Original subtitles

Teksty w języku duńskim: HorrorFan

Zmarł w imię miłości.

Urodził się zaraz po wojnie secesyjnej. Daniel Robitaille był synem niewolników.

Artysta.

Zatrudnił go bogaty właściciel ziemski namalować portret swojej córki.

Zakochali się. Zaszła w ciążę.

Jej ojciec kazał swoim bykom gonić biedny człowiek przez miasto.

Kiedy go złapali, przepiłowali jego prawą ręką zardzewiałą piłą.

Zabrali miód z pobliskiego ula, -

- który był rozmazany na jego krwawiące, okaleczone ciało.

Tłum uciekł, gdy pszczoły go ścigały.

Zmarł w imię miłości.

Jego zmartwychwstanie zaczęło się od plotek, i stał się mitem.

Powiedz jego imię pięć razy w lustrze. Potem przychodzi.

Hak zastąpił jego odciętą rękę.

Smutek i nienawiść wypełniają jego oczy. Pszczoły roją się wokół jego ust.

Mit rozprzestrzenił się z miejsca na miejsce, i zakorzenił się w najbardziej zdesperowanych obszarach.

Nawet tutaj, w Nowym Orleanie, było popełnił morderstwo w jego imieniu.

Ale czy on istnieje?

Cabrini Green, Chicago, 1992.

Helen Lyle ma obsesję na punkcie mitu,

że bierze osobowość Candymana, i zabija swoje ofiary hakiem.

Mieszkańcy Cabrini wierzyli w że jest Candymanem.

- A co z tobą, doktorze Purcell? - Czy wierzę w Candymana?

Wierzę w mit.

Ale fakt? Mięso i krew? Niestety nie.

Udowodnij to.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

To była prawdziwa ulga.

Mój wydawca nigdy by mi nie wybaczył. Wyobraź sobie nagłówki:

„Wyrosły z hakiem podczas trasy z książkami”.

Panie i Panowie. Witamy naszego Candymana, Petera.

Pardon. Muszę się zgubić.

Czy wcześniej byliśmy trochę zbyt nieśmiali?

- Prezent? - "Do Ethana".

Ethan Tarrant.

- Twój ojciec mnie krzywdzi, Ethan. - Poprosił cię o pomoc.

- Czy wiesz, ile osób kontaktuje się ze mną? - Mój ojciec nie był szalony.

Tego też nie mówię.

Powiedziałeś, że Candyman nie istnieje. Miał powiedzieć imię, a teraz nie żyje.

Widziałem to już wcześniej, Ethan. Ludzie mają obsesję na punkcie mitu.

Nie ma mitu. Istniał Daniel Robitaille.

Daniel Robitaille nie żyje i pochowany przez wiele lat.

On jest tutaj.

Zadzwoniłeś do niego.

Pardon. Nie mogę ci pomóc.

Jesteś następną ofiarą, Purcell.

- Od kroku do przełyku. - Jesteś tak szalony jak twój ojciec.

Daj mi whisky.

Zabójca!

Zabierz go stąd!

Jesteś następną ofiarą, Purcell.

Skrid s�!

To jest moja książka.

NIE ZABIJAJ

Jesteś ze mną, Nowy Orlean?

Czy mnie słyszysz? To jest Kingfish na 96,2 FM.

Zostały tylko trzy dni, Crescent City. Trzy dni do Wielkiego Postu.

Więc bawmy się wcześniej i zapnij przed postem.

Kingfish jest z tobą przez cały czas.

Przez was, bracia i siostry, co oznacza „karnawał” po łacinie?

Kingfish otrzymał dobre wykształcenie, żeby mógł ci o tym wszystko opowiedzieć.

Karnawał: Pożegnanie z mięsem.

To znaczy. Brzmi nieźle. „Żegnaj z mięsem”.

Dokładnie tak.

I pożegnaj się z deszczem.

Rzeki potężnej Missisipi wkrótce przekroczą ich brzegi.

Spójrz tylko na niebo. Wkrótce znowu nadejdzie deszcz.

I chmury, bracia i siostry, to nie jedyna niebezpieczna rzecz w naszym mieście.

Mówię o morderstwie, mes amis.

