Original subtitles

Kikina presents

Daar zitten je Mongolen. In kooien, alsof het beesten zijn.

Hier regeert de dood.

We worden afgemaakt als beesten.

Nou, Polo...

daar zitten die onoverwinnelijke Mongolen van je.

Je hebt ons en de paus voorgelogen.

Hou je mond. We zeggen dat we Italiaanse kooplieden zijn.

We moeten knielen.

Water. Ik smeek het u. Water.

Jullie zijn Matteo en Niccolo Polo uit Veneti�.

We zijn kooplieden.

Ik ben Niccolo. Dit is m'n broer Matteo, dat is m'n zoon Marco.

Wij en onze bedienden zijn met deze heren op reis.

Ik ben Ali Ben Yussouf. De sultan heeft mij dit gebied toegewezen.

Het verbaast ons dat u onze taal spreekt.

Is dat zo raar?

Het was de eerste taal die ik leerde.

Tien jaar geleden heette ik nog Lorenzo Rizzo.

Ik kom uit Ragusa. - Dalmati�?

We zijn aan dezelfde zee geboren.

Ik was visser.

We werden aangevallen door moslimpiraten.

Ik raakte gewond en een van m'n metgezellen redde me.

We werden gevangengenomen en in Tripoli als slaven verkocht.

Dan bent u een christen.

Een moslim.

Ik had het geluk een mentor te vinden die zorgde dat ik het licht zag.

Allah zij geprezen.

U wou geen slaaf worden. - Ik leerde het echte geloof kennen.

Ik leerde dat Mohammed het werk heeft voortgezet van Mozes en Jezus...

de twee profeten die Hem voorgingen. Hij is de grootste profeet.

Wilt u daarom niet met ons drinken? Omdat we christenen zijn?

Ik dronk niet mee, omdat dit de maand is van de ramadan.

De moslims vieren de openbaring van het heilige boek, de koran.

Van zonsopgang tot zonsondergang...

mogen we geen voedsel of water tot ons nemen.

Als u als christen bent geboren...

hoe praat u de gruwelen die hier plaatsvinden dan goed?

Onze Heer heeft zijn leven voor ons gegeven.

De volgelingen van Mohammed...

maken het leven kapot, in de naam van God.

Kijk.

Die vrouwen, die kinderen...

hebben geen tranen meer over.

Hoeveel van die mensen zijn door jullie afgeslacht om een stad te veroveren?

Jeruzalem is voor iedereen een heilige stad.

Niet alleen voor de christenen.

Olie van de lamp op het graf van de Heer.

Die brengen jullie naar de grote khan van de Mongolen.

Dat staat in de brief van de paus die jullie hem brengen.

Dat is jullie bijgeloof.

In onze moskee�n zul je geen afgodsbeelden vinden...

maar jullie kerken staan vol met beelden die jullie aanbidden.

Jullie verklaren z'n olie heilig.

Jullie hebben God, de Almachtige, zelfs in drie�n verdeeld.

Allah is de enige god en Mohammed is zijn profeet.

Jullie christelijke priesters en jullie, dienaren van Khan...

hebben volgens onze regels de doodstraf verdiend.

In naam van God...

de god van onze gezamenlijke voorvader Abraham...

al staan we nu tegenover elkaar, smeek ik u om genade.

Het gaat niet om ons. William en ik omarmen het martelaarschap.

Maar zij...

Deze onschuldige kooplieden hebben geen partij gekozen.

Bedank de profeet maar.

De man die m'n leven redde, kwam uit Veneti�.

Ik stond bij hem in het krijt en ik ga die schuld nu inlossen...

met jullie.

Ik heb gezworen dat ik anderen zou redden als ik kon blijven leven.

Jullie krijgen de paarden en jullie spullen terug.

Jullie mogen terugkeren naar Palestina.

We zijn u enorm dankbaar, maar wij mogen u niet bedriegen.

Wij hebben gezworen door te reizen.

Jullie zullen alleen de dood op jullie pad vinden en de khan niet bereiken.

Ik heb het altijd al gezegd. Zij hadden het fout.

Wij hebben het gezworen. - Teruggaan is toch even gevaarlijk?

Gisteren hebben we kruisvaarders vrijgelaten...

in ruil voor onze gevangengenomen strijders.

