Original subtitles

W poprzednich odcinkach.

Skupmy się na rodzinie.

Tata dostał pracę w Bristol.

Musimy się przeprowadzić.

Umarłaś. Straciłem Natalie.

Ludzie chcą wiedzieć, kiedy wyjedziecie.

Gdy będą bezpieczni.

Dostałam ofertę na gazetę.

Zniszczą wszystko, co budowałyśmy.

Nie mam wyboru.

Zrobił z siebie wykorzeniacz?

Uwaga!

- Jordan! - Kocham cię.

Znajdź go!

Próbowałem. Zniknął.

- Co teraz? - Nie wiem.

Dobra robota, synu.

Zaczynajmy.

Nie wykryłam Jordana Kenta i Morgana Edge'a.

Czy szukać dalej?

John, czy szukać dalej?

Tak.

I nie przestawaj.

Zawiodą. Znowu.

- Forteca Edge'a? - Pusto. W kopalni też.

- Jego biuro i laboratorium? - Też.

Nie słyszysz ich?

Nasłuchuję obu.

Gdzie mogą się ukrywać?

Nie wiem.

Komputer niczego nie wykrył.

- Wracam na górę. - Lecę z tobą.

Zostań.

Na wszelki wypadek.

Clark...

- Musisz... - Znajdę go.

Nie przestanę szukać.

Wracajmy do...

Dziadku!

- Trzeba ich zabrać do szpitala. - Nie mamy czasu.

Może pan być ranny.

Chcę dorwać gnoja, który porwał mi wnuka.

Mam temblak w aucie.

- Spokojnie. - Nic ci nie jest?

Wytrzymam.

Opowiedziałam im o Edge'u.

Dlaczego porwał Jordana?

Zdobądź moc niezbędną do wskrzeszenia Rady Obrony.

Dopilnuję, by ci nie przeszkadzano.

A ty, synu Kal-Ela...

mi w tym pomożesz.

SUPERMAN I LOIS

Stójcie!

- Muszę z nią pomówić. - Mamy rozkaz...

Zrobię to.

Mam zadzwonić do ojca?

- Pięć minut. - Jedna.

- Dokąd zabrał Jordana? - Nie wiem.

Spory ten świat.

Tyle w nim kryjówek.

Gdzie mój syn?!

Na pewno już dawno po nim.

Co z nim zrobiliście?

Dziennikarka śledcza się nie domyśla?

Dbasz o jedną osobę, a zginą wszyscy na tej planecie.

Jakież to żałośnie ludzkie.

Znajdziemy go.

Serio?

Nie macie pojęcia, co się zbliża.

Nawet Superman tego nie powstrzyma.

- Koniec czasu. - Właśnie.

Twój wyraz twarzy...

Znam go.

Wyglądałam tak, gdy zrozumiałam, że nic już nie ocali Kryptonu.

Szlag.

Nie mam na to czasu.

- Nic panu nie jest? - Nie. Co się dzieje?

Nie chcą odejść.

Trzeba ich zmusić.

Odjeżdżamy...

czy pomagamy?

Zostajemy.

Pomagamy.

Jordan!

Tato!

Uciszcie się!

- Posłuchajcie! - Myślałem, że wyjechaliście.

Wysłuchajcie generała.

Chodzi o bezpieczeństwo.

Widzieliśmy, co Edge zrobił z Metropolis!

- Co się dzieje?! - Siedźcie w domach,

aż powiemy, że jest bezpiecznie.

A nie jest?

Podobno Superman ocalił Metropolis.

I pojmali zainfekowanych.

Tak.

Więc dlaczego nie wyjedziecie?

Bo nie pojmali Edge'a, prawda?

Boże, co to?!

- Tata? - Jordan!

Jesteś ranny?

Raczej nie.

Co się stało?

Nie pamiętasz?

Mieliśmy wypadek.

Z Jonem, Sarą i dziadkiem.

Edge mnie złapał... Pamiętam tylko, że...

Zostałem wykorzeniony.

Widzę twoja słabość, Kal-Elu...

Zeta?

Zrobiłeś to mojemu synowi?

Jest idealnym naczyniem.

To dziecko!

Z mocą Kryptonianina

i uległym umysłem człowieka.

Stworzę z nich wielkość.

Jesteś potworem.

Jestem oddany sprawie.

