Original subtitles

Ahoy, luitjes. -Nee.

Wat is er zo leuk?

Oma zei net dat je 'Ahoy, luitjes' zou zeggen.

Toen zei ik: En dan rekt hij zich uit en zegt 'Ik heb honger als een wolf.'

Sorry dat ik zo voorspelbaar ben. Dat is niet goed.

En dan zeg je altijd: 'Mam komt binnenkort terug'.

Maar dat gebeurt nooit.

THE SANDHAMN MURDERS

VICKY

VICKY Deel 7

Dit is zo verdomd gênant.

Toch?

Hoeveel verdien jij? -Rond de 150.

Wat? Hoe oud ben je dan?

15.

Ik ben 25 en heb zes jaar ervaring.

25? Ik dacht dat je 23 was.

Mag ik erbij komen? Ik ben Nora, de moeder van Anna.

Hallo. Carolina.

Wat leuk.

Wat kom je doen? -Nieuwe gasten ophalen.

Anna... -Mam.

Gelukkig dat ik die thuis had.

Oké, veel plezier.

Het wordt waanzinnig.

Gaat dit lang duren?

We krijgen gasten.

Is deze van u? -Echt niet.

U zal hier veel DNA vinden.

Ja, maar...

als er niks weg is, hoef je niet naar DNA te zoeken.

Niet? Als iemand inbreekt in boten en erin slaapt...

kun je wel iemand laten uitkijken naar onbekende gezichten.

Iemand 24 uur laten posten? -Ja.

Zoek zelf maar een spion. -Gaat u het niet eens proberen?

Als dit uw ergste probleem is, bent u een gelukkig mens.

Gasten van Carl-Johan Berger.

Gasten van Carl-Johan Berger, hier verzamelen.

Gasten van Carl-Johan Berger hierheen.

Nora?

Zijn jullie Mona en Micke? Leuk jullie te zien.

Welkom. Deze kant op.

Fijn dat we op korte termijn het huis konden huren.

Goed, kom mee.

Als we vlakbij zijn, gaan we zingen om hem te feliciteren.

Zingen stond niet op de uitnodiging.

Wel iets over naar de kroeg gaan?

De enige manier om het te overleven. -Hans, nu al.

De rolstoel is geen probleem.

Het leek me lastig voor Micke om z'n moeder mee te slepen.

Ben je z'n moeder? Ik twijfelde... -Dat beschouw ik als een compliment.

Dan was je wel jong. -Jong en gezond.

Ik zat nog niet hierin. -Mam heeft MS.

Het begon toen Micke tiener was. Zonder zijn hulp zou ik nooit...

Goed, we zijn er.

Hannes, hier nog een mes. -Ja.

Tempo, ze kunnen er elk moment zijn.

Met Lisa Berger uit Sandhamn.

Ik bel over de bloemen. Of beter: de kaartjes.

Kan u geen Engels? Ik heb het gespeld.

Is er een probleem? -Lees dan.

Royal College of Psychiatry. -Er staat 'psychtry'. Dit is idioot.

Denk je dat hij het merkt?

Ja, hallo. Wat gaat u eraan doen?

Hij had een auto kunnen sturen. Maar nee, we moeten lopen.

Ben je nerveus? -Nee, alleen geïrriteerd.

Ik weet toch al dat het niet goed is.

Toch niet op rijm, hè? -Nee, niet na de vorige keer.

Dus pap is nu 'jubilarisdoctor'. -Wat voor een titel is dat?

Dat doet me denken aan jubeltenen of jubelstemming.

Verpest zijn dag niet, hoor. -Nee, joh. Hij mag de mijne verpesten.

Nee.

Je moet. -Nee.

Denk aan je erfenis.

Ik kan hem bedanken voor m'n ontslag.

Zeg gewoon wat hij wil horen. -'Genie, legende, droomvader.'

Precies. Dan is hij tevreden.

Eerst gaat hij ons vernederen. Wat zal hij nu bedacht hebben?

