Original subtitles

Kikina presents

Land in zicht.

Land in zicht.

Kom op, Marco. Schiet op.

We hebben het gehaald.

Kijk nou, Giulio. - Dit wilde je zo graag zien, Marco.

Palestina.

Akko.

Ga weer aan het werk, jongen.

Zullen we de kruisvaarders zien?

Akko is de laatste vesting van de kruisvaarders in het Heilige Land.

Akko, de kust van Galilea zomer 1271

Marco, kijk.

Fantastisch.

Kunnen we veilig naar Jeruzalem? - Dat zal wel moeten.

Ik probeer me de stad voor te stellen. - Je hebt te veel fantasie.

Jij gaat niet verder. En je mag nog niet klagen.

Maar, vader...

Wees dankbaar dat je hier bent.

Wie zijn jullie en wat wil je?

Wij zijn Niccolo en Matteo Polo. Kooplui uit Veneti�.

Dit is m'n zoon Marco. We komen voor de pauselijke gezant.

Ga je gang.

Dus uw missie is mislukt. - De senaat van Veneti� luisterde niet.

Ook al waren we gestuurd door de Khan zelf...

de senaat was niet ge�nteresseerd.

Een handelsroute tussen Europa en het grote rijk van het Oosten.

Wie zou zo'n kans niet grijpen? - Ze vertrouwen de heidense Khan niet.

Maar ze zagen wel mogelijkheden voor de handel.

Niet alleen voor de handel.

U lijkt het met me eens te zijn. - We zouden elkaar beter leren kennen.

En acht je dat wenselijk?

We hebben geleerd de Mongolen te haten. Ze zijn immers vreemd.

Komt haat niet voort uit onwetendheid?

Goed gesproken. Door achterdocht en angst zijn al veel kansen verspeeld.

Ga zitten. We willen de weg vrijmaken, bruggen bouwen, deuren openen.

Maar niet alleen voor de handel. Nieuwe gedachten.

En de geleidelijke verspreiding van de waarheid.

Maar ik verwacht niet dat uw patriarch de visie heeft om dat te begrijpen.

Inderdaad. Ook niet toen we uitlegden dat de Khan ons juist had gestuurd...

omdat hij vriendschap wil met de paus. - De senatoren lachten. 'Welke paus?'

Ze lachen het christendom uit. De Kerk zit nu al drie jaar zonder leider...

omdat de kardinalen slechts kibbelen en konkelen.

Hoe lang gaat dat nog door?

Voorlopig nog wel even. We hoorden van de opstand bij Viterbo.

We konden niet langer wachten. - We hadden beloofd terug te komen.

Voor de Khan draait alles om woord houden.

De heenreis kostte ons al drie jaar. De terugreis kan ook jaren duren.

We willen onze belofte niet breken. - Hij lijkt me 'n bijzondere man.

Heer, de aanvoerder van de tempelridders wacht.

Goed. Leid hem naar m'n vertrekken. Ik kom zo.

Dus hij laat ons groeten en hij biedt ons vriendschap aan.

Maar wat wil hij terug? - Twee dingen.

We moesten Zijne Heiligheid vragen...

om honderd zeer wijze bijbelgeleerden mee te sturen.

Om hem in het geloof te onderwijzen? - Dat niet.

Alle godsdiensten zijn toegestaan in zijn rijk: moslims, boeddhisten, joden.

Op deze tolerante leest is zijn vrede, de 'Pax Mongolica' geschoeid.

Van welk geloof is hij? - Van allemaal en geen enkel.

Hij respecteert alle religies. Hij zoekt er een om mee te regeren.

Hoe meer hij over de onze hoort, hoe meer hij wil weten.

Weet u wat u zegt? Beseft u welke kans we misschien laten lopen?

Luister: een christelijke wereld, van Ierland tot China.

Dat gaat niet door omdat er geen paus is.

Kom mee.

Nu niet. Heb geduld.

U had nog een opdracht.

Wat olie meenemen uit de lamp bij het Heilige Graf in Jeruzalem.

Met welk doel? - De olie zou 'n krachtige talisman zijn.

Dat klopt. De olie is geneeskrachtig, voor hen die erin geloven.

Maar voor de Khan geldt dat niet. Maar goed, als hij erop staat.

Waarom bent u bij mij gekomen?

Om hulp te vragen om Jeruzalem te bereiken.

Het is geen gemakkelijke reis.

Akko is van ons, maar de moslims hebben bijna heel Palestina.

