Original subtitles

Vertaling: inVision Ondertiteling NN1

een paar dagen eerder

En het scherm was gesplitst.

Mannix. - Oh ja.

Ik vond dat als kind 'n geweldige serie. En die twee in de auto?

Die is simpel: The Wild West. En de smeris in de rolstoel?

Ironside. - Goed zo.

Dit is echt goed.

Weet je niks meer?

Wil je ook wat snuiven? - Nee.

Ik moet terug naar 't platteland.

Je mag best hier blijven. Je bent de ideale gast. Ik heb geen last van je.

Dat komt nog wel. - Nee.

Je hebt grote voeten.

Heb je die van jou wel eens bekeken? Die zijn smerig.

De rekening, graag. - Dat is al in orde.

Ben je nou helemaal gek? - Wat is er?

Geef haar 't geld terug. - Ik heb het op m'n kaart gezet.

Stort het bedrag maar terug. Wat sta je nou te wachten?

Ik vind 't juist fijn. - Ik niet. Wat sla ik voor figuur?

Je bent een man die wordt verwend.

Weet je wat ze allemaal zeggen? Dat is 't lievelingetje van die bimbo.

Ik word graag door jou verwend.

Mag ik uw kaart nog even, mevrouw? - Alsjeblieft.

Doe dat nooit meer. - Goed.

Hallo? - Was het lekker?

Met wie spreek ik? - Vond ze de vis lekker?

Waar zit je?

Ben je aan 't tippelen, vuile flikker? - Rustig maar. Het is zodat je 't snapt.

Wat moet ik snappen? - Ik wil gewoon even praten.

Anders had ik je niet gebeld. - We kennen elkaar?

Natuurlijk kennen we elkaar. - Wat wil je?

Ik wil je spreken. Onder vier ogen. - Waarom?

Sorry. - Wie was het?

Een lul. - Ja, vast.

Ze is gek geworden. Dit had ze niet moeten doen.

Als je haar iets aandoet, ga je eraan. Zeg dat tegen je vrienden.

Dat zei je eerder al. Ga je echt zo ver? - En jij?

Mij kun je vertrouwen, maar 'n militant die zich wil laten gelden, is anders.

De moord op Grimaldi heeft ons bijeen gekregen. Hoe ga je dat tegenhouden?

Wat stel je dan voor? - Zorg dat ze weggaat. Heel ver weg.

Dat doet ze niet. Dat weet je. - Dat is heel jammer.

Geef me twee weken. - Ben jij gek. Twee, drie dagen max.

Twee weken. Zeg tegen ze dat je iemand bij haar hebt die helpt.

Dat geloven ze niet zonder een naam. - Je zwijgt over mij.

We hebben elkaar nooit gesproken. Je houdt me erbuiten.

Dat lukt nooit. Het moet wel geloofwaardig zijn.

Als je ze niet eens zolang kunt tegenhouden, waarom belde je me dan?

Omdat een oplossing ook in jouw belang is.

Tien dagen.

Geef je me je woord? - Ja.

M'n zus is in oorlog met de nationalisten.

Daar moeten we iets aan doen. Ik heb 10 dagen om te zorgen dat ze vertrekt.

Zou jij weggaan? - Als ik alleen was wel.

Ik kan wel wat regelen voor Mordiconi en Campana.

Mordiconi en Campana? Dat doe ik zelf wel.

Dit is van 2 weken poker en Dakota. - Hoe loopt 't daar?

Het gaat. - Jullie redden 't wel?

Maak je geen zorgen.

Is dat de auto?

Wat snel. - Van de neef van Santini.

Het is echt een gepantserde tank die minstens 6 ton weegt.

Hier. Trek dat voortaan maar aan. - Wat is dat?

Dragen jullie dat ook?

Dat heeft me al een keer gered. - Die auto oké, maar zo'n vest...

Het is beter.

Toen ik klein was, vermomde m'n vader zich als 't riskant werd.

Dan had hij opeens een baard en een andere bril. Ik was dan zo bang.

Dat is nou toevallig.

Ik heb namelijk wat pruiken gekocht: Een blonde en een rode.

Wat? - Ik plaag je maar.

Wat een mafkees.

Proost.

Moet je dat kutwijf nou toch zien. Niet te geloven.

