Original subtitles

25,000 fps

Subtitles downloaded from www.OpenSubtitles.org

Walki na ekranie zawsze wygl¹daj¹ tak samo.

Kilka uników, kopniêæ,

cios w szyjê i do parteru. Wanna.

W³¹cza prysznic.

Wanna.

Mechaniczny koñ. Na pewno nie jest tu bez powodu.

Zostaje jeszcze lustro.

I rêka.

Dialog.

Witaj, Dolly.

CzeϾ, Charles.

Czy¿ nie jestem boska?

Przyæmi³aœ wszystkich.

Przyznaj, ¿e to by³o poruszaj¹ce.

Owszem, choæ w raczej przewidywalnym kierunku.

Mo¿e dla ciebie. Ale ty jesteœ ekspert.

S³ynny Simon Templar.

ŒWIÊTY

W roli g³ównej

[The Fiction Makers]

W pozosta³ych rolach

Scenariusz

Muzyka

Zdjêcia

Re¿yseria

- By³eœ wspania³y. - Dziêkujê, skarbie.

Co siê panu najbardziej podoba w tej roli?

Ga¿a.

Twoj¹ postaæ potraktowano doœæ stereotypowo.

Bardzo dziêkujê.

Mogê prosiæ o autograf?

Mogê pani zrobiæ zdjêcie z panem Savage?

- Przykro mi, Simon. - Taka dola gwiazdy.

- Jak film? - Boski.

- Przyjêcie? - Szerokim ³ukiem.

- Ile ju¿ pan wyda³ ksi¹¿ek Kleina? - Cztery.

- Ze wszystkich bêd¹ filmy? - Mam nadziejê.

- Pan Klein nie bywa na premierach? - Bez komentarza.

- Ale mieszka w Anglii? - Bez komentarza.

- Proszê powiedzieæ, jaki on jest? - Przykro mi. Bez komentarza.

Ile ma lat?

- Bez komentarza? - Zwyczajne uniki.

- Po co? - Amos Klein to ¿y³a z³ota.

I?

Chroniê swoj¹ inwestycjê.

- Nie bêdzie to ³atwe. - Na to wygl¹da.

Jesteœmy prawie na miejscu.

Nadal mi nie powiedzia³eœ, po co te uniki.

Drogi ch³opcze,

wiesz ile zarobi³em na historii 38 pu³ku piechoty z Herefordshire?

W skórze. Z 60 kolorowymi rycinami.

- Nie mam pojêcia. - Straci³em 2 tysi¹ce.

Nie dziwi mnie to.

Goœcie.

- Nieproszeni. - Klucz.

Widzisz? Walki nie s¹ a¿ tak przewidywalne.

- Wiedzia³em, ¿e po to przyszli. - Po co?

Adres Amosa Kleina.

- Inaczej siê nie da³o? - Nie. To tajemnica.

Ale dlaczego?

Bo jestem kapitalist¹. Mam doœæ wydawania tzw. wa¿nych ksi¹¿ek.

Nie chcê ludzi oœwiecaæ. Wolê byæ milionerem.

- Godne pochwa³y. - Nie w tym kraju.

Œwietnie sobie radzisz bez mojej pomocy.

Ale pomo¿esz mi, prawda? Choæby z czystej ciekawoœci.

- Czyta³eœ ksi¹¿ki Kleina? - Przegl¹da³em.

- A widzia³eœ go kiedyœ? - Nie.

- Na zdjêciu? - Nie, te¿ nie.

Pomo¿emy sobie nawzajem.

- Nie rozumiem. - Lubisz przygody, prawda?

Kto ich nie lubi?

Nie dziwi ciê, ¿e œwiatowej s³awy autor,

twórca Charlesa Lake'a, najwiêkszego wspó³czesnego bohatera,

pozostaje nieznany?

Ju¿ wiem. Klein to pseudonim premiera.

Gorzej. Musisz mi pomóc, Simon. Sam nie dam rady.

Trzeba chroniæ to¿samoœæ Kleina.

- Przed czym? - Przed pras¹.

Za dwa tygodnie wychodzi pi¹ta powieœæ z cyklu.

To naprawdê bardzo wa¿ne. Zrozumiesz, jak dotrzesz na miejsce.

Jeœli nie masz serca z kamienia, pojedziesz dziœ do domu Kleina.

Pomocy!

Witam.

Wiem, to nie moja sprawa, ale co pani robi?

Trzymaj¹ mnie w piwnicy.

Brodie - mi³y ch³opak - matkê zabi³a mu mafia -

podrzuci³ mi broñ, któr¹ zastrzelê Warlocka.

- Ale mam zwi¹zane rêce. - Myœla³a pani, ¿e ja to Warlock?

Nie. To jest Warlock. Pomo¿e mi go pan przenieœæ?

Rozbestwi³ siê, drañ. A jakie ¿ycie wiedzie.

- Warlock to postaæ z ksi¹¿ek Kleina. - Zgadza siê.

- Pani jest Amos Klein? - Owszem.

- Nie pad³ pan na zawa³? - Pad³em.

- To co pana wci¹¿ trzyma na nogach? - Rigor mortis.

Niech siê pan zegnie.

Jak kobieta mo¿e pisaæ takie mêskie ksi¹¿ki?

Jakiœ b³¹d w fabryce dzieci. Zabrak³o materia³u na dziewczynki.

- Ja tam tego nie dostrzegam. - Jest pan s³odki.

- Mog³abym pana pokochaæ. - Nie pani jedna.

Mo¿e je pan pozbieraæ?

Sk¹d ten mêski pseudonim?

Pomys³ wydawcy. ¯eby ksi¹¿ki lepiej sz³y.

Mia³ racjê, op³aci³o siê. Choæ ucierpia³o moje ¿ycie osobiste.