Als jullie snel naar het westen rijden...

halen jullie ze in en dan reizen jullie samen.

We zijn u dankbaar...

maar dat is, zoals ik al zei, voor ons onmogelijk.

U heeft de brief gelezen.

Het gaat om een belofte. - En ik heb beloofd jullie vrij te laten...

maar stel m'n geduld niet op de proef.

Ga terug naar Akko, naar jullie paus.

Raad hem z'n verbond met de Mongolen af.

Zeg maar dat jullie hebben gezien dat de onoverwinnelijke verslagen zijn.

Zeg hem dat hij op maar een ding kan hopen.

Dat er alleen wereldvrede kan komen als iedereen begrijpt...

dat wij allemaal dezelfde vader hebben: Abraham.

De christen, de jood...

en de moslim.

Pak je spullen en verdwijn.

Ik wil u nog iets vragen.

U spaart ons, maar m'n vriend is hier gestorven.

Ik heb je om hem zien huilen. - Hij was als een broer voor me.

We willen het symbool van ons geloof op z'n graf zetten.

Die heb ik gevonden.

De Heer heeft ons beschermd. Hij blijft bij ons tot aan Akko.

Je hebt ons voorgelogen, Niccolo.

We hebben allemaal gezien hoe het werkelijk zit.

De Mongolen zijn verslagen.

Luister naar mij. Wat wij hebben gezien, betekent niks.

Een verloren slag deert het machtige Mongoolse rijk niet.

Voor de khan betekent het leger van Ben Yussouf...

niet meer dan wat korreltjes woestijnzand.

Heb je soms niet naar de afvallige geluisterd?

We kunnen de khan niet bereiken.

We moeten de missie volbrengen. Je kunt je eed niet breken.

Dit is geen missie. Het gaat hier alleen om de hebzucht van de koopman.

Nicholas en ik gaan terug naar Akko. - Lafaards.

We zijn niet laf.

Je kent ons helemaal niet. We hebben al zoveel doorstaan.

De Heer stelt ons verantwoordelijk voor jullie levens en de onze.

Hij zou het ons nooit vergeven als we er achteloos mee omsprongen.

Denk niet dat wij lafaards zijn.

Kom mee, dan voegen we ons bij die kruisvaarders.

De paus moet weten dat we vrede kunnen sluiten.

Niet met de Mongolen. Met de moslims.

Luister naar hem.

Wat zei je? - Het is zo gek nog niet.

Als we niet verder kunnen, blijven we toch even in Akko?

Dan wachten we tot de kust veilig is.

Je weet niet waar je het over hebt. - Ik niet, nee.

We moeten naar hen luisteren.

Het zijn wijze mannen.

Belangrijke mannen.

Teobaldo was een kruisvaarder en nu is het de paus.

Misschien zien we een van deze priesters ook terug als kardinaal.

Hou je mond, idioot.

We trekken verder en jullie gaan met ons mee...

al moet ik jullie meesleuren en aan m'n zadel vastbinden.

Pak aan. Jij houdt de wacht tot zonsopgang.

Ik hoop dat jullie vannacht je verstand terugvinden...

en je moed. Ik wil ook niet achteloos met jullie levens omspringen.

Je zit weg te dommelen.

Ik neem het wel over.

Ik zat te denken...

Die afvallige, Ben Yussouf...

is een merkwaardige man. Hij heeft twee levens geleid.

Hij is een totaal ander mens geworden.

Hij heeft de dood in de ogen gezien.

Die nacht op zee.

Waarom werden al die mensen dan afgemaakt?

Hij geeft de bevelen. - Oorlog is afschuwelijk.

Een zee van bloed en tranen.

Oorlog kent geen genade. - Dat vind ik juist zo raar.

Ben Yussouf toonde ons wel z'n genade.

Ga maar slapen, jongen.

De priesters zijn verdwenen.

De priesters... De priesters zijn verdwenen.

Ze zijn verdwenen.

Het spijt me, Marco, ik was zo moe.

Ben je niet mans genoeg om m'n bevel op te volgen?

Was je maar met die twee vertrokken. - Het is allemaal mijn schuld.

We zijn ze tenminste kwijt en ze komen toch niet veilig aan.

