Original subtitles

Zet ze maar onder de kerstboom.

Een gelukkig kerstfeest voor jou.

Niet rennen.

De koningen.

Dat is Maria met het kindje Jezus.

Jozef.

En klaar.

Nee. Dat gaat niet door. Ik heb een appeltje met jou te schillen.

E�ntje maar. Kan je me zeggen wat dit is?

Papier mach�. En wat doet dat achterin mijn kast?

Waren we mee bezig op school. Dus ik dacht dat probeer ik thuis ook.

Jammer dat het niet lukte. Het hoort er niet zo uit te zien.

Ik wilde Mam vragen me te helpen, maar ze was er niet. - Ze heeft het erg druk.

Als mannen oorlog voeren, zijn het de vrouwen die alles draaiend houden, thuis.

Maar soms...

Moet je horen...

Toen ik een jong meisje was, vond ik papier mach� ook leuk. - Echt?

Zo leuk, dat ik dit weekend wel een paar maskers of zo wil maken.

Dat zou geweldig zijn. - Mary...

heb jij de krant gezien? Ik kan hem nergens vinden.

Het spijt me, nee.

Hoe vaak heb ik je gezegd, je jas niet op de stoel te hangen.

Sorry.

En geen koekjes. Je bederft je eetlust. Mary, je zou beter moeten weten.

Ga je jas netjes ophangen.

En... Nog iets.

Je vader heeft een brief gestuurd.

Nou, Thomas... Hoe gaan de zaken bij jullie?

Alles goed op school?

Je moeder schrijft me hoe goed je examens zijn gegaan. Bravo.

Ga zo door. Ik ben trots op je.

Het valt hier allemaal wel mee. De mensen klinken een beetje raar...

maar het zijn geweldige kerels.

Het is dus allemaal niet zo erg.

Een beetje geluk, en het is hier klaar, en zijn we thuis voordat iemand ons mist.

Ik moet nu gaan...

Je oom verteld me dat er een...

honkbal wedstrijd aan de gang is. Ze hebben een werper nodig.

Zorg goed voor je moeder.

En laat Mrs Hickey goed opletten.

Ik ben gauw weer thuis...

dat beloof ik je.

Schrijf me als je de gelegenheid hebt.

Laat je jas niet op een stoel slingeren, daar wordt je moeder gek van.

Met alle liefde... Papa.

Je kan over de optocht met Thanksgiving schrijven.

Al gedaan.

Ik schrijf dat je zulke lekkere koekjes bakt. - Dank je.

Het is niet zo moeilijk. - Mam kan het niet.

Zij doet weer andere dingen. Dingen die ik weer niet kan.

Wat voor dingen? - De vrijwilligsters leiden...

helpen met de zaak... het huishouden draaiend houden...

Heel slecht koken...

Dat schrijf je toch niet aan je vader? - Nee.

Ik schrijf, dat als ik ze compleet heb, ik hem mijn honkbal plaatjes stuur.

Dat is aardig.

Wilt u mijn verzameling plaatjes zien, opa?

Wat voor plaatjes heb je?

Heb je de set compleet?

Nog ��ntje. Charlie heeft er twee van, maar die wil hij ruilen voor deze.

Als ik er hier nog eentje van krijg, ruilen we, en heb ik de set.

Als ik de hele set heb, stuur ik die aan papa.

Dat zal hij leuk vinden.

Waarom gingen we niet naar de wedstrijd, vorige week?

Het spijt me Thomas... ik moest werken op kantoor.

U moet altijd werken, de laatste tijd. - Alleen totdat je vader weer thuis is...

dan kan hij het weer overnemen.

Kunnen we volgende week naar de wedstrijd gaan? - Gegarandeerd.

Beloofd? - Beloofd.

Is je brief klaar?

Nog niet, ik zal het morgen doen.

Waarom is opa altijd moe?

Hij werkt heel erg veel. Dat is niet makkelijk op zijn leeftijd.

Waarom?