Wyobra¿am sobie.

Czemu zawdziêczam tê wizytê? Mieszka pan w s¹siedztwie?

Nazywam siê Simon Templar.

Ten Simon Templar?

A jest nas wiêcej?

Finley mnie przys³a³. Mo¿e mieæ pani goœci.

K³amca.

- By³y ponumerowane, mam nadziejê? - Pod œcianê.

- Przecie¿ mnie nie zastrzelisz. - Dajê ci trzy sekundy. 1-2...

Mo¿esz liczyæ do rana. Nie zastrzelisz mnie.

- Dlaczego? - Wêgierski Kermow. Szeœciostrza³owy.

Wystrzela³aœ wszystkie kule.

Racja. Pass. Ty naprawdê jesteœ Œwiêty.

- Whisky? - Chêtnie. Ale to jest gin.

Rzeczywiœcie.

Mówisz, ¿e przys³a³ ciê Finley.

Tak. Dziœ w³amali siê do jego mieszkania. Wziêli twój adres.

- Wiêcej nie zd¹¿yli. - By³a walka? Ciekawa?

Nie. Tamci od razu uciekli.

- Jak? - Wind¹. Byli szybsi.

Mog³eœ ich zatrzymaæ. Zewrzeæ obwód zasilaj¹cy windy.

Z piêtra?

Wystarczy w³o¿yæ monetê pod p³ytkê z przyciskiem.

Nigdy nie noszê drobnych.

Za przyjaŸñ.

Jak mam do ciebie mówiæ? Amos brzmi jakoœ dziwnie.

Mów mi Baby.

Widzia³eœ wczeœniej tych facetów?

Nie... baby.

Mo¿e dziennikarze. Po dzisiejszej premierze...

- Ciut za agresywni jak na prasê. - Mo¿e i tak.

Zaraz...

- Zakopa³aœ gdzieœ koœæ? - Nie. Szukam listu.

Spójrz. Wbudowany mikrofon. Prezent od tureckiej policji.

O, jest. Przyszed³ do biura Finleya.

"Sz. P. Klein, w za³¹czeniu czek na

50 tysiêcy funtów.

Po³owa zap³aty za pañskie us³ugi.

Czas zatrudnienia dwa miesi¹ce. Reszta po wykonaniu zadania.

Misja jest tajna, lecz, zapewniam, przypadnie panu do gustu.

Zrealizowanie czeku jest równoznaczne z przyjêciem oferty.

Proszê czekaæ na dalsze instrukcje.

Podpisano... Warlock?

Czarny charakter z moich ksi¹¿ek. I spójrz na ten nag³ówek.

SWORD.

Tajny, ogólnoœwiatowy syndykat zbrodni.

- Organizacja Warlocka? - Zgadza siê.

- List wys³ano miesi¹c temu. - Rzeczywiœcie.

- I co zrobi³aœ? - Nic.

- Nie zadzwoni³aœ do banku? - Po co?

¯eby siê dowiedzieæ, czy jakiœ Warlock ma u nich konto.

Nie przysz³o mi to do g³owy. Dostajê masê listów od wielbicieli.

Ten najpewniej jakiœ wariat.

- Policja. - Dlaczego?

Szeœæ strza³ów, pamiêtasz?

- Dobry wieczór. - Pan Amos Klein?

- Proszê, niech pan wejdzie. - P.C. Jarvis. Posterunek Kanscombe.

Jakieœ k³opoty?

Inspektor chce z panem pomówiæ. Na posterunku.

O czym?

Pañski s¹siad, pan Cranmore, s³ysza³ strza³y.

- Strza³y? - Strza³y?

Dobiegaj¹ce z pañskiego domu.

- To jakieœ nieporozumienie. - Naprawdê?

- Napije siê pan? - Jestem na s³u¿bie, dziêkujê.

- To mo¿e papierosa? - Dziêkujê.

Bardzo pan uprzejmy.

Drobiazg.

Widzi pan, ja nie biorê swoich opowieœci z powietrza.

Muszê prze¿yæ ka¿d¹ scenê. Wczuæ siê w postacie. Dobrze mówiê, baby?

Tak.

Muszê je znaæ równie dobrze, jak samego siebie.

A propos, jak siê miewa stary Charlie Huggins?

- Huggins? - P.C. Huggins. Nie zna go pan?

- A, ten Huggins. Ma dzisiaj wolne. - Ale wracaj¹c do strza³ów...

W³aœnie do tego dochodzi³em.

Pracowa³em z moj¹ sekretark¹ nad pewn¹ scen¹.

Scen¹ zabójstwa.

A to dlaczego?

Jego pierœcieñ.

Poza tym Charcie Huggins nie istnieje. Idziemy?

PuϾ mnie.

Zostaw mnie, draniu.

Wiêc to jest Amos Klein.

Dzieñ dobry, panie Klein.

Pi¿ama pasuje?

Nie zna³am rozmiaru.

- Jak ula³, panno... - Galaxy.

Galaxy Rose.

Galaxy?

Z pana powieœci "Wulkan nr 7".

- Zaczekaj. - Nigdzie nie idê.

Jestem tu, ¿eby panu s³u¿yæ.

W czym pan tylko zechce.

- Wygodnie? - Bardzo.

Londyñskie gazety. Poczty, niestety, nie bêdzie.

Mo¿e wreszcie powie mi pani, gdzie jestem?

- W prywatnej wiejskiej posiad³oœci. - Czyjej?

Na tê informacjê musi pan zaczekaæ... 40 sekund.

Pana sekretarka jest w pokoju obok. Nadal œpi. Jak ona siê nazywa?

Baby.

- Joyce Baby. - £adnie.

K¹piel czy prysznic?

Prysznic.

Pójdê przygotowaæ.

Witam, panie Klein.

