Volgens het testament van Hank en Susan, gaat in het geval van hun dood...

de voogdij over hun twee kinderen naar jou.

Pardon?

Jij bent de voogd van Joel en Samantha tot ze achttien zijn.

Ik denk het niet, dit moet een vergissing zijn.

Niemand laat mij hun kinderen na.

Ik ben hier niet klaar voor. Ik heb veel verantwoordelijkheden.

Ik heb net een grote opdracht gekregen...

en de bouw start binnenkort. Het kan niet.

Margaret, haal even adem, alles komt goed.

Ik weet dat dit een schok is...

maar laten we het gewoon bespreken.

Ik snap het gewoon niet. -Nu misschien niet...

maar er moet vast een goede reden zijn waarom Susan en Hank jou kozen.

Bedankt.

Sammie en Joel zijn niet het enige dat mijn cliënten je hebben nagelaten.

Zijn er meer kinderen? -Nee, er zijn maar twee.

Maar op voorwaarde dat je de voogdij accepteert...

erf je ook hun huis hier in Mountain View.

Op voorwaarde. Dus er is een alternatief?

Ja, ik stel mijn cliënten altijd een back-upplan voor.

Ik voel me wel enorm gevleid dat ze mij hebben gekozen...

maar een waarschuwing vooraf was fijn geweest.

Een briefje, een sms-je...

"Hoi, je staat in het testament, je krijgt de kinderen."

Ik weet zeker dat ze het je wilden vertellen.

Niemand is echt van plan om te sterven.

Maar het enige wat we nu kunnen doen is proberen hun wensen te vervullen.

Hank en Susan willen dat hun twee kinderen in hun ouderlijk huis opgroeien.

Het huis van oma en opa.

Ze hebben het gemoderniseerd, misschien herken je het niet.

Je krijgt ook toegang tot een spaarrekening...

die bestemd was voor hun pensioen.

Beide kinderen hebben een studiepotje.

Ik had geen idee dat ze zoveel geld hadden

Hank heeft een paar zeer goede investeringen op de aandelenmarkt gedaan.

Klaarblijkelijk.

Ik weet dat dat veel is, Miss Garvey.

We blijven altijd beste vrienden, toch?

Wij zijn nichten, we hoeven geen vrienden te zijn.

Je weet wat ik bedoel.

Ja, ik ga naar jou huis en gooi je dagboek weg als je iets overkomt.

Ik ook.

Je weet toch dat ik alles voor je doe?

Zweer je dat?

Voor altijd.

Mooi, want de popcorn is bijna op en het is jouw beurt om het te maken.

Waarom ga je niet naar het huis voor Samantha en Joel?

Ze weten nog niets van je.

Bertha zorgt nu voor ze, maar gaat weer naar Florida zodra jij er bent.

Dank je.

Hoi, Margaret. -Je bent er.

Ik heb je gemist. -Ik jou ook.

Zeg maar niks. -Oké, kom.

Ik heb net thee klaar.

Ik kom net van de notaris.

Ze hebben me hun kinderen nagelaten. -Hun kinderen?

Dat had ik niet verwacht. -Ik ook niet en...

Ik wil het beste doen voor Susan, maar mijn leven dan?

Wat gebeurt er met hun kinderen als je niet blijft?

Hank heeft een broer bij de Marine.

Hij is nu op missie, dus ze kunnen hem niet bereiken, maar...

hij is hun tweede keuze. -Hij klinkt ook als een goede keus.

Hoe is het om een moeder te zijn?

Voor school vanmorgen viel Lydia van de veranda...

en Jason rende door school met zijn broek naar beneden...

omdat hij bang is voor het toilet voor de grote jongens.

Weet je, alle slapeloze nachten...

haren trekken, geschreeuw en gekrijs...

het is het waard.

Ik zou ze voor geen goud willen ruilen.

Ik kan het wel een maand, toch? -Natuurlijk.

Een toast op het ouderschap.

Niet op het gezicht, niet op het gezicht.

Te laag, ik wil een vrije worp. Kom op, vrije worp.

Wacht even.

Margaret?

Andrew? Wat doe jij hier?

Plaats rust, soldaten.

Hoi, Joe en Sammie, ik ben jullie nicht, Margaret.

Joel, je was misschien vijf en Sammie was vier...

dus misschien herinner je je mij niet meer.

Ik zie dat je contact met Hank en Susan hebt gehouden.

Ik help Bertha met het zorgen voor Sammie en Joel.

Daarom ben ik hier.

Kom binnen.

Ze hebben de boel echt veranderd, niet?

Jongens, ik neem pauze en praat even met Margaret.

Ga je maar vast aan je huiswerk.

Moet dat? -Gaan we dan koekjes maken?

Ja, dat moet. En ja, dat gaan we doen.

Ik had geen idee dat je in hun testament stond.

Ik ook niet. Ik dacht dat tante Bertha ze zou opvoeden.

Laten we zeggen dat we allemaal ouder worden.

Het zijn lieve kinderen, maar ik zou liegen als ik zei dat ze makkelijk zijn.

Nee, ik weet dat ze niet gemakkelijk zijn. Kinderen zijn veel werk.

Heb je kinderen? -Nee.

Huisdieren? -Ik heb een medewerker.

Dan moet het wel goed gaan.

Heb jij kinderen? -Nee.

Wat maakt jou dan een expert?

Ik heb kinderpsychologie gestudeerd.

Ik ben consulent op de basisschool...

ik luister.

Ik heb veel tijd doorgebracht met die twee.

Ze zijn lief, maar hebben de afgelopen week veel meegemaakt.

Ondanks alles is het leuk je weer te zien.

Vind ik ook.

Andrew, jongens, kom eens helpen met de boodschappen.

Bedankt, wiens auto blokkeert mijn plekje?

Ik kon de garage niet in.