Waar is de brief en waar is de olie? - Hier.

Het kruisbeeld ook.

Zie je wel, ik had je niet mee moeten nemen.

Ik ken je niet en wat ik zie, bevalt me niet.

Kijk, meester. De dorpen staan in brand.

We kunnen niet verder.

We moeten terug. Laten we naar huis gaan.

Misschien had de afvallige gelijk en moeten we naar Akko.

Kijk.

We moeten naar het zuiden, naar Perzi�...

en dan door naar Ormoez. Hier aan de Perzische Golf, ja.

Gaan we over zee? - Het moet wel.

Vanuit Ormoez kunnen we naar India en China.

Kijk, Marco. Ormoez.

Ormoez, aan de Perzische Golf

Vast een begrafenis.

Laat ze erlangs.

Dit klopt niet. We moeten de andere kant op.

Ze verbranden de boten.

Dan heerste de pest aan boord.

Die zeereis kunnen we vergeten.

Omdat ze China niet over zee konden bereiken...

verlieten ze Ormoez, maar de pest achtervolgde ze.

Agostino werd ziek en stierf.

Marco werd steeds zieker tijdens hun tocht door de Perzische woestijn.

In de dagen dat hij de dood in de ogen zag...

vonden vader en zoon elkaar eindelijk.

De liefde van Niccolo hield Marco in leven.

Badaksjan. Daar wou z'n vader hem heen brengen.

Hij dacht dat de doden daar weer tot leven kwamen.

De gevangenis van Genua

Ze zijn hier geweest, onder die verdorde boom.

Na tien dagen bereikten ze de rand van de woestijn.

Marco was zo blij met de liefde van z'n vader.

De tijd ging sneller voorbij en alles kostte hem minder moeite.

Ze trokken langs de Oxus in Afghanistan...

en toen bereikten ze deze hoogvlakte:

Badaksjan.

Voor Marco een paradijs. Z'n vader had gelijk gehad.

De lucht was zo puur, dat het vuur ze nauwelijks verwarmde.

De vlammen waren net zo lichtblauw als de lucht zelf.

Het water wou niet koken en... - Wacht even.

Een van de wachters wil deze verhalen ook graag horen.

Hij zou wijn meenemen, vers brood en misschien zelfs vis.

Deze verhalen zijn alleen voor onze oren bestemd.

Kon m'n kapitein ze maar zelf vertellen.

Jouw kapitein Polo heeft ook de raad gekregen om ze te vergeten.

Ga door. Hoe lang verbleven de Venetianen in Badaksjan?

Marco kwam op krachten en hij leerde wat Mongools, Tibetaans en Chinees.

Genoeg om 'goeiemorgen' te kunnen zeggen...

of 'ik heb honger', 'ik heb zin in wijn'.

Dat moeten we in elke taal kunnen zeggen, zelfs in het Genuees.

Daar zijn ze. Deze kant op.

Hoe gaat het sprookje verder? - We zijn nu in het paradijs.

Vlammen zo blauw als de lucht, het paradijs van Adam en Eva.

Onzin. - Marco vond het een paradijs.

Ik word gek van die man. Kan hij ergens anders naartoe?

Wacht. Laat dat maar hier.

Badak... - Badaksjan.

Badaksjan, Afghanistan

Kom. De Tibetaanse gidsen zeggen dat we weg moeten voor er sneeuw ligt.

We moeten nu weg.

Daar heb je 'm.

Ik ga eerst.

Kom, Marco.

Jacopo, blijf bij Marco.

Kom maar, je kunt het best.

Goed zo. Eerst je ene hand en dan de andere.

De ene na de andere. Niet naar beneden kijken.

Niet stilstaan, Jacopo. - Niet naar beneden kijken.

Hou Marco vast.

Kijk me aan. Niet naar beneden kijken.

Geef me...

Geef me je hand. Hou me vast. Een stap vooruit.

Een stapje maar. Goed zo.

Goed zo. Nog een klein stukje.

Ik hou je vast.

het Pamir-gebergte, herfst 1273

Braaf zo. - Zorg dat hij niet stil blijft staan.

Zo gaat ie goed.

Braaf zo.

Alexander de Grote heeft dit pad gevolgd...

toen hij z'n leger door de bergen leidde.