Proszê wybaczyæ tak brutalne traktowanie.

Ale kiedy okaza³o siê, ¿e nie zrealizuje pan czeku, nie mia³em wyboru.

Tak. Jestem Warlock.

Pewnie zastanawia siê pan, co jest grane.

Rzeczywiœcie.

To nie jest moje prawdziwe nazwisko. Przyj¹³em je na pana czeœæ.

Bardzo sobie ceniê pañskie ksi¹¿ki.

Mam zaszczyt powitaæ pana w kwaterze organizacji SWORD.

Wszystko jest tak, jak pan to opisa³ w swoich ksi¹¿kach.

Po k¹pieli zapraszam na dó³. Tam wszystko panu wyjaœniê.

Gdyby pan czegoœ potrzebowa³, proszê œmia³o prosiæ.

- Do zobaczenia, panie Klein. - Do zobaczenia.

S³ysza³aœ, Galaxy?

Dostanê, co zechcê. Wystarczy poprosiæ.

Co pan ma na myœli?

- Pistolet. - Tak mi przykro.

Szary. Wygl¹da l¿ej.

- Nie bêdzie pistoletu? - Nie.

Przereklamowana ta goœcinnoœæ.

Istniej¹ inne rodzaje goœcinnoœci.

Na przyk³ad?

Na przyk³ad mogê wyszorowaæ panu plecy.

- Za dobra jesteœ dla mnie. - Jeszcze nie zaczê³am.

Zamyka siê elektronicznie.

- Elektronicznie? - Tak.

Winda.

- Schody prowadz¹ w to samo miejsce? - Oczywiœcie.

Przyda mi siê trochê ruchu.

Pan Amos Klein.

Nareszcie siê spotykamy. Co za przyjemnoœæ.

- Nieodwzajemniona. - Ju¿ nied³ugo.

To wszystko, dziêkujê.

Tych panów pan, oczywiœcie, zna.

W koñcu sam ich pan stworzy³. Có¿, odœwie¿ê panu pamiêæ.

Bishop.

Nero Jones.

- Frug. - Czy ja gdzieœ pana nie widzia³em?

Ca³kiem mo¿liwe. Bywam gdzieœ.

I Simeon Monk.

- Niez³a obsada, przyzna pan. - Znakomita.

Proszê si¹œæ u szczytu sto³u.

Jest pan w koñcu ojcem, a my zaledwie dzieæmi pañskiego umys³u.

Niech ktoœ powie tacie, co to za karnawa³.

Karnawa³? O nie.

To interes. I, jak ka¿dy, ma swoje uzasadnienie.

Otó¿ wpad³em na niezwyk³y pomys³. Czytaj¹c jedn¹ z pana ksi¹¿ek.

Po raz szósty zreszt¹. To takie proste.

SWORD to organizacja doskona³a.

Dlatego postanowi³em powo³aæ j¹ do ¿ycia.

I zrobiæ papier firmowy?

Korzystaj¹c z metod opisanych przez pana, zgromadziliœmy znaczny kapita³

i poczyniliœmy pewne inwestycje.

Brakuje nam jednak jeszcze czegoœ.

Czegoœ, co sprawi, ¿e SWORD bêdzie niepokonany.

Tym czymœ jest pañski umys³.

To po to ca³e porwanie?

Proszê pamiêtaæ, ¿e na pocz¹tku chcieliœmy panu zap³aciæ.

- Pamiêtam, co by³o na koñcu. - Po co chowaæ urazê?

PrzejdŸmy do interesów. Bishop, Frug.

Niez³e, prawda?

Pomys³ wzi¹³em z "Wulkanu nr 7".

Frug,

wyjaœnij swojemu stwórcy,

co to takiego.

By³a kopalnia Templedown w Walii.

Obecnie przejêta przez prywatn¹ firmê o nazwie Hermetico.

Zamienili j¹ w gigantyczny sejf.

Dwa bliskowschodnie pañstwa trzymaj¹ tu swoje rezerwy z³ota.

Jedno tak¿e królewskie klejnoty.

A De Beer zapasy diamentów.

Nigdy mniej ni¿ 2 miliony.

To ogromny skarbiec.

Hermetico.

Niezniszczalny, doskonale zabezpieczony.

Czterometrowe ogrodzenie. Przeciêcie choæby jednego drucika w³¹cza alarm.

Sejfy. Oddzielne, w ró¿nych czêœciach szybów.

Ka¿dy ma inne zabezpieczenia i system zamkniêæ.

Pomieszczenie kontrolne. Elektroniczny rdzeñ systemu.

W przypadku alarmu szyby zostaj¹ zalane wod¹.

To tytu³em wstêpu.

Mamy, oczywiœcie, pe³n¹ dokumentacjê. Bishop.

- Jest u mnie w biurze. Przyniosê. - Siadaj.

- Nie lubiê ludzi zapominalskich. - Oczywiœcie.

Ostatnie ostrze¿enie.

Panie Klein,

niech pan mnie traktuje powa¿nie.

Zaraz.

- Mam. - To zaraŸliwe?

Wiem, gdzie ciê widzia³em.

To nie jest Amos Klein.

- Nie rozumiem. - To nie jest Klein.

Ciekawy wniosek. Jak do niego doszed³eœ?

By³ wczoraj w mieszkaniu Finley'a Hugosona.

Co z tego? Finley to mój wydawca.

Czêsto do niego wpadam. Trzymam tam drobne.

Oczywiœcie.

Na czym skoñczyliœmy?

Jak w "Wulkanie nr 7". Tylko tam to by³ Bank Anglii.

Œwietna powieœæ. Ufam, ¿e tym razem napisze pan coœ równie dobrego.

- Napiszê? - Jak SWORD w³ama³ siê do Hermetico.

