Original subtitles

In 1944 ging Ruth Gruber naar het door oorlog verscheurde Europa...

om mensen te helpen te vluchten voor Hitlers concentratiekampen.

Ze wilde ze naar een veilige haven in Amerika brengen.

Daar leverden Ruth en bijna 1000 vluchtelingen hun echte strijd.

Geef antwoord, joods zwijn.

Hou op. Hou daarmee op.

We moeten iets doen. We moeten ze tegenhouden.

Wil jij ook mee ? We gaan een ritje maken. We gaan naar een kuuroord.

Niemand wil je helpen, Miss Amerika. Zelfs je eigen land niet.

Het kan niemand iets schelen wat er hier gebeurt.

Weg met haar.

Zo gaat dat, joodse zwijnen.

Het was dezelfde droom.

Een herinnering aan een tijd waarin ik alleen kon toekijken.

Waarin de wereld zwijgend toekeek. Dat zou ik nooit weer laten gebeuren.

Het nieuws van vandaag. D-Day. De VS landen in Normandië.

Alsjeblieft, Sam. Het is fris vandaag, hè ?

Heb je de krant gezien ? De VS halen duizend joodse vluchtelingen hierheen.

Roosevelt heeft een zwak voor joden. - Het is de Jew Deal, niet de New Deal.

Hij heeft het druk, Ruth. - Hij krijgt het nog drukker.

Ik verwachtte je al. - Hebt u dit gezien ?

Ik heb dit gisteravond al gekregen.

'Dit land is zeer geschokt dat de nazi's een hulpeloze minderheid vervolgen.'

Waarom zegt hij niet gewoon joden ? - 'En dit land zal handelen. FDR.'

Door duizend joden hierheen te halen. Wat veel.

Roosevelt is erg menslievend, Ruth.

Maar hij is vooral politicus.

Het is iets. Het moet goed worden afgehandeld met de pers.

Dat doet Vluchtelingenzaken. Wij zijn Binnenlandse Zaken.

Had je een afspraak ? - Tuurlijk niet.

Helen laat ook maar iedereen toe.

We horen nu al bijna twee jaar over die concentratiekampen.

Wat zoekt u ? - M'n bril.

Ik weet nooit waar hij ligt. Gek word ik ervan.

Mr. Ickes, ik wil dat u me naar Europa stuurt.

Ik wil die vluchtelingen ophalen.

Ruth, je bent m'n assistente, geen diplomate.

Ze zijn door een hel gegaan en weten niet waar ze naartoe gaan.

Ik ken hun taal en cultuur. - Het is te ver.

Ik ben naar de noordpool geweest. - Dit is een oorlogsgebied.

Het is te gevaarlijk om je daarheen te sturen.

Ik heb je hier nodig. En dat geef ik niet makkelijk toe.

Ze hebben iemand nodig die ze kunnen vertrouwen.

Een jood ? - Ja.

Alle mannen zitten in het leger. - Romantiek zit er niet in.

Daarom wil Ruthie dus naar Europa.

Probeer de wereld niet te redden. Zoek een man en sticht een gezin.

Je lijkt m'n moeder wel.

En Buitenland luistert niet naar Binnenland.

En bovendien ben je een vrouw. - En vrouwen zijn er om koffie te zetten.

Dat zelfvoldane type is Jackson Connolly.

Daarnaast staat Arlen Lloyd, een erg kil figuur.

Die met de koffie is Willard Millar.

Ze zouden elkaar afmaken als ze erop vooruitgingen.

Charmant, hoor.

Ze ruiken het als je bang bent. - Doe dan snel een raam open.

In naam der menselijkheid, daar gaat het hier om.

U moet de Europese joden redden.

Deze groep moet goed worden opgevangen...

zodat de bevolking ziet dat er nog meer moeten worden gered.

Miss Gruber, we vragen ons af of u wel ervaren genoeg bent.

M'n geslacht staat er los van. - Dat mag ik hopen.

Hou op, ze is geen domme kantoormiep. Ze is veel slimmer dan jij.

Ze spreekt Duits, Russisch, Pools en Jiddisch.

Ze is bereisd. Ze begrijpt deze mensen.

Begrijpt ze ook dat ze naar een oorlogsgebied gaat ?

Pardon, ik ben in de kamer. U kunt het woord tot mij richten.

Wilt u uw leven riskeren ?

M'n broer vecht in Europa. Dat is hem nooit gevraagd.

Toe nou, heren. Ik moet er binnen twee weken zijn.

Sarah, dat is m'n beste whisky. - Ik moest de pruimen inmaken.

Het is oorlog, hoor.

Wat is er, Ruthie ? Je bent mijlenver weg.

Ik moet jullie iets vertellen.

Heb je iemand leren kennen ? Wanneer stel je hem voor ?

Ik ga naar Europa.

Dat is geen leuke grap. - Het is voor m'n werk.

Ben je gek geworden ? Ik heb al een zoon die is gaan vechten...

in een of ander dorp waar het krioelt van de nazi's.

En nu jij ook nog ? Vergeet het maar.

Ik moet gaan. Ik red me wel. - David, zeg iets.

Waarom moet jij gaan ? - Dat kan ik niet zeggen.

Nu is ze een spionne. Een geheim agente. Je gaat niet.

Je bent de jus vergeten. En daarmee basta.

Ik heb het gemist om hier naast je te zitten.

Ik ook, papa.

Je moeder is gewoon bezorgd. - Ik ben geen kind meer.

Wanneer je zelf kinderen hebt, zul je begrijpen wat we voelen.

Kun je me over die klus vertellen ? - Het is topgeheim.

M'n ongelooflijke dochter.

Als je maar heelhuids naar huis komt, juffie topgeheim.

Ze is een jonge vrouw met weinig ervaring.

Ze zal het volk opjutten om meer joden binnen te halen.

Ze is volkomen ongeschikt. Daarom keur ik haar goed.

Duizend joden zijn er al duizend te veel.

Mooie meid.

Ik ben lek geprikt. vlektyfus, tetanus, pokken, de pest.

In m'n armen, m'n kont, m'n buik.

Over drie uur zit ik in het vliegtuig. - Je moeder is er.

Waar ? - Ze zit bij Mr. Ickes.

Ze belt naar huis met groot nieuws. Ze moet het persoonlijk vertellen.

Ik zeg tegen m'n man : Ze is zwanger.

Maar nee, ze gaat studeren in Duitsland.

Moeder, wat doe je hier ? - Je rende van hot naar her.

En nu ga je naar Europa. Wat mankeert haar ? En u, Mr. Harold ?

Hou op. En hij heet Mr. Ickes.

Ze gaat niet. - Het spijt me.

Ik weet niet wat haar mankeert. Of mij. Dat vraag ik me ook vaak af.

Als u het weet, wil ik het horen. - Mijn kinderen luisteren ook niet.

Het gaat hun ene oor in en het andere weer uit.

Als dit niet belangrijk was, had ik 't nooit goedgekeurd.

Weet u wat ? Ik bevorder haar tot generaal.

Mocht ze gevangen worden genomen...

zullen haar rang en de conventie van Genève haar beschermen.

Zijn de nazi's van die conventie op de hoogte ?

Toen ik in Duitsland was, was Beata net voor de nazi's vertrokken.

Maar ik weet niet waar ze is en of ze nog leeft.

Waar zijn ze ? Papa Stern, Henry, onze familie in Polen.

Misschien zijn ze allemaal dood. - Dit is ontzettend belangrijk.

Ik moet gaan.

Je rang van generaal of je staatsburgerschap redden je niet.

Ze knallen je zo neer omdat je een jodin bent.

Je zult dit nodig hebben. Je krijgt daar niet goed te eten.

Dat wordt een gezellige vlucht. Lekker zingen en dansen.

Laat je ons je mooie benen zien ?

Generaal Gruber ? - Dat ben ik.

U moet wel generaal zijn. Alleen die eten zo goed.

De generaal heeft een moeder.

Hopelijk laten ze niets staan. - Bombarderen die Duitsers.

Berlijn, Hamburg, Frankfurt, alles moet plat.

Het spijt me. - Geeft niets.

Ruth Gruber, ik ben Beata Stern. - Aangenaam.

M'n vader. En dit is Henry, nog een student die bij ons inwoont.

U moet vlijtig studeren en u als een net meisje gedragen.

Hoe gaat het hier ? We moesten alleen maar even uitwijken.

Niks om je zorgen over te maken.

We gaan zo landen...

generaal.

Kunt u een beetje doorrijden ? De boot vertrekt over twee uur.

Halt.

Brand in de gang.

Die moffen hebben overal bommen geplaatst.

Doorrijden.

Help me, alstublieft.

Afgewezen.

We zijn klaar. Stuur ze weg.

Ruth Gruber ? Ik ben sergeant Driscoll.

