Original subtitles

Είσαι πολύ αναστατωμένη. Τί συμβαίνει;

Απολύτως τίποτα.

Λίντα... Λίντα... σε καλώ.

Και μετά...

όλα γίνονται σκοτεινά γύρω μου...

και στενάζει και με αγκαλιάζει.

Και τότε, πετάγομαι ξαφνικά και ξυπνάω.

Αυτό τ’ονειρεύομαι εδώ και βδομάδες, κάθε νύχτα.

Και το κάθε τι, επαναλαμβάνεται πάντα.

Και δεν έχω ποτέ ξαναδεί αυτή τη γυναίκα, ούτε το μέρος...

που συμβαίνουν αυτά.

Και συμβαίνουν πάντα στα ίδια μέρη.

Τα βλέπω τόσο καθαρά, σαν να’μουν συχνά εκεί.

Και κάθε φορά...

και κάθε φορά με καταλαμβάνει ο φόβος.

Αλλά αυτό είναι το αξιοσημείωτο.

Ταυτόχρονα το όνειρο αυτό, με διεγείρει.

Περισσότερο από μία φορά, έχω έλθει σε οργασμό.

Αλλά εχθές ήμουν...

μαζί με τον Όμαρ, σ’ένα νυχτερινό κέντρο.

Τότε ήλθε αυτή η γυναίκα.

Δεν μπορώ να σου πω πόσο έκπληκτη ήμουν...

όταν την είδα.

Ήταν αυτή.

Δεν υπήρχε αμφιβολία γι’αυτό.

Ήταν η γυναίκα που πάντα εμφανίζεται σ’αυτά τα όνειρα.

Αγαπητή μου Λίντα...

Μη νομίζετε ότι αυτό το πρόβλημα, είναι κάτι το καινούργιο για μένα.

Υπάρχουν πολλές γυναίκες σήμερα, που είναι σεξουαλικά ανικανοποίητες.

Θα σας αποκαλύψω το καλύτερο μέσο θεραπείας που υπάρχει.

Βρείτε έναν εραστή.

Έναν καλύτερο εραστή.

Συγγνώμη, κράτησε πολλή ώρα.

- Ήσουνα στου Δρ. Ράινερ; - Ναι.

- Τι είπε; - Μπα, τίποτα σπουδαίο.

Τίποτα που να’χει σημασία.

Φοβάμαι, Όμαρ.

Πρέπει να μείνουμε μαζί τις επόμενες ημέρες.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Απ’το αφεντικό, ένα πολύ επείγον θέμα.

Ο κύριος Σίμσον σας παρακαλεί να είστε ιδιαίτερα διακριτική γι’αυτό το θέμα.

Δίνει μεγάλη σημασία για το γραφείο μας...

για να έχει την καλύτερη φήμη και στους πελάτες μας στην Τουρκία, επίσης.

Πρέπει να πάω αμέσως στην Ανατόλια, στην Βαρόνη Κάροντι.

Είναι ένα ζήτημα κληρονομιάς, μια παράξενη υπόθεση.

Λίντα... Λίντα...

ΠΛΑΖ ΟΤΕΛ

Καλημέρα, είμαι η Λίντα Βέστινγκχαουζ. Μου δώσανε την διεύθυνσή σας.

Θα πρέπει να με πάτε στα νησιά Καντιντάτα.

Η επίσκεψή σας, μάς είχε κοινοποιηθεί, αλλά δυστυχώς, ήλθατε αργά.

Μόνο μία φορά την ημέρα πηγαίνει πλοίο εκεί και έχει κιόλας φύγει.

Θα μπορούσα μήπως, να διανυκτερεύσω κάπου;

Η Βαρόνη Κάροντι έχει κρατήσει ένα δωμάτιο για σας.

Ήλθατε ειδικά από την Ιστανμπούλ για να την επισκεφτείτε.

Δείξε στην κυρία στο δωμάτιό της, Μεμέτ.

Είναι στον πρώτο όροφο.

Σας διάλεξα το καλύτερο δωμάτιο.

- Σας ευχαριστώ. - Είναι πολύ ωραίο και πολύ καθαρό.