Op Bucephalus, z'n strijdros.

Ze zeggen dat al deze paarden van dat paard afstammen.

Dat hopen we dan maar.

Ik heb er veel te veel voor betaald. Ze zitten er nu al doorheen.

Kom op, Jacopo. Je moet in beweging blijven.

Het gaat niet, het is te koud. - Het moet, anders bevries je.

Het is nog een stuk kouder in het Pamir-gebergte.

De gidsen zeggen dat we de paarden achter moeten laten.

Ik had die beesten nooit moeten kopen.

Ze willen zelf ook niet verder.

Ze zouden meegaan tot de handelsroute.

Ze zeggen dat die hier begint. Ze gaan niet verder.

Dan bied je ze meer.

Ze gaan niet verder mee, Niccolo.

Ze zijn bang voor de boze berggeesten. Ze gaan niet verder mee.

God sta ons bij.

de berg Muztagh-Ata, winter 1273

Vader.

M'n vader.

Drink op, daar knap je van op.

Je bent in het lamaklooster van Muztagh-Ata in het Pamir-gebergte.

Wie ben jij? - Ik ben een novice.

Ik hoop ooit een lama te worden, een boeddhistische monnik.

Ik heb ook een lange reis achter de rug, net als jij.

Hoe ben ik hier terechtgekomen? - M'n broeders vonden je in de sneeuw.

Je levensvuur was bijna gedoofd, maar je karma was nog niet klaar.

M'n karma? - Je lot.

Je reis naar de Ene is nog maar net begonnen.

Waar zijn ze?

Waar is m'n vader?

Je vraagt al dagen naar hem. - Dagen? Hoe lang ben ik hier al?

Ik moet hem vinden. - Dat zou nu geen zin meer hebben.

Maar je hoeft hem niet te zoeken. Hij is veilig, net als je metgezellen.

Ze kwamen bijna om toen ze je zochten. De broeders hebben ze gered.

Weet je dat zeker?

Hoe weet je dat dan?

Dat zijn onze klokken.

Zo kunnen alle kloosters contact houden. We staan er nooit alleen voor.

Een gebed dat we elke ochtend herhalen...

opdat de insecten die we wellicht vertrapt hebben...

in een volgend leven beter terechtkomen.

Het komt nu allemaal weer terug. Ik herinner me je stem...

en de klokken.

Ik wil jullie bedanken voor de goeie zorgen.

Je moet Boeddha bedanken. - Hoe moet ik dat doen?

Boeddha versloeg in ons land de demonen van bijgeloof...

en ze werden z'n dienaren. De wachters van Tibet.

Als Hij een einde maakt aan zonden of aan ziekten...

zeggen we: God heeft gezegevierd.

De klokken drukken hun blijdschap uit omdat je levenswiel nog draait.

Deze gezegende sjaal drukt uit dat we blij zijn dat je bij ons bent.

We noemen die 'katak'.

Als je de sjaal in je bezit houdt, is Gods zegen je deel.

Wat doet hij?

Zo wordt de leer van Boeddha in beweging gezet.

Het leven is oneindig. We leven en sterven en worden opnieuw geboren.

We raken iedere keer meer onvolkomenheden kwijt...

tot we uiteindelijk het nirwana bereiken.

Het een zijn met God.

Daarvoor laat je materi�le dingen achter je. Die zijn niet blijvend.

Al deze dingen zijn niet echt: hartstocht, jaloezie, ambitie.

Het zijn slechts illusies.

Blijf bij ons. Dan leer je alles over de mysteri�n...

en als je gezuiverd bent, leer je de menselijke zwakheden te overwinnen...

en bereik je het nirwana.

Dat kan ik niet. - Kan je het niet of doe je het niet?

Ik heb de leider van mijn kerk een belofte gedaan.

Je mag een belofte nooit breken.

We wisten al wat je zou antwoorden.

Je metgezellen zullen zich bij je voegen.

Ik begrijp je, Marco. Het is je lot om te reizen.

Je zult van land naar land trekken, met lichaam en geest.

En wat ons betreft...

Wij laten het reizen aan onze geest over.

Zo kunnen we op plaatsen komen die anderen nooit zullen bereiken.

Vader. - We hadden je al opgegeven.

Wat is dit?