Waarom wees u hen af ? - Geen zwangere vrouwen, geen rooien.

Ik wees ze niet af, maar de regering. - Alstublieft, ze zullen ons vermoorden.

Ik wist niet dat 't er zoveel waren. - Overlevenden van kampen gaan voor.

Ik moest duizend mensen kiezen uit 36.000. Ik ben het zat.

Aan de andere kant van de Alpen zijn er nog veel meer.

Hitler stuurt troepen om meer joden naar de kampen te sturen.

U moet gaan, anders vertrekt de boot nog zonder u. Breng haar weg.

Pas goed op uzelf. - U ook.

Soldaat, je vergeet iemand.

Wie zegt dat, verdomme ? - Generaal Gruber, verdomme.

Het aantal is bereikt. U moet gaan.

We hebben een broek nodig. Opschieten.

Dat is Eleanor Roosevelt.

Wat een entree, Mrs. Roosevelt.

Ruth Gruber, Binnenlandse Zaken. Ik begeleid de vluchtelingen.

Ik ook. Lawrence Dickson, Buitenlandse Zaken.

Daar wist ik niets van. - We zijn ver van Washington.

Hier zijn we dan met onze 982 vluchtelingen.

Het moesten er duizend zijn. - Ik heb 982 gehoord.

Het ging om duizend vluchtelingen.

Waar is de kapitein ? We gaan terug. Ik laat er niet èèn achter.

Te laat.

Mannen, vrouwen en kinderen vluchten wanhopig voor de nazi's.

De nazi's moeten van de Führer de burgers bij Anzio bijeendrijven.

dag 1

De vluchtelingen en soldaten mogen geen contact hebben.

Waarom niet ?

M'n bevelen worden niet in twijfel getrokken. Geen contact.

Die soldaten zijn veteranen van Anzio en Cassino.

We moesten 1000 gewonden achterlaten om de joden mee te nemen.

Daar zijn ze niet blij mee. - Waarom bent u hier ?

Om te helpen. En Buitenlandse Zaken staat hier boven Binnenlandse Zaken.

Mag ik even uw aandacht ?

Ik ben Ruth Gruber van Binnenlandse Zaken.

Bent u van de politie ?

Wie u ook bent, ik ben niet tevreden. Er is me privacy beloofd.

Ze denkt zeker dat ze uit Wenen komt. - Dat kom ik ook.

We doen ons best, maar dit is 'n troepentransportschip.

Eten in de mess.

In de rij.

Voorzichtig. Er is genoeg voor iedereen.

Het was een enorme bende. - Die mensen zijn uitgehongerd.

Ik heb nog nooit vluchtelingen getransporteerd.

Ik had hier absoluut geen zin in.

Jullie bureaucraten mogen ervoor zorgen dat ze zich gedragen.

De regels. Zorg dat ze zich eraan houden.

Leest u ze die maar voor. U spreekt hun taal.

Beste meneer de magister.

Ik blijf van de Mary Goblins...

Beste meneer de minister, ik schrijf u vanaf de Henry Gibbins.

De vluchtelingen hebben vreselijke dingen meegemaakt...

maar ze passen zich al goed aan.

Ik vroeg me al af wie u was.

Een chique dame rechtstreeks uit Washington.

Wilde u die duizend gewonden achterlaten om joden mee te nemen ?

Verstuur het telegram nou maar.

Ik besterf het als hij niet meer vrij is.

Jimmy Stewart ? Ik heb ergens gelezen dat hij op je wacht.

Dragen ze nog steeds van die hoedjes met een voile over èèn oog ?

Je weet je wel te kleden, Ruth. - Ik kon gevangen worden genomen.

Je hebt een goeie baan en je riskeert je leven door hier te komen ?

Was lekker thuis gebleven. - En jij dan ?

Peach ging de mannen achterna. - Verspreid dat gerucht niet.

En jij ? Ben jij echt niet hier om iemand op te zoeken ?

Is de man van wie je die ring hebt dan nog in Amerika ?

Iaat de mens nobel zijn behulpzaam en goed

Ik ben gek op Goethe. Op alles wat Duits is.

Ik ben gek op alles wat Amerikaans is. De muziek, de films, de cowboys.

Ken je veel Amerikanen ? - Ik hoop er nu een te leren kennen.

Ruth Gruber. - Johan Ritter, aangenaam.

Je houdt dus van Goethe en Rilke. Hou je ook van schnitzels, rijnwijn...

en wandelingen langs de rivier ? - In de schemering.

Je reist veel, wint beurzen en je gaat promoveren.

Wat heb je nog niet gedaan ? - M'n moeder gelukkig gemaakt.

Ik maak m'n moeder heel erg gelukkig.

Ik woon thuis en ik word leraar, net als m'n overleden vader.

Wat een aparte ring. - Ons familiewapen.

Er zit een legende achter over een knappe Duitse knul...

die op een dag een mooie Amerikaanse uit Brooklyn leert kennen.

Ik had je te pakken. - Niet waar.

Goedemorgen.

dag 3

Lekker geslapen ? Er zijn bijna 2000 mensen aan boord van dit schip :

vluchtelingen, zeelui en soldaten.

We moeten ons allemaal aan de regels houden. Hier komen ze :

U moet uw kooi schoonhouden.

U moet om de beurt de latrines en douches schoonmaken.

Om negen uur is er inspectie aan dek, gevolgd door 'n luchtaanvaloefening.

Na zonsondergang mag u niet aan dek komen.

Maar wel op andere tijdstippen.

Vooral voor de dagelijkse Engelse les, die nu gaat beginnen.

Goeiemorgen. Kunt u dat herhalen ?

Heel goed. Nog een keer.

Engelse les ? Ze krijgen geen staatsburgerschap.

Binnenlandse Zaken heeft gisteravond vergaderd...

en unaniem gestemd voor Engelse les.

Buitenlandse Zaken had hier geen stem in.

Vertel ze dat dit onze vliegtuigen zijn.

Het is fijn om onze jongens te zien. - Op dat schip zitten krijgsgevangenen.

Duitsers ? - Ze noemen zichzelf nazi's.

Je wilt niet weten hoe ik ze noem.

Ze maken onze jongens af en krijgen een gratis reisje naar de VS.

Er zitten er vast duizenden op dat schip.

Waar is m'n reddingsvest ? - Pak het mijne maar.

Ik kan net zo in bed sterven. - Ik ga bij de vluchtelingen kijken.

Alles goed met iedereen ?

Gaan we nu dood ? Na al die ellende ? - Het komt wel goed.

Schiet die nazi's overhoop.

Alles goed met iedereen ?

Alles goed met haar ?

Wat is er gebeurd ? - Duitse vliegtuigen. Ga naar beneden.

Dit gaat nog wel even zo door.

Die moffen richten op de joden. Jij hebt ze hierheen gehaald.

Breng hem weg. - Het komt door die joden.

Laat me los.

Laat los. Ik hou al op.

Het komt door die joden. De moffen schieten op hen.

Die jidden zijn de oorlog begonnen. Niemand wil ze. Hier niet en thuis niet.

Gooi ze overboord.

We kunnen hier geen kant op.

Anzio. Met veel moed banen onze jongens zich een weg door deze hel.

Ze bevrijden Italië van de onderdrukking door de nazi's.

Ze geven de joden de schuld. Vreselijk. Dat moet ophouden.

Mogen ze hun mening niet uiten ? - Het komt door onwetendheid.

U kunt ze niet dwingen om van joden te houden.

U gaat over de vluchtelingen. Ik moet ons heelhuids in de VS krijgen.

Hè schoonheid, waar heb je m'n hele leven gezeten ?

Ik hoorde wat jullie over joden zeiden. - Moet dit nou ?

Heb je ze gezien ? Ze hebben jaren niet goed gegeten...

of in een bed geslapen. Ze kenden alleen pijn en angst.

Oorlog is vreselijk. - Dat klopt.

En volkomen zinloos.

We vechten tegen de vijand, maar dat zijn we zelf...

als we geen menselijkheid... - Leuke toespraak, dame.

Ik wil maar èèn ding weten :

Welke vuile jood heeft m'n accordeon gejat ?

Wat doet u daar ?

U mag na zonsondergang niet aan dek komen. Begrijpt u dat ?

Verstaat u Engels ? - Ik kan niet naar beneden.

Zeg niets. U hebt me niet gezien.

dag 5

Ik heb veel over het Empire State Building gehoord.

Ik wil het Vrijheidsbeeld zien. - Dat zul je ook. En ze zegt dit :

geef ons uw vermoeide

arme mensen

de ellendige stumpers van uw overvolle kusten

stuur mij deze daklozen

ik hef m'n lamp bij de gouden deur

Deze woorden werden geschreven door de joodse Emma Lazarus.

Ze zeggen alles over mijn land. - Chicago. AI Capone.