Leuk je te zien, tante Bertha. -Wat doe je hier?

Ik kwam op bezoek bij Joel en Sammie.

Wil je dit in de koelkast zetten, ik ben uitgeput.

De kinderen wisten vast niet wie je was.

Nee, maar ik wil ze graag beter leren kennen.

Ik neem het hier over, tenminste tot Hanks broer terugkomt van de marine.

Neem jij het over?

Je wilt ze vast allebei eerst uitproberen om te zien of het je past?

Ik probeer de situatie gewoon realistisch te bekijken.

De situatie.

Ben je hier voor de kinderen of alleen het huis?

Ik wist niks van deze regeling.

Niemand nam de moeite me te bellen.

Waarom wilde je me niet bij de begrafenis?

We hadden je al zo lang niet gezien dat ik het vermoedelijk vergeten was.

Susan en ik waren net zussen, dat wist je.

Ik denk dat ik had moeten bellen.

Ik kan me voorstellen hoe zwaar dit voor je was.

Je hebt geen idee. Joel en Sammie zijn alles wat ik nog heb.

Ik weet niet waarom Hank en Susan mij hebben gekozen, maar...

ze deden het en ik ga mijn best doen.

De kinderen betekenden alles voor Susan.

Voor hen zorgen leek haar geen moeite te kosten, maar dat doet het wel.

Ik ben gewaarschuwd.

Moeder zijn was het enige wat Susan ooit wilde.

Waarom wilde jij geen kinderen?

Niet dat ik ze niet wilde, maar...

ik heb niemand gevonden met wie ik ze wil.

Ja, nou... je had bij hem moeten blijven.

Doei, oma Bertha. -Doei.

Ik vlieg morgenvroeg. Maar ik logeer vanavond bij Helen.

Mijn nummer hangt op de koelkast. Bel me als je het zat bent.

De koelkast zit vol en je hebt de huissleutel.

Mijn nummer ligt op de keukentafel.

Als ik niet opneem, Bertha's nummer hangt op de koelkast.

Zo voel ik me net een babysitter. Het komt wel goed, toch jongens?

Ik ben niet meer bij ze weggeweest sinds het ongeluk.

Ik wil ze best na school ophalen en eten maken, wat dan ook.

Ik waardeer het aanbod, maar dit moet ik alleen doen.

Beroemde laatste woorden.

En dat gezegd hebbend, Joel, Sammie, ik moet gaan.

Kom hier, vooruit.

Laat ons niet bij haar.

We wisten dat deze speelmiddag niet eeuwig kon duren.

Maar ik zie jullie op school.

Sammie, je moeder en ik waren beste vrienden.

Ik vind het zo leuk jou en Joel te leren kennen.

Je bent in goede handen, denk ik.

Oké, wie wil er pizza?

Kaas. -Salami.

In elk geval kaas.

Begrepen. We gaan.

Hoe laat begint school? -Acht uur en de bus komt half acht.

Dus ontbijt om zeven.

Als je huiswerk klaar is, kunnen jullie tv kijken.

Mamma maakt ons meestal om half zeven wakker.

Zoveel tijd heb ik niet nodig. Jullie?

Bovendien kan ik na vandaag dat extra halfuur wel gebruiken.

Jij bent de volwassene.

Cool, ontbijt om zeven.

Goede vlucht, sms me als je landt.

Geland. Was je maar hier. Maar respecteer je ruimte.

Ik mis.

Goedemorgen.

Waarom heb je gen kleren aan? -We eten in onze pyjama.

Ik denk dat er wel tijd voor is.

Wat wil je voor ontbijt? Ik kan wat eieren maken.

We eten Cheerios als ontbijt.

Cheerios, nog beter.

Het lijkt erop dat je oma ze vergeten is te kopen.

Dus wat denk je van muesli?

Joel haat rozijnen. -Ik kan de rozijnen eruit halen.

Er staat havermout. -Havermout duurt te lang.

Het moet twee minuten in de magnetron.

En er past maar één kom tegelijk in.

Dat betekent dat we te laat komen voor de bus.

Gaat het goed met hem?

Niet als je geen havermout maakt.

En vergeet de lunch niet.

Lunch? Gaat het nog steeds over ontbijt?

Mijn moeder maakte altijd onze lunch klaar.

Ga mijn tas halen en je kunt vandaag lunchen in de kantine.

Ik eet geen cafetariavoedsel. -Natuurlijk niet.

Goed.

Wat zeg je hier van?

Ik eet geen koude pizza, dat is smerig.

Ik at mijn hele eerste jaar op de universiteit koude pizza als ontbijt.

Ik wil mijn moeder.

Joel, wacht. -Nu komen we te laat.

Joel, wacht.

Ik heb jullie havermout.

Hier is je ontbijt, Joel.

Als je nu komt, halen we de bus nog.

Joel, ik weet dat je je vader en moeder mist...

en het spijt me dat ik het verprutst heb.

Maar als je naar buiten komt, beloof ik dat alles goed komt.

Ik kom nooit naar buiten.

Andrew kan hem kalmeren.

Het kan geen kwaad.

Hallo?

Hallo, Andrew, met Margaret.

Ik dacht dat als je toevallig langskomt...

wil Joel waarschijnlijk vanmorgen een lift.

Ik dacht dat je zei dat je het wel aankon.

Ik had het mis. -Sorry, wat zei je?

Ik zei dat ik het mis had.

Was dat zo moeilijk?

Ja, dat was het. Hoe kom je...

Ik was al onderweg.

Hoi, Joel, dit is Andrew.

Wil je vanmorgen met mij mee naar school?

Als we er zijn kunnen we muziek luisteren op de grote speakers in mijn kantoor.

En jij mag het liedje kiezen.

Alles behalve countrymuziek. -Tuurlijk.

Als jullie je nu eens klaarmaken, oké?