Gefeliciteerd

gefeliciteerd, Carl-Johan op deze dag

Daar heb je die ratten. -Het zijn je kinderen en vrienden.

Ze zijn alleen uit op m'n geld.

Net als jou.

Hiep, hiep, hoera.

Welkom. Wat leuk dat jullie met zovelen zijn gekomen.

De cadeautafel staat daar. Let op het boeket van Harvard.

En Chicago en de Baylor College of Medicine.

Vader... -Kijk nu eens.

Wat zou dit zijn? Weer een zelfhulpboek?

De weg naar wijsheid of puberpoëzie? Leg daar maar neer.

Welkom allemaal.

Als kinderpsycholoog weet ik dat je je innerlijke kind soms moet tonen.

Daarom beginnen we met wat spelletjes.

Pak iets te drinken en ga daar staan, dan gaan we beginnen. Succes.

Waarom gebruik je het huis niet?

Ik heb een ander huis, hiernaast.

Woon je er alleen? -Ja. Soms zijn de kinderen er.

En hun vader? -Die woont ergens anders.

Gaan jullie maar alles uitpakken. Tot later.

Nee, lieverd. Luister.

Wicker is zo'n lastpak.

Hallo.

Zitten jullie hier al lang? -Helemaal niet. Oké, een beetje.

Ik hoop dat het oké is, dat we hier zijn. -Natuurlijk.

We zijn nu eenmaal samen. Dat valt niet te ontkennen.

Nee, het is oké.

Wat een opluchting. Ik was bang dat het pijnlijk zou zijn, gezien...

Het is niet pijnlijk. Hij heeft er al veel meer gehad.

Koffie? -Ja, waarom niet.

Graag. Nora, nog één ding...

We hebben over samenwonen gepraat. -Nou ja, 'gepraat'...

we gáán samenwonen.

Daar hebben we het over gehad. -Leuk.

We dachten: We doen het gewoon. Zonder twijfels of achterdocht...

Zonder dat alles. -Niet blijven wachten op de ware.

Ben ik dan niet de ware? -Natuurlijk wel, lieveling.

Oké. Maar we gaan dus samenwonen.

O, Nora, wanneer zul jij de ware vinden?

Ik ga koffie halen.

Concentreren. Op jullie plaats...

Klaar...

Versla hem. -Go.

Spring. Accepteer je tekortkomingen. Dat is goed voor je.

Zal ik je laten winnen? -Dit is weer net als vroeger.

Die ellende die pa ons aandeed. -Dat was voor z'n onderzoek.

Naar vernedering, ja.

Ik ben juist trots op de bijdrage die we geleverd hebben.

Niet valsspelen. Om de boom heen.

Hij onderzocht hoe kinderen omgaan met teleurstelling.

Dat was om kinderen te helpen.

Mij heeft hij niet geholpen. Dat mag ook weleens bekend worden.

Wat ga je doen?

Dit kan het laatste feestje zijn. Tijd dat de waarheid bekend wordt.

Dat mag niet. Niet doen. -Ik laat me niet meer vernederen.

Mats, niet doen.

Wat doet dat ertoe? -Ik vraag het me alleen af.

Hallo. -Hé, jij bent het.

Ik stoor toch niet? -Nee.

Hallo.

Kom binnen. Kom verder, bedoel ik.

Hallo. Alexander.

Gisela. Een oude jeugdvriendin. Nu ja, niet zo oud.

Ben je hier voor je werk?

Er was ingebroken op een boot. Ik was klaar en had nog tijd over.

Koffie? -Graag, als je nog hebt?

Meer dan genoeg. Ik ga een kopje pakken.

Ben je hier voor een inbraak? Sturen ze dan geen gewone agent?

Normaal wel, maar we zijn onderbemand.

Te weinig agenten, te veel rechercheurs.

Dat is leuk.

Zien jullie elkaar vaak? -Voor het werk, ja.