Er zijn goeie films over 'm gemaakt, maar hij is een uitzondering.

Amerikanen zijn een vuilnisbakkenras. Zo zeg je dat toch ?

Wij Duitsers zijn niet bezoedeld door minderwaardige rassen.

Wat zijn minderwaardige rassen ? De Belgen ?

Ze eten spruitjes. Dat is een goeie reden. Wie nog meer ?

De Schotten ? Kilts worden gedragen door minderwaardige rassen.

Gruber is een joodse naam, nietwaar ?

Ja, ik ben joods.

Amerika opende z'n deuren voor de hele wereld.

Het is wel een allegaartje.

Maar we zijn allemaal Amerikanen en daar zijn we trots op.

Ruth, die lui stellen niets voor. Het zijn nazi's.

Ze hebben een naam en salueren, maar gewone Duitsers zijn niet zo.

Ik moet gaan. Het is al laat.

Heb ik je beledigd ? Het komt doordat ik christen ben, hè ?

Een jodin en een christen lopen naast elkaar. Wat een schande.

Je bent joods, nou en ? Ik weet niet alles van je...

maar volgens mij hebben we dezelfde kijk op de wereld.

Als je al die verschillen vergeet, zijn we allebei mensen.

Mensen kunnen vreselijk dingen doen, maar ook dichten en liefhebben.

Net als jij en ik.

Kunnen we nog meer gemeen hebben ?

Wacht, ik zie er niet op m'n best uit.

Waarom maakt u foto's ?

Ik wil dat de Amerikanen jullie leren kennen.

Dat ze jullie verhalen horen.

Wat moet u met onze verhalen ? - Ik zal u mijn verhaal vertellen.

Ik ben alles kwijt. M'n huis, m'n mooie jurken, m'n serviesgoed en zilverwerk.

Hou je mond.

Dingen verliezen, dat is geen lijden.

Je hebt hier van die lui...

Laat me gaan.

Laat hem hier. Het is maar een oefening.

Het duurt niet lang meer.

Het is maar een oefening. Waar bent u zo bang voor ?

Wat is er ?

Ze lieten ons het bos in lopen en dwongen ons een geul te graven.

Ik keek m'n vader aan. Hij wist wat dit betekende.

Ze begonnen de mannen en jongens een voor een dood te schieten.

Ik viel in de greppel...

en voelde bloed op m'n handen en m'n gezicht.

Het was niet van mij...

maar ik hoorde ze schreeuwen terwijl ze stierven.

M'n vader...

Hij stierf.

Hij riep m'n naam.

De aarde viel op ons.

We werden begraven.

De doden en de stervenden. En ik.

Ik leefde nog.

Onder de aarde.

De kust is veilig.

Vond u het een mooi verhaal, Miss Gruber ?

Zullen de Amerikanen ons nu aardig vinden ?

Wie heeft m'n accordeon gejat ? Jij misschien ?

Raak me niet aan. - Laat haar met rust.

Kop dicht, jood. - Heb jij 'm gejat ?

Kom maar op, zwijn. Gooi hem terug in z'n hok.

De soldaten aan boord zijn niet beter of slechter...

dan de mensen die jullie in de VS zullen tegenkomen.

Hoe kunnen ze mensen haten die ze niet kennen ?

Heel makkelijk.

Ik hou van m'n land, al is het niet perfect.

Als ze jullie kennen, zullen ze hun harten voor jullie openen.

Maar ik heb jullie hulp nodig.

Jullie moeten ze vertellen wat jullie hebben doorgemaakt.

Ik had ruzie met m'n moeder...

en rende het bos bij ons huis in.

Ik hoorde schoten en geschreeuw.

Toen ik terugkwam, was iedereen al dood.

Ze hadden ze allemaal in de synagoge verbrand.

Eerst schoten ze m'n kleinzoon van vier dood.

Gewoon waar ik bij stond.

Toen namen ze m'n kleinzoon van zes...

en hingen hem op, samen met de andere kinderen.

Omdat hun lichaampjes te licht waren, stikten ze heel langzaam.

We waren de nazi's maar net voor. Honderden ontvluchtten de stad.

Ik ben m'n vrouw en dochter uit het oog verloren.

Ik baarde m'n kind ergens op een akker.

De nazi's hebben hem van me afgepakt.

M'n lieve knul.

Ik vroeg ze om een pistool, zodat ik mezelf kon doodschieten.

Meneer de minister, toen ik die verhalen hoorde...

wilde ik heel hard wegrennen.

Ik wilde de regen op m'n gezicht voelen...

en kinderen zien spelen in Central Park.

Ik wilde naar mooie muziek luisteren...

en ik wilde met God praten.

Nee, ik wilde niet praten. Ik wilde het uitschreeuwen.

We wisten dat er vreselijke dingen gebeurden.

En wat deden we ?

We worden gevolgd door een duikboot. Ga naar beneden.

Er is een U-boot gesignaleerd. Volle kracht vooruit, zigzagpatroon 1.

We worden gevolgd door een duikboot. - Dit schip is weerloos.

We worden geëscorteerd door destroyers. Blijf kalm. Geen paniek.

Krijgt ze een kind ?

Ze lieten geen zwangere vrouwen toe. - Ze heeft gelogen.

Niet persen. Rustig ademhalen.

Ze gooien dieptebommen.

Kijk me aan. Persen.

Heel goed. Daar komt ze.

Het is een hij.

dag 9

Nog een vluchteling, Mr. Dickson. - Slim, hoor.

Ze dacht een Amerikaantje te baren, maar nu is het kind staatloos.

Daar bent u vast blij om. - Ik moet aan die dingen denken.

FDR kan niet heel Oost-Europa binnenhalen.

Dat heeft hij ook niet gedaan.

Die ene vluchteling zal z'n excuses moeten aanbieden.

Waarvoor ? Omdat hij joods is ? - Hij mag het verwoorden zoals hij wil.

Vindt u ons Duitse bier lekker ? - Jazeker.

Nog een biertje voor onze Amerikaanse vriendin.

Op de Verenigde Staten.

Op Duitsland. - Twee grote naties.

En weg met de joden.

Toost u niet met me, Miss... - Gruber.

Joden ? U hebt volkomen gelijk.

Ze hebben al het geld. En hoe komen ze daaraan ?

Ze hebben de beste restaurants, winkels en banken.

Wij steken er maar pover bij af. Weg met de joden...

dan staan middelmatige Duitsers ook eens aan de top.

Biedt uw excuses aan. - Omdat ik joods ben ? Nee.

U bent hier te gast. Biedt uw excuses aan.

Hou je van joods vlees ?

Hou op. Ben je gek geworden ? Hou daarmee op.

Henry, doe iets.

Ik ben niet zoals zij. Ik zal ook nooit zo zijn.

Ik heb in het verzet gevochten, Miss Gruber.

Ik kan me niet altijd goed beheersen.

Het spijt me als ik de anderen in een kwaad daglicht heb gesteld.

Het spijt me niet dat ik met die soldaat heb gevochten.

Als hij Manya weer aanraakt, vermoord ik hem.

Kom eens mee.

Er is genoeg eten voor 2500 mensen.

Alles wat dagelijks overblijft, wordt overboord gegooid. En dat is heel wat.

Je kunt zoveel eten als je wilt, wanneer je maar wilt.

Begrijp je dat ?

We hielden kippen achter ons huis.

M'n kleine zusje moest ze verzamelen.

De eieren, bedoel ik.

Ze was pas veertien.

We vierden haar verjaardag met een ei.

Met èèn gestolen ei, in dat nazi-kamp.

Toen ze werd gepakt, stopten ze haar in een kist en spijkerden 'm dicht.

Ze moest daarin blijven zitten tot ze stierf.

De mensen van San Vincenzo vieren feest omdat het leger er is.

Het Amerikaanse leger.

De mensen zijn dankbaar dat de onderdrukker weg is.

dag 11

Het spijt me. Ik zag hem op een plank liggen.

Ik dacht dat ik hem wel zou mogen lenen.

Ik kan erop spelen. Zal ik iets voor u spelen ?

Als je 'm nog eens aanraakt, maak ik je af.

Wat is er ? - Hij is geen 'polako'.

Hij rende en kon zich bezeren. - Je hebt hem beledigd.

'Polako' betekent 'rustig aan'.

Nathan is Joegoslaaf en Josef Pool. - Jullie zijn allebei joods.

Polen zijn boeren. - En Joegoslaven zwijnen.

We moeten worden gescheiden. - Inderdaad.

Als we in Amerika zijn... - is 1600 km nog te dichtbij.

Nathan was een beroemd tenor bij de Staatsopera van Belgrado.

De Gestapo heeft hem gemarteld en hij is z'n stem kwijt.

En Josef had net de apotheek van z'n vader overgenomen.

En nu...