Ik heb nog niet ontbeten, ik eet geen koude pizza.

Dan moeten we onderweg maar smoothies halen.

En ik kan de pizza opwarmen in de lerarenkamer. Geen probleem.

Ik wil een smoothie.

Oké, Sammie, maar alleen als je in vijf minuten klaar bent.

Vanaf... nu.

Vooruit.

Hoe heb je dat gedaan?

Dat leer je wel. Elke dag een nieuw avontuur.

Ik hou niet van avonturen, ik hou van plannen, bouwplannen.

Trouwens, vandaag moet ik wat werk van mijn kantoor halen en...

kleding en dergelijke.

Kun jij misschien... -Voor de kinderen zorgen na school?

Alsjeblieft? Als het niet teveel moeite is.

Helemaal niet, ik doe het graag. -Bedankt.

Klaar. -Vier minuten 59 seconden, niet slecht.

Vergeet je lunch niet. -Fijne dag.

Wacht. Zeg dag tegen je nicht.

Tot ziens, Margaret.

Tot ziens, Margaret.

Tot vanavond.

Oké, we gaan.

Goed, spring er maar in.

Ik vergat het bijna, mooie sloffen.

Als je me morgen belt over de materialen zou dat fijn zijn.

Mijn klant wil bouwen voor de vakantie.

Bedankt, Bob.

Dit is je pompoen-latte en kipsalade.

Wat zou ik zonder jou moeten?

Moet ik op zoek naar een nieuwe baan als je naar Mountain View verhuist?

Nee, er verandert niets.

Ik werk gewoon op afstand, dat is alles.

Jij blijft hier en houdt de deuren open. -Wat een opluchting.

Ik heb te hard aan dit bedrijf gewerkt om het te laten gaan.

Hoe gaat het daar?

Geweldig, ik heb net een van de beste dinerbijeenkomsten ooit gehad.

Dat denk ik tenminste.

De tolk leek wat onzeker.

Druk?

Ja.

Ik denk aan je. -Inderdaad.

Denk je aan mij?

Ja, nee, ik had eigenlijk geen tijd om ergens aan te denken.

Als je het druk hebt op je werk, moet je een massage nemen of zo.

Het is niet het werk.

Toen je weg was, bleek dat mijn nicht en haar man...

waren omgekomen bij een auto-ongeluk.

Wat erg.

Verschrikkelijk. -Ze hebben twee kinderen, Joel en Sammie.

Mijn God.

Ik blijf minstens een maand in hun huis in Mountain View.

Wat?

Ik probeer mijn kantoor te verhuizen, zodat ik van daar kan werken.

Ik herinner me niet dat je het ooit over Susan hebt gehad.

We waren goed bevriend toen we jonger waren.

Ik weet hoe belangrijk familie is.

Dus je vindt het niet gek?

Ik vind wat je doet bewonderenswaardig.

Dank je.

Ik zal je loslaten. Je schijnt je handen vol te hebben.

Ik zie je snel, oké?

Ja, ik zie je snel.

Mooi huis.

Heb je alles wat je nodig hebt? -Zoveel als ik in mijn auto kon stoppen.

Waar zijn ze? -Ze spelen achter.

We zijn net klaar met eten. Wil je wat?

Nee, ik hoef niet, ik heb onderweg iets gegeten.

Die goede oude tijd. -Was het zo goed als we ons herinneren?

We waren zo hecht. Wat is er gebeurd?

Susan en Hank zijn getrouwd.

Tamara en ik zijn niet ver weggegaan.

Jij bent als enige weggeslopen.

Ik heb deze voor je gekocht.

Wat licht leeswerk?

Verplicht leeswerk, als je wilt overleven.

Ik snap het.

Joel wordt gepest, en Sammie is wat beschermend.

Ik heb haar pasgeleden uit een gevecht gehaald.

Is dat niet jouw gebied, aangezien het op school gebeurt?

Ik kan ze niet steeds volgen. -Ik ook niet.

Ik dacht dat je dat moest weten.

Misschien probeer je er met haar over te praten.

Ben je vanmorgen vergeten? -Nee, maar ik hoop zij wel.

Tijdschema's zijn erg belangrijk voor Joel.

Vooral's ochtends. Hij haat het om te laat te zijn.

Fijn om te weten.

We moeten maar gaan.

Ja, ik loop met je mee en zeg dag tegen de kinderen.

Ik wilde je niet laten schrikken. Ik wilde alleen welterusten zeggen.

Welterusten.

Oké.

Welterusten, Sammie.

Heb je even?

Ik hoorde dat je op school ruzie had.

Wil je erover praten? -Nee.

Weet je...

Ik heb mijn moeder ook verloren...

dus ik weet hoe je je voelt.

Als je ooit wilt praten... -Je kent me niet eens.

Maar dat zou ik graag willen als je me de kans geeft.

Stop te doen alsof het je wat kan schelen.

Als je mams beste vriendin was, waarom praatte ze dan nooit over jou?

Daar heb je een goed punt.

Soms verliezen we het contact, als we ouder worden.

We nemen verschillende wegen.

Dat zul je begrijpen als je ouder bent.

Het zal wel.

Joel, je liet me schrikken.

Joel?

Goedemorgen, ik was vroeg wakker.

Fijn voor je.

Ik heb ook wat spullen om lunch te maken.

Een fijne dag, jongens.

Hoi. -Hoe gaat het?

Niet geweldig, ze willen me hier niet.

Natuurlijk niet, ze willen hun mama en papa.

Het maakt niet uit wat ik doe.

Ze kijken me aan alsof ze me beoordelen en ik faal.

Het zijn kinderen. -Ik weet niet wat ze willen.

En ik krijg ze niet aan het praten over wat er verkeerd is.

Omdat ze angst ruiken.

Denk eraan, jij hebt de leiding.

Uiteindelijk zullen ze erop vertrouwen dat je weet wat je doet.

