Original subtitles

We zijn gesloten.

Ik zei dat we gesloten waren.

Help.

23 JAAR LATER

Roman?

Roman? - Helen!

Altijd stipt. - Roman.

Je hoeft geen pakket te bestellen om me te kunnen zien.

Ik weet het.

Je moet hier tekenen.

Het is je verjaardag. Ik heb iets voor je geschilderd.

Ik denk dat je het mooi zal vinden gezien je artistieke oog.

Wie is het? - Dat ben jij.

Het lijkt niet op mij. - Anderen zien je soms anders.

Dat zeg je vast tegen alle meisjes. - Alleen tegen jou.

Ik kan het niet. - Deed ik iets verkeerds?

Nee. Roman, het ligt niet aan jou. Ik kan het niet.

Het is oké.

Als je weet wat je wilt, weet je waar je me kunt vinden.

Het is vreemd. - Wat is vreemd?

Ben jij dat? Dat ben jij niet. - Dat ben ik niet.

Deze plek is zo eng.

Wat? Het is macaber.

Bij de kamer zitten waar je mama 23 jaar geleden zelfmoord pleegde? Ja.

Hier.

Wat is dit? Het is jouw verjaardag. Ik zou jou een cadeau moeten geven.

Doe open.

Jeetjemina!

Ik dacht dat ik deze kwijt was. - Ik stal hem toen je bleef slapen.

Waarom? - Ik weet het niet.

Ik was misschien jaloers. Op je dingen. Op je familie.

Ik was het vergeten. Ik was elf jaar.

Ik ging doorheen een doos met oude spullen. Ik wilde het goedmaken.

Ik had nooit een thuis. Deze plek is...

Het is ergens waar ik me veilig voel. Of zo. Ik weet het niet.

Veilig?

Ik hou van je.

En het spijt me dat je moeder zelfmoord pleegde in een vuil motel.

Wat als ik zoals haar ben? - Helen! Dat werkt zo niet.

Wat voor diepe shit ze ook in zich had, jij hebt dat niet in je.

Dat zou ik weten. - Je kunt zo goed observeren?

Ik ben actrice. Empathie is mijn grootste talent.

En pijpbeurten.

Nu we het daar toch over hebben... Ed sms't me. Hij heeft me nodig.

Ik moet gaan repeteren.

Is het goed? Je toneelstuk?

Ed is een genie. En ik ben zijn muze.

En ik betaalde ervoor. Dus maar best.

Weet je wat? Ik neem hem mee. - Hou op, Molly.

Op een dag ben je misschien even beroemd als ik.

Helen, word wakker, word wakker.

Helen heeft een zwaar hoofdletsel opgelopen.

We weten niet wat de schade is. Hoe lang de revalidatie zal zijn...

en hoe het Helens dagelijkse leven zal beïnvloeden.

Het is onmogelijk te weten hoe het letsel zich zal ontwikkelen.

Het is oké. Je bent jong. Beenderen genezen snel.

De dokter zegt dat je binnen een paar weken weer de oude bent.

Kom je? Het is jouw feest. Voor jou.

Geef me een ogenblik, oké? - Oké.

Weet je wat? Ik heb niets tegen dat schilderij.

Helen! - Jij moet Ed zijn.

Jij moet Helen zijn. De Helen. De Helen waar Molly altijd over praat.

Ja. Dat ben ik.

Je bent mooier dan ik dacht. - Je bent net zoals ik dacht.

Wil je wat? - Nee, bedankt.

En zo gaat het. En gaat en gaat.

Het eindigt in het lot.

En noch door het verbranden van vlees... of omgooien van glazen...

of het laten van brandende tranen kan de harde razernij...

verjagen!

Word wakker!

Molly? Hallo? - Als je valt, val je hard.

Hoe kwam ik hier? - Kwam waar?

Op mijn fiets. Ik ben in een parkeergarage.

Ik weet niet hoe je naar het werk ging gezien hoe je vannacht was.

Hoe kwam ik hier? - Wat? Helen, jeetje.

Ik heb koffie nodig. We hoorden je gaan vanochtend.

Dat is onmogelijk. - Ik moet repeteren. Drink water.

VERMOORD HEM

Hoi, meid! We doen een repetitie vanavond. De cast komt. Oké?

Ja, geen probleem. - Oké. Ik hou van je.

Hallo?

Helen!

Helen?

Godsamme, Helen!

Wat is er met je voet gebeurd?

Helen?

Helen!

Helen, laat me binnen! - Laat me met rust!

Waar ben je mee bezig? - Ik weet het niet.

Waar was je? - Weet ik niet meer.