En jij ?

Ik had een show in Berlijn. Ik was redelijk succesvol.

Ik zou je graag een keer zien optreden. - Dat doe ik niet meer.

Josef, ik voel me zo eenzaam.

Zul je het me dan nooit vergeven ?

Kun je dit even aanpakken ?

Opzij. Kijk eens wie we daar hebben.

Was dat voor mij bedoeld ?

Was dat voor mij bedoeld ?

Vind je me leuk ? Laat dat dan maar eens zien.

Dans met me. Nee ? Wil jij met me dansen ?

Wie volgt ? Ik wil met iedereen dansen.

Laat me los.

Wil je nu dansen, joodje ?

als de Führer ons Übermenschen noemt

zeggen we heil pfft zo in z'n gezicht

het is een schande als je niet van de Führer houdt

en dus zeggen we heil pfft zo in z'n gezicht

als Goebbels zegt dat de wereld van ons is

zeggen we heil pfft zo in z'n gezicht

als Goering zegt dat ze ons niet bombarderen

zeggen we heil pfft zo in z'n gezicht

Papa Stern, u moet Duitsland verlaten. Zoals Hitler over joden praat...

We zijn al vijf generaties Duits. - U bent joods, de rest telt niet.

Vraag 't Amerikaans consulaat om visa. - Dat hebben we al gedaan, Ruth.

Maar onze papieren zijn nooit in orde. - Ik ga wel met jullie mee, Beata.

Het heeft geen zin.

Amerika heeft een hoog hek. Ze willen ons niet toelaten.

Negeer Hitler. Hij praat alleen maar. Hij wil dat alle joden weggaan.

Je hebt gehoord wat hij zei. - Duitsland is ook hun thuis.

Als alle joden weggaan, heeft die snoever gewonnen.

Zo is het genoeg. M'n huis uit. Ga weg.

Hij is m'n vriend. - Ik weet niet meer wat hij is.

Johan, hij weet niet wat hij zegt. Hij kent je niet. Hij is bang.

Ben jij dat ook ? - Niet voor jou.

Ik ben tenslotte een van hen. Ik kan me plotseling tegen jullie keren.

Ik dacht dat we een toekomst hadden.

Dat onze liefde alle obstakels kon overwinnen.

wij brengen de wereld orde

Heil Hitler voor de orde

willen we een vreemd ras dan lanceren we de Führer

we zorgen alleen voor chaos

als de Führer ons Übermenschen noemt

zeggen we heil pfft zo in z'n gezicht

het is een schande als je niet van de Führer houdt

en dus zeggen we heil pfft

zo in z'n gezicht

De Amerikanen rukken op naar Cherbourg in Normandië.

De Duitsers dringen ze terug, maar niet voor lang.

De geallieerden winnen terrein. Dat kan Hitler in z'n zak steken.

We hebben Cherbourg ingenomen.

Op naar Parijs.

Is Berlijn nu aan de beurt ? - We hebben zware verliezen geleden.

Het kan nog maanden of jaren duren.

Heb je Schoonschrijven gehad ? - Daar ben ik voor gezakt.

Ik heb een paar van die verhalen van de joden gelezen.

Ik wist niet dat... Ik had me niet kunnen indenken dat...

Beste Mr. Ickes, ik kan niet wachten tot de Amerikanen de verhalen horen.

Kunt u een persconferentie op de kade houden ?

Ik wacht op uw reactie. Ruth.

Bedankt voor je tussenkomst.

Als je in Berlijn al redelijk succesvol was, word je in New York een hit.

In Berlijn stonden ze voor me in de rij.

Iedereen kende Bruno. Zelfs de kampcommandant.

Hij was verrukt toen hij me uit de wagon zag stappen.

Ik moest voor hem optreden.

Ik had meer mensen nodig voor m'n show.

Ik wachtte de treinen op.

Ik pikte bekenden eruit : musici en zangers.

Ik liet anderen auditie doen.

Degenen die ik niet kon gebruiken, werden afgevoerd.

Vergeef het me, ik had niets moeten zeggen.

Ruth, Sophie's dochtertje is ziek.

Wat zegt de dokter ? - Het is ernstig.

We hadden zulke mooie dromen toen ze werd geboren.

AI die tijd dat we op de vlucht waren...

en honger leden...

zei ik tegen haar : Amerika.

Ooit zullen we vrij zijn in Amerika.

God, waarom doet U me dit aan ?

Waarom hebt U me iedereen afgepakt ?

Ze stopten m'n zus in een kist en spijkerden 'm dicht.

Ze pakten me m'n kind af. Ik werd levend begraven.

Ze had niet moeten gaan.

Een persconferentie zou de eisen van de joden alleen maar laten toenemen.

Dat mag niet gebeuren.

dag 14

Binnen.

Hallo, Cody. - We zijn thuis.

Bijna. - Ik wilde even afscheid nemen.

Je vond me eerst helemaal niet aardig. - Dat vind ik nog steeds niet.

Je hebt me m'n broek nooit teruggegeven.

Je bent in mijn broek aan boord geklommen.

Dat wist ik niet.

Ik mag je dit eigenlijk niet vertellen. Je had toch een persconferentie ?

Dickson heeft bericht gekregen dat hij is afgezegd.

Kijk. Ik zie haar.

De pers wacht de Henry Gibbons met de 982 vluchtelingen op.

Amerika vangt haar eerste glimp op van Hitlers slachtoffers.

Maar alle aandacht gaat uit naar de duizend soldaten...

die gewond zijn geraakt bij Anzio en Cassino. Allemaal helden.

Kun je hier goed op spelen ?

Ik bak er niets van.

Hij was m'n broertje. Hij is gesneuveld bij Anzio.

Hij zou hebben gewild dat jij 'm kreeg.

Heb je je kaartjes ? - Doe Henry de groeten van me.

En Johan ? - Als je hem ziet.

Heb jij hem dan niet gezien ?

Hij weet dat het zo beter is. - Ik kom terug.

Nee, Ruth. Kom niet terug. Kom nooit meer terug.

Duitse chocolaatjes voor onderweg, Ruthie.

De Zwitsers zeggen dat hun chocola de beste is, maar dat vind ik niet.

Zodra ik thuis ben, ga ik achter jullie visa aan.

Het ga je goed.

Tot ziens, in Brooklyn. - Ja, in Brooklyn.

Ik kon niet wegblijven.

Niemand zou ons kunnen scheiden. - Zelfs jouw mensen zijn tegen ons.

We moesten toch dapper zijn om van elkaar te houden ?

Ben je weggegaan, omdat je dacht dat ik de hoop zou verliezen ?

Ik kan jou ook verdedigen.

Ik wilde je beschermen. Ook tegen mij.

Ik hou van je.

Miss Gruber, ik moet u iets vertellen.

De persconferentie is afgezegd. - In het belang van de veiligheid.

Sommige vluchtelingen moeten worden ondervraagd.

Ik weet het, u wilt ze beschermen. Ze hebben al zoveel meegemaakt.

En de pers is net een meute wilde honden.

Bedankt voor uw gevoeligheid. Buitenlandse Zaken kan trots zijn.

Maar hij gaat toch door. Ze willen hun verhaal vertellen.

Ik heb de Tribune getelegrafeerd. Ik heb nog voor die krant gewerkt.

Dit is Mordechai.

Laat iemand anders maar praten.

Vertel ze gewoon je verhaal. - Zeg nou iets.

Ik ben Mordechai uit Hongarije. - Harder. Is er niemand anders ?

Ik heb in Dachau gezeten. - We hebben hier geen tijd voor.

Wie bent u ? - Ik regel het vervoer.

Ik ben generaal Gruber.

Een generaal zonder macht. U hebt hier niks te vertellen.

Voer die mensen weg. - Ik wil het verhaal horen.

Het was vreselijk. Gezinnen werden gescheiden.

Kinderen werden mishandeld. Duizenden zijn vermoord.

Deze mensen zijn alles en iedereen kwijt.

Stuur die journalisten weg. - Er zijn honderdduizenden slachtoffers.

Publiceer deze verhalen.

Dit kan de grootste humanitaire redding aller tijden worden.

Manya, luister naar me.

Het komt wel goed. Ik ben bij je. Vertrouw me. Alles komt goed.

Wat betekent dit ?

Het betekent dat je erg belangrijk bent.

Jullie verblijven op een legerbasis tot er maatregelingen zijn getroffen.

Wat voor maatregelingen ? - Ik mocht niet met m'n nicht praten.

M'n broer stond op de kade, maar ik mocht niet met 'm praten.

Alles komt goed. Jullie zijn nu in Amerika.

Dit is een Amerikaanse legerbasis. U betreedt het kamp twee aan twee.

Praat niet met de bewakers of met elkaar.

Loop rustig naar binnen.

Raak haar niet aan. - Geen beweging.