Zoals u ziet, is er nu sprake van een gewapende vrede.

Alleen God weet hoe lang die nog zal duren.

Kom morgenmiddag terug.

U krijgt een brief voor de Khan dat uw missie mislukt is. Niet door uw schuld.

Ik zal ook schrijven dat niet iedereen in het westen blind is voor z'n gebaar.

En of hij het nog eens wil proberen als we een paus hebben.

Ik hoop dat hij het begrijpt.

Giuliano, maak drie vrijgeleides in orde.

Voor de heren Niccolo, Matteo en Marco Polo...

zodat ze naar Jeruzalem kunnen.

Tot morgen. - We hebben er maar twee nodig, heer.

M'n zoon blijft hier met wat kooplui tot hij terug naar Veneti� kan.

Is hij hier gekomen om handel te drijven?

Geeft u niets om z'n ziel?

De Saracenen bezetten Jeruzalem, maar onze pelgrims zijn nog welkom.

Wilt u de bedevaart niet doen?

Wilt u niet bidden op de berg Golgotha?

In de voetsporen treden van de Heer? - Meer dan wat dan ook.

Dan blijft niemand in Akko. Drie vrijgeleides, voor Niccolo, Matteo...

en Marco Polo.

Wie zijn zij? - Bedoe�enen

Zijn dit moslims? - In principe wel.

Maar dit zijn gewoon veehoeders.

Ze slaan hun kamp op waar hun kudde kan grazen.

Kijk, daarboven. Kruisvaarders. Zijn ze niet prachtig?

Mijn god. Dit zijn soldaten van het Kruis.

Jeruzalem, zomer 1271

Daar is ze dan. Jeruzalem, de Heilige Stad.

Hier slaan we ons kamp op. Agostino, Giulio, Jacopo.

We zijn nog niet moe. Waarom gaan we niet verder?

Er mag niemand in of uit na zonsondergang.

Christenen mogen in het donker niet op straat komen.

Daar luidt de avondklok al.

We zijn vast wel veilig, maar we zetten toch iemand op wacht. Agostino eerst.

Laat Jacopo maar eerst. Dan is er minder kans dat hij in slaap valt.

Wat is er met jou? Je hebt nog niks gezegd.

Kijk, Marco.

Jeruzalem. Vind je het niet spannend?

Ik dacht dat je blij zou zijn.

Dat ben ik ook wel. En dankbaar.

Maar ik denk steeds aan die mensen die werden afgeslacht.

Dat waren onze vijanden.

Het waren veehoeders. Vrouwen, ongewapende oude mannen.

En die duivels vermoordden ze gewoon.

Eerst had je het altijd over die 'dappere kruisvaarders'.

Ik weet het. Ik begrijp het niet.

Ik kan het maar niet begrijpen. - Het zijn mensen.

Ze zijn hier gekomen om te vechten voor de goede zaak.

Maar toen zagen ze in dat dit geen korte, glorieuze veldtocht zou worden.

Het gaat al jaren om overvallen en hinderlagen.

Hier vormen alle mannen, vrouwen en kinderen samen een dodelijke vijand.

De wetten van die moslims zijn zeer streng.

Genadeloos voor ongelovigen zoals wij.

Godsdienstoorlogen zijn het wreedst. - Je weet niet wat ze hadden gedaan.

Misschien wel helemaal niets.

Wat weet jij nou? Jij hebt makkelijk praten.

Je moet inderdaad nog veel leren.

Het is pijnlijk om de onschuld van je jeugd te verliezen.

Maar je vader bedoelt dat als je wilt overleven...

je niet zomaar je oordeel mag vellen.

Wat een raar gesprek om hier te hebben.

Hoezo? - In deze olijfgaard waar we nu zitten.

Dit was ooit de hof van Getsemane.

Dit brood vindt u vast lekker. Het is vers gebakken.

Ze noemen het pitabrood.

Proef maar.

Jullie wachten op ons bij de kamelen en kooplieden bij de oostelijke poort.

Mogen ze niet mee, vader?

Nee, de toegangsprijs is zestig gram goud per persoon.

Hier, Marco.

Doe deze maar op.

Wat is dit? - Een tulband. Die moeten we dragen.

Blauw voor ons, geel voor joden. Hier zijn wij de heidenen.

Er was toch een wapenstilstand? - Met die mammelukken weet je nooit.

Dus we gaan alleen snel even naar het Heilige Graf om de olie op te halen.

En blijf in vredesnaam dicht bij ons en hou je mond dicht.