Σας το ετοίμασα εγώ ο ίδιος.

Μέχρι το πρωί, λοιπόν. Αντίο, ευχαριστώ πάρα πολύ.

Αν χρειαστείτε τίποτα, καλέστε με και θα έλθω αμέσως.

Πολύ ευγενικό, ευχαριστώ.

Συγχωρέστε με, παρακαλώ, δεν ήθελα να σας τρομάξω, αλλά...

δεν πρέπει να πάτε σ’αυτό το νησί.

Και γιατί όχι;

Ο θάνατος βρίσκεται εκεί.

Παραφροσύνη και θάνατος, δεσπόζουν σ’αυτό το νησί.

Ελάτε αργότερα στην κάβα.

- Μεμέτ, πήγαινε πίσω στη δουλειά! - Περιμένετε!

Λίντα... Λίντα...

Λίντα...

Παρακαλώ;

Είναι κανένας εδώ;

Καλημέρα.

Πλησιάστε, παρακαλώ.

Ήλθα εδώ κατ’εντολή της Σίμσον & Σίμσον. Είστε η βαρόνη Κάροντι;

Μάλιστα.

Είστε η δις Βέστινγκχαουζ.

Μάλιστα.

Μου γράψανε ότι θα έλθετε.

Έχετε θαυμάσια θέα.

Ναι. Μ’αρέσει πολύ να κάθομαι εδώ.

Αγαπώ την μοναξιά.

Είναι παράξενο.

Πολύ παράξενο. Έχω την αίσθηση ότι ήμουν ξανά κάποτε εδώ.

Και ότι κάπου σας έχω ξαναδεί.

Κι εγώ έχω την ίδια αίσθηση, όπως κι εσείς.

Αυτό συμβαίνει συχνά.

Θα πρέπει να’στε κουρασμένη απ’το ταξίδι.

Θα θέλατε προηγουμένως, να κολυμπήσετε...

προτού αρχίσουμε να μιλάμε για τις δουλειές μας;

Ναι, αυτό θα ήταν ωραίο.

Τότε πάμε μαζί.

Ελάτε.

Ελάτε.

Μα, δεν έχω μαγιό.

Δεν πρέπει να με ντρέπεστε.

Μη φοβάστε. Κανένας δεν μπορεί να μας δει.

Ελάτε μέσα. Το νερό είναι υπέροχο.

Δεν είχα βρει καθόλου χρόνο για ηλιοθεραπεία, εδώ και καιρό.

Είναι διασκεδαστικό, να ξαπλώνεις γυμνή στον ήλιο.

- Ειδικά ανά δύο. Δεν νομίσετε; - Ναι, αυτό είναι αλήθεια.

Είστε πολύ θελκτική μ’αυτό το φόρεμα.

Καθίστε.

Η κληρονομιά σας μου φαίνεται κάπως ασυνήθιστη, βαρόνη.

Δεν έχω ξαναδεί ποτέ τέτοια διαθήκη, μέχρι τώρα.

Το πιστεύω.

Δεν ήταν απλό να μεταγράψω την περιουσία του αποθανόντος, στ’όνομά σας.

Ο αποθανόν, είχε ακόμη συγγενείς.

Ανήκουν ακόμη, στην οικογένεια Δράκουλα.

Ναι, το ξέρω.

Μπορείτε να μου πείτε περισσότερα για τον κόμη Δράκουλα;

Για την οικογένεια του;

Όλοι προέρχονται από την Ουγγαρία, όπως κι εγώ.

Αλλά η διαθήκη του περιλαμβάνει μόνο τ’όνομά μου.

"Στην γυναίκα που έδωσε αξία στην ζωή του".

Να γιατί τ’άφησε όλα σε μένα.

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολλοί που να’ναι τόσο γενναιόδωροι.

Είναι θαυμάσιο...

το πόσα πολλά απέκτησα απ’αυτόν.

Αργότερα, θα τα δώσω σε κάποιον που θα τ’αξίζει.

Αν θα μπορούσα να βοηθήσω σ’αυτό...

Ναι, θα ήταν πιθανόν.

Ίσως νωρίτερα απ’ότι νομίζετε.