I nikt,

a przede wszystkim syn Jor-Ela,

nie przeszkodzi mi w uratowaniu naszych ludzi!

Ruszcie się!

Do tyłu.

Jordan, przestań!

Tato, pomóż. Nie chcę umierać.

Wytrzymaj.

Poświęciłem jedynego syna, by ocalić naszych ludzi.

Tobie brak siły, by uderzyć własnego!

- Gdzie on jest? - Ratuje twojego brata.

Mama!

Wsparcie w drodze.

Cel namierzony.

Dawaj.

Spadek mocy do 50%.

Ognia!

Nie!

Przebudźcie się, śpiący!

Czas zdobyć nowy dom.

Czas zdobyć nowy dom.

Nic nie poradzisz, Kal-Elu.

Rada Obrony powstała.

Co on trzyma?

Kryptonit X.

Boże...

Nie!

Trzeba ewakuować Smallville.

- Wszystkich? - Jak najdalej i jak najszybciej.

Twitter, mail, edycja online.

Wszystko, byle ich ostrzec.

Poinformujemy ludzi. Choć nie chcą nas słuchać.

Zrobimy, co trzeba.

Generale. Wiadomo coś o Jordanie?

Nie.

Ale szukają go najlepsi.

Zeta-Rho się ze mną bawił.

Jordan tam jest, ale zostało niewiele czasu.

Sheer, Knopes, Foss...

- Wykorzenił twoich? - Sześciu najlepszych.

- Miejscowi? - Nie.

- Ich moc zaniknie. - Potrzebuje ich tylko na chwilkę.

- Jak to zrobił? - Stworzył pole siłowe.

Jak wcześniej w parku.

Flara solarna je uszkodziła.

- Potrzebujemy ich więcej. - Niech Lyla przyśle kolejną.

Ta była jedyna.

Na pewno można coś zrobić.

Prawda?

Moje bronie solarne mogą zadziałać.

Twoja też.

Spróbujmy coś sklecić.

Clark...

Jak ciężko było wyrzucić Zoda z umysłu?

To prawie niewykonalne.

Przygotuję się.

Bo go znajdziemy.

Albo on nas.

Muszę wiedzieć, co wtedy zrobić.

Jak to zrobić?

Jak jednocześnie powstrzymać Edge'a i uratować Jordana?

Nie dasz rady.

Pozwól sobie pomóc.

Ty i John zajmiecie się Edge'em. My uratujemy Jordana.

- Jak? - Wykorzystamy urządzenie,

którym Edge dostał się do twoich wspomnień.

Lois... - Ty, Kyle

i reszta mówiliście to samo.

W trakcie wykorzeniania ogarnął was mrok.

Przez całe życie pomagam Jordanowi go pokonać.

Teraz też dam radę.

Przebudzimy go.

Będą tam też wspomnienia Zety-Rho.

Gdy się zorientuje, przebudzi się i zaatakuje.

Jonathan będzie przy mnie. Radzi sobie z presją.

Wahałam się, czy wprowadzać synów do tego świata,

ale widziałam, co potrafią.

Są silni, jak ojciec.

Jak matka.

Departament zarządza natychmiastową ewakuację

Wydali rozkaz.

Musimy jechać.

Przekaż Soph, że wkrótce się zobaczymy.

- I uważaj. - Jedziemy.

Cała pożyczona broń.

- Nadal nie byłeś u lekarza? - Pójdę.

W takim stanie nikomu nie pomożesz.

Czerwone światło i siła kinetyczna młota

powinny przebić pole wykorzeniacza i rozproszyć jego moc.

Czyli?

To... go powstrzyma.

Z odpowiedniej odległości.

Tylko wtedy młot nabierze wystarczającej mocy.

A Edge musi wtedy stać nieruchomo.

Czyli mamy jedną próbę?

Dam radę.

Łatwizna.

Pomaga mu tylko sześciu innych drani.

Zero szans. Taki macie plan?

- Jedyny. - A my?

Będziecie ochraniać matkę.

Co to?

Broń Thaddeusa Killgrave'a.

- Kogo? - Użyjesz jej tylko w ostateczności.

Czas upomnieć się o nowy dom.

Niechaj powstanie wraz ze wschodem słońca.

Wykrywam Kryptonian w powietrzu.

- Gdzie? - W kopalniach.

Na przegranej pozycji.

Pewnie.

Ale jest nas dwóch.