Dat je halfnaakt door de stad liep? - Ik weet niets meer!

Ik was in de sportschool.

Ik was in de kleedkamer en er stond een vrouw in de douche.

Er stond een vrouw in de vrouwenkleedkamer? Schokkend.

Sorry dat ik jullie repetitie verpeste. - Je was het puurste dat ik zag.

Oké. We gaan morgen naar een dokter.

Oké. - Oké?

Wat? - Niets.

De ene minuut ben ik op een plek, de volgende op een andere.

Alsof ik slaapwandel. - Hoor je stemmen?

Ja.

Zie je dingen? - Zoals?

Iets ongewoons?

Ik weet het niet. - Ja?

Misschien. - Dat heb je nooit gezegd.

Goed. Over je familiegeschiedenis. - Ik wil niet.

Je wilt niet? - Helen.

Ik heb geen familie. - Helen, vertel over je moeder.

Wat scheelt er met haar? - Ik ben niet gek.

Dat zegt niemand.

Je gaat zeggen dat ik net als mijn moeder ben en dat ben ik niet.

Zou je ons alleen kunnen laten?

Zie ik je thuis? - Oké.

Bel me als je klaar bent, oké? Alles komt goed.

Oké. Wat zeg je hiervan? We doen een MRI.

Dan kunnen we zien wat er in je hoofd gebeurt.

Gewoon een routinescan. Niets om je zorgen over te maken.

Helen? Dit is dr Headley. Je moet nu naar het ziekenhuis komen.

We hebben de resultaten van je MRI en ik denk dat je dit wilt zien.

Deze donkere schaduw, plus je symptomen, wijzen op...

Een tumor? - Technisch gezien, ja. Dit is anders.

En zeldzaam. Kijk.

Dit lijkt op een onontwikkeld deel van een wervelkolom.

Hoe? - Je had, of hebt, een tweeling.

Heb je al gehoord van het Verdwijnende Tweeling Syndroom?

Nee.

Ik ben niet 100% zeker, maar als ik geld had om in te zetten...

zou ik erop wedden dat je moeder zwanger was van een tweeling.

En een tweeling stierf, in de baarmoeder.

In plaats van te vergaan in je moeder, verging hij of zij in jou.

In je lichaam. In je schedel.

Het zit daar al heel je leven.

Deze massa genetisch materiaal werd geactiveerd door het ongeluk.

Door chemicaliën die door je hoofd raasden.

Tijdverlies, het gebrek aan remmingen, agressie...

worden gestuurd door je prefrontale cortex.

Het hersendeel dat jou maakt. - Heb ik een persoon in mijn hoofd?

Nee, geen persoon. Het is gewoon een massa genetisch materiaal.

Maar gebaseerd op je symptomen lijkt het te groeien na je ongeluk.

Het groeit in zo'n tempo dat het op je hersenen duwt. Dat is niet goed.

Wat moet ik doen? - Ik ga een operatie inboeken.

Operatie...

Ik moet erover nadenken. - Oké.

Maar dit is niets dat van zichzelf verdwijnt.

Laat het ons weten. Dan boek ik een operatie.

Hallo?

Helen!

Ik wil het eruit!

En hoe voelde het?

Het is vreemd. Sinds ik kind was voel ik me half.

Ik kan het niet uitleggen. Het is zo:

De wereld is een feest en iedereen is uitgenodigd, ik ben er ook...

maar ik was niet uitgenodigd, of ik sta alleen in een hoek.

Onzichtbaar. Ik wist nooit hoe het voelde om compleet te zijn.

Niet voor ze ontdekten dat je een broer had in je brein.

We zijn velen, en mensen denken altijd aan de tweeling die stierf...

in de baarmoeder. Maar ik denk dat degene die het overleeft...

wij zijn het die verdwijnen.

De verdwijnende tweelingen. Het wetenschapsuur...

Het lijkt alsof er meer met me gebeurt. Waar ik niet van afkom.

Je ontdekte net dat je een tweeling had. Laat het bezinken.

Dokters zeiden dat de blackouts ontstaan door druk op m'n brein.

Ga terug naar de dokter als iets niet goed voelt.

Ik moet toch gauw terug. - Wanneer is de operatie?

Over drie dagen. - Drie dagen, dan is alles voorbij.

Dat kan je aan met de vingers in de neus.

Je zal er stoer uitzien. Alsof Ripley kinderen kreeg met Jeanne D'Arc.

Dit hele ding maakt me gek.

Ze begon in mijn moeders lichaam en dan ging ze over in het mijne.

Ik voel me zo schuldig.

Helen, je mag je niet schuldig voelen. Het is jouw fout niet.

Hier.