Μ’αρέσει αυτό το κόκκινο κρασί.

Μα, τί έχετε;

Έχω έναν φοβερό πονοκέφαλο.

Ξαπλώστε για λίγο.

Θα σας δείξω το δωμάτιο επισκεπτών. Κανένας δεν θα σας ενοχλήσει εκεί.

Ευχαριστώ. Λυπάμαι... Πρέπει να με συγχωρέσετε..

αλλά συνήθως, εγώ δεν πίνω ποτέ κρασί.

Μόρφο.

Ναντίν;

Ναντίν;

Ναντίν!

Άγκρα!

Πρέπει να συνέλθεις.

Άκου! Άγκρα!

Όλα είναι εντάξει.

Ηρέμησε!

- Θα επιστρέψει. Το ήξερα - Ναι, ναι.

Θα με κυριεύσει πάλι, γιατρέ. Είμαι τόσο ευτυχισμένη.

Την αισθάνομαι να πλησιάζει.

Βοηθήστε με...

- Έτσι δεν θα ξαναφύγει πάλι. - Ναι, θα το φροντίσω.

"Το φεγγάρι θα γίνει κόκκινο..."

"...κόκκινο σαν αίμα, και ο εξωπραγματικός θα έλθει απ’τις σκιές..."

"...και θα επιλέξει τα θύματά του..."

"...χωρίς έλεος, ανελέητα".

Δρ. Σέρβαρντ, μπορείτε να έλθετε, παρακαλώ;

Η Άγκρα είχε άλλη μία σοβαρή κρίση.

Τα συμπτώματα επαναλαμβάνονται, ε;

Καλύτερα να της ετοιμάσουμε μια ένεση.

Άγκρα, πώς αισθάνεσαι;

Αισθάνεσαι καλύτερα;

Είχες σίγουρα, πάλι μια παραίσθηση, ε;

Ναι.

Ήταν αυτή πάλι εδώ;

Ναι.

Και έλιωσα τελείως μέσα της.

Αυτή ήταν εγώ, και εγώ ήμουν αυτή, γιατί συνέβαινε αυτό;

Πως την λένε, λοιπόν;

Πως την λένε; Δεν θες να μου πεις;

Έλα τώρα, πες μου.

Ποια είναι;

Η φίλη μου...

Είναι η βασίλισσα της νύχτας.

Α, έτσι...

Ποιος είστε;

Πέστε μου, πού είμαι;

Ακούστε με... Θέλω να μάθω το νόημα όλων αυτών.

Σταθείτε.

Μείνετε εδώ.

Καλημέρα.

Χαίρομαι που συνήλθατε πάλι.

Πώς είστε, λοιπόν; Αισθάνεστε καλύτερα από χθες.

Όπως βλέπω.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ποιος είστε;

Και τί είναι εδώ; Που βρίσκομαι;

Είμαι ο Δρ. Σιούαρτ.

Βρίσκεστε στην ιδιωτική μου κλινική.

Ο άντρας που ήταν εδώ πριν, είναι βοηθός μου.

Μπορώ τώρα να μάθω τ’όνομά σας;

Δεν... δεν το ξέρω.

Είσαστε ξένη, έτσι;

Δεν... ξέρω.

Τι συνέβη;

Δεν γνωρίζω.

Δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτε.

- Τι επιθυμείτε; - Θα ήθελα να δω τον Δρ. Σιούαρτ.

Καθίστε.

Τι μπορούμε να κάνουμε για σας;

Είδα την αγγελία σας στην εφημερίδα.

Έχετε καμία σχέση;

Ένα νέο κορίτσι βρέθηκε αναίσθητο στην παραλία.

Ναι, λοιπόν;

- Πιστεύω ότι είναι η φίλη μου. - Πώς την λένε;

Λίντα Βέστινγκχαουζ. Είναι δικηγόρος στους Σίμσον & Σίμσον.

Και γιατί υποθέτετε ότι είναι η φίλη σας;

- Διότι δεν είναι πια εδώ. - Τι εννοείτε;

Εγκατέλειψε το ξενοδοχείο της, χωρίς να πει πού θα πήγαινε...