Natuurlijk, maar dit is geen werk. Ben je getrouwd?

Henrik.

We zijn niet meer samen, zou je kunnen zeggen.

Dat klinkt wel eigenaardig. -Doe niet zo opdringerig.

Ik wil meer weten over de man die m'n dochter heeft gered.

Ik ook wel. Wie is deze knappe held?

Die is voor de hoofdtafel. -'Belle Epoque'.

Weet je wat die kost? 1300 kroon.

Tien keer zoveel als dat bocht van de anderen.

Zet hem goed zichtbaar neer.

Nog niet iedereen heeft wijn, maar de lijst van sprekers is lang.

Natuurlijk.

En als eerste natuurlijk je geliefde vrouw.

Zijn geliefde vrouw? Was dat niet z'n eerste?

Ik wilde iets zeggen voordat jullie te dronken waren.

Maar dat is voor sommigen al te laat.

Als studente las ik Teleurgestelde kinderen van C.J. Berger.

Dat ben ik. -Een bewerking van je proefschrift.

Dat net zo oud als zij is.

Ik las het ademloos uit.

Als iemand had gezegd dat ik 25 jaar later je vrouw zou zijn...

had ik dat nooit geloofd.

Goed dan. Proost.

We proosten op je grote dag vandaag.

Je hebt zo veel betekend voor mij, je gezin en de kinderpsychologie.

Proost.

Proost.

Een applaus.

Mats. Zie dat maar te overtreffen met je speech.

Zal ik hem daar zetten?

Was je hier met een reden? -Eigenlijk wel.

Voor een schuld die ingelost moet worden.

Een etentje.

Oké. -Vorige keer kwam je niet opdagen.

Ik geef je de kans om dat goed te maken.

Je boft. Ik ben vrij vanavond.

Ik weet niet of ik iets in huis heb. -We vinden wel iets.

Hallo.

Heb je misschien pijnstillers? Ik ben die van mam thuis vergeten.

Natuurlijk. Bruistabletten? -Gewone graag. Bedankt.

Huren jullie villa Brandt?

Is het leuk? Het huis, bedoel ik?

A voor Academisch, R voor Roemrijk.

L voor Leermeester J voor Joviale vader...

Prachtig.

O voor O, we houden zoveel van je.

En zowel Mats als ik... -Prachtig, hoor. Applaus.

Dank je, Eva, voor dat infantiele rijmpje.

Geen wijn meer voor jou. We weten hoe dat afloopt.

Proost... Wat? Bediening, hallo.

Schiet op als ik drinken wil. Stomkoppen.

Proost allemaal.

Laten we dat tenenkrommende gezeur maar in één keer afhandelen.

Mats, lieve zoon.

Als je belooft om niet te rijmen, mag je nu je speech houden.

Daar ga je, veel succes.

Lieve papa.

De grootste deskundige op het gebied van kinderen.

Of van kinderlevens verpesten.

Je was er heel goed in om blije kinderen bedroefd te maken...

hoopvolle kinderen teleurgesteld en zekere kinderen onzeker.

Tenminste bij je eigen kinderen.

En zelfs nu als volwassene...

voel ik me niet geliefd.

Wacht even. Karin, hou jij niet van m'n zoon?

En hoewel je je kinderen mislukkelingen vond...

had je wel iets om over te schrijven.

Je hebt carrière gemaakt op de rug van je kinderen.

Ben je toch nuttig geweest.

Al die experimenten met ons. Weet je nog dat met die kast?

Om aan het donker te wennen. Ik was vijf. Vijf.

Je bent nog bang voor de kerstman. -Voor jou. Voor je voetstappen.

Telefoon voor u. De minister van Onderwijs.

Oké...

Mats, bewaar je gezemel tot later.

De minister van Onderwijs is aan de lijn.

Vrienden, drink. Laten we straks vrolijk zijn.

Lisa... -Ik kom.

Mag ik even? -Mats.

Ik moet naar de wc. -Heb je het opgehouden?