Bedankt.

Oké. Nu een foto van ons drie. - Hou op.

Oké, ik moet gaan repeteren. Rust uit. Ga niet uit.

Wat in...?

Molly?

Molly! Heb je dat schilderij daar gezet?

Molly!

Wat in hemelsnaam?

Roman?

Roman, ik ben hier met je stomme schilderij!

Roman?

Helen, luister! Maak me los! Maak me los!

Ik wist dat je zou komen eens je ontdekte wie je was. Kom hier.

Ik wil je zien. Wil je me neuken? Ja toch? Zeg het.

Helen, luister! Maak me los! Maak me los!

Ik wist dat je zou terugkomen... - Roman? Waar ben je?

IK KOM

Ik heb genoeg van deze onzin!

Probeer nu maar, vuile sloerie!

Nog drie dagen.

Hou nog drie verdomde dagen vol.

Waar gaan we heen? - Motel Gemini.

Ik heb aan je gedacht sinds het feest...

Helen? - Ja?

Mag ik binnenkomen? Ik wil praten. - Ja. Ogenblikje.

Wat? - Het is 19u.

Mijn show begint over een uur. - Ik weet het. Ik maak me nu klaar.

Heb je Ed gezien? - Nee.

Zal ik op je wachten? - Ik moet gewoon...

Wat deed je binnen de hele dag? - Niets. Oké? We zien elkaar daar.

Oké.

Hallo! Je mag niet naar beneden!

Première

Helen!

Helen!

Wat gebeurde er met je arm?

We moeten praten. - Nee!

Stop, oké? Blijf staan!

Goed! Wat?

Je hebt drie seconden. Drie... twee...

Ik denk dat ik verliefd op je ben. - Jemig! Je bent gek!

Die avond? Toen ik je ontmoette op het feest? Je had iets.

Het was donker en gevaarlijk. Het kwam in golven.

Stop! Oké? Luister.

Het was alsof je gek was. Maar op een goeie manier. Ik ruik het.

Ik ruik het. Overal op je. Ik kan niet stoppen met aan je te denken.

En gisteravond. Jemig, gisteravond! - Waar heb je het over?

Hou op. Je kwam naar mij. Weet je nog? We zaten in de auto.

We reden naar dat motel waar je zo bezeten door bent. Kamer twee.

Je zei dat het je eerste keer was. Het moet iets betekenen.

Je moet het begrijpen. Niets in mij is echt. Niets. Enkel jij.

Ik kan het niet verklaren. Ik heb het opnieuw nodig. Alsjeblieft.

Wat wil je, Ed? - Ik wil jou.

Wat zou je met me doen? Vertel.

Kom op, Ed. Gebruik je woorden.

Ik wil je neuken. Hard. Harder dan je ooit geneukt bent.

Weet je wat je bent?

Je denkt dat je een man bent. Met je haar...

en je baard en je tattoos, je klotepoezië en pornofantasieën.

Je bent geen man. Je bent een verdomde jongen!

Zeg het!

Wat? - Zeg "ik ben een jongen".

Ik ben een kleine jongen. - Nee.

Zeg het. Dan geef ik het je. Ik geef je wat je wil.

Ik ben een jongen. Ik ben een kleine jongen.

Vraag me wat je wil, kleine jongen. - Ik wil dat je me verscheurt.

Broek uit.

Niet bewegen, of ik snijd hem eraf. - Wat doe je? Verdomme?

Je zei dat het je het donker en gevaarlijk wilde.

Dit is toch wat je wilt? Dat ik hem eraf snijd?

Nee! Nee! - Ben je bang?

Ja! - Ben je echt bang?

Alsjeblieft! Stop! Alsjeblieft!

Vuile hoer!

En zeg niets tegen Molly, oké? Verdomme!

Ik weet wie je bent.

Nee, nee, nee. Dit is niet echt.

Nee! Nee!

Blijf hier. Alles komt goed als je hier blijft.

Gewoon hier blijven, verdorie.

Molly?

Weet je hoe laat het is? - Ik weet het niet. Het is nacht.

Molly...

Ik weet niet wat er met me gebeurt. - Ik weet het. Je bent ziek, Helen.

Je bent heel ziek. - Nee, het is dit ding.

Het gaat niet over wat er in je brein gebeurt, maar in je geest.

Je hebt hulp nodig. - Waar heb je het over?

Ik kwam gisteren thuis na m'n show. Het ging goed. Alsof je erom geeft.

Ik ging je kamer binnen om mijn vriendin te zien. En toen vond ik...

dit.

En dit.

Er zijn er meer. - Ik heb dit niet gedaan.