Wszyscy o nim słyszeliśmy. Człowiek z hakiem.

Kiedy wkładasz kostium i patrzysz na siebie w lustrze musisz trzymać usta zamknięte.

Nie mów jego imienia.

- Czy on zawsze jest taki zły? - Chyba jest.

- Dlaczego? - Został ranny.

"On został ranny."

Kto go skrzywdził, Matthew?

- Wszystko. - Widzisz, Annie.

Dalej.

- Zastój. Wtedy mogę cię namalować. - Próbowałaś używać papieru, Liz?

- Nienawidzę papieru. Jest pusta. - Nie, jeśli malujesz na nim.

- I nie możesz uratować lustra, kochanie. - Dlaczego nie? Będzie tutaj.

To twój brat.

Do Mardi Gras zostało tylko kilka dni. Obiecałem dostarczyć materiały.

Za ich maski. Annie, dzieci są bardzo niezależny. Dobrze sobie radzą.

- Wrócę jutro. - K�r nu.

Hej, Pamie.

- Rozważasz wprowadzenie się? - Nie.

Nie, chodźmy.

- Cześć, panno Tarrant. - Cześć Greg.

- Nie jesteś jeszcze gotowy? - Nienawidzę tego.

- Dlaczego masz go tak często? - Przestań, Annie.

- Co powiedział Ethan, mamo? - Prawie do mnie nie mówił.

On tylko chce cię widzieć. Och, Annie.

Morderstwo...

- Witam, pani Tarrant. - Szybko to nazywasz?

- Przepraszam panią. - Włączyłem alarm na 45 sek. odkąd.

Pani, robimy co w naszej mocy. Potrzebujemy hasła.

Muszę ci podać hasło.

- "Głupiec". - Mama.

W moim wieku, Annie, możesz cholernie dobrze powiedzieć, co chcesz.

mówi dr. Lewis, że musisz pić?

Myśli, że umieram na raka.

Więc to nie ma znaczenia.

Powinno chyba odejść.

Jedyne, za co przepraszam, to to, że… siwe włosy nigdy nie miały czasu się ujawnić.

Wiem dokładnie, w który dzień zachorowałem.

To był dzień śmierci twojego ojca.

- Powstrzymywać się. - Komentarz do aresztowania twojego syna?

Powstrzymywać się!

Pomóż mojej matce, Paulu!

Skomentuj!

Vörsgo, Oktawia. Filiżanka Javy z tym wszystkim.

Zioła cykorii są dobre na mój żołądek.

Jesteś bohaterem, Paul.

Pewnego dnia prawdopodobnie będzie dobrym ojcem. Do tego czasu jestem robaczywym pokarmem.

Chcę być pochowany zimą. Zwłaszcza w tym klimacie.

Pani Tarrant?

- Może najpierw powinienem zobaczyć go samego. - Tak, chcę go niepokoić.

Idziemy do stołówki. Gumbo jest pyszne i ciepłe.

Dzień dobry. Mój anioł Stróż.

- Jak się czujesz? - Bywało lepiej.

- Jak się miewa mama? - Próbuje to zrobić.

- Mam zadzwonić do dziekana? - To nie jest konieczne.

- Wyrzucił mnie trzy miesiące temu. - Co?

Chodź, Annie. Studiowanie prawa było marzeniem mojego ojca, nie moim.

- Nienawidziłem nauczania, nauczycieli ... - Dużo na przeszkodzie.

A teraz powiedz mi, co się stało zeszłej nocy.

Dupek zamówił drinka. Ssał kostkę lodu i ...

Jesteś pełen kłamstw, Ethan!

Co się stało?

- Nie możesz tu być. - On jest szalony.

- Za dużo chowu wsobnego. - Zasady, Ray.

Nie pozwolę temu chłopowi odejść wolno. Chłopiec był niechlujny.

Pierwsze trzy ofiary były nieznane.

Ale nie numer cztery: Pan. Coleman Tarrant.

- Ta sama procedura. - A zgadnij kto znalazł ciało ojca?

Nasz młody Ethan.

Co się dzieje? Czy trzymasz nad kimś rękę?

Czy trzymam rękę na kimś?

- Dzwonię do Claya McPhersona i... - Nie.