και δεν έχει επιστρέψει ακόμη.

Μήπως είχατε με την φίλη σας νωρίτερα, καμία διαφωνία;

Συγγνώμη, αλλά υπάρχουν ορισμένοι λόγοι γι’αυτή την ερώτηση.

Όχι.

Αν είναι πράγματι αυτή...

έχει υποστεί ένα βαρύ σοκ...

αλλά τώρα πηγαίνει κάπως καλύτερα.

Πηγαίνετε να την δείτε.

Ελάτε.

Ήταν τρομερό.

Δεν ξέρω πια τι συνέβη, σ’αυτό το παράξενο νησί.

Η μνήμη μου μ’εγκατέλειψε.

Το μόνο που ξέρω είναι...

ότι ήμουν μόνη σ’ένα πλοίο.

Γύρω μου ήταν η θάλασσα.

Μετά χάθηκαν όλα.

Βλέπω μόνο μια γυναίκα.

Μια γυμνή γυναίκα να κείτεται νεκρή σε μία πισίνα.

Ήταν η βαρόνη Κάροντι.

Είναι πιθανόν όλ’αυτά, να’ταν ένα όνειρο;

Μην το σκέφτεσαι.

Πρέπει να τα ξεχάσεις όλ’αυτά, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Μάλλον πρέπει να κάνουμε ένα ταξίδι, θα μας έκανε καλό.

Προσπάθησε να πάρεις μερικές ημέρες άδεια. Θα προσπαθήσω να κάνω το ίδιο.

Σ’ευχαριστώ, Όμαρ, είναι ωραίο που το σκέφτηκες.

Αυτό ήταν το σπίτι των γονιών μου.

Ήταν εκατό...

ή διακόσια χρόνια πριν;

Ήμουν πολύ νέα τότε, ολομόναχη.

Από το παράθυρό μου μπορούσα να δω, τους στρατιώτες να λεηλατούν...

και να βιάζουν τις γυναίκες στον δρόμο.

Εισέβαλαν στο σπίτι μου επίσης, και μου επιτέθηκαν.

Προσπάθησα να αντισταθώ και φώναζα από τους πόνους.

Και αιφνίδια ήλθε ο κόμης.

Ο κόμης Δράκουλα.

Έμπηξε το ξίφος του στην πλάτη του στρατιώτη...

που είχε πέσει πάνω μου.

Ο άντρας ούρλιαξε...

και αισθάνθηκα το αίμα του να ρέει στο σώμα μου.

Ήταν ο πρώτος άντρας στην ζωή μου.

Ήταν τρομερό.

Αισθάνθηκα σαν...

να έχασα το μυαλό μου.

Τότε συνειδητοποίησα...

ότι ο κόμης ήταν πίσω, πάνω από μένα...

και μου ψιθύρισε στο αυτί:

"Θα σ’ελευθερώσω απ’όλα σου τα βάσανα".

Όταν ξύπνησα εκείνο το βράδυ, ήταν ξαπλωμένος στο πλευρό μου.

Το σώμα του ήταν παγωμένο...

αλλά τα χείλη του έκαιγαν σα φωτιά.

Νύχτα με την νύχτα ερχόταν, και έπαιρνε απ’το αίμα μου...

Νέα ζωή γι’αυτόν.

Όταν συνειδητοποίησε...

ότι βαθμιαία έχανα τις δυνάμεις μου...

με εισήγαγε στα μυστικά των βαμπίρ.

Γιατί το έκανε αυτό;

Είχε αποκτήσει εξάρτηση απ’το σώμα μου.

Σ’αυτόν οφείλω το ότι ανήκω στον κύκλο των μυημένων.

Ακόμα δεν μπορώ να αγγίξω άντρες, τους μισώ όλους.

Αλλά πολλοί έγιναν σκλάβοι μου. Και πολλές γυναίκες, επίσης.

Καταλαβαίνεις;

Τους μάγεψα. Χάσανε την δύναμη της θέλησης τους.

Έχασαν την βούλησή τους.

Τους κατέκτησα.

Αλλά μετά συνάντησα την Λίντα.