Natuurlijk niet. -Maak je niet druk om je speech.

Ik moet. -Je wist hoe het zou gaan.

Hou op.

Waar was je? -Naar de wc.

Moeten we die niet nemen? -Die was bezet.

Trek je niks aan van die oude zak.

Ik wilde wachten tot de speech klaar was.

Als je eerder was geweest, was hij ook boos geworden. Laat hem.

Oké, ik ben hem al vergeten.

Carl-Johan. Carl-Johan.

Nee.

Zo. Dit is wat we hebben.

Beschuit, macaroni, ajvar en falafel.

Ziet er goed uit.

Ik maak wel falafel. Bak je ze of frituur je ze?

Je hebt mooie handen.

Ik heb eens tegen een meisje op een date gezegd...

dat ze de handen van m'n moeder had.

Nee, hoe reageerde ze? -Niet goed. Ze heeft me gedumpt.

Dat was maar beter ook. Het was gek om hand in hand te lopen met m'n mama.

Even kijken.

Ik moet even opnemen.

Hallo, Miriam. Ik ben hier al. Op het eiland.

Ik ben er over vijf minuten.

Ik had juist zo'n zin in falafel.

Het is een vloek.

Morgen nog een poging? Bij mij? Driemaal is scheepsrecht.

Wat is er gebeurd?

Er lijkt iemand vermoord te zijn...

hier op Sandhamn.

Wie is er dood? -Hij heet Berger.

Die van dat feest? Maar daar werkt Anna nu.

Lieverd... Gaat het met je?

Ik heb nog nooit een lijk gezien. -Heb je hem gezien?

Er werd ineens gegild. We renden eropaf.

Schatje...

Hallo.

Ben je daar? -Wat is er gebeurd?

Is er een verdachte? -Ze is mee naar het bureau.

Ze? -Ja, het is een vrouw.

Weet je zeker dat zij het was? -Ze is betrapt met een mes...

en ze had bloed aan haar handen. Ze wilde haar naam niet zeggen.

Ze bleef zwijgen.

Wie heeft hem gevonden? -Z'n vrouw.

Ze zag het niet gebeuren. Ze is overstuur.

Ik was er als eerste. Na Lisa dan.

Z'n vrouw, die hem heeft gevonden. Ze kan nu geen vragen beantwoorden.

Iedereen hoorde Lisa gillen, dus ik rende er meteen heen.

Dus u heeft die vrouw overmeesterd? -Ja.

Ik dacht niet na. Het was een reflex.

Misschien om Lisa te beschermen.

Probeerde ze u te steken? -Nee.

Ze liet het mes vallen.

Had u haar nog nooit gezien? -Nee.

Niemand lijkt haar te kennen.

Nee.

Misschien moeten we met haar gaan praten.

Kopje thee?

Ik ben er wel aan toe.

Ik ben blij dat je niets overkomen is.

Het was zo vreselijk.

Zijn starende blik...

Ik ga er vast van dromen vannacht. -Je mag bij mij slapen.

Hoe heb je erover gehoord? -Alexander was hier toen ze belden.

Die agent? -Ja.

Er was ingebroken op een boot. Hij kwam zomaar even langs.

Mag hij drinken tijdens de dienst?

Wil je thee of niet?

Ik had afgewassen, opgeruimd...

en wilde net in alle rust van een IPA gaan genieten.

Ik heb één slokje kunnen nemen.

Jij hebt tenminste gegeten. Ik de hele dag al niks.

Dan zijn we allebei slachtoffers.

Wat voor ontspoorde weekendfuif heeft me hier gebracht?

Carl-Johan Berger, hoogleraar kinderpsychologie.

Thuis vermoord. Z'n derde vrouw, Lisa, vond hem.

Geen kinderen samen...

maar hij had twee volwassen kinderen, Mats en Eva.

En hij werd niet bedreigd?

Geen reden voor moord. Hooguit wat academische afgunst.