Er komen nog veel beproevingen.

De steppe zal zich voor je uitstrekken.

Het Mongoolse rijk van de wind.

We zullen bidden dat Boeddha, de eeuwige reiziger, je vergezelt.

Wat is het? - Een wegwijzer.

De volgende waterplaats ligt ten westen van ons.

We zijn vrienden, in de naam van de grote Kublai.

Welkom, in naam van de grote Kublai en van Bektor Khan, onze leider.

Gansu, in Noord-China

Ik heet Polo.

M'n zoon, m'n broer. We komen uit Veneti�.

Welkom. Ik ben Bektor Khan.

Drink op.

Op uw geluk.

Pas maar op, het is heel sterk.

Waar wordt het van gemaakt? - Van paardenmelk.

Mijn god. Hadden we onze eigen wijn maar.

We zijn vereerd, Bektor Khan.

We hopen dat u dit kleinood in ontvangst wilt nemen.

Pak aan.

Dat is een erg mooi geschenk voor zo'n magere ontvangst.

Ik ben u dankbaar. Waar reist u naartoe?

Naar de zomerstad van Kublai Khan.

Dat is ver weg. - We hebben al een heel eind gereisd.

Het is me een eer. Als u uitgerust bent, stuur ik begeleiders mee.

Tot die tijd bent u hier te gast.

U zult de grote Kaidu ontmoeten, de khan van al onze stammen...

die we hier binnenkort verwachten.

Zijn dat z'n dochters? - Eerder z'n jongere vrouwen.

Je valt in de smaak.

Wat mooi.

Heel anders dan het mijne.

Waarom zit hij daar?

Die jonge man is verliefd.

Hij moet blijven zitten voor de joert van het meisje van z'n keuze.

Als ze hem goedkeurt, komt ze naar buiten.

Ons volk is dol op zingen. Vindt u het mooi?

Hoe oud bent u? - 21.

Hoeveel vrouwen heeft u? - Geen een, ik ben niet getrouwd.

Op uw leeftijd...

had ik vijf vrouwen en tien kinderen.

Zo gaat dat niet in ons land.

We zorgen er hier voor dat elke merrie al bij de geboorte een berijder krijgt.

Daar is m'n zoon Kasar, onze worstelkampioen.

De winnaar krijgt twee paarden.

Goed zo, zoon van me. Geweldig.

U zei toch dat u Kaidu Khan verwachtte?

Hij is de kampioen die Kaidu Khan ons gestuurd heeft.

Niet doen, Marco.

Het feest is voorbij.

Waar heb je zo leren vechten? - In de steegjes van Veneti�.

Melk van de merries voor onze goden.

Kaidu, de neef van Kublai Khan, komt nieuwe paarden halen.

Alleen het beste is goed genoeg.

Je hebt een goed oog voor paardenvlees, vreemdeling.

Ik weet er wel iets van. Een beetje.

Je bent vooral te spreken over dit paard. Waarom dit dier?

Vind je dit paard mooier dan de andere?

Je kunt de zon niet met een kaars vergelijken.

Het is een prachtdier...

en met zo'n borstkas en zulke benen zal hij de hele dag kunnen galopperen.

Hij is snel van geest.

Hij leert snel.

Deze paarden stammen af van het paard van Djengis Khan.

De grote leider, de trots van de Mongolen.

Je hebt gezien hoe we leven, je kent onze gebruiken.

Wat vind je van ons?

Je vindt onze gebruiken barbaars.

Ze zijn wreed...

maar uw volk is erbij gebaat.

Je kent geen angst, net als een Mongool.

We zijn wilden, nomaden.

We wonen overal, als onze dieren maar kunnen grazen.

Als wilden, in vrijheid.

Als ons grenzen worden opgelegd, sterven we.

Dat schijnt de grote Kublai te zijn vergeten...

want die wil ons tussen zijn muren opsluiten.

Zeg de grote Kublai dat Kaidu z'n bevelen nooit zal opvolgen.

We blijven bij de paarden, niet in zijn steden.

Zeg hem dat, Polo.

We hebben de wereld veroverd te paard...

en we zullen er te paard over regeren.

Ik heb zelf ook vaak gedacht dat Marco z'n fantasie te veel de vrije loop liet.