Laat haar los. Wat doet u ?

Dit is geen concentratiekamp. Blijf kalm.

Doe dat wapen weg.

Waarom duurt het zo lang ? - Hij luistert nu naar mij.

Dit is nu een binnenlandse kwestie.

Wapen weg en doe die zoeklichten uit. Het zijn geen krijgsgevangenen.

Dit is een legerbasis. Er zal jullie hier niets overkomen.

Jullie moeten me vertrouwen. Jullie zijn veilig in Amerika.

Doorlopen. Vrijgezelle mannen, rij G.

Gezinnen met kinderen, rij H.

Doorlopen, mensen.

Vrijgezelle vrouwen, rij I.

Hier is nog een bed vrij. - Bij de deur sterf je van de kou.

Zo lang blijf je hier niet. Dit is maar tijdelijk.

Dat zeiden de nazi's ook.

Is alles in orde ?

Lakens. M'n kind heeft sinds de oorlog geen lakens meer gezien.

In Wenen hadden we zijden lakens en gordijnen voor het raam.

Het 7e bataljon rukt op in Zuid-Frankrijk.

De geallieerde vloot neemt de nazi's onder vuur...

terwijl honderden transporten voor de kust varen.

Hitlers reactie was voorspelbaar.

Binnen.

Ik wist niet of je terug zou komen. - Ik moest je zien.

Je bent hier niet veilig. Iedereen bereidt zich voor op een oorlog.

Ik heb je vreselijk gemist.

Ik heb het overleefd.

Kom bij me wonen. Ik zal voor je zorgen.

Ik heb m'n dochtertje verloren.

Alles komt nu goed. Je leeft nog, Eva.

We zijn weer samen, Eva.

Ik wil naar school. Ik heb zoveel gemist.

Wat je maar wilt. We zijn zo blij dat we je gevonden hebben.

Waarom mogen we er niet uit ? - M'n broer zag m'n naam in de krant.

Waarom zit het hek op slot ? - Ze moeten in quarantaine blijven.

Ik ben niet ziek. M'n broer leeft en ik ook.

M'n nicht wil ons helpen. - M'n oom zei dat ik naar school mocht.

Ik kondig het wel aan.

Waarom moeten wij niet in quarantaine ?

U wilt ze hier opsluiten zodat Amerika ze zal vergeten.

Sigaret ? Miss Gruber, u kunt gaan en staan waar u wilt.

U bent zeker geen vuile jood zoals wij ?

Ze werden als vee in de trein gedreven...

en werden ontvangen met wapens. Ze waanden zich weer in 't Derde Rijk.

Wat bent u van de vluchtelingen te weten gekomen, Miss Gruber ?

Ze hebben de verhalen over de nazi-kampen bevestigd.

Van horen zeggen. - De nazi's vermoorden joden.

Als de oorlog is afgelopen, zullen de nazi's worden bestraft.

Daar hebben de doden en de miljoenen die nog gevaar lopen niets aan.

Ze zullen sterven als we niets doen. Elke staat kan mensen opvangen.

De opvang in Oswego is het begin van een stroom illegale immigranten.

We vangen de vluchtelingen nu op in het Middellandse-Zeegebied.

De president had de immigratiewetten niet mogen omzeilen.

De president wil joodse levens redden.

Er bevinden zich subversieve elementen onder de mensen in Oswego.

Er zitten heel wat gezonde jonge mannen bij.

Die zouden nog kunnen vechten.

Ze zijn lichamelijk en geestelijk kapot. Het leger heeft ze gescreend.

Tijdens de quarantaine kan iedereen op krachten komen.

Daarna kunnen de vluchtelingen die familie in de VS hebben...

en dat geldt voor meer dan een derde, bij die familie gaan wonen.

Nee, we kunnen niet afwijken van de regels.

Ze mogen na de quarantaine het kamp dus niet uit.

Nee. En na de oorlog keren ze terug naar hun land van herkomst.

Daar hebben ze voor hun vertrek in toegestemd.

Ze zouden overal in toestemmen om weg te mogen.

Maar ze wisten niet dat ze zouden worden opgesloten.

Er is veel veranderd. Heb je de column van Westbrook Pegler gelezen ?

FDR zou alle Europese communisten binnen willen halen.

Kom nou toch.

Als de vluchtelingen het kamp uit mogen, krijgt FDR problemen.

Het zijn geen immigranten. - Dat is politiek.

Natuurlijk, dit is DC. Het is een spel. - Het gaat om mensenlevens.

Ik weet wat dit voor je betekent.

Ze kunnen dagpasjes krijgen. Maar ze laten gaan...

Dat is iets heel anders. - Ik ben bang van wel.

...tegen de Duitse troepen. Beide partijen leden verliezen.

Ik krijg een kusje, maar haar vader...

Ik lag 36 uur in barensnood en hij rookte een sigaar.

Miss Ruth Gruber staat in alle kranten. Je zou de buren moeten horen.

Zelfs de Chinees die papa's hemd verpest heeft, vroeg naar je.

En nu is ze thuis.

Doris Levine is getrouwd terwijl je weg was.

Niemand had gedacht dat ze ooit zou trouwen.

Ze is een goed mens, maar zo lelijk. En ze is al zwanger ook.

Ach, ze is nog jong.

En ik zag je ex-vriendje Sam op de bruiloft.

Hij was m'n vriendje niet. - Hij had een oogje op je.

Hij is er in de oorlog eentje kwijtgeraakt. En een arm.

Hij mist een arm en een oog, maar hij is nog vrijgezel.

Begin nou niet. Je bent al begonnen, maar hou nou op.

Waarmee ? - Je begrijpt me best.

Straks zijn alle jongens getrouwd en ben jij nog alleen...

omdat je de wereld moest redden. - Hou op. We gaan de tafel dekken.

Ga je ergens naartoe ?

Ik haal een frisse neus.

Dat mag in Amerika. Het is een vrij land, naar het schijnt.

Je volgt me. - Ik wil je uit de problemen houden.

We mogen het kamp niet uit en de soldaten patrouilleren.

Een tafel voor twee ?

Goed.

Manya. Mysterieuze Manya.

Ik dacht eerst dat je niet kon praten.

Wat doen we hier ? We hebben geen geld.

We hebben wel geld.

Geld.

Eet ze. Deze steaks hebben meer vet dan jullie twee bij elkaar.

Het is van de zaak.

Ik trakteer. Het is gratis.

Ik heb nog nooit een vluchteling ontmoet.

Oorlog is vreselijk, hè ?

Ik was te jong voor de eerste en te oud voor de tweede. Pech, hè ?

Ja, pech. - Eet ze.

Ik hoor dat je gaat trouwen. - Met Sam, heb ik gehoord.

Aardige vent.

Je moeder houdt van je. - M'n werk is belangrijk voor me.

Ze wil dat je gelukkig bent.

Ben je dat ?

Soms wel.

Zelfs als klein kind wilde je al andermans problemen oplossen.

Het wordt tijd dat je je eigen problemen oplost.

Alles is groot in Amerika. De steaks. Texas.

Texas is heel erg groot. En de Niagara Falls zijn groot.

Maar in Canada zijn ze nog groter.

Ik was erg goed in aardrijkskunde.

Toen ik klein was, praatten m'n vader en ik...

over allerlei onderwerpen.

Ik weet nog dat hij me over vrouwen vertelde. Wat liefde was en wat niet.

Het kan fijn zijn als 't geen liefde is, maar als het dat wel is, is het fijner.

Als je vader hier nu was, zou ik hem vragen...

of ik zijn toestemming had...

om z'n beeldschone dochter het hof te maken.

Maar m'n vader is er niet.

Je moet je tijd niet aan me verspillen.

We wilden dat het fort open bleef, omdat het leger ons geld opleverde.

Die soldaten geven flink geld uit.

Maar die vluchtelingen mogen het fort niet uit. En ze hebben geen geld.

Ze leven van ons belastinggeld. - Zij eten steak. Wij zijn op rantsoen.

Ze verdienen wel wat lekkers na al die ellende.

Misschien zijn het wel communisten. - Ik vond ze best aardig.

Wat deden ze bij jou ? Misschien hebben ze een ziekte.

Ik ben Ruth Gruber van Binnenlandse Zaken.

Ik zal al uw vragen graag beantwoorden.

Wat doen ze hier ? Als er hier oorlog was, zouden wij niet vluchten.

Het zijn geen soldaten. - De president is een jodenvriendje.

Ik wil ze niet hoeven onderhouden. - Ze willen graag werken.

Dan pikken ze onze banen in.

Ik heb jullie opmerkingen gehoord en zal ze doorgeven aan de senator.

Iedereen hier kent en respecteert de familie Billingsley.

Ze moeten vandaag afscheid nemen van iemand van wie ze veel houden.