Ik heb niet zoveel tijd.

Als ik je nu eens wat aanwijzingen geef?

Ik heb niets te verliezen.

Geweldig, ik kom eraan.

Het eerste en belangrijkste om te onthouden.

Er bestaat geen perfecte moeder.

Niemand doet alles goed, je zult er een puinhoop van maken.

Er zal gehuild worden en meestal zijn zij het niet.

Misschien doe ik het beter dan ik dacht.

Geweldig, laten we beginnen.

Je hebt gezonde snacks nodig die de kids zullen eten.

Yoghurt, fruit, studentenhaver en appelchips.

En er zitten een paar recepten bij voor gemakkelijke maaltijden...

aangezien je niet bepaald Rachel Ray bent.

En Thanksgiving komt eraan.

Dat is een soort WK koken.

Dus je moet vroeg winkelen, anders ben je te laat.

Communicatie is erg belangrijk.

Je moet weten hoe je met kinderen moet praten.

Verwacht niet dat ze bij jou komen, jij moet hen vragen.

Vraag ze naar hun dag, school, hun vrienden.

Jij wilt iemand zijn met wie ze willen praten.

Maar probeer niet te cool te zijn. Je weet wel.

Eén op één tijd is belangrijk.

Op die manier kun je je richten op wat zij willen.

Wees ondersteunend en prijs hun positieve gedrag.

Wees er wanneer ze je nodig hebben.

Je kinderen zijn altijd je eerste prioriteit.

Wat je ook doet, vergeet niet om pret met ze te hebben.

Oké, is dat alles wat ik moet weten? -Bij lange na niet. Proost.

Vergeten. -Wat is er?

Ik zou vandaag Skypen met een klant en ik ben het helemaal vergeten.

Kun jij voor de kids zorgen?

Sorry, Dave en ik hebben vanavond een uitje.

Ik sms Andrew.

Je sms-t nu met Andrew.

Hij is de leerlingbegeleider op school.

De kids zijn gek op hem. -En jij?

Ik heb je gezegd, ik heb al iemand.

Ik dacht altijd dat jullie samen zouden eindigen.

Komt goed. Ik neem ze mee om muziek te luisteren.

Jij niet?

Misschien, maar we gingen naar de universiteit en gingen onze eigen weg.

Hij is nog steeds single.

Bedankt voor de aanwijzingen. -Ik bedoel maar.

Jullie lijken je goed te vermaken.

Blijf je voor nog een paar nummers?

Ja, als de kids willen blijven, kan dat.

Ja.

Waar heb je dat ijsje vandaan? -Van de winkel daar.

Wil er vanavond iemand meespelen?

We zien net dat we hier een extra plek hebben.

Zij kan spelen

Joel, het is niet aardig om Margaret zo voor het blok te zetten.

Nee, hij heeft gelijk, dat kan ik.

Margaret, dat hoeft niet.

Ik wil wel.

Maar dan heb ik wat van je tegoed, oké?

Ik doe het.

Ja, Margaret.

Dank je.

Het eerste nummer is in G, dus volg ons maar.

"En door de zonneschijn van jouw liefde."

"Vind ik altijd mijn weg."

"En door de zonneschijn van jouw liefde."

"Leidt het leven naar mooiere dagen."

"En door de zonneschijn van jouw liefde."

"Is de wolkenlucht niet langer grijs."

"En de glimlach die mijn ziel verwarmt."

"Komt door de zonneschijn van je liefde."

"En de glimlach die mijn ziel verwarmt."

"Komt door de zonneschijn van je liefde."

Indrukwekkend. -Bedankt, mag ik nu zo'n ijsje?

Ja, natuurlijk, deze kant op, kom op.

Waar heb je zo leren spelen?

Mijn oma heeft het mij geleerd, jouw overgrootmoeder.

Cool.

Weet je nog dat je muziekleraar wou worden?

En we zouden samen lesgeven op de basisschool in Mountain View?

Waren jullie vriend en vriendin?

Wie zei dat? -Niemand.

Jullie zijn te slim voor je leeftijd, weet je dat?

En de dame? -Ik wil graag munt.

Welterusten, Joel. -Welterusten.

Welterusten, Sammie. -Welterusten, Margaret.

Sammie, sorry van gisteravond.

Je had gelijk, we kennen elkaar nog niet echt.

Ik wil alleen dat je weet dat ik hier ben als je me nodig hebt, oké?

Joel vond het mooi wat je vanavond speelde.

Hij houdt niet van veel dingen.

Nou, ik ben blij dat hij dat vond.

De jongens op school pesten hem soms.

Dat is vervelend.

Ik probeer hem te helpen. -Heb je met een leraar of Andrew gepraat?

Dat helpt toch niet.

Ik weet dat je Joel wilt beschermen, maar dat is niet jouw taak.

Wie doet dat dan?

Waarom denk je dat ze Joel pesten?

Omdat hij anders is.

Dat is niet zo erg.

Normaal zijn wordt overschat.

Wat vindt Joel leuk? Ik weet dat hij graag naar muziek luistert.

Hij houdt ook van zingen, als hij alleen is. Hij is best goed.

Misschien wil hij auditie doen voor het schoolkoor.

Hij zingt nooit in het openbaar.

Ik wilde vanavond niet voor iedereen spelen, maar deed het wel.

En aan niemand zeggen, maar het was erg leuk.

Wil je mij helpen Joel over te halen om auditie te doen voor het koor?

Waarom niet?

Welterusten.

Ik heb nooit gezegd dat ik wilde zingen.

Maar je houdt van muziek. -Als anderen zingen.

Ik denk dat je best goed kunt zijn.

Je bent me wat schuldig, weet je nog?

Eén stemles, meer vraag ik niet. -Je kunt het.

Goed, klaar als jij klaar bent, Joel.

Oh, juist ja, sorry.