Και τώρα είμαι στην τροχιά της.

Πρέπει...

...να την εισάγω στον κύκλο μας.

Λίντα...

Λίντα...

Λίντα... Λίντα...

Σε περίμενα.

Αυτό είναι αίμα.

Ήξερες ότι είχες πιει αίμα;

Τώρα έχεις εισέλθει στον κύκλο μας.

Η βασίλισσα της νύχτας από δω και πέρα, θα σε στηρίζει...

κάτω απ’τα μαύρα φτερά της.

"Konvec Nishe Vehach"

"Konvec Nishe Vehach"

Λύτρωσέ με.

Ναντίν.

Όχι.

Είναι ακόμα λίγο αδύναμος. Έχασε πολύ αίμα, αλλά δεν είναι τόσο σοβαρό.

Ίσως του συνέβη και σ’αυτόν το ίδιο, όπως σε μένα, γιατρέ.

Μήπως φταίω εγώ;

Αγαπητή Λίντα, σας βρίσκω γοητευτική και ωραία...

αλλά από απόκρυφα ζητήματα... συγχωρέστε με που το λέω...

δεν έχετε την παραμικρή ιδέα.

Δεν έχετε καμία εξουσία επάνω σε υπερφυσικά γενόμενα.

Έπρεπε να βλέπατε την χλωμάδα του νεκρού που είχε ο Όμαρ, όταν επέστρεψε...

και υπήρχαν δύο περίεργα σημάδια στον λαιμό του.

Συγγνώμη που σας διακόπτω, αλλά η Άγκρα είχε και άλλη κρίση.

Μπορείτε να έλθετε;

Έρχομαι αμέσως.

Ξόδεψα πολύ χρόνο απ’την ζωή μου, μελετώντας τον βαμπιρισμό.

Μπορώ να σας ζητήσω να έλθετε μαζί μου;

Αναγνωρίζω αμέσως, ποιος μπορεί να έλθει σ’επαφή με τέτοιες δυνάμεις...

και ποιος όχι.

Ο φίλος σας δεν μπορεί να διεισδύσει σ’αυτόν τον κόσμο.

Γι’αυτόν είναι κλειστός.

Γι’αυτό δεν είναι επίσης δυνατό γι’αυτόν, να πέσει θύμα απ’αυτές τις δυνάμεις.

Μα με σας, Λίντα, είναι κάτι διαφορετικά.

Βρίσκεσαι σε κίνδυνο.

Το έχω καταλάβει.

Γιατρέ, αισθάνομαι ότι βρίσκομαι, σε παράξενες καταστάσεις και ανεξήγητα πράγματα...

και κάνω πράγματα που δεν θέλω.

Είναι σαν μία κλήση απ’το πουθενά.

Έχετε επιλεγεί απ’τα πνεύματα της νύχτας.

Φοβάμαι και εγώ, επίσης, αυτές τις δυνάμεις.

Αλλά παρά ταύτα, πρέπει να ερευνήσω αυτά τα φαινόμενα.

Είμαι ένας απ’τους λίγους...

που ξέρουν, ίσως, πως μπορεί κανείς, να προστατευτεί απ’αυτούς.

Θα σας εμπιστευτώ κάτι...

αν το θέλετε.

Ναι. Κάντε το.

Προϋπόθεση είναι, η επιθυμία για ζωή.

Η θέληση να απελευθερωθείς.

Αν καταφέρεις να σκοτώσεις ένα βαμπίρ...

δεν σβήνει η σωματική του εμφάνιση.

Ο εγκέφαλος πρέπει να εξολοθρευτεί.

Θα πρέπει ή να προσπαθήσετε...

μ’αυτόν το τσεκούρι, να του κόψετε το κεφάλι...

ή να τον τρυπήσετε μ’αυτό το παλούκι.

Τί έχεις;

Τι συνέβη; Ηρέμησε.

Ήταν μέσα μου.

Και τώρα μ’εγκατέλειψε.

Κανείς δεν μπορεί να με σώσει.

Γιατί όχι;

Γιατί τώρα έφυγε.

Γιατί δεν πρέπει να υπάρχει καμία σωτηρία για σένα;

Άγκρα!