Als Hij vandaag zou komen, zou hij geel moeten dragen.

Jezus.

Wat wilt u? - We willen u een gunst vragen.

Wat dan? - Olie uit de lamp bij het Heilige Graf.

Dat mag niet.

We hebben een brief van de aartsdeken Teobaldo.

Hij heeft makkelijk praten. 'Geef die olie maar weg.'

Maar die is schaars. Het is de zuiverste olie.

We hoeven niet veel. - Dat zeggen ze allemaal.

Er is niet genoeg. Elke pelgrim wil wat van die olie hebben...

om z'n stem of z'n been te genezen.

Of om thuis te verkopen. Verkopen.

Uiteraard willen we de kerk wel wat aalmoezen geven.

Uiteraard.

Misschien hebben ze gelijk.

Ze hebben het geld nodig.

Ze mogen de olie verkopen.

Voor twee druppels olie kunnen ze twaalf flessen wijn kopen.

Het maakt niet uit.

Wat heeft een hebzuchtige monnik hier nog te betekenen?

Een boodschapper uit Akko zoekt een aantal pelgrims genaamd Polo.

Dat zijn wij. - Volg mij.

U dient onmiddellijk terug te gaan naar Akko.

Maar we moeten onze reis voortzetten. - Het zijn de orders van de legaat.

We zijn teruggekomen, heer. - Ik dank u wel.

Ik neem aan dat uw bezoek aan het Heilige Graf geslaagd is.

We waren al een heel eind op weg.

Maar toen riep ik u terug. Hebt u echt geen idee waarom?

Geen enkel idee. - Ik wil die brief aan Kublai Khan terug.

Zoals u wenst, heer.

Ik zal u een andere meegeven.

Toen u wegging, was ik nog Teobaldo Visconti.

Toen kwam er bericht van het conclaaf.

De kardinalen hebben hun besluit genomen. Ze hebben mij gekozen...

als de nieuwe paus van Rome. Bid voor mij.

Aanvaardt u, Teobaldo, uw uitverkiezing tot paus...

die volgens de wetten van de Kerk tot stand is gekomen?

Ik aanvaard die.

Welke naam wenst u aan te nemen?

Gregorius. Ter ere van de grote paus Gregorius VII...

die de Kerk zoveel kracht heeft teruggegeven.

U, die ik nu mijn zoons kan noemen.

U gaat niet alleen als ambassadeurs van de Khan terug naar China...

maar ook als onze gezanten, met de brief aan de grote Kublai...

de olie uit het Heilige Graf, alsmede onze eerste pauselijke zegen.

Ik denk nog steeds dat ik droom.

Probeer niet te snurken. - Dat valt niet mee.

Wat is dit?

Uwe Heiligheid... - Blijft u zitten. Eet u rustig door.

De heilige olie voor de grote Khan.

En dit zijn geschenken van mij voor hem.

Hij is rijker, maar misschien raakt hij onder de indruk van ons vakmanschap.

Van de beste goudsmit in Florence.

En de beste glasblazer van Veneti�.

We mogen Veneti� niet vergeten.

Vertel eens, voldeed Jeruzalem aan je verwachtingen?

In sommige opzichten helemaal.

En in andere opzichten helemaal niet.

Ik heb me nog nooit zo nederig gevoeld. Zo dicht bij de Heer.

Maar ik ben ook erg kwaad geweest. - Hij heeft niet veel levenservaring.

Hoezo? - Ik zag mensen geld betalen...

om een stad in te gaan die vrij toegankelijk moet zijn.

Ik zag pelgrims die alleen interesse hadden in valse relieken.

Maar het ergste vond ik dat ik kruisridders zag...

die vrouwen en kinderen uitmoordden. - Vergeef hem, Uwe Heiligheid.

De Kerk heeft heel wat op haar geweten.

Ik wil daar verandering in brengen. En meer nog.

En met Gods hulp zal ons dat lukken.

U hebt de olie en de geschenken. Maar die honderd priesters...

Zoveel kunnen we er niet missen. Als ik ze al kon vinden.

Maar u zult niet alleen reizen. U krijgt twee geleerde en vrome metgezellen.

Allebei uit de orde van Sint Dominicus. Broeder Nicholas, een theoloog.

En broeder William, die de Koran heeft bestudeerd.

Zij mogen absolutie verlenen en in mijn naam priesters wijden.

Zij zijn de fundering waarop de Kerk in het oosten zal verrijzen.

Mogen wij onszelf waardig tonen. - Onze weg is die van de martelaar.