Het zijn moeilijke tijden. Een moeilijke tijd voor iedereen.

Waarom? - Dat weet ik niet. Het is nu eenmaal zo.

Je stelt zo veel vragen.

Welterusten.

Welterusten.

Nee!

Is het mijn plicht...

Papa?

Dankjewel.

Mr Toomey. Ik kom het nieuwe huurcontract brengen.

Ik wilde u eigenlijk vragen...

of u misschien een paar schilderij lijsten voor me wilt maken?

Ik vroeg me af of u een ruil wilde doen. Voor ��n maand huur.

En, neemt u het aan? - Ik doe het.

Goed. Dat is mooi. Ik heb wat maten opgeschreven...

wanneer denkt u dat ze klaar kunnen zijn, Mr Toomey?

Ze zijn klaar als ze klaar zijn.

Bedankt. Prettig om zaken...

met u te doen, Mr Toomey.

Altijd plezierig.

Mr Woodman, ik heb de boekensteunen, waarom u vroeg.

Dit is... een mooi stuk vakwerk.

Nog een keer... Wie krijgt de pot?

Daar gaat ie.

Briljant!

Goede morgen, Mr Toomey.

Wat gaat u met dat hout doen, Mr Toomey?

Gaat u er iets mee maken? - Een kist.

Wat gaat u in de kist doen, Mr Boembie?

Nieuwsgierige kinderen.

Toomey de Zombie, Toomey de Zombie...

Waar gaan we naartoe?

Hier weggaan zal ons goed doen.

Ik wil niet weg. Ik vind het hier leuk.

Je vindt het daar ook leuk. Je zal er een hoop plezier beleven. - Vast niet.

Wees aardig voor m'n zus Joan, help mee op de boerderij...

en we vieren Kerst op �t platteland...

Kerstmis? We zijn daar met Kerstmis?

Ik kan er niets aan doen.

Zonder je vader, kunnen we de zaak niet voortzetten.

Je opa is te oud, en ik kan niet... zonder dat geld...

We moeten het huis verkopen.

Het huis verkopen?

Je kan niet zomaar ons huis verkopen! Het is mijn huis!

En als papa nou thuiskomt?

Thomas... hij komt niet meer thuis. - Het zou kunnen.

Misschien is hij gewond, of gevangen of zo iets...

Hij is niet gewond, of gevangen, hij is er niet meer. En wij moeten verder.

Ga naar je kamer, en pak de dingen in die je mee wilt nemen.

Ik wil... - Nee, Thomas, geen tegenspraak...

en doe voor ��n keer, wat je gezegd wordt.

De bank heeft het huis aanvaard. - Bedankt.

Geen dank.

Het ga je goed, Thomas.

Ligt hij hier altijd? - Hij wacht op de terugkomst van Richard.

Dat doet ie altijd.

Waarom ga je hem niet uitlaten? - Nee, liever niet.

Kom op, ga hem uitlaten. Ga op onderzoek.

Zorg dat hij niet nat wordt. Het is een hele klus de modder eruit te kammen.

Ik hoef die stomme kop niet te kammen. Ik haat het hier.

Hij komt w�l terug.

W�l. Jullie hebben het allemaal mis.

Nee, ik ga niet met je spelen. Kom mee.

Kom. Stomme hond.

Ze zei nog zo hem niet in het water te laten.

Ze zal je niet erg dankbaar zijn. Dat deed ik niet...

hij ging zelf het water in. Maak het maar goed met haar, morgen.

Hoe? - Weet ik niet, help op de boerderij...

ga de kippen voeren, wat dan ook. - Ik ga geen kippen voeren.

We zijn hier niet om van tante Joans liefdadigheid te leven.

Ze kan het net zo min missen als wij.

Waar is mijn koffertje? - Daar.

Nee, die niet. Die bruine. - In je kamer?

Ik had hem op 't station, en toen ging ik...

ik kwam er mee...

Oh, nee...

Wat? - Ik heb hem op 't station laten staan.