We doen een paar toonladders om op te warmen.

Ik speel een noot en jij zingt hem, oké?

Dan kom jij.

Zou het helpen als ik meezing?

Oké, klaar?

Denk je dat je dat beter kunt?

Goed.

Ja, nee, dat is goed, echt goed.

Oké, we gaan één hoger, ik speel hem eerst.

Ja, dat is goed, je bent echt goed.

Wat zeg je? Morgen dezelfde tijd?

Hoe ging het?

Hij wil het morgen opnieuw proberen.

Ik zat te denken. Joel zingt...

Wat vind jij leuk? Piano, drum of fluit?

Moet ik blijven raden?

Ik hou van sport.

Oké, dan doen we dat.

Ik kan inschrijven voor basketbal. Je moet een formulier ondertekenen.

En ik moet voor maandag lichamelijk onderzoek hebben.

Waarom zeg je dat nu pas?

Dat deed mijn moeder altijd.

Ik weet het, maar ik doe het nu voor, oké?

Dus als je iets nodig hebt, vraag het gewoon.

We gaan je inschrijven voor basketbal.

Balbezit, tegenaanval, vooruit.

Kom op meiden.

Ze is een natuurtalent, niet? -Precies, ze is echt goed.

Wil je sinaasappelsap?

Oh, dat is Japans.

Ni hao. -Juist, ja. Ni hao.

Hoe gaat het? Heb je het druk?

Ja, 'druk' dekt het bij lange na niet.

We blijven langer om meer investeerders te kunnen spreken.

Maar aan het eind van de week ben ik terug.

Kun je een oppas vinden zodat we het weekend samen zijn?

Dit weekend komt niet uit. Sammie speelt haar eerste wedstrijd.

Ik weet dat je er nu een voetbalmoeder lijkt, maar...

ik vind dat je wat vrije tijd verdient, jij niet?

Het is basketbal. -Wat?

Sammie speelt basketbal, en het is belangrijk dat ik er ben.

Dat geloof ik best, maar vergeet niet dat je voor hen ook een leven had.

Nathan, ze hebben me nodig.

En als ik nou eens bij jou op bezoek kom als ik terug ben?

Ik sms je later, ik moet hangen.

Tot ziens.

Hallo jongens. Bedankt dat je ze hebt meegenomen.

Ik probeer een nieuw pastarecept. Wil je blijven?

Bedankt voor het aanbod, maar...

Maar wat?

Ik weet het niet, lui, moet ik de gok nemen?

Echt? -Ik moet heel dapper zijn, hè?

Oké, kom op.

Aardig zijn, aardig zijn.

Het is een beetje heet.

Ik weet niet jongens, wat denk je ervan? Is het veilig?

Natuurlijk is het veilig.

Niet slecht.

Het smaakt lekker.

Ja. -Waarom is iedereen verbaasd?

Ik kan dingen maken.

Dis smaakt echt lekker.

Heb jij drieën?

Ik win.

Goed bezig, Sammy Girl.

Het is tijd om naar bed te gaan. We hebben morgen school.

Wacht, Margaret moet eerst een liedje zingen.

Het is een beetje laat, Joel. -Maar één liedje? Alsjeblieft.

Eén liedje, dan is het bedtijd.

Wat moet ik spelen? -Dat liedje van laatst.

Het liedje dat je speelde toen Sammie en ik naar bed waren.

Welk liedje is dat?

Een oud liedje.

Speel het. -Wat is er zo speciaal aan?

Andrew en ik ontmoetten elkaar in ons tweede jaar.

Klopt, ik was gek op haar...

en ik vroeg haar gitaar te spelen in een band die ik begon.

De eerste keer dat we zouden oefenen kwam ik als enige opdagen.

Ik bedacht dat er nooit een band zou komen.

Hij wilde me alleen mee uitvragen.

Het werkte, ja toch?

En... zing je het liedje nog of niet?

Als ik het nog weet.

Ik beloof je dat ik de ware liefde vond.

Maar je vond me als een ochtendduif.

Je gefluister maakte me wakker.

Klaarwakker ben je alles waar ik van droom.

Dus, goedemorgen, ik ben klaarwakker en klaar voor de dag.

Misschien kunnen we wat langer blijven.

Zou je niet willen weten waar deze dag heen leidt?

We hoeven nergens heen, dus we kunnen hier wat langer blijven.

Wat langer, nog wat langer hier.

Wat langer, we kunnen hier nog wat langer blijven.

Wat?

Je kent alle woorden nog. -Ja, jij ook.

En Joel, heb je me genoeg vernederd? Of is er nog iets anders?

Waar zijn ze gebleven?

Weet je, ik kan ook maar beter gaan.

Ja, ik loop met je mee, bedankt.

Ik weet dat ik dat al duizend keer heb gezegd, maar echt...

Ik weet niet wat ik zou moeten zonder jou.

Je doet het geweldig.

Joel en Samy lijken echt aan je te wennen.

Denk je dat?

Ik ook, denk ik.

Het was leuk om je weer te leren kennen.

In bepaalde opzichten ben je anders, maar in veel opzichten ben je nog hetzelfde.

Is dat een goede zaak?

Ik vind van wel.

Welterusten.

Welterusten.

Goed, dat was een goede opwarming, Joel.

Laten we van voren af beginnen.

Hoe zit dat met jou en Andrew?

Waarom?

Gisteravond deden jullie wat vreemd.

Omdat ze elkaar leuk vinden.

Ja, natuurlijk vinden we elkaar leuk, we zijn oude vrienden.

Speciale vrienden.

Jullie zijn snel.

Oké oké, jullie winnen, Ik geef me over.

Jammer. -Vals spel.

Wat zijn dit?

Wat is er?

Het zijn brieven aan jullie oma.

Van mijn moeder.

Ik ben zo nerveus. Het herinnert me eraan toen jij speelde.