- Żadnych prawników. - Rodzina ma przyjaciół.

Teraz mu to nie pomaga.

Pamiętam jego typ ze szkoły.

Zawsze myśleli, że są lepsi ode mnie,

Bo mieszkali w gównianej willi na Esplanade Avenue.

Nie możesz się z tego wyperswadować. Mówimy o morderstwie.

Nie rozumiesz, Annie? Ja to zrobiłem. Wyznałem.

I tak pewnie świętuję Mardi Gras z mężem.

Wiem, o co w tym wszystkim chodzi.

- Czy ty? - Czasami ludzie będą karani.

Nawet jeśli są niewinni.

Nie zabiłeś taty, Ethan.

Byłeś w domu tamtej nocy.

- To nie ma nic wspólnego z tatą. - Myślę.

- Zostaw to. - Co widziałeś?

- Zapomnij o tym. - Ethan!

Zapomnij o tym!

- Szatanie! - Czas minął.

- Dowiaduję się, co się stało. - Nie!

Przepraszam, panno Tarrant, ale sprawa jest oczywista.

- Nie ma jeszcze prawnika. - Twój brat się przyznał.

Nie masz narzędzia zbrodni. Nie miał na sobie krwi.

- Ludzie słyszeli, jak groził ofierze. - To nie czyni go zabójcą.

- Nie chodzi tylko o dr. Morderstwo Purcella. - Co mówisz?

Ethan był prawdopodobnie w to zamieszany także w śmierci twojego ojca.

- Zginęli dokładnie w ten sam sposób. - Mój brat czcił naszego ojca.

Nie masz pojęcia, przez co przeszedł. Znajdź innego kozła ofiarnego.

Mój brat nie.

Zobaczymy.

Oto wiadomość do człowieka z hakiem: Spokojnie. Zjedz trochę gumbo.

Nawet Kingfish wie, dokąd idzie linka.

Masz teraz coś, czego potrzebujesz, Ben?

- Muszę naprawić włosy. - Ułóż włosy.

Nie lubisz mojego gotowania? Czy jest za ostre?

- Nie jestem głodny. - Musisz być trochę delikatny.

Czy myślisz, że rodzinę można przekląć?

Kiedy dorastaliśmy, myśleliśmy że byliśmy najszczęśliwszymi dziećmi na świecie.

Ethan był taki mądry.

Tata myślał, że będzie pierwszy Tarrant w Sądzie Najwyższym.

Ale kiedy umarł, -

- nadeszła... chmura.

Annie.

Musisz skupić się na dobrych rzeczach w życiu.

Pomogłeś wielu dzieciom.

A twój mąż jest super pyszny. Przynajmniej twoja matka tak myśli.

- Nie wymkniemy się? - Wreszcie pytasz.

Cześć! Smutny s�!

Pieprzony turysta.

„Umów się tutaj”.

- Mój Boże! - Przepraszam. Myślałem, że mnie słyszysz.

Wygląda dobrze.

Po prostu nie mogę tego dokończyć.

Szczęśliwa rodzina.

Radzimy sobie lepiej. Obiecuję.

Tata kochał ten dom.

Po przeprowadzce często przejeżdżał obok dom z nami.

Jakby dom go przyciągał.

Jesteś ze mną, Crescent City? Czy czujesz, że to się zbliża?

Kiedy Kościół Katolicki zdał sobie sprawę, że nie mogą Zmień nasz pogański styl życia, zaproszono...

- Co ty z tym robisz? - Tak na wszelki wypadek.

To był dobry pomysł, kochanie.

Mój Boże.

- To wiele wyjaśnia. - Paul, nie mieszkam tu od 13 lat.

Annie?

Nie sądzę, że jesteśmy sami.

Przestraszyłeś mnie.

Trzymaj pluszowe misie z dala.

Pardon. Nie chciałem przeszkadzać.

Pierdoleni głupcy.

- Jak inni. - Paweł.

Annie, właśnie wyjaśniłem Pan...

Nie będziemy Ci przeszkadzać. Tylko szukaliśmy.

Mieszkałem tu kiedyś.

Jestem z nią.

Myślałem, że poznałem całą twoją rodzinę. Nie, Annie, czego szukamy?