We moeten teruggaan. - Maar Thomas, dat kan niet.

Maar het moet. De Kerst-mensen zitten erin.

De Kerst-mensen? - Vaders Kerst-mensen.

De Kerststal set.

We zijn hier met Kerstmis, ze staan er altijd, met Kerstmis.

Thomas, het spijt me. We zullen nieuwe moeten kopen.

Dat is niet hetzelfde. - Natuurlijk wel. Niets is hetzelfde.

Je hebt al onze spullen weggedaan, onze vrienden, zelfs ons huis.

Niets zal ooit nog hetzelfde worden.

Op den duur wel, ik beloof het je.

Beloof me niets.

Mrs Hickey zou maskers maken... Dat heeft ze nooit gedaan.

Opa beloofde altijd met me naar honkbal te gaan... en hij ging nooit.

En papa beloofde dat hij thuis zou komen, en hij is er niet.

Beloof me dus helemaal niets. Ik haat beloftes van volwassenen.

Hallo. Jij woont op Mrs Tylers boerderij, h�?

Hoe weet jij dat? - Dat zei mijn vader.

Wat voor boerderij is het? Heeft ze paarden?

Kippen. - Boerderij kippen bestaan.

Dat denk ik tenminste. Ik heet Celia.

En jij? - Thomas. Thomas McDowell.

Ma zegt dat we thuis moeten komen. Wie ben jij?

Thomas McDowell, maak kennis met het stuk tuig van 'n broertje, Edward...

en die daar is Bobby Clark.

Waar kom jij vandaan? - Uit de stad. Is dat je moeder daar? - Ja.

Kreeg je leesles, daar in de stad? - Ja.

Schrijven? - Natuurlijk.

Dan zal onze lerares niet veel voor je kunnen leren.

Maar zoals ze met je moeder praat, denk ik dat ze 't toch gaat proberen.

Aan. - Wat?

Veel leren aan, niet veel leren voor. - Ok�. Hou je mond Bobby.

En hoe was het?

Ze lachten om m'n kleren.

Dat kunnen we veranderen.

Een paar vroegen of ik maandag met ze wilden spelen.

Nou, dat is toch leuk. - Ik ken ze niet echt.

Bent u nog naar het station geweest?

Ja Thomas, het spijt me, het is weg.

Ik wist het! - Geen zorgen...

We vinden wel nieuwe. Ik beloof het je.

Wat steekt daar uit uw mand?

- Breipennen. Ik wil breien onder de knie krijgen, nu ik koken heb geleerd.

Thomas.

Ga je ze voeren, Thomas?

Niet zo wild!

Het is belangrijk hun vertrouwen te winnen...

aardig voor ze zijn. Het laatste wat we willen, zijn bange kippen.

Ze leggen niet veel eieren als ze bang zijn.

Waarom hebben we geen koeien?

Koeien geven nogal wat werk, je moet ze bijeendrijven...

iedere dag melken... een heel werk, zonder je oom.

daarom ruilde ik ze voor schapen. Schapen zijn veel makkelijker.

Mist u hem?

Heel erg veel.

U praat nooit over hem.

Ik denk niet... dat het loont...

om te piekeren over iets dat ik niet kan veranderen.

Wat je aan de buitenkant ziet, is niet hetzelfde als de binnenkant, Thomas.

En dat weet jij zeker ook.

Soms ben ik van binnen heel boos...

Als ik een stel mannen zie, wens ik dat zij dood waren...

en niet papa.

Zo voel ik me...

als ik mannen zie die niet zijn gaan vechten.

Ik denk dat het onze natuur is.

We zijn allemaal hetzelfde.

U bent toch Mrs McDowell? Waar kan ik u vandaag mee helpen?

Vindt u de boekensteunen mooi? - Ze zijn zeker erg mooi gemaakt.

Ze worden door iemand uit de buurt gemaakt, ruilt ze voor boodschappen.

Uitstekend vakman, maar een beetje een eenling.