Maakte ik je zenuwachtig?

Dat zei ik niet. -Dat is wat ik hoorde.

Ja, Sammie, goed zo.

Sorry, ik liet me even gaan.

Ik dacht, misschien kunnen we een keer samen eten, zonder de kids.

Als je wilt, een soort vrije avond.

Misschien kan Tamara voor ze zorgen.

Zag je mijn schot? -Natuurlijk, het was geweldig.

Wie wil er pizza?

Kun je jouw pasta maken in plaats daarvan? -Ja, dat kan.

Goed, we gaan.

Misschien.

Wat bedoelde je toen je "misschien" tegen Andrew zei?

Niets... -Je en Andrew moeten iets afspreken.

Vind je?

Ik vind dat jullie moeten trouwen.

Zo werkt het niet helemaal.

Bovendien heb ik al...

Nathan?

Hoe wist jij... -Je assistent gaf me je adres.

Natuurlijk.

Ik kwam wat vroeger terug om je te kunnen verrassen.

Dat is je gelukt.

Zijn dat de kinderen?

Sorry, maar je...

Ik beloof dat ik je niet in de weg zal lopen.

Ik heb al iets gehuurd bij de rivier. Ik wilde je alleen zien, meer niet.

Andrew.

Wie is Andrew?

Je was je tas vergeten.

Dank je.

Ik moet gaan.

Wie is dat?

De leerlingbegeleider.

Dit soort dingen gebeurt, maar niet in de eerste klasse.

De baby huilt de hele reis vanuit Shanghai.

Gelukkig had ik mijn geluiddempende hoofdtelefoon.

De kids begonnen honger te krijgen. Zal ik ze een snack geven?

Het is Bucatini, dat is het wachten waard.

Echt, ik vind het niet erg, ik wilde best koken.

Nee, je hebt hard gewerkt. Ik wil je verwennen.

Dit is niet lekker. -Margaret maakt pasta in 10 minuten.

Het komt niet uit een doos.

Ik kreeg dit recept toen ik in Firenze was.

Dat is Florence in het Italiaans.

Echter dan dit vind je niet.

We willen niets "Echts", we willen eten.

We hebben honger.

Het eten is klaar.

Op jou, Margaret.

Op het winnende schot van Sammie. -Ja, dat ook.

Wat vind je, Joel?

Ik vind het niet lekker.

Ik vind nog steeds dat van Margaret lekker.

Dit is de beste bucatini die je ooit zult eten, dat beloof ik je.

Dit is leuk, hè?

Zeker.

Zeg welterusten tegen Nathan, jongens. -Welterusten.

Ze hebben tijd nodig om zich aan nieuwe dingen aan te passen.

Laat je me morgen de stad zien?

Natuurlijk.

Trusten.

Trusten.

Even weten hoe het met jullie gaat.

Goed, ik denk dat ze aan me wennen.

Ik wist niet dat er zo veel Thanksgiving-versieringen zijn.

Heb je die van jullie nog niet opgehangen?

Nog niet.

Nathan kwam gisteravond als verrassing op bezoek.

Je vriendje?

En toen hij me kuste, kwam Andrew de oprit op.

Ik dacht dat jij en Andrew gewoon vrienden waren.

Dat zijn we ook.

Wat is dan het probleem?

Andrew vroeg me mee uit bij Sammie's basketbalwedstrijd.

En...? -En ik heb niet echt nee gezegd.

Dat kan wat vreemd zijn. -Ja.

Andrew is geweldig met Joel en Sammie.

Ben je op zoek naar een nieuwe vader voor Joel en Sammie?

Of voel je echt wat voor Andrew?

Er is veel aan Andrew wat ik leuk vind, maar het is ingewikkeld...

wat betekent dat?

Het is Nathan, ik moet gaan.

Praat met Andrew, het maakt niet uit wat er tussen jullie twee gebeurt.

Hij maakt deel uit van het leven van Sammie en Joel...

en daardoor ook van jouw leven.

Moet dat?

Ja. -Geweldig...

De deur is open.

Hoi.

Hebben ze de bus gemist?

Vandaag niet.

Moet ik de kids na school oppikken?

Nee...

Ik...

Ik ben hier voor jou.

Over gisteravond.

Is geen probleem.

Nathan verscheen onverwacht. Ik wist niet dat hij zou komen.

Het is wel goed.

Andrew, het is niet goed. Ik had je over hem moeten vertellen.

Ik weet niet waarom ik dat niet deed.

Ik denk dat ik het had moeten vragen.

Er gebeurt zoveel.

Grote veranderingen in mijn leven.

Ik denk dat we nu beter vrienden kunnen blijven.

Je weet wel, voor de kinderen. -Ja.

Dat is verstandig. Fijn dat je even langskwam.

Ik wil niet dat het ongemakkelijk wordt tussen ons.

Nee...

het was dom van me te denken dat we de tijd konden terug draaien, niet?

Oké.

Ik moet Nathan de stad laten zien.

Dus ik kan maar beter gaan. -Ja, je kunt maar beter gaan.

Joel blijkt geweldig te kunnen zingen.

Maar hij durfde alleen niet in het openbaar te zingen.

Dus ik gaf hem stemles.

En hij deed auditie voor het schoolkoor.

Dat is geweldig, Ron.

Ik moet ophangen, Ron, we spreken snel.

Heb je iets gehoord van wat ik net zei?

Sorry, Ron had net gebeld met Lu Capital in Shanghai.

We hebben het over een deal met 8-cijfers.

Geweldig, je luistert naar geen woord van wat ik zeg.

Tuurlijk wel.

Jack doet mee aan het toneelstuk op school, toch?

Margaret, wacht...

Ik dacht dat je wilde praten.

Met Margaret.

Miss Garvey, met Ted Banks. Heb je even?

Natuurlijk.