Hij trekt ten strijde tegen de vijanden van de democratie :

Soldaat Myles Billingsley junior.

Overwinning in Toulon. Het 7e bataljon dringt de Duitse troepen 13 km terug.

Duizenden paratroepers beletten vijandige troepen...

om het bruggenhoofd te bereiken.

Deze joodse gezinnen werden gedood door de terugtrekkende nazi's.

We zijn joden.

Hou op.

Ik zeg het niet nog eens : Hou op.

De regering heeft bepaald dat jullie in het kamp moeten blijven...

totdat de oorlog is afgelopen.

Wat hebben we misdaan dat we gevangen moeten zitten ?

De nazi's konden me niet vasthouden. - We zijn in de war.

Ik ben niet in de war. Ik ben kwaad.

We zijn geen criminelen. - Ik begrijp het.

We zitten in een gevangenis. - Toen ik op de vlucht was, was ik vrij.

Beata ? Papa Stern ? Is hier iemand ?

Ruth ? - Henry, wat is er gebeurd ?

Beata heeft kunnen ontsnappen, maar ze hebben papa Stern meegenomen.

Zijn de visa niet gekomen ? - Wat doe je hier ?

Waarom ben je teruggekomen ? - Vanwege Johan.

Ben je gek geworden ?

Ik hou van hem. - Meer dan van je leven ?

Het is afgelopen, Ruth. Alles is afgelopen.

Ga je weg, Lawrence ?

De vluchtelingen zitten nu veilig achter slot en grendel.

Zei uw moeder nooit dat je meer vliegen vangt met honing dan azijn ?

Je kent m'n moeder niet.

Ze zegt wat ze denkt, net als Eleanor Roosevelt.

Wat zou de First Lady zeggen als ze wist dat hier kinderen vastzaten...

die niet naar school mochten ?

Misschien moeten we ze wel opsluiten. Het kunnen communistjes zijn.

Life Magazine wil er vast wel een artikel aan wijden.

De regering heeft geen bezwaar als ze worden onderwezen.

Dat is fijn om te horen.

Mag ik erlangs ?

Er zijn vluchtelingen in ons stadje en nu komen er een paar bij ons op school.

Dit is er een.

David, vertel ons eens hoe je hier bent gekomen.

Er werd ons verteld...

De nazi's zeiden dat ons gezin...

voor twaalf uur het huis moest verlaten.

Dat gold voor alle joden in ons dorp.

Ze zouden ons wegbrengen en we wisten niet waarheen.

Toen m'n vader verzet bood...

schoten ze hem neer.

Ze schoten m'n moeder neer...

en m'n twee zusjes.

Ik zag ze op de grond vallen.

Ik zag m'n moeders ogen.

Ze staarde me aan...

en zei dat ik moest vluchten.

De Amerikaanse Pilgrim Fathers droegen zwarte pakken en hoeden.

Als je klanten wilt, moet je laten zien aan welke kant je staat.

De vluchtelingen nodigen u uit om dank te zeggen.

Nee, dank je. Jullie horen hier niet.

Stoere knul. Heb je weleens iemand gedood ?

Ik wel. En daarna heb ik een sigaret gerookt.

Kom mee.

Geen publiek, dat is m'n ergste nachtmerrie. Op Adolf Hitler na.

Heb je alle posters opgehangen ? - Ja, allemaal.

Welkom. Aardig dat u bent gekomen.

Bedankt voor uw komst. U bent erg dapper.

M'n vader had helemaal niets toen hij naar dit land kwam.

Elke Amerikaan komt van elders, al zijn ze dat vergeten.

Het verbaast me dat ze naar school mogen.

Ik mocht ze onderwijs geven. Ik heb alleen niet gezegd waar.

De Pilgrim Fathers werden vervolgd in een ander land.

Ze kwamen naar de Nieuwe Wereld...

en ontdekten daar nieuw voedsel waar ze smakelijk van aten.

Vervolging en voedsel, een erg joods verhaal.

We vieren dit met onze Amerikaanse vrienden.

Die is van mij. - Tot de muizen 'm vinden.

Ernst vindt je aardig. - Valt hij op magere meisjes ?

Hij valt op èèn mager meisje dat altijd dezelfde bloes draagt.

Hij was van m'n vader.

M'n moeder is gestorven in het kamp.

M'n zus en m'n broer ook.

Maar m'n vader en ik zijn ontsnapt.

We staken de Alpen over.

We moesten zo hoog klimmen om Italië te bereiken.

Daar waren de geallieerden.

Ik had het koud en papa gaf me z'n bloes.

Toen hoorden we vlakbij schoten. Iemand zei 'halt'.

Papa ging terug.

Hij ging terug zodat ze hem zouden pakken.

Zodat ze hem zouden pakken en mij niet.

Ik heb alleen z'n bloes nog.

M'n vader heeft een keer tegen me gezegd...

dat je je herinneringen moet koesteren...

maar dat je niet in het verleden kunt leven.

We hebben gehoord dat 't 100e bataljon de Duitsers uit de Vogezen verjaagt.

Duizenden hebben zich overgegeven.

Als m'n vader hier was geweest...

en je hem nog steeds wilde vragen of je z'n dochter het hof mocht maken...

dan zou hij 'ja' hebben gezegd.

Wat ben je mooi.

Vele joden wilden Europa voor de oorlog verlaten.

Maar hun papieren 'verdwenen' op het Amerikaanse consulaat.

Hun visa werden geweigerd.

Waarom verhindert Buitenlandse Zaken de immigratie van joden ?

Dat gaat wel ver. - Ik zal het bewijzen.

Waarom zou u, Miss Gruber ?

Riep de bevolking voor de oorlog dat we de joden moesten binnenlaten ?

En roepen ze nu dat we meer joden moeten redden ?

Ik hoor niets.

Minister Biddle van Justitie heeft ons verzoek om dagpasjes afgewezen.

Er zijn echter omstandigheden...

waar hij misschien niet van op de hoogte was.

Het onderhoud van de vluchtelingen is duur.

Critici zullen wellicht terecht opmerken dat ze belastinggeld opslokken.

De inwoners van Oswego roepen nu al dat ze de kost moeten verdienen.

We stellen voor dat we ze aan het werk zetten.

Een plaatselijke fabriek heeft honderd krachten nodig.

Nemen ze vluchtelingen aan ? - Ze werken nu met krijgsgevangenen.

De vluchtelingen zouden natuurlijk wel het kamp moeten verlaten.

Als ze maar geen lange vingers hebben.

Is m'n stof al binnen ?

Ik kan niet geloven dat ze zomaar rondlopen.

Miss Terri, wat leuk u weer te zien.

Weer ?

Ben je daar geweest ? - Ik was gewoon vriendelijk.

Tegen wie ben je aardig geweest ? - We moeten ze helpen.

Ik zag wel hoe je naar hem keek. - Naar David ? Hij staat hier los van.

Als je met David wilt gaan, moet je dat vooral doen.

M'n zoon.

De overwinning op Duitsland blijft niet lang meer uit.

Duitse steden worden vernietigd. Pak aan, Adolf.

En nog eens. En nog eens.

Wat is het koud, hè ? De leidingen in het kamp zijn bevroren.

Mr. Billingsley...

ik wil u graag m'n innige deelneming betuigen...

met het verlies van uw zoon.

Mocht u met iemand willen praten...

Ik heb ook een zoon verloren.

U weet waar u me kunt vinden.

De VS hadden in 't Stille-Zuidzeegebied moeten vechten, maar niet in Europa.

Het was jullie rotzooi. We kenden jullie niet.

Maar hij moest daar naartoe.

Waarom leven jullie nog ? M'n zoon is dood.

Jullie zijn veilig en doen niets dan klagen.

Zo is het goed.

Ik heb een telefoontje uit Washington gekregen. Jullie mogen niet trouwen.

Dat is vluchtelingen niet toegestaan.

Ik doe m'n uiterste best voor jullie, maar het zal even duren.

Weet je, Ruthela...

volgens mij heb je in je leven èèn moment.

In dat ene moment ben je echt gelukkig.

En de rest van je leven heb je je herinneringen daaraan.

Heb je je ouders verteld dat je weer naar me toe ging ?

M'n moeder schreeuwde dat ik haar de doodsteek had gegeven.

Ze willen niet dat je met een nazi trouwt.

In het begin was het zo eenvoudig.

Het was alleen jij en ik en avondwandelingen langs de rivier.

ik heb geen rust

m'n hart is zwaar

ik vind 'm niet meer

nooit en te nimmer

zonder die rust is de wereld als een graf

alles is èèn en al misère

Vroeger wist ik dat joods was, maar dat maakte niets uit.

Er wordt altijd wel iemand gehaat.

Als ik het niet was, was het die Italiaanse knul van verderop.

Ik dacht dat ik gewoon mezelf kon zijn, maar dat kan ik niet.