Jak w genialny sposób bandyci pokonali wszystkie zabezpieczenia.

i ogo³ocili skarbiec.

Panie Warlock, pan jest szalony.

Proszê,

nie u¿ywaæ tego s³owa.

Napisze pan tê historiê tak, jak wszystkie poprzednie.

Rozwi¹zuj¹c problem po problemie.

Pan napisze scenariusz, a my wprowadzimy go w ¿ycie.

A jeœli odmówiê?

W swych ksi¹¿kach opisa³ pan doœæ ciekawych metod perswazji. Odmowa

nie wchodzi w grê.

Amos?

- Podoba ci siê? - Boskie.

I ta k¹piel. Sole, jacuzzi...

- Jesteœmy w kropce, panno Baby. - Wiem.

Mamy pracowaæ dla bandy œwirów.

- Galaxy coœ ci powiedzia³a? - Wszystko.

Jaki jest ten Warlock? Co to za cz³owiek?

W ksi¹¿kach nie jest to powiedziane?

Nie. Wiemy za to, kim ty jesteœ. Zmusili ciê, byœ dla nich pracowa³a.

Twój ojciec mia³ wobec Warlocka wielki d³ug.

Proszê.

Oto model,

i dokumentacja. Wiêc podbij kartê i do dzie³a.

Intryguj¹ce.

Mnie intryguje tylko, jak st¹d uciec.

Na mnie nie patrz. W ¿adnej ksi¹¿ce nikomu nie pomog³am.

A gdybyœmy po prostu st¹d wyszli?

¯artujesz.

Ogrodzenie pod napiêciem, stra¿nicy z psami. Mam racjê?

Zobaczcie sami.

A o zmierzchu fotokomórka zamyka wszystkie drzwi i okna.

- I w³¹cza alarm. - Brawo.

To w nagrodê podpowiedŸ. Co by³o we wszystkich pokojach SWORDu?

Pods³uch. I kamery.

Które z was pisze te ksi¹¿ki?

Ja. Gdzie s¹ pluskwy?

S¹ trzy. Szukajcie, a znajdziecie.

Oni s³ysz¹ ka¿de wasze s³owo, chyba, ¿e wychylicie siê za okno. No, doœæ.

Mam nadziejê, ¿e Galaxy traktuje mnie powa¿nie.

"Smutnym, ale pe³nym seksu ruchem, Galaxy Rose odwróci³a siê do drzwi.

- ¯egnajcie, biedni durnie - powiedzia³a. I wysz³a".

Koniec cytatu.

Wymyœli³aœ SWORD, to teraz wymyœl, jak siê wyrwaæ z jego macek.

Charles Lake raz próbowa³.

I co?

Porazi³o go pr¹dem.

- Jestem naprawdê pod wra¿eniem. - Dziêkujê, generale.

Rozumie pan, ¿e sprawê muszê uzgodniæ z moim rz¹dem.

Naturalnie. Hermetico jest do pañstwa us³ug.

Zabezpieczenia s¹ naprawdê pomys³owe.

S¹ doskona³e, generale.

- Ma pan zielon¹ kartê? - Oczywiœcie.

- ¯yczê mi³ego dnia. - Dziêkujê, panie Carson.

Proszê w³o¿yæ zielon¹ kartê z dzisiejsz¹ dat¹.

No i?

Fantastyczne. Nie do zdobycia. To mo¿e rozgryŸæ tylko Amos Klein.

- Tylko kiedy? Ile to zajmie? - Wkrótce, Frug. Cierpliwoœci.

Einstein poœwiêci³ teorii wzglêdnoœci ca³e lata.

Dajmy wiêc i Kleinowi kilka dni.

Klinika psychiatryczna Northfield

Moim zdaniem ten Klein to œwir.

Nie pyta³em ciê o zdanie.

Co oni wyrabiaj¹?

A nie widaæ? Tañcz¹.

Tañcz¹?

- Owszem. - Od dwóch godzin.

- Amos, baby. Ja czekam. - Na co?

A¿ wymyœlisz wspania³¹ scenê ucieczki.

W "Trzêsieniu ziemi nr 4" Lake ucieka z zamku.

Jak?

- Balonem. - Sk¹d go wzi¹³?

Mia³ zwiniêty w parasolu. Nape³ni³ go gazem z zapalniczki.

Niez³e.

Drobny techniczny szczegó³.

¯¹dam wyjaœnieñ.

W sprawie?

Tañczyliœcie? Dlaczego?

Trochê ruchu.

Panie Klein, pamiêta pan los policjanta z "Udaru nr 5"?

O nie.

Mamy w piwnicy identyczny sprzêt. I mo¿emy go zaraz nape³niæ kwasem.

Nie zrobisz tego.

Wstyd mi za ciebie, Warlock.

Proszê?

W³aœnie tak. Zero charakteru.

W mojej ksi¹¿ce jesteœ, owszem, z³y. Ale równie¿ inteligentny i wra¿liwy.

No i?

Zachowujesz siê jak opóŸniony w rozwoju bawó³.

- Bawó³?! - Zgadza siê.

Masz choæ blade pojêcie, co znaczy byæ pisarzem?

Jaki to nieustanny wysi³ek, jak ciê¿ka walka?

Pisanie to nie jest kaszka z mleczkiem.

Nigdy nie kwestionowa³em pañskiego geniuszu.

Chcesz, ¿ebym pracowa³ w wiêzieniu.

- W klatce. - Jak jakieœ zwierzê.

Osaczony. Zamkniêty w czterech œcianach.

Zero œwie¿ego powietrza.

Widok nieba doprowadza mnie do ob³êdu. I ty chcesz, ¿ebym pisa³?

Absurd.

Czujê siê winny, panie Klein.

- I s³usznie. - Proszê mi wybaczyæ.