Έλα σε μένα.

Πρέπει να μ’εμπιστευτείς και να μου τα πεις όλα, καταλαβαίνεις, Άγκρα;

Όχι, όχι, είναι πολύ αργά. Πάρα πολύ αργά.

Τώρα δεν μπορείτε να με βοηθήσετε, γιατρέ.

Καλά, λοιπόν.

Μου είπε μόλις τώρα, ότι θα επιστρέψει.

Θέλει να επιστρέψει σε μένα πάλι...

για να σας γνωρίσει.

- Πώς αισθάνεσαι; - Καλύτερα, ευχαριστώ.

Ήθελα να σας ρωτήσω, αν μπορούσα να φύγω από την κλινική τώρα.

Ασφαλώς.

Μπορείτε να φύγετε όποτε θέλετε, δεν διατρέχετε πλέον κίνδυνο.

Ανησυχώ για την Λίντα, γιατρέ.

Ήταν τον τελευταίο καιρό παράξενη.

Και δεν απαντά στις ερωτήσεις μου...

σαν να είναι κάπου αλλού με τις σκέψεις της.

Και κάθε φορά που λέει κάτι...

οι προτάσεις της, είναι τελείως ασύνδετες.

Τώρα αισθάνεται καλύτερα.

Δεν χρειάζεται ν’ανησυχείτε υπερβολικά.

Μα πως είναι δυνατόν, μέρα με την μέρα...

να γίνεται όλο και πιο αδύναμη;

Δεν θα μπορέσει να επιζήσει μιας νέας κρίσης.

Εξήγησα στην φίλη σας τι πρέπει να κάνει...

και τώρα μόνο εξαρτάται...

από την δύναμή της για αντίσταση.

Αν αυτή η δύναμη είναι αρκετά ισχυρή, θα ξεπεράσει το επικίνδυνο σημείο.

- Αυτό το υπόσχομαι. - Πολλά ευχαριστώ, γιατρέ.

- Αντίο. - Αντίο.

Στάσου!

Μην φεύγεις!

Πρέπει να με βοηθήσεις.

Δεν μ’αφήνουν να μιλήσω σε κανέναν.

Αλλά απέδρασα. Με φυλάκισαν, σα να ήμουνα τρελή.

Αλλά είμαι τόσο κανονική, όσο εσύ.

Τότε, γιατί σας κλείδωσαν;

Γιατί είναι βλάκες που δεν ξέρουν...

ότι υπάρχουν υπερφυσικές δυνάμεις, που δεν μπορούν να καταλάβουν.

Πρέπει τώρα...

Πρέπει τώρα να πας σπίτι της.

Το ξέρεις...

Το παλιό σπίτι στην Ούσκουλα, ψηλά, πάνω στο βουνό.

Πες της ότι πρέπει να με βοηθήσει.

Βρίσκεται εκεί τώρα.

Πες της το.

Αλλά να προσέχεις...

θα σε μισήσει...

γιατί είσαι άντρας.

Πιάστε την πάλι.

Πάλι το ξανάσκασες;

Ορκίζομαι ότι αυτή θα’ναι η τελευταία φορά.

Τί θέλετε;

Δεν θέλω να σας ξαναδώ ποτέ σ’αυτό το μέρος πάλι. Φύγετε!

Πού είναι η δις Βέστινγκχαουζ;

Δεν μένει πια εδώ.

Από πότε;

Πλήρωσε τον λογαριασμό της χθες.

- Μα πού πήγε; - Δεν ξέρω.

Όσο πιο πολύ μελετώ...

τα φαινόμενα των βαμπίρ...

τόσο πιο πολύ ελκύομαι απ’αυτόν τον μυστηριώδη κόσμο...

με τις μυστηριώδεις δυνάμεις, πέρα από τα άγνωστα βάθη.

Δυνάμεις που παραμένουν απρόσιτες, στους περισσότερους από μας.

Δύσκολα αντιστέκομαι στον πειρασμό...

του να περάσω το κατώφλι που ανοίγει...

την περιοχή του σκότους, του υπερφυσικού σε μένα.