Niet meer.

De triomf van 't Ardennenoffensief wordt in heel Duitsland gevierd.

Wie is daar ? - Ernst.

Wat is er ? - Is Manya hier ?

Het is mijn schuld. Ik wilde niet met haar praten.

Wat is er gebeurd ? - Ze is weg.

Ze mogen 's avonds het kamp niet uit. - Die vrouw kan sterven.

Wij gaan haar zoeken. - Wij zijn met honderden.

We gaan. U kunt ons niet tegenhouden.

Ik moest raden welk raam het jouwe was.

Wat is er ? - Manya wordt vermist.

We hebben hulp nodig. - Wat gebeurt hier ?

Vergeet niet wie je bent.

We bekleden een zekere positie. De mensen kijken naar ons op.

Moedig iedereen dan niet aan om ze af te wijzen omdat ze joods zijn.

Je hebt me met respect te bejegenen. - Maar ik respecteer je niet, moeder.

Mrs. Billingsley, het spijt me.

Pap, ze zoeken naar een vrouw uit het kamp die wordt vermist.

Ik heb de pick-up nodig.

Pap, ze kan sterven.

Heeft Myles hiervoor z'n leven gegeven ?

Ik heb hem gezegd dat je zou weigeren.

Het zijn hun problemen...

maar onze kinderen mogen voor ze sneuvelen.

David, we willen helpen. - Bedankt voor jullie komst.

Deze reactie was te verwachten. Ze geloofde weer in de toekomst.

Bedankt voor uw komst, Mr. Billingsley.

Dames, de mensen die zoeken hebben broodjes en koffie nodig.

De keuken ?

Er zijn mensen naar je op zoek. Ze denken dat je dood bent.

Je zou ook dood moeten zijn. Net zo dood als ik.

Haal Josef.

Ze heeft het zichzelf nooit kunnen vergeven...

dat ons kindje in het kamp is gestorven.

En ik kon het haar niet vergeven...

dat ze met een nazi sliep...

zodat ik zou blijven leven.

Ik heb het haar nooit vergeven.

En ik liet het haar nooit vergeten.

Het spijt me zo.

Vergeef het me.

Hier komt het oorlogsmonument voor onze zoons.

Ik dacht aan een steen met een inscriptie...

maar steen is zo kil. - Brons zou gepast zijn.

M'n zoon was gek op brons. Hij wist alles van metalen.

Wat was hij voor jongen ?

Een beetje afwezig. Z'n bril gleed altijd van z'n neus.

Hij was altijd bezig met metalen.

'Papa, wolfraam heeft een hoger smeltpunt dan staal.'

'En platina is bestand tegen hele hoge temperaturen.'

Ze schoten 'm dood waar ik bij stond.

Hij was niet zo sterk als metaal. Hij was van vlees en bloed.

Dit is erg indrukwekkend en hartverwarmend, Miss Gruber.

Ik weet al wat u wilt vragen : Wanneer halen we meer vluchtelingen ?

Wanneer halen we meer vluchtelingen ?

Het Congres is ertegen, ondanks de steun van de inwoners van Oswego.

Het is politiek. - Ik ben niet dom, Mr. Connolly.

Buitenlandse Zaken houdt informatie achter en Vluchtelingenzaken doet niks.

Dat is geen politiek, maar antisemitisme.

Je familie probeert je te bereiken. Het gaat niet goed met je vader.

Rust maar lekker uit, papa.

Als je wakker wordt, ben je weer helemaal de oude.

Dan zit je in de keuken de krant te lezen...

terwijl mama klaagt dat m'n leven aan me voorbij gaat.

We gaan weer buiten op de trap zitten...

en dan geef jij me wijze raad.

Ruthie, wat kijk je verdrietig.

Ik raak iedereen kwijt van wie ik hou.

Je hebt je moeder nog. Ze houdt van je, al is dat soms bijna niet te merken.

Denk je nog steeds aan die jongeman ?

Kon ik 'm maar vergeten.

Het is niet goed om dingen te betreuren.

Nee, toch ?

Hoe moet ik zonder je verder ?

Mijn Ruth, m'n ongelooflijke dochter.

Je doet me altijd weer versteld staan.

Ga Ernst halen. Jullie gaan trouwen.

Het komt heus wel goed.

Ze geven ons geen trouwvergunning, Miss Gruber.

Washington zegt 'nee'. - Beantwoord de vragen gewoon.

Een trouwvergunning graag. - Bent u inwoners van New York ?

Ja, hoor.

Vul de formulieren even in.

Washington is ver weg.

Ik wil elke ochtend schone, witte handdoeken.

En ik wil een ventilator. Misschien twee.

Wat doe je hier ? Is er iets mis ? - Natuurlijk, het is oorlog.

Je vader is dood en ik ben weduwe. Ik kom m'n dochter opzoeken.

Geef me snel een pakkerd.

Heb je een brief van Irving gehad ? - Nee. Ze laten 'm niet schrijven.

Als er iets mis was, hadden we het wel gehoord.

Ik ga morgen naar de president. - Doe 'm de groeten van me.

Er is hier niet veel voor je te doen.

Ik kan een bruiloft organiseren. Dat is echt iets voor mij.

Doe Manya's haar twee uur van tevoren. Kan ze nog nerveus worden.

We willen muziek tijdens het eten. Iets aangenaams.

De bruidstaart. Het paar snijdt 'm samen aan.

Dan wordt het een puinhoop. - Het is een Amerikaanse traditie.

De kinderen eten apart, anders wordt het buffet een ramp.

Dag, schat. Ik heb het druk.

Ruthela, je moeder is als een tweede moeder voor me.

Daar krijg je nog spijt van.

Franklin Delano Roosevelt bezweek op 12 april 1945 aan een hersenbloeding.

Z'n historische erfenis omvat de New Deal voor Amerika...

en z'n leiderschap tijdens WO ll. De bevolking is diep getroffen.

Nee, dank u.

Drink op. Daar kikker je van op.

Met èèn glas lukt dat niet. - Je kunt meer krijgen.

Nu hangt alles van Truman af.

Weten we wat zijn positie is ? - Dat weet hij zelf niet eens.

Truman zal het besluit niet herroepen.

Als de oorlog eenmaal is afgelopen, worden de vluchtelingen teruggestuurd.

Waarheen ? Naar de mensen die ze wilden vermoorden ?

Je hebt meer gedaan dan we hadden kunnen denken. Wees daar trots op.

Je gaat deze strijd verliezen. Het is niet anders.

Je hebt dapper gestreden, maar het is afgelopen.

Genoeg krullen, Fanny. - Twee rollen omhoog.

Ze moet er stijlvol uitzien. - Ik wil mezelf blijven.

De bruid heeft niets te vertellen.

Wat zie je er mooi uit, Manya. - Ze is een plaatje.

Wordt die trouwjurk ook weer eens gelucht.

Ik kan 'm altijd weer uitleggen. - M'n vader kan me niet weggeven.

Ruthela en mama Gruber, willen jullie dat doen ?

Samen. - Natuurlijk.

Zijn jullie zenuwachtig ? En terecht. Jullie gaan trouwen.

Voordat we beginnen, moeten jullie iets bedenken.

We mogen nooit geloven wat de nazi's over ons zeiden.

Dat we het kwaad op de wereld hebben losgelaten. Dat is niet zo.

We hebben overal de zegen van de thora gebracht.

De landen die ons wilden vernietigen, hebben 't kwaad zelf afgeroepen.

Tot ik je een trouwring geef. - Moet ik deze dan teruggeven ?

We kunnen niet trouwen, Johan.

Vanwege je ouders ? - Niet alleen vanwege hen.

Alles is veranderd.

M'n vrienden zijn verdwenen. Dit is niet meer de stad waar ik van hield.

Ik kan elk moment worden weggestuurd omdat ik...

Henry heeft gelijk. Ik ben gek.

We zijn gek om te geloven dat we een kans hebben.

Die hebben we ook. We kunnen ergens anders opnieuw beginnen.

Dat heeft niets te betekenen. Iedereen moet lid worden.

Anders mocht ik geen lesgeven en kon ik niet voor m'n moeder zorgen.

Dan moesten we ons huis uit. Ik hebt 't gedaan om te overleven.

Ik had geen keus.

Hou op.

Laat haar met rust.

Ik bekommer me wel om m'n vrouw. - Hou ze tegen. Doe iets.

Opschieten.

Blijf uit m'n buurt. - Stil. Ik wil je leven redden.

Ik hou van je, Ruth. Ik zal altijd van je blijven houden.

Denk je nog steeds aan hem ?

Papa kan 't niet zeggen, dus doe ik het : Ooit zul je het geluk vinden.

Wacht alleen niet te lang. Je bent geen jonkie meer.