Galaxy zaraz zabierze pana na spacer do ogrodu.

Œwietnie.

Pani zostaje. Nie wypuszczê was razem.

Nie mogê ryzykowaæ.

Co ze mn¹ bêdzie w nastêpnej ksi¹¿ce?

- Wyjdzie pani za Lake'a. - Naprawdê?

On jednak zostanie ciê¿ko ranny...

Gdzie?

Na resztê pytañ, skarbie, odpowiedzi znajdziesz w ksi¹¿ce.

Kto go zrani?

Monk?

Nigdy nie lubi³am tego typka.

- I jeszcze jedno. - Tak?

- Warlock ciê oszuka. - Nie zrobi³by tego.

- Za ten skok obieca³ ci milion? - Tak.

- Nic nie dostaniesz. - A to drañ.

Brama jest pod napiêciem?

Wiesz, ¿e Warlock mnie oszuka, a nie wiesz, co z bram¹?

Ten spacer gotów natchn¹æ pana Kleina nowymi pomys³ami.

- Musimy byæ bardzo czujni. - Podwoiæ stra¿e?

Pe³na gotowoœæ, Frug.

Pe³na gotowoœæ.

- W³¹czy³aœ magnetofon? - Tak.

Klein d³ugo dziœ pracuje.

Co ty gadasz? Œpi.

W pokoju pali siê œwiat³o.

Nie.

Mów, co chcesz. Pali siê.

Widzia³em.

Sprawdzimy?

No i co?

Masz racjê.

By³o w³¹czone.

O co, u diab³a, chodzi?

Jak mam pracowaæ, jeœli nie mogê siê nawet wyspaæ?

Co siê tu dzieje?

Co siê dzieje?

Powiem panu.

Banda kretynów.

Budz¹ cz³owieka w œrodku nocy.

Bez oœmiu godzin snu dziennie nie potrafiê funkcjonowaæ.

Co to za ha³asy?

Zapytaj Warlocka.

Wyjaœnij mi to.

- To moja wina. - Precz.

Proszê o wybaczenie, panie Klein. Zapewniam, ¿e to siê nie powtórzy.

Dobranoc.

Nie ³aziæ mi tam wiêcej. I tak siê nie wymknie.

- Jak na razie, œwietnie idzie. - To jeszcze nie koniec.

ChodŸ.

ChodŸ.

W moich ksi¹¿kach pojawia siê helikopter.

Stoisz mi na g³owie.

Ucisz tego psa.

- Trzeba przedostaæ siê przez bramê. - Tak. Rozjechaæ j¹ samochodem.

Nie masz przy sobie kluczyków?

W "Trzêsieniu nr 4" Warlock gubi kluczyki. Lake prawie go dopada.

Na przysz³oœæ ka¿e zainstalowaæ w dodatkow¹ stacyjkê. Tylko gdzie?

Mam. Zapalaj.

Strzelaj w opony.

Uda³o siê, Simon. Uciekliœmy z siedziby SWORDu.

Znakomicie.

Nie do wiary.

Nie martw siê.

Po szeœciu milach zap³on zostanie odciêty.

Zgarniemy ich w Northfield Corners za dok³adnie...

siedem minut.

- By³eœ wspania³y. - Ty te¿.

Dziêkujê.

Ciekawe, co by by³o, gdyby siê dowiedzieli, ze to ja jestem Klein?

Albo ¿e ja jestem Simon Templar.

Myœla³em, ¿e SWORDowi nikt nigdy nie uciek³.

Kto powiedzia³, ¿e oni uciekli?

Doje¿d¿aj¹ do Northfields Corner.

Nie ma co tak pêdziæ, Monk. I tak nie uciekn¹.

5-4-3-2-1 ...

teraz.

O nie.

Twój pomys³?

Niestety. Z ostatniej ksi¹¿ki.

Automatyczne odciêcie zap³onu.

Drzwi s¹ zamkniête.

- Marzenie ka¿dego playboya. - Nic z tego, Simon.

Samochód jest nie do otwarcia od wewn¹trz.

Nie do otwarcia? Nie doceniasz mnie.

Wiele bym da³, ¿eby widzieæ teraz minê pana Kleina.

- Przeciœniesz siê? - Jak przejdê na dietê.

Ostro¿nie. Wysadzisz nas.

Tak by³oby najproœciej.

ChodŸ.

Za nastêpnym zakrêtem.

Biedny Klien.

Têdy.

Wybornie.

Mówi³eœ, ¿e nie uciekn¹.

Niedocenia³em go. Co za wspania³y umys³.

Fakt. Tylko co teraz?

Tu Warlock.

Operacja Nagonka.

Co oni robi¹?

A co zwykle robi¹ w takiej sytuacji?

Jest kilka mo¿liwoœci. Miotacze ognia, czo³gi, promienie œmierci.

- Co dalej? - Nie wiem.

Ale ja wiem.

Próbujesz pobiæ rekord œwiata?

Nie mo¿emy odpocz¹æ? Nogi mnie bol¹.

Boleæ to bêdzie, jak nas dowie SWORD.

Psy.

To mamy pe³ny zestaw atrakcji.

- Brakuje tylko tañców. - Noc jest jeszcze m³oda.

- Z³ama³aœ coœ? - Nie.

Nie czas na drzemki. Szybciej.

- Nie, utonê! - Zmylimy trop.

Jakby co, wstrzymaj oddech.

Robi siê coraz g³êbiej.

- Cicho. Co siê dzieje? - Wê¿e wodne.

Nie ¿artuj. Prêdzej aligatory. Daj mi rêkê.

Ju¿ wiem, czemu nie masz mê¿a.

- Przykro mi. - Nie ma sprawy. Pyszne b³oto.

- Nie chcia³am ciê wepchn¹æ. - Przynajmniej psy zgubi³y nasz zapach.