Wie deed dit? Waar is Ed? - Ik weet het niet, Molly.

Waar is hij? - Ik zei dat ik het niet weet!

Heb je... iets met hem gedaan? - Natuurlijk niet.

Ik geloof je niet. - Dat kan me niet schelen. 't Is waar.

Waarom belt hij niet terug? - Ik weet niet waar hij is, oké?

Geloof me, je bent beter af zonder. - Je hebt met hem geneukt, niet?

Wat? Nee! - Ik zag hoe hij naar je keek.

Molly, luister naar me. Ed is slecht. Hij is niet goed.

Oké, hij maakte avances. Ik zei nee, maar hij...

Wat deed je met hem? - Ik maakte hem gewoon bang.

Ik had een mes. - Een mes?

Het was niet van mij. Ik wilde hem gewoon bang maken...

Ik bel de politie, Helen. - Waarom?

Je bent gevaarlijk voor jezelf en anderen, oké?

Je hebt hulp nodig.

Dit ben ik niet. Ik word beter na de operatie.

Mensen met hersentumoren maken anderen niet bang met messen.

Ik vermoordde niemand! - Dat zei ik niet!

Ik ben niet gek!

Waarom zeg je dat? Dat is ziek!

Sorry. Molly, je kent me. Je bent mijn zus.

Je bent mijn zus niet. - Je weet dat Helen niets doms doet.

Wat? - Ik doe niets doms.

Dat zei je niet! Je bent gek, Helen. Snap het toch!

Helen, stop!

Helen! Je doet me pijn!

Ik ben het niet! Ren, Molly!

Helen, stop!

Ik wil je geen pijn doen!

Helen, laat me binnen!

Helen, zeg wat je met Ed deed! - Molly, alsjeblieft!

Helen! Doe open!

Molly!

Blijf bij me weg!

In de auto.

Ik hield je in de gaten.

Ik wil gewoon praten. Dus stap gewoon in die auto! In de auto!

Ik ben geen slecht mens!

Dit is jouw schuld!

Dit is deel van een ziek spel dat je met me speelde.

Ik ben een man. Begrijp je dat? Ik ben een man.

En zo doe je niet tegen me. Je doet niets!

Ed, hou op! Je begrijpt het niet! Je weet niet waar ik tot in staat ben!

Kleren uit! - Nee!

Herinner je je het motel? Jij verzon dit spel, ik speel het gewoon!

Draai je om. Ik doe je geen pijn. Draai je om! Handen tegen de muur!

Nee, Ed! Ed! Krijg de klere!

Sta op! Ik zei, sta op!

Nee! Nee! Wacht!

IK BEN HIER

IK BEN HAAR

Hallo? - Molly?

Helen? Helen, luister naar me. Ik ken je. Dit ben jij niet.

Ik neuk net als mijn moeder. - Nee, dat doe je niet.

Kom naar huis. Ik kan je helpen.

Nee. Niemand kan me helpen. Mijn zus zit in mijn hoofd.

Oké? Ze zit in heel mijn lichaam.

Ik had met haar moeten sterven in dat motel.

Dan was dit allemaal niet gebeurd.

Ik moet haar tegenhouden. - Waar heb je het over?

De enige manier om 'r te stoppen. Terug naar waar alles begon. Sorry.

Helen? - Ik hou van je.

Helen! Tering!

Ik krijg me wel uit je, Helen.

Je kunt me niet stoppen.

Je gaat sterven vanavond.

Weet je hoe lang ik wachtte? Het is mijn beurt, Helen!

Ik kan je tegenhouden. - Je bent net als zij. Zwak.

Dat ben ik niet. - Wat doen we hier dan?

Dit is het einde! - Voor jou!

Voor ons allebei! - Ze was een hoer!

Hou op!

Ze probeerde me te vermoorden. Maar ik verstopte me. In jou.

Ik hield jou in leven.

Al die jaren met jou, en je beroerde, verloren leven.

Je bent dood. - Nee, Helen. Ik kom er eindelijk uit.

Uit jou!

Het is mijn beurt, Helen. Mijn. Beurt.

Helen?

Helen!

Helen?

Wat heb je gedaan?

Ze is hier. - Wie? Wie is hier?

Mijn zus.

Ze is niet echt! - Molly, ren!

Nee. - Alsjeblieft, ga weg. Ga weg.

Hoeveel pillen nam je? - Allemaal.

Molly. Het spijt me zo. Nee, alsjeblieft.

Alsjeblieft, ga. Ga weg.

Ik laat je niet alleen. Niet nog eens.

Ik hou van je.

Helen, stop!

Stop!

Sorry.

Vertaling: Jenne Maes