Papa zou nooit hebben gezegd dat ik geen jonkie meer ben.

Ik mis hem. - Ik ook.

Ruth, de oorlog is afgelopen.

Hij is eindelijk afgelopen. - Dan komt Irving naar huis.

De oorlog in Europa is afgelopen, maar de vluchtelingen vinden geen vrede.

Steden en dorpen zijn vernietigd en er dreigt hongersnood.

En het geweld gaat door.

Joden worden aangevallen bij thuiskomst in Polen.

De vluchtelingen in Oswego zijn nooit als immigranten geaccepteerd.

De VS waren maar een tijdelijk toevluchtsoord voor ze.

FDR heeft duidelijk gezegd dat ze na oorlog naar huis moesten.

Maar naar wat voor huis ? Hebt u het nieuws niet gezien ?

Het Congres stuurt ze naar huis. - Niet te geloven.

We laten 400.000 Duitse krijgsgevangenen toe...

en we redden nog geen duizend joden ?

Gefeliciteerd. Goed gedaan.

Het was oorlog in Europa. M'n broer is daar gesneuveld.

Maar niet voor niets. Ik kende jullie niet. Ik wilde jullie niet kennen.

Maar dankzij jullie besefte ik dat haat me minder menselijk maakte.

Vandaag hebben we iets te vieren.

We vieren wat ons stadje, onze school en wijzelf hebben geleerd.

Als er gerechtigheid is, zal onze nieuwe familie niet uit elkaar worden gehaald.

Lili, hij is prachtig.

Ik zou hier een mooie zaak kunnen opbouwen.

Dames en heren...

in tegenstelling tot Bruno, onze ceremoniemeester...

zal ik het kort houden.

Namens iedereen in het kamp...

wil ik alle geslaagde kinderen feliciteren. Goed gedaan.

Ik heb in Amerika over Thanksgiving geleerd.

Vandaag wil ik Amerika bedanken...

voor het beëindigen van deze vreselijk oorlog.

Voor jullie leider Franklin Delano Roosevelt, die ons heeft gered...

van ons lijden.

Ik wil m'n mooie vrouw Manya bedanken...

omdat ze nog in liefde geloofde.

En ik wil alle Amerikanen hier bedanken...

omdat jullie familie voor ons zijn geworden...

nadat we onze eigen familie hadden verloren.

We vormen nu èèn grote familie. Heel hartelijk bedankt.

Wat doet u ?

In 1942 meldde een Duits industrieel in Zwitserland...

dat de nazi's joden vermoordden.

Buitenlandse Zaken hield dat rapport achter.

Vlak daarna kwam telegram 482.

Dat onthulde het 'Vernichtungsplan' van de nazi's.

Uitroeiing. - De uitroeiing van alle joden in Europa.

Dit telegram werd ook achtergehouden.

In de jaren '30 had BuZa de ambassades in Europa aangeraden...

om joden geen visa te verstrekken.

Vanaf 1941 kwam bijna geen enkele jood de VS nog binnen.

Waarom vertelt u me dit ? - U verdient 't de waarheid te weten.

Toen er geld was ingezameld om nazi's te betalen om joden te laten gaan...

had Financiën het plan goedgekeurd, maar Buitenlandse Zaken weigerde.

We hadden duizenden joden kunnen redden.

M'n afdeling bekritiseerde dit gedrag in een rapport...

maar dat rapport is nooit gepubliceerd.

Waarom zou onze regering dat doen ? - Niemand wil de joden hebben.

Ik zal ontkennen dat we dit gesprek ooit hebben gevoerd.

Dames en heren...

ik zal me niet verzetten als ik terug moet gaan.

Ik ga vrijwillig terug naar Joegoslavië.

Ik waag het erop dat het daar nu veilig is voor joden.

Zing met me mee.

we zullen elkaar weer zien

al weet ik niet waar of wanneer

maar we zullen elkaar weer zien op een zonnige dag

blijf glimlachen

zoals je ook altijd doet

tot de blauwe lucht de onweerswolken verjaagt

doe m'n bekenden de groeten

ik blijf niet lang weg

ze zullen blij zijn om te horen

dat ik dit liedje zong

we zullen elkaar weer zien

al weet ik niet waar of wanneer

maar we zullen elkaar weer zien

op een zonnige dag

Ik was altijd jaloers op je vader...

als jullie hier zaten en geheimpjes met elkaar deelden.

Je ziet er zo verdrietig uit, Ruthie.

Ik geloofde de regering toen ze zeiden dat ze joden wilden redden.

Maar het was gelogen.

En nu willen ze deze enkelingen terugsturen naar vijandige landen.

Ik heb ze teleurgesteld, mama. En m'n land heeft mij teleurgesteld.

Ruthie, luister naar me. Je mag dit niet vergeten.

Mijn familie, jouw familie, is gevlucht voor de pogroms in Polen...

en vond hier in Amerika een veilig toevluchtsoord.

Dit land gaf ons zekerheid en vrijheid.

Dit land stond het toe dat we joods waren.

Wil je dat een ander de kastanjes voor je uit het vuur haalt ?

Wij Amerikanen weten dat we moeten vechten voor wat we willen.

Ik wil deze paar joden redden. - Praat met de man aan de top.

Hij heet Truman.

Je vader noemde je altijd z'n ongelooflijke dochter.

Hij kon heel makkelijk zeggen dat hij van je hield.

Ik laat 't merken door je gek te maken.

Maar ik hoop dat je weet hoeveel ik van je hou en hoe trots ik op je ben.

Ik vond het fijn in dit land.

Hier ben ik verliefd op je geworden.

Ik dacht dat ons kind hier zou worden geboren.

Ik ben zwanger.

Waar zal hij worden geboren, Ernst ? Waar zal ons kind worden geboren ?

Ik weet het niet.

Ga in de rij staan met de eerste letter van uw achternaam.

Geboorteplaats en nationaliteit ?

De plaats waar m'n buren me aan de Gestapo uitleverden.

Ze lachten toen we naar Buchenwald werden gestuurd.

Daar ga ik niet naar terug.

Waar ben je geboren ?

Ik heb een brief van Harvard. Ik mag daar medicijnen studeren.

Je kunt in je eigen land ook studeren.

Het is een leuk aandenken.

U komt uit Frankrijk en u uit Hongarije.

We zijn getrouwd. - Ze is zwanger.

Wat zegt u nou ? - Het is een besluit van de regering.

Dit is een trouwakte. - Volgende.

Waarom duurt het zo lang ?

Ik ben aan de beurt. Ik heet Myles Billingsley.

Dat is een Engelse naam. U moet me terugsturen.

Eleanor Morrow Sayles. M'n familie komt uit Ierland. Stuur me terug.

Phil Lafontaine, uit Frankrijk. Stuur me terug.

Marie Minucci, een Italiaanse naam. Stuur mij ook maar terug.

U staat niet op de lijst. Waar slaat dit op ?

Hoe heet u ? - Ik ? Lapchinski.

Dat klinkt niet Amerikaans. - Hij is Oekraïens. Nou en ?

Als u hen niet wilt, wilt u mij ook niet. Iedereen komt van elders.

U moet ons dus ook terugsturen. - U stelt het onvermijdelijke uit.

We moeten de afspraak verzetten. - Ze worden nu weggestuurd.

Het spijt me. - Spijt het u echt ?

Als ik nu niet met hem kan praten, is hun kans verkeken.

Ik heb uw foto's van hen in dat tijdschrift gezien.

U bent erg ongeduldig, Miss Gruber.

Komt u vanwege Oswego ? - Dat klopt.

Zeg het maar.

De vluchtelingen zagen er eerst uit als schimmen.

Nu zijn het echte Amerikanen.

Dit land is hun thuis geworden.

Ze hebben al zo veel geleden. Ik smeek u om ze te laten blijven.

Draait u zich om, Miss Gruber.

Dit is de eerste film die het leger heeft gemaakt...

in een concentratiekamp van de nazi's.

Dit kamp heet Buchenwald.

Het is crisis in Europa.

De wereld moet het probleem van de ontheemden oplossen.

Het zou wreed zijn om de vluchtelingen terug naar Europa te sturen...

en ze daar weer visa aan te laten vragen.

Ik draag Buitenlandse Zaken en Justitie dus op...

om de immigratiestatus van deze groep aan te passen...

conform de bestaande wetten.

Ik wil onze nieuwe burgers graag welkom heten.

Ik hoop dat ze hier vredig en in goede gezondheid zullen leven.

Fort Ontario werd kort daarna gesloten.

De vluchtelingen en hun families wonen overal in de VS.

Ze zien elkaar nog regelmatig bij reünies.

Ruth Gruber werd journalist, trouwde en kreeg twee kinderen.

Ze heeft nog contact met haar vluchtelingenfamilie.

Nederlandse ondertiteling bewerkt door : VeHash