Psy, owszem. Ale nam bêdzie d³ugo towarzyszy³.

Padnij.

Nero i ja pójdziemy têdy,

a wy sprawdŸcie tam.

Ruszaæ.

Nie mogê. Nie dam rady.

Patrz.

Daj rêkê.

Halo.

- Kto tam? - Potrzebujemy pomocy.

Mamuœka, strzelbê.

Jesteœmy przyjació³mi.

Potrzebujemy pomocy. Proszê otworzyæ.

Nie ma siê czego baæ.

- Musimy skorzystaæ z telefonu. - Nie mo¿ecie.

- W czym rzecz? Zap³acimy. - Tu nie ma telefonu.

Nie ruszaæ siê.

Co to za zamieszanie?

Znacie Amosa Kleina?

- Nie. Co to za jeden? - To ja.

Jestem pisark¹. Amos Klein to mój pseudonim.

- Wszyscy myœl¹, ¿e jestem mê¿czyzn¹. - Rozumiem.

Tytu³y ksi¹¿ek.

- "Udar nr 5", "Wulkan nr 7"? - Nie.

Wymyœli³a organizacjê o nazwie SWORD.

Taki miêdzynarodowy syndykat zbrodni.

- I znalaz³ siê facet... - Kompletny wariat.

- ...który uzna³, ¿e pomys³ jest œwietny - ...i stworzy³ j¹ naprawdê.

Ten cz³owiek nas wiêzi.

Wiêzi?

Ale uda³o nam siê uciec.

Jak?

Szczegó³y s¹ bez znaczenia. Rzecz w tym, ¿e oni nas goni¹.

Mamuœka, nastaw herbatê. Porozmawiamy na spokojnie.

- To mi³e, ale nie mamy czasu. - Musimy jechaæ na policjê.

Po co?

Jeœli tamci nas z³api¹,

zabij¹.

Wy nic nie rozumiecie.

50 funtów za po¿yczenie samochodu.

Mokre, ale prawdziwe.

Musimy tylko dojechaæ na najbli¿szy posterunek.

IdŸ po samochód.

Ja pójdê. Proszê mi tylko daæ kluczyki.

Nikt poza mn¹ nie umie go zapaliæ.

To naprawdê nie bêdzie potrzebne.

Mam nadziejê. Nikt z niej i tak nie strzela³ od dwudziestu lat.

Jak dawno uciekliœcie?

- Z godzinê temu. - Rozumiem.

- Urz¹dzili poœcig z psami. - To straszne.

Samochód zostawimy pod posterunkiem.

Proszê siê nie martwiæ.

Przepraszamy, ¿e pañstwa wystraszyliœmy.

- I ub³ociliœmy pod³ogê. - Nic siê nie sta³o. Powodzenia.

Nie dajcie nas zabraæ.

B³agam. Pomocy!

Teraz dziewczyna.

Przepraszam za moich pacjentów.

On k³amie. Nie jesteœmy chorzy. To Warlock, szef SWORDu.

Trzymaæ j¹. Ale delikatnie.

Halucynacje, mania przeœladowcza.

Zaawansowana schizofrenia.

Jakie to smutne.

Pan Klein i panna Baby.

Panie Klein,

bardzo mnie pan zdenerwowa³.

Zapomina pan, ¿e jesteœmy bohaterami pana ksi¹¿ek.

Stworzy³ nas pan, wiêc musi pan z nami wspó³pracowaæ.

Poka¿ê panu, co siê stanie,

jeœli pan odmówi.

Do piwnicy z nimi.

Laboratorium SWORDu.

Wed³ug opisu z "wulkanu nr 7".

Wszystkie genialne wytwory pañskiego umys³u.

I wszystkie œwietnie dzia³aj¹.

- Gratulujê. - Zaraz.

A to co?

Jedyne odstêpstwo od ksi¹¿ki.

Rosyjski wynalazek.

Dezintegrator laserowy. Setki promieni wzmacniaj¹cych siê nawzajem.

Nie chcia³bym tego u¿yæ, panie Klein. Ale zrobiê to,

jeœli w ci¹gu 48 godzin nie wymyœli pan, jak obrabowaæ Hermetico.

Nie dam rady.

Da pan.

Nie, jeœli tam najpierw nie pojadê.

- Ma pan model. - I dokumentacjê.

Pomyœleliœmy o wszystkim.

Na pewno nie o wszystkim. Muszê sam zobaczyæ Hermetico.

Rozumiem.

Panowie?

- W ksi¹¿ce ogl¹da³ dwa razy. - Nie mo¿emy odchodziæ od ksi¹¿ki.

Doskonale.

Ruszymy jeszcze dzisiaj. Gallaxy, przygotuj wszystko.

Jedn¹ chwilê.

Panie Klein, pañska marynarka.

Frug, akcelerator. Najwy¿sza czêstotliwoœæ.

Jeœli w trakcie wizyty w Hermetico

spróbuje mnie pan wydaæ,

panna Baby zapozna siê bli¿ej

z tym wspania³ym urz¹dzeniem.

- Co jest w teczce? - Nic?

Mam udawaæ dyplomatê?

Warlock wszystko ci powie.

Nie jesteœ na mnie z³a?

Nie.

Martwiê siê o ciebie.

Ostro¿nie. Wielki Brat patrzy.

To jedyne miejsce, którego nie widz¹ kamery.

Nie bêdziesz próbowa³ uciec, prawda?

Nie zrobi³bym tego pannie Baby.

Za takie pieni¹dze ja zrobi³abym co chcesz i komu chcesz.

Mogê ju¿ notowaæ?

Chêtnie udzielam lekcji amatorom.

- Chcê siê po¿egnaæ z Amosem. - Proszê.

- Do zobaczenia. - Do zobaczenia, panno Baby.