Ik heb geprobeerd hem de realiteit onder ogen te laten zien.

Een voorbeeld:

Hij heeft me verteld...

dat ze na het Pamir-gebergte en de Gobi-woestijn...

bij een enorm kasteel kwamen, de toegangspoort tot China.

Hij zei dat er een grote muur aan gebouwd was...

van zes miljoen stappen lang.

Hij zou door deze gebieden leiden tot aan de bergen voor Kambalik.

Zes miljoen stappen.

Ik zei: Dat geloof ik niet. Dat gelooft niemand.

Het was verleidelijk om de details te laten staan...

over de gebruiken van de bewoners van Camul.

Er zijn daar veel steden en kastelen.

De mannen zingen en dansen en bespelen allerlei muziekinstrumenten.

Als er gasten zijn...

moeten hun vrouwen in al hun behoeften voorzien.

Als de mannen een paar dagen van huis zijn...

zijn de vrouwen blij en ze onderwerpen zich.

En die vrouwen dan die al die broeken dragen...

omdat hun mannen dol zijn op dikke...

Ik weet niet of ik dat zal laten staan.

Dat is niet fatsoenlijk. - Dat zijn trivialiteiten.

Het gaat ons om belangrijker zaken.

Ga door.

Het is niet altijd even fatsoenlijk, maar we kunnen wel wat laten staan.

Dat geeft kleur aan het verhaal.

Misschien blijft er helemaal geen verhaal meer over.

Ga door.

Als we drie dagen gereden hebben, komen we in de stad Chengdu...

gebouwd door de orde van Kublai.

De khan is in de hete zomer graag aan het water.

Hij is dol op de jacht.

De grote Kublai had bevolen...

dat er een verblijf werd gebouwd midden in een uitgestrekte wei.

Het moest gebouwd worden van bamboe.

Elke stengel moest langer zijn dan drie handen.

De koepel moest van binnen bekleed zijn met goud.

Chengdu, zomer 1275

Waar is hij mee bezig?

Waar is hij mee bezig? - Hij verwarmt het water.

Chen Pao, mag ik dat eens zien?

Dit is gewoon een steen. - Dat zijn bijzondere stenen. Kolen.

Ze hakken ze uit de rotsen.

Dat gelooft niemand. Brandende stenen?

Ze moeten het wel geloven.

Praten die mensen nooit?

Je vader houdt van stomme slaven.

Ze praten alleen als je ze aanspreekt.

Jij moet bij de khan ook op je beurt wachten.

Jacopo, Marco, we moeten ons haasten. We moeten op audi�ntie.

Wat zei je? - God heeft gezegevierd.

Dat hebben de lama's me geleerd.

Wie is die monnik? - Phags-Pa, de man van de documenten.

Hij is de man die ons liever ziet gaan dan komen.

Laat ons voorgaan.

Niet op de drempel staan. Dat brengt ongeluk.

Gaat u staan.

Een welkome terugkeer na al die jaren.

Ik was bang dat u verhinderd was vanwege een ongeluk of een oorlog.

Die zorgden beide voor oponthoud en Perzi� was in oproer.

Heeft u daarom die honderd priesters niet meegenomen?

De paus was nog maar net aangesteld.

Hij zal u binnenkort tien keer zoveel mannen sturen.

Rome omarmt u in vriendschap en opent haar hart voor u.

Zijne Heiligheid schreef u deze broederlijke brief.

Broederlijk? Is hij soms mijn gelijke?

Hij is de leider van ons wereldomvattende geloof.

Z'n geloof is pas wereldomvattend...

als het geaccepteerd wordt in mijn rijk.

We hebben deze giften beschermd in tijden van oorlog...

en ze symboliseren het respect dat onze Vader voor u heeft.

Zonderling.

Ik ken geen ander geloof...

dat een martelwerktuig als kunstvoorwerp gebruikt.

En als symbool van macht.

We hebben ook de zeldzame gift bij ons waarom u vroeg.

Zijne Heiligheid stuurt u 'n flesje olie van het Heilig Graf in Jeruzalem.

Knielen, Marco.

Is dit olie uit de lamp die op het graf van jullie Christus brandt?

Dat klopt.

We konden door uw rijk reizen met gouden passen...

maar we hebben de gevaren afgewend...

met de krachten van deze olie.