- Leć! Poradzę sobie! - Dobra.

Zużyłeś sporo energii.

- Musimy przekierować... - Wiem!

Szybko. Zaraz się ocknie.

Jak wam idzie?

Prace trwają.

Mamo.

Osłaniam cię.

Wiem.

Już czas.

Nadal mogę...

Już czas!

Wycofałeś się, bo jesteś słaby.

Musisz wejść głębiej.

Szybko!

Wiejemy!

Biegnijcie do baru!

Szybko! Nie podchodźcie do okien!

- Co robisz? - Pracuje.

Pomocy!

Który to rok na Ziemi?

Zniszczenia wskazują na 1987.

Znalazłeś wykorzeniacz?

Nie dotrzesz do niego.

Został pogrzebany we własnej podświadomości.

Na zawsze.

Odnajdę go.

Nawet nie wiesz, gdzie szukać.

Za to ja wiem, gdzie znaleźć ciebie.

Jordan?

Obudź się.

Obiecuję nie robić więcej...

rzeczy, których nie cierpisz.

Jordan?

- Mamie się udało! - Nie.

Niestety.

Ukryjcie się z dala od okien!

Nie...

Tato!

Jordan!

Jordan?

Jordan!

Jordan, tu mama!

Wysłuchaj mnie!

Jordan!

Tutaj.

Jestem przy tobie.

Przepraszam. Nie dam rady.

Dasz.

Powiedział, że jestem żałosny.

Najsłabszy z nas wszystkich.

Bo wie, jak naprawdę jesteś silny.

Wcale nie.

Naprawdę.

Nie jestem silny!

On kłamie.

Nie masz pojęcia, jak silny jesteś.

Najsilniejszy z nas.

Przez całe życie byłeś wojownikiem.

I teraz musisz walczyć.

Mocniej niż kiedykolwiek wcześniej.

Znajdź w sobie tę siłę

i wróć do nas.

Wiem, że dasz radę.

Znajdź tę siłę i walcz! Walcz!

Walcz!

Jestem z ciebie dumny.

Kocham cię.

Kocham cię.

Jordan!

Chłopcy?

Udało się.

Gotowy?

Zasoby energii na wykończeniu.

Tak.

Na mój znak.

Zostało niewiele czasu...

Powiedz, gdy będzie na pozycji.

Musisz wylądować.

Czy jest na pozycji?

Nadeszło odrodzenie Kryptonu!

Teraz!

Na pozycji.

Błąd systemu.

Brak zasobów.

Udało nam się.

Udało.

Wykuty w ogniu. Silny jak stal.

Przekierowanie nieudane.

John, słyszysz mnie?

Żebym mogła razem z tobą kopać tyłki.

Zaraz wracam, obiecuję.

- Niezłe wyczucie czasu. - Staram się.

Chciałem tylko odzyskać rodzinę.

Miałeś ją.

Byliśmy braćmi.

Widziałem sporo katastrof.

Dużych, małych,

naturalnych i innych.

Wszystko zmieniają.

I nie tylko budynki.

Czasem także ludzi.

Ujawniają ich prawdziwą naturę.

Dobrą lub złą.

Co sprowadza mnie do Morgana Edge'a.

Wielu będzie pytać, jak zwykły biznesman

doprowadził do tego wszystkiego.

Chcę, by świat znał prawdę.

Morgan Edge nie pochodzi z tej planety.

Lecz z Kryptonu.

To Kryptonianin?

Tak.

Dowiedziałem się dopiero, gdy zaczął przemieniać ludzi w nas.

Mieszkańców Smallville w Kryptonian?

Wykorzystując urządzenie do podmieniania umysłów.

Tutejszy minerał dawał im supermoc.

Dlatego kupił te kopalnie.

Najpierw Smallville, potem cały świat?

Mniej więcej.

Czy ten przeszczep umysłów jest nadal możliwy?

Nie. Już nie.

Nie martwisz się, że ludzie będą się was teraz obawiać?

Mówisz o mnie?

Nie mam na to wpływu.

Ale wiem, kim jestem naprawdę.

Tak, jak wiem, kim są mieszkańcy Smallville.

To znaczy?

To miasteczko cierpiało.

Jego mieszkańcy też.

Takie wydarzenie mogło je zniszczyć.

Rozszarpać.

A jednak je scaliło.