Ik ben net gebeld door Ray, de oom van Sammie en Joel.

Het blijkt dat hij de kinderen niet kan nemen.

De marine heeft hem langer nodig.

Echt waar?

Maar ik heb goed nieuws. Je tante Bertha is weer terug.

Dat wist ik niet.

Ze wil Joel en Sammie adopteren en wil hierheen verhuizen.

Dat zal wel. -Maar de beslissing is aan jou.

Ik denk dat de rechtbank aan jouw kant staat...

als je hun wettelijke voogd wilt blijven.

Mag ik je daarover terugbellen?

Neem de tijd, bel me als je klaar bent.

Dank je.

Wat was dat? -De oom van Joel en Sammie.

Hij kan ze niet nemen.

Je denkt er toch niet aan om te blijven?

In het begin ging het er alleen om een belofte nakomen aan Susan.

Maar nu geef ik om Joel en Sammie en wat er met hen gebeurt.

Je hebt je plicht gedaan.

Het is tijd dat iemand anders het over neemt.

Je hebt je hele leven nog voor je. Denk aan je bedrijf.

Wil je dat opgeven om moeder te worden van iemand anders haar kinderen?

Ik denk niet dat ik dat kan.

Het is echt heel moeilijk.

Misschien zijn ze beter af bij Bertha.

Ze is hun oma.

Ik moet met de kinderen praten wat ze willen.

Ik denk dat je het juiste doet.

Ik denk dat die hier moet.

Ik dacht het niet.

We zijn vandaag gaan wandelen. -Waar heen?

Ik heb hem Mountain View laten zien.

We zijn naar de visbrug gelopen. -Die vind ik heel mooi.

Maar de brug was niet het meest opwindende deel.

Wat is er gebeurd?

We... -Margaret werd gebeld.

We zagen een hert. -Een hert?

We zagen vanmorgen in de schoolbus drie herten.

Waarom zeg je niet wat er nog meer is gebeurd?

Je kunt het net zo goed nu vertellen.

Goed...

Nathan, kan ik buiten even met je praten?

Tuurlijk. -We zijn zo terug.

Moeten we op je wachten? -Nee hoor, Joel is goed bezig.

Wat was dat? -Wanneer vertel je het ze?

Ze zullen vast blij zijn als ze van hu oma horen.

Ik zei dat ik ze zou vragen wat ze willen en ze het niet zou zeggen.

Jij vond ook dat Bertha het beste hun voogd kan zijn.

Je kunt hun nicht zijn, maar niet hun moeder.

Je moet ze de waarheid zeggen.

Zeg ze dat hun oom niet komt en dat hun oma het overneemt...

en dat je met mij wit meegaan.

Het is simpel, het is Joel en Sammie of ik.

Je hebt gelijk, het is simpel.

Het is zij.

Weet je het zeker, Sammie?

Margaret wil ons niet, en ik ga niet bij oma Bertha wonen.

We kunnen bij Andrew gaan wonen.

Ik denk het niet, Joel. Kom, we moeten gaan.

Joel.

Sammie.

Kan ik niks anders doen?

Nee, mevrouw, u kunt het beste thuis blijven, voor als ze terugkomen.

Goed.

Geen zorgen, ik betwijfel of ze erg ver zijn gegaan.

Bedankt, agent.

Sammie en Joel zijn weg.

Gaat het? -Ik heb alleen honger.

We zijn er bijna.

Waar is mijn koptelefoon?

Bedankt dat jullie er zijn.

Ik heb alle ouders van school gebeld. We gaan ze samen zoeken.

Tamara en Bertha kunnen hier bij jou blijven, oké?

Andrew, dit is mijn schuld.

Ze hoorden mij en Nathan praten maar begrepen het niet.

Hij zei dat ik moest kiezen tussen hem en hen...

en ik zei dat hij kon vertrekken.

Toen ik weer binnenkwam, waren ze weg.

Maak je geen zorgen, we vinden ze wel, oké?

Vind je nu dat Susan de juiste keus heeft gemaakt?

Ze zou geschokt zijn als ze wist...

hoe onverantwoord je bent geweest met haar kinderen.

Je hebt gelijk...

Ik weet niet wat ik moet als er iets met ze gebeurt.

Toen ik wat ouder was dan jij...

kregen Susan en ik ruzie over een schoolfeest, weet je nog?

Ik zei dat ze te jong is om te gaan.

Ze werd boos, sloot zichzelf op in haar kamer...

en wilde niet naar buitenkomen.

Ze sprak niet, at niet.

Ik realiseerde me dat ik een fout had gemaakt.

Maar je weet hoe koppig ik kan zijn.

Toen ze eindelijk de deur opendeed, zei ik dat ik van haar hield.

Dat het me speet en dat ik fout zat.

Als ouder kun je alleen je best doen.

Al geef ik het niet graag toe...

Susan had gelijk dat ze jou koos.

Ze hebben iemand nodig die ze bij kan houden.

Ze hebben je nog altijd nodig...

Wij allemaal.

Sammie.

Joel.

Sammie.

Mama zei dat je haar het huis van opa en oma ontnomen hebt.

Dat was niet het hele verhaal, wel?

Als alleenstaande moeder had ze het geld nodig.

Dus stemde ze ermee in dat ik het huis zou houden...

terwijl zij het fonds bewaarde.

Toen bedacht ze zich.

Ik was toen geen engel...

maar ik heb haar nooit bedonderd, dat beloof ik je.

Kon ik maar terug...

Waar is ze naartoe? -Geen idee.

Ik weet waar ze heen zijn. -Wat? Waar?

Sammie zei dat ze hier het laatst waren toen ze samen waren.

Ze vonden het zo fijn dat ze terug wilden.

Ze wist nog hoe haar moeder lachte door de echo in de grot.

Bel Andrew. -Heb ik gedaan. Hij neemt niet op.