En met z'n kinderen liep het stroef.

En er was iemand betrapt? -Ze zit vast. We gaan er nu heen.

Oké, ga je gang. Ik troost mezelf met een koffie. Bedankt.

Gek toch dat niemand haar kent? -Inderdaad.

Zijn er monsters afgenomen van haar? -Die worden nu geanalyseerd.

Wat is er?

Wat is er, Alexander?

De arrestante is Vicky? Z'n vrouw? -Betrapt met het mes in haar hand.

Hoe gaat het?

Miriam neemt het over. Je krijgt alle steun die je wil...

en je kan verlof opnemen.

Nee.

Ik wil met haar praten. -Je blijft buiten het onderzoek.

Ja, maar ik wil haar even spreken. Ik ken haar het best.

Dat kan misschien van pas komen. -Je mag je er niet mee bemoeien.

Ik help haar niet ontsnappen, hoor. -Het is te persoonlijk.

In de rechtbank gebruiken ze dat tegen ons.

Het is niet anders.

Ik wil gewoon weten waar ze geweest is.

Ik zal over de moord zwijgen. -Dat gaat niet.

Vijf minuten. -Nee, Miriam neemt het over.

We laten je naar huis brengen, naar je zoon. Hij heeft je nu nodig.

Geen discussie.

Het is het beste.

Sodeju.

Ben je terug? Ik dacht dat je daar zou slapen.

Wat het een leuk etentje?

Is er iets gebeurd?

Vicky is terug.

Ze is...

gearresteerd voor moord.

Is hij vermoord? Die kerel die dat feest gaf?

Ja. -Waar Anna werkte?

Waarom heb je niet gebeld?

Er was geen probleem. Ze is niet in gevaar geweest.

Waar is ze nu? -Ze slaapt.

Oké. Goed.

Dat brengt me bij vraag twee. Mag ik de ladder lenen?

Die lichte metalen.

Waarom?

We knappen een kamer voor haar op. -In roze?

Ze is gek op roze. -Had je het niet eerst kunnen vragen?

Dan is het geen verrassing meer.

Goed, je weet waar ze staat.

Oké. Geen Alexander?

Waarom zou hij er moeten zijn? -Weet ik veel...

meer bootinbraken of zo? Tot later.

Oké, Tor, tijd om te gaan. Ze wachten op ons.

Wanneer vertel je het hem?

Ik heb geen idee.

Nee...

Je moet met ons praten.

Wat was je relatie met het slachtoffer? Luister...

ik wil je alleen maar helpen.

Als je onschuldig bent, moet je met ons praten.

Wat heb je uit haar gekregen? Ik kan geen details vertellen.

De laatste keer dat ik iets hoorde, zat ze op de Filipijnen.

Ik begrijp het.

Ik heb op stranden gezocht, in hotels, bars...

zonder resultaat. En nu moet ik Tor vertellen...

Laat ons nu gewoon ons onderzoek doen.

Je hoort het als we weten wat er gebeurd is.

Ik stuur Alexander naar huis.

Moet je daarvoor instappen? -Ja.

Hopelijk informeer je geen familielid.

Absoluut niet. -Ze zegt niks.

Alexander, we leven met je mee. Echt waar.

We doen alles om jou en je gezin te helpen.

Dit is echt een rotsituatie voor je.

Maar je mag hier niet zijn, oké?

Ga naar huis.

Wat een akelige zaak. Geen wonder dat ze...

Maar we moeten het breder... -Ze had het mes in haar hand.

Was er geen familielid met een motief?

Mats is wel blut.

Ik kan met hem gaan praten.

Een geweldige vader en schoonvader.

Onvoorstelbaar.

Dat iemand zo'n aardige... -Werkten jullie samen?

Ja, tot een jaar geleden.

Waarom hield het op?

We...

besloten dat de afdeling niet groot genoeg was voor twee Bergers.

Waar werkt u nu?

Ik zoek toelagen om m'n onderzoek voort te zetten.