Dit is zeker een zeldzaam geschenk.

Ik zal het met eerbied in ontvangst nemen.

U heeft meer mensen van uw ras meegenomen.

M'n bediende en m'n zoon. Die heeft de olie uit Jeruzalem meegenomen.

Mijn zoon en uw dienaar.

Als hij mij net zo goed dient als z'n vader en z'n oom, zal ik tevreden zijn.

Hoe oud is hij? - 21.

U bent trouw, u heeft u aan uw woord gehouden en bent teruggekeerd...

en dat is een eervolle prestatie.

Jullie bezittingen en rijkdommen zijn hier bewaard.

Jullie nemen het dubbele mee terug.

U moet de brief van de paus vertalen en we hebben veel te bespreken.

Ik geef de Heilige Olie aan keizerin Chabi in veilige bewaring.

Meester Marco, u heeft de olie al zo ver gebracht...

dat dit eindje er nog wel bijkan.

Ga maar mee.

Achteruit lopen.

Daar is het eindelijk. Ik heb er al zo lang om gebeden en op gehoopt.

Heeft u dit meegenomen? - Jazeker.

Uit de kerk van het Heilig Graf.

Kan deze olie echt wonderen verrichten?

In veel gevallen wel, maar alleen als je erin gelooft.

Als je ons geloof omarmt. - Dat wil ik graag.

Nayan, de neef van de khan, heeft over Christus verteld.

Hij heeft me over deze olie verteld...

en over de Heilige Vader, de paus.

Jammer dat hij z'n priesters niet heeft meegestuurd.

Wij hebben ook christelijke priesters...

maar die zijn tegen de paus en weten niks van Rome.

Ik heb de khan gevraagd om deze Heilige Olie...

die ik voor een bepaald doel nodig heb.

Kom.

Ik heb dit kastje ervoor laten maken.

Maar ik dacht dat het altijd leeg zou blijven.

Heeft u zelf met de paus gesproken?

Hij groet de grote khan en z'n hele familie.

Ik wil er alles over weten en over Rome ook.

Als je eens wist hoe vaak ik erover heb gedroomd.

Over de paleizen, de gouden kerken...

Kom naast me zitten.

Nayan heeft veel gehoord over de Heilige Stad...

en het is z'n liefste wens om te bidden op de graven van Petrus en Paulus...

die voor Jezus zijn gestorven.

Is het daar net zo mooi als Nayan beweert?

Ik heb er alleen over gedroomd.

Ik wou ook gaan, maar er was geen paus, dus het ging niet door.

Ik heb de nieuwe paus in Akko ontmoet.

De pelgrims hebben me veel over Rome verteld.

Rome is een grote kathedraal.

Het is een woud vol kerken en klokkentorens.

Er staan muren omheen...

en het kostbaarste juweel is het paleis van de paus.

Duizend kamers met spiegels die licht weerkaatsen.

Een donkere nacht wordt een zomerdag.

Er stroomt een rivier door de stad die schittert als goud.

In de tombe zie je het voetspoor van Jezus...

die aan Petrus verscheen toen die uit Rome wilde vertrekken.

Ik wil al die verhalen leren kennen. Ik wil zoveel te weten komen.

Elk jaar mogen de pelgrims een stuk van het kruis zien...

en dan klinken er duizenden stemmen op.

Nayan had gelijk. Die stad is eigenlijk de hemel op aarde.

Zo'n stad hebben we in China niet.

China is zo anders. Je kunt wonderen niet vergelijken.

Als je een meisje mag... - Zit je voor haar joert...

tot ze vraagt of je binnenkomt.

Hoe gaat dat in jouw land?

Je knoopt een praatje aan met haar broer of zus.

Mijn zus zit er niet tussen, maar ik ken wel wat broers.

Ze horen bij de grote khan, ze maken deel uit van z'n familie.

Hij heeft meer dan een vrouw, zoals je wel weet.

Je moet niet te veel hooi op je vork nemen.

We houden het maar bij kijken.

Hoe heet je? - Chinkin.

Ik ben... - Marco.

Zoon van Niccolo en neef van Matteo Polo.

Wie is hij? - De oudste zoon van de khan.

De troonopvolger.