Ik snap 't echt niet. Hoezo werken al die eikels voor haar?

Wat doe je daarvoor, hè? Pijpen? Dat kan niet, moet je die lippen zien.

Ik kom eraan. Ik ben zo terug.

Er is gebeld dat er gegokt wordt. - In Dakota? Wie belde er dan?

Anoniem. Niet te geloven. Wat is dit? Poker en gokken in Dakota.

Verdomme, we hadden ze bijna te pakken voor drugshandel.

Wacht even.

We kunnen Tony Campana en Manu Mordiconi nu pakken.

Dat kan, maar voor iets waar ze nog geen halfjaar voor zitten.

En je hebt geen zin om even te zieken?

Twaalf jaar oud, goed spul, voor de prijs van een van zes jaar.

Dat is wel 't minste, hè. We hoeven toch niet de volle prijs te betalen.

Ja, ja. Jullie zijn goede klanten. Wil je 't zo betalen of een factuur?

Zet maar op de factuur. - Voor Tramoni-Giacomoni.

Hè, wat? - Daar moet de factuur naartoe.

Wat is dit voor onzin? Ik ga de factuur toch niet naar m'n eigen tent sturen?

Hoezo niet? We zijn toch vennoten?

Kolere.

Als m'n vennoot zegt dat we vennoten zijn, zijn we vennoten.

Drie miljoen.

Rechts van me. Hartenvrouw, hartenheer.

Aan u, meneer.

Laat maar.

Speel dan. - Oké.

Vijf miljoen. - Vijf voor meneer.

Wat is er? - Mogen we even binnen kijken?

Ga je gang, we spelen wat. - Ga maar aan de kant.

Dag, heren. Wilt u uw handen op tafel leggen?

Mordiconi, doe open.

Hoeveel strijk jij op van dat kaarten? - Niks.

Niks? - En hoezo gokken?

Dat zijn vrienden die gewoon wat kaarten. Ze vroegen me de sleutel.

Maar wel potjes van 12 miljoen euro. - 12 miljoen?

Wat een onzin, zeg. Die lui verspelen al hun spaargeld.

Maar je kende de croupier. - Dat is toch niet verboden?

'Ik ben bekend bij Justitie door zaken waar ik nu niet op in wens te gaan.

En ik heb geen jachtvergunning.' Klopt? - Ja, dat klopt.

En dat poker dat jullie organiseren? - Hoezo? Wij spelen zelf niet.

We zijn een nachtclub. We verkopen champagne en whisky.

We hebben meisjes die op verzoek dansen.

Van de rest weet ik niks. Ik verwijs u door naar de rechter en m'n advocaat.

'We spelen zelf niet...'

Koffie? - Graag.

Wat is er aan de hand?

Je moet uitkijken. - Hoezo?

Ik heb gedoe met de nationalisten. - Met welke?

Met allemaal. - Hoe bedoel je, allemaal?

Ik bedoel echt allemaal.

Tony en Manu zitten vast voor iets doms. Ik denk dat jij aan de beurt bent.

Dat zou ik tenminste doen. Je bent m'n broer.

Weet je wat we doen? We laten ons samen zien.

Ik zeg 'kijk uit' en jij wilt dat ze ons samen zien?

Heb je daar problemen mee?

Dat is 't niet. - Wat dan wel?

Het is gevaarlijk. - Ja, en?

Ik wil je er niet bij betrekken. - Daar is het al te laat voor.

Denk je dat ik ze jou iets laat aandoen?

Ik vraag je niks. Ik zeg 't je alleen. - Bij ons?

Ja.

Wat een eikel. Geef me twee dagen en die vent vergeet die bommen wel.

Hoe weet ik dat je 't niet bijlegt? - Ben je daar bang voor?

Sandra is familie van je. - Familie?

Dat zijn de mensen met wie ik samenwerk.

En wat als het niet lukt? - Wat wil je dat er lukt?

Als ze deze kans niet grijpen, proberen we iets anders.

Eerst zei je: Zoek geen ruzie met de nationalisten.

Wanneer was dat?

Wanneer?

Die dag dat ze je iets wilden aandoen, steunde ik ze.

Ze vroegen of ik 't ermee eens was. Ja, dat was ik.

Ik voelde me toen echt klote. Echt heel erg.