Maar u zit zonder inkomen? -Nog wel.

Maar ik verwacht...

geld.

Een geweldige vader en schoonvader, zegt uw vrouw. Had hij geen vijanden?

Afgezien van de moordenaar...

Natuurlijk willen we graag helpen.

Maar het is nog zo vers.

Waar was u toen u het gegil hoorde?

Jij was op de wc. Je voelde je niet lekker.

Ik was in de kleine wc boven.

En u? -Ik?

Ik zat nog aan tafel, hè? Ja, ik zat op m'n stoel...

Dat moet wel, ja. Precies.

Het is niet te bevatten. -Echt niet.

Het huis is zeker 20 miljoen waard.

Die heks kan ons nooit uitkopen.

We moeten een goede makelaar bellen.

Schat, we worden rijk.

Kan je wat nieuwe kleren kopen.

Ik zoek Martin Koronen.

Haal Martin even.

De politie is er.

Hallo.

We willen iedereen spreken die gisteren werkte.

We bespraken het feest van gisteren.

De rekeningen en...

Het leven gaat nu eenmaal door. -Hoe is het met u?

Wat denkt u zelf?

Je rende op het gegil af? -Ik volgde alleen Martin.

Waar was je toen je het hoorde? -In de keuken.

Wijn halen met Carolina. -Oké. Rende zij met je mee?

Nee. -Is ze er vandaag?

Nee.

Carolina is ziek. Ze heeft geappt. -Heeft u haar adres?

Bedankt.

Tor.

Tor... Kom eens hier.

Ben ik iets vergeten? -Nee.

Tor.

Je was opeens weg, hoorde ik. -Ik was bang. Die gil was vreselijk.

Heb je niks tegen je collega's gezegd? -Niet aan gedacht.

En vandaag ging je niet werken. -Nee, ik ben nog bang.

Ik las in de krant wat er gebeurd is. Het is echt vreselijk.

Martin zei dat je ziek was.

Ik kan niet zeggen dat ik bang ben. Dan raak ik m'n baan kwijt.

Het klinkt wel raar, vind je niet? -Nee.

Zo is het gegaan.

Heb je overdag iets vreemds gezien? Een onbekende?

Nee.

Die vrouw...

Had je haar al gezien?

Nee.

Iemand anders die daar niet hoorde? -Nee.

Als je toch nog iets weet, bel me dan.

Natuurlijk.

Nee.

Nu moet ik er vier pakken. Dat is niet eerlijk.

Wat? We spelen heus niet om geld, hoor.

Ik ben alleen blij dat jij blij bent.

Mag ik meedoen? Om hoeveel spelen we?

Allemachtig. Ik hoop dat je goed bent in Uno.

Onverslaanbaar. -Jij loopt straks binnen, Tor.

Je moeder speelde ook altijd om geld, weet je nog?

Ben ik aan de beurt? Ik speel rood.

Heb jij iets? -Pap? Een kaart.

U weet zeker dat er verder niemand in de kamer was?

U bedoelt dat zij het niet was? -U heeft het haar niet zien doen.

Niet dat ze daadwerkelijk stak.

Nee...

Alleen dat ze het mes had. Het had dus een ander kunnen zijn?

Er was daar verder niemand. -Dat zegt u.

U had haar die dag nog niet gezien? -Alleen haar foto.

Hoe bedoelt u? -Zij als kind. In een oud album.

Waarom heeft u een foto van Vicky? -Niet ik, Carl-Johan.

Hij heeft veel foto's van z'n kinderen. Familiefoto's.

Is dat zo gek? -Wacht even... Zijn kinderen?

Victoria was z'n dochter uit z'n tweede huwelijk.

Hij had ook een zoon. Kalle. Overleden toen hij vijf was.

Wist u dat niet?

Kalle?

Wat heb je gedaan?

Jij moest op hem letten.

Met dank aan het Nordicflix team Aanpassing/Resync: anonym (匿名の)