- Coś się stało z Ethanem tamtej nocy. - Znalazł twojego ojca.

Ale to coś więcej. Chodź ze mną.

To był mój pokój.

Jak miło.

Posłuchaj, masz pokój z dobrym widokiem.

Stara dzielnica niewolników. Ethan i ja nigdy nie pozwolono mi tam grać.

To się tam zdarzyło.

Auć!

- Czy wszystko w porządku? - Tak, wszystko w porządku.

- Wynośmy się stąd, Annie. - Zaraz wracam.

SŁODKO NA SŁODYCZE

Cześć! Co ty robisz?

Cholera.

No dalej chłopcy.

Dalej.

Zrelaksuj się teraz.

Chodźmy.

Nie możesz dzisiaj wziąć dnia wolnego, Annie?

Powodem są dzieci żebym nie straciła rozumu.

- Kocham cię. - Ja też cię kocham.

- Do zobaczenia później. - W porządku.

Co się dzieje? Przestań walczyć.

Chłopcy... Liz, jak ma na imię? Przestań! Dlaczego to robisz?

Przestań, Drew i Matt!

- Zrobiliśmy maski... - Przejmę stąd.

Wstrzymać. Jaki jest problem?

Mateusz! Rysował! Przestań!

Co się dzieje?

- Zaczął. - Kłamstwa!

- On zrobił. Sam zobacz. - Mateusz?

Co to jest?

To Candyman. Zabili go.

Słuchaj teraz. Candyman nie istnieje.

To tylko przerażająca historia. Rysunki to fantazja Mateusza.

- A co z morderstwami? - Dobrze ...

Czasami ludzie robią złe rzeczy. Straszne rzeczy.

Jeśli sprawcy nie zostaną złapani, wcześniej obwiniają fikcyjne potwory. Candyman jest fikcją.

Ale on żyje w lustrze. Tak zabija ludzi.

Jeśli powiesz jego imię pięć razy, powinien wystąpić.

naprawdę w to wierzysz?

Potem muszę to udowodnić.

Wtedy jest luźny.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet.

Sam zobacz. Nic się nie stało.

Nie mogę uwierzyć, że to zrobiłeś.

Dopiero wtedy mogłem ich przekonać. - A może ty?

- Co to znaczy? - Pewnie o tym wiesz.

Co?

Czy jesteś gotowy na deser?

Ponownie?

Wszedł.

Nie ma potworów.

Pis!

Potrzebujesz pomocy?

Nie, w porządku, Annie.

Paweł?

Annie.

Annie.

Jestem napisem na ścianie.

Szept w klasie.

Annie.

Przyszedłem po ciebie.

Gotowy czy nie ...

Paweł ...

Musimy razem podróżować.

Ty i ja.

McKeever czyści schody, oszczędza deser. Co za koleś!

Aniu, bądź ze mną.

Jesteś mój.

- Mardi Gras jest jak noc pełni księżyca. - Cała rodzina jest szalona.

Przestań, Ray.

Nie spiesz się. Co pamiętasz?

- To był on. - Kto jest nim"?

Wyszedł z cienia.

Na jednym ramieniu miał haczyk, i pszczoły pełzały po jego twarzy.

Panno Tarrant, tu Mardi Gras. Głupiec w kostiumie?

To nie była maska.

- Naprawdę. - Oczywiście.

A co z moim bratem?

- Zabójca twojego męża prawie nie ... - Vr.vl. Jest niewinny.

To uczyniłoby cię głównym podejrzanym, prawda?

Och, Annie.

Och, mor.

Dzięki Bogu.

- Ona kłamie. - Jestem tu skarbie.

Jesteśmy prawie w domu, kochanie.

PAN PRZYCHODZI

POMOC NADCHODZI

Okażcie skruchę LUB BĄDŹ PRZEKLĘTY

ON WIE O TYM

NIE ZABIJAJ

Vörsgo.

- Czy ty też myślisz, że jestem szalony? - Nie możesz tego mówić, Annie.

Dlaczego tata poszedł do domu tamtej nocy? Czy on coś wiedział?

Musisz odpocząć, Annie.

Czy kiedykolwiek wspomniał o Candymanie?

Musisz się przespać.