Dat we hier nu zitten, is een wonder.

Maar ik weet één ding: Als ze je nu pakken, krijgen ze met mij te maken.

Ik ken de prijs als ik ze hun gang laat gaan.

Hé, hoe gaat het? Ken je m'n zus al?

Ja, hallo. - We spreken elkaar zo wel.

Jessica, een fles voor m'n vriend hier.

Zie je momenteel iemand? - Min of meer.

Ken ik haar? - Ik denk 't niet.

Wie is het? - Laetitia Tavera.

Tavera, van de veerboot?

Dag, Sandra. - Dag.

Ik zal je iets zeggen: Als ik jou zie, denk ik aan al die vrienden van me.

Ik ga niet liegen: Dat doet pijn. - Rustig...

Mag ik even.

Als Jean-Michel je hier welkom heet, ben je welkom.

Die lagen nog op m'n kamer. - Super.

Was dat het dan? - Wat?

Jean-Mi en jij. Jullie waren zelfs in de nachtclub.

We zullen zien.

Kun je me zeggen of ik alles moet meenemen of alleen een tas?

Neem maar zoveel mogelijk mee. Je weet nooit wat er gebeurt.

Dat zal Julien zijn. - Ga maar, ik maak 't even af.

Red je het wel? - Tuurlijk red ik het wel.

Dag, lieverd. - Doe de groeten aan Lezia.

Sandra. - Naar binnen.

Naar binnen.

Gaat het? - Ja.

Zeker weten? - Ja.

Breng me snel naar Bastia. - Ik haal de auto.

Luister.

Je was alleen en kwam wat spullen halen. Je hebt niks gezien. Snap je dat?

Je was alleen. Oké? Je hebt niks gezien.

Ik bel iemand die hier bij je blijft. Het komt goed. Gaat het?

Bel Jean-Michel.

Gaat het? - Ja, dank je.

Ik breng je naar huis. - Naar jou?

Zeker weten? - Ja.

Waar gaat hij naartoe? - Ze brengt hem naar haar zus.

Ze zal goed voor hem zorgen. - Ik had nooit moeten komen.

Dit is het beste.

Sorry.

Waar is ze? - Dat weet ik niet.

Ik was m'n koffers aan 't pakken toen ik schoten hoorde. Ze was er niet.

Ze heeft haar eigen leven. - Dit is echt lulkoek.

Een valse getuigenis. We weten dat ze er was. Lorenzoni doet er niet toe.

Hij kan ons geen zak schelen en de moordenaars ook niet.

Zij was het doelwit. En ze was hier.

We gaan alle telefoontjes van en naar het huis onderzoeken.

Dat zal ons weken kosten. En jij zit al die tijd in de vrouwengevangenis.

En wat gebeurt er ondertussen met je dochtertje? Heb je daaraan gedacht?

Ik bel de sociale dienst om haar op te halen. Tenzij jij je iets herinnert.

Ik kan me niet iets herinneren wat ik niet gezien heb.

Jean-Pierre, ontvang je me? - Ja, zeg 't maar.

Draai 's naar de bergkant. Zie je me? - Ja, hebbes.

185 meter. Niet slecht, hè. - Heb je iets gevonden?

Alleen maar stenen, geen huls. - Fijn...

Bizar, hè? - Wat?

Lorenzoni uitschakelen, met een 7.62 in een geblindeerde auto.

Waarom zou hij zo belangrijk zijn?

Soms denk je mensen te kennen. - Wat doet u hier?

M'n nichtje Christelle belde me. Ik zei dat ze jullie moest bellen.

Nee, niet opnemen.

Met Jean-Michel Paoli, m'n zus is bij mij.

Wat is er aan de hand? - Een verrekte orgie.

Je moet je omkleden.

Waar was u toen er geschoten werd? - Hier.

U was hier? - Ja, met mij.

Weet je? Jullie zijn zo schattig dat ik nu wel 'n foto zou willen maken.

Laat ik duidelijk zijn: Ze gaan niet rustig wachten.

Wie? De vrienden van Grimaldi. - Ik weet niet over wie je 't hebt.

Wat jammer. Want 't wordt steeds riskanter. En voor u ook, Mr Paoli.

En? U hebt dus alles gezegd wat u te zeggen hebt?