Δεν θέλω να σας ενοχλήσω, γιατρέ.

Τι συμβαίνει;

Ήθελα μόνο να ρωτήσω, αν επιθυμείτε τίποτε.

Όχι, ευχαριστώ.

Θα σταματήσω τώρα κι εγώ, επίσης.

Η Άγκρα ησύχασε. Αποκοιμήθηκε.

Λαμπρά, θα σας δω αύριο, Μέλνικ.

Καληνύχτα.

Ποια είστε;

Ξέρετε, γιατί λοιπόν ρωτάτε;

Περίμενα εδώ και πολλά χρόνια για να σας γνωρίσω.

Γιατί;

Γιατί το θέλατε αυτό;

Έρχεστε από περιοχή στην οποία επιθυμώ να εισέλθω.

Μόνο με την βοήθειά σας θα πετύχω σύνδεση μ’αυτόν τον κόσμο...

και να έλθω σ’επαφή με υπερφυσικές δυνάμεις.

Προσπαθείτε να απομακρύνετε την Λίντα από μένα.

Έτσι δεν μπορείτε να περιμένετε από μένα, καμία βοήθεια.

Το έκανα μόνο για να σας κάνω να έλθετε σε μένα.

Και τι περιμένετε από μένα;

Θέλω να γίνω ένας από σας.

Βοηθήστε με να εκπληρώσω την επιθυμία μου.

"Konvec Nishe Vehach"

Σιωπή.

Η μαγική γλώσσα είναι άχρηστη στο στόμα σας.

Όποιος υπήρξε εχθρός μας, έστω και μια φορά, θα χάσει κάθε μάχη...

Και δεν θ’ανέβει ποτέ το κατώφλι που οδηγεί στην αυτοκρατορία μας.

Μα, γιατί ήλθατε εδώ;

Γιατί αυτή είναι η ώρα που θα πεθάνεις.

Δεν θα το πετύχεις.

Sanctus spiritus benedictus...

aberatio aberni mandatinolent.

Μόρφο!

Ήλθα να σου πω, αντίο.

Πρέπει να σ’αφήσω για πάντα.

"Ο διάσημος επιστήμονας, Άλντον Ζέβαρντ, δολοφονήθηκε χθες τη νύχτα".

"Κάποιος είδε δύο άτομα στα μαύρα, να φεύγουν απ’τον τόπο του εγκλήματος".

Α, εσείς είστε.

Πώς είναι η φίλη σας;

Το διαβάσατε αυτό;

Ναι.

Δολοφόνησαν αυτόν τον τσαρλατάνο, που ερευνούσε τα βαμπίρ.

Τι σχέση έχετε μ’αυτό;

Η Λίντα εξαφανίστηκε.

Δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία, ότι είναι στα χέρια των δολοφόνων.

Αγαπητέ μου φίλε, φαίνεται να’χεις μεγάλη φαντασία.

Είναι πολύ πιο πιθανό, το να βρήκε έναν άλλον άντρα.

Άλλο ένα έγκλημα διεπράχθη εκείνο το ίδιο βράδυ.

Ένας χορευτής σκότωσε την παρτενέρ του, κόβοντας την φλέβα του λαιμού της.

Αυτή η χορεύτρια είναι ο σύνδεσμος με την Λίντα.

Τελικά κατάφερα να βρω που μένει.

Και πού μένει;

Σ’ένα παλιό σπίτι στην Ούσκουλα.

Δεν μπορώ να σ’αφήσω μόνο σου. Θα έλθω μαζί σου.

Είσαι εδώ για να συναντήσεις τον κόσμο της νύχτας...

τους κληρονόμους του Δράκουλα.

Τώρα είσαι δικιά μου, αυτή τη νύχτα του σκότους, της αποκαλύψεως.

Είσαι όμορφη, όταν είσαι φοβισμένη...

αλλά πόσο όμορφη μπορείς να’σαι, όταν πεθαίνεις;

Ναι, κραύγαζε, κανείς δεν θα σ’ακούσει.

Ακόμα και όταν η γυναίκα μου μ’άφησε, έψαξα για μια καινούργια.