Wszyscy tego potrzebujemy.

Dziś to się dzieje, Nowy Orlean. To Mardi Gras.

Nie zostało wiele czasu. O północy, kiedy imprezujemy, -

a policja na koniach, próbując uporządkować ulice,

- czy to historia, drodzy przyjaciele.

- Annie. - Nie.

- Dzwoniłeś do mnie. - Zabiłeś Paula.

Przełknij swoje przerażenie, i niech będzie twoim pożywieniem.

Chodź ze mną i zaśpiewaj pieśń cierpienia.

Bądź częścią mojego świata, Annie.

Nie!

Annie! Spokojnie. To był tylko sen.

Widziałem go, mamo.

Śmierć to koniec kręgu życia, Annie. Zostawiamy świat takim, jakim przyszliśmy.

- Sam? - Naga, ślepa i umazana w gównie.

Ale nie ja. Zakładam sukienkę na studniówkę. Bogowie muszą wiedzieć, że znów mogę się tym zająć.

Trochę odpocząć. Odbieram telefon.

Nie obchodzi mnie co oni mówią.

Powiedz, że jest chora. Powinni być w szkole.

Kto to jest?

Nie, Annie. Teraz idź znowu do łóżka.

Wyślij je.

Tutaj?

Było trzech oficerów. Ona płakała.

Teraz poczekaj chwilę.

Powiedz mi dokładnie, co się stało.

- Matthew zniknął. - Zniknął zeszłej nocy.

- Policja rozmawiała ze wszystkimi. - Jeszcze nic nie wiedzą, ale co jeśli...

O tak. O tak. O tak.

Jestem z ciebie dumny, Nowy Orlean.

Jemy czerwone mięso.

Nie idę do domu, dopóki się nie skończy.

Jestem tu na pełen etat.

Daj mi huragan.

Znajdź kobietę dla Kingfish.

Post zaczyna się jutro, mes amis. Chcę zrezygnować z czegoś pysznego.

- Kogo szukasz? - Jestem nauczycielką Mateusza.

- Szukam jego ojca. - Pastor nie chce nikogo widzieć.

- Chcę pomóc. - Pomoc?

Mamy tego dość.

- Wracaj do klasy. - Nie rozumiesz.

- Rozumiemy wstyd. - Zrozumieć, co?

Martwiło mnie, że był na ulicy po pojawieniu się marki, ale...

Farmandowi nie pozwolono przyjść, kiedy kupił farbę, więc ...

- Głupotą było pozwolić mu odejść samemu. - Co powiedziała policja?

Nie obchodzi ich to i myślą: diler narkotyków lub potencjalny zabójca mniej.

- Ale nie znają mojego syna. - Matthew wydawał się trochę zamknięty w sobie.

- Po śmierci matki miał koszmary. - Mówił o nich?

Nie, ale musiały być złe.

Nie śpi już w pokoju. Maluje całą noc.

- Tylko to go uspokaja. - Czy mogę zobaczyć zdjęcia?

Nazywa to swoim studio.

O Boże.

Czy kiedykolwiek wspomniał o Candymanie?

Wszystkie dzieci słyszały historie. Nie wiedziałem, że w nie wierzy.

- Jak to się stało z Mateuszem? - Widzę to codziennie.

Ludzie tutaj są zdesperowani. Nie mają powodu, by mieć nadzieję.

Zwracają się do fałszywych bogów. Nie pozwolę, żeby tak się stało z moim synem.

A jeśli to prawda? Jeśli Candyman istnieje?

Wtedy tylko Bóg może nas zbawić.

Chodźmy do domu.

Nie, odbieram to.

- Dalej. - Próbuję to podnieść.

- Zostaw mnie w spokoju. - Naciskać.

Fandeny. Co powinienem zrobić?

Pszczoły go zabiły.

Wszyscy zostaniecie ukarani.

Nawet ty.

Mianowicie Nowy Orlean. To Mardi Gras. "Tłusty wtorek" i jestem gruby.

Mój pasek jest zerwany, moje spodnie są rozpięte, żołądek to góra pełna pstr.

A jutro Środa Popielcowa.

Wszyscy zamieniają się w popiół i proch.

Po prostu stałem i patrzyłem, jak Paul umiera.