Ga maar, we blijven hier voor als ze terugkomen.

Oké, bedankt.

Het is wel goed. God stuurt de bliksem zodat het niet zo donker is.

Het is te hard. Het klinkt alsof de hemel uit elkaar scheurt.

Kom bij me zitten.

Weet je nog wat mama ons vertelde over bliksem en onweer...

toen we klein waren? -Nee, wat?

Ze zei dat de donder engelen zijn die op de trommel spelen.

Kunnen de engelen stoppen met spelen? Kunnen we weer naar huis?

Doe maar alsof we vanavond kamperen.

En als we morgen wakker worden, is alles goed.

Beloof je dat? -Dat beloof ik.

Het is donker, ik heb iedereen naar huis gestuurd.

Margaret denkt dat ze weet waar ze zijn en is al weg.

Waarom belde ze niet? -Heeft ze geprobeerd.

Ze denkt dat ze misschien in de grot zijn.

Sammie??

Misschien zingen de engelen mijn naam.

Ik denk niet dat dat een engel was. -Ik wil naar huis, Sammie, alsjeblieft?

Ik wil hier niet wonen.

Sammie, Joel.

Het spijt me. -Hoorde je dat ook?

Ik weet niet wat ik doe, maar ik wil het blijven proberen als het mag.

Het komt wel goed, alsjeblieft.

We moeten gaan. -Ze zei sorry.

Ze wil ons niet, ze heeft alleen medelijden met ons.

Oké, we gaan.

Sammie, Joel, gaat het goed? -We zijn oké.

Sammie, ik ga nergens heen en het spijt me ontzettend dat ik je pijn heb gedaan.

Wat kan ik doen om te bewijzen dat ik van je houd?

Kom hier.

Het lijkt erop dat je mijn hulp toch niet nodig had.

Gaat het goed?

Ja, laten we naar huis gaan.

Hierna, Joel Deville.

Herfstkoor audities.

Ik reisde al zo lang over deze landweg...

dat ik mijn thuis vergat.

Ik was zolang weggeweest...

ik weet niet meer waar ik nu thuishoor, nee...

De tijd is gekomen zoals ik al wist...

dus ik besloot dat ik moest gaan.

Dit is mijn thuis.

Ik ben weer thuis, ja, thuis.

Ik ben weer thuis.

Hoe gaat het hier, mensen? -Hoe ziet het eruit?

Dat ziet er erg Thanksgiving-achtig uit.

Dit is geen woord.

Zeker wel, vanaf vandaag is alles Thanksgiving-achtig, hè Bertha?

Het lijkt mij dat er iets aanbrandt.

Het ziet er perfect uit.

Wie heeft er honger? -Tast toe.

Bedankt.

Toen jullie moeder en ik jong waren, was het gewoonte...

de tafel rond te gaan en zeggen waarvoor we dankbaar zijn.

Sammie, wil jij als eerste?

Ik ben dankbaar dat je de kalkoen niet hebt verbrand.

Ik ben dankbaar voor...

We komen zo wel weer bij jou, Joel.

Ik ben dankbaar dat ik hier ben met mijn familie.

En ik ben dankbaar voor oude vrienden.

Oké, mijn beurt.

Ik ben dankbaar voor Joel en Sammie.

Jullie twee zijn iets waarvan ik niet wist dat ik het nodig had.

En als jullie mij willen, wil ik jullie graag adopteren.

Ik wil graag dat we een gezin zijn.

Ik dacht dat we familie waren, dat we neef en nicht waren.

Je hebt gelijk.

Ze zegt dat ze onze moeder wil zijn.

Nee, ik kan jullie moeder en vader nooit vervangen.

Maar ik zal er voor jullie zijn... altijd.

Weet je waar ik dankbaar voor ben?

Margaret. -Ik ook.

Bedankt, want midden in ons verlies hebt u ons elkaar gegeven.

Amen. -Amen.

Alsjeblieft, vriend. -Wil je wat bonen?

Ziet er heerlijk uit.

En jij, Sammie? Wil je bonen of aardappelen?

Ik weet niet wat het is? -Hou je van aardappels? Marshmallows?

Ja, ik hou ook van marshmallows. -Het ziet er goed uit mensen.

Oh god, ik heb alle marshmallows. -Bedankt.

Daar draait Thanksgiving om.

Dat houdt in dat je hier voorgoed komt wonen.

"Voorgoed" klinkt zo... -Permanent.

Ja, ik weet het. -En je werk?

Een andere architect wil mijn kantoor met mij delen.

Dus ik kan mijn plek houden en mijn assistent.

Ik ga er een keer per week klanten spreken...

en dan werk ik twee of drie dagen per week op afstand.

Ik heb natuurlijk wat hulp nodig.

Daarvoor heb je vrienden.

Ja, ik denk het. -Je hebt een plekje vergeten.

Weet je nog waarom we uit elkaar gingen?

Niet precies.

Ik kwam niet meer naar huis.

En ik stopte met bellen.

We zijn gewoon gestopt.

Ik had moeten bellen.

Nu ik ouder ben en expert in gevoelens, kan ik je precies zeggen waarom.

Ik kan niet wachten om dit te horen. -Ik was stom...

en ik wou dat ik de kans had het opnieuw te doen.

Ik kan je beloven dat ik de ware liefde heb gevonden.

Maar jij vond mij als een ochtendduif.

Je kwam en maakte me wakker.

Klaarwakker, je bent alles waar ik van droom.

Dus, goedemorgen, ik ben klaarwakker...

en klaar voor deze dag.

Misschien kunnen we hier nog wat langer blijven.

Wil je niet graag zien...

waar deze dag ons brengt?

We hoeven nergens heen, we kunnen hier nog wat langer blijven.

Nog wat langer, nog wat langer.

We kunnen hier nog wat langer blijven.

Vertaling: Trilker