De kinderen noemen hem Zombie.

Waarom vecht je vader niet in de oorlog?

Zijn ogen zijn niet zo goed.

Met een geweer is hij gevaarlijker voor ons dan voor de vijand.

Jullie hebben geluk. - Dat weet ik.

H�, Thomas McDowell, moet je zien wat je hier mee kan doen.

Doe 's voor Bobby.

Gezien? Niks aan.

Voor een stadsjong ben je behoorlijk dom.

Edward! - Wat? Je wist toch wat ik van plan was?

Niet waar. Ik dacht dat je nu volwassener zou zijn, maar je bent nog 'n kind.

Gaat het Thomas?

Het was maar een lolletje

Ik geloof dat hij Toomey heet. - Hij huurt een huis van Jim Hardwick.

Edward zegt dat hij kinderen ontvoerd. - Onzin.

Hij zegt dat Toomey kisten maakt om kinderen in te stoppen.

Edward denkt dat hij in de gevangenis heeft gezeten.

Die jongen heeft teveel fantasie. Het is onzin.

Hij is houtbewerker.

Ik heb z'n werk gezien, in de winkel. Het was erg goed. - Hij is griezelig.

Nee, dat is hij niet. - Wat gereserveerd misschien, maar niet griezelig.

Wat is gereserveerd? - Onvriendelijk.

Dit is lekker, Susan. Je begint het echt al te leren.

Dank je.

Denk je dat hij daar binnen zit? - Ik zag hem aankomen, geloof ik.

Maar ik zag hem net nog in 't dorp. - Ik weet zeker dat ie daar binnen zit.

Je hoeft het niet te doen, Thomas. - Wel als hij bij ons wil horen.

We hebben het allemaal gedaan. - Hoe bedoel je, wij allemaal?

Jij hebt 't nooit gedaan. - Ik heb 't gedaan.

Ik heb het heel vaak gedaan.

Als je het niet doet, ben je een lafaard.

Ik doe het. - Goed.

Ik zal het je makkelijk maken. Je hoeft niet op de deur te bonzen...

sluip erheen, en neem iets mee terug, als bewijs dat je er geweest bent.

Wat is hij aan 't doen... - Denk je dat hij geluk heeft?

Dat is het, ja.

Wat moet je?

Voel je je niet lekker? - Ik voel me goed.

Weet je 't zeker? - Positief.

Ik heb 'n idee voor de kerststal set.

Die man bij de beek, die timmerman...

Hoe heette die ook weer, Tommy of zo... - Toomey.

Omdat hij zo goed is, wilde ik hem vragen...

een nieuwe kerst-set voor ons te snijden.

We kunnen er morgen heen, om het te vragen. Wat vind je ervan?

Schiet eens op, Thomas.

Loop 's door.

Wat sta je nou achter me?

Het spijt me u te storen, Mr Toomey... - Wat wilt u?

Mijn naam is Susan McDowel, en dit is mijn zoon Thomas...

We verblijven bij mijn zuster, Mrs Tyler... - Wat wilt u?

Mogen we binnenkomen? - Nee.

Kunt u ons misschien helpen met een probleem...

We zijn onlangs iets kwijt geraakt. Een kerststal-set.

Die was hand gesneden. We hechtten er veel waarde aan.

Ik hoopte dat we, als door een wonder, het terug zouden krijgen...

Wonderen zijn lariekoek.

Ik denk dat u gelijk heeft.

Maar goed... Ik wil het vervangen.

Ik vroeg me af of u eventueel voor ons een nieuwe set wilde snijden.

Nee. Ik heb het te druk.

Wat bedoelde hij daar nou mee? Thomas.

Thomas.

Ik zou op z'n deur bonzen en wegrennen.

Ze daagden me uit. - Uitdagen?

Ik deed niet iets slechts.

Het spijt me heel erg, Mr Toomey. Ik bied mijn excuus aan...

voor wat mijn zoon ook gedaan heeft, waardoor u kwaad bent.