Mooi dan.

Oké, jongens. Doorzoek de hele boel.

Ze hebben ons samen gezien en dat weerhield ze niet.

Daar heeft 't de schijn van.

Ik denk dat je hier wel veilig bent.

We moeten wachten met reageren tot de politie weg is.

Nee, ik ga weg. - Maak je een grapje?

Dan geven we ons gewonnen. - Nee, dat doe ik.

Ik wil je hier niet in betrekken.

Vind je 't niet raar hoe 't gegaan is? - Wat?

Ze willen Sandra en schieten Lorenzoni neer.

Ze missen haar met een geweer met vizier.

Wat wil je dat ik zeg?

Stoor ik? - Nee, kom maar.

Wat kijk je? - Een wedstrijd van gisteravond.

Ben je 't spoor bijster? - Ach, voetbal is voetbal.

Dus je blijft? - Nee.

Dat kan niet. Maar ik heb iemand nodig die m'n zaken waarneemt.

Toussaint? - Nee, die is alleen.

En Santini dan?

Ik denk juist dat jij het moet doen.

Vertel me wie dat heeft gedaan. Missen met een 7.62?

Weet ik het. Een stel idioten. - Weet je 't of niet?

Ik wist dat we niet moesten wachten. Wie had ons die info beloofd?

Wie was het? Hij heeft ons allebei belazerd.

Hij is naar een ander gegaan. - Hij is dood, André.

Ging het dus wel om Lorenzoni? Wil je me dat vertellen?

Wat wilde je me nou zeggen? - We kunnen elkaar even niet zien.

Hoe lang? Wat is 'even'?

Dat weet ik echt niet. Jij belt mij niet. Ik jou niet. Dat is het.

Je komt hierheen om me te dumpen? - Dat doe ik niet.

En wat is dit dan? - Het is een time-out.

Gewoon zo?

Zonder enige uitleg? - Het is beter als je niets weet.

Hoe lang? - Weet ik niet.

Een week, vier weken, drie maanden? - Weet ik niet.

Dus zo gaat dat? - Gaat wat?

Zo is het om met jou te zijn.

Voor mij is dit ook niet makkelijk. - Nee?

Het gaat zoals altijd: Stop 't in een envelop. M'n broer stuurt iemand.

Zonder Tony en Manu's deel? - Nee, alles bij elkaar.

Jean-Michel regelt de rest. Als er iets is, bel hem dan.

Het lukt wel, ga nou maar. - Kolere.

We waren gewoon te goed. - Toe maar.

Officieel weet ik niks van Dakota. - Weet ik.

En wat gebeurt er met mij? - Hetzelfde als vroeger.

Wat wil je dat er gebeurt?

Je bent te laat. - En wat dan nog? Moet ik weten.

Ik hou niet van wachten. - Lorenzoni kan me geen reet schelen.

Ik wil alleen zeggen: Als jij verneukt wordt, word ik dat ook. Duidelijk?

Ik weet dat we er tot over onze oren in zitten.

Wat weet je dan? - Niets.

Moest ik voor niks komen? - Nee.

Ik wilde je spreken om het te weten. - Wat weten?

Of ik de enige ben die lulkoek te horen krijgt.

En ik ben niet de enige.

Ik wil Sandra onder vier ogen spreken. - Snap ik. Geen probleem.

Ga hiernaast maar wat drinken.

Alles behalve dit. - Hoezo?

Je broer kan me geen reet schelen. Ik doe 't niet met familie.

Ik heb geen keus. - Hoezo niet?

Vertrouw je me niet meer met je poen?

Maar wie is jouw aanspreekpunt dan? - Niet met hem in ieder geval.

Er is niemand anders. - Zo erg zitten we niet in de shit.

Hij is veranderd. - Wat? Lazer toch op.

Hij heeft m'n leven gered. - Maar niet het mijne.

Maak dat de kat wijs.

Luister. Als hij zich er niet aan houdt, is het over tussen jou en mij.

Je snapt 't niet, hè. Als die klootzak me verneukt, is 't alsof jij dat doet.

Begrepen.

Er zijn weinig mensen die me 'n vennoot kunnen opdringen.

Er zijn weinig mensen die m'n broer mogen beledigen.

Urit...

Wil je hem even voor me roepen?