A teraz Mateusz.

- Powiedziałem jego imię przy dzieciach, Ethan. - Mój Boże.

- Dlaczego nic nie powiedziałeś? - Chciałem cię chronić. Ty i mama.

Ale to nie wystarczyło.

- To nigdy nie wystarczy. - Co widziałeś tamtej nocy?

Co tata robił w domu?

Uwierzył w to, Annie. Przekonał mnie nawet.

Nie widziałeś, jak miał obsesję. Tata zawsze mówił o nazywaniu tego rzuceniem palenia.

Zimno na niego. Nie odważyłam się odejść był sam, ale tej nocy uciekł.

Wiedziałem dokładnie dokąd pójdzie.

Co noc zabierano go do domu.

Zawiodłem, Annie.

- Gdybym przyjechał pięć minut wcześniej... - Dlaczego miałby go wzywać?

- Tata znalazł sposób, żeby go zniszczyć. - Co to ma wspólnego z naszą rodziną?

Tata mi nie powiedział. Przed zmarł, skontaktował się z uzdrowicielem.

- Skradziona sztuka. Bolesne rzeczy. - Jego imię?

- Nie będzie z tobą rozmawiał. Próbowałem. - Jego imię.

Thibideaux. Mieszka w starej dzielnicy.

- Puść. To zbyt niebezpieczne. - Muszę wiedzieć, czego szukał tata.

- Poczekaj, aż mnie wypuszczą. - Nie mamy czasu.

I tu jesteś bezpieczna.

Zawsze ktoś patrzy.

- Prawdopodobnie próbowałeś tego wcześniej. - O tak.

- Chwyć to, co kapie. - Próbuję.

Czy mogę Cię zainteresować czymś słodkim?

- Poproszę trochę lodów. - Smak wiśniowy?

To brzmi nieźle.

Trochę słodyczy dla słodyczy.

Coś jeszcze?

szukam mężczyzny o imieniu Thiideaux.

Nie znam nikogo, kto tak mówi.

- Chodzi o mojego ojca. - Zapytaj swojego ojca.

On jest martwy.

Został zamordowany.

Coleman Tarrant.

Clara, nie idziesz na imprezę a potem się tam spotykamy, dobrze?

Tak wiesz, Honor. Chcę drinka, który mi obiecałeś.

Mam nadzieję, kochanie.

Cześć.

Czekasz tutaj.

Patrzę prosto.

Twój ojciec zrozumiał różnicę między historią a wiekiem.

Niektóre przedmioty są po prostu stare. Inni mają historię.

Historia, która odzwierciedla życie, nie zawsze jest znany.

Zjada i... Przepraszam za wyrażenie. Skider.

Większość przedmiotów, takich jak twoja ojciec szukał, zawierał historię.

Twój ojciec odkrył, że Candyman urodził się tutaj w Nowym Orleanie.

Nazywał się Daniel Robitaille.

- A ona była jego kochanką. - Caroline Sullivan.

Twój ojciec miał na jej punkcie niemal taką obsesję, tak jak był z Candymanem.

Czemu?

Posiadała coś, jak rozpaczliwie pragnął.

Jej lustro.

Ci, którzy byli świadkami horroru, powiedzieli, że Cierpienie Robitaille było tak bolesne,

- tak nie do zniesienia, że ​​jego dusza został złapany w lustrze Caroline.

- Tata by go użył, żeby go powstrzymać. - Zniszcz lustro, złam klątwę.

Gdzie jest teraz lustro?

Kto wie? Caroline znalazła to obok zwłok Robitailles i zniknął.

Były oczywiście plotki. Samobójstwo...

Jednak twój ojciec nigdy w to nie wierzył.

Pozwól mi odejść.

Co będziesz?

Teraz w tobie rośnie życie.

Córka.

Nie możesz zmienić tego, kim jesteś.

Pospiesz się!

Pis.

Teraz w tobie rośnie życie.

Córka.

Och, Pawle.

Kim jestem?

Świat się zmienia, bracia i siostry. Spotykamy się następnego dnia.

Zmieniłem.

mam kopyta na butach i rogi na czole.

Chcę życia na srebrnym talerzu. Prawie czerwony.