Het is geen slechte jongen, maar zoals alle jongens...

Gedraagt hij zich soms een beetje, nou... als een jongen.

Het spijt me dat we u hebben lastig gevallen. Kom.

Hoeveel stukken?

Ik wil er graag voor betalen. - Hoeveel stukken?

Twee schapen, een koe, de engel...

de drie wijzen, Jozef, en Maria met het kindje Jezus.

Alstublieft Mr Toomey, het betekent veel voor ons.

Neemt u de opdracht aan? - 50 cent per stuk.

Dank u. - Geen dank, het is mijn werk.

Natuurlijk. Mr Toomey, nog een ding.

Is er een kans dat ze met kerstmis klaar zijn?

Kerstmis?

Ze zijn klaar als ze klaar zijn.

Dat ging goed, geloof ik.

Als hij dat opeet, doet hij het misschien toch niet.

Speel je ook?

Ik heb maar ��n kaart, en die wil ik niet kwijt. - Wat je wilt.

Kun je iets minder gemeen doen tegen Mr Toomey?

Wat gaat jou dat aan?

Ik vind hem niet onaardig. Misschien verbaast het je, McDowell...

maar het interesseert ons niet wat je vindt.

Als we willen keten met hem, dan doen we dat.

Wil je praten of spelen?

Je bent echt de moeilijkste man die ik ooit ontmoet heb.

Wat wil je? - Bent u al begonnen aan onze kerst set?.

Nee. Maar dat gaat gebeuren.

Zou Thomas mogen kijken, als u aan�t werk bent?

Nee. - Hij zal u niet storen.

Ik hou van stilte als ik werk. - Hij zal uw regels gehoorzamen.

Waarom vraagt u mij dit?

Het is altijd een creatief kind geweest.

Altijd ge�nteresseerd in dingen maken.

De afgelopen maanden zijn erg moeilijk voor hem geweest.

Ik doe alles om z�n interesses weer te wekken.

Ik ben geen kinder oppas.

Ik kom met hem mee. - Ik hou niet van dat gefriemel.

Hij zal heel stil zitten.

Ik zal 1 uur iedere avond aan de beeldjes werken. Breng de jongen om 5 uur.

Dank u wel. - U hoeft me niet te bedanken.

Of u er bent of niet, maakt mij helemaal niet uit.

En stil zijn. - Ja, moeder.

En niet friemelen. Hij zei dat hij niet van dat gefriemel hield. - Nee Moeder.

Ik meen het. - Ja moeder. Je boft al dat je er mag zijn.

Ik weet niet of ik er wel wil zijn.

Kom nou maar, anders zijn we te laat. - Ja moeder.

Kom.

U heeft een erg mooi huis Mr Toomey.

Ik hou niet van afleidingen.

Ik hou niet van kletsen.

Geen gefriemel, geen gewiebel, geen lawaai.

Die stoel niet. De andere.

Niemand mag in die stoel.

Mr Toomey...

pardon, Mr Toomey...

mag ik u een vraag stellen?

Als het moet.

Is dat een van mijn schapen, die u aan �t snijden bent?

Van wie zou dat schaap anders moeten zijn?

Mr Toomey, neemt u mij niet kwalijk, maar...

u maakt mijn schaap...

verkeerd.

Het is een heel mooi schaap, Mr Toomey.

Mooi? - Heel mooi.

Maar...

Het ziet er niet... - Ziet er niet, wat?

Gelukkig.

Gelukkig?

Gelukkig? Lariekoek, het is een schaap.

Schapen zijn schapen. Ze horen er niet blij uit te zien.

Mijn schaap keek gelukkig.

Waarom? Wat hadden ze om gelukkig te zijn?

Ze wisten dat ze bij het kindje Jezus waren.

Het wordt tijd om weer weg te gaan.

Hartelijk bedankt Mr Toomey, dat we bij u op visite mochten komen...

Ik hoop dat we terug mogen komen.