Maakt u daar geen haast bij, broeder Nicholas.

Ik wil dat mijn brieven de Khan bereiken en dat hij verheugd is.

Uwe Heiligheid. - Heilige vader...

De kruisvaarders zouden u graag zien. Ze willen uw zegen.

Ze zijn met veel. Ze wachten al uren.

Ik kom terstond.

De grote Khan vertrouwt u. U drie�n staat voor onze oprechtheid.

Denk aan onze afspraak. Je moet naar huis.

Heer Niccolo, wat is uw eerste reisdoel?

De haven van Laias, richting Armeni�.

Een veilige haven. Hebt u vrienden daar?

Met schepen die naar Veneti� gaan?

Meester Marco...

Wil uw vader u naar huis sturen?

Ik hoef het maar te zeggen...

Vergeef me, heilige vader. Uw zegen alleen is al genoeg.

Als mijn vader voor de grote Khan staat...

ga ik ervan uit dat ik erbij ben.

Onze nieuwe taak ligt nu voor ons.

Ik zegen u allen.

Armeense woestijn, winter 1271

Marco vertelde me dat ze op weg naar Perzi� in Armeni�...

in een oorlog terechtkwamen.

De Egyptische sultan Baibar was in gevecht met de Mongolen uit Perzi�.

De Polo's meden contact met dorpen en karavanen.

Voor hen lag de woestijn. Een nachtmerrie van hitte en dorst.

Het is vast niet ver meer.

Daar. Ik wist wel dat we het zouden vinden.

Water.

Wacht. Het is een moslim.

Een melaatse.

Moge God hem genadig zijn.

Niet drinken.

Misschien is het vervuild. Of vergiftigd.

Giulio, wat is er? - Ik weet het niet. Ik heb pijn.

Laat het niet merken. Anders laten ze je achter.

Ik weet niet of ik het red.

Alles is zo anders dan in onze dromen. Zo moeilijk.

Klim er maar op. Ik neem de ezel wel.

Nee. Als ze erachter komen dat ik ziek ben...

Had ik maar wat water. - M'n vader zegt dat we dat snel vinden.

Leun maar op mij. Niet praten. Spaar je krachten.

Pas nou op.

Water

We zitten nu hier, niet ver van de Perzische grens.

Midden in een oorlog.

Wat bent u van plan te doen?

We hebben geen keus. We moeten doorgaan.

Naar Perzi�.

Nu hebben we echt uw gebeden nodig.

We blijven hier tot de wind gaat liggen.

Heer Polo...

We zijn nu al weken onderweg.

Soms stoppen we, of veranderen we van richting.

We weten nog steeds niet wat er aan de hand is of wat u van plan bent.

Vergeet niet dat wij afgezanten van de paus zijn, broeder William en ik.

Wij voeren het bevel over deze expeditie.

Wij vertrouwden op u. We hebben al vele ontberingen moeten doorstaan.

We dachten dat we het wel aan konden.

Want als we de Mongolen zouden vinden...

zou onze gouden pas z'n waarde tonen.

We zijn al op Mongools gebied. Toch verbergen we ons, mijden we contact.

Waarom? - Laat deze beslissingen aan ons over.

We willen geen enkel onnodig risico nemen.

Vanaf morgen reizen we voorlopig alleen 's nachts.

Dus probeer wat uit te rusten en laat ons met rust.

Hoe gaat het, jongen?

Beter. Het gaat al beter.

Als de zon weg is, gaat het beter.

Het is warm. Het zal u goed doen.

Hij is te ziek. Hij overleeft het niet.

Ik had ze nooit mee moeten nemen. Hem niet en Marco niet.

De haven van Laias ligt veel te ver naar het westen.

Ik had nee moeten durven zeggen tegen de paus.

Nu zal Marco bij ons moeten blijven. - Marco is sterk.

Ik weet het niet. Ik weet zo weinig over hem.

Ik ken hem amper.

Hij lijkt zo...

anders dan ik.

Moslims.

Moslimruiters.

Niet doen, dwaas. Marco, begraaf deze.

Het kruis. - En de heilige olie. Verberg ze.

Ga weg.

Tabriz, Saracenenkamp lente 1272

Giulio, alsjeblieft.

Ik ben het: Marco.

Het spijt me, Marco.

Onze vrienden...

zouden lachen...

als ze...

mij zo zouden zien.

Ik wilde...

Ik wilde net zoals jij zijn.

Hij is dood.

Giulio is dood.