Το όνομα της γυναίκας μου ήταν, "Άγκρα"...

και μια μέρα πήγε σ’αυτή την τρομερή γυναίκα που ζει στο νησί.

Όταν ήλθε πίσω, ήταν μαγεμένη. Ήταν παράφρων.

Ο γιατρός την κλείδωσε στο σανατόριό του.

Θα πεθάνεις μ’έναν θάνατο γλυκό.

Θα ζητήσεις...

θα ικετεύσεις για ζωή.

Αλλά, όμως, όσο θα πεθαίνεις, θα με φιλάς.

Και πες μου, πως δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς εμένα.

Θέλω το αίμα σου, το ξέρεις;

Το αίμα σου και να σ’ακούσω να κραυγάζεις.

Άσε με να λύσω αυτά τα σχοινιά.

Θα απελευθερώσεις με τον θάνατό σου, την εμπειρία του φοβερού σου πόνου.

Άφησέ με, σε παρακαλώ, άφησέ με!

Πρέπει να επαιτείς για την αγάπη μου.

Το μίσος και η αγάπη μου για σένα, είναι απεριόριστα.

Το αίμα σου είναι κόκκινο, σα τον θάνατο.

Τέτοια ομορφιά.

Θεσπέσια και εντούτοις, θανατηφόρα.

Θα σου επιβάλω πόνο. Θα με αγαπήσεις.

Δεν είμαι αυτός που θα σε βλάψει. Δική σου είναι η επιλογή.

Θα με υπακούσεις, όπως αυτή πριν από σένα;

Ήταν ευτυχισμένη.

Έλα, θα σου την δείξω.

Στα χέρια μου, κάτω απ’τα μαρτύριά μου...

έλαβε την μεγαλύτερη ευτυχία.

- Ο θάνατός της ήταν αγάπη. - Θέλω να σ’αγαπώ, επίσης.

- Ναι, περιστεράκι μου. - Σ’αγαπώ.

Ναι, στον πόνο, ο καθένας μ’αγαπά.

Ήταν σαν παιχνίδι, όταν την κρέμασα.

Θα παίξω αυτό το παιχνίδι μαζί σου. Ακριβώς όπως σ’αρέσει.

Θα αισθανθείς κάτι, το οποίο ποτέ δεν αισθάνθηκες πριν.

Θα είμαστε και οι δύο τέλειοι...

και θ’απολαύσεις τον πόνο μου.

- Το θέλω και εγώ. - Το πιστεύω.

Θα το κάνω ακριβώς, όπως το θες.

Χρειάζεται μόνο, να λύσεις τα σχοινιά.

- Θα το κάνω αυτό, ναι. - Προχώρα, κάνε το.

Θα’ναι σπουδαίο και για τους δυο μας. Ναι.

Είσαι τόσο όμορφη.

Όμορφη...

Ναντίν.

Άνοιξε.

Ναντίν. Άνοιξε.

Τί τρέχει με σένα; Τί έχεις;

Είναι το τέλος...

για μένα.

Μπορώ να κάνω κάτι για σένα, Ναντίν;

Ναι, μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις.

Μόνο το αίμα σου μπορεί, να μου ξαναδώσει δύναμη.

Όχι, δεν θέλω να σου ανήκω.

Θέλεις... Θέλεις να μ’εγκαταλείψεις.

Αυτό είναι το τέλος.

Πρέπει να’ναι το τέλος.

Όχι. Δεν θέλω να γίνω σαν κι εσένα.

Να γιατί πρέπει να το κάνω.

Λίντα.

Ελάτε, Δρ. Στάινερ! Γρήγορα.

Δεν το καταλαβαίνω.

Ήταν ένα κακό όνειρο, Λίντα.

Τίποτα παραπάνω.

Όχι. Δεν ήταν όνειρο.

Έστω ακόμα κι αν μπορεί να φαίνεται απίστευτο.

Έστω ακόμα κι αν δεν υπάρξει εξήγηση γι’αυτό.

Ο τρόμος αυτών των ημερών θα ξεθωριάσει...

αλλά οι αναμνήσεις θα παραμείνουν έντονες.

Για όσο θα ζω.