Ik heb dit walnoot brood gemaakt.

Ik leg het hier neer, ik hoop dat u ervan houdt.

Kom mee.

Heb je je gebed gezegd?

Ik heb niets om voor te bidden.

Je kan bidden dat je Mr Toomey niet verder kwaad maakt...

hij lijkt niet erg vriendelijk op instructies te reageren.

Ik zei niet wat hij moest doen.

Ik zei hem alleen dat mijn schapen gelukkig waren.

Hij doet zich veel onaardiger voor dan hij is.

In dat geval zullen we het maar zo houden, h�?

Waarom niet? - Omdat ik niet denk dat hij in de gevangenis heeft gezeten.

Daarom niet. Thomas zegt dat hij aardig is.

Thomas zegt dat hij aardig is, ik zeg van niet.

We gaan naar de achterkant van z�n huis, wachten to hij weg is...

en vinden het bewijs. - Wat voor bewijs?

Weet ik veel... Bewijs. Er moet toch iets zijn.

Waar komt jij vandaan? Waarom heeft hij geen vrienden, of familie?

Hoe komen we binnen?

Wat is dat?

Dat is een sleutel. - Dat weet ik ook wel. Wat voor sleutel?

De sleutel van z�n voordeur. - Hoe kom je daaraan?

Pa�s sleutelbos.

Het is ons huis. Wij zijn de eigenaars. Zombie huurt �t alleen maar.

Hallo jongens. - Dag Mr Spencer.

Volgende week, na school.

Wat gebeurt er volgende week? Wat is dat?

Niets, niets. We gaan ergens heen met m�n pa.

Mag ik mee? - Nee, sorry. Ik moet gaan.

Kom op.

Wat ben je aan het doen met die fles? - Kaas maken.

Wat? - Je doet wat melk in een fles, en laat het daar een tijdje...

en dan wordt het kaas. Je moet het steeds omdraaien, anders werkt het niet.

Wil je het proberen? - Ja.

Zo? - Ja.

Hoe lang duurt 't voordat 't kaas wordt?

Weet ik niet. - Waarom niet?

Het is nog nooit gebeurd.

Pardon, Mr Toomey...

Is dat mijn koe, die u aan het maken bent? - Ja.

Waarom vraag je dat? - Zomaar.

Het is een hele mooie koe, Mr Toomey.

Maar... Hij lijkt niet op mijn koe.

Alle houtsnijwerk is verschillend.

Mijn koe zag er...

enigszins trots uit.

Trots? Lariekoek!

Koeien zijn koeien. Ze kunnen niet trots zijn.

Mijn koe wel. Omdat Jezus zijn stal had uitgekozen.

Daarom voelde hij zich trots.

Dit is geen echte koe. Dit is een beeldje, van hout.

Houten beeldjes hebben geen gevoel. - Mijn koe wel.

Ik wilde Mr Toomey vragen...

of Celia mee mag komen met Thomas, om naar het houtsnijden te kijken.

Ik weet niet of dat wel zo'n goed idee is, Susan.

Hij is lang niet zo grof als de mensen denken. Eigenlijk is hij erg aardig.

Daar gaat het niet om.

Jij komt uit de stad, wij zijn buitenlui.

Wij bemoeien ons niet zo met anderen. Toomey dook hier op...

en vertelde niets van zichzelf, had geen gezin.

Hij wil blijkbaar niet vriendelijk zijn. En daar zal wel een reden voor zijn.

Mrs McDowell... U moest ik hebben.

Ik wilde 's met u praten over zeepvlokken.

Zeepvlokken? Nee, dank u Mr Wooden. Ik wil alleen nog wat wol.

Is er iets aan de hand?

Nee. Iemand zei iets, wat me er aan herinnerde...

hoe ingewikkeld mensen kunnen doen.

Kijk naar de horizon, Mrs McDowell. Daarachter is altijd wel iets goeds.

Thomas.

Mrs McDowell.

Wat ben jij rustig vandaag.