Als alles goed verloopt en je terugkomt...

zullen we dan trouwen?

Drink je iets mee met ons?

Wat zou je doen als je niet in Dakota werkte?

Geen idee.

Hoezo?

Ik denk dat je niet al te lang meer kunt blijven.

Zeg dat niet. Als Jean-Mi het aan jou overdoet, kan ik toch blijven?

Je kunt het nu met allebei vinden. - Je leeft in dromenland.

Jean-Mi gaat me niks geven. Omdat hij weet dat ik 't weet.

Wat weet je dan? - Dingen.

Gevaarlijke dingen?

Als ik jou was, zou ik me van de domme houden. Anders krijg je gezeik.

Je moet niet te veel willen weten. - Daar is het al te laat voor.

Wat heerlijk. Echt. - Ja?

Proost.

Wat doen we als ik terugkom?

Dat kan één, anderhalf of twee jaar duren.

Dan doen we wat jij wilt. Dat hoeven we nog niet te bedenken.

Wie is dat? - Geen idee. Jean, misschien?

Nu al?

Ik kom afscheid nemen van Sandra.

Je hebt 'n keer gezegd dat als jullie wegen scheiden, ik er niet bij hoor.

Hoe zit dat nu?

Zijn jullie samen?

Wat denk jij?

Heb je al gegeten? - Nee, dank je. Ik eet buiten de deur.

Een glaasje wijn dan.

Ik had niet gedacht dat we ooit zo bij elkaar zouden zitten.

Op de dag dat Sandra vertrekt.

Weet je het zeker? - Ja.

Wat kijk je somber. Wil je me nog wat zeggen?

Ik wil wel iets zeggen.

Ik zoek iemand voor de Bellagio. Als je 't zou willen, mag jij dat doen.

Daar moeten we 's over praten. - Is goed.

En wat wilde jij zeggen?

Niks.

Alleen dat ik hoop dat we op een dag weer zo om de tafel zitten.

Wat een fijne gedachte. - We zijn nog jong. Dat kan best.

Proost.

Kom snel terug.

Je mag trots zijn op Grimaldi.

Zorg goed voor jezelf. - Maak je geen zorgen. Bel me, oké.

Waar breng je me naartoe? - Erbalonga.

M'n neef brengt je naar Marseille en morgenmiddag zit je in het vliegtuig.

Goed.

Ik ga niet met hen in zee. - Dat weet ik.

Ik wilde je 't wel zeggen. - Het is goed.

Dat kan toch niet. Je bent niet klaar. - Het lukt wel.

Je hebt je pakje nog niet aan. We gaan bijna open.

Wat doe jij daar? Hé, ik vroeg je wat.

Ze staat daar omdat ze daar hoort.

Genny, dit is Soda... Toch?

Er is een nieuwe eigenaar en je bent dus niet meer nodig.

We sturen je je spullen en geld op. Ga maar. Eruit, juffrouw Saudade.

Wie is dat, Villata? - Dat maakt niet uit.

Mr Paoli verkoopt de grond van z'n zus, Villata koopt 't aan...

en de gemeente heeft voorkeursrecht.

Capu Biancu wordt weer Capu Biancu.

Hoe is dit wonder geschied? - Dat is niet uw probleem.

Als u geen belangstelling... - Dat zei ik niet.

Die kan 't ver schoppen in de politiek. - Hij is niet de enige.

De beweging steuntje. Dat kent geen prijs.

Wil je dat ik je nu bedank? - Ach, waarom niet?

Ik weet niet wie wie nou moet bedanken.

Tel het maar. Ik heb geen haast.

Het is goed.

De volgende keer kom ik naar Bastia. - Als je dat wilt.

Opschieten, jongens.

Rijden.

Ik had die lul in 't ziekenhuis moeten afmaken. Dan lag hij nu te rotten.

Waarom heb ik hem toen niet uitgeschakeld? Hij lag daar gewoon.

Als ik vrij ben, wordt het 'n bloedbad. Geen discussie, niks broederschap.

Iedereen gaat eraan. - Ik heb om 'n overplaatsing gevraagd.

Hallo? Met mij.

Gaat wel. En jij?

Mooi. Luister...

Dank je wel. Voor alles.

Sorry, die moest ik even nemen.