- Co tam jest? - Wszystko.

Warlock czeka.

Czerwona karta do wejœcia.

Zielona do wyjœcia.

Jesteœ Friederich Gothard. Mój szef ochrony.

Panie Klein.

S³ucham.

Jeden fa³szywy ruch

i panna Baby zginie.

To jest sala prze³adunkowa.

Tu powierzone nam kosztownoœci pakujemy w specjalne pojemniki.

Lister, zabieram panów na dó³.

Klucznicy.

Plakietki pokryte s¹ specjaln¹ farb¹.

Próba wejœcia bez plakietki powoduje uruchomienie alarmu.

Czyli?

Dzwonki, syreny. Straszny ha³as.

Wszystkie grodzie zostaj¹ automatycznie zamkniête.

Nikt nie mo¿e wejœæ. Nawet my.

Panowie...

A w razie napadu?

Na przyk³ad z powietrza.

Ludzie z broni¹.

Zmuszaj¹ stra¿ników do przekazania kluczy.

Nie uszliby i piêciu metrów. Wszêdzie s¹ w³¹czniki alarmu.

Nawet teraz mam trzy w zasiêgu rêki.

Nies³ychane.

To pozwoli siê panom zorientowaæ, jak g³êboko zje¿d¿amy.

Ta winda do jedyna droga na dó³. Pozosta³e szyby zasypano.

Klucze musz¹ byæ w³o¿one jednoczeœnie.

Jeden cz³owiek nijak nie zdo³a tego dokonaæ.

Potencjalni klienci.

Centrum sterowania systemem alarmowym.

Wystarczy nacisn¹æ guzik i do szybu pompowany jest gaz.

Parê chwil i napastnik œpi jak dziecko.

- Imponuj¹ce. - I zniechêcaj¹ce.

Dla amatorów skarbu.

To prawda.

Kod zmienia siê codziennie.

Dochodzimy do skarbców.

- Morgan, potencjalni klienci. - Znakomicie, sir.

Jesteœmy na miejscu.

Myœlê, ¿e panów maj¹tek bêdzie tu bezpieczny.

Bez w¹tpienia.

Mnie to w pe³ni satysfakcjonuje.

Jedno pytanie.

Sk¹d pewnoœæ,

¿e genera³ i ja

nie jesteœmy w³amywaczami?

Có¿, takiej pewnoœci mieæ nie mo¿emy.

S¹dzê jednak, ¿e po obejrzeniu zabezpieczeñ...

Ka¿dy w³amywacz by zrezygnowa³?

Zdecydowanie.

- To jak, idziemy? - Generale.

Dziêkujê panom za wizytê. Macie zielone karty?

Oczywiœcie.

Proszê w³o¿yæ zielon¹ kartê z dzisiejsz¹ dat¹.

Jak rozumiem, da nam pan znaæ o swojej decyzji.

Mo¿e byæ pan tego pewien.

Nie.

Carson. Wyprowadzam klientów. Wy³¹cz alarm, durniu.

- Co siê sta³o? - Skaner radarowy.

Wykrywa ka¿dy ruch ponad ogrodzeniem i w³¹cza alarm.

Czujnik nie reaguje tylko na przelatuj¹ce ptaki.

- Czyli helikopterem te¿ nie da rady. - A ten wybuch?

Nie powinienem tego mówiæ, ale

ca³y zewnêtrzny pas przecinaj¹ tysi¹ce promieni podczerwonych.

Przerwanie promienia powoduje wybuch znajduj¹cej siê pod nim miny.

Niezwyk³e.

Bardzo panów przepraszam. Za ten kurz.

Przepraszam.

Jeszcze raz dziêkujê za wizytê. Do widzenia.

- Do widzenia, panie Carson. - Mi³ego dnia.

Proszê nam przes³aæ adres swojego kapelusznika.

O ilu jeszcze zabezpieczeniach nic nie wiem?

Przyznajê, ta podczerwieñ

by³a dla mnie zaskoczeniem.

Zaskoczeniem?

- To jest nie do przejœcia. - Poradzisz sobie i z tym.

- OdpowiedŸ brzmi nie. - Ale Amos...

Mam doœæ. Rezygnujê.

Pan Klein chce zrezygnowaæ. Co robimy?

Nie mo¿emy siê na to zgodziæ.

Ma pan 48 godzin na rozwi¹zanie problemu.

W innym przypadku, có¿, rozdzia³ 12 "Wulkanu nr 7".

Musimy to rozgryŸæ.

Krok po kroku, jak zawsze.

Wiesz, ¿e siê na tym nie znam.

Nieprawda.

Czasami miewasz œwietne pomys³y.

Zacznijmy od pocz¹tku.

System radarowy. Pisz.

Jak go oszukaæ?

Wreszcie wzi¹³ siê do roboty.

Fascynuj¹ce.

Doprawdy fascynuj¹ce.

Jak ju¿ wejd¹, wszystko pójdzie g³adko. Pozostaje zasadniczy problem.

Podczerwieñ.

Jak przejϾ pas ochronny?

Przerwiesz promieñ, wylatujesz w powietrze.

¯eby tak móc widzieæ te promienie.

Mam doœæ na dzisiaj. Jestem wykoñczona.

- Wybacz. Narzuci³em za ostre tempo. - Drobiazg. Lubiê z tob¹ pracowaæ.

- Za³ó¿. - Co?

- Wiesz, Baby? Jesteœ cudowna. - Bez okularów równie¿ œlepa.

Piêkna z ciebie kobieta.

No to proszê.

Jesteœ niewidzialny.

Okulary?

Specjalne okulary.

Polaryzuj¹ce szk³a z pow³ok¹

siarczanu rtêci.

Uczulone na podczerwieñ.

Widzisz promienie

i mo¿esz je omin¹æ.