Ongebruikelijk rustig.

Ik moest aan m'n vader denken.

Wat dacht je over hem?

Dat niemand zich hem zal herinneren.

Als de oorlog voorbij is.

Jij zult je hem herinneren.

En weet je... Dat zal meer dan genoeg voor hem zijn.

Waarom zet je je kruk niet hier?

Wat mankeert er aan?

Niets Mr Toomey. - Goed.

Behalve... - Ja?

Het is... - Ja?

Mijn engel, de originele...

zag er een beetje... enigszins...

belangrijk uit.

Belangrijk?

Lariekoek. Natuurlijk is ie belangrijk. Het is een engel.

Hoe zou ik hem nog belangrijker moeten maken?

Dat weet ik niet, Mr Toomey. Maar ik weet zeker dat u het kan.

U heeft �t met het schaap en de koe ook gedaan.

Mr Toomey, neem me niet kwalijk, maar...

Heeft niemand je ooit verteld over de waarde van zwijgen?

Mijn moeder. - En wat zei ze?

Ze zei dat ik het wel van u zou leren.

Wat?

Mag ik iets maken? - Nee. Waarom niet? - Je zou jezelf snijden.

Ik zal heel voorzichtig zijn.

De laatste woorden van veel beroemde mannen. - Heel voorzichtig.

En omdat ik geen leraar ben.

U heeft geen les te geven, ik kan het best zelf uitzoeken.

En er is maar ruimte voor ��n beeldhouwer aan deze werkbank.

Alsjeblieft.

Wat zal ik snijden?

Een vogel. - Wat voor vogel?

Een roodborstje.

Ik hou van roodborstjes.

Dit is een erg scherp mes. Ik wil dat je heel voorzichtig bent.

Ik ben voorzichtig.

Leg je wijsvinger op je duim.

Altijd van je vandaan snijden, dan verwond je jezelf niet.

Doe ik echt niet.

Zo gaat 't goed.

En ga zo verder, net alsof je een potlood aan het slijpen bent.

Kijk, daar wil je de kop en de snavel.

Mr Toomey... - Ja, Thomas?

Wanneer zullen de beeldjes klaar zijn?

Ze zullen klaar zijn, als ze klaar zijn

Het is tijd om naar huis te gaan, Thomas.

Dankuwel, Mr Toomey.

Thomas, neem dit mee naar huis...

en oefen goed. Het zal je de waarde van zwijgen leren.

Schiet op.

Bedankt voor de kruk, Mr Toomey. Dat was erg aardig.

Was het leven toen eenvoudiger? - Jazeker, dat was het.

Als ik de kippen gevoerd heb, ga ik nog wat houtsnijden.

Dat wordt te laat. - Ik denk het niet.

Maar ik begrijp dat gepraat over de waarde van het zwijgen niet echt.

Deze zijn een paar dagen geleden geboren.

We hebben er nog een.

De dag dat je geboren bent...

werd ik vroeg wakker.

Het was zomer en het was warm en sereen.

Ik kon een vogel horen roepen,

En ik lag daar en luisterde.

Daarop wekte ik je vader...

en vertelde hem dat het tijd voor je was om geboren te worden.

Hij keek me aan en zei dat wat er ook gebeuren ging...

dat dit altijd de beste dag van z�n leven zou zijn.

En, weet je...

dat was het voor mij ook.

Het was een geweldig moment.

Hij was aardig, hij was sterk...

hij zorgde voor ons.

Maak je geen zorgen meer.

Wij zullen nu voor ons zorgen. - Dat zullen we.

En... zijn jullie klaar?

Ik ga niet mee.

Waarom niet? - Het is niet goed. Lafaard.

Ik ben geen lafaard, ik denk alleen dat het niet goed is.

Dus alleen wij met z�n twee�n dan? Ze zou toch maar in de weg lopen.

Ik ga ook niet. - Wat?

Ga niet. - Waarom?

Ik geloof fundamenteel in het grondwettelijke recht op privacy.