Zachowaj srebrne sztućce na dziś wieczór Jem palcami.

Kto tam?

Robitaille urodził się tutaj, w Nowym Orleanie.

- Ja wiem. - Zadzwoniłem do niego przed Mateuszem.

Odnotowano tu wszystkie narodziny niewolników.

Daniela Robitaille'a.

Urodził się na plantacji Esplanade.

To dom mojej rodziny.

Urodziłem się tam.

Jest więcej.

Jeśli, jak wierzy Mateusz, to prawda, mam nadzieję, że możesz to powstrzymać.

Niech cię Bóg błogosławi.

MÓJ UKOCHANY TWOJE ZABURZENIA MUSZĄ SIĘ SKOŃCZYĆ

CAROLINE SULLIVAN UWIELBIAŁEM MATKĘ ISABEL

Mieli córkę.

- Powinienem przyjść na przesłuchanie. - Usiądź tutaj.

Przyjrzyj się temu dobrze!

- Dalej tak nie mogę. - Widzieć! Praca twojej siostry.

- Annie jest niewinna. - Nigdy więcej sików! Znam twoją chorą grę!

- Dlaczego dalej idziesz? - Zakryłeś ją.

Nie wiesz o czym mówisz! To on!

Kto? Twój przyjaciel Candyman?

- Boisz się Tarrant? - Puścić mnie.

Wezwiemy go?

- Jesteś szalony. - Cukierkowy facet.

- Cukierkowy facet. - Nie.

Cukierkowy facet. Cukierkowy facet.

- Nie rób. - Cukierkowy facet.

Nie!

Nie!

Nie!

Stoiska!

Przestań!

- Widziałeś córkę pani Tarrant, Annie. - Nie, nie ma żadnej aktywności.

KAROLINA I ISABEL, 8 LAT

Nie!

Nie!

O Boże. Nie!

- Dobry wieczór. - Jakiś ślad po niej?

Nic.

- Mój Boże. Annie. - Okłamywałeś nas od początku.

Widziałem akt urodzenia i był na cmentarzu.

To nie prawda.

Tak. Caroline kupiła dom, bo tam się urodził.

Wychowała córkę w domu. Twoja babcia.

Biała dziewczyna i nikt nie znał prawdy. Ale tato go znalazł i zaczął kopać.

Tata próbował go powstrzymać.

- Ale twoje kłamstwa trwały. - Zrobiłem to, żeby cię chronić.

- Kiedy sam będziesz miał dzieci, zrozumiesz. - Nigdy nie okłamię swojego dziecka.

Twój ojciec zniszczyłby wszystko, gdyby… ujawnił nasz związek z potworem.

Więc zamiast tego zniszczyłeś to, zaprzeczając prawdzie.

- Nie jestem jego częścią! - Jesteśmy jego rodziną!

Nie!

- Jesteśmy jego krwią! - Nie powinieneś tak mówić.

Nie możesz tego wypić!

Candyman nie istnieje.

On nie istnieje!

Moje dziecko.

Zwątpiłeś we mnie. Twoje własne ciało i krew.

Śmierć jest końcem kręgu życia.

Annie...

Annie. Czas jest prawie właściwy.

Czas na naszą podróż.

Wkrótce będziemy razem, tak jak sobie to wyobrażałem.

Nie możesz zaprzeczyć, co masz we krwi. Nasza krew.

Krew twojego dziecka.

Nie możesz walczyć z losem.

Wybór będzie twój, Annie.

Tak mi przykro.

Nie!

Panno Tarrant!

Pierdnij! Włącz plecy.

Annie, nic ci nie robię.

Ethan nie żyje.

Boli mnie. Został postrzelony podczas próby ucieczki.

Znaleziono ciało detektywa Levesque'a. Okaleczony ...

Strażnicy założyli ...

Widziałem taśmę z monitoringu wideo.

Ciało Raya zostało rozerwane na kawałki czegoś potężnego.

I to nie był twój brat.

Pospiesz się, zanim przybędą.

Pozostało 29 minut, Nowy Orlean. 29 minut do godziny sądu.

Upij się, grub i zerżnij.

Tak, dobrze słyszałeś. Kingfish można zaufać.