Ludzie znajdowali w sobie siłę, o której nie mieli pojęcia.

Stawali się bohaterami.

To nie ja ocaliłem Smallville.

Tylko mieszkańcy.

Ponieważ przeszliśmy to razem,

Smallville stanie się silniejsze niż kiedykolwiek wcześniej.

Uwaga, gorące!

Żeberka zwycięstwa.

- Powiadasz? - Odpowiednia nazwa.

- Dawaj przepis. - Słyszałaś?

Normalnie bym odmówił, ale...

dla ciebie zrobię wyjątek.

Jest Chrissy.

Chyba się pogodziłyście.

Rozmawiałyśmy.

Płakałyśmy. I dokończyłyśmy karton białego wina.

Cały?

Sporo płakałyśmy.

Dobrze, że zostajecie.

Przyjęli Kyle'a z powrotem.

Smallville to nasz dom. Zawsze nim będzie.

Poznałam tu najlepszego przyjaciela.

Powiadasz?

Nawet nie próbuj.

Nie stawiaj przeciwko supkom.

Nigdy nie wygrasz.

Jeszcze się zdziwisz.

Co to?

Prośba, byś nie sprzedawała gazety.

Jutro prawnik sporządzi umowę.

Dlatego połowę chcę kupić już dziś.

Sprzedaliśmy kamienicę w Metropolis.

Wystarczy na połowę tamtej oferty.

Stwórzmy coś tutaj.

Gazetę dziennikarek, które informują, nie bacząc na konsekwencje.

Wejdziesz ze mną w spółkę?

Chrissy?

Tak!

Oczywiście!

Poważnie?

To najszczęśliwszy dzień mojego życia!

Dzwonili z Departamentu.

Chcieli mnie zwerbować.

- Dlaczego pierwszy się nie odezwałeś? - Bo...

odchodzę ze służby.

Wczoraj złożyłem podanie.

- Z powodu obrażeń? - Priorytetów.

Długo już dbałem o świat.

Chyba czas zacząć o rodzinę.

Ciężko będzie cię zastąpić.

Znajdą kogoś.

Na pewno.

A teraz wybacz,

ale pewne mięsko wymaga mojej uwagi.

Właśnie się dowiedziałem.

Wszystkich zaskoczył.

A ty myślałeś, co dalej?

Trochę. Skontaktuję się z siostrą.

Może tym razem się uda.

Mamy sporo pracy na farmie.

Szybko się z Clarkiem uwiniecie.

To raczej kiepski pomysł.

Clark naprawdę ci ufa.

Nie chodzi o niego.

Gdy na ciebie patrzę,

widzę swoją żonę.

Jedyną kobietę, którą kochałem.

A ona jest z innym.

Wiem, że nią nie jesteś.

Ale to niczego nie zmienia.

Chcę, żebyś był szczęśliwy.

Wiem.

I dlatego nie mogę zostać.

Dziękuję. Za wszystko.

Dbaj o chłopców.

Wszystkich trzech.

Skoro to przyjęcie pożegnalne, pora na tequilę.

- Idziemy? - Pewnie.

Co?

Nic.

Słyszałam, co powiedziałeś, gdy Edge cię porwał.

Mówiłem poważnie.

To nie był tylko tekst, który się rzuca, kiedy śmierć zagląda w oczy.

Czuję to od chwili, w której po raz pierwszy cię ujrzałem.

Ja też cię kocham.

O co chodzi?

O tej porze jest tu dobre światło.

Twojemu tacie by się tu podobało.

Dzięki.

W dzieciństwie zawsze czułem się inny.

Samotny.

Nie wiedziałem, kim jestem

i co tu robię.

Do chwili, gdy poznałem ojca.

Tak wiele mnie nauczył.

O moim świecie.

O rodzinie.

O mnie samym.

Ale najwspanialsze,

co kiedykolwiek dla mnie zrobił...

Po prostu był moim tatą.

Czy wszystko w porządku?

Wydajesz się zadumany.

Nie jestem.

Odczyty sugerują co innego.

Spakowany?

Tak.

Chyba że chcecie natrętne AI.

Nie, dzięki.

Może jednak zostaniesz?

- John... - Nie teraz!

Jakiś pojazd połączył się ze zbroją.

Zbliża się z niebezpieczną prędkością.

Niemożliwe.

Mama?

Tekst: Michał Moszczyński