Wat? - Ben je er nog?

Waar is Edward?

Kwaad weggelopen.

Waar was hij kwaad over? - Nergens.

Zeg op.

Ik wil het je niet vertellen. - Waarom niet? Waar is hij naartoe?

Hij is naar Mr Toomey's huis, om bewijzen te zoeken.

Bewijzen? Bewijzen van wat?

Geen idee. "Bewijzen" had hij het over.

Hoe komt hij het huis binnen?

Hij heeft de sleutel van pa z'n bos gehaald.

We moeten hem tegenhouden. Zeg m'n moeder dat ik haar zie bij Mr Toomey's huis.

Edward!

Wat ben je aan het doen? - Wat gaat jou dat aan?

Je kan niet zo maar in iemands huis inbreken.

Niet iemands huis, van mijn familie. Het gaat je niets aan.

Toomey verbergt iets. En ik ga uitzoeken wat.

Je laat hem met rust Edward.

Of anders? Wat heb jij er mee te maken?

Waarom vind je hem zo aardig?

Wil je dat hij met je moeder trouwt, of zoiets McDowell?

Zoek je een nieuwe vader? En je vindt die Zombie wel wat.

Gelukkig heb ik er genoeg... - Hou je kop Bobby.

Thomas, wat heb jij uitgespookt?

Ik heb ruzie met iemand gehad. - Ruzie.

Eigenlijk meer gevochten.

En vecht je vaak?

Soms moet je wel. - Niemand moet vechten...

ze vechten omdat ze dat leuk vinden.

Soms moeten mensen die niet willen vechten, het wel doen.

Wanneer dan?

Als het goed is. Weet ik veel. Ik ben pas 10 jaar.

We hebben maar een beetje gevochten.

U bent kolonel, u moet zoiets weten. - Kolonels weten ook niet alles.

Wat gaat u vandaag maken? - Vandaag? Maria en het kindje Jezus.

Ga je zeggen hoe ze er uit moeten zien, voordat ik fouten maak?

Dat is makkelijk, Mr Toomey. Ze hielden meer van elkaar dan van wat dan ook.

Zo moeten ze eruitzien.

Daar had je 't recht niet toe.

Ik zocht een vaas voor de hulst.

Ik dacht dat 't mooi zou staan op de tafel.

Het spijt me. Ik bedoelde er niets kwaads mee. - Helemaal geen recht.

We hebben hem vandaag heel boos gemaakt, h�?

Nee Thomas ik, jij niet.

Het is niet jouw schuld.

Het wordt niet als vroeger, deze kerstmis h�?

Ik weet het niet.

Ik zal bidden.

Dat is een heel goed idee.

Ik kom me verontschuldigen...

en u vragen om Thomas niet te straffen voor mijn fout.

Dat is niet nodig.

Voor mijn gevoel wel.

Wie u ook bent, en wat u ook overkomen is...

u heeft recht op uw privacy. En ik had geen recht dat te schenden.

Prettige Kerstdagen, Mr Toomey.

Ik wil geen cadeautjes. Kerstmis is lariekoek.

Niet voor ons, Mr Toomey.

Voor ons, is kerstmis heel bijzonder.

Hebben jullie al iets gehoord? - Dat weet ik niet...

mijn moeder zegt dat er een wonder voor nodig is...

en ik denk niet dat Mr Toomey in wonderen gelooft.

Ze hielden meer van elkaar dan van wat dan ook.

Thomas, wakker worden.

Kaas!

Ze zijn echt heel mooi, Mr Toomey. Dank u.

Ach, mooi...

Mr Toomey... - Ja.

Mag ik een vraag stellen? - Als het moet.

Denkt u dat Kerstmis lariekoek is? Nee, dat niet.

Ik denk niet dat kerstmis lariekoek is.

Ik denk dat Kerstmis heel speciaal is.

Mr Toomey... - Ja?

Wat betekent lariekoek?

V3 Subs by Tkxervon