Niebo się otworzyło i Missisipi rzeki wyleją się z ich brzegów.

Rzeki są tak samo pełne, jak brzuch Kingfisha.

Tak, Mardi Gras.

Gdzie to jest?

Gdzie to jest?!

Niech cię!

Stara dzielnica niewolników.

Mateusz! O Boże!

Czy jesteś bez szwanku? Martwiłem się o ciebie.

Powinieneś iść do domu.

Kiedy do niego zadzwoniłeś, wiedziałem że przyjdzie. Jak przedtem.

- Ukryłeś się tutaj. - Jest w moich snach, Annie.

- Ja wiem. - musiałem zobaczyć...

- Chciałem go zobaczyć na własne oczy. - Matthew, muszę znaleźć lustro.

Musi tam być. Bądź ostrożny.

Annie!

Wróć! Uzyskaj pomoc, Mateuszu!

Nie rób tego, Annie.

Lustro to sekret mojej siły. Strażniku mojej duszy.

Losy naszej rodziny.

Annie, zaczyna się nasza podróż.

Dlatego cię tu przywiozłem.

Nie zawsze taki byłem. Oto czym się stałem.

Musisz zobaczyć, co zrobili.

Moim jedynym grzechem było kochać Caroline, i daj jej córkę.

Zabrali mi wszystko, Annie.

Pozwól mi odejść.

Moja rodzina.

Myślałeś, że możesz uciec?

Moje dziecko. Moje życie.

Nie!

Bądź moim świadkiem.

Zobacz jak stałem się odbiciem ich nienawiści.

Ich zło.

Zabij go!

Zobacz, co to oznacza, nazywać mnie tym imieniem.

Cukierkowy facet.

- Cukierkowy facet. - Cukiernik, Cukiernik.

- Cukierkowy facet. - Trochę słodyczy dla słodyczy!

Mój ból był nie do zniesienia.

Ale Carolines była jeszcze większa.

Daj mu odejść!

Zatrzymaj ją!

Nie!

- Owce! - Karolina.

Wszyscy zostaniecie potępieni.

Zbezcześciłeś moją córkę.

- Owce. - Czy może teraz zliczyć twój widok?

Cukierkowy facet ...

Czy teraz rozumiesz, co mi zabrano?

Tak.

Nie! Nie!

Zabili mnie, Annie.

Ale nie mogli zniszczyć mojej duszy.

Chodź ze mną, Annie. Będziemy razem podróżować.

- Do świata bez bólu. - Nigdy więcej bólu.

Śmierć to dopiero początek.

Twoja kołyska będzie twoim grobem.

- Annie. - Annie.

- Annie. - Annie.

- Annie. - Annie.

- Annie. - Annie.

Annie.

- Annie! - Annie!

Annie!

Chwyć mnie za ramię, Annie!

- Annie! - Weź mnie za rękę!

Weź mnie za rękę! Chodź tu!

Pospiesz się!

Wyprowadzać pośpiesznie!

Ale już!

Aniu, wybór nie należy już do Ciebie.

Jesteś mój.

Kołyska to twój grób, nie mój.

Nie.

Chodźmy stąd.

Z ziemi przybyłeś, na ziemi musisz zostać.

Z ziemi przybyłeś, na ziemi musisz zostać.

Tak, to post, więc uspokój się. Znowu to zrobiliśmy, Nowy Orlean.

zimorodek h�ber, że masz za co odpokutować.

Mam nadzieję, że pożegnałeś się z mięsem.

Taki jest krąg, Crescent City.

I zaczynamy od nowa.

- Mamo, zobaczmy więcej. - Jeszcze tylko kilka stron.

To twoja mama. Ona jest piękna.

To prawda.

I kto to jest?

Ta mała dziewczynka to twoja prababka, Isabel. A to jej matka, Caroline.

To też moje imię.

- Kto to jest? - To ojciec Isabel.

Kiedy dorośniesz, ja będę opowiedzieć o nim historię.

- Powiedz mi teraz. - Nie, teraz czas na twoją drzemkę.

Cukierkowy facet. Cukierkowy facet.

Cukierkowy facet. Cukierkowy facet.

- Cand ... - Karolina!

Połóż się spać.

Teksty w języku duńskim: HorrorFan