Wi¹zka promieni podczerwonych.

Niewidoczna dla ludzkiego oka.

Ale proszê spojrzeæ przez szk³o.

To dzia³a.

Oczywiœcie. Panno Baby.

£adujecie towar na ciê¿arówki

i odje¿d¿acie.

- Genialne. - Jest jeden szkopu³.

Próba przejœcia miêdzy promieniami to samobójstwo.

Tam wszêdzie jest pe³no min.

Stawka jest wysoka,

wiêc i ryzyko niema³e.

Zgadza siê. Kiedy ruszamy?

Musimy kupiæ sprzêt.

Skonstruowaæ ca³¹ maszyneriê.

Damy radê do 23-go?

Dobrze. Wiêc 23.

- Co z pann¹ Baby i ze mn¹? - Bêdziecie uwolnieni, rzecz jasna.

Kiedy?

- Po opró¿nieniu Hermetico. - Kto pierwszy wejdzie miêdzy promienie?

To proste.

Bêdziecie losowaæ.

Ju¿ czternasty raz wysadzasz nas w powietrze.

- To niemo¿liwe! - Wystarczy siê skupiæ.

- I podnosiæ trochê nogi. - Chcesz nas pozabijaæ.

Frug.

- Monk. Szybko. - Dam sobie radê.

To ju¿ dziœ.

Bojê siê.

Wiesz, co SWORD zrobi³ z wiê¿niami w "Wulkanie nr 7"?

Zmieni³em zakoñczenie.

W twojej wersji bandyci wracaj¹ z akcji.

W mojej nie.

Te miny na pewno wybuchn¹, jeœli ktoœ na nich stanie?

Na pewno.

Mo¿e kana³em wentylacyjnym?

Gdyby zewrzeæ obwód wentylatora...

Nie, to by³ w³¹czylo alarm.

- Nie masz nic lepszego do roboty? - Wyczyœci³em wszystkie pistolety.

Warlock.

Spójrz.

Wiêc jesteœ Simon Templar.

Zgadza siê.

Oszuka³eœ mnie.

To nie by³o trudne. Niez³e zdjêcia, prawda?

O tak.

- Nie jestem zachwycony. - Szkoda. Nie ma poczucia humoru.

Do piwnicy z ni¹.

Nie pchaj mnie.

Masz trzy minuty na ubranie siê.

Znaczy, ¿e jadê z wami?

Powiem wiêcej, Templar.

Wejdziesz do strefy jako pierwszy.

Jeœli siê mylisz co do min,

bêdzie to twoja ostatnia pomy³ka.

Jak wszystko pójdzie zgodnie z planem,

w Hermetico skoñczymy ko³o drugiej.

Jeœli Monk nie dostanie informacji, ¿e akcja siê powiod³a,

dziewczyna siê sma¿y.

A wiêc to prawda.

Tak.

A te wszystkie przepowiednie? ¯e wyjdê za Lake'a?

Nie wiem, za kogo wyjdziesz.

A ja wiem. I bêdziemy bardzo szczêœliwi.

Tylko trzeba usun¹æ tamt¹.

By³abym zapomnia³a.

To chyba twoje.

Wyjaœni³am im, ¿e masz urojenia.

Bardzo ci wspó³czuli. Pieni¹dze pozwoli³am im zatrzymaæ.

Dziêkujê.

Nie mo¿na zawsze wygrywaæ.

Pomyœl tylko, Templar.

Za dwie godziny bêdê milionerem

albo ty bêdziesz martwy.

Dziêki, Tom.

No, przerwa.

Tylko nie siedŸcie za d³ugo.

Wszed³.

Ju¿ jesteœmy.

- Gdzie on siê podzia³? - Pewnie œpi.

Pobudka, Dave.

Jeden ruch i strzelam.

Frug, karty.

Wpuœæ furgonetkê.

Proszê w³o¿yæ zielon¹ kartê z dzisiejsz¹ dat¹.

A ty czym siê denerwujesz?

Jak coœ pójdzie nie tak, to mnie upiek¹.

- Gdzie Bishop? - W skarbcu nr 10.

Œwietnie.

Ju¿ po tobie, z³otko.

Mogê mieæ ostatnie ¿yczenie?

- Jakie? - Papierosa.

Moja fifka. Jest w torebce. Bez niej nigdy nie palê.

Zapalniczka te¿ tam jest.

Fascynuj¹ce, prawda?

Ciekawe, sk¹d Warlock j¹ wytrzasn¹³.

Co siê sta³o?

Ka¿dy obwód mo¿na zewrzeæ.

Jak?

Prastara kobieca broñ.

W uk³ad zamka elektromagnetycznego.

Piêknie. A co z nimi?

- Ten nie jest martwy. - Ona te¿ nie.

- Jak to zrobi³aœ? - Pomys³ by³ doœæ b³yskotliwy.

No powiedz. Jak?

Przeczytasz w mojej nastêpnej ksi¹¿ce.

Nie zdo³asz jej napisaæ.

Wymyœli³aœ SWORD. Ale to ja go stworzy³em.

Dzia³a³o jak w zegarku. Mo¿liwoœci by³y nieograniczone.

Ale wy, g³upcy, wszystko zniszczyliœcie.

Na siebie te¿ wydaliœcie wyrok.

Poka¿ mu, Simon.

Wiêc tak to zrobi³aœ.

Owszem. Sprytne, co?

Genialne, panno Klein.

- W okularach czy bez? - Wszystko jedno.

A dla mnie nie ma miejsca w tej ksi¹¿ce?

SuPPlieD by CoBeR coberus@go2.pl

>> Napisy pobrane z http://napisy.org >>>>>>>> nowa wizja napisów

Download Movie Subtitles Searcher from www